أمن
أ - م - ن
KÖK- 879 geçiş
- 723 ayet
- 132 sîga
- 13 sözlük
Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir. İlk topluluklar evleri bitiştirerek kale gibi yerleştirir. Kapılar ora sahanlığa açılır. Bu yerin adı menaydı. Buraya bir şey koymak o şeyin güvene alınması demektir. Emanet buraya konmuş olan şeydir. Emine güven içinde olma demektir. Mena karşı karşıya bulunan evlerin arasındaki yer demektir. Eskiden evleri bitiştirerek bir duvar meydana getirirler ve kapılarını orta boşluğa açarlardı. Orta boşluğa bir kapıdan girilirdi. Böylece orası güven altında olurdu. Oraya bir mal koymak veya oraya girmek “emine” kelimesi ile ifade edilirdi. “Amene” emniyet ve güven altına almak demektir.devamı ›
Bu sayfa şu yazımları da kapsar: ءمن · امن
Notlarım
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir. İlk topluluklar evleri bitiştirerek kale gibi yerleştirir. Kapılar ora sahanlığa açılır. Bu yerin adı menaydı. Buraya bir şey koymak o şeyin güvene alınması demektir. Emanet buraya konmuş olan şeydir. Emine güven içinde olma demektir. Mena karşı karşıya bulunan evlerin arasındaki yer demektir. Eskiden evleri bitiştirerek bir duvar meydana getirirler ve kapılarını orta boşluğa açarlardı. Orta boşluğa bir kapıdan girilirdi. Böylece orası güven altında olurdu. Oraya bir mal koymak veya oraya girmek “emine” kelimesi ile ifade edilirdi. “Amene” emniyet ve güven altına almak demektir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR4.972 harfباب النون والميم و و ا ي ء معهما
ن م ا، ن و م، ن ي م، ي م ن، ي ن م، م ي ن، أ ن م، ن أ م، أ م ن، م أ ن، م ن ا، م ن أ مستعملات
نما:
نما الشَّيْء يَنْمُو نُموّا، ونَمَى يَنْمي نَماءً أيضا.
وأنماه الله: رَفَعَهُ، وزاد فيه إنماء، ونماه أيضاً، قال النّابغة:
إلى صَعبِ المَقادةِ مُنْذريٍّ نَماه في فُرُوعِ المَجْدِ نامي
ونما الخِضابُ يَنْمو نُمُوّاً إذا زاد حمرةً وسواداً.
ونميتُ فلاناً في الحَسَب،
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR961 harfالأَمانُ والأَمانَةُ بمعنىً. وقد أَمِنْتُ فأنا آمِنٌ. وآمَنْتُ غيري، من الأَمْنِ والأَمانِ. الإيمان: التصديقُ. والله تعالى المُؤْمِنُ، لأنّه آمَنَ عبادَه من أن يظلمهم. وأصل آمَنَ أَأْمَنَ بهمزتين، ليّنت الثانية والأَمْنُ: ضدُّ الخوف. والأَمَنَةُ بالتحريك: الأَمْنُ. ومنه قوله عز وجل: "أمَنَةً نُعاساً" والأَمَنَةُ أيضاً: الذي يثق بكلِّ أحد، وكذلك الأُمَنَةُ. وأَمِنْتُهُ على كذا وائْتَمَنْتُهُ
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR yok35.475 harfن م ( و ا ي ء )
نمى ، نوم ، نيم ، منى ، مأن ، يمن ، ينم ، ونم ، أمن ، نأم ، منأ ، أنم ، منا ، مين ، إنما .
أنم : الليث : الأَنام : ما على ظَهر الأرض من جَميع الخَلْق .
قال : ويجوز في الشّعْر : الأَنِيم .
وقال المُفّسرون في قول الله تعالى : ( للهالْمِيزَانَ وَالاَرْضَ وَضَعَهَا لِلاَنَامِ ) ( الرحمن : 10 ) هم : الجِنّ والإنس .
والدّليل على ما قالوا أن الله تَعالى قال بعقب ذِكره ( الأنام ) إلى قوله
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR9.604 harf(باب الهمزة والميم وما بعدهما في الثلاثي)
(أمن) الهمزة والميم والنون أصلان متقاربان: أحدهما الأمانة التي هي ضدّ الخيانة، ومعناها سُكون القلب، والآخر التصديق. والمعنيان كما قلنا متدانيان. قال الخليل: الأَمَنَةُ مِن الأمْن. والأمان إعطاء الأَمَنَة. والأمانة ضدُّ الخيانة.
يقال أمِنْتُ الرّجُلَ أَمْناً وأَمَنَةً وأَماناً، وآمنني يُؤْمنني إيماناً. والعرب تقول: رجل أُمَّانٌ، إذا كان أميناً. قال
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR3.513 harf- أصل الأمن: طمأنينة النفس وزوال الخوف، والأمن والأمانة والأمان في الأصل مصادر، ويجعل الأمان تارة اسما للحالة التي يكون عليها الإنسان في الأمن، وتارة اسما لما يؤمن عليه الإنسان، نحو قوله تعالى: ﴿وتخونوا أماناتكم﴾ [الأنفال/27]، أي: ما ائتمنتم عليه، وقوله: ﴿إنا عرضنا الأمانة على السموات والأرض﴾ [الأحزاب/27] قيل: هي كلمة التوحيد، وقيل: العدالة (راجع الأقوال في هذه الآية في الدر المنثور في التفسير
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR824 harfأ م ن
أمنتـه وآمننيـه غيـري وهـو في أمن منه وأمنة وهو مؤتمن على كذا.
وقد ائتمنته عليه.
" فليؤد الذي أؤتمن أمانته ".
وبلغه مأمنه.
واستأمن الحربي: استجار ودخل دار الإسلام مستأمناً.
وهـؤلاء قـوم مستأمنـة.
ويقـول الأميـر للخائـف: لـك الأمـان أي قـد آمنتـك.
" ومـا أنت بمؤمن لنا " أي بمصدق.
وما أومن بشيء مما يقول أي ما أصدق وما أثق.
وما أومن أن أجد صحابة يقوله
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR yok20.619 harfالأَمانُ والأَمانةُ بمعنى. وقد أَمِنْتُ فأَنا أَمِنٌ، وآمَنْتُ غيري من الأَمْن والأَمان. والأَمْنُ: ضدُّ الخوف. والأَمانةُ: ضدُّ الخِيانة. والإيمانُ: ضدُّ الكفر. والإيمان: بمعنى التصديق، ضدُّه التكذيب. يقال: آمَنَ به قومٌ وكذَّب به قومٌ، فأَما آمَنْتُه المتعدي فهو ضدُّ أَخَفْتُه. وفي التنزيل العزيز: وآمَنَهم من خوف. ابن سيده: الأَمْنُ نقيض الخوف، أَمِن فلانٌ يأْمَنُ أَمْناً وأَمَناً؛ حكى هذه
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR1.054 harf* أ م ن * * الأمَانُ * و * الأمَنةُ * بمعنى وقد * أمِنَ * من باب فهم وسلم و * أمَاناً * و * أَمَنَةً * بفتحتين فهو * آمِنٌ * و * آمَنهُ * غيره من * الأمْنِ * و * الأمَانِ * و * الإيمانُ * التصديق والله تعالى * المُؤْمِنُ * لأنه * آمنَ * عباده من أن يظلمهم وأصل آمن أأمن بهمزتين لينت الثانية ومنه المهيمن وأصله مؤامن لينت الثانية وقلبت ياء كراهة اجتماعهما وقلبت الأولى هاء كما قالوا أراق الماء وهراقه
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR16.068 harf: ( *!الأَمْنُ *!والآمِنُ ، كصاحِبٍ ) ،
( يقالُ : أَنْتَ في *!آمِنٍ أَي *!أَمْنٍ .
وقالَ أَبو زِيادٍ : أَنْتَ في آمن مِن ذلِكَ أَي في *!أَمانٍ .
قالَ شيْخُنا ، رحِمَه اللَّهُ تعالى : وهو مِن وُرُودِ المَصْدرِ على فاعِلٍ وهو غَريبٌ .
( ضِدُّ الخَوْفِ ) .
( وقالَ المَناوِي : عدمُ تَوقُعِ مَكْروهٍ في الزَّمنِ الآتي ، وأَصْلُه طمأْنِينَةُ النَّفْسِ وزَوالُ الخَوْفِ . وقد ( *!أَمِنَ ،
كفَرِحَ ،
: ( *!الأَمْنُ *!والآمِنُ ، كصاحِبٍ ) ، ( يقالُ : أَنْتَ في *!آمِنٍ أَي *!أَمْنٍ . وقالَ أَبو زِيادٍ : أَنْتَ في آمن مِن ذلِكَ أَي في *!أَمانٍ . قالَ شيْخُنا ، رحِمَه اللَّهُ تعالى : وهو مِن وُرُودِ المَصْدرِ على فاعِلٍ وهو غَريبٌ . ( ضِدُّ الخَوْفِ ) . ( وقالَ المَناوِي : عدمُ تَوقُعِ مَكْروهٍ في الزَّمنِ الآتي ، وأَصْلُه طمأْنِينَةُ النَّفْسِ وزَوالُ الخَوْفِ . وقد ( *!أَمِنَ ،
كفَرِحَ ، *!أَمْناً *!وأماناً بفتْحِهِما ) ، وكان الإِطْلاقُ فيهما كافِياً عن ضبْطِهما ، ( *!وأَمَناً *!وأَمَنَةً ، محرَّكتينِ ، *!وإِمْناً ، بالكسْرِ ) وهذه عن الزجَّاج . وفي التنْزِيلِ العَزيزِ : ﴿*!أَمَنَةً نُعاساً﴾ نُصِبَ لأنَّه مَفْعولٌ له كقوْلِكَ فعَلْتُ ذلكَ حَذَرَ الشَّرِّ ؛ ومنه حدِيثُ نُزولِ عيسَى ، عليه السّلام : ( وتَقَعُ *!الأَمَنَةُ في الأرضِ ) ، أَي الأَمْنُ . ( فهو *!أَمِنٌ *!وأَمِينٌ ، كفَرِحٍ وأَميرٍ ) : ) عن اللّحْيانيّ . ( ورَجُلٌ *!أُمَنَةٌ ، كهُمَزَةٍ ويُحَرَّكُ : *!يأْمَنُهُ كلُّ أَحَدٍ في كلِّ شيءٍ ) ؛ ) ونَقَلَ الجوْهرِيُّ اللّغَتَيْن . وقَرَأَ أَبو جَعْفرٍ المَدنيُّ : لسْتُ *!مُؤْمِناً أَي لا *!نُؤَمِّنك ؛ ( وقد *!آمَنَهُ ) ، بالمدِّ ، ( *!وأَمَّنَهُ ) ، بالتّشْديدِ على كذا . ( *!والأَمِنُ ، ككَتِفٍ : المُسْتَجِيرُ *!ليَأْمَنَ على نَفْسِه ) ؛ ) عن ابنِ الأَعْرابيِّ . وقُرِىءَ في سورَةِ بَراءَة : ﴿إنَّهم لا *!إيمانَ لهم﴾ ، بالكسْرِ ، أَي لا إجارَةَ ، أَي لم يَفُوا وغَدَروا . ( *!والأَمانَةُ *!والأَمَنَةُ ) ، محرَّكةً : ( ضِدُّ الخِيانَةِ ، وقد *!أَمِنَهُ ) ؛ ) وقالَ اللَّحْيانيُّ : رَجُلٌ أَمَنةٌ ، محرَّكةً : لا يُصَدِّق بكلِّ ما سمعَ ولا يُكَذِّبُ بشيءٍ ، ( كسَمِعَ وأَمَّنَهُ *!تأْمِيناً *!وائْتَمَنَه *!واسْتَأْمَنَه ) بمعْنًى واحِدٍ . وقَرَأَ : ﴿ما لَكَ لا *!تأْمَننا على يوسفَ﴾ بينَ الإِدغامِ والإِظهارِ . قالَ الإِمامُ الأَخْفش : والإِدْغامُ أَحْسنُ . وتقولُ : *!اؤْتُمِن فلانٌ ، على ما لم
يُسمَّ فاعلُه ، فإن ابْتَدَأَتَ به صيَّرْتَ الهَمْزَةَ الثانيَةَ واواً ، لأنَّ كلَّ كلمةٍ اجْتمَعَ في أَوَّلِها هَمْزتانِ وكانت الأُخْرى منهما ساكِنَةً ، فلكَ أَن تُصَيِّرها واواً إن كانتِ الأُولى مَضْمومَة ، أَو ياءً إنْ كانتِ الأُولى مكْسورَةً نحو إِيتَمَنه ، أَو أَلِفاً إن كانتِ الأُولى مَفْتوحَةً نحو آمَنُ ؛ كما في الصِّحاحِ . وفي الحدِيثِ : ( المُؤَذِّنُ *!مُؤْتَمَنٌ ) ؛ مُؤْتَمَنُ القوْمِ : الذي يثِقُون إليه ويتَّخِذُونَه أَمِيناً حافِظاً . ويقالُ : ما كانَ فلانٌ أَمِيناً ، ( وقد *!أَمُنَ ، ككَرُمَ ، فهو *!أَمينٌ *!وأُمَّانٌ ، كرُمَّانٍ ) ، أَي له دينٌ ، وقيلَ : ( *!مَأْمونٌ به ثِقَةٌ ) ؛ ) وأَنْشَدَ الجوْهرِيُّ للأَعْشَى : ولَقَدْ شَهِدْتُ التَّاجر*!الأُمَّانِ مَوْروداً شرابُهْ ( وما أَحْسَنَ *!أَمْنَكَ ) ، بالفتْحِ ( ويُحَرَّكُ ) ، أَي ( دينَكَ وخُلُقَكَ ) ؛ ) نَقَلَهُ ابنُ سِيْدَه ( *!وآمَنَ به *!إِيماناً : صَدَّقَهُ . ( *!والإِيمانُ ) : ) التَّصدِيقُ ، وهو الذي جَزَمَ به الزَّمَخَشْريُّ في الأساسِ واتَّفَقَ عليه أَهْلُ العلْمِ مِن اللّغَويِّين وغيرِهم . وقالَ السَّعْد ، رحِمَه اللَّهُ تعالى : إنَّه حَقيقَةٌ وظاهِرُ كَلامِه في الكشاف أنَّ حَقيقَةَ آمَنَ به *!آمَنَه التّكْذِيبَ ، لأنَّ *!أَمِنَ ثُلاثيًّا مُتَعدَ لواحِدٍ بنفْسِه ، فإذا نقل لبابِ الأَفْعالِ تعدَّى لاثْنَيْن ، فالتَّصْدِيق عليه معْنَى مجازِي *!للإِيمانِ وهو خِلافُ كَلامِه في الأَساسِ ، ثم إنَّ *!آمن يتعدَّى لواحِدٍ بنفْسِه وبالحَرْفِ ولاثنين بالهَمْزَةِ ، على ما في الكشافِ والمصْباحِ وغيرِهِ . وقيلَ : إنه بالهَمْزَةِ يتعدَّى لواحِدٍ كما نَقَلَه عبدُ الحكِيمِ في حاشِيَةِ القاضِي . وقالَ في حاشِيَةِ المطول : أَمَن يتعدَّى ولا يتَعدَّى . وقالَ بعضُ المُحَقّقين : *!الإِيمانُ يتعدَّى بنفْسِه كصَدَّق ، وباللامِ باعْتِبارِ معْنَى الإذْعانِ ،
وبالباءِ باعْتِبارِ معْنَى الاعْتِرافِ إشارَةً إلى أنَّ التَّصْدِيقَ لا يُعْتَبرُ بدُون اعْتِرافٍ . ( و ) قد يكونُ الإِيمانُ بمعْنَى : ( الثِّقَةُ ) يتعدَّى بالباءِ بِلا تَضْمِينٍ ؛ قالَهُ البَيْضاوِي ، رحِمَه اللَّهُ تعالَى . وقالَ الجوْهرِيُّ : أَصْلُ آمَنَ *!أَأْمَنَ بهَمْزَتَيْن ، لُيِّنَت الثانِيَةُ . وقالَ الأزْهرِيُّ : أَصْلُ الإِيمانِ الدُّخولُ في صِدْقِ الأمانَةِ التي ائْتَمَنَه اللَّهُ تعالَى عليها ، فإنِ اعْتَقَدَ التَّصْديقَ بقلْبِه كما صدَّقَ بلِسانِه فقد أَدَّى *!الأَمانَةَ وهو *!مُؤْمنٌ ، ومن لم يَعْتَقدِ التَّصْديقَ بقلْبِه فهو غيرُ مُؤَدَ *!للأَمانَةِ التي ائْتَمَنَه اللَّهُ عليها ، وهو مُنافِقٌ ، ومَن زَعَمَ أَنَّ الإِيمانَ هو إِظْهارُ القَوْل دُونَ التَّصْديقِ بالقلْبِ فهو لا يخلو مِن أَنْ يكونَ مُنافِقاً أَو جاهلاً لا يَعْلم ما يقولُ أَو يُقالُ له . قُلْتُ : وقد يُطْلَقُ الإِيمانُ على الإقْرارِ باللِّسانِ فقط كقوْلِه تعالى : ﴿ذلك بأنَّهم *!آمَنُوا ثم كَفَرُوا﴾ ، أَي آمَنُوا باللِّسانِ وكَفَرُوا بالجنانِ فتأَمَّل . ( و ) قد يكونُ الإيمانُ ( إظهارُ الخُضوعِ . ( و ) أَيْضاً : ( قُبولُ الشَّريعَةِ ) وما أَتَى به النبيُّ صلى الله عليه وسلم واعْتقادُه وتَصْديقُه بالقلْبِ ؛ قالَهُ الزجَّاجُ . قالَ الإمامُ الرَّاغبُ ، رحِمَه اللَّهُ تعالَى : الإيمانُ يُسْتَعْملُ تارَةً اسْماً للشَّريعَةِ التي جاءَ بها النبيُّ صلى الله عليه وسلم وتارَةً يُسْتَعْملُ على سبيلِ المدْحِ ، ويُرادُ به إذْعانُ النَّفْسِ للحقِّ على سبيلِ التَّصْديقِ وذلكَ باجْتِماعِ ثلاثَةِ أَشْياءٍ تَحْقيقٌ بالقلْبِ وإقرارٌ باللِّسانِ وعَمَلٌ بالأرْكانِ ، ويقالُ لكلِّ واحِدٍ مِنَ الاعْتِقادِ والقَوْلِ والصِّدْقِ والعَمَلِ الصالحِ *!إيمانٌ .
( *!والأمينُ : القَوِيُّ ) لأنَّه يُوثَقُ بقُوَّتِهِ *!ويُؤْمَنُ ضعفُه . ( و ) قالَ ابنُ السِّكّيت ، رحِمَه اللَّهُ تعالَى : الأَمينُ : ( *!المُؤْتَمِنُ ؛ و ) أَيْضاً : ( المُؤْتَمَنُ ) ، وهو ( ضِدٌّ . ( و ) *!الأَمينُ : ( صفَةُ اللَّهِ تعالى ) ، هكذا مُقْتَضَى سِياقِه وفيه نَظَرٌ إلاَّ أَنْ يكونَ الأَمينُ بمعْنَى *!المُؤْمن للغَيْرِ ، وإلاَّ فالذي في صفَتِه تعالى فهو المُؤْمن جلَّ شَأْنه ، ومعْناه أَنَّه تعالَى آمَنَ الخلقَ من ظُلْمِه ، أو *!آمَنَ أَوْلياءَه عذَابَه ؛ عن ابنِ الأَعْرابيِّ . ورَوَى المنْذرِي ، رحِمَه اللَّهُ تعالَى عن أَبي العبَّاس : هو المصدِّقُ عبادَه المُسْلمين يومَ القِيامَةِ إذا سُئِلَ الأُمَمُ عن تَبْلِيغِ رُسُلِهم ، فيُكذِّبونَ أَنْبياءَهم ، ويُؤْتَى بسيِّدِنا محمدٍ صلى الله عليه وسلم فيَسْأَلُونَه عن ذلِكَ فيُصدِّقُونَ الماضِينَ ، فيُصدِّقُهم اللَّهُ تعالى ، ويصدِّقُهم النبيُّ صلى الله عليه وسلم وقيلَ : هو الذي يَصْدُقُ عِبادَه ما وَعَدَهُم فهو مِن الإِيمانِ التَّصدِيقِ ، أَو *!يُؤْمِنُهم في القِيامَةِ عَذابَه فهو مِن *!الأَمانِ ضِدّ الخَوْف ؛ قالَهُ ابنُ الأثيرِ ، رَحِمَه اللَّهُ تعالى . ( وناقَةٌ *!أَمونٌ : وَثيقَةُ الخَلْقِ ) *!يُؤْمَنُ فُتورُها وعِثارُها ، وهو مجازٌ . وفي الصِّحاحِ : هي الموثقةُ الخَلْقِ التي *!أُمِنَتْ أَن تكونَ ضعيفَةً ، اه . وهو فَعولَةٌ جاء في موْضِعِ مَفْعولةٍ ، كما يقالُ : ناقَةٌ عَضوبٌ وحَلوبٌ . وفي الأساسِ : ناقَةٌ أَمونٌ : قويَّةٌ *!مأْمونٌ فُتُورُها ، جُعِلَ الأَمْنُ لها وهو لصاحِبِها ؛ ( ج ) *!أُمُنٌ ، ( ككُتُبٍ . ( و ) مِن المجازِ : ( أَعْطَيْتُه مِن *!آمَنِ مالِي ) ، كصاحِبٍ : أَي ( مِن خالِصِه وشرِيفِه ) ، يعْنِي بالمالِ الإِبِلَ ، أَو أَيَّ مالٍ كانَ ، كأَنَّه لو عَقَلَ *!لأَمِنَ أَن يُبْدَلَ ؛ قالَ الحُوَيْدرَةُ :
ونَقِي *!بآمِنِ مالِنا أحْسابَناونُجِرُّ في الهَيْجا الرِّماحَ وندَّعِي ( و ) مِن المجازِ : ( ما *!أَمِنَ أَن يَجِدَ صَحابَةً ) : ) أَي ( ما وَثِقَ ) أَن يَظْفَرَ . يقالُ ذلِكَ لمَنْ نَوى السَّفَرَ ، ( أَو ما كادَ . ( *!وآمينُ ، بالمدِّ والقَصْرِ ) ، نَقَلَهما ثَعْلَب وغيرُهُ ، وكِلاهُما يصحُّ مَشْهوراً ، ويقالُ : القَصْرُ لُغَةُ أَهْلِ الحِجازِ : والمدُّ إشْباعٌ بدَليلِ أَنَّه ليسَ في اللغَةِ العربيَّةِ كَلمةٌ على فاعِيلٍ . قالَ ثَعْلَب : قوْلُهم *!آمينُ هو على إشْباعِ فتْحَةِ الهَمْزَةِ فنَشَأَتْ بعْدَها أَلِفٌ ؛ وأَنْشَدَ الجَوْهرِيُّ في القَصْرِ لجبيرِ بنِ الأَضْبط : تَباعَدَ مِنِّي فُطْحُلٌ إذ رأيْتُه *!أَمينَ فزادَ اللَّهُ ما بَيْنَنا بُعْداوأَنْشَدَ في المَمْدُودِ لمجنُونِ بَني عامِرٍ : يا ربِّ لا تَسْلُبَنِّي حُبَّها أَبداً ويَرْحَمُ اللَّهُ عَبْداً قال *!آمِينا وأَنْشَدَ ابنُ بَرِّي في لُغَةِ القَصْر : سَقَى اللَّهُ حَيًّا بينَ صارَةَ والحِمَى حِمَى فَيْدَ صَوْبَ المُدْجِناتِ المَواطرِأَمِينَ ورَدَّ اللَّهُ رَكْباً إليهمبِخَيْرٍ ووَقَّاهُمْ حِمامَ المَقادِرِ ( وقد يُشَدَّدُ المَمْدودُ ) ؛ ) أَشارَ بقوْلِهِ : وقد إلى ضعْفِ هذه اللغَةِ . ونَقَلَها عياضٌ عن الدَّاودي ، وأَنْكَرَها غيرُ واحِدٍ مِن أَئمَةِ اللُّغَةِ ؛ ففي الصِّحاحِ فتَشْديدُ الميمِ خَطَأٌ . وفي الفصيح : قالَ المَناوي : وقوْلُ بعضِ أَهْلِ
اللُّغَةِ إنَّه لُغَةٌ وهمٌ قدِيمٌ وسبَبُه أنَّ ( أبا ) العبَّاسِ أحْمد بن يَحْيَى قالَ : *!وآمِينَ كعاصِينَ لُغَةٌ فتَوَهم أنَّ المُرادَ به صِيغَة الجَمْع لأنَّه قابلَه بالجَمْعِ ويردُّه قَوْل ابن جنِّي ما نَصَّه : فأَمَّا قَوْل أَبي العبَّاس أنَّ آمِينَ بمنْزلَةِ عاصِينَ فإنما يُريدُ به أنَّ الميمَ خَفيفَةٌ كصادِ عاصِينَ ، لا يُريدُ به حَقيقَةَ الجَمْعِ ، وكيفَ ذلكَ وقد حُكي عن الإمامِ الحَسَنِ ، رحِمَه اللَّهُ تعالى ، أَنَّه قالَ : إنَّ آمِينَ اسمٌ مِن أَسْماءِ اللَّهِ ، عزَّ وجلَّ ، فأَيْنَ لكَ في اعْتِقادِ معْنَى الجَمْع على هذا التَّفْسِير ؟ قالَ المَناوِي ، رحِمَه اللَّهُ تعالَى : ثم إنَّ المعْنَى غيرُ مُسْتَقيمٍ على التَّشديدِ لأنَّ التَّقديرَ ولا الضَّالِّين قاصِدِينَ إليك ، وذلكَ لا يَرْتَبِط بمَا قَبْله . ( ويُمالُ أَيْضاً ) ، نُقِلَ ذلكَ ( عن ) الإِمامِ الحَسَنِ أَحْمد بن محمدٍ ( الواحِدِي في ) تفْسِيرِه ( البَسِيطِ ) وهو أَكْبَر مِن الوَسِيط والوَجِيز ، وقد شارَكَه الإِمامُ أَبو حامِدٍ الغَزاليّ ، رحِمَه اللَّهُ تعالَى في تَسْمِيةِ كُتُبِه الثلاثَةِ المَذْكُورَةِ ، تُوفي الإمامُ الواحِدِيُّ سَنَة 468 ، رحِمَه اللَّهُ تعالَى . قالَ شيْخُنا ، رحِمَه اللَّهُ تعالَى : وهذه الإمالَةُ غَيْر مَعْروفَةٍ في مُصنَّفاتِ كُتُبِ اللُّغَةِ ، وحَكَاها بعضُ القرَّاءِ وقالَ : هي لثْغَةٌ لبعضِ أَعْرابِ اليَمَنِ . واخْتَلَفُوا في معْنَى هذه الكَلِمَةِ فقيلَ : ( اسمٌ مِن أَسْماءِ اللَّهِ تعالَى ) . ( رَوَاه ابنُ جنِّي عن الحَسَنِ ، رحِمَه اللَّهُ . والأَزْهريُّ عن مجاهِدٍ قالَ : ولا يصحُّ ذلكَ عنْدَ أَهْلِ اللّغَةِ من أنَّه بمنْزِلَةِ يا أللَّه وأَضْمِر اسْتَجِبْ لي ، قالَ ولو كانَ كما قالَ لرُفِع إذا أُجْرِي ولم يكنْ مَنْصوباً . ( أَو مَعْناه : اللَّهمَّ اسْتَجِبْ ) لي ، فهي جمْلةٌ مُركَّبَةٌ مِن اسمٍ وفِعْلٍ ؛ قالَهُ الفارِسِيُّ ؛ قالَ : ودَليلُ ذلكَ أنَّ موسَى ، عليه السَّلام ، لمَّا دَعَا على فِرْعونَ
وأَتْباعِه قالَ هَارون ، عليه السّلام : آمِينَ ، فطبَّق الجُمْلةَ بالجمْلةِ في موْضِعِ اسمِ الاسْتِجابَةِ : كما أنَّ صَهْ مَوْضوعٌ موْضِعُ ، اسْكُتْ ، وحقُّه مِنَ الإِعرابِ الوَقفُ لأنَّه بمنْزِلَةِ الأَصْواتِ إذا كانَ غَيْرَ مُشْتقَ مِن فِعْلٍ له ، لأنَّ النونَ فُتِحَتْ فيه لالْتِقاءِ الساكِنَيْن ولم تُكْسرِ النُّونُ لثقلِ الكَسْرةِ بعْدَ الياءِ ، كما فَتَحوا كيفَ وأَينَ . ( أَو ) مَعْناه : ( كذلِكَ فليكُنْ ) ، أَو كذلكَ يكونُ ، ( أَو كذلكَ ) ربّ ( فافْعَلْ ) وفي حدِيثِ أَبي هُرَيْرَةَ ، رضِيَ اللَّهُ تعالَى عنه رَفَعَه : ( آمِينَ خاتمة ربِّ العالَمِيْن على عبادِهِ *!المُؤْمِنِين ) . قالَ شيْخُنا ، رحِمَه اللَّهُ تعالَى : ومِن الغَريبِ قَوْل بعض العُلَماء : آمِينَ بَعْد الفاتِحَةِ دُعاءٌ مُجْمَل ويَشْتملُ على جَمِيعِ ما دُعي به في الفاتِحَةِ مفصَّلاً ، فكأَنَّه دعى مَرَّتَيْن ؛ كذا في التَّوْشيحِ . ( وعبْدُ الرَّحْمنِ بنُ آمِينَ ) ، بالمدِّ ، ( أَو يامينٍ ) ، بالياءِ ، ( تابِعِيٌّ ) ذَكَرَه ابنُ الطَحَّانِ ؛ وعلى الأَخيرِ اقْتَصَرَ الإمامُ ابنُ حبَّان في الثِّقات وقالَ : هو مَدنيٌّ يَرْوِي عن أَنَس بن مالِكٍ ، رضِيَ اللَّهُ تعالى عنه ، وعنه عبدُ الرحمنِ أَبو العَلاءِ . ( *!والأُمَّانُ ، كرُمَّانٍ : مَنْ لا يَكْتُبُ كأَنَّه أُمِّيٌّ . ( و ) أَيْضاً : ( الزُّرَاعُ ) ، كرُمَّانٍ أَيْضاً ؛ وفي نسخةِ : الزِّرَّاعُ ، بالكسْرِ . ( *!والمَأْمُونِيَّةُ *!والمَأْمَنُ : بَلَدانِ بالعِراقِ ) ، الأُولى نِسْبَة إلى *!المَأْمُون العبَّاسِيّ ، رحِمَه اللَّهُ تعالَى . ( *!وآمنةُ بنْتُ وهْبِ ) بنِ عبْدِ مَنَاف بنِ مرَّةَ بنِ كِلابٍ ( أُمُّ النبيِّ صلى الله عليه وسلم ؛ ) وأُمُّ وهْبٍ عاتِكَةُ بنْتُ الأَقصى السّلَميَّة ، وأُمُّ السيِّدَةِ *!آمِنَة ، رضِيَ اللَّهُ تعالَى عنها ، مرَّةُ بنْتُ عبدِ العُزى بنِ غنمِ بنِ عبدِ الدَّارِ بنِ قصيَ ، كما ذَكَرْناه في العقْدِ المنظم
في ذِكْرِ أُمَّهاتِ النبيِّ صلى الله عليه وسلم ( و ) المُسَمَّات *!بآمِنَةَ ( سَبْعُ صَحابِيَّاتٍ ) وهي : آمِنَةُ بنْتُ الفَرجِ الجُرْهمِيَّةُ ، وابْنَةُ الأَرْقَم ، وابْنَةُ خَلَف الأَسْلميَّة ، وابْنَةُ رقش ، وابْنَةُ سعْدِ بنِ وهْبٍ ، وابْنَةُ عفَّان ، وابْنَةُ أَبي الصَّلْت . وفَاتَهُ : ذِكْرُ آمِنَة بنْتُ غفار ، وابْنَة قرْط بنِ خنارٍ ، رضِيَ اللَّهُ تعالَى عنهنَّ . ( وأبو آمِنَةَ الفَزارِيُّ ؛ وقيلَ ) : ) أَبو أُمَيَّةَ ( بالياءِ ، صَحابِيٌّ ) رأَى النبيَّ صلى الله عليه وسلمبحنجم ، رَوَى عنه أَبو جَعْفرٍ الفرَّاءُ . ( *!وأَمَنَةُ بنُ عيسَى ، محرَّكةً ) ، عن أَبي صالِحٍ : ( كاتِبُ اللّيْثِ ، مُحَدِّثٌ ) . ( وسِياقُ المصنِّفِ ، رحِمَه اللَّهُ تعالَى ، يَقْتَضي أَنَّه هو كاتِبُ اللّيْثِ . قالَ الحافِظُ : وهو فَرْدٌ . ( وكزُبَيْرٍ ) : ) ابنُ درء بنِ نضلَةَ بنِ نهضَةَ ( الحِرْمازِيُّ ) عن جَدِّه نضلَةَ ، وعنه ابْنُه الجُنَيْد ؛ ( و ) *!أُمَيْنُ بنُ مُسْلمٍ ( العَبْسِيُّ ) مِن عَبْس مُرَاد ، حَكَى عنه سعيدُ بنُ عفير ؛ ( و ) أُمَيْنُ ( بنُ عَمْرٍ و المَعافِرِيُّ ) أَبو خارِجَةَ ، تابِعِيٌّ ، رضِيَ اللَّهُ تعالى عنه ؛ ( وأَبو أُمَيْنٍ ، كزُبَيْرٍ ، البَهْرانِيُّ ) عن القاسِمِ بنِ عبْدِ الرَّحمنِ الشَّاميِّ ؛ ( وأَبو أُمَيْنٍ : صاحِبُ أَبي هُرَيْرَةَ ) ، رضِيَ اللَّهُ تعالَى عنه ، وعنه أَبو الوازع ، ( رُواةُ ) الآثارِ . ( و ) قوْلُه تعالَى : ﴿( إنَّا عَرَضْنا *!الأَمانَةَ ) على السَّمواتِ والأرْضِ﴾ الآيَة ؛ فقد رُوِي عن ابنِ عبَّاسٍ وابنِ جُبَيْرٍ ، رضِيَ اللَّهُ تعالى عنهما أَنَّهما قالا : ( أَي الفَرائِضَ المَفْروضَةَ ) على عِبادِهِ . وقالَ ابنُ عُمَرَ ، رضِيَ اللَّهُ تعالَى
عنهما : ( عُرِضَتْ على آدَمَ ، عليه السَّلام ، الطاعةُ والمَعْصيةُ وعُرِّفَ ثَوابَ الطاعَةِ وعِقابَ المَعْصيةِ ) . ( أَو ) الأَمانَةَ هنا ( النِّيَّةَ التي يَعْتَقِدُها ) الإِنْسانُ ( فيمَا يُظْهِرُه باللِّسانِ مِن الإِيمانِ ويُؤَدِّيَه من جَميعِ الفَرائِضِ في الظَّاهِرِ ، لأنَّ اللَّهَ تعالَى ائْتَمَنَهُ عليها ، ولم يُظْهِرْها لأَحَدٍ من خَلْقِه ، فَمَنْ أَضْمَرَ من التَّوْحيدِ ) ومِن التَّصْديقِ ( مِثْلَ ما أَظْهَرَ فقد أَدَّى الأَمانَةَ ) ، ومَنْ أَضْمَرَ التّكْذيبَ وهو مُصَدِّقٌ باللِّسانِ في الظاهِرِ فقد حَمَل الأَمانَةَ ولم يُؤَدِّها ، وكلُّ مَنْ خانَ فيمَا اؤتُمِنَ عليه فهو حامِلٌ ؛ والإِنْسانُ في قوْلِه : ﴿وحَمَلَها الإنْسانُ﴾ ؛ هو الكافِرُ الشاكُّ الذي لا يُصدِّقُ ، وهو الظَّلُومُ الجَهُولُ ؛ نَقَلَهُ الأَزْهرِيُّ وأَيَّدَه . وفي حدِيثِ ابنِ عبَّاسٍ ، رضِيَ اللَّهُ تعالى عنهما ، رَفَعَه : ( الإِيمانُ *!أَمانَةٌ ولا دِينَ لمَنْ لا أَمانَةَ له ) . وممَّا يُسْتدركُ عليه : *!الأمانُ : ضِدّ الخَوْفِ . *!وآمنَهُ : ضِدُّ أَخَافَه . ورجُلٌ *!آمِنٌ ورِجالٌ *!أَمَنةٌ ، ككاتِبٍ وكَتَبَةٍ ؛ ومنه الحدِيثُ : ( وأَصْحابي أَمَنَةٌ لأُمَّتي ) ، وقيلَ : جَمْعُ *!أَمِينٍ وهو الحافِظُ ؛ وجَمْعُه أُمَنَاهُ أَيْضاً . ورجُلٌ *!أَمِنٌ *!وأَمِينٌ بمعْنًى واحِدٍ . والبَلَدُ *!الأَمِينُ : مكَّةُ ، شرَّفَها اللَّهُ تعالَى . *!والأَمِينُ أَيْضاً : *!المَأْمُونُ ؛ وبه فُسِّر قَوْلُ الشاعِرِ : أَلم تَعْلِمي يا أَسْمَ وَيْحَكِ أَنَّنيحلَفْتُ يميناً لا أَخونُ أَمِينيوفي الحدِيثِ : ( مَنْ حَلَفَ *!بالأَمانَةِ فليسَ مِنَّا ) ، وكأَنَّهم نُهُوا عن ذلِكَ ، لأنَّ الأَمانَةَ ليْسَتْ مِن أَسْماءِ اللَّهِ تعالى ، وإِنَّما هي أَمْرٌ مِن أُمُورِه فلا يُسَوَّى بَيْنَها وبينَ أَسْماءِ اللَّهِ تعالى ، كما نُهُوا
عن الحَلْفِ بالآباءِ ، وإذا قالَ الحالِفُ : *!وأَمانَةِ اللَّهِ كانتْ يَمِيناً عنْدَ الإِمامِ أَبي حَنيفَةَ ، رضِيَ اللَّهُ تعالى عنه ، والشافِعِيُّ ، رضِيَ اللَّهُ تعالى عنه ، لا يعدُّها يَمِيناً . *!والأمانَةُ : الأَهْلُ والمَالُ المَوْدُوعُ . وقد يُرادُ *!بالإيمانِ الصَّلاةُ ؛ ومنه قوْلُه تعالى : ﴿لا يُضِيعَ *!إيمانكم﴾ . *!وآمِنُ الحِلْم : وَثِيقُه الذي قد أَمِنَ اخْتِلالَهُ وانْحِلالَهُ ؛ قالَ : والخَمْرُ ليْسَتْ منْ أَخِيكَ ولكنْ قد تَغُرُّ *!بآمِنِ الحِلْمِورُوِي : قد تَخُون بثامِرِ الحِلْم ، أَي بِتامِّه . *!والمَأْمُونَةُ مِن النِّساءِ : المُسْترادُ لمِثْلِها . *!والأَمِينُ *!والمَأْمُونُ : من بَني العبَّاسِ ، مَشْهورَان . *!والمُؤْتمِنُ : إسحاق بنُ جَعْفرٍ الصَّادِق ، رضِيَ اللَّهُ تعالَى عنهما ، رَوَى عنه الثَّوْريُّ ، رَحِمَه اللَّهُ تعالَى . *!واسْتَأْمَنَ إليه : دَخَلَ في *!أَمانه ؛ نَقَلَه الجوْهرِيُّ . *!وأُمَيْنُ بنُ أَحمدَ اليَشْكرِيُّ ، كزُبَيْرٍ : وَلِيَ خُراسانَ لعُثْمان ، رضِيَ اللَّهُ تعالى عنه ؛ هكذا ضَبَطَه سَيْف ، ويقالُ آخِره رَاءٌ . *!وأَمْنٌ ، بالفتْحِ : ماءٌ في بِلادِ غَطَفانَ ، ويقالُ : يَمْنٌ أَيْضاً كما سَيَأْتِي . *!والمَأْمونِيَّةُ : نوعٌ مِنَ الأَطْعِمةِ نُسِبَ إلى المَأْمُون . *!والمَأْمَنُ : موْضِعُ الأمانِ . *!والأمنية : مِن أَسْماءِ المَدينَةِ ، على ساكِنِها أَفْضَل الصَّلاةِ والسَّلام . *!وأَمَّنَ *!تَأْمِيناً : قالَ : آمِينَ . *!وَإيْتَمَنَهُ *!كائْتَمَنَه ، عن ثَعْلَب . *!واسْتَأْمَنَه : طَلَبَ منه الأَمانَ ؛ وأَنْشَدَ ابنُ السِّكِّيت : شَرِبْتُ مِنْ *!أَمْنِ دَواءِ المَشْي
يُدْعى المَشُوَّ طَعْمُه كالشَّرْيقالَ الأَزْهرِيُّ : أَي مِنْ خالِصِ دَواءِ المَشْيِ . وفي النوادِرِ : أَعَطَيْتُ فلاناً مِنْ أَمْنِ مالي ؛ فسَّرَه الأزْهرِيُّ فقالَ : مِن خالِصِ مالِي . *!والأَمِينُ ، كأَميرٍ : بليد في كُورَةِ الغربية مِن أَعْمالِ مِصْرَ ؛ نَقَلَهُ ياقوت .
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR yok28.447 harfMadde başı: امنأَمِنَ
1 أَمِنَ ذ , (T, S, M, &c.,) aor. اَمَنَ , (T, Msb, K,) inf. n. أَمْنٌ (T, S, M, Msb, K) and اِمْنٌ (Zj, M, K) and أَمَنٌ (M, K) and أَمَنَةٌ (T, S, M, K) and اِمْنَةٌ (T) and أَمَانٌ (M, K) [and app. أَمَانَةٌ, for it is said in the S that this is syn. with أَمَانٌ,] and آمنٌ, an instance of an inf. n. of the measure فَاعِلٌ, which is strange, (MF,) or this is a subst. like فَالِجٌ, (M,)
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.713 harfMadde başı: ءمنأَمَنَ
أَمَنَ I ( n. ac. أَمْن 1 ),
a. Believed, trusted in.
أَمِنَ
أَمِنَ A ( n. ac. أَمْن 1 , اِمْن 2 , أَمَن 4 , أَمَاْن 22 )
a. [ Min or 'Ala ], Was or felt secure, safe from.
b. [ acc. or Bi ], Trusted, confided in.
أَمُنَ
أَمُنَ U ( n. ac. أَمَاْنَة 22t ),
a. Was faithful, loyal, trustworthy.
أَمَّنَ
أَمَّنَ II ,
a. Trusted, believed.
b. [ 'Ala ], Confided in, trusted to.
c.
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR113.858 harfMadde başı: ءمنءمن
أَمِنَ- يَأْمَنُ
أَمِنَ- يَأْمَنُ - أَمْن - أَمانَة - آمِن - آمِنين - أَميْن - أَمَنَة
ائْتَمَنَ - يَأْتَمِنُ ، ائْتُمِنَ - يُؤْتـَمَنُ
آمَنَ - يًؤْمِنُ - إيْمان - مُؤْمِن - مُؤْمِنين
أَمِنَ - يَأْمَنُ + الكائن أو الشيء: يظل على حاله سليماً، من غير احتمال وقوع مكروه وضرر عليه: : تظل وتبقى وتستمر مكونات وتركيب بنية كونية على حالها بدون
Sîgalar(132)
- آمَنُواİnandılar+1 anlam(أَفْعَلُوا)×253
- يُؤْمِنُونَİnanırlar(يُفْعِلُونَ)×86
- الْمُؤْمِنِينَİnananlar(الْمُفْعِلِينَ)×78
- مُؤْمِنِينَİnananlar(مُفْعِلِينَ)×33
- آمَنَّاİnandık+1 anlam(أَفْعَلْنَا)×31
- آمَنَİnandı+2 anlam(أَفْعَلَ)×26
- الْمُؤْمِنُونَİnananlar+1 anlam(الْمُفْعِلُونَ)×22
- يُؤْمِنُİnanır(يُفْعِلُ)×18
- لِلْمُؤْمِنِينَİnananlar için+1 anlam(لِلْمُفْعِلِينَ)×15
- يُؤْمِنُواİnanırlar+2 anlam(يُفْعِلُوا)×12
Mücavir kökler465 mücavir (889 toplam)
- أله
372 ortak ayet · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
- صلح
82 ortak ayet · Sarh köşk, serh (sinle) silah demektir
- أيي
170 ortak ayet · Evye kuş yuvası demektir
- عمل
101 ortak ayet · Amele iş yapmaya alıştırılmış deve veya öküz demektir
- كفر
126 ortak ayet · Hufre, çukur demektir
- رسل
107 ortak ayet · Saçak demektir
- قلب
49 ortak ayet · Ayak basıldığında toprakta çıkan kalıptır
- أجر
36 ortak ayet · (EaCR) “Acur” tuğla demektir
- جهد
19 ortak ayet · Cehd düz, sert yer demektir
- كون
193 ortak ayet · Kevn, tepe demektir
- أخر
58 ortak ayet · Uhur ense demektir
- مع
43 ortak ayet · Beraber
Geçtiği ayetler(723)
Bu kök 723 ayette geçiyor; sure şeridinden daraltın.
يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ
İnandılarAllah’ı da, iman edenleri de aldatmaya çalışırlar. Oysa kendilerinden başkasını aldatamazlar da, bunun farkında değiller.
وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِئُونَ
İnandılarMü’minlere rastlayınca; inandık, derler. Şeytanları ile başbaşa kalınca da; biz sizinle beraberiz, onlarla sadece istihza etmekteyiz, derler.
وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا …
İnandılarİman eden, salih ameller işleyenlere; altından ırmaklar akan cennetlerin kendileri için olduğunu müjdele. Onlara ne zaman bunlardan bir meyve rızık olarak verilirse bu, evvelce rızıklandığımız şeydi, derler. Onlara birbirine benzeyen (böyle nimetler) verilecek. Onlar için orada temiz eşler de vardır. Hem onlar orada temelli kalıcıdırlar.
… يَضْرِبَ مَثَلًا مَا بَعُوضَةً فَمَا فَوْقَهَا فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا …
İnandılarŞüphe yok ki, Allah, bir sivri sineği ve ondan küçük bir şeyi misal getirmekten çekinmez. İman etmiş olanlar bunun Rablarından bir gerçek olduğunu bilirler. Kafirler ise; Allah bu misali vermekle ne murad etmiş? derler. Allah onunla bir çoğunu sapıtır, bir çoğunu da hidayete erdirir. Bununla fasıklardan başkasını saptırmaz.
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالنَّصَارَى وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ …
İnandılarŞüphesiz ki Mü’minler, Yahudiler, Nasrani ve Sabiilerden; kim Allah’a ve ahiret gününe inanıp, salih amelde bulunursa, elbette onların Rabları katında mükafaatları vardır. Hem onlara bir korku yoktur, mahzun da olacak değildirler.
وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ قَالُوا …
İnandılarMü’minlerle karşılaştıkları zaman, inandık derlerdi, birbirleriyle baş başa kaldıklarında, Rabbınızın katında, aleyhinde delil göstersinler diye mi Allah’ın size açıkladığını onlara anlatıyorsunuz, buna aklınız ermiyormu? diye birbirlerini uyarırlardı.
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
İnandılarİman edip, salih ameller işleyenler; işte onlar cennetliklerdir. Onlar orada temelli kalıcıdırlar.
وَلَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ خَيْرٌ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
İnandılarEğer onlar inanmış ve sakınmış olsalardı; Allah katındaki sevab daha hayırlı olurdu. Keşke bilselerdi.
يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقُولُوا رَاعِنَا وَقُولُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوا وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ
İnandılarEy iman edenler; bizi de dinle, demeyin, bizi de gözet, deyin ve dinleyin. Kafirlere elim bir azab vardır.
فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ مَا آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا هُمْ فِي شِقَاقٍ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
İnandılarOnlar da, sizin iman ettiğiniz gibi iman ederlerse muhakkak doğru yolu bulmuşlardır. Şayet yüz çevirirlerse; şüphesiz ki onlar çekişme içerisindedirle. Onlara karşı Allah sana yetecektir. O, Semi’dir, Alim’dir.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | أمن |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Hemzeli |
| Bağlamsal Yakın Kökler | سلم, وثق, صدق, سكن |
| Zıt Kök | خوف |
| Çekirdek Özet 1 | Kalbin ve zihnin korku, kaygı ve sarsıntıdan kurtularak tam bir sükûnet, karar ve istikrara kavuşması; bir sığınağa veya korunaklı alana girip tehlikeden muaf olma hali. |
| Çekirdek Özet 2 | Varlığın ontolojik tehditlerden korunarak yaratıcısına teslimiyetle güven bulması; hakikati tereddütsüz tasdik etme (iman) ve bu tasdikin doğurduğu içsel ve toplumsal barış hali. |
| Çekirdek Özet 3 | Bireysel ve kolektif düzeyde belirsizlik ve tehdit baskısını sıfırlayan, sorumluluk bilincini (emanet) ve bilgi zemininde sarsılmaz doğrulamayı (tasdik) kuran ilahi emniyet nizamı. |
| Kritik Hata Riski | Kökün salt zihinsel veya soyut bir kanaat/inanç derekesine indirgenip korkudan arınma, güven verme, emanete sadakat ve fiilî güvenlik boyutlarından koparılması. |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| أم | Bir şeyin aslı, esası, yönelinen odak noktası, toplayıcı ve kuşatıcı ana zemin olma; أمم, أمل, أمد, أمت köklerinde görüldüğü üzere bir merkeze yönelme, kararlılık ve sığınma hali. | ن | Çekirdeğin temsil ettiği sığınma ve ana zemine bağlanma vasfına süreklilik, içsel yatışma, sükûnetin kalıcılaşması ve korkunun tamamen izale edilmesi boyutunu ekleyerek emniyet ve güven hissini kurmuştur. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| أ | Öküz başı; güç, öncülük, başlangıç | Harekete yön veren ilk kudreti, sarsılmaz iradeyi ve güven veren kurucu temeli simgeler. |
| م | Su; akış, çokluk, derinlik, kuşatıcılık | İçine alan, sakinleştiren, dinginlik sağlayan ve varlığı çepeçevre saran koruyucu derinliği temsil eder. |
| ن | Filiz, yılan, balık; süreklilik, canlılık, tohum | Yaşamın devamlılığını, kararlılıkla süregelen içsel canlılığı ve sükûnetin kesintisiz akışını gösterir. |
| أمن | Güçlü bir başlangıç zemininde kuşatıcı bir sükûnet bularak varlığını kesintisizce sürdürme hareketi | Varlığın tehdit algısını aşarak koruyucu bir merkeze sığınması, içsel huzurun devamlı bir kararlılık ve güven zeminine oturması hareketini doğurur. |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Fiziksel sarsıntı, ürküntü ve tehlikeden uzak korunaklı bir alana girme; devenin yolculukta sarsılmadan, ürkmeden, metanetle ve güvenle yol alması durumu için kullanılan ناقة أمون nitelemesindeki sağlamlık ve dayanıklılık vasfı. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | el-A‘şâ bir beytinde güvenilir, emanete sadık ve kendisinden kuşku duyulmayan tüccarı överken bu kökü kullanır: ولقد شهدت التاجر الأمان مورودا شرابه |
| Erken Arapça kullanım | İbnü'l-Esîr ve erken dönem lügatlerinde geçen meşhur rivayette yıldızların gök kubbe için, Hz. Peygamber’in ise ashabı için birer güven ve asayiş dayanağı olduğunu anlatan النجوم أمنة السماء ifadesindeki koruyucu dayanak ve istikrar unsuru kullanımı. |
Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Dīwānu’l-A‘şâ.
Sami etimolojik katman
Arapça أمن kökü, Kuzeybatı ve Doğu Sami dillerinde çok güçlü, geniş ve düzenli bir temsil ağına sahip asli bir Afro-Asyatik miras köküdür. İbrancede yer alan א-מ-ן (aman) kökü; sağlam ve sabit olmak, doğrulanmak, sarsılmamak, sadık kalmak ve güven duymak manalarını taşır; nitekim aynı kökten türeyen emet (hakikat, sebat), emunah (sadakat, sarsılmaz güven) ve dua sonlarında teyit bildiren amen sözcüğü doğrudan bu semantik havuzun ürünleridir. Süryanicede ܐܡܢ ('ammin) formu sürekli olmak, sebat göstermek, güvenmek ve emin olmak fiillerini karşılar. Akadcada amānu / emēnu kök biçimi sadık olmak, doğrulamak ve sarsılmaz şekilde inanmak anlam katmanını sürdürür. Kökün Sami dillerindeki ortak semantik çekirdeği fiziksel olarak «dik, sağlam, sarsılmaz, düşmeyecek ve yıkılmayacak biçimde ayakta durma» esasına dayanır. Bu somut fiziksel duruş, zamanla zihinsel düzlemde «şüphe ve tereddütten arınmış doğruluk (tasdik)», ahlaki düzlemde «sadakat ve ahde vefa (emanet)», psikolojik ve toplumsal düzlemde ise «korkunun tamamen yok olması ve sükûnetin yerleşmesi (emniyet)» biçiminde üç temel damara ayrılarak Arapçada en yetkin sentetik ifadesine kavuşmuştur.
Güven Kesin
Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, Payne Smith Syriac Dictionary, The Assyrian Dictionary of the Oriental Institute of the University of Chicago (CAD).
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | أمن | Fiziksel korunaklılık ve sağlamlıktan (nâka emûn) psikolojik sükûnete (emn), oradan zihinsel kabule (tasdik/iman) ve ahlaki sorumluluğa (emanet) doğru organik bir semantik genişleme. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice אמן, Süryanice ܐܡܢ, Akadca amānu | Bütün temel Sami kollarında sarsılmazlık, sebat, doğruluk, güvenilirlik ve tasdik ortak paydasıyla kesintisiz ses ve anlam denkliği gösterir. | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Antik Mısırca mn (sağlam durmak, kalıcı olmak) | Afro-Asyatik kök akrabalığı düzeyinde sarsılmazlık ve kalıcılık bildiren iki harfli çekirdekle muhtemel kadim irtibat. | Muhtemel |
Kaynak David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques, HALOT, Gesenius Hebrew Grammar.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| أمن | Anlamlı | Güvende olma, sükûnet, tasdik, emanet | Hedef köktür; korkunun zıddı olan içsel ve dışsal emniyeti ifade eder. | Kur'an'da geçer. |
| أنم | Anlamlı | Yaratılmışlar, canlılar, yeryüzü halkı | İnsanları ve canlı mahlukatı kuşatan genel topluluk manasını karşılar. | Kur'an'da geçer (er-Rahmân 55:10). |
| مأن | Anlamlı | Geçim yükünü üstlenme, besleme, barındırma | Bir kimsenin rızık ve nafaka ihtiyacını karşılama ve göğüs boşluğundaki et parçası manasındadır. | Kur'an'da geçmez. Kitābü’l-ʿAyn müsta'mel kaydıdır. |
| منأ | Anlamlı | Men etme, engelleme, bir şeyi tutma | Bir durumun yayılmasını durdurma veya gem vurma manasında nadir kullanımdır. | Kur'an'da geçmez. Kitābü’l-ʿAyn müsta'mel kaydıdır. |
| نأم | Anlamlı | İnilti, kısık ses, hafif fısıltı çıkarma | Sessizce fısıldama veya canlının zayıf bir seda ile ses vermesi durumudur. | Kur'an'da geçmez. Kitābü’l-ʿAyn müsta'mel kaydıdır. |
| نمأ | Anlamlı | Artma, çoğalma, yükselme (nemâ türevi) | Kökün hemzeli biçiminde boy atma, gelişme ve büyüme vurgusu yer alır. | Kur'an'da geçmez. Kitābü’l-ʿAyn müsta'mel kaydıdır. |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| أمن | Merkez | Güven, sükûnet, iman, emanet | Korkunun bertaraf edilmesiyle ulaşılan tam içsel ve dışsal istikrar, tereddütsüz kabul. | Tehdit ve kuşkunun sıfırlandığı korunaklı sükûnet hali. |
| سلم | Komşu | Barış, selamet, teslimiyet, kusursuzluk | أمن korkuyu giderip sükûn verirken, سلم çatışmayı bitirip zarar ve afetten korunmayı sağlar. | Afetten, noksanlıktan ve savaştan uzak olma zeminidir. |
| وثق | Komşu | Bağ, antlaşma, sağlam taahhüt | وثق dışsal bir bağ ve sözleşmeyle güvence kurarken, أمن doğrudan kalbî sükûnet ve sığınmadır. | Çözülmez düğüm, kesin güvence ve misak anlamına odaklanır. |
| صدق | Komşu | Doğruluk, gerçeğe uygunluk, sadakat | صدق bilginin veya sözün vakıaya mutabakatıyken, أمن o doğruya dayanarak kalbin yatışmasıdır. | Gerçekliğin hilafsız ve hilesiz biçimde beyan edilmesidir. |
| سكن | Komşu | Hareketsizlik, durulma, yatışma | سكن dalgalanma ve hareketin durmasıdır; أمن ise korku ve tehlike ihtimalinin zail olmasıdır. | Sarsıntının yerini durağanlığa ve huzura bırakmasıdır. |
| خوف | Zıt | Korku, endişe, kaygı, dehşet | أمن kökünün birincil zıddıdır; beklenen bir zarardan veya tehlikeden ötürü kalbin sarsılmasıdır. | Güvenliğin ve sükûnetin tamamen çökmesi, tehdit baskısı. |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | أمن | Korkusuzluk, sükûnet, iman, emanet | Çekirdeğin korunaklılık, tasdik, asayiş ve mesuliyet boyutlarının tümünü cem eder. | Kesin |
| Latince | Securitas, Fides, Confidentia | Güvenlik, inanç, sadakat, itimat | Securitas kaygıdan uzaklığı, fides ise akdi ve sadakati karşılar; Arapçadaki tek kökteki tevhit derinliğini bölerek verir. | Güçlü |
| İngilizce | Security, Safety, Faith, Trust | Emniyet, güvenilirlik, inanç, itimat | Security dışsal korumayı, faith ve trust ise içsel inancı ve güveni ayrı kelimelerle karşılar. | Güçlü |
| Almanca | Sicherheit, Glaube, Vertrauen | Güvenlik, inanç, güvenme hali | Sicherheit emniyet asayişini, Glaube tasdiki, Vertrauen itimadı verir; kök birliği Latin ve Cermen dillerinde parçalanır. | Güçlü |
| Fransızca | Sécurité, Foi, Confiance | Güvenlik, inanç, itimat duyma | Sécurité korkudan muafiyeti, foi kalbî teslimiyet ve tasdiki, confiance birine emanet etme rahatlığını taşır. | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Dictionnaire Littré.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| آمن / يؤمن / إيمان | Hakikati tereddütsüz doğrulama, tasdik ve teslimiyet | Gayba, vahye ve peygambere şeksiz güven duyarak teslim olma bağlamı (el-Bakara 2:3; Âl-i İmrân 3:84). |
| أمن / أمنة / مأمن | Korkudan kurtulma, barış, asayiş, can ve mal emniyeti | Savaş ve tehdit ortamında inen psikolojik sükûnet veya kentin korunaklı kılınması bağlamı (Âl-i İmrân 3:154; Kureyş 106:4; et-Tevbe 9:6). |
| أمانة / أمانات | Korunması gereken hak, mükellefiyet, emanet, sır | İnsana yüklenen hilafet sorumluluğu veya emanet malların iadesi bağlamı (el-Ahzâb 33:72; en-Nisâ 4:58). |
| أمين | Güvenilir, hıyanet etmeyen, metin şahsiyet vasfı | Peygamberlerin ahlaki sağlamlığı ve Cebrail'in vahiy taşıyıcılığı bağlamı (eş-Şuarâ 26:107; et-Tekvîr 81:21). |
| أمان | Güvence belgesi, himaye akdi, sığınma hakkı | Düşmanın can güvenliği talep ederek koruma altına girmesi bağlamı (et-Tevbe 9:6). |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İman kavramının mahiyeti, sınırları ve artıp eksilmesi | İmanın kalbin tasdiki mi, dilin ikrarı mı yoksa amellerin de imana dahil mi olduğu; emn ile ye's arasındaki denge. | Kök anlamı zihinsel ve kalbî sarsılmaz kesinlik (tasdik) ekseninde teorikleşmiş ve itikadın kurucu şartı haline gelmiştir. |
| Fıkıh | Emanet hükümleri, eman akdi, müste'men statüsü | Emanete riayet borcu, emanet malın zevalinde tazmin sorumluluğu ve savaş hukukunda düşmana tanınan can güvenliği (emân). | Sözleşmeye bağlı hukuki dokunulmazlık, can-mal güvenliği ve hıyanetin zıddı olan koruma yükümlülüğü. |
| Tefsir | Harem-i Şerif'in güvenliği, emanet ayeti, kalbin mutmain oluşu | el-Ahzâb 33:72'deki «emanet» kavramının teklif, akıl, adalet veya tevhid ile tefsiri; İbrahim'in belde için emniyet duası. | İlahî vaade sarsılmaz teslimiyet, korkuyu silen ilahi lütuf (sekine) ve hilafet mesuliyeti odağında zenginleşme. |
| Hadis | Mümin tanımı, emanete riayet, imanın alâmetleri | «Mümin, insanların canları ve malları hususunda kendisinden emin olduğu kimsedir» nebevi ilkesi etrafında ahlaki güvenlik. | Teori ile ahlakın birleştiği; güven veren, zarar vermeyen, itimat edilen şahsiyet ve toplum inşası. |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Varlık-yaratıcı münasebeti | İman ve ubudiyet | Varoluşsal kaygıyı yok ederek kalbî itminan ve teslimiyeti kurma | İnsan ilahi hakikati tasdik ettiğinde ontolojik güvensizlikten kurtulur ve mutlak sığınağa kavuşur. | Kesin |
| İlmi | Epistemolojik zemin | Kesin bilgi ve yakîn | Şüphe ve zannı bertaraf ederek bilgiye güven aşılama | Doğrulanmış ve sarsılmaz öncüller üzerinde durarak delile dayalı tasdiki neticelendirir. | Güçlü |
| Siyasi | Hukuk düzeni ve egemenlik | Asayiş, meşruiyet ve emân | Can, mal ve inanç emniyetini kurumsal koruma altına alma | Yöneticinin tebaaya adaletle güven sağlaması, anarşi ve korku ortamının bertaraf edilmesidir. | Kesin |
| İktisadi | Mülkiyet, ticaret ve sözleşmeler | Kredi, güven ve emanet | İşlem maliyetlerini düşürerek sermaye ve tasarrufu koruma | Sahtekarlık ve hıyanet korkusunun kalktığı ortamda dolaşım ve mübadele azami verime ulaşır. | Güçlü |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Denge durumu (equilibrium), potansiyel kuyu (potential well) ve entropi stabilizasyonu | Fizik ve kimyada bir sistemin dışsal pertürbasyonlara karşı sarsılmadan kararlı bir minimum enerji düzeyinde kalması, sistemik kararlılığın ve sükûnetin sağlanmasıdır. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Sosyal sermaye (social capital), toplumsal güven (social trust) ve ontolojik güvenlik (ontological security) | Sosyoloji ve psikolojide bireyin ve kurumların geleceğe dair tehdit hissini sıfırlayarak kurdukları rasyonel ve ahlaki itimat ağıdır. | Kesin |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | أمن kökünden türeyen «iman» kelimesinin yalnızca içsel, rasyonel dayanağı olmayan sübjektif bir inanç kanaatine; «emniyet» kelimesinin ise salt polis ve asayiş tedbirine indirgenmesi. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök; bilginin şüpheden arınarak doğrulanmasını (tasdik), ahlaki güvenilirliği (emin/emanet), toplumsal barışı ve adaleti, ontolojik sükûneti ve korkunun ilahi himaye ile izalesini bir bütün olarak kuşatır. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | İmanın ahlak ve emanet sorumluluğundan kopuk kuru bir aidiyet zannedilmesi; emniyetin ise adaletsiz ve tahakkümcü mekanizmalarla sağlanan sahte bir sükûnetle karıştırılması hatası doğar. |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın hem epistemolojik (doğruyu kabul/tasdik), hem teolojik (Allah'a güven), hem ahlaki (emanete sadakat), hem de siyasal-toplumsal (korkusuzluk ve barış) vizyonunun merkezinde bu kök yer alır. Bütün dinî teklifin başlangıç ve bitiş noktasıdır. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İmanın şart koşulduğu ve müminlerin vasıflarının sayıldığı ayetlerde (el-Bakara 2:2-4); Harem bölgesinin dokunulmazlığında (Âl-i İmrân 3:97); emanetin ağırlığını anlatan kozmik bildirimde (el-Ahzâb 33:72) ve nimet-korku ikileminin çözüldüğü surelerde (Kureyş 106:3-4). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Mümin olmanın sadece bir kimlik etiketi olduğu zannını yıkar; emniyet vermeyenin, emanete hıyanet edenin ve kalbinde şüpheyle savrulanın hakiki anlamda imana eremeyeceğini göstererek imanı aktif bir güven ve sadakat inşası kılar. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamSarsıntı, tehlike ve yırtıcılardan korunmuş kapalı/sağlam bir mahalle girmek; devenin sendelemeden metanetle yürümesi gibi fiziki sarsılmazlık ve metanet kazanmak.
- Soyut anlamZihnin şüpheden, nefsin kaygı ve vehimden, toplumun ise zulüm ve anarşiden arınarak hakikate tam bir itimat ve sükûnetle teslim olması hali.
- Sistematik karşılıkBelirsizlik ve tehdit potansiyelini sıfırlayan, ontolojik güvenliği kuran, epistemik tasdiki ahlaki emanet ile birleştiren nizam.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde tehdit, korku ve belirsizlik potansiyelini; bu tehdidin sönümlenmesini temsil eder. sistemin içsel dalgalanma ve huzursuzluk fonksiyonudur; tehdidin sıfırlanmasıyla zamana bağlı dalgalanma sıfıra eşitlenir (). Bu durum sistemin durumunu () başlangıçtaki bozulmamış güven ve fıtrat dengesinde () sabitler ve kesin doğrulama/emniyet katsayısını () tam tasdik ve sükûnet düzeyine ulaştırır.