أفك
أ - ف - ك
KÖK- 30 geçiş
- 29 ayet
- 16 sîga
- 13 sözlük
Fek alt veya üst çene demektir. Kapanarak yakalayan tuzaklara ifk denmektedir. Tuzak anlamında kullanılmaya başlanmıştır. Alt ve üst çenenin birleştiği yerdir. Mastar olarak ters çevirmek manası almıştır.devamı ›
Bu sayfa şu yazımları da kapsar: ءفك · افك
Notlarım
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Fek alt veya üst çene demektir. Kapanarak yakalayan tuzaklara ifk denmektedir. Tuzak anlamında kullanılmaya başlanmıştır. Alt ve üst çenenin birleştiği yerdir. Mastar olarak ters çevirmek manası almıştır.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR2.702 harfالكاف والفاء و"وايء" معهما
ك و ف، و ك ف، ك ف ي، ك ي ف، ك ف أ، أ ك ف، أ ف ك مستعملات كوف: كُوفانُ: اسم أرض، وبها سميت الكوفة.
والكافُ: ألِفها واو، فإن استعملت فعلاً قلت: كوفتُ كافاً حسنة.
وكَوفت الأديم: قورته.
وكف: الوَكْفُ: القطر. وكَفَ الماء يكفُ وكفاً، وهو مصدره. ووَكَفَت الدلو تكِفُ وكيفاً، وهو هنا مصدره. والوَكيفُ: القطران. قال العجاج:
وَكِيفَ غربي دالج تبجسا
أي: تفجر. ودمع واكفٌ، وماء
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR719 harfالإفْكُ: الكذبُ، وكذلك الأَفيكَةُ، والجمع الأَفائِكُ. ورجلٌ أَفّاكٌ، أي كذّابٌ. والأَفْكُ بالفتح: مصدر قولك أَفَكَهُ يَأْفِكُهُ أَفْكاً، أي قَلَبَهُ وصرفه عن الشيء ومنه قوله تعالى: "قالوا أجِئْتَنا لِتَأْفِكَنا". قال عُروة بن أُذَيْنَة:
إنْ تَكُ عن أحسن الصَنيعَةِ مَأْفوكاً ففي آخَرينَ قد أُفِكـوا
يقول: إن لم توفَّقْ للإَحسان فأنت في قومٍ قد صُرِفوا عن ذلك أيضاً. وائْتَفَكَتِ البلدة بأهلها، أي
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR14.617 harfك ف ( و اي ء )
كفي ، كفأ ، كوف ، كيف ، وكف ، أفك ، أكف .
كفي : قال الليث : كَفَى يَكْفِي كِفَايةً إذا قامَ بالأمْرِ ، واسْتَكْفَيْتُه أَمْراً فكفَانِيهِ ، ويقال : كفاكَ هذا الأمرُ أي حَسْبُكَ ، وكفاكَ هذا الشيءُ ، وتقولُ : رأيْتُ رَجُلاً كافِيَكَ مِنْ رَجُلٍ ، ورأيت رَجُلَيْنِ كافِيَيْكَ مِنْ رجُلَيْنِ ، ورأيتُ رِجَالاً كافِيكَ من رِجَالٍ ، معناهُ : كفاكَ به رجُلاً .
وقال الزجاجُ في قول الله جلَّ
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR8.510 harf(باب الهمزة والفاء وما بعدهما في الثلاثي)
(أفق) الهمزة والفاء والقاف أصل واحد، يدلّ على تباعُد ما بين أطراف الشيء واتساعِه، وعلى بلوغ النهاية. ومن ذلك الآفاق: النواحي والأطراف ، وآفاق البيت من بيوت الأعراب: نواحيه دون سَمْكِهِ. وأنشد يصف الخِلال:
وأقصَمَ سَيَّارٍ مع الناس لم يَدَعْ *** تراوُحُ آفاقِ السّماء لـه صدرَا([1])ولذلك يقال أَفَق الرَّجُل، إذا ذهب في الأرض. وأخبرني أبو بكر أحمد بن محمد
(باب الهمزة والفاء وما بعدهما في الثلاثي) (أفق) الهمزة والفاء والقاف أصل واحد، يدلّ على تباعُد ما بين أطراف الشيء واتساعِه، وعلى بلوغ النهاية. ومن ذلك الآفاق: النواحي والأطراف ، وآفاق البيت من بيوت الأعراب: نواحيه دون سَمْكِهِ. وأنشد يصف الخِلال: وأقصَمَ سَيَّارٍ مع الناس لم يَدَعْ *** تراوُحُ آفاقِ السّماء لـه صدرَا([1])ولذلك يقال أَفَق الرَّجُل، إذا ذهب في الأرض. وأخبرني أبو بكر أحمد بن محمد بن إسحاق الدِّينوريُّ قراءةً عليه، قال: حدَّثني أبو عبد الله الحسين بن مسبِّح قال: سمعت أبا حنيفة يقول: للسّماء آفاقٌ وللأرض آفاق، فأمّا آفاق السماء فما انتهى إليه البصر منها مع وجه الأرض من جميع نواحيها، وهو الحدُّ بين ما بَطَن من الفَلَك وبين ما ظَهَر من الأرض، قال الراجز: * قبلَ دُنُّوِّ الأُفْقِ من جَوْزائِه * يريد: قبل طلوع الجوزاء؛ لأنّ الطلوع والغُروب هما على الأفق. وقال يصف الشمس: * فهي على الأُفْقِ كَعْينِ الأحولِ([2]) * وقال آخر: حتى إذا منظر الغربيِّ حارَ دَماً *** من حُمرة الشّمسِ لمّا اغتالَها الأُفُقُ([3])واغتيالُهُ إيّاها تغييبه لها. قال: وأما آفاق الأرض فأطرافها من حيث أحاطت بك. قال الراجز([4]): تكفيك من بعض ازديارِ الآفاقْ([5]) *** سَمْراءُ ممّا دَرَس ابنُ مِخْرَاقْ([6])ويقال للرّجُل إذا كان من أُفُقٍ من الآفاق أفُقِيٌّ وأَفَقِيٌّ، وكذلك الكوكب إذا كان قريباً مجراه من الأفق لا يكبِّد السماء([7])، فهو أُفُقِيٌّ وَأَفَقِيٌّ. إلى هاهنا كلام أبي حنيفة. ويقال الرّجُل الأفق الذي بلغ النهاية* في الكرم. وامرأة آفِقَةٌ. قال الأعشى: آفِقاً يُجْبَي إليه خَرْجُهُ *** كلُّ ما بين عُمَانٍِ فَمَلَحْ([8]) أبو عمرو: الآفق: مثل الفائق، يقال أفَقَ يأفِق أَفْقاً إذا غَلَب، والأفق الغَلَبة. ويقال فرس أُفُقٌ على فُعُل، أي رائعة. فأمّا قول الأعشى: ولا الملك النُّعمانُ يومَ لقيتُه *** [بغبطته] يُعْطِي القُطُوطَ ويأفِقُ([9])فقال الخليل: معناه أنّه يأخذ من الآفاق. قال: واحد الآفاق أُفُق، وهي الناحية من نواحي الأرض. قال ابن السّكّيت: رجل أَفَقِيٌّ من أهل الآفاق، جاء على غير قياس. وقد قيل أُفقيٌّ. قال ابنُ الأعرابيّ: أفَقُ الطّريقِ مِنهاجُه، يقال قعدت على أَفَق الطّريق ونَهْجه. ومن هذا الباب قول ابن الأعرابي: الأَفَقَةُ الخاصرة، والجماعة الأفَق. قال: * يَشْقَى به صَفْحُ الفَريصِ والأَفَقْ([10]) * ويقال شَرِبْت حتى مَلأت أفَقَتَيَّ([11]). وقال أبو عمرو وغيره: دلوٌ أفِيقٌ، إذا كانت فاضلة على الدِّلاء. قال: * ليستْ بِدَلْوٍ بل هِيَ الأَفِيقُ * ولذلك سمِّي الجِلْد بعد الدَّبغ الأَفيق، وجمعه أَفَقٌ([12])، ويجوز أُفُقٌ([13]). فهذا ما في اللغة واشتقاقها. وأمّا يوم الأُفاقة فمن أيام العرب، وهو يوم العَُظَالى، ويوم أَعْشاشٍ، ويوم مُلَيْحة- وأُفَاقَة موضع- وكان من حديثه أنّ بسطّامَ بنَ قيسٍ أقْبَل في ثلاثمائةِ فارسٍ يتوكّفُ انحدارَ بني يربوعٍ في الحَزْن، فأَوّلُ مَن طَلَع منهم بنو زُبَيْد حَتى حَلُّوا الحديقةَ بالأُفاقة، وأقبل بِسطامٌ يَرْتَبئ، فرأى السَّوادَ بحديقة الأُفاقة، ورأى منهم غلاماً فقال لـه: من هؤلاء؟ فقال: بنو زُبيد. قال: فأين بنو عُبيدٍ وبنو أَزْنَمَ؟ قال: بروضة الثَّمَد. قال بسطامٌ لقومه: أطيعُوني واقبِضوا على هذا الحيّ الحريدِ من زُبيد، فإنّ السّلامة إحدى الغنيمتين. قالوا: انتفَخَ سَحْرك، بل نَتَلَقَّطُ بني زُبيدٍ ثمّ نتلقَّط سائرَهم كما تُتَلقَّط الكَمأَة. قال: إني أخشَى أن يتلقّاكُم غداً طعْنٌ يُنسيكم الغنيمةَ! وأحسَّتْ فرسٌ لأُسيد بن حِنَّاءَة بالخيل، فبحثت بيدها، فركب أُسَيد وتوجّه نحوَ بني يربوعٍ، ونادى: يا صباحاه، يا آل يربوع! فلم يرتفع الضَّحاءُ حتّى تلاحَقُوا بالغَبِيط، وجاء الأُحَيْمِر بنُ عبد الله فرمى بِسطاماً بفرسه الشَّقراء- ويزعمون أنّ الأحيمر لم يطعن برمح قطّ إلا انكسر، فكان يقال لـه "مكسِّر الرِّماح"- فلما أَهْوَى ليطعُنَ بِسطاماً انهزم بسطامٌ ومَن معه بعد قتْل مَن قُتِل منهم، ففي ذلك يقول شاعر([14]): فإنْ يَك في جَيش الغَبِيطِ ملامةٌ *** فجيشُ العَُظَالَى كان أخْزَى وأَلْوَما وفَرَّ أبو الصَّهباءِ إذ حَمِسَ الوَغى *** وألقى بأبدان السّلاح وسَلّما([15])فلو أنَّها عُصفورةٌ لحسبتَها *** مُسوَّمَةً تدعُو عُبَيْداً وأَزْنَما وهذا اليوم هو يوم الإيادِ، الذي يقول فيه جرير: وما شهدَتْ يوم الإيادِ مُجَاشِعٌ *** وذا نَجَبٍ يومَ الأسنّةُ تَرْعَُفُ([16]) (أفك) الهمزة والفاء والكاف أصل واحد، يدلُّ على قلب الشيء وصرْفِه عن جِهَته([17]). يقال أُفِكَ الشَّيءُ. وأَفِكَ الرّجُلُ، إذا كذَب([18]). والإفك الكذِب. وأفكتُ الرّجُلَ عن الشيء، إذا صرفتَه عنه. قال الله تعالى: ﴿قالُوا أَجِئْتَنا لِتأْفِكَنَا عَنْ آلِهَتِنَا﴾ [الأحقاف 22]. وقال شاعر([19]): إن تكُ عن أفضل الخليفةِ مَأْ *** فُوكاً ففي آخَرِينَ قد أُفِكُوا([20])والمؤتفكات: الرياح التي تختلف مَهابُّها. يقولون:"إذا كثُرت المؤتفكات