أَمْرُهُ
SÎGA- 2 geçiş
- 2 ayet
- kalıp فَعْلُهُ
- anlam Onun emri
Notlarım
Geçtiği ayetler(2)
… مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا
Onun emriSabah akşam Rabblarının rızasını dileyerek O’na yalvaranlarla beraber, sen de sabret. Dünya hayatının güzelliklerini isteyerek gözlerini onlardan ayırma. Bizi anmasını unutturduğumuz, heva ve hevesine uymuş, haddi aşmış kimselere itaat etme.
إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
Onun emriBir şeyi murad ettiği zaman, O’nun emri sadece ona; ol, demektir. O da oluverir.
Sîga mücavirleri(24)
- أَرَادَ(رود)2
- فُرُطًا(فرط)1
- وَالْعَشِيِّ(عشو)1
- بِالْغَدَاةِ(غدو)1
- أَغْفَلْنَا(غفل)1
- هَوَاهُ(هوي)1
- زِينَةَ(زين)1
- فَيَكُونُ(كون)2
- عَيْنَاكَ(عين)1
- وَجْهَهُ(وجه)1
- تَعْدُ(عدو)1
- وَاصْبِرْ(صبر)1
- تُطِعْ(طوع)1
- الدُّنْيَا(دنو)1
- قَلْبَهُ(قلب)1
- مَعَ(مع)1
- وَاتَّبَعَ(تبع)1
- الْحَيَاةِ(حيي)1
- يَدْعُونَ(دعو)1
- ذِكْرِنَا(ذكر)1
- نَفْسَكَ(نفس)1
- شَيْئًا(شيأ)1
- رَبَّهُمْ(ربب)1
- يَقُولَ(قول)1
Kardeş sîgalar(75)
- أَمْرًا×17
- أَمْرُ×13
- الْأَمْرِ×13
- الْأَمْرُ×12
- بِأَمْرِهِ×12
- أَمْرِ×9
- أَمْرُنَا×8
- أَمْرِي×8
- أَمَرَ×7
- أَمْرٍ×7
- أَمْرِهِ×7
- الْأَمْرَ×7
- الْأُمُورُ×7
- وَأُمِرْتُ×6
- أَمْرَهُمْ×5
- أَمْرِنَا×5
- أُمِرْتُ×5
- الْأُمُورِ×5
- يَأْمُرُ×5
- أَمْرَ×4
- أَمْرِهِمْ×4
- وَأْمُرْ×4
- وَيَأْمُرُونَ×4
- يَأْمُرُكُمْ×4
- أُمِرُوا×3
- تَأْمُرُونَ×3
- وَالْأَمْرُ×3
- يَأْمُرُونَ×3
- أَمَرَهُمْ×2
- أَمْرِهَا×2
- أُمِرْتَ×2
- بِأَمْرِ×2
- بِأَمْرِنَا×2
- تُؤْمَرُ×2
- تُؤْمَرُونَ×2
- وَلَآمُرَنَّهُمْ×2
- يُؤْمَرُونَ×2
- آمُرُهُ×1
- أَتَأْمُرُونَ×1
- أَمَرَكُمُ×1
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Murar acı bir ağacın adıdır. Kabuklarından ip yapılır. Mürre bu ağaçtan yapılan ipin adı olmuştur. İpin bükülmesinden tekrarlanan şeylere merre denmektedir. Gelip geçmek anlamındadadır. Sonra emerre söz geçirdi veya sözünü dnletti anlamında kullanılmaya başlanmış, emir buyurmak anlamındadır. “Merve“ yumuşak taş demektir. “Emerve“ yumuşattı, demektir. Sonra “vav“ düşmüş sülasiye dönüşmüş, sözünü geçirme anlamında “buyurmak“ manası kazanmıstır. Emirde cebir yoktur. Kişi emredene karşı değil, şeriata karşı sorumludur. Amir hatırlatıcıdır, münzirdir.