أمن

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: أ-م-ن132 sîga, 465 mücavir kök, 723 ayet, 77 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.وقيأجرأخريُؤْمِنُأمنألهصلحآمَنَّاقلبعملآمَنُوامع

KökSîga 132Ayet 723Sure 77Mücavir 465

▶ Ağı aç (3B)

أمن

أ - م - ن

KÖK
  • 879 geçiş
  • 723 ayet
  • 132 sîga
  • 13 sözlük

Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir. İlk topluluklar evleri bitiştirerek kale gibi yerleştirir. Kapılar ora sahanlığa açılır. Bu yerin adı menaydı. Buraya bir şey koymak o şeyin güvene alınması demektir. Emanet buraya konmuş olan şeydir. Emine güven içinde olma demektir. Mena karşı karşıya bulunan evlerin arasındaki yer demektir. Eskiden evleri bitiştirerek bir duvar meydana getirirler ve kapılarını orta boşluğa açarlardı. Orta boşluğa bir kapıdan girilirdi. Böylece orası güven altında olurdu. Oraya bir mal koymak veya oraya girmek “emine” kelimesi ile ifade edilirdi. “Amene” emniyet ve güven altına almak demektir.devamı ›

Bu sayfa şu yazımları da kapsar: ءمن · امن

Notlarım

Sözlükler(13)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir. İlk topluluklar evleri bitiştirerek kale gibi yerleştirir. Kapılar ora sahanlığa açılır. Bu yerin adı menaydı. Buraya bir şey koymak o şeyin güvene alınması demektir. Emanet buraya konmuş olan şeydir. Emine güven içinde olma demektir. Mena karşı karşıya bulunan evlerin arasındaki yer demektir. Eskiden evleri bitiştirerek bir duvar meydana getirirler ve kapılarını orta boşluğa açarlardı. Orta boşluğa bir kapıdan girilirdi. Böylece orası güven altında olurdu. Oraya bir mal koymak veya oraya girmek “emine” kelimesi ile ifade edilirdi. “Amene” emniyet ve güven altına almak demektir.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR4.972 harf
باب النون والميم و و ا ي ء معهما ن م ا، ن و م، ن ي م، ي م ن، ي ن م، م ي ن، أ ن م، ن أ م، أ م ن، م أ ن، م ن ا، م ن أ مستعملات نما: نما الشَّيْء يَنْمُو نُموّا، ونَمَى يَنْمي نَماءً أيضا. وأنماه الله: رَفَعَهُ، وزاد فيه إنماء، ونماه أيضاً، قال النّابغة: إلى صَعبِ المَقادةِ مُنْذريٍّ نَماه في فُرُوعِ المَجْدِ نامي ونما الخِضابُ يَنْمو نُمُوّاً إذا زاد حمرةً وسواداً. ونميتُ فلاناً في الحَسَب،
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR961 harf
الأَمانُ والأَمانَةُ بمعنىً. وقد أَمِنْتُ فأنا آمِنٌ. وآمَنْتُ غيري، من الأَمْنِ والأَمانِ. الإيمان: التصديقُ. والله تعالى المُؤْمِنُ، لأنّه آمَنَ عبادَه من أن يظلمهم. وأصل آمَنَ أَأْمَنَ بهمزتين، ليّنت الثانية والأَمْنُ: ضدُّ الخوف. والأَمَنَةُ بالتحريك: الأَمْنُ. ومنه قوله عز وجل: "أمَنَةً نُعاساً" والأَمَنَةُ أيضاً: الذي يثق بكلِّ أحد، وكذلك الأُمَنَةُ. وأَمِنْتُهُ على كذا وائْتَمَنْتُهُ
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR yok35.475 harf
ن م ( و ا ي ء ) نمى ، نوم ، نيم ، منى ، مأن ، يمن ، ينم ، ونم ، أمن ، نأم ، منأ ، أنم ، منا ، مين ، إنما . أنم : الليث : الأَنام : ما على ظَهر الأرض من جَميع الخَلْق . قال : ويجوز في الشّعْر : الأَنِيم . وقال المُفّسرون في قول الله تعالى : ( للهالْمِيزَانَ وَالاَرْضَ وَضَعَهَا لِلاَنَامِ ) ( الرحمن : 10 ) هم : الجِنّ والإنس . والدّليل على ما قالوا أن الله تَعالى قال بعقب ذِكره ( الأنام ) إلى قوله
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR9.604 harf
(باب الهمزة والميم وما بعدهما في الثلاثي) (أمن) الهمزة والميم والنون أصلان متقاربان: أحدهما الأمانة التي هي ضدّ الخيانة، ومعناها سُكون القلب، والآخر التصديق. والمعنيان كما قلنا متدانيان. قال الخليل: الأَمَنَةُ مِن الأمْن. والأمان إعطاء الأَمَنَة. والأمانة ضدُّ الخيانة. يقال أمِنْتُ الرّجُلَ أَمْناً وأَمَنَةً وأَماناً، وآمنني يُؤْمنني إيماناً. والعرب تقول: رجل أُمَّانٌ، إذا كان أميناً. قال
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR3.513 harf
- أصل الأمن: طمأنينة النفس وزوال الخوف، والأمن والأمانة والأمان في الأصل مصادر، ويجعل الأمان تارة اسما للحالة التي يكون عليها الإنسان في الأمن، وتارة اسما لما يؤمن عليه الإنسان، نحو قوله تعالى: ﴿وتخونوا أماناتكم﴾ [الأنفال/27]، أي: ما ائتمنتم عليه، وقوله: ﴿إنا عرضنا الأمانة على السموات والأرض﴾ [الأحزاب/27] قيل: هي كلمة التوحيد، وقيل: العدالة (راجع الأقوال في هذه الآية في الدر المنثور في التفسير
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR824 harf
أ م ن أمنتـه وآمننيـه غيـري وهـو في أمن منه وأمنة وهو مؤتمن على كذا‏.‏ وقد ائتمنته عليه‏.‏ ‏"‏ فليؤد الذي أؤتمن أمانته ‏"‏‏.‏ وبلغه مأمنه‏.‏ واستأمن الحربي‏:‏ استجار ودخل دار الإسلام مستأمناً‏.‏ وهـؤلاء قـوم مستأمنـة‏.‏ ويقـول الأميـر للخائـف‏:‏ لـك الأمـان أي قـد آمنتـك‏.‏ ‏"‏ ومـا أنت بمؤمن لنا ‏"‏ أي بمصدق‏.‏ وما أومن بشيء مما يقول أي ما أصدق وما أثق‏.‏ وما أومن أن أجد صحابة يقوله
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR yok20.619 harf
الأَمانُ والأَمانةُ بمعنى. وقد أَمِنْتُ فأَنا أَمِنٌ، وآمَنْتُ غيري من الأَمْن والأَمان. والأَمْنُ: ضدُّ الخوف. والأَمانةُ: ضدُّ الخِيانة. والإيمانُ: ضدُّ الكفر. والإيمان: بمعنى التصديق، ضدُّه التكذيب. يقال: آمَنَ به قومٌ وكذَّب به قومٌ، فأَما آمَنْتُه المتعدي فهو ضدُّ أَخَفْتُه. وفي التنزيل العزيز: وآمَنَهم من خوف. ابن سيده: الأَمْنُ نقيض الخوف، أَمِن فلانٌ يأْمَنُ أَمْناً وأَمَناً؛ حكى هذه
Türkçe çeviri henüz yokMaddenin bağlantısı

الأَمانُ والأَمانةُ بمعنى. وقد أَمِنْتُ فأَنا أَمِنٌ، وآمَنْتُ غيري من الأَمْن والأَمان. والأَمْنُ: ضدُّ الخوف. والأَمانةُ: ضدُّ الخِيانة. والإيمانُ: ضدُّ الكفر. والإيمان: بمعنى التصديق، ضدُّه التكذيب. يقال: آمَنَ به قومٌ وكذَّب به قومٌ، فأَما آمَنْتُه المتعدي فهو ضدُّ أَخَفْتُه. وفي التنزيل العزيز: وآمَنَهم من خوف. ابن سيده: الأَمْنُ نقيض الخوف، أَمِن فلانٌ يأْمَنُ أَمْناً وأَمَناً؛ حكى هذه الزجاج، وأَمَنةً وأَماناً فهو أَمِنٌ. والأَمَنةُ: الأَمْنُ؛ ومنه: أَمَنةً نُعاساً، وإذ يَغْشاكم النعاسُ أَمَنةً منه، نصَب أَمَنةً لأَنه مفعول له كقولك فعلت ذلك حَذَر الشر؛ قال ذلك الزجاج. وفي حديث نزول المسيح، على نبينا وعليه الصلاة والسلام: وتقع الأمَنةُ في الأَرض أَي الأَمْنُ، يريد أَن الأَرض تمتلئ بالأَمْن فلا يخاف أَحدٌ من الناس والحيوان. وفي الحديث: النُّجومُ أَمَنةُ السماء، فإذا ذهبت النجومُ أَتى السماءَ ما تُوعَد، وأَنا أَمَنةٌ لأَصحابي فإذا ذهبتُ أَتى أَصحابي ما يُوعَدون، وأََصحابي أَمَنةٌ لأُمَّتي فإذا ذهبَ أصحابي أَتى الأُمَّةَ ما تُوعَد؛ أَراد بِوَعْد السماء انشقاقَها وذهابَها يوم القيامة. وذهابُ النجومُ: تكوِيرُها وانكِدارُها وإعْدامُها، وأَراد بوَعْد أَصحابه ما وقع بينهم من الفِتَن، وكذلك أَراد بوعْد الأُمّة، والإشارةُ في الجملة إلى مجيء الشرّ عند ذهابِ أَهل الخير، فإنه لما كان بين الناس كان يُبَيِّن لهم ما يختلفون فيه، فلما تُوفِّي جالت الآراءُ واختلفت الأَهْواء، فكان الصَّحابةُ يُسْنِدونَ الأَمرَ إلى الرسول في قول أَو فعل أَو دلالة حال، فلما فُقِدَ قَلَّت الأَنوارُ وقَويَت الظُّلَمُ، وكذلك حالُ السماء عند ذهاب النجوم؛ قال ابن الأَثير: والأَمَنةُ في هذا الحديث جمع أَمينٍ وهو الحافظ. وقوله عز وجل: وإذ جَعَلْنا البيتَ مثابةً للناس وأَمْناً؛ قال أَبو إسحق: أَراد ذا أَمْنٍ، فهو آمِنٌ وأَمِنٌ وأَمِين؛ عن اللحياني، ورجل أَمِن وأَمين بمعنى واحد. وفي التنزيل العزيز: وهذا البَلد الأَمين؛ أَي الآمِن، يعني مكة، وهو من الأَمْنِ؛ وقوله: أَلم تعْلمِي، يا أَسْمَ، ويحَكِ أَنني حلَفْتُ يميناً لا أَخونُ يَميني قال ابن سيده: إنما يريد آمنِي. ابن السكيت: والأَمينُ المؤتمِن. والأَمين: المؤتَمَن، من الأَضداد؛ وأَنشد ابن الليث أَيضاً: لا أَخونُ يَمِيني أََي الذي يأْتَمِنُني. الجوهري: وقد يقال الأَمينُ المأْمونُ كما قال الشاعر: لا أَخون أَميني أَي مأْمونِي. وقوله عز وجل: إن المتقِينَ في مقامٍ أَمينٍ؛ أَي قد أَمِنُوا فيه الغِيَرَ. وأَنتَ في آمِنٍ أَي في أَمْنٍ كالفاتح. وقال أَبو زياد: أَنت في أَمْنٍ من ذلك أَي في أَمانٍ. ورجل أُمَنَةٌ: يأْمَنُ كلَّ أَحد، وقيل: يأْمَنُه الناسُ ولا يخافون غائلَته؛ وأُمَنَةٌ أَيضاً: موثوقٌ به مأْمونٌ، وكان قياسُه أُمْنةً، أَلا ترى أَنه لم يعبَّر عنه ههنا إلا بمفعول؟ اللحياني: يقال ما آمَنْتُ أَن أَجِدَ صحابةً إيماناً أَي ما وَثِقْت، والإيمانُ عنده الثِّقةُ. ورجل أَمَنةٌ، بالفتح: للذي يُصَدِّق بكل ما يسمع ولا يُكَذِّب بشيء. ورجل أَمَنةٌ أَيضاً إذا كان يطمئنّ إلى كل واحد ويَثِقُ بكل أَحد، وكذلك الأُمَنَةُ، مثال الهُمَزة. ويقال: آمَنَ فلانٌ العدُوَّ إيماناً، فأَمِنَ يأْمَنُ، والعدُوُّ مُؤْمَنٌ، وأَمِنْتُه على كذا وأْتَمَنْتُه بمعنىً، وقرئ: ما لَك لا تأَمَننا على يوسف، بين الإدغامِ والإظهارِ؛ قال الأَخفش: والإدغامُ أَحسنُ. وتقول: اؤتُمِن فلانٌ، على ما لم يُسمَّ فاعلُه، فإن ابتدأْت به صيَّرْت الهمزة الثانية واواً، لأن كلَّ كلمة اجتمع في أَولها هَمزتانِ وكانت الأُخرى منهما ساكنة، فلك أَن تُصَيِّرها واواً إذا كانت الأُولى مضمومة، أَو ياءً إن كانت الأُولى مكسورة نحو إيتَمَنه، أَو أَلفاً إن كانت الأُولى مفتوحة نحو آمَنُ. وحديث ابن عمر: أَنه دخل عليه ابنُه فقال: إنّي لا إيمَنُ أَن يكون بين الناسِ قتالٌ أَي لا آمَنُ، فجاء به على لغة من يكسر أَوائل الأَفعال المستقبلة نحو يِعْلَم ونِعْلم، فانقلبت الأَلف ياء للكسرة قبلها. واسْتأْمَنَ إليه: دخل في أَمانِه، وقد أَمَّنَه وآمَنَه. وقرأَ أَبو جعفر المدنيّ: لستَ مُؤَمَّناً أَي لا نُؤَمِّنك. والمَأْمَنُ: موضعُ الأَمْنِ. والأمنُ: المستجيرُ ليَأْمَنَ على نفسه؛ عن ابن الأَعرابي؛ وأَنشد: فأَحْسِبُوا لا أَمْنَ من صِدْقٍ وَبِرْ، وَسَحّْ أَيْمانٍ قَليلاتِ الأَشرْ أَي لا إجارة، أَحْسِبُوه: أَعطُوه ما يَكْفيه، وقرئَ في سورة براءة: إنهم لا إِيمانَ لهم؛ مَنْ قرأَه بكسر الأَلف معناه أَنهم إن أَجارُوا وأَمَّنُوا المسلمين لم يَفُوا وغَدَروا، والإيمانُ ههنا الإجارةُ. والأَمانةُ والأَمَنةُ: نقيضُ الخيانة لأَنه يُؤْمَنُ أَذاه، وقد أَمِنَه وأَمَّنَه وأْتَمَنَهُ واتَّمَنه؛ عن ثعلب، وهي نادرة، وعُذْرُ مَن قال ذلك أَن لفظه إذا لم يُدْغم يصير إلى صورة ما أَصلُه حرفُ لين، فذلك قولهم في افْتَعَل من الأَكل إيتَكَلَ، ومن الإزْرةِ إيتَزَرَ، فأَشْبه حينئذٍ إيتَعَدَ في لغة من لم يُبْدِل الفاء ياء، فقال اتَّمَنَ لقول غيره إيتَمَنَ، وأَجود اللغتين إقرارُ الهمزة، كأَن تقول ائتمن، وقد يُقَدِّر مثلُ هذا في قولهم اتَّهَلَ، واسْتَأْمَنه كذلك. وتقول: اسْتَأْمَنني فلانٌ فآمَنْتُه أُومِنُهُ إيماناً. وفي الحديث: المُؤَذِّنُ مؤتَمَنٌ؛ مُؤْتَمَنُ القوم: الذي يثِقون إليه ويتخذونه أَمِيناً حافظاً، تقول: اؤتُمِنَ الرجل، فهو مُؤْتَمَن، يعني أَن المؤذِّنَ أَمينُ الناسِ على صلاتهم وصيامهم. وفي الحديث: المَجالِسُ بالأَمانةِ؛ هذا ندْبٌ إلى تركِ إعادةِ ما يَجْرِي في المجلس من قولٍ أَو فعلٍ، فكأَنَّ ذلك أَمانةٌ عند مَن سَمِعه أَو رآه، والأََمانةُ تقع على الطاعة والعبادة والوديعة والثِّقةِ والأَمان، وقد جاء في كل منها حديث. وفي الحديث: الأَمانةُ غِنًى أَي سبب الغنى، ومعناه أَن الرجل إذا عُرِفَ بها كثُر مُعاملوه فصار ذلك سبباً لِغناه. وفي حديث أَشْراطِ الساعة: والأَمانة مَغْنَماً أَي يرى مَن في يده أَمانةٌ أَن الخِيانَة فيها غَنيمةٌ قد غَنِمها. وفي الحديث: الزَّرعُ أَمانةٌ والتاجِرُ فاجرٌ؛ جعل الزرع أَمانَةً لسلامتِه من الآفات التي تقع في التِّجارة من التَّزَيُّدِ في القول والحَلِف وغير ذلك. ويقال: ما كان فلانٌ أَميناً ولقد أَمُنَ يأْمُنُ أَمانةً. ورجلٌ أَمينٌ وأُمّانٌ أَي له دينٌ، وقيل: مأْمونٌ به ثِقَةٌ؛ قال الأَعشى: ولَقَدْ شَهِدْتُ التّاجرَ الأُمّانَ مَوْروداً شرابُهْ التاجِرُ الأُمّانُ، بالضم والتشديد: هو الأَمينُ، وقيل: هو ذو الدِّين والفضل، وقال بعضهم: الأُمّان الذي لا يكتب لأَنه أُمِّيٌّ، وقال بعضهم: الأُمّان الزرّاع؛ وقول ابن السكيت: شَرِبْت مِنْ أَمْنِ دَواء المَشْي يُدْعى المَشُْوَّ، طعْمُه كالشَّرْي الأَزهري: قرأْت في نوادر الأَعراب أَعطيت فلاناً مِنْ أَمْنِ مالي، ولم يفسّر؛ قال أَبو منصور: كأَنَّ معناه مِنْ خالِص مالي ومِنْ خالص دَواءِ المَشْي. ابن سيده: ما أَحْسَنَ أَمَنَتَك وإِمْنَك أَي دِينَكَ وخُلُقَكَ. وآمَنَ بالشيء: صَدَّقَ وأَمِنَ كَذِبَ مَنْ أَخبره. الجوهري: أَصل آمَنَ أَأْمَنََ، بهمزتين، لُيِّنَت الثانية، ومنه المُهَيْمِن، وأَصله مُؤَأْمِن، لُيِّنَتْ الثانيةُ وقلبت ياء وقلبت الأُولى

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR1.054 harf
* أ م ن * * الأمَانُ * و * الأمَنةُ * بمعنى وقد * أمِنَ * من باب فهم وسلم و * أمَاناً * و * أَمَنَةً * بفتحتين فهو * آمِنٌ * و * آمَنهُ * غيره من * الأمْنِ * و * الأمَانِ * و * الإيمانُ * التصديق والله تعالى * المُؤْمِنُ * لأنه * آمنَ * عباده من أن يظلمهم وأصل آمن أأمن بهمزتين لينت الثانية ومنه المهيمن وأصله مؤامن لينت الثانية وقلبت ياء كراهة اجتماعهما وقلبت الأولى هاء كما قالوا أراق الماء وهراقه
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR16.068 harf
: ( *!الأَمْنُ *!والآمِنُ ، كصاحِبٍ ) ، ( يقالُ : أَنْتَ في *!آمِنٍ أَي *!أَمْنٍ . وقالَ أَبو زِيادٍ : أَنْتَ في آمن مِن ذلِكَ أَي في *!أَمانٍ . قالَ شيْخُنا ، رحِمَه اللَّهُ تعالى : وهو مِن وُرُودِ المَصْدرِ على فاعِلٍ وهو غَريبٌ . ( ضِدُّ الخَوْفِ ) . ( وقالَ المَناوِي : عدمُ تَوقُعِ مَكْروهٍ في الزَّمنِ الآتي ، وأَصْلُه طمأْنِينَةُ النَّفْسِ وزَوالُ الخَوْفِ . وقد ( *!أَمِنَ ، كفَرِحَ ،
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR yok28.447 harf
Madde başı: امنأَمِنَ 1 أَمِنَ ذ , (T, S, M, &c.,) aor. اَمَنَ , (T, Msb, K,) inf. n. أَمْنٌ (T, S, M, Msb, K) and اِمْنٌ (Zj, M, K) and أَمَنٌ (M, K) and أَمَنَةٌ (T, S, M, K) and اِمْنَةٌ (T) and أَمَانٌ (M, K) [and app. أَمَانَةٌ, for it is said in the S that this is syn. with أَمَانٌ,] and آمنٌ, an instance of an inf. n. of the measure فَاعِلٌ, which is strange, (MF,) or this is a subst. like فَالِجٌ, (M,)
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.713 harf
Madde başı: ءمنأَمَنَ أَمَنَ I ( n. ac. أَمْن 1 ), a. Believed, trusted in. أَمِنَ أَمِنَ A ( n. ac. أَمْن 1 , اِمْن 2 , أَمَن 4 , أَمَاْن 22 ) a. [ Min or 'Ala ], Was or felt secure, safe from. b. [ acc. or Bi ], Trusted, confided in. أَمُنَ أَمُنَ U ( n. ac. أَمَاْنَة 22t ), a. Was faithful, loyal, trustworthy. أَمَّنَ أَمَّنَ II , a. Trusted, believed. b. [ 'Ala ], Confided in, trusted to. c.
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR113.858 harf
Madde başı: ءمنءمن أَمِنَ- يَأْمَنُ أَمِنَ- يَأْمَنُ - أَمْن - أَمانَة - آمِن - آمِنين - أَميْن - أَمَنَة ائْتَمَنَ - يَأْتَمِنُ ، ائْتُمِنَ - يُؤْتـَمَنُ آمَنَ - يًؤْمِنُ - إيْمان - مُؤْمِن - مُؤْمِنين أَمِنَ - يَأْمَنُ + الكائن أو الشيء: يظل على حاله سليماً، من غير احتمال وقوع مكروه وضرر عليه: : تظل وتبقى وتستمر مكونات وتركيب بنية كونية على حالها بدون
Tamamını oku

Sîgalar(132)

Mücavir kökler465 mücavir (889 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. أله

    372 ortak ayet · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir

  2. صلح

    82 ortak ayet · Sarh köşk, serh (sinle) silah demektir

  3. أيي

    170 ortak ayet · Evye kuş yuvası demektir

  4. عمل

    101 ortak ayet · Amele iş yapmaya alıştırılmış deve veya öküz demektir

  5. كفر

    126 ortak ayet · Hufre, çukur demektir

  6. رسل

    107 ortak ayet · Saçak demektir

  7. قلب

    49 ortak ayet · Ayak basıldığında toprakta çıkan kalıptır

  8. أجر

    36 ortak ayet · (EaCR) “Acur” tuğla demektir

  9. جهد

    19 ortak ayet · Cehd düz, sert yer demektir

  10. كون

    193 ortak ayet · Kevn, tepe demektir

  11. أخر

    58 ortak ayet · Uhur ense demektir

  12. مع

    43 ortak ayet · Beraber

Geçtiği ayetler(723)

Bu kök 723 ayette geçiyor; sure şeridinden daraltın.

  1. يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ

    İnandılarAllah’ı da, iman edenleri de aldatmaya çalışırlar. Oysa kendilerinden başkasını aldatamazlar da, bunun farkında değiller.

  2. وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِئُونَ

    İnandılarMü’minlere rastlayınca; inandık, derler. Şeytanları ile başbaşa kalınca da; biz sizinle beraberiz, onlarla sadece istihza etmekteyiz, derler.

  3. وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا …

    İnandılarİman eden, salih ameller işleyenlere; altından ırmaklar akan cennetlerin kendileri için olduğunu müjdele. Onlara ne zaman bunlardan bir meyve rızık olarak verilirse bu, evvelce rızıklandığımız şeydi, derler. Onlara birbirine benzeyen (böyle nimetler) verilecek. Onlar için orada temiz eşler de vardır. Hem onlar orada temelli kalıcıdırlar.

  4. … يَضْرِبَ مَثَلًا مَا بَعُوضَةً فَمَا فَوْقَهَا فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا …

    İnandılarŞüphe yok ki, Allah, bir sivri sineği ve ondan küçük bir şeyi misal getirmekten çekinmez. İman etmiş olanlar bunun Rablarından bir gerçek olduğunu bilirler. Kafirler ise; Allah bu misali vermekle ne murad etmiş? derler. Allah onunla bir çoğunu sapıtır, bir çoğunu da hidayete erdirir. Bununla fasıklardan başkasını saptırmaz.

  5. إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالنَّصَارَى وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ …

    İnandılarŞüphesiz ki Mü’minler, Yahudiler, Nasrani ve Sabiilerden; kim Allah’a ve ahiret gününe inanıp, salih amelde bulunursa, elbette onların Rabları katında mükafaatları vardır. Hem onlara bir korku yoktur, mahzun da olacak değildirler.

  6. وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ قَالُوا …

    İnandılarMü’minlerle karşılaştıkları zaman, inandık derlerdi, birbirleriyle baş başa kaldıklarında, Rabbınızın katında, aleyhinde delil göstersinler diye mi Allah’ın size açıkladığını onlara anlatıyorsunuz, buna aklınız ermiyormu? diye birbirlerini uyarırlardı.

  7. وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

    İnandılarİman edip, salih ameller işleyenler; işte onlar cennetliklerdir. Onlar orada temelli kalıcıdırlar.

  8. وَلَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ خَيْرٌ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ

    İnandılarEğer onlar inanmış ve sakınmış olsalardı; Allah katındaki sevab daha hayırlı olurdu. Keşke bilselerdi.

  9. يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقُولُوا رَاعِنَا وَقُولُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوا وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ

    İnandılarEy iman edenler; bizi de dinle, demeyin, bizi de gözet, deyin ve dinleyin. Kafirlere elim bir azab vardır.

  10. فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ مَا آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا هُمْ فِي شِقَاقٍ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

    İnandılarOnlar da, sizin iman ettiğiniz gibi iman ederlerse muhakkak doğru yolu bulmuşlardır. Şayet yüz çevirirlerse; şüphesiz ki onlar çekişme içerisindedirle. Onlara karşı Allah sana yetecektir. O, Semi’dir, Alim’dir.

Sîga sayfası: يُؤْمِنُونَ
Sîga sayfası: الْمُؤْمِنِينَ
Sîga sayfası: مُؤْمِنِينَ
Sîga sayfası: الْمُؤْمِنُونَ
Sîga sayfası: لِلْمُؤْمِنِينَ
Sîga sayfası: يُؤْمِنُوا

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökأمن
YapıÜçlü
Özel DurumHemzeli
Bağlamsal Yakın Köklerسلم, وثق, صدق, سكن
Zıt Kökخوف
Çekirdek Özet 1Kalbin ve zihnin korku, kaygı ve sarsıntıdan kurtularak tam bir sükûnet, karar ve istikrara kavuşması; bir sığınağa veya korunaklı alana girip tehlikeden muaf olma hali.
Çekirdek Özet 2Varlığın ontolojik tehditlerden korunarak yaratıcısına teslimiyetle güven bulması; hakikati tereddütsüz tasdik etme (iman) ve bu tasdikin doğurduğu içsel ve toplumsal barış hali.
Çekirdek Özet 3Bireysel ve kolektif düzeyde belirsizlik ve tehdit baskısını sıfırlayan, sorumluluk bilincini (emanet) ve bilgi zemininde sarsılmaz doğrulamayı (tasdik) kuran ilahi emniyet nizamı.
Kritik Hata RiskiKökün salt zihinsel veya soyut bir kanaat/inanç derekesine indirgenip korkudan arınma, güven verme, emanete sadakat ve fiilî güvenlik boyutlarından koparılması.

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
أمBir şeyin aslı, esası, yönelinen odak noktası, toplayıcı ve kuşatıcı ana zemin olma; أمم, أمل, أمد, أمت köklerinde görüldüğü üzere bir merkeze yönelme, kararlılık ve sığınma hali.نÇekirdeğin temsil ettiği sığınma ve ana zemine bağlanma vasfına süreklilik, içsel yatışma, sükûnetin kalıcılaşması ve korkunun tamamen izale edilmesi boyutunu ekleyerek emniyet ve güven hissini kurmuştur.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
أÖküz başı; güç, öncülük, başlangıçHarekete yön veren ilk kudreti, sarsılmaz iradeyi ve güven veren kurucu temeli simgeler.
مSu; akış, çokluk, derinlik, kuşatıcılıkİçine alan, sakinleştiren, dinginlik sağlayan ve varlığı çepeçevre saran koruyucu derinliği temsil eder.
نFiliz, yılan, balık; süreklilik, canlılık, tohumYaşamın devamlılığını, kararlılıkla süregelen içsel canlılığı ve sükûnetin kesintisiz akışını gösterir.
أمنGüçlü bir başlangıç zemininde kuşatıcı bir sükûnet bularak varlığını kesintisizce sürdürme hareketiVarlığın tehdit algısını aşarak koruyucu bir merkeze sığınması, içsel huzurun devamlı bir kararlılık ve güven zeminine oturması hareketini doğurur.

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamFiziksel sarsıntı, ürküntü ve tehlikeden uzak korunaklı bir alana girme; devenin yolculukta sarsılmadan, ürkmeden, metanetle ve güvenle yol alması durumu için kullanılan ناقة أمون nitelemesindeki sağlamlık ve dayanıklılık vasfı.
Cahiliye şiiri kullanımıel-A‘şâ bir beytinde güvenilir, emanete sadık ve kendisinden kuşku duyulmayan tüccarı överken bu kökü kullanır: ولقد شهدت التاجر الأمان مورودا شرابه
Erken Arapça kullanımİbnü'l-Esîr ve erken dönem lügatlerinde geçen meşhur rivayette yıldızların gök kubbe için, Hz. Peygamber’in ise ashabı için birer güven ve asayiş dayanağı olduğunu anlatan النجوم أمنة السماء ifadesindeki koruyucu dayanak ve istikrar unsuru kullanımı.

Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Dīwānu’l-A‘şâ.

Sami etimolojik katman

Arapça أمن kökü, Kuzeybatı ve Doğu Sami dillerinde çok güçlü, geniş ve düzenli bir temsil ağına sahip asli bir Afro-Asyatik miras köküdür. İbrancede yer alan א-מ-ן (aman) kökü; sağlam ve sabit olmak, doğrulanmak, sarsılmamak, sadık kalmak ve güven duymak manalarını taşır; nitekim aynı kökten türeyen emet (hakikat, sebat), emunah (sadakat, sarsılmaz güven) ve dua sonlarında teyit bildiren amen sözcüğü doğrudan bu semantik havuzun ürünleridir. Süryanicede ܐܡܢ ('ammin) formu sürekli olmak, sebat göstermek, güvenmek ve emin olmak fiillerini karşılar. Akadcada amānu / emēnu kök biçimi sadık olmak, doğrulamak ve sarsılmaz şekilde inanmak anlam katmanını sürdürür. Kökün Sami dillerindeki ortak semantik çekirdeği fiziksel olarak «dik, sağlam, sarsılmaz, düşmeyecek ve yıkılmayacak biçimde ayakta durma» esasına dayanır. Bu somut fiziksel duruş, zamanla zihinsel düzlemde «şüphe ve tereddütten arınmış doğruluk (tasdik)», ahlaki düzlemde «sadakat ve ahde vefa (emanet)», psikolojik ve toplumsal düzlemde ise «korkunun tamamen yok olması ve sükûnetin yerleşmesi (emniyet)» biçiminde üç temel damara ayrılarak Arapçada en yetkin sentetik ifadesine kavuşmuştur.

Güven Kesin

Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, Payne Smith Syriac Dictionary, The Assyrian Dictionary of the Oriental Institute of the University of Chicago (CAD).

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönأمنFiziksel korunaklılık ve sağlamlıktan (nâka emûn) psikolojik sükûnete (emn), oradan zihinsel kabule (tasdik/iman) ve ahlaki sorumluluğa (emanet) doğru organik bir semantik genişleme.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice אמן, Süryanice ܐܡܢ, Akadca amānuBütün temel Sami kollarında sarsılmazlık, sebat, doğruluk, güvenilirlik ve tasdik ortak paydasıyla kesintisiz ses ve anlam denkliği gösterir.Kesin
Daha geniş dilsel ilişkiAntik Mısırca mn (sağlam durmak, kalıcı olmak)Afro-Asyatik kök akrabalığı düzeyinde sarsılmazlık ve kalıcılık bildiren iki harfli çekirdekle muhtemel kadim irtibat.Muhtemel

Kaynak David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques, HALOT, Gesenius Hebrew Grammar.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
أمنAnlamlıGüvende olma, sükûnet, tasdik, emanetHedef köktür; korkunun zıddı olan içsel ve dışsal emniyeti ifade eder.Kur'an'da geçer.
أنمAnlamlıYaratılmışlar, canlılar, yeryüzü halkıİnsanları ve canlı mahlukatı kuşatan genel topluluk manasını karşılar.Kur'an'da geçer (er-Rahmân 55:10).
مأنAnlamlıGeçim yükünü üstlenme, besleme, barındırmaBir kimsenin rızık ve nafaka ihtiyacını karşılama ve göğüs boşluğundaki et parçası manasındadır.Kur'an'da geçmez. Kitābü’l-ʿAyn müsta'mel kaydıdır.
منأAnlamlıMen etme, engelleme, bir şeyi tutmaBir durumun yayılmasını durdurma veya gem vurma manasında nadir kullanımdır.Kur'an'da geçmez. Kitābü’l-ʿAyn müsta'mel kaydıdır.
نأمAnlamlıİnilti, kısık ses, hafif fısıltı çıkarmaSessizce fısıldama veya canlının zayıf bir seda ile ses vermesi durumudur.Kur'an'da geçmez. Kitābü’l-ʿAyn müsta'mel kaydıdır.
نمأAnlamlıArtma, çoğalma, yükselme (nemâ türevi)Kökün hemzeli biçiminde boy atma, gelişme ve büyüme vurgusu yer alır.Kur'an'da geçmez. Kitābü’l-ʿAyn müsta'mel kaydıdır.

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
أمنMerkezGüven, sükûnet, iman, emanetKorkunun bertaraf edilmesiyle ulaşılan tam içsel ve dışsal istikrar, tereddütsüz kabul.Tehdit ve kuşkunun sıfırlandığı korunaklı sükûnet hali.
سلمKomşuBarış, selamet, teslimiyet, kusursuzlukأمن korkuyu giderip sükûn verirken, سلم çatışmayı bitirip zarar ve afetten korunmayı sağlar.Afetten, noksanlıktan ve savaştan uzak olma zeminidir.
وثقKomşuBağ, antlaşma, sağlam taahhütوثق dışsal bir bağ ve sözleşmeyle güvence kurarken, أمن doğrudan kalbî sükûnet ve sığınmadır.Çözülmez düğüm, kesin güvence ve misak anlamına odaklanır.
صدقKomşuDoğruluk, gerçeğe uygunluk, sadakatصدق bilginin veya sözün vakıaya mutabakatıyken, أمن o doğruya dayanarak kalbin yatışmasıdır.Gerçekliğin hilafsız ve hilesiz biçimde beyan edilmesidir.
سكنKomşuHareketsizlik, durulma, yatışmaسكن dalgalanma ve hareketin durmasıdır; أمن ise korku ve tehlike ihtimalinin zail olmasıdır.Sarsıntının yerini durağanlığa ve huzura bırakmasıdır.
خوفZıtKorku, endişe, kaygı, dehşetأمن kökünün birincil zıddıdır; beklenen bir zarardan veya tehlikeden ötürü kalbin sarsılmasıdır.Güvenliğin ve sükûnetin tamamen çökmesi, tehdit baskısı.

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaأمنKorkusuzluk, sükûnet, iman, emanetÇekirdeğin korunaklılık, tasdik, asayiş ve mesuliyet boyutlarının tümünü cem eder.Kesin
LatinceSecuritas, Fides, ConfidentiaGüvenlik, inanç, sadakat, itimatSecuritas kaygıdan uzaklığı, fides ise akdi ve sadakati karşılar; Arapçadaki tek kökteki tevhit derinliğini bölerek verir.Güçlü
İngilizceSecurity, Safety, Faith, TrustEmniyet, güvenilirlik, inanç, itimatSecurity dışsal korumayı, faith ve trust ise içsel inancı ve güveni ayrı kelimelerle karşılar.Güçlü
AlmancaSicherheit, Glaube, VertrauenGüvenlik, inanç, güvenme haliSicherheit emniyet asayişini, Glaube tasdiki, Vertrauen itimadı verir; kök birliği Latin ve Cermen dillerinde parçalanır.Güçlü
FransızcaSécurité, Foi, ConfianceGüvenlik, inanç, itimat duymaSécurité korkudan muafiyeti, foi kalbî teslimiyet ve tasdiki, confiance birine emanet etme rahatlığını taşır.Güçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Dictionnaire Littré.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
آمن / يؤمن / إيمانHakikati tereddütsüz doğrulama, tasdik ve teslimiyetGayba, vahye ve peygambere şeksiz güven duyarak teslim olma bağlamı (el-Bakara 2:3; Âl-i İmrân 3:84).
أمن / أمنة / مأمنKorkudan kurtulma, barış, asayiş, can ve mal emniyetiSavaş ve tehdit ortamında inen psikolojik sükûnet veya kentin korunaklı kılınması bağlamı (Âl-i İmrân 3:154; Kureyş 106:4; et-Tevbe 9:6).
أمانة / أماناتKorunması gereken hak, mükellefiyet, emanet, sırİnsana yüklenen hilafet sorumluluğu veya emanet malların iadesi bağlamı (el-Ahzâb 33:72; en-Nisâ 4:58).
أمينGüvenilir, hıyanet etmeyen, metin şahsiyet vasfıPeygamberlerin ahlaki sağlamlığı ve Cebrail'in vahiy taşıyıcılığı bağlamı (eş-Şuarâ 26:107; et-Tekvîr 81:21).
أمانGüvence belgesi, himaye akdi, sığınma hakkıDüşmanın can güvenliği talep ederek koruma altına girmesi bağlamı (et-Tevbe 9:6).

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
Kelamİman kavramının mahiyeti, sınırları ve artıp eksilmesiİmanın kalbin tasdiki mi, dilin ikrarı mı yoksa amellerin de imana dahil mi olduğu; emn ile ye's arasındaki denge.Kök anlamı zihinsel ve kalbî sarsılmaz kesinlik (tasdik) ekseninde teorikleşmiş ve itikadın kurucu şartı haline gelmiştir.
FıkıhEmanet hükümleri, eman akdi, müste'men statüsüEmanete riayet borcu, emanet malın zevalinde tazmin sorumluluğu ve savaş hukukunda düşmana tanınan can güvenliği (emân).Sözleşmeye bağlı hukuki dokunulmazlık, can-mal güvenliği ve hıyanetin zıddı olan koruma yükümlülüğü.
TefsirHarem-i Şerif'in güvenliği, emanet ayeti, kalbin mutmain oluşuel-Ahzâb 33:72'deki «emanet» kavramının teklif, akıl, adalet veya tevhid ile tefsiri; İbrahim'in belde için emniyet duası.İlahî vaade sarsılmaz teslimiyet, korkuyu silen ilahi lütuf (sekine) ve hilafet mesuliyeti odağında zenginleşme.
HadisMümin tanımı, emanete riayet, imanın alâmetleri«Mümin, insanların canları ve malları hususunda kendisinden emin olduğu kimsedir» nebevi ilkesi etrafında ahlaki güvenlik.Teori ile ahlakın birleştiği; güven veren, zarar vermeyen, itimat edilen şahsiyet ve toplum inşası.

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniVarlık-yaratıcı münasebetiİman ve ubudiyetVaroluşsal kaygıyı yok ederek kalbî itminan ve teslimiyeti kurmaİnsan ilahi hakikati tasdik ettiğinde ontolojik güvensizlikten kurtulur ve mutlak sığınağa kavuşur.Kesin
İlmiEpistemolojik zeminKesin bilgi ve yakînŞüphe ve zannı bertaraf ederek bilgiye güven aşılamaDoğrulanmış ve sarsılmaz öncüller üzerinde durarak delile dayalı tasdiki neticelendirir.Güçlü
SiyasiHukuk düzeni ve egemenlikAsayiş, meşruiyet ve emânCan, mal ve inanç emniyetini kurumsal koruma altına almaYöneticinin tebaaya adaletle güven sağlaması, anarşi ve korku ortamının bertaraf edilmesidir.Kesin
İktisadiMülkiyet, ticaret ve sözleşmelerKredi, güven ve emanetİşlem maliyetlerini düşürerek sermaye ve tasarrufu korumaSahtekarlık ve hıyanet korkusunun kalktığı ortamda dolaşım ve mübadele azami verime ulaşır.Güçlü

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerDenge durumu (equilibrium), potansiyel kuyu (potential well) ve entropi stabilizasyonuFizik ve kimyada bir sistemin dışsal pertürbasyonlara karşı sarsılmadan kararlı bir minimum enerji düzeyinde kalması, sistemik kararlılığın ve sükûnetin sağlanmasıdır.Güçlü
Beşeri bilimlerSosyal sermaye (social capital), toplumsal güven (social trust) ve ontolojik güvenlik (ontological security)Sosyoloji ve psikolojide bireyin ve kurumların geleceğe dair tehdit hissini sıfırlayarak kurdukları rasyonel ve ahlaki itimat ağıdır.Kesin

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiأمن kökünden türeyen «iman» kelimesinin yalnızca içsel, rasyonel dayanağı olmayan sübjektif bir inanç kanaatine; «emniyet» kelimesinin ise salt polis ve asayiş tedbirine indirgenmesi.
Kur'an içi daha geniş anlamKök; bilginin şüpheden arınarak doğrulanmasını (tasdik), ahlaki güvenilirliği (emin/emanet), toplumsal barışı ve adaleti, ontolojik sükûneti ve korkunun ilahi himaye ile izalesini bir bütün olarak kuşatır.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataİmanın ahlak ve emanet sorumluluğundan kopuk kuru bir aidiyet zannedilmesi; emniyetin ise adaletsiz ve tahakkümcü mekanizmalarla sağlanan sahte bir sükûnetle karıştırılması hatası doğar.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın hem epistemolojik (doğruyu kabul/tasdik), hem teolojik (Allah'a güven), hem ahlaki (emanete sadakat), hem de siyasal-toplumsal (korkusuzluk ve barış) vizyonunun merkezinde bu kök yer alır. Bütün dinî teklifin başlangıç ve bitiş noktasıdır.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?İmanın şart koşulduğu ve müminlerin vasıflarının sayıldığı ayetlerde (el-Bakara 2:2-4); Harem bölgesinin dokunulmazlığında (Âl-i İmrân 3:97); emanetin ağırlığını anlatan kozmik bildirimde (el-Ahzâb 33:72) ve nimet-korku ikileminin çözüldüğü surelerde (Kureyş 106:3-4).
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Mümin olmanın sadece bir kimlik etiketi olduğu zannını yıkar; emniyet vermeyenin, emanete hıyanet edenin ve kalbinde şüpheyle savrulanın hakiki anlamda imana eremeyeceğini göstererek imanı aktif bir güven ve sadakat inşası kılar.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamSarsıntı, tehlike ve yırtıcılardan korunmuş kapalı/sağlam bir mahalle girmek; devenin sendelemeden metanetle yürümesi gibi fiziki sarsılmazlık ve metanet kazanmak.
  • Soyut anlamZihnin şüpheden, nefsin kaygı ve vehimden, toplumun ise zulüm ve anarşiden arınarak hakikate tam bir itimat ve sükûnetle teslim olması hali.
  • Sistematik karşılıkBelirsizlik ve tehdit potansiyelini sıfırlayan, ontolojik güvenliği kuran, epistemik tasdiki ahlaki emanet ile birleştiren nizam.
  • LaTeX modelilim⁡ΔΦ→0(∂U∂t)=0  ⟹  St=S0∧E=1
  • LaTeX açıklamasıFormülde Φ tehdit, korku ve belirsizlik potansiyelini; ΔΦ→0 bu tehdidin sönümlenmesini temsil eder. U sistemin içsel dalgalanma ve huzursuzluk fonksiyonudur; tehdidin sıfırlanmasıyla zamana bağlı dalgalanma sıfıra eşitlenir (∂U∂t=0). Bu durum sistemin durumunu (St) başlangıçtaki bozulmamış güven ve fıtrat dengesinde (S0) sabitler ve kesin doğrulama/emniyet katsayısını (E=1) tam tasdik ve sükûnet düzeyine ulaştırır.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ا