زَكَتِ الأرض([21])". (أفل) الهمزة والفاء واللام أصلان: أحدهما الغيبة، والثاني الصِّغار من الإبل. فأمّا الغَيبة فيقال أفَلت الشّمس غابت، ونجوم أُفَّلٌ. وكلُّ شيءٍ غابَ فهو آفلٌ. قال: فدعْ عنك سُعدَى إنّما تُسعِفُ النَّوى *** قِرانَ الثرَيّا مرّةً ثم تَأْفِلُ([22])قال الخليل: وإذا استقرّ اللِّقاح في قَرار الرّحمِ فقد أفَل. والأصل الثاني الأفيل، وهو الفصيل، والجمع الإفَال، قال الفرزدق: وجاء قرِيعُ الشَّولِ قبلَ إفالِها *** يَزِفُّ* وجاءتْ خَلْفَه وهي زُفَّفُ([23])قال الأصمعي: الأفيل ابنُ المخاض وابن اللبون، الأنثى أفيلة، فإذا ارتفع عن ذلك فليس بأفيل. قال إهاب بن عمير: ظَلَّتْ بمندَحِّ الرَّجا مُثُولُها *** ثامنةً ومُعْوِلاً أفيلُها ثامنة، أي واردة ثمانية أيّام([24]). مُثُولها: قيامها ماثلة. وفي المثل: "إنّما القَرْمُ من الأَفيل([25])"، أي إنّ بدءَ الكبير من الصَّغير. (أفن) الهمزة والفاء والنون يدلّ على خلوّ الشيء وتفريغه. قالوا: الأفَن قلّة العقل، ورجل مأفونٌ. قال: نُبِّئْتُ عُتبةَ خَضَّافاً تَوَعَّدَنِي *** يا رُبَّ آدَرَ مِنْ مَيثاءَ مأفُونِ([26])ويقال إنّ الجَوز المأفُونَ هُو الذي لا شيء في جوفه. وأصل ذلك كلّه من قولهم: أَفَنَ الفَصيلُ ما في ضرع أُمّه، إذا شربَه كلَّه. وأفَنَ الحالبُ النّاقَةَ، إذا لم يَدَع في ضَرْعِها شيئاً. قال: إذا أُفِنَتْ أَرْوَى عِيالَكَ أَفْنُها *** وإنْ حُيِّنَتْ أَرْبَى على الوَطْبِ حِينُها([27])وقال بعضهم: أَفَنت النّاقةُ قلّ لبنها فهي أَفِنَةٌ، مقصورة. (أفد) الهمزة والفاء والدال تدلُّ على دنو الشيء وقُرْبه، يقال أفِدَ الرّحيل: قَرُب. والأَفِدُ المستَعْجِل: قال النّابغة: أَفِدَ الترحُّلُ غير أنَّ رِكابَنا *** لَمّا تَزُلْ برِحَالِنا وكَأَنْ قَدِ وبعثَت أعرابيّةٌ بنتاً لها إلى جارتها فقالت: "تقول لكِ أُمِّي: أعطِيني نَفَساً أو نَفَسين أَمْعَسُ به مَنيئَتِي فإنِّي أَفِدَةٌ([28])". (أفر) الهمزة والفاء والراء يدلُّ على خفّةٍ واختلاط. يقال أفَرَ الرّجُل، إذا خفّ في الخدمة. والمِئْفَرُ: الخادم. والأُفْرة: الاختلاط. --------------ـــــ ([1]) البيت لذي الرمة في ديوانه 181 والأزمنة والأمكنة (2: 4). ([2]) البيت من أرجوزة لأبن النجم، يقال إنها أجود أرجوزة للعرب، قالها يمدح بها هشام بن عبد الملك. انظر الشعراء لابن قتيبة في ترجمة أبي النجم. وفي الأصل: "فهو" تحريف. ([3]) في الأزمنة والأمكنة (2: 8): "حتى إذا المنظر الغربي". ([4]) هو ابن ميادة، كما في اللسان (6: 42/ 7: 382). وانظر الرجز في الأزمنة والأمكنة (2: 8). ([5]) الازديار: الزيارة. ويروى بدله: *هلا اشتريت حنطة بالرستاق *. ([6]) السمراء، يعني بها الحنطة. وقيل السمراء هنا ناقة أدماء، فتكون "درس" معها بمعنى راض. والصواب في تفسيره الوجه الأول ليلتئم مع الرواية التي أشرت إليها. ([7]) يقال كبد النجم السماء تكبيدا: توسطها. ([8]) في شرح الديوان ص160: "والملح من بلاد بني جعدة باليمامة". ([9]) القطوط: كتب الجوائز ، كما فسر بذلك البيت في اللسان (11: 286). وانظر ديوان الأعشى ص146. والتكملة من اللسان وما سيأتي في (قط). وفي الديوان: "بإمته". وقبل البيت: فذاك ولم يعجز من الموت ربه *** ولكن أتاه الموت لا يتأبق ([10]) البيت لرؤبة كما في ديوانه 108 واللسان (11: 287). والفريص: جمع فريصة. وفي الأصل: "الفريض" تحريف. ([11]) في الأصل: (أفقي) والوجه ما أثبت. ([12]) مثل أديم وأدم، فهو اسم جمع وليس بجمع، لأن فعيلا لا يكسر على فعل. ([13]) مثل رغيف ورغف. لكن قال اللحياني: "لا يقال في جمعه أفق البتة". ([14]) هو العوّام بن شوذب الشيباني. انظر معجم المرزباني 300 وحواشي الحيوان (5: 240). ([15]) أبو الصهباء: كنية بسطام، كما في معجم المرزباني. والأبدان: الدروع. ([16]) انظر ديوانه ص375. وانظر يوم العظالى في كامل ابن الأثير والعقد. ([17]) في الأصل: "جبهته". ([18]) يقال أفك من بابي ضرب وعلم. ([19]) هو عروة بن أذينة، كما في الصحاح وتاج العروس. وفي اللسان (12: 270): "عمرو بن أذينة"، تحريف. ([20]) في الصحاح: "عن أحسن الصنيعة"، وفي اللسان والمجمل: "عن أحسن المروءة". ([21]) زكت الأرض، أي زكا نباتها، كما في اللسان (12: 271). وفي الأصل: "ركت"، تحريف صوابه في اللسان والمجمل. ([22]) نسب في (عدد) إلى كثير عزة. ([23]) في ديوان الفرزدق 589: "وراحت خلفه". ([24]) كذا في الأصل، والوجه: "واردة ثمناً". والثمن، بالكسر: ظمء من أظماء الإبل، وهي أن ترد يوماً ثم تحبس عن الماء ستة أيام وترد في الثامن. ([25]) ومنه قول الراجز- وأنشده في الحيوان (1: 8)-: قد يلحق الصغير بالجليل *** وإنما القرم من الأفيل وسحق النخل من الفسيل ([26]) سبق البيت في مادة (أدر) ص71. ([27]) البيت للمخبل، كما في اللسان (16: 158-292) وفي اللسان أن الأفن أن تحلبها أنّى شئت من غير وقت معلوم. والتحيين: أن تحلب كل يوم وليلة مرة واحدة. وسيأتي في (حين). ([28]) الخبر في اللسان (منأ، معس، نفس)، والنفس: قدر دبغة من القرظ الذي يدبغ به. وقد ضبطت في اللسان بسكون الفاء، ولكن ابن فارس ضبطها بالفتح في (نفس). والمعس: تليين الأديم في الدباغ. والمنيئة: الجلد ما كان في الدباغ. وفي الأصل: "منيتي" بالتسهيل. ـ
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR1.411 harf- الإفك: كل مصروف عن وجهه الذي يحق أن يكون عليه، ومنه قيل للرياح العادلة عن المهاب: مؤتفكة. قال تعالى: ﴿والمؤتفكات بالخاطئة﴾ [الحاقة/9]، وقال تعالى: ﴿والمؤتفكة أهوى﴾ [النجم/53]، وقوله تعالى: ﴿قاتلهم الله أنى يؤفكون﴾ [التوبة/30] أي: يصرفون عن الحق في الاعتقاد إلى الباطل، ومن الصدق في المقال إلى الكذب، ومن الجميل في الفعل إلى القبيح، ومنه قوله تعالى: ﴿يؤفك عنه من أفك﴾ [الذاريات/9]، ﴿فأنى تؤفكون﴾
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR515 harfأ ف ك
أفكه عن رأيه: صرفه وفلان مأفوك عن الخير.
قال عروة بن أذينة: إن تك عن أحسن الصنيعة مأ - فوكاً ففي آخرين قد أفكوا ورأيت أن أفعل كذا فأفكت عن رأيي.
وأتفكت الأرض بأهلها: انقلبت.
وإذا كثرت المؤتفكات زكت الأرض وهي الرياح المختلفات المهاب.
ورجل أفاك: كذاب.
وما أبين إفكه! ورماه بالأفيكة.
ويقول المفتري عليه يا للأفيكة.
وقال ابن ميادة: رجال يقولون الأفائك بيننا كذاك
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR3.859 harfلإِفْك: الكذب. والأَفِيكةُ: كالإِفْك، أَفَكَ يَأْفِك وأَفِكَ إِفْكاً وأُفُوكاً وأَفْكاً وأَفَكاً وأَفَّكَ؛ قال رؤْبة: لا يأْخُذُ التَأْفِيكُ والتَّحَزِّي
فِينَا، ولا قول العِدَى ذُو الأَزِّ
التهذيب: أَفَكَ يأُْفِكُ وأَفِكَ يأْفَكُ إِذا كذب. ويقال: أَفَكَ كذب. وأَفَكَ الناسَ: كذبهم وحدَّثهم بالباطل، قال: فيكون أَفَكَ وأَفَكْتُه مثل كَذَب وكَذَبْته. وفي حديث عائشة، رضوان الله عليها: حين قال فيها
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR448 harf* أ ف ك * * الإفْكُ * الكذب وقد أفك يأفك بالكسر ورجل * أفَّاكٌ * أي كذاب و * الأَفْكُ * بالفتح مصدر * أَفَكَهُ * أي قلبه وصرفه عن الشيء وبابه ضرب ومنه قوله تعالى ﴿أجئتنا لتأفكنا عما وجدنا عليه آبائنا﴾ و * أْتَفَكِت * البلدة بأهلها انقلبت و * المُؤْتَفِكاتُ * المدن التي قلبها الله تعالى على قوم لوط والمؤتفكات أيضا الرياح التي تختلف مهابها و * المَأْفُوك * المأفون وهو الضعيف العقل والرأي وقوله
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR3.464 harfأفك، كضرب وعلم وهذه عن ابن الأعرابي أفكا، بالكسر والفتح والتحريك وقد قرئ بهن قوله تعالى: وذلك إفكهم أفوكا بالضم: كذب، ومنه حديث عائشة - رضي الله عنها - حين قال فيها أهل الإفك ما قالوا، أي: الكذب عليها مما رميت به، كأفك تأفيكا، قال رؤبة:
لا يأخذ التأفيك والتحزي
فينا ولا قول العدا ذو الأز فهو أفاك وأفيك وأفوك: كذاب، ومنه قوله تعالى: ويل لكل أفاك أثيم .
وأفكه عنه يأفكه أفكا
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR5.863 harfMadde başı: افكأَفَكَهُ
1 أَفَكَهُ ذ , aor. اَفِكَ , inf. n. أَفْكٌ, (with fet-h, S, TA, its only form, TA, [in the CK اِفْك,]) He changed his, or its, manner of being, or state; (S, K;) and he turned him, or it, (i. e., anything, Msb,) away, or back; (S, Msb, K;) عَنِ الشَّىْءِ [from the thing]; (S;) or عَنْ وَجْهِهِ [from his, or its, mode, or manner, of being, &c.]: (Msb:) so in the Kur xlvi. 21, أَجِئْتَنَا
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR404 harfMadde başı: ءفكأَفَكَ
أَفَكَ I ( n. ac. أَفْك 1 , اِفْك 2 , أُفُوْك 27 ),
a. Turned, changed.
b. Lied.
أَفِكَ
أَفِكَ A ( n. ac. أَفَك 4 ),
a. Lied.
أَفَّكَ
أَفَّكَ II ,
a. see I (a) .
اِفْك
اِفْك 2 , اِفْكَة 2t ,
a. Lying, falsehood.
أَفِيْك
أَفِيْك 25 ,
a. Liar.
b. Weak, helpless, shiftless.
أَفِيْكَة
أَفِيْكَة 25t , ( pl. أَفَاْئِكُ 46 )
a. Lie.
أَفَّاْك
أَفَّاْك 28 ,
a. Great liar;
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR yok17.503 harfMadde başı: ءفكءفك
أَفَكَ - يَأْفِكُ
أَفَكَ - يَأْفِكُ، أُفِكَ - يُؤْفَكُ - إفْك - أفَّاك
ائْتَفَكَ - يَأتَفِكُ - مُؤْتَفِك - مُؤْتَفِكة - مُؤْتَفِكات
أَفَكَ - يَأْفِكُ + كائن + كائناً أو شيئاً: يدجل ويغش ويخدع ويجعل الأمر يبدو صواباً بالغش والخداع
أَفَكَ - يَأْفِكُ + كائن + شيئاً: يدجله: يخترعه بطريقة فيها غش وخداع فيجعله يبدو حقيقة وصواب وهو حلاف ذلك
{فألقى
Sîgalar(16)
- يُؤْفَكُونَSaptırılıyorlar(يُفْعَلُونَ)×6
- إِفْكٌSaptırma(فِعْلٌ)×4
- تُؤْفَكُونَSaptırılırsınız(تُفْعَلُونَ)×4
- أَفَّاكٍSaptırmacı(فَعَّالٍ)×2
- يَأْفِكُونَSaptırırlar(يَفْعِلُونَ)×2
- يُؤْفَكُSaptırılır(يُفْعَلُ)×2
- أَئِفْكًاSaptırma mı?(أَفِعْلًا)×1
- أُفِكَSaptırıldı(فُعِلَ)×1
- إِفْكًاSaptırma(فِعْلًا)×1
- إِفْكُهُمْOnların saptırması(فِعْلُهُمْ)×1
Mücavir kökler34 mücavir (150 toplam)
- لقف
2 ortak ayet · Kapar
- خلق
6 ortak ayet · Halk: Halk, deri veya bez parçası demektir
- أثم
3 ortak ayet · İsm hurmadan yapılan içkidir
- عصو
2 ortak ayet · Asân
- مسح
2 ortak ayet · Mesih
- فري
3 ortak ayet · Ferv “Ferre”ye bak
- جيأ
5 ortak ayet · Ceyee yağmur sularının toplanıp biriktiği yerdir
- دون
3 ortak ayet · Dane, inek yavrusuna denir
- أله
14 ortak ayet · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
- قبل
4 ortak ayet · Önce
- قول
11 ortak ayet · Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda…
- خير
3 ortak ayet · Hayr : At sürüsü demektir
Geçtiği ayetler(29)
… انْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْآيَاتِ ثُمَّ انْظُرْ أَنَّى يُؤْفَكُونَ
SaptırılıyorlarMeryem oğlu Mesih, Peygamberden başka bir şey değildir. Ondan önce de peygamberler geçmiştir. Annesi de dosdoğru bir kadındı. İkisi de yemek yerlerdi. Onlara ayetleri nasıl açıkladığımıza bak. Sonra da bak ki; nasıl yüz çeviriyorlar.
… قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَبْلُ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ
SaptırılıyorlarYahudiler dediler ki: Uzeyr Allah’ın oğludur. Hristiyanlar da dediler ki: Mesih Allah’ın oğludur. Bu, onların ağızlarında dolaşan sözlerdir ki, daha önce küfretmiş olanların sözüne benzetiyorlar. Allah onları yok etsin, nasıl da uyduruyorlar.
وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ
SaptırılıyorlarAndolsun ki; onlara: Gökleri ve yeri yaratan, güneşi ve ayı müsahhar kılan kimdir? diye sorsan, elbette; Allah’tır, diyecekler. O halde neye, çevrilip döndürülüyorlar?
وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُونَ مَا لَبِثُوا غَيْرَ سَاعَةٍ كَذَلِكَ كَانُوا يُؤْفَكُونَ
SaptırılıyorlarKıyametin kopacağı gün; suçlular bir saatten başka kalmadıklarına yemin ederler. İşte onlar, böylece aldatılıp döndürülürler.
وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ
SaptırılıyorlarAndolsun ki; onlara, kendilerini kimin yarattığını sorsan elbette; Allah, diyeceklerdir. O halde neye çevriliyorlar?
… صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ
SaptırılıyorlarOnlara baktığında; gövdeleri hoşuna gider, konuşurlarsa; sözlerini dinlersin. Onlar giydirilmiş odunlar gibidir. Her gürültüyü kendi aleyhlerinde sanırlar. Düşman onlardır, sakın onlardan. Allah, canlarını alsın. Nasıl olup da döndürülüyorlar.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | أفك |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Hemzeli |
| Bağlamsal Yakın Kökler | كذب, زور, خرص, بهت |
| Zıt Kök | صدق |
| Çekirdek Özet 1 | Bir şeyi asıl ve doğal yönünden tamamen tersine çevirmek, eksenini bozup altüst etmek |
| Çekirdek Özet 2 | Hakikatten, tevhidden ve selim akıldan bütünüyle saptıran; gerçeği tersyüz eden iftira ve asılsız inanç |
| Çekirdek Özet 3 | Ontolojik ve epistemolojik gerçekliğin altüst edilmesi; hakikatin yerine kurgusal ve zıddı olan bir yapının ikame edilmesi |
| Kritik Hata Riski | Kavramı yalnızca ahlaki bir kusur olan alelade yalan veya dedikoduya indirgeyip, varlığı ve zihni hakikat ekseninden bütünüyle koparan ontolojik ve zihinsel tersyüz oluş boyutunu ıskalamak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| أف | Ani dışa itme, hava püskürtme, bir sınır veya eşikten öteye savrulma; nitekim bıkkınlık ve nefes püskürtmeyi anlatan أفف, ufuk ve nihai sınır çizgisini bildiren أفق ve batıp gözden kaybolmayı ifade eden أفل köklerinde bu eşikten çıkış ve kayboluş anlamı ortaktır. | ك | Avuçla kavrama, bükme ve sınırlandırma imgesine sahip olan ك harfinin eklenmesiyle savrulma hareketi, bir nesnenin ya da yargının doğrudan asıl yüzünden kavranıp 180 derece tersine çevrilmesi ve altüst edilmesi (قلب الشيء عن وجهه) şeklinde kesin bir saptırma ve başaşağı etme anlamına daralmıştır. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ا | Öküz başı; güç, öncülük, başlangıç | Harekete geçirici ilksel irade, başlangıçtaki yön ve fıtri istikamet. |
| ف | Ağız; söz, açıklık, kenar | İfadeye dökülme, nefes verme, içtekinin dışa vurulması veya merkezden kenara itilme. |
| ك | Avuç içi; kavrama, eğme, kaplama | Bir şeyi kavrayıp bükme, yönünü zorla değiştirme ve tersine çevirme. |
| أفك | Başlangıçtaki doğru ve fıtri yönün (ا), söz veya dışsal müdahale ile (ف) kavranıp zorla eğilerek asıl ekseninin tam tersine çevrilmesi (ك); böylece gerçeğin başaşağı edilerek hakikatin zıddına dönüştürülmesi. |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir nesneyi veya yapıyı doğal yönünden tersine çevirmek, tepe taklak etmek; esme yönü sürekli değişerek yeri altüst eden rüzgârlar için المؤتفكات denmesi; aklı fıtri dengesinden sapan kimseye me’fûk denmesi. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem şairi Urve b. Üzeyne bir beytinde kökü doğru yönünden saptırılma anlamında şöyle kullanır: إن تكُ عن أفضل الخليفةِ مأ / فوكاً ففي آخَرِينَ قد أُفِكُوا |
| Erken Arapça kullanım | Yönleri birbiriyle çatışarak tozu toprağa katan rüzgârlara el-mü’tefikât denilmiş; altı üstüne getirilen şehirler bu kökle adlandırılmış; aklı ve idraki tersine dönüp basiretini yitiren kimse için مأفوك العقل tabiri yerleşmiştir. |
Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, Lisān al-ʿArab, Asās al-Balāgha.
Sami etimolojik katman
Arapça أفك kökü, fiziksel planda "bir şeyi ekseninden çevirmek, altüst etmek", zihinsel planda ise "hakikati tersyüz ederek asılsız iddiada bulunmak" semantik ekseninde kuruludur. Sami dillerinde bu kök, doğrudan fonetik benzerlikten ziyade semantik bir matris üzerinden İbranice ve Aramicedeki h-p-k köküyle (İbranice הָفַךְ / hāfak; "ters çevirdi, yıktı, altüst etti") yapısal bir paralellik gösterir. Nitekim Kitab-ı Mukaddes metinlerinde Sodom ve Gomore gibi saptırılmış kavimlerin şehirlerinin yerle bir edilip altüst oluşunu bildiren "mahpeḵāh" kavramı ile Kur'an'da Lût kavminin altüst edilen yurtlarını ifade eden المؤتفكة / المؤتفكات kelimesi birebir aynı semantik köke ve tarihsel anlatıya dayanır. Kök, ilksel katmanda fırtınanın yeryüzünü altüst etmesi veya yapının yıkılıp ters dönmesi gibi somut bir jeomorfolojik ve meteorolojik felaketi karşılarken; Arap dilinin soyutlama sürecinde bilincin hakikatten 180 derece koparılması ve gerçeğin zıddı olan uydurma beyanlar üretilmesi (ifk / iftira) anlamında epistemolojik bir derinlik kazanmıştır.
Güven Muhtemel
Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques, Maqāyīs al-Lugha.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | أفك kökünün temel maddesi olan قلب الشيء عن وجهه (bir şeyi asıl yüzünden tersine çevirmek) | Fiziksel olarak yönü değişen rüzgârlar ve altüst edilen beldelerden, zihinsel ve ahlaki olarak gerçeği tersyüz eden iftiraya semantik sıçrama. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice הָفַךְ (hāfak / ters çevirmek, altüst etmek) ve türevi mahpeḵāh | Lût kavminin şehirlerinin altüst edilişini anlatan müşterek Sami anlatısında hemze/he ses değişimi ve anlam örtüşmesi. | Muhtemel |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Belirgin ve güvenilir bir Afro-Asyatik dış soydaş tespit edilmedi. | Veri bulunamadı |
Kaynak David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques, Brown-Driver-Briggs, Lisān al-ʿArab.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| أفك | Anlamlı | Tersyüz etmek, hakikatten saptırmak | Bir şeyi ekseninden çevirmek, altüst etmek ve gerçeğin tam zıddını iddia etmek. | Hedef kök; Kur'an'da geçer. |
| أكف | Anlamlı | Semer vurmak, yük bağlamak | Bineğin sırtına semer koymak; binek semeri (ikâf / ükâf). | Kur'an'da geçmez; sabitleme ve sarma ilişkisi. |
| فأك | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kitābü’l-ʿAyn kaydına göre mühmeldir. |
| فكأ | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kitābü’l-ʿAyn kaydına göre mühmeldir. |
| كأف | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kitābü’l-ʿAyn kaydına göre mühmeldir. |
| كفأ | Anlamlı | Bir kabı ters çevirmek, denk ve eşit olmak | Bir nesneyi başaşağı etmek (kefe'e'l-inâ') ya da iki şeyin birbirine denk olması (küfüv). | Kur'an'da geçer; ters çevirme anlamında hedef kökle tam semantik kardeştir. |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| أفك | Merkez | Hakikatten tersyüz edilme ve büyük iftira | Doğru olanın 180 derece tersine çevrilerek gerçeğin yerine bâtılın konması. | Hem zihinsel sapmayı hem ontolojik altüst oluşu hem de apaçık iftirayı kapsar. |
| كذب | Komşu | Vâkıaya aykırı haber verme | Bir bilginin veya sözün dış dünyadaki gerçeklikle uyuşmaması. | Yalanın genel adıdır; أفك gibi mutlaka temeli tersyüz edilmiş kurmaca iftira niteliği taşıması gerekmez. |
| زور | Komşu | Eğrilik, yaldızlama ve süsleme | Gerçeği eğip bükerek ve süsleyerek aldatıcı biçimde sunma. | Asıl anlamı eğriliktir; gerçeğin şeklini bozarak sunmaya odaklanır. |
| خرص | Komşu | Zan ve tahmine dayalı konuşma | Delilsizce tahmin yürüterek asılsız iddialar üretme. | Bilgi eksikliğinden kaynaklanan spekülasyon ve tahmini yalanı ifade eder. |
| بهت | Komşu | Şaşkına çeviren ağır bühtan | Karşı tarafı duyduğunda dehşete düşürüp dilsiz bırakan iftira. | Muhatapta oluşturduğu şok, dehşet ve çaresizlik etkisini öne çıkarır. |
| صدق | Zıt | Hakikate tam uygunluk ve doğruluk | Sözün, inancın ve niyetin vakıa ile eksiksiz örtüşmesi. | Hakikatin bozulmadan, saptırılmadan olduğu gibi ikrar edilmesi ve korunması. |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | أفك | Tersyüz etmek, hakikatten saptırmak | Bir şeyin özünü ve yönünü 180 derece değiştirerek asılsız olanı doğru gibi sunmak. | Kesin |
| Latince | Evertere, calumnia | Altüst etmek, devirmek; iftira atmak | Evertere fiili fiziksel devrilme ve altüst oluşu; calumnia ise haktan saptıran yargısal iftirayı karşılar. | Güçlü |
| İngilizce | Pervert, subvert, slander | Tersyüz etmek, saptırmak, iftira etmek | Subvert ve pervert yapısal tersine dönüşü; slander ise kökün ahlaki iftira boyutunu tam olarak yansıtır. | Kesin |
| Almanca | Verkehren, umstürzen, Verleumdung | Tersine çevirmek, altüst etmek; iftira | Verkehren gerçeğin çarpıtılıp zıddına dönüştürülmesini; Verleumdung ise ifk hadisesindeki iftirayı verir. | Güçlü |
| Fransızca | Renverser, pervertir, calomnie | Devirmek, saptırmak; kara çalma | Renverser altüst edilen beldeler bağlamını; pervertir ve calomnie ise gerçeği tahrif eden iftirayı karşılar. | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Lane’s Arabic-English Lexicon.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| İfk (masdar/isim) | Büyük iftira, masum bir insana atılan organize kurgusal yalan | Müminlerin iffetine yönelik kurulan organize iftira bağlamı (Nûr 24:11). |
| Meçhul fiil (yu’fekûn / tü’fekûn) | Haktan ve tevhidden bâtıla saptırılma, zihnin tersyüz edilmesi | Açık delillere rağmen şirke meyledenlerin akli tutarsızlığı bağlamı (Mâide 5:75, En'âm 6:95, Tevbe 9:30, Yûnus 10:34). |
| İfk / İfken (şirkin mahiyeti) | Asılsız kurgu, ontolojik temeli olmayan uydurma ilah | Putperestlerin uydurduğu sahte tanrılar ve şirkin temelsizliği bağlamı (Sâffât 37:86, Ahkâf 46:22). |
| El-Mü’tefikât / El-Mü’tefike | Altı üstüne getirilmiş, yerle bir edilmiş saptırılmış şehirler | Helak edilen Lût kavminin ve geçmiş azgın toplulukların yurtları bağlamı (Tevbe 9:70, Necm 53:53, Hâkka 69:9). |
| Affâk (mübalağa ismi fail) | Gerçeği tersyüz etmeyi meslek edinmiş iftiracı sahtekâr | Şeytanların ilham verdiği, günaha batmış profesyonel yalancılar bağlamı (Şuarâ 26:222, Câsiye 45:7). |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Şirkin epistemolojik eleştirisi ve hidayet-dalalet meselesi | İnsanın apaçık deliller karşısında nasıl olup da zıddına sürüklendiği (yu’fekûn) ve şirkin bir varlık değil vehim ve tersyüz oluş olduğu tartışması. | Gerçekliği olmayan bâtıl bir inancın zihne gerçek gibi dayatılması. |
| Fıkıh | Kazf suçu, iffete iftira ve had cezaları | Nûr suresindeki İfk hadisesi üzerinden namuslu kadınlara atılan iftiranın cezai müeyyidesi, şahitlik şartları ve tövbe hükümleri. | Bir kimsenin şeref ve haysiyetini altüst eden hukuki ve cezai iftira fiili. |
| Tefsir | Lût kavminin helaki ve ifk ayetlerinin nüzul süreci | Mü'tefikât lafzının Lût gölü havzasındaki şehirlerin jeolojik altüst oluşunu mu yoksa ahlaki kokuşmuşluğu mu nitelediği incelemesi. | Maddi ve manevi planın bütünüyle tersyüz edilmesi ve yıkım. |
| Hadis | Hz. Âişe'ye atılan iftira rivayetleri (Hadîsü'l-İfk) | Toplumsal kriz anlarında münafıkların yürüttüğü dezenformasyon, rivayetlerin tenkidi ve Hz. Peygamber'in vahiy gelene kadarki tavrı. | Cemaatin birlik ve güvenini sarsmak amacıyla kurgulanmış organize tezvirat. |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Tevhid-şirk karşıtlığı | Bâtıl inanç ve uydurma ilahlık | Fıtratı tersyüz etme | Varlığın mutlak Yaratıcısını bırakıp kurgusal putlara yönelmek ontolojik bir ifktir; hakikati tepe taklak etmektir. | Kesin |
| İlmi | Epistemoloji ve bilgi felsefesi | Safsata ve dezenformasyon | Hakikati saptırma | Veriye dayalı nesnel bilginin yerine zihni körleştiren kurguların konması aklı me’fûk kılar. | Güçlü |
| Siyasi | Toplum yönetimi ve kamu düzeni | Algı operasyonu ve fitne | Güven ortamını yıkma | Münafıkların yaptığı gibi kitleleri manipüle ederek meşru otoriteyi ve adaleti temelinden sarsma mekanizmasıdır. | Güçlü |
| İktisadi | Piyasa ahlakı ve sözleşmeler | Hileli işlem ve spekülatif aldatma | Değer algısını bozma | Bir malın veya hizmetin gerçek değerini ve niteliğini tamamen ters göstererek haksız kazanç sağlama girişimidir. | Muhtemel |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Faz terslenmesi (phase inversion) veya negatif dönüşüm | Bir dalganın veya fonksiyonun eksen etrafında 180 derece tersine çevrilerek tepe noktasının çukur, çukur noktasının tepe haline getirilmesi matrisi. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Toplumsal anomi ve bilişsel çarpıtma (cognitive distortion) | Toplumun değerler sisteminin altüst olması; bireyin gerçekliği algılarken zihninde olguları tam zıddı yönde yeniden kurup inanması. | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca "bireyler arasında geçen basit bir yalan, dedikodu veya asılsız dedikodu" sınırına hapsetmek. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök yalnızca ahlaki bir kusuru değil; inançta şirki (ontolojik tersyüz oluş), kavimlerin helakinde şehirlerin altüst edilişini (fiziksel yıkım) ve aklın haktan çevrilmesini (epistemolojik sapma) kapsar. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Ayetlerdeki "yu’fekûn" ifadelerini sıradan bir aldatma sanarak, şirk koşanların nasıl derin bir akıl tutulması ve varlıksal tersine dönüş içinde olduklarını kavrayamamak; ifk hadisesini salt magazinsel bir dedikodu düzeyinde okumak. |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Varlığın, aklın ve ahlakın doğru bir eksen (sırat-ı müstakîm) üzere kurulu olduğunu; sapmanın ise nötr bir duruş değil, hakikatin tam 180 derece tersine çevrilmesi demek olduğunu anlamak için anahtar bir köktür. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Şirk koşanların apaçık delillere rağmen nasıl yüz çevirdiklerini bildiren ayetlerde (yön sapması), Lût kavminin akıbetini anlatan kıssalarda (fiziksel devrilme) ve münafıkların fitne stratejilerini teşhir eden Nûr suresi bağlamında (iftira) belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Bâtıl inançların ve yalanların masum bir "farklı bakış açısı" olduğu yanılgısını düzeltir; bâtılın aslında hakikatin gasp edilip başaşağı edilmesiyle oluşturulan bir kurgu olduğunu gösterir. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamBir nesneyi, mekânı veya yapıyı doğal tabanından ve yönünden koparıp 180 derece ters çevirmek, altını üstüne getirmek; yönü sürekli değişen yıkıcı fırtına.
- Soyut anlamHakikatin, delilin ve fıtratın gösterdiği istikameti zihinsel veya ahlaki bir müdahaleyle tam tersine bükmek; gerçeğin zıddını hakikat gibi sunan büyük iftira ve bâtıl itikat.
- Sistematik karşılıkBir sistemin meşru referans noktasının ortadan kaldırılarak parametrelerinin tersine çevrilmesi ve sistem çıktılarının gerçeğin tam karşıtı olacak şekilde manipüle edilmesi.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde hakikati, fıtri doğru yönü ve ontolojik gerçekliği temsil eder. Sisteme uygulanan dönüşümü veya fonksiyonu, nesneyi veya yargıyı kendi asıl ekseni etrafında () radyan döndürerek tam zıddı olan durumuna çevirir. Bu matematiksel bağıntı, أفك kökünün hem fiziksel altüst oluşunu hem de hakikatin tam karşıtı olan iftirayı ve şirki üretme mekanizmasını simgeler.