حرق
ح - ر - ق
KÖK- 9 geçiş
- 9 ayet
- 4 sîga
- 12 sözlük
Yanık demektir. Harik ismi fail ve ismi meful olarak kullanılabilir.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(12)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Yanık demektir. Harik ismi fail ve ismi meful olarak kullanılabilir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR2.987 harfباب الحاء والقاف والراء معهما
ر ق ح، ح ق ر، ق ح ر، ق ر ح، حرق مستعملات
رقح:
الرَّقاحيُّ: التاجرُ. وإنَّه ليُرقِّحُ معيشته: أي يُصلِحُها.
حقر:
الحَقْرُ في كلّ المعاني: الذِلَّةُ. حَقَرَ يَحْقِرُ حَقْراً وحُقْرِبَّةً. وتَحقيرُ الكلمةِ: تَصغيرُها.
قحر:
القَحْر: المُسِنُّ وفيه بقيَّةٌ وجَلَد.
قرح:
القَرُحْ: في عَضِّ السِلاح ونحوه مما يجرح مما يَجْرَحُ من الجَسَد. إنه لَقِرحٌ قَريح، وبه قَرْحَةٌ
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.128 harfالحَرَقُ بالتحريك: النارُ. يقال: في حَرَقِ اللهِ. والحَرَقُ أيضاً: احتراقٌ يصيب الثوبَ من الدَقِّ؛ وقد يسكَّن. وأحْرَقَهُ بالنار وحَرَّقَهُ، شدّد للكثرة. وتَحَرَّقَ الشيء بالنار واحْتَرَقَ. والاسمُ الحُرْقَةُ والحَريقُ. وحَرَقْتُ الشيء حَرْقاً: بَرَدْتَه وحككت بعضَه ببعض. ومنه قولهم: حَرَقَ نابه يَحْرُقُهُ ويَحْرِقُهُ، أي سَحَقه حتَّى سُمِعَ له صريفٌ. وفلان يَحْرِقُ عليك الأُرَّمَ غيظاً قال
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR14.082 harfباب الحاء والقاف والراء
حقر ، حرق ، قرح ، قحر ، رقح ، رحق : مستعملات .
حقر : الحَقْرُ في كل المعاني : الذِّلَّةُ . تقول : حَقَر يَحْقِر حَقْراً وحُقْرِيَّة وكذلك الاحتقار ، واسْتَحْقَرَه : رَآهُ حَقِيراً ، وتَحْقيرُ الْكَلِمَة : تَصْغِيرُها . والحَقِير : ضِدُّ الخَطِيرِ . وقال أبو عُبَيْد : يقال : حَقِير نَقِيرٌ . قحر : قال الليث : القَحْرُ : المُسِنُّ وفيه بَقِيَّة وَجَلَدٌ . أبو عُبَيْد عن أبي
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR17.928 harf(باب الحاء والراء وما يثلثهما)
(حرز) الحاء والراء والزاء أصلٌ واحد، وهو من الحِفْظ والتَّحفظ يقال حَرَزْتُه([1]) واحترزَ هو، أي تحفَّظَ. وناسٌ يذهبون إلى أنّ هذه الزّاءَ مبدلةٌ مِن سين، وأنَّ الأصل الحَرْس وهو وجهٌ. وفي الكتاب الذي للخليل أنّ الحَرَزَ جَوْز محكوكٌ يُلعَب به، والجمع أحْراز. قلنا: وهذا شيءٌ لا يعرَّج عليه ولا مَعْنَى له.
(حرس) الحاء والراء والسين أصلان: أحدهما الحِفْظ والآخر
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR1.040 harfح ر ق
أحرقـه بالنـار وحرقه فاحترق وتحرق ووقع الحريق في داره و " أعوذ بالله من الحرق والغرق ".
وفـي الثـوب حـرق وهـو أثـر دق القصـار وقـد حـرق الثـوب يحرقـه حرقـاً.
ووقع السفط في الحراق.
وحرق الحديد: برده: وقىء لنحرقنه.
وأكلوا الحريقة وهي حريرة فيها غلظ تطبخ طبخاً محرقاً.
ومن المجاز: حرق المرعى الإبل: عطشها.
قال: حرقها حمض بلاد فل وأحرقنـي الناس: برحوا بي
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR12.002 harfالحَرَقُ، بالتحريك: النار. يقال: في حَرَقِ الله؛ قال:
شدّاً سَريعاً مِثلَ إضرامِ الحَرَقْ
وقد تَحرَّقَتْ، والتحريقُ: تأْثيرها في الشيء. الأَزهري: والحَرَقُ من حَرَق النار. وفي الحديث: الحَرَقُ والغَرَقُ والشَّرَقُ شهادة. ابن الأَعرابي: حرَقُ النار لهَبُه، قال: وهو قوله ضالَّةُ المُؤمِن حرَقُ النارِ أي لَهَبُها؛ قال الأَزهري: أَراد أَن ضالةَ المؤمن إذا أَخذها إنسان ليتملَّكها فإنها تؤدّيه إلى حرَق
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR477 harf* ح ر ق * * الحَرَقُ * بفتحتين النار وهو أيضا احتراق يصيب الثوب من الدق وقد يسكن و * أحْرَقَهُ * بالنار و * حَرَّقَهُ * شدد للكثرة و * تَحَرَّقَ * الشيء بالنار و * احْتَرَقَ * والاسم * الحُرْقَةُ * و * الحَرِيقُ * و * حَرَقَ * الشيء بالتخفيف برده وحك بعضه ببعض وقرأ علي رضي الله عنه ﴿لنحرقنه﴾ أي لنبردنه و * الحُرَاقُ * و * الحُرَاقَةُ * ما تقع فيه النار عند القدح والعامة تقوله بالتشديد و *
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR11.807 harfحرقه أي: الحديد بالمجرد يرقه حرقا، من حد نصر: إذا برده وحك بعضه ببعض ومنه قراءة علي وابن عباس رضى الله عنهم، وأبي جعفر: لنحرقنه والنون مشددة، وعن أبي جعفر أيضا أن النون مخففة، وقال الفراء: من قرأ لنحرقنه فالمعنى: لنبردنه بالحديد بردا، من حرقته أحرقه حرقا. ويقال: حرق نابه يحرقه ويحرقه من حد نصر وضرب: إذا سحقه حتى سمع له صريف ومنه قولهم: فلان يحرق عليك الأرم غيظا، قال الراجز:
نبئت
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR15.917 harfحَرَقَهُ
1 حَرَقَهُ حرق حرقه حرقة , aor. حَرِقَ , inf. n. حَرْقٌ: see 4. -A2- حَرَقَهُ, (S, K,) aor. حَرُقَ , (TA,) inf. n. حَرْقٌ, (S,) He filed it: and he rubbed one part of it with another. (S, K.) ― -b2- And hence, (S,) حَرَقَ نَابَهُ, aor. حَرُقَ and حَرِقَ , (S, K,) inf. n. as above, (TA,) He ground his dog-tooth, so that it made a grating sound: (S, K:) when said of a stallion-camel,
حَرَقَهُ 1 حَرَقَهُ حرق حرقه حرقة , aor. حَرِقَ , inf. n. حَرْقٌ: see 4. -A2- حَرَقَهُ, (S, K,) aor. حَرُقَ , (TA,) inf. n. حَرْقٌ, (S,) He filed it: and he rubbed one part of it with another. (S, K.) ― -b2- And hence, (S,) حَرَقَ نَابَهُ, aor. حَرُقَ and حَرِقَ , (S, K,) inf. n. as above, (TA,) He ground his dog-tooth, so that it made a grating sound: (S, K:) when said of a stallion-camel, denoting threatening: and, accord. to IDrd, when the like is said of a she-camel, it is asserted to denote a consequence of fatigue. (TA.) And الأَسْنَانَ ↓ حَرَّقَ (K and TA in art. رعظ) He grated the teeth. (TA in that art.) One says, فُلَانٌ يَحْرُقُ عَلَيْكَ الأُرَّمَ غَيْظًا (S, A *) Such a one grinds together the ارّم [or teeth, or molar teeth, (as the word is generally understood to mean in this case, but other meanings are assigned to it,)] at thee [in anger, or rage], like one filing: (A, TA:) or, as some say, الأُزَّمَ [the canine teeth]: and the verb is also used without the objective complement, because the meaning is understood. (Ham p. 115.) IDrd makes the act to be that of the canine tooth; saying, حَرَقَ نَابُ البَعِيرِ, meaning The canine tooth of the camel made a grating sound. (TA.) AHلt also mentions the saying, فُلَانٌ يَحْرُقُ نَابُهُ عَلَىَّ [Such a one's canine tooth makes a grating sound at me]: and Zuheyr uses the phrase يَحْرُقُ نَابُهُ عَلَيْهِ. (Ham p. 286.) ― -b3- حَرْقٌ also signifies The act of eating to the uttermost. (IAar, TA.) -A3- حَرُقَ He (a man) was, or became, evil in disposition. (TA.) -A4- حَرَقٌ, as an inf. n., [i. e. of حَرِقَ,] signifies A garment's, or cloth's, being burnt by beating [with too much violence]. (KL.) ― -b2- And The springing forth, or shooting forth, vehemently, of lightning. (KL.) -A5- حَرِقَ شَعَرُهُ, (S, K,) aor. حَرَقَ , (K,) inf. n. حَرَقٌ, (TA,) His hair fell off piecemeal. (S, K.) [And حَرِقَتِ النَاصِيَةُ The forelock of the horse became thin, or scanty: for it is said that] الحَرَقُ in relation to the ناصية is like السَّفَا. (TA.) And حَرِقَتِ اللِّحْيَةُ The beard was, or became, shorter upon the chin than upon the two sides of the face. (TA.) -A6- حَرِقَ, aor. حَرَقَ , inf. n. حَرَقٌ, His حَارِقَة [q. v.] became cut, or severed: said of a man: in speaking of a camel, حُرِقَ, like عُنِىَ, is more commonly used than حَرِقَ. (TA.)
حرّقهُ 2 حرّقهُ حرق حرقه حرقة , inf. n. تَحْرِيقٌ: see 4. ― -b2- تحريق also signifies Fire's making a mark, or impression, upon a thing. (TA.) ― -b3- حرّق الاـِبِلَ, said of pasturage, (K,) [particularly] of what is termed حَمْض, (S,) It made the camels thirsty. (S, K.) -A2- See also 1.
حَارَقَهَا 3 حَارَقَهَا حارق حارقها , (K,) inf. n. مُحَارَقَةٌ, (S,) He lay with her (S, K) [عَلَى الحَارِقَةِ, i. e.] on the side. (K.)
أَحْرَقَتْهُ النَّارُ 4 أَحْرَقَتْهُ النَّارُ ذ , inf. n. اـِحْرَاقٌ, (Msb,) [The fire burned him.] And احرقهُ بِالنَّارِ (S, Msb, K) [He burned him, or it, with fire]: this phrase, and بالنار ↓ حَرَقَهُ, aor. حَرِقَ , (K,) inf. n. حَرْقٌ, (TA,) signify the same; as also ↓ حرّقهُ: (K:) or this last [signifies he burned him, or it, much, or frequently, or repeatedly; for it] denotes muchness, or frequency, or repetition, of the action. (S, Msb, TA.) ― -b2- [Hence, احرقهُ (assumed tropical:) It pained him; or caused him burning pain: said of beating, or a blow; and of a galling, or chafing; and of fever, passionate desire, rage or anger, hunger, &c.] And أَحْرَقَنَا فُلَانٌ (assumed tropical:) Such a one afflicted, distressed, annoyed, molested, or hurt, us. (TA.) And احرقهُ بِاللِّسَانِ (assumed tropical:) He blamed, upbraided, or reproached, him; detracted from his reputation. (Msb.) And احرق البَرْدُ الكَلَأَ [(assumed tropical:) The cold nipped, shrunk, shrivelled, or blasted, the herbage; like أَنْضَجَ, q. v.; and like the Lat. “ ussit, ” and “ adussit: ” comp. Virgil, Georg. i. 93, “ Boreو penetrabile frigus adurat: ” and Lucan, iv. 52, “ Urunt montana nives: ” and Ecclesiasticus, xliii. 20 and 21, “ When the cold north wind bloweth, and the water is congealed into ice, it abideth upon every gathering together of water, and clotheth the water as with a breastplate: it devoureth the mountains, and burneth the wilderness, and consumeth the grass as fire ”]: (S and K voce حَسَّ:) and [in like manner] احرق النَّبَاتَ is said of heat, and of cold, and of a wind, and of other banes, or causes of mischief or harm. (TA.) And احرقهُ (assumed tropical:) He, or it, destroyed, or caused to perish, him, or it. (TA.) ― -b3- You say also, أَحْرِقْ لَنَا فِى هٰذِهِ القَصَبَةِ نَارًا Give thou, or bring thou, to us, upon this cane, some fire. (IAar, TA.) -A2- Also احرق He made, or prepared, what is termed حَرِيقَة. (K.)
5 تَحَرَّقَ see 8. ― -b2- [Hence,] هُوَ يَتَحَرَّقُ جُوعًا (assumed tropical:) [He burns with hunger]: like يَتَضَرَّمُ. (TA.)
8 اـِحْتَرَقَ احتراق [It burned, or became burnt,] بِالنَّارِ [with fire]: and ↓ تحرّق [it burned, or became burnt, much, or frequently, or repeatedly]: each is a quasi-pass.; (S Msb, K, TA;) [the former, of احرق or حَرَقَ; and the latter, of حرّق.] ― -b2- [Hence,] one says of a horse, يَحْتَرِقُ فِى عَدْوِهِ [(assumed tropical:) He is fiery, ardent, or vehement, in his running]. (S.) And احتراق النَّبَاتُ [(assumed tropical:) The plant, or plants, or herbage, became nipped, shrunk, shrivelled, or blasted: see 4]: this is said of a consequence of heat, and of cold, and of a wind, and of other banes, or causes of mischief or harm. (TA.) And احترقت الفِضَّةُ (assumed tropical:) The silver became black. (Har p. 114.) And احترق (assumed tropical:) He, or it, perished. (TA.)
حَرْقٌ حَرْقٌ حرق : see حَرَقٌ, in two places.
حُرْقٌ حُرْقٌ حرق (assumed tropical:) An angry man. (TA.)
حَرَقٌ حَرَقٌ حرق [A burning by means of fire;] a subst. (Mgh, Msb) from الاـِحْرَاقُ, (Mgh,) [i. e.] from اـِحْرَاقُ النَّارِ: (Msb:) or fire, (S, Msb, K,) itself; (Msb;) [the fire of a burning house &c.;] as also ↓ حَرِيقٌ (Mgh) and ↓ حَارِقَةٌ: (K:) or the flame of fire. (IAar, Th, Mgh, K.) The first is meant in the saying, ضَالَّةُ المُؤْمِنِ حَرَقُ النَّارِ [The straybeast of the believer is a cause of the burning of fire]: (Mgh:) or it here signifies the flame of fire: a trad., meaning that if any one takes the stray-beast of a believer to possess it, his doing so will bring him to the flame of the fire [of Hell]. (Az, Mgh, TA.) And hence, (Mgh,) الحَرَقُ شَهَادَةٌ, (Mgh, TA,) i. e. [Burning, or] fire, [or flame, is a cause of one's receiving the reward of martyrdom:] occurring in another trad. (TA.) You say also فِى حَرَقِ اللّٰهِ In the fire of God. (S.) And ↓ أَلْقَى اللّٰهُ الكَافِرَ فِى حَارِقَتِهِ, i. e. [May God cast the unbeliever] into his fire. (TA.) ― -b2- A burn, (S,) or a mark of burning, (K,) in a garment, or piece of cloth, from the beating (S, K) of the washer, and whitener, and the like; (K;) and so, sometimes, ↓ حَرْقٌ: (S:) or the former, a hole thus caused in a garment, or piece of cloth; (IAar, Mgh, TA;) and so, sometimes, ↓ the latter; which also signifies a hole caused by fire, in a garment, or piece of cloth. (Mgh.)
حَرِقٌ حَرِقٌ حرق A cloud lightening vehemently. (S, K.) ― -b2- Sharp; as though having the quality of burning; applied to an iron head or blade of an arrow or a spear or sword &c.; (TA;) and so ↓ حُرَقَةٌ and ↓ حُرَّاقَةٌ and ↓ حَارُوقَةٌ, applied to swords. (K.) -A2- See also حَرِيقٌ. -A3- حَرِقُ الشَّعَرِ Having the hair falling off piecemeal: (S, K:) and حَرِقُ الجَنَاحِ has a similar meaning; (S, TA;) i. e. [having the feathers of the wing falling off piecemeal: or] short in the wing: or having it cut off. (TA.) And رِيشٌ حَرِقٌ Feathers falling off, and becoming scattered, by degrees. (TA.) And لِحْيَةٌ حَرِقَةٌ A beard that is shorter upon the chin than upon the two sides of the face. (TA.) ― -b2- Also, حَرِقٌ, A man having the extremities much chapped: (K:) so some say. (TA.) ― -b3- See also مَحْرُوقٌ.
حَرْقَةٌ حَرْقَةٌ حرق حرقه حرقة : see what next follows.
حُرْقَةٌ حُرْقَةٌ حرق حرقه حرقة [A state of burning;] a subst. from اِحْتَرَقَ; as also ↓ حَرِيقٌ. (S, K.) Thus the latter means in the Kur [lxxxv. 10], ↓ وَ لَهُمْ عَذَابُ الحَرِيقِ [And for them shall be the punishment of burning: as in other passages in the Kur]. (TA.) ― -b2- (assumed tropical:) A burning such as a man experiences from the taste of a thing in which is heat, or from love, or grief; (TA;) and such as is experienced in the eye from ophthalmia, and in the heart from pain: (Lth, TA:) heat; as in the phrase, فِى جَوْفِهِ حُرْقَةٌ [(assumed tropical:) In his belly, or chest, is heat]; and so ↓ حَرْقَةٌ and ↓ حَرِيقَةٌ. (K.)
حُرَقَةٌ حُرَقَةٌ حرق حرقه حرقة : see حَرِقٌ.
حُرْقَانٌ حُرْقَانٌ حرقان A rubbing together of the thighs. (S, K.)
حُرَاقٌ حُرَاقٌ حارق حراق : see حِرَاقٌ, in two places. ― -b2- (assumed tropical:) A horse that runs much: (K:) or حُرَاقُ العَدْوِ a horse that is fiery, ardent, or vehement, (يَحْتَرِقُ,) in his running. (S.) ― -b3- (assumed tropical:) Very salt water; (S, K;) as also ↓ حُرَّاقٌ: (K:) as though it burned the fauces of the drinker: (TA:) or such as is exceeded [in saltness] by nothing; that makes the urine of the camels to burn; as also قُعَاعٌ. (IAar, TA.) -A2- Also, (S, K, &c.,) and ↓ حُرَاقَةٌ (S, Mgh, K) and ↓ حُرَّاقٌ, (K,) or this is vulgar, (O, TA,) and ↓ حُرَّاقَةٌ, or this is incorrect, (K,) or vulgar, (S, O,) and ↓ حَرُوقٌ and ↓ حَرُّوقٌ (Fr, O, K) and ↓ حَرُوقَآءُ, (Fr, S, O, K,) [Tinder; i. e.] a thing, (S, K,) or burnt rag, (AHn, ISd, TA,) into which fire falls when it is struck: (AHn, S, ISd, K, TA:) or what remains of burnt cloth: (Mgh:) [and any substance used for receiving fire that is struck; as, for instance, the pith of the عُشَر.]
حِرَاقٌ حِرَاقٌ حارق حراق , applied to fire, (نَارٌ,) That burns everything; as also ↓ حُرَاقٌ: (Aboo-Mلlik, TA:) that spares, or leaves, nothing. (IAar, K.) ― -b2- (assumed tropical:) A man that spoils, mars, destroys, or consumes, everything; (IAar, K;) sparing nothing; like the fire thus termed; (IAar, TA;) as also ↓ حُرَاقٌ. (K.) In some copies of the K, مَنْ يُفْسِدُ فِى كُلِّ شَىْءٍ; but correctly, without فى. (TA.) ― -b3- رَمْىٌ حِرَاقٌ (assumed tropical:) A vehement throwing or casting or shooting. (K.)
حَرُوقٌ حَرُوقٌ حرق حروق : see حُرَاقٌ.
حَرِيقٌ حَرِيقٌ حريق : see the next paragraph.
حَرَقٌ حَرَقٌ حرق : see حَرَقٌ: ― -b2- and see also حُرْقَةٌ, in two places. ― -b3- Heat, or (assumed tropical:) cold, or a wind, or some other cause of mischief or harm, that burns, or (assumed tropical:) nips, shrinks, shrivels, or blasts, (يُحْرِقُ,) herbage. (TA.) -A2- Also i. q. ↓ مُحْرَقٌ, [i. e. Burnt,] (Mgh, Msb,) and so ↓ مَحْرُوقٌ: (TA:) pl. of the first حَرْقَى; like قَتْلَى and جَرْحَى, pls. of قَتِيلٌ and جَرِيحٌ. (Mgh.) Thus, in a trad., الحَرِيقُ شَهِيدٌ [The burnt is a martyr]: (Mgh:) or ↓ الحَرِقُ, i. e. he who falls into fire, and takes fire and burns. (TA.) -A3- The grating sound of the dogtooth by reason of anger, or rage; as also ↓ حُرُوقٌ. (TA.)
حُراقَةٌ حُراقَةٌ حارق حراق حراقه حراقة : see حُرَاقٌ.
حَرُوقَةٌ حَرُوقَةٌ حرق حروقه حروقة : see حَرِيقَةٌ.
حَرِيقَةٌ حَرِيقَةٌ حريق حريقه حريقة : see حُرْقَةٌ. -A2- Also, (Yaakoob, S, K,) and ↓ حَرُوقَةٌ, (K,) A kind of food, (K,) thicker than what is termed حَسَآء; (Yaakoob, S, K;) like نَفِيتَة: (S:) or water, (K,) i. e. hot water, (TA,) upon which a little flour is sprinkled, and which swells, or becomes inflated, in boiling, (K, TA,) and becomes of a whitish dust-colour: it is licked up with the tongue: and is also called تفيتة: they made use of it in hard and dear times, and when the cattle were lean, and when the season was severe: (TA:) or it was made by sprinkling flour upon water or fresh milk until it swelled, and became [like] what is termed حساء: a man used to satisfy his household with it when fortune overcame him: and it is also called نفيتة: (ISk, Az, TA:) pl. حَرَائِقُ. (S.) One says, وَجَدْتُ بَنِى فُلَانٍ مَا عَيْشٌ اـِلَّا الحَرَائِقُ [I found the sons of such a one having no means of subsistence other than the messes of the kind called حرائق]. (S.)
حَرُوقَآءُ حَرُوقَآءُ حروقآء : see حُرَاقٌ.
حُرَّاقٌ حُرَّاقٌ حارق حراق : see حُرَاقٌ, in two places: -A2- and see also مَحْرُوقٌ, in two places.
حَرُّوقٌ حَرُّوقٌ حرق حروق : see حُرَاقٌ.
حَرَّاقَةٌ حَرَّاقَةٌ حارق حراق حراقه حراقة A kind of ship, (Lth, S, K, *) [built] at El-Basrah, (K,) in which are engines for throwing fire upon the enemy at sea, or on a large river: (Lth, S, K:) accord. to some, such an engine itself: (ISd, TA:) accord. to the A, [a bark;] a light-going skip: (TA:) [it is often used in this last sense in post-classical works:] pl. حَرَّاقَاتٌ (K) [and حَرَارِيقُ]. ― -b2- Also the former pl., The places of those who fry [meat &c.], and of the makers of charcoal: (Lth, K:) of the dial. of the people of El-Basrah. (Lth, TA.)
حُرَّاقَةٌ حُرَّاقَةٌ حارق حراق حراقه حراقة : see حَرِقٌ: -A2- and see also حُرَاقٌ.
حَارِقَةٌ حَارِقَةٌ حارق حارقه حارقة The act of copulation upon the side. (Z, TA.) [See 3.]
حَارِقَةٌ حَارِقَةٌ حارق حارقه حارقة : see حَرَقٌ, in two places. -A2- الحَارِقَتَانِ The heads [of the bones] of the two thighs, in the two hips: or two sinews in the two hips: (S, K:) when these are severed, the man walks upon the extremities of his toes, and cannot do otherwise: when one so walks by choice, you say that he is مُكْتَامٌ, part. n. of اِكْتَامَ: (IAar, TA:) the حارقة is also explained as being the sinew that connects the thigh and the hip: or the sinew that connects the head [of the bone] of the thigh and that [of the bone] of the upper arm, which turn in the صَدَفَة [or socket] of the hip and of the shoulderblade: when it is severed, it never unites: or a sinew in the خُرْبَة [or socket of the hip], that suspends [the bone of] the thigh to the hip, and by means of which the man walks: it is said that when the حارقة is displaced, the man becomes lame. (TA.) ― -b2- Also, the sing., The side of the body. (AHeyth, TA.)
حَارُوقَةٌ حَارُوقَةٌ حاروقه حاروقة : see حَرِقٌ.
مُحْرَقٌ مُحْرَقٌ محرق : see حَرِيقٌ.
المُحَرِّقُ المُحَرِّقُ المحرق محرق A certain idol, of Bekr Ibn-Wلïl, (K,) which was in Selmلn. (TA.)
مَحْرُوقٌ مَحْرُوقٌ محروق : see حَرِيقٌ. -A2- Having his حَارِقَة [q. v.] severed; (S, TA;) as also ↓ حَرِقٌ; which latter is [said to be] the more common: (TA:) [but this I doubt:] or, as some say, (S,) having his kip dislocated: (S, K:) [pl. of the latter, deviating from rule, ↓ حُرَّاقٌ, occurring in a verse below.] The ràjiz says, (S,) namely, Aboo-Mohammad El-Hadhlamee, (TA,) describing a pastor, (S,) يَظَلُّ تَحْتَ الفَنَنِ الوَرِيقِ يَشُولُ بِالمِحْجَنِ كَالمَحْرُوقِ [He continues, or continues during the day, beneath the leafy branch, raising the crookedheaded stick, like the محروق]: i. e. he stands upon one leg, stretching himself up towards the branches, and drawing them to him with the محجن, and shaking off their leaves for the camels: (S, TA:) or he stands upon the extremities of his toes, [see حَارِقَةٌ,] in order to reach the branch and bend it to his camels. (ISd, TA. But see another meaning of the last word, below.) And another says, هُمُ الغِرْبَانُ فِى حُرُمَاتِ جَارٍ الوُرُوكِ ↓ وَفِى الأَدْنَيْنَ حُرَّاقُ [They are like the crows in respect of the sacred rights of a neighbour; and in respect of inferiors, like those who are dislocated in the hips, or who have the sinews of the hip-joints severed]: i. e., when a neighbour having a sacred right to respect alights among them, they are like the crow, which loaths not the gall on the back nor that which is unclean; and in wrongful treatment of their inferiors, like the محروق, who walks with an inclining of the body (يَمْشِى مُتَجَانِفًا); and they abstain from aiding and defending them. (S, TA.) -A3- Accord. to Ibn-'Abbلd, in the saying of the rلjiz cited above, it means (TA) The iron instrument with which one roasts meat; syn. سَفُّود. (K, TA.)
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.077 harfحَرَقَ
حَرَقَ U ( n. ac. حَرْق 1 ),
a. Set on fire, kindled, ignited.
b. Filed; ground, grated, rubbed together.
حَرِقَ
حَرِقَ A ( n. ac. حَرَق 4 ),
a. Fell off; was thin, scanty ( hair ).
حَرَّقَ
حَرَّقَ II , أَحْرَقَ IV ,
a. Burned, scorched; burned up, consumed.
تَحَرَّقَ
تَحَرَّقَ V
a. [ Bi ], Fell into ( the fire ); burned; was burnt, was roasted.
اِحْتَرَقَ
اِحْتَرَقَ VIII ,
a.
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR40.729 harfحرق
حَرَقَ - يَحْرُقُ (حَرَقَ - يَحْرِقُ) - حَرِيْق - احْتَرَقَ - يَحْتَرِقُ - حَرَّقَ - يُحَرِّق
حَرَقَ - يَحْرُقُ (حَرَقَ - يَحْرِقُ) + كائن + شيئاً: يشعل فيه بالنار: يجعله يتخرب ويهلك ويتحول إلى دخان ورماد باشتعال النار فيه
حَرِيْق: على وزن "فعيل" اسم فاعل مبالغة بمعنى مفعول من " حَرَقَ - يَحْرُقُ ": المحروق: الكائن عندما يحترق وتؤثر فيه
Mücavir kökler68 mücavir (90 toplam)
- ذوق
4 ortak ayet · Sevik (Sin) özel bir un çorbasıdır
- عذب
5 ortak ayet · Su yosunudur
- عطف
1 ortak ayet · Onun yanı
- نسف
1 ortak ayet · Toz halinde savurmak
- عصر
1 ortak ayet · “Yusr” sol kol; “u’sr”, yanın ayna dönüşmesi ile solak…
- عكف
1 ortak ayet · Örgülü saç demektir
- غمم
1 ortak ayet · Yol, işaret bulunmayan yer
- يمم
1 ortak ayet · Büyük akarsu
- عنب
1 ortak ayet · E’nab, Üzüm asması demektir
- قتل
2 ortak ayet · “Kıtl”, çatışmada ilk karşılaştırılan kişilerden birine…
- فقر
1 ortak ayet · Omurga kemiğidir
- فكر
1 ortak ayet · Feker “Vekr” kuş yuvasının giriş kapısıdır
Geçtiği ayetler(9)
لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَاءُ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوا وَقَتْلَهُمُ الْأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَنَقُولُ ذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ
YanıcıGerçekten, Allah, fakirdir, bizler zenginiz, diyenlerin lafını; Allah işitmiştir. Dediklerini ve haksız yere peygamberleri öldürdüklerini yazacağız. Ve: Tadın o yangın azabını, diyeceğiz.
وَلَوْ تَرَى إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا الْمَلَائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ
YanıcıBir görseydin sen; hani melekler, küfredenlerin canlarını alırken yüzlerine ve arkalarına vuruyorlar ve: Tadın yakıcı azabı, diyorlardı.
ثَانِيَ عِطْفِهِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَنُذِيقُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَذَابَ الْحَرِيقِ
YanıcıAllah yolundan saptırmak için, kibirlenerek, yanını eğip büker. Dünyada rüsvaylık onadır. Ve kıyamet günü ona yakıcı azabı tattırırız.
كُلَّمَا أَرَادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْهَا مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا فِيهَا وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ
YanıcıNe zaman oradan ve oradaki ıztırabdan çıkıp kurtulmak isteseler; her defasında oraya geri çevrilirler. Yakıcı azabı tadın, denir.
إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيقِ
YanıcıŞüphesiz ki mü’min erkekleri ve mü’min kadınları belaya uğratanlar sonra da tevbe etmemiş olanlar, işte onlar için cehennem azabı vardır. Ve yakıcı azab da onlaradır.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | حرق |
| Yapı | Üçlü kök |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | صلو, سعر, لظى, شعل |
| Zıt Kök | طفأ |
| Çekirdek Özet 1 | İki sert nesnenin sürtünerek aşınması, talaş dökmesi ve sürtünme hararetiyle alev alıp tükenmesi |
| Çekirdek Özet 2 | Ateşin temas ettiği nesneyi bütünüyle dönüştürüp yakması, kül etmesi veya maddeden arındırıcı şiddetli azap |
| Çekirdek Özet 3 | Sürtünme ve çatışmanın doğurduğu yok edici hararet; bir varlığı fiziksel ya da manevi olarak çözüp küle çeviren ayrıştırma süreci |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca sıradan bir alevlenme veya ısı olarak görüp bünyesindeki mekanik aşınma, eğeleme, ufalanma ve geri dönüşsüz yok oluş dinamiklerini gözden kaçırmak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| حر | Sürtünme, hararet, kısıtlama, keskin hareket ve ayrışma; حرر, حرب, حرث, حرد, حرس, حرص, حرض, حرف, حرك, حرم köklerinde görülen kızışma ve sınırlandırma dinamiği | ق | ق harfinin getirdiği sert kuşatma, ani daralma ve kesin sınır etkisiyle çekirdekteki hararet sürtünmeyle talaş döken eğelemeye, alevli tutuşmaya ve nesneyi yakıp tüketen kesin bir yıkıma dönüşmüştür |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ح | Çit, duvar; çevirme, koruma, sıkıştırma ve sürtünme yüzeyi | Hareketi dar bir sınıra hapsederek baskıyı ve sürtünmeyi yoğunlaştırır |
| ر | İnsan başı; başlangıç, üst, süreklilik ve yönelim | Sürecin doruğa çıkışını, kesintisiz ilerleyişini ve başat tesirini temsil eder |
| ق | Ufuktaki güneş, iğne deliği; dönme, yoğunlaşma ve kesin sınır | Sürtünen ve ısınan yapının tek bir odakta toplanıp patlamasını, yakıcı bir sınıra ulaşmasını sağlar |
| حرق | Kuşatılmış alanda sürtünen ve kesintisiz yoğunlaşan enerjinin patlayarak tutuşması | Daraltılan ve birbirine sürtünen iki sert yüzeyin açığa çıkardığı aşırı hararet ve talaşlanmanın alev alarak nesneyi bütünüyle tüketmesi |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir nesneyi diğeriyle sertçe sürtmek, eğelemek, törpülemek, diş gıcırdatmak ve sürtünmenin doğurduğu hararetle tutuşup yanmak |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Züheyr b. Ebî Sülmâ beytinde düşmanın öfkeden diş bilemesini ve gıcırdatmasını tasvir etmek üzere kullanılmıştır: أبى الضَيْم والنُعْمان يَحرقُ نابَه / عليه وأفضَى والسُيُوفُ مَعاقِلُهُ |
| Erken Arapça kullanım | Demiri eğe ile törpüleyip talaş çıkarmak için حرق الحديد بالمبرد ve çamaşırcının tokmakla vururken kumaşta bıraktığı aşınma izi için حرق الثوب ifadelerinde kullanılmıştır |
Kaynak Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha ve Kitābü’l-ʿAyn.
Sami etimolojik katman
Sami dilleri ailesinde حرق kökü, sürtünme ve mekanik aşınma ile bu sürtünmeden kaynaklanan tutuşma ve yanma anlam tabakalarını birlikte barındırır. İbranice cognate olan חרק kökünde diş gıcırdatmak ve dişleri öfkeyle birbirine sürtmek anlamı birincil düzeyde korunmuştur; bu kullanım Arapçadaki حرق نابه kullanımıyla birebir örtüşür. Süryanicede ܚܪܩ biçimi yine diş gıcırdatma ve öfkeyle sıkışma manalarını taşırken, Arapça bu kökteki mekanik sürtünme ile ortaya çıkan termal enerjiyi genişleterek doğrudan yakma, alev alma ve kül etme yönünü öne çıkarmıştır. Batı Sami dillerindeki mekanik sürtünme ve çatışma katmanı, Klasik Arapçada hem demiri eğeleme hem de ateşin maddeleri yakıp kül etmesi biçiminde iki ana kolda tutarlı bir morfolojik gelişim göstermiştir.
Güven Kesin
Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith ve Maqāyīs al-Lugha.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | حرق النَّاب / حرق الحديد / أحرق بالنار | Kök önce diş gıcırdatma ve demiri törpüleme gibi fiziksel sürtünmeyi, ardından bu sürtünmeden çıkan kıvılcım ve alevle nesnelerin yanmasını ifade etmiştir | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice חרק, Süryanice ܚܪܩ | İbranice ve Süryanicede öfkeyle diş gıcırdatmak ve sürtünmek anlamları korunmuş, Arapça sürtünme kökünden yakma semantiğine geçişi tamamlamıştır | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Afro-Asyatik çerçevenin dışındaki dil aileleriyle doğrudan doğrulanmış soydaşlık bağı tespit edilmemiştir | Muhtemel |
Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT ve David Cohen Semitic Roots.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| حرق | Anlamlı | Sürtünmek, aşınmak, yanmak | Sürtünme veya ateş etkisiyle maddelerin fiziksel bütünlüğünü kaybetmesi | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| حقر | Anlamlı | Küçülmek, değersizleşmek | Bir şeyin payının, değerinin veya itibarının sürtünüp aşınır gibi erimesi | Ortak aşınma ve tükenme çekirdeği; Kur'an'da geçmez |
| رحق | Anlamlı | Saf ve katıksız içecek | En seçkin, tortusundan arındırılmış saf şarap ve nektar | Arınma ve yoğunlaşma ilişkisi; Kur'an'da geçer |
| رقح | Anlamlı | Malı ıslah etmek, kazanmak | Geçimi ve ticareti titizlikle düzeltip sürtünme ve kayıplardan korumak | Kur'an'da geçmez |
| قحر | Anlamlı | Yaşlanmak, kurumak | İhtiyarlık sebebiyle cildin buruşması, katılaşması ve sertleşmesi | Kur'an'da geçmez |
| قرح | Anlamlı | Yaralamak, delmek, kabuk bağlamak | Cildin veya nesnenin darbe alarak yaralanması, sürtünmeyle soyulması | Yüzeyin tahrip olması bağı; Kur'an'da geçer |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| حرق | Merkez | Yakmak, kül etmek | Sürtünme, talaşlanma ve ateşle temas sonucu bir şeyin yapısını tamamen bozarak yakmak | Maddenin tükenmesi ve dönüşmesi |
| صلو | Komşu | Kızartmak, maruz bırakmak | Ateşin yakıcılığına bizzat maruz kalmak, ateşe girmek ve sıcaklıkla pişmek | Maddenin tamamen kül olmasından ziyade acıyı tatması |
| سعر | Komşu | Alevlendirmek, tutuşturmak | Ateşi körüklemek, alevini yükseltmek ve çılgınca parlatmak | Ateşin yakma eyleminden çok harlanma süreci |
| لظى | Komşu | Saf alev, yalın ateş | Dumansız, katıksız ve deriyi soyan alev dalgası | Yakılan maddeden çok alevin kendi saf tabiatı |
| شعل | Komşu | Tutuşturmak, yayılmak | Ateşin bir uçtan diğerine sıçrayarak yayılması ve parlaması | Yanmanın yayılma ve saçılma hareketi |
| طفأ | Zıt | Söndürmek | Yanan ateşin hararetini ve ışığını yok edip ortadan kaldırmak | Yanma sürecini durdurup ateşi etkisiz kılmak |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | حرق | Sürtünerek aşınmak, yanmak, yakmak | Hem sürtünmeyle talaş dökmeyi hem ateşle kül olmayı içine alan kök anlam | Kesin |
| Latince | comburo, cremo | Bütünüyle yakmak, kül etmek | Maddenin ateşle bütünüyle yok edilmesini karşılar; sürtünme nüansını dışarıda bırakır | Güçlü |
| İngilizce | burn, incinerate, scorch | Yanmak, yakmak, küle çevirmek | Yanma ve kül olma yönünü tam verir; eğeleme ve sürtünme arka planını kapsamaz | Güçlü |
| Almanca | verbrennen, einäschern | Yakıp tüketmek, küle dönüştürmek | Fiziksel yanma ve yok olma sürecini karşılar; diş bileme mecazını taşımaz | Güçlü |
| Fransızca | brûler, incinérer | Yakmak, küle çevirmek | Ateşin nesneyi tahrip etmesini karşılar; kökün mekanik aşınma bağını vermez | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary ve Grimm Deutsches Wörterbuch.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| الْحَرِيقِ | Yakıcı, helak edici ateş azabı | Ahirette inkârcılara, müminlere işkence edenlere ve zalimlere vaat edilen cehennem azabı; Âl-i İmrân 3:181, Enfâl 8:50, Hacc 22:22, Burûc 85:10 |
| حَرِّقُوهُ | Ateşe atarak yok etme girişimi | Putperestlerin İbrahim peygamberi ateşe atarak tamamen ortadan kaldırma çağrısı; Enbiyâ 21:68, Ankebût 29:24 |
| فَاحْتَرَقَتْ | Bütünüyle yanıp kül olma | İnfakını gösterişle heba eden kimsenin durumunun, ateşli bir kasırgayla kül olan verimli bahçeye benzetilmesi; Bakara 2:266 |
| لَنُحَرِّقَنَّهُ | Eğelemek, ateşte eritip yok etmek | Musa peygamberin altından yapılan buzağı heykelini önce törpüleyip yakarak sonra küllerini denize savuracağını bildirmesi; Tâhâ 20:97 |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Ahiret azabının mahiyeti | Cehennem azabının sadece bir soyut elem mi yoksa cesetleri yakıp kül eden somut bir عذاب الحريق mi olduğu | Ateşin fiziki bedenler üzerindeki gerçek, yakıcı ve tüketici etkisi |
| Fıkıh | Haddi aşma ve itlaf hükümleri | Canlıların ateşle yakılarak cezalandırılmasının yasaklığı ve yakılarak zayi edilen malların tazmini | Ateşle helak etmenin yalnızca Allah'a mahsus bir ceza türü oluşu |
| Tefsir | Sâmirî'nin buzağısının akıbeti | Tâhâ suresindeki ifadenin ateşte yakma mı yoksa eğeyle törpüleyip toz etme mi olduğu tartışması | Kökün hem törpüleme hem de ateşte yakma semantiğini barındırması |
| Hadis | Şehadet ve afetlerden sığınma | Yanarak can veren kimsenin hükmen şehit sayılması ve الحرق والغرق felaketlerinden Allah'a sığınma | İnsanın çaresizce yanıp kül olmasının doğurduğu ağır can kaybı ve ızdırap |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | İlahi ceza ve arınma | Adaletin nihai yakıcı tecellisi | Sahte ilahların ve kibirli tutumların yok edilişi | Sahte varlıkların ontolojik geçersizliğini onları küle çevirerek göstermek | Kesin |
| İlmi | Termodinamik ve kimyasal bozunma | Hızlı oksidasyon ve sürtünme enerjisi | Maddenin kimyasal bağlarının çözülmesi | Sürtünme ve ısının maddenin formunu geri dönüşsüz biçimde yıkması | Güçlü |
| Siyasi | Otoriter şiddet ve baskı | İktidarın muhalifleri kitle önünde ateşte yok etme tehdidi | Sindirme ve biat üretme aracı | Zalim düzenlerin hakikati dile getirenleri ateşe atarak susturma çabası | Güçlü |
| İktisadi | Sermayenin ve emeğin hebası | Emeğin riya veya afetle bir anda sıfırlanması | Kaynakların verimsizleşip yok olması | Biriktirilen kazanımların ateşli bir rüzgarla kül olması gibi heba oluşu | Kesin |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Entropi artışı ve yanma tepkimesi | Maddenin yüksek enerjili düzenli halden düzensiz ve geri döndürülemez kül/gaz fazına hızla geçişi | Kesin |
| Beşeri bilimler | Tükenmişlik ve radikal tasfiye | Toplumsal krizlerde çatışma hararetinin kurumsal ve ahlaki yapıları bütünüyle yakıp küle çevirmesi | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü sadece alev çıkaran basit bir yanma hadisesi olarak görüp mekanik sürtünme, talaş çıkarma ve törpüleme zeminini unutmak |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök Kur'an'da sadece ateşte yanmayı değil, Sâmirî örneğinde görüldüğü gibi sahte mabutların mekanik ve kimyasal yöntemlerle izinin silinmesini ve amellerin gösteriş sebebiyle bir anda yok oluşunu kapsar |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Âyetlerde geçen azap ve helak sahnelerinin nesneyi dönüştürücü ve küle çevirici radikal tasfiye boyutunu kavrayamamak; mecaz ve hakikat dengesini yitirmek |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Varlığın ve amellerin kalıcılığı ile sahteliklerin kırılganlığı arasındaki keskin farkı; batılın ateşe atıldığında kül olmaya mahkûm olduğunu göstermesi bakımından merkezidir |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İbrahim peygamberin ateşe atılması kıssalarında, Sâmirî'nin buzağısının imha edilişinde ve ahiretteki عذاب الحريق nitelemelerinde belirleyicidir |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Azabın veya imtihanın sadece yüzeysel bir temas olduğunu zanneden yaklaşımı düzeltir; kök, varlığın özünü tahrip eden köklü bir tükenişi ifade eder |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamİki sert maddenin sürtünmesiyle talaş dökülmesi, aşınması ve bu hareketin ürettiği hararetle tutuşup kül olması.
- Soyut anlamBir yapının iç veya dış çatışmaların ürettiği şiddetli hararetle bütünüyle çözülmesi, formunun geri dönüşsüz biçimde tasfiye edilmesi.
- Sistematik karşılıkSisteme giren uyumsuz unsurların veya üretilen sahte değerlerin aşırı sürtünme ve direnç sebebiyle eriyip yok olduğu nihai arınma ve ceza noktası.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde maddesel veya ameli bütünü, iki yüzey arasındaki mekanik sürtünme ve çatışmayı, bu sürtünmeden doğan termal enerjiyi, maddenin formunu yitirip bütünüyle yok oluşunu ve küle dönüşünü, ise çevreye yayılan yakıcı azap ve ısı çıktısını temsil eder. Model, kökün sürtünmeden küle uzanan fiziksel ve manevi dönüşüm hattını sembolize eder.