أَمَرَهُمْ
SÎGA- 2 geçiş
- 2 ayet
- kalıp فَعَلَهُمْ
- anlam Onlara emretti
Notlarım
Geçtiği ayetler(2)
وَلَمَّا دَخَلُوا مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُمْ مَا كَانَ يُغْنِي عَنْهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ …
Onlara emrettiBabalarının kendilerine emrettiği yerden girdiler. Bu, Allah katında onlara bir fayda sağlamazdı. Ancak Ya’kub içindeki dileği meydana çıkarmış oldu. O, şüphe yok ki kendisine öğrettiğimiz için ilim sahibi idi, ama insanların çoğu bilmezler.
… عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ
Onlara emrettiEy iman edenler; kendinizi ve çoluk çocuğunuzu, yakacağı insanlar ve taşlar olan ateşten koruyun. Onun üzerinde iri gövdeli, haşin tabiatlı melekler vardır. Ki onlar; Allah’ın kendilerine emrettiğine katiyyen isyan etmezler. Ve emrolunduklarını yaparlar.
Sîga mücavirleri(27)
- حَاجَةً(حوج)1
- أَنْفُسَكُمْ(نفس)2
- النَّاسُ(أنس)2
- وَقُودُهَا(وقد)1
- غِلَاظٌ(غلظ)1
- يَعْقُوبَ(يعقوب)1
- وَالْحِجَارَةُ(حجر)1
- حَيْثُ(حيث)1
- يَعْصُونَ(عصي)1
- قَضَاهَا(قضي)1
- يُغْنِي(غني)1
- شِدَادٌ(شدد)1
- وَيَفْعَلُونَ(فعل)1
- أَبُوهُمْ(أبو)1
- لَذُو(ذو)1
- دَخَلُوا(دخل)1
- وَأَهْلِيكُمْ(أهل)1
- اللَّهَ(أله)2
- أَكْثَرَ(كثر)1
- نَارًا(نور)1
- مَلَائِكَةٌ(ملك)1
- قُوا(وقي)1
- شَيْءٍ(شيأ)1
- يَاأَيُّهَا(أيي)1
- آمَنُوا(أمن)1
- عَلَّمْنَاهُ(علم)1
- كَانَ(كون)1
Kardeş sîgalar(75)
- أَمْرًا×17
- أَمْرُ×13
- الْأَمْرِ×13
- الْأَمْرُ×12
- بِأَمْرِهِ×12
- أَمْرِ×9
- أَمْرُنَا×8
- أَمْرِي×8
- أَمَرَ×7
- أَمْرٍ×7
- أَمْرِهِ×7
- الْأَمْرَ×7
- الْأُمُورُ×7
- وَأُمِرْتُ×6
- أَمْرَهُمْ×5
- أَمْرِنَا×5
- أُمِرْتُ×5
- الْأُمُورِ×5
- يَأْمُرُ×5
- أَمْرَ×4
- أَمْرِهِمْ×4
- وَأْمُرْ×4
- وَيَأْمُرُونَ×4
- يَأْمُرُكُمْ×4
- أُمِرُوا×3
- تَأْمُرُونَ×3
- وَالْأَمْرُ×3
- يَأْمُرُونَ×3
- أَمْرُهُ×2
- أَمْرِهَا×2
- أُمِرْتَ×2
- بِأَمْرِ×2
- بِأَمْرِنَا×2
- تُؤْمَرُ×2
- تُؤْمَرُونَ×2
- وَلَآمُرَنَّهُمْ×2
- يُؤْمَرُونَ×2
- آمُرُهُ×1
- أَتَأْمُرُونَ×1
- أَمَرَكُمُ×1
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Murar acı bir ağacın adıdır. Kabuklarından ip yapılır. Mürre bu ağaçtan yapılan ipin adı olmuştur. İpin bükülmesinden tekrarlanan şeylere merre denmektedir. Gelip geçmek anlamındadadır. Sonra emerre söz geçirdi veya sözünü dnletti anlamında kullanılmaya başlanmış, emir buyurmak anlamındadır. “Merve“ yumuşak taş demektir. “Emerve“ yumuşattı, demektir. Sonra “vav“ düşmüş sülasiye dönüşmüş, sözünü geçirme anlamında “buyurmak“ manası kazanmıstır. Emirde cebir yoktur. Kişi emredene karşı değil, şeriata karşı sorumludur. Amir hatırlatıcıdır, münzirdir.