حلف
ح - ل - ف
KÖK- 13 geçiş
- 12 ayet
- 8 sîga
- 13 sözlük
Hilye süs demektir. Helva tatlı demektir. Halef’ te inandırıcı tatlı söz demektir. Doğru söylediğine inandırmak için yapılan yemi demektir.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Hilye süs demektir. Helva tatlı demektir. Halef’ te inandırıcı tatlı söz demektir. Doğru söylediğine inandırmak için yapılan yemi demektir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR3.536 harfباب الحاء واللام والفاء معهما
ح ل ف، ح ف ل، ف ح ل، ف ل ح، ل ف ح، ل ح ف كلهن مستعملات
حلف:
الحَلْفُ والحَلِفُ لغتان، في القَسَم، الواحدة حَلْفة، ويقال: مَحْلُوفةً بالله ما قال ذاكَ، يُنصَبُ على ضمير يحلف بالله محلوفةً أي قَسَماً فالمحلوفة هي القَسَم، قال النابغة:
فاصبَحْتُ لا ذو الصَّعْن عني مكذِّبٌ ولا حَلِفي على البَـرءاةِ نـافـع
ورجل حَلاّف وحَلافّة كثير الحَلْف. واستَحْلفْتُه بالله ما
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR710 harfحَلَفَ أي أقسم، يَحْلِفُ حَلْفاً وحَلِفاً ومَحْلوفاً. وأَحْلَفْتُهُ أنا وحَلّفْتُهُ واسْتَحْلَفْتُهُ، كلُّه بمعنىً. والحِلْفُ بالكسر: العهدُ يكون بين القوم، وقد حالَفَهُ، أي عاهده. وتَحالَفوا، أي تَعاهدوا. وفي الحديث أنّه صلى الله عليه وسلم حالَفَ قريش والأنصار، يعني آخَى بينهم؛ لأنَّه لا حِلْفَ في الإسلام. والحَليفُ: المُحالِفُ. ورجلٌ حليفُ اللسان، إذا كان حديدَ اللسان فصيحاً. وقولهم حَضارِ
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR yok17.156 harfح ل ف
حلف ، حفل ، لحف ، فحل ، لفح ، فلح : مستعملات .
حلف : قال الليث : الحَلْفُ والحَلِفُ لغتان وهو القَسَمُ والواحدة حَلْفة وقال امرؤ القيس :
حلفتُ لها بالله حِلْفَة فاجرٍ
لناموا فما إنْ مِنْ حديثٍ ولا صالِ
قال ويقال : مَحْلُوفَةً بالله ما قال ذاك ، يَنْصِبُون على ضميرِ أَحْلِفُ بالله مَحْلُوفَةً أي قَسَماً والمحْلُوفَة القَسَم .
أبو عبيد عن الأحمر : حلفت مَحْلُوفاً مصدرٌ وكذلك المعقول والميسور
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR8.423 harf(باب الحاء واللام وما يثلثهما)
(حلم) الحاء واللام والميم، أصولٌ ثلاثة: الأول ترك العَجَلة، والثاني تثقُّب الشيء، والثالث رُؤية الشيء في المنام. وهي متباينةٌ جدَّاً، تدلُّ على أنَّ بعضَ اللغةِ ليس قياساً، وإن كان أكثرُه منقاساً.
فالأوّل: الحِلْم خلافُ الطَّيش. يقال حَلُمْتُ عنه أحلُم، فأنا حليمٌ.
والأصل الثاني: قولهم حَلِمَ الأَديمُ إذا تثَقَّبَ وفسَدَ؛ وذلك أنْ يقع فيه دوابُّ تفسدُه. قال:
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR1.219 harf- الحلف: العهد بين القوم، والمحالفة: المعاهدة، وجعلت للملازمة التي تكون بمعاهدة، وفلان حلف كرم، وحليف كرم، والأحلاف جمع حليف، قال الشاعر وهو زهير:
*- تداركتما الأحلاف قد ثل عرشها *
(الشطر لزهير، وعجزه:
*وذبيان قد زلت بأقدامها النعل*
وهو في ديوانه ص 61؛ والعباب الزاخر (حلف) )
أي: كاد يزول استقامة أمورها، وعرش الرجل: قوام أمره.
والحلف أصله اليمين الذي يأخذ بعضهم من بعض بها العبد، ثم عبر به عن كل
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR1.022 harfح ل ف
قال: حلف بالله على كذا حلفاً وهو حلاف وحلافة.
وحلف حلفة فاجر وأحلوفة كاذبة.
وحالفه علـى كـذان وتحالفـوا عليـه واحتلفـوا.
وحلـف خصمـه وأحلفـه واستحلفـه القاضي.
ووقع الحريق في الحلفاء وكأنه أخو الحلفاء أي الأسد.
ومـن المجـاز: بينهـم حلـف أي عهـد.
وهـم حلفاء بني فلان وأحلافهم.
وهذا حليفي وهو حليف الندى وحليف السهر.
وقال جرير: محالفهم جـوع قديـم وذلـة وبئـس
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR9.573 harfالحِلْفُ والحَلِفُ: القَسَمُ لغتان، حَلَفَ أَي أَقْسَم يَحْلِفُ حَلْفاً وحِلْفاً وحَلِفاً ومَحْلُوفاً، وهو أَحد ما جاء من المصادر على مَفْعُولٍ مثل الـمَجْلُودِ والـمَعْقُولِ والـمَعْسُور والـمَيْسُورِ، والواحدة حَلْفةٌ؛ قال امْرؤُ القيس:
حَلَفْتُ لَها باللّهِ حَلْفةَ فاجِرٍ:
لَنامُوا فما إنْ مِنْ حَدِيثٍ ولا صالي
ويقولون: مَحْلُوفةً باللّه ما قال ذلك، ينصبون على إضمار يَحْلِفُ باللّه مَحْلُوفةً
الحِلْفُ والحَلِفُ: القَسَمُ لغتان، حَلَفَ أَي أَقْسَم يَحْلِفُ حَلْفاً وحِلْفاً وحَلِفاً ومَحْلُوفاً، وهو أَحد ما جاء من المصادر على مَفْعُولٍ مثل الـمَجْلُودِ والـمَعْقُولِ والـمَعْسُور والـمَيْسُورِ، والواحدة حَلْفةٌ؛ قال امْرؤُ القيس: حَلَفْتُ لَها باللّهِ حَلْفةَ فاجِرٍ: لَنامُوا فما إنْ مِنْ حَدِيثٍ ولا صالي ويقولون: مَحْلُوفةً باللّه ما قال ذلك، ينصبون على إضمار يَحْلِفُ باللّه مَحْلُوفةً أَي قَسَماً، والمحلوفةُ هو القَسَمُ. الأَزهري عن الأَحمر: حَلَفْتُ محلوفاً مصدر. ابن بُزُرج: لا ومَحْلُوفائه لا أَفْعَلُ، يريد ومَحْلُوفِه فمَدَّها. وحَلَفَ أُحْلُوفة؛ هذه عن اللحياني. ورجل حالِفٌ وحَلاَّفٌ وحَلاَّفةٌ: كثير الحَلِفِ. وأَحْلَفْتُ الرجُلَ وحَلَّفْتُه واسْتَحْلفته بمعنًى واحد، ومثله أَرْهَبْتُه واسْتَرْهَبْتُه، وقد اسْتَحْلَفَه باللّه ما فَعَلَ ذلك وحَلَّفَه وأَحْلَفَه؛ قال النمر بن تَوْلَبٍ: قامَتْ إليَّ فأَحْلَفْتُها بِهَدْيٍ قَلائِدُه تَخْتَنِقْ وفي الحديث: مَن حَلَفَ على يمين فرأَى غيرها خيراً منها؛ الحَلِفُ: اليمين وأَصلُها العَقْدُ بالعَزْمِ والنية فخالف بين اللفظين تأْكيداً لعَقْدِه وإعْلاماً أَنَّ لَغْو اليمينِ لا ينعقد تحته. وفي حديث حذيفة قال له جُنْدَبٌ: تسْمَعُني أُحالِفُكَ منذ اليوم وقد سَمِعْته من رسول اللّه، صلى اللّه عليه وسلم، فلا تَنهاني؛ أُحالِفُكَ أُفاعِلُكَ من الحلف اليمين. والحِلْفُ، بالكسر، العَهْد يكون بين القوم. وقد حالَفَه أَي عاهَدَه، وتحالفُوا أَي تعاهَدُوا. وفي حديث أَنس: حالَفَ رسول اللّه، صلى اللّه عليه وسلم، بين المهاجرين والأَنصار في دارنا مرَّتين أَي آخَى بينهم، وفي رواية: حالَفَ بين قريش والأَنصار أَي آخَى بينهم لأَنه لا حِلْف في الإسْلام. وفي حديث آخر: لا حِلْف في الإسلام. قال ابن الأَثير: أَصل الحِلْف الـمُعاقدةُ والـمُعاهَدَةُ على التَّعاضُدِ والتساعُدِ والاتِّفاقِ، فما كان منه في الجاهلية على الفِتَنِ والقِتالِ بين القبائل والغاراتِ فذلك الذي ورَدَ النَّهْيُ عنه في الإسلام بقوله، صلى اللّه عليه وسلم: لا حِلْف في الإسلام، وما كان منه في الجاهلية على نَصْرِ الـمَظْلُومِ وصلةِ الأَرْحامِ كحِلْفِ الـمُطَيِّبِينَ وما جَرى مَجْراه فذلك الذي قال فيه رسولُ اللّه، صلى اللّه عليه وسلم: وأَيُّمَا حِلْفٍ كان في الجاهلية لم يَزِدْه الإسلامُ إلا شِدَّةً، يريد من الـمُعاقدة على الخير ونُصْرةِ الحقّ، وبذلك يجتمع الحديثان، وهذا هو الحِلْفُ الذي يَقْتَضِيه الإسلامُ والـمَمْنُوعُ منه ما خالَفَ حُكْمَ الإسلام، وقيل: الـمُحالفة كانت قبل الفتح، وقوله لا حِلْفَ في الإسلام قاله زمن الفتح؛ فكان ناسخاً وكان، عليه السلام، وأَبو بكر من الـمُطَيَّبينَ وكان عمر من الأَحْلافِ، والأَحْلافُ سِتُّ قَبائِلَ: عبدُ الدَّارِ وجُمَحُ ومَخْزُومٌ وبنو عَدِيٍّ وكعْبٌ وسَهْمٌ. والحَلِيفُ: الـمُحالِفُ. الليث: يقال حالَف فلان فلاناً، فهو حَليفه، وبينهما حِلْف لأَنهما تَحالَفا بالإيْمانِ أَن يكون أَمرُهما واحداً بالوَفاء، فلما لزم ذلك عندهم في الأَحْلافِ التي في العشائر والقبائل صار كلّ شيء لزم شيئاً فلم يُفارِقْه فهو حَلِيفُه حتى يقال: فلان حَلِيفُ الجُودِ وفلان حَلِيفُ الإكْثارِ وفلان حلِيفُ الإقْلالِ؛ وأَنشد قول الأَعشى:وشَرِيكَيْنِ في كثِيرٍ من الما لِ، وكانا مُحالِفَيْ إقْلالِ وحالَفَ فلان بَثَّه وحُزْنَه أَي لازَمَه. ابن الأَعرابي: الأَحْلافُ في قريش خمس قبائل: عبدُ الدَّارِ وجُمَح وسَهْم ومَخْزوم وعديّ بن كعب، سُمُّوا بذلك لـمّا أَرادَتْ بنو عبدِ مناف أَخذ ما في يَدَيْ عبدِ الدَّار من الحجابة والرِّفادةِ واللِّواءِ والسِّقايةِ، وأَبَتْ بَنُو عبد الدار، عَقَدَ كلّ قوم على أَمـْرِهِم حِلْفاً مؤكّداً على أَن لا يتخاذلوا، فأَخرجت عبد مناف جَفْنة مـملوءة طيباً فوضعوها لأَحْلافهم في المسجد عند الكعبة، وهم أَسَدٌ وزُهْرةُ وتَيْمٌ، ثم غَمَسَ القوم أَيديهم فيها وتَعاقَدُوا ثم مسحوا الكعبة بأَيديهم توكيداً فسموا المطيَّبين، وتَعاقَدت بنو عبد الدار وحُلفاؤها حلفاً آخر مؤكداً على أَن لا يتخاذلوا فسمو الأَحْلافَ؛ وقال الكميت يذكرهم: نَسَباً في الـمُطَيَّبينَ وفي الأَحْـ ـلافِ حَلَّ الذُّؤابةَ الجُمْهُورا قال: وروى ابن عيينة عن ابن جُرَيْجٍ عن أَبي مُلَيْكَةَ قال: كنت عند ابن عباس فأَتاه ابن صَفْوان فقال: نِعْمَ الإمارةُ إمارةُ الأَحْلافِ كانت لكم قال: الذي كان قبلها خير منها، كان رسول اللّه، صلى اللّه عليه وسلم، من المطيَّبين وكان أَبو بكر من المطيبين، وكان عمر من الأَحْلافِ، يعني إمارة عمر. وسمع ابن عباس نادِبة عمر، رضي اللّه عنه، وهي تقول: يا سيِّدَ الأَحْلافِ فقال ابن عباس: نعم والـمُحْتَلَفِ عليهم، يعني الـمُطيبين. قال الأَزهري: وإنما ذكرت ما اقْتَصَّه ابن الأَعرابي لأَن القُتَيْبي ذكر الـمُطيبين والأَحْلافَ فَخَلَط فيما فسَّرَ ولم يؤدِّ القِصَّة على وجهها، قال: وأَرجو أَن يكون ما رواه شمر عن ابن الأَعرابي صحيحاً. وفي حديث ابن عباس: وجدنا وِلايةَ المطيَّبيّ خيراً من وِلاية الأَحْلافيِّ، يريد أَبا بكر وعمر، يريد أَنَّ أَبا بكر كان من المطيبين وعمر من الأَحْلاف؛ قال ابن الأَثير: وهذا أَحد ما جاء من النسب لا يُجْمَعُ لأَن الأَحْلاف صار اسماً لهم كما صار الأَنصار اسماً للأَوْس والخَزْرج، والأَحْلافُ الذين في شعر زهير هم: أَسَدٌ وغَطَفانُ لأَنهم تحالَفُوا على التَّناصُرِ؛ قال ابن بري: والذي أَشار إليه من شعر زهير هو قوله: تَدارَكْتُما الأَحْلافَ قد ثُلَّ عَرْشُها، وُذُِبْيانَ قد زَلَّتْ بأْقْدامها النَّعْلُ قال: وفي قوله أَيضاً: أَلا أَبْلِغِ الأَحْلافَ عَنِّي رِسالةً وذِبْيان: هل أَقْسَمْتُمُ كلَّ مَقْسَمِ؟ قال ابن سيده: والحَلِيفانِ أَسَدٌ وغَطَفانُ صفة لازِمةٌ لهما لُزُومَ الاسم. ابن سيده: الحِلْفُ العَهْدُ لأَنه لا يُعْقَدُ إلا بالحَلِفِ. والجمع أَحلاف. وقد حالَفَه مُحالَفَة وحِلافاً، وهو حِلْفُه وحَليفه؛ وقول أَبي ذؤيب: فَسَوْفَ تَقُولُ، إنْ هِيَ لم تَجِدْني: أَخانَ العَهْدَ أَم أَثِيمَ الحَلِيفُ؟ الحَلِيف: الحالِفُ فيما كان بينه وبينها ليَفِيَنَّ، والجمع أَحْلافٌ وحُلَفاء، وهو من ذلك لأَنهما تحالفا أَن يكون أَمرهما واحداً بالوفاء. الجوهري: والأَحْلافُ أَيضاً قوم من ثَقِيفٍ لأَنَّ ثقيفاً فرقتان بنو مالك والأَحْلافُ، ويقال لبني أَسَدٍ وطَيِّءٍ الحَلِيفان، ويقال أَيضاً لفَزارةَ ولأَسَدٍ حَلِيفانِ لأَن خُزاعةَ لما أَجْلَتْ بني أَسد عن الحَرَم خرجت فحالفت طيّئاً ثم حالفت بني فزارة. ابن سيده: كل شيء مُخْتَلَف فيه، فهو مُحْلِفٌ لأَنه داعٍ إلى الحَلِفِ، ولذلك قيل حَضارِ والوَزْنُ مُحْلِفانِ، وذلك أَنهما نَجْمانِ يَطْلُعانِ قبل سُهَيْل من مَطْلَعِه فيظنّ الناس بكل واحد منهما أَنه سُهيل، فيحلف الواحد أَنه سهيل ويحلف الآخر أَنه ليس به. وناقة مُحْلِفةٌ إذا شُكَّ في سِمَنِها حتى يَدْعُوَ ذلك إلى الحلف. الأَزهري: ناقة مُحْلِفةُ السَّنام لا يُدْرى أَفي سَنامِها شحم أَم لا؛ قال الكميت: أَطْلال مُحْلِفةِ الرُّسُو مِ بأَلْوَتَي بَرٍّ وفاجِرْ أَي يَحْلِفُ اثْنان: أَحدهما على الدُّرُوسِ والآخر على أَنه ليس بدارِسٍ فيبر أَحدهما في يمينه ويحنث الآخر، وهو الفاجر. ويقال: كُمَيْتٌ مُحْلِفٌ إذا كان بين الأَحْوى والأَحَمّ حتى يختلف في كُمْتته، وكُمَيْتٌ غير مُحلف إذا كان أَحْوَى خالِصَ الحُوَّة أَو أَحَمّ بَيِّنَ الحُمّةِ. وفي الصحاح: كُمَيْتٌ مُحْلِفةٌ وفرس مُحْلِفٌ ومُحْلِفةٌ، وهو الكُمَيْت الأَحَمُّ والأَحْوى لأَنهما مُتَدانِيانِ حتى يشكّ فيهما البَصِيرانِ فيحلف هذا أَنه كُمَيْتٌ أَحْوى، ويحلف هذا أَنه كميت أَحَمُّ؛ قال ابن كَلْحبة اليَرْبُوعي واسمه هُبَيْرةُ بن عبد مَناف وكَلْحَبةُ أُمه: تُسائِلُني بَنُو جُشَمِ بن بَكْرٍ: أَغَرَّاءُ العَرادةُ أَمْ بَهِيمُ؟ كَمَيْتٌ غيرُ مُحْلِفةٍ، ولكِنْ كَلَوْنِ الصِّرْفِ عُلَّ به الأَديمُ يعني أَنها خالصة اللون لا يُحْلَفُ عليها أَنها ليست كذلك، والصِّرْفُ: شيء أَحْمر يُدْبَغُ به الجِلْدُ. وقال ابن الأَعرابي: معنى مُحلفة هنا أَنها فرس لا تُحْوِجُ صاحبَها إلى أَن يحلف أَنه رأَى مِثْلَها كرَماً، والصحيح هو الأَول. والـمُحْلِفُ من الغِلمان: المشكوك في احتلامه لأَن ذلك ربما دعا إلى الحلف. الليث: أَحْلَفَ الغلامُ إذا جاوَز رِهاق الحُلُم، قال: وقال بعضهم قد أَحْلَفَ. قال أَبو منصور: أَحْلَفَ الغُلام بهذا المعنى خطأ، إنما يقال أَحْلَفَ الغلامُ إذا راهَقَ الحُلُم فاختلف الناظرون إليه، فقائل يقول قد احْتَلَمَ وأَدْرَك ويحلف على ذلك، وقائل يقول غير مُدْرِكٍ ويحلف على قوله. وكل شيء يختلف فيه الناس ولا يقِفُون منه على أَمر صحيح، فهو مُحْلِفٌ. والعرب تقول للشيء الـمُخْتَلَفِ فيه: مُحْلِفٌ ومُحْنِثٌ. والحَلِيفُ: الحَديدُ من كل شيء، وفيه حَلافةٌ، وإنه لَحَلِيفُ اللسانِ على المثل بذلك أَي حديدُ اللسان فصيحٌ. وسِنانٌ حَلِيفٌ أَي حَديد. قال الأَزهري: أَراه جُعِلَ حليفاً لأَنه شُبِّه حِدَّةُ طرَفِه بَحِدَّةِ أَطْرافِ الحَلْفاء. وفي حديث الحجاج أَنه قال ليزيد بن الـمُهَلَّب: ما أَمْضى جَنانَه وأَحْلَفَ لِسانَه أَي ما أَمْضاه وأَذْرَبَه من قولهم سِنانٌ حَلِيفٌ أَي حديد ماض. والحَلَفُ والحَلْفاء: من نَباتِ الأَغْلاثِ، واحدتها حَلِفةٌ وحَلَفةٌ وحَلْفاء وحَلْفاة؛ قال سيبويه: حَلْفاء واحدة وحَلْفاء للجميع لما كان يقع للجميع ولم يكن اسماً كُسِّرَ عليه الواحد، أَرادوا أَن يكون الواحدُ من بناء فيه علامة التأْنيث كما كان ذلك في الأَكثر الذي ليست فيه علامة التأْنيث، ويقع مذكراً نحو التمر والبر والشعير وأَشباه ذلك، ولم يُجاوِزُوا البناء الذي يقع للجميع حيث أَرادوا واحداً فيه علامة التأْنيث لأَنه فيه علامة التأْنيث، فاكتفَوْا بذلك وبَيَّنُوا الواحدة بأَن وصفوها بواحدة، ولم يَجِيئُوا بعلامة سِوى العلامة التي في الجمع لتَفْرُقَ بين هذا وبين الاسم الذي يقع للجميع وليس فيه علامة التأْنيث نحو التمر والبُسْر.، وأَرض حَلِفةٌ ومُحْلِفةٌ: كثيرة الحَلْفاء. وقال أَبو حنيفة: أَرض حَلِفةٌ تُنْبِتُ الحلفاء. الليث: الحلفاء نبات حَمْلُه قصَبُ النُّشَّابِ. قال الأَزهري: الحلفاء نبت أَطْرافُه مُحَدَّدةٌ كأَنها أَطْرافُ سَعَفِ النخل والخوص، ينبت في مغايِضِ الماء والنُزُوزِ، الواحدة حَلَفةٌ مثل قَصَبةٍ وقَصْباءَ وطَرَفَةٍ وطَرْفاءَ. وقال سيبويه: الحلفاء واحد وجمع، وكذلك طرْفاء وبُهْمَى وشُكاعى واحدة وجمع. ابن الأَعرابي: الحَلْفاء الأَمـَةُ الصَّخَّابة. الجوهري: الحَلْفاء نبت في الماء، وقال الأَصمعي: حَلِفة، بكسر اللام. وفي حديث بدر: أَنَّ عُتْبةَ بن رَبيعةَ بَرَزَ لعُبيدةَ فقال: مَن أَنت؟ قال: أَنا الذي في الحَلْفاء؛ أَراد أَنا الأَسد لأَنَّ مَأْوى الأَسَد الآجامُ ومَنابتُ الحلفاء، وهو نبت معروف، وقيل: هو قصب لم يُدْرِكْ. والحلفاء: واحد يراد به الجمع كالقصْباء والطرْفاء، وقيل: واحدته حَلْفاةٌ. وحُلَيْفٌ وحَلِيفٌ: اسْمان. وذو الحُلَيْفةِ: موضعٌ؛ وقال ابن هَرْمةَ: لمْ يُنْسَ رَكْبُك يومَ زالَ مَطِيُّهُمْ مِنْ ذي الحُلَيْفِ، فصَبَّحُوا الـمَسْلُوقا يجوز أَن يكون ذو الحُلَيْفِ عنده لُغةً في ذي الحُلَيْفةِ، ويجوز أَن يكون حذف الهاء من ذي الحليفة في الشعر كما حذفها الآخر من العُذَيْبةِ في قوله وهو كثير عَزَّةَ: لَعَمْري، لَئِنْ أُمُّ الحكيم تَرَحَّلَتْ وأَخْلَتْ بَخَيْماتِ العُذَيْبِ ظِلالَها وإنما اسْمُ الماءِ العُذَيْبةُ، واللّه أَعلم.
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR522 harf* ح ل ف * * حَلَف * يحلف بالكسر * حَلِفاً * بكسر اللام و * مَحْلُوفاً * وهو أحد ما جاء من المصادر على مفعول و * أحْلَفَهُ * و * حَلَّفَهُ * و * اسْتَحْلَفهُ * كله بمعنى و * الحِلْفُ * بوزن الحقف العهد يكون بين القوم وقد * حَالَفهُ * أي عاهده و * تَحَالفُوا * تعاهدوا ز وفي الحديث ﴿أنه حالف بين قريش والأنصار﴾ يعني آخى بينهم لأنه لا حلف في الإسلام و * الحَلِيفُ المُحَالِفُ * والمولى و *
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR8.799 harfحلف، يحلف، من حد ضرب، حلفا، بالفتح، ويكسر، وهما لغتان صحيحتان، اقتصر الجوهري على الأولى، وحلفا، ككتف، نقله الجوهري، ومحلوفا قال الجوهري: وهو أحد ما جاء من المصادر على مفعول، مثل: المجلود والمعقول، والمعسور، ومحلوفة، نقله الليث.
وقال ابن بزرج: يقال: لا ومحلوفائه: لا أفعل، بالمد، يريد: ومحلوفه، فمدها. وقال الليث: يقولون: محلوفة بالله ما قال ذلك، ينصبون على الإضمار، أي: أحلف محلوفة، أي: قسما،
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR11.061 harfحَلَفَ
1 حَلَفَ حلف , aor. حَلِفَ , inf. n. حَلِفٌ and حَلْفٌ (S, Msb, K) and حِلْفٌ (K) and مَحْلُوفٌ, (S, K,) like مَجْلُودٌ and مَعْقُولٌ and مَعْسُورٌ, (S,) and مَحْلُوفَةٌ (Lth, K) [and مَحْلُوفَآءُ, like مَشْعُورَآءُ, as will be seen from what follows], He swore. (S.) You say, حَلَبَ بِاللّٰهِ [He swore by God]. (Msb.) [And حَلَفَ اـِنّهُ كَذَا He swore it was so. And حَلَفَ لَهُ عَلَى
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.010 harfحَلَفَ
حَلَفَ I ( n. ac. حَلْف 1 , حِلْف 2 , حَلِف 5 ),
a. Swore, took an oath, affirmed by oath.
b. [ La & Bi ], Swore to.... by.
c. [ La & 'Ala ], Took his oath to.... upon.
حَلَّفَ
حَلَّفَ II ,
a. Made to swear, administered an oath to.
b. Caused to be sworn.
حَاْلَفَ
حَاْلَفَ III ,
a. Bound by an oath; formed covenant &c. with by oath.
أَحْلَفَ
أَحْلَفَ IV ,
a. see II .
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR31.263 harfحلف
حَلَفَ - يَحْلِفُ - حَلاّف
حَلَفَ - يَحْلِفُ + كائن+ كائناً أو بـِ كائن: لزمه وصحبه ولم يفارقه ليقويه ويشد من أزره: تحالف معه فيظلان معاً يأزر كل منهما الآخر
حَلَفَ - يَحْلِفُ + كائن + بـِ كائن أو شيء + خبر (أن أمراً هو كذا): صحبه معه ليأزره ويعينه ويصدِّقه تجاه هذا الخبر: يستعين بذكر عظيم كشاهد حاضر، ليؤكد صدق دعواه ونواياه: يذكر ويلفظ
Sîgalar(8)
- يَحْلِفُونَYemin ederler(يَفْعِلُونَ)×5
- وَيَحْلِفُونَVe yemin ederler+1 anlam(وَيَفْعِلُونَ)×2
- حَلَفْتُمْYemin ettiniz(فَعَلْتُمْ)×1
- حَلَّافٍÇok yemin eden(فَعَّالٍ)×1
- سَيَحْلِفُونَYemin edecekler(سَيَفْعِلُونَ)×1
- فَيَحْلِفُونَSonra yemin ederler(فَيَفْعِلُونَ)×1
- وَسَيَحْلِفُونَYemin edecekler(وَسَيَفْعِلُونَ)×1
- وَلَيَحْلِفُنَّVe kesinlikle yemin edecekler(وَلَيَفْعِلُنَّ)×1
Mücavir kökler85 mücavir (112 toplam)
- أله
11 ortak ayet · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
- كذب
4 ortak ayet · Kizb, kumaşın boyanmasında kullanılan bir çeşit boya…
- مهن
1 ortak ayet · Bayağı
- وفق
1 ortak ayet · “Vefk” yatay demektir
- رضي
2 ortak ayet · Radiy : Rda (re,dat,ayn) memede biberon, süt
- فرق
2 ortak ayet · Fırka Kayalıktan kopan parça demektir
- كسو
1 ortak ayet · Sıvının zıddı katı demektir
- وسط
1 ortak ayet · Orta
- عرض
2 ortak ayet · Ön dişler demektir
- رصد
1 ortak ayet · “Rusde”, yaban hayvanın düşmesi için açılmış ve üstü…
- قصد
1 ortak ayet · Kemik iliğidir
- عقد
1 ortak ayet · Düğüm demektir
Geçtiği ayetler(12)
فَكَيْفَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جَاءُوكَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنْ أَرَدْنَا إِلَّا إِحْسَانًا وَتَوْفِيقًا
Yemin ederlerKendi işledikleri yüzünden başlarına bir musibet geldiğinde, nasıl hemen sana geldiler de; gayemiz sadece bir iyilik etmek ve ara bulmaktan ibaret idi, diye yemin ediyorlar.
يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَقُّ أَنْ يُرْضُوهُ إِنْ كَانُوا مُؤْمِنِينَ
Yemin ederlerSizi hoşnud etmek için Allah’a yemin ederler. Halbuki Allah ve Rasulü hoşnud etmeye daha layıktır. Eğer mü’min idiyseler.
يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ مَا قَالُوا وَلَقَدْ قَالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوا …
Yemin ederlerAnd olsun ki, müslüman olduktan sonra inkar edip küfür sözünü söylemişler iken, söylemedik diye Allah’a yemin ettiler, başaramayacakları bir şeye giriştiler; Allah ve peygamberi bol nimetinden onları zenginleştirdi ve öç almaya kalktılar. Eğer tevbe ederlerse iyiliklerine olur; şayet yüz çevirirlerse, Allah onları dünya ve ahirette can yakıcı azaba uğratır. Ve onlar için yeryüzünde bir dost ve yardımcı yoktur.
يَحْلِفُونَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يَرْضَى عَنِ الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ
Yemin ederlerSize yemin ederler ki; kendilerinden hoşnud olasınız. Siz, onlardan hoşnud olsanız da şüphesiz ki Allah, fasıklar güruhundan hoşnud olmaz.
يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعًا فَيَحْلِفُونَ لَهُ كَمَا يَحْلِفُونَ لَكُمْ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ عَلَى شَيْءٍ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ الْكَاذِبُونَ
Yemin ederlerAllah, onların hepsini yeniden dirilteceği gün; size yemin ettikleri gibi, O’na da yemin ederler. Ve gerçekten bir şey üzerinde olduklarını sanırlar. İyi bilin ki; onlar, gerçekten yalancılardır.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | حلف |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | قسم, يمن, عقد, عهد |
| Zıt Kök | حنث |
| Çekirdek Özet 1 | Bir şeye sımsıkı bağlanmak, ayrılmayacak biçimde kenetlenmek ve birleşmek |
| Çekirdek Özet 2 | Bir iddiayı veya taahhüdü pekiştirmek amacıyla ilahi tanıklık üzerinden bağlayıcı söz vermek |
| Çekirdek Özet 3 | Ahit ve ittifak yoluyla bağlayıcılık tesis etme; Kur'an'da çoğunlukla nifakı örtme ve güven devşirme aracı olarak kullanımı |
| Kritik Hata Riski | Kökün anlamını yalnızca soyut bir dille and içmeye indirgeyip arkasındaki bağlayıcı sadakat, ittifak ve hukuki sorumluluk bağını göz ardı etmek |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| حل | Çözülme, bir yere yerleşip konaklama, serbest kalma veya bir düğümün merkezini oluşturma; حلل, حلم, حلي, حلق köklerinde görüldüğü gibi bir durumun sabitlenmesi veya serbestiyet kazanması | ف | Ağız, ifade ve kenar harfinin katılmasıyla, bağın ve bağlılığın lafızla ikrar edilmesi, sözle mühürlenen bir sadakat ve ittifak halkasına dönüştürülmesi |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ح | çit, duvar | Bir alanı çevreleme, koruma altına alma, dışarıya karşı sınır çekme |
| ل | çoban değneği, üvendire | Sevk etme, yönlendirme, iradeyi bir hedefe bağlama ve tabi kılma |
| ف | ağız | Söz söyleme, nefes, ikrar etme ve beyan |
| حلف | çitle çevrilip korunan bir sınıra iradenin söz ile bağlanması | İki tarafın söz beyanı ile kendilerini müşterek bir güven çitinin içine hapsetmesi, ayrılmaz bir sadakatle birbirine kenetlenmesi |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | İki kişinin veya kabilenin birbirine sımsıkı bağlanması, birbirinden ayrılmayacak şekilde kenetlenmesi ve dostluk ahdi kurması; sert ve keskin dilli olmak yahut bataklık kamışı |
| Cahiliye şiiri kullanımı | İmruü’l-Kays bir beytinde günahkâr ve yalancı bir yemin edişi betimlerken bu kökü kullanır: حَلَفْتُ لَها باللّهِ حَلْفةَ فاجِرٍ / لَنامُوا فما إنْ مِنْ حَدِيثٍ ولا صالي |
| Erken Arapça kullanım | Zuheyr b. Ebî Sulmâ kabileler arasındaki ittifakın ve bozulmaya yüz tutan bağların toparlanmasını anlatırken kelimeyi çoğul kalıbıyla anar: تداركتما الأحلاف قد ثل عرشها / وذبيان قد زلت بأقدامها النعل |
Kaynak Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha ve Dīvānu Zuhayr.
Sami etimolojik katman
Sami dilleri ailesinde حلف kökü, biçimsel ve semantik bakımdan «bağlanma, antlaşma yapma, birinin yerine geçme veya yerini alma» ekseninde gelişmiştir. İbranice ve Aramice gibi Kuzeybatı Sami dillerinde ח-ל-ף kökü öncelikle bir durumdan diğerine geçişi, değişimi, bir şeyin ardılı olmayı ve yenilenmeyi ifade eder. Arapçada ise kök, birbiriyle müttefik olma, ayrılmaz biçimde bağlanma ve bu bağı ikrar eden yemin anlamında merkezileşmiştir. Kökün çöl şartlarında kabilelerin birbirine sadakat sözü vererek ortak bir kader birliği tesis etmesi ve bu ittifakın yemin ile mühürlenmesi biçimindeki gelişimi, Arap dilinde kelimenin doğrudan «yemin etmek» anlamıyla özdeşleşmesini sağlamıştır. Böylece Sami dillerindeki karşılıklı yer değiştirme veya bağ kurma çekirdeği, Arapçada kişinin kendini bir iddiaya yahut bir zümreye sözle sımsıkı bağlaması formuna evrilmiştir.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs, Gesenius, Lane’s Lexicon.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Süreklilik ve ayrılmazlık anlamındaki ملازمة kökünden yemin ve ittifaka geçiş | Kişinin yeminiyle sözüne bağlanması ve müttefiklerin birbirinden ayrılmaması üzerinden anlam genişlemesi gerçekleşmiştir | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice חלף ve Aramice חלף ile morfolojik ortaklık | İbranicede değişim, ardıllık ve geçiş anlamı baskınken Arapçada bağlayıcı ittifak ve yemin öne çıkmıştır | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Güney Arapçası ve epigrafik metinlerde ittifak kalıpları | Kabileler arası ahitleri ve askeri bağlaşıkları tanımlayan terimlerle semantik paralellik taşır | Muhtemel |
Kaynak David Cohen, Dictionnaire des racines sémitiques; Maqāyīs al-Lugha.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| حلف | Anlamlı | Bağlanmak, yemin etmek | Ahitleşmek, ittifak kurmak ve sözü pekiştirmek | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| حفل | Anlamlı | Toplanmak, dolup taşmak | Suyun veya sütün birikmesi, cemiyet oluşturma, özen gösterme | Anlamda doluluk ve toplanma bağı vardır; Kur'an'da geçmez |
| لحف | Anlamlı | Sarmak, örtmek, bürümek | Bir şeyi örtüyle kaplamak; yüzsüzce istemek | Kuşatma ve sarma bağı; Kur'an'da geçer |
| لفح | Anlamlı | Çarpmak, yakmak | Ateşin veya sıcak rüzgârın yüze vurup tesir etmesi | Ani ve etkili temas; Kur'an'da geçer |
| فحل | Anlamlı | Erkeklik, baskın güç | Damızlık erkek hayvan; alanda üstünlük ve yetkinlik | Kuvvet ve baskınlık anlamı; Kur'an'da geçmez |
| فلح | Anlamlı | Yarmak, kurtuluşa ermek | Toprağı yarıp ekin çıkarmak; engelleri aşarak zafere ulaşmak | Yarmak suretiyle açılma; Kur'an'da geçer |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| حلف | Merkez | İttifak ve yemin | Söz ile kişinin kendisini bağlaması ve güvence vermesi | Çoğunlukla savunmacı veya nifak amaçlı ikrar |
| قسم | Komşu | Paylaşım ve kesin and | Varlığın veya hakkın kesin çizgilerle belirlenmesi üzerine yapılan and | Hukuki ve ilahi kesinliği içeren bağlayıcı beyan |
| يمن | Komşu | Güç, bereket ve sağ el | Sağ elin kavranması ve mukaddes güç adına söz verme | Kuvvet ve sadakat vurgulu yemin türü |
| عقد | Komşu | Düğümleme ve akit | İki iradeyi çözülmeyecek şekilde hukuken bağlama | İçsel ve dışsal sorumluluğu tam kurgulanmış bağ |
| عهد | Komşu | Gözetme ve taahhüt | Sürekli hatırlanması ve riayet edilmesi gereken vazife bağı | Zamana yayılan koruma ve sorumluluk ahdi |
| حنث | Zıt | Yemini bozma, günah | Verilen sözden dönme ve bağlayıcı taahhüdü iptal etme | Yeminin getirdiği bağı koparıp günaha girme hali |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | حلف | Bağlayıcı söz vermek, yemin etmek | Bir iddiayı veya ittifakı mukaddes bir bağ ile sabitleme | Kesin |
| Latince | iurare, foedus | And içmek, ittifak bağı kurmak | Hukuki ve dini yemini ifade ederken ittifak boyutuyla da örtüşür | Güçlü |
| İngilizce | to swear, confederacy | Yemin etmek, birlik olmak | Hem sözlü yemini hem de müttefiklik bağını karşılar | Güçlü |
| Almanca | schwören, Bündnis | And içmek, bağlaşma | Sözün hukuki ağırlığını ve taraflar arası kenetlenmeyi verir | Güçlü |
| Fransızca | jurer, alliance | Yemin etmek, pakt kurmak | Sadakat beyanını ve kurumsal ittifak bağını ifade eder | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| يَحْلِفُونَ / وَيَحْلِفُونَ | Suçluluğu örtbas etmek için yalan yere yemin etme | Münafıkların ihanetlerini gizlemek veya cezadan kurtulmak için Allah adına yalan yere and içmeleri; Tevbe 9:56, 9:62, Mücâdele 58:14 |
| حَلَّافٍ | Çok yemin eden, andını basitleştiren kimse | Yeminini değersizleştiren, ahlaken düşkün kınanmış kişilik tipi; Kalem 68:10 |
| حَلَفْتُمْ | Bozulması kefaret gerektiren meşru yemin | Müminlerin kasıtlı olarak bağladıkları ve bozulduğunda kefaret ödemeleri gereken yeminler; Mâide 5:89 |
| سَيَحْلِفُونَ / وَلَيَحْلِفُنَّ | Gelecekte mazeret uydurmak üzere kurulmuş yemin | Savaştan geri kalanların veya fitne mescidi kuranların kendilerini aklamak için peşinen kurguladıkları yemin hali; Tevbe 9:42, 9:95, 9:107 |
| فَيَحْلِفُونَ | Ahirette bile alışkanlıkla yalan beyanda bulunma | Dünyadaki sahte savunma refleksini hesap gününde dahi sürdürme teşebbüsü; Mücâdele 58:18 |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İlahi isimlerle yemin ve nifak alametleri | Allah'ın isimleriyle yapılan yeminin ontolojik bağlayıcılığı ve münafıkların kalbi tasdik olmaksızın dille yemin etmelerinin imana etkisi | İtikadi samimiyet ile dildeki yemin arasındaki tutarsızlık |
| Fıkıh | Yemin hükümleri, lağv, gamûs ve mün'akid yeminler | Hangi lafızların bağlayıcı olduğu, kefaretin şartları ve yalan yere yapılan kasıtlı yeminin hukuki sonuçları | Hukuki sorumluluk ve kefaret gerektiren akit bağı |
| Tefsir | Nifak psikolojisinin tahlili | Kur'an'da kökün çoğunlukla münafıkların tavırlarını nitelemek için seçilmesinin edebi ve bağlamsal gerekçeleri | Yeminin bir savunma kalkanı ve sahte güven aracı olarak çözümlenmesi |
| Hadis | Yemin adabı ve kabile ittifakları | İslam'da Cahiliye tarzı haksız ittifakların kaldırılması, adalet üzere olanların teyidi ve çok yemin etmenin kınanması | Doğruluk ve adalete dayalı ahit ahlakı |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Kulun Allah adına söz verip sorumluluk altına girmesi | Kutsal taahhüt | Vicdani denetim mekanizması kurma | Dini bilincin söze ilahi şahitlik katarak sadakat üretmesi | Kesin |
| İlmi | İddianın doğruluğunu ispata yarayan beyan | Şahitli ikrar | Bilgi ve şüpheyi netleştirme | Kanıtın yetersiz kaldığı yerde şüpheyi gidermek üzere başvurulan son sınır | Güçlü |
| Siyasi | Topluluklar arası pakt ve bağlaşıklar | İttifak ve güvenlik paktı | Güç dengesi ve ortak savunma hattı oluşturma | Kabile veya devletlerin müşterek menfaat ve güvenlik amacıyla kenetlenmesi | Kesin |
| İktisadi | Ticarette güven tesis etme aracı | Akdi teminat | Piyasada belirsizliği azaltma ve risk paylaşımı | Malların değişiminde yalan yeminin piyasayı ifsat edici rolü ve dürüst taahhüdün önemi | Güçlü |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Kovalent bağ veya kısıt fonksiyonu | İki bağımsız elemanın ortak bir alanı paylaşarak ayrılmaz bir bütünlük kurması yahut bir denklemde değişkenleri belirli sınırlara kilitleyen kısıtlayıcı bağıntı | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Toplumsal sözleşme ve koalisyon teorisi | Bireylerin veya hiziplerin ortak çıkar ve güvenlik maksadıyla kendi iradelerinden feragat ederek bağlayıcı bir ortak yapı inşa etmeleri | Kesin |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kelimeyi sadece sıradan bir söz verme veya ağız alışkanlığıyla yapılan bir and içme eylemine indirgemek |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kökün arkasındaki kurumsal ittifak, ayrılmaz sadakat bağı ve özellikle suçluluk psikolojisini gizlemek için kurulan sahte savunma mekanizması |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Kur'an'daki münafık tasvirlerinin derinliğini kaçırmak; yemini ahlaki ve hukuki bir bağ olmaktan çıkarıp basit bir dil alışkanlığı düzeyine düşürmek |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an, dilsel yemin ile kalbi sadakat arasındaki derin uçurumu ifşa ederken bu kökü merkeze alır; dil ile inşa edilen yapay güven mekanizmalarının deşifre edilmesini sağlar. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Özellikle Medine döneminde nazil olan ve münafıkların iç dünyasını, ihanetlerini ve kendilerini temize çıkarma gayretlerini anlatan Tevbe ve Mücâdele surelerinde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Çok yemin etmenin dindarlık veya dürüstlük göstergesi olduğu yönündeki yanılgıyı düzeltir; aksine Kur'an'da çok yemin etmenin ahlaki bir zafiyet ve güven bunalımı işareti olduğunu ortaya koyar. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamİki veya daha fazla unsurun birbirinden ayrılmayacak biçimde birbirine kenetlenmesi, yapışması ve ortak bir alanda bağlanması.
- Soyut anlamBir iddiayı veya iradeyi mukaddes bir merciye bağlayarak hukuki, ahlaki ve vicdani bir yükümlülük çemberine sokmak.
- