الْإِيمَانُ
SÎGA- 2 geçiş
- 2 ayet
- kalıp الْإِفْعَالُ
- anlam İnanma
Notlarım
Geçtiği ayetler(2)
… مِنْ أَمْرِنَا مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ وَلَكِنْ جَعَلْنَاهُ نُورًا نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشَاءُ مِنْ …
İnanmaİşte böylece Biz; sana da emrimizden bir ruh vahyettik. Sen kitab nedir, iman nedir bilmezdin. Fakat Biz; onu, kullarımızdan dilediğimizi hidayete eriştirdiğimiz bir nur kıldık. Şüphesiz ki sen, dosdoğru bir yolu göstermektesin.
… قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَلَكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ وَإِنْ تُطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا يَلِتْكُمْ …
İnanmaBedeviler: İman ettik, dediler. De ki: Siz iman etmediniz, ama müslüman olduk, deyin. İman henüz kalblerinize yerleşmedi. Şayet Allah’a ve peygamberine itaat ederseniz; O, amellerinizden hiç bir şey eksiltmez. Muhakkak ki Allah; Gafur’dur, Rahim’dir.
Sîga mücavirleri(25)
- يَلِتْكُمْ(ألت)1
- شَيْئًا(شيأ)2
- الْأَعْرَابُ(عرب)1
- تَدْرِي(دري)1
- صِرَاطٍ(صرط)1
- رُوحًا(روح)1
- أَوْحَيْنَا(وحي)1
- يَدْخُلِ(دخل)1
- تُطِيعُوا(طوع)1
- أَسْلَمْنَا(سلم)1
- قُلُوبِكُمْ(قلب)1
- نُورًا(نور)1
- غَفُورٌ(غفر)1
- أَمْرِنَا(أمر)1
- عِبَادِنَا(عبد)1
- لَتَهْدِي(هدي)1
- الْكِتَابُ(كتب)1
- جَعَلْنَاهُ(جعل)1
- رَحِيمٌ(رحم)1
- أَعْمَالِكُمْ(عمل)1
- وَرَسُولَهُ(رسل)1
- مُسْتَقِيمٍ(قوم)1
- كُنْتَ(كون)1
- قَالَتِ(قول)1
- اللَّهَ(أله)1
Kardeş sîgalar(131)
- آمَنُوا×253
- يُؤْمِنُونَ×86
- الْمُؤْمِنِينَ×78
- مُؤْمِنِينَ×33
- آمَنَّا×31
- آمَنَ×26
- الْمُؤْمِنُونَ×22
- يُؤْمِنُ×18
- لِلْمُؤْمِنِينَ×15
- يُؤْمِنُوا×12
- آمِنُوا×10
- مُؤْمِنٌ×10
- أَمِينٌ×9
- تُؤْمِنُوا×9
- وَالْمُؤْمِنَاتِ×9
- آمَنْتُمْ×8
- آمِنِينَ×7
- إِيمَانًا×7
- مُؤْمِنًا×7
- نُؤْمِنَ×7
- وَالْمُؤْمِنُونَ×7
- آمِنًا×6
- بِالْمُؤْمِنِينَ×6
- بِمُؤْمِنِينَ×6
- مُؤْمِنُونَ×6
- يُؤْمِنْ×6
- الْمُؤْمِنَاتِ×5
- بِالْإِيمَانِ×5
- تُؤْمِنُونَ×5
- فَآمِنُوا×5
- آمَنَتْ×4
- أَمِنْتُمْ×4
- إِيمَانِكُمْ×4
- لِيُؤْمِنُوا×4
- مُؤْمِنَةٍ×4
- وَآمَنَ×4
- وَآمَنُوا×4
- وَلِلْمُؤْمِنِينَ×4
- آمَنْتُ×3
- أَنُؤْمِنُ×3
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir. İlk topluluklar evleri bitiştirerek kale gibi yerleştirir. Kapılar ora sahanlığa açılır. Bu yerin adı menaydı. Buraya bir şey koymak o şeyin güvene alınması demektir. Emanet buraya konmuş olan şeydir. Emine güven içinde olma demektir. Mena karşı karşıya bulunan evlerin arasındaki yer demektir. Eskiden evleri bitiştirerek bir duvar meydana getirirler ve kapılarını orta boşluğa açarlardı. Orta boşluğa bir kapıdan girilirdi. Böylece orası güven altında olurdu. Oraya bir mal koymak veya oraya girmek “emine” kelimesi ile ifade edilirdi. “Amene” emniyet ve güven altına almak demektir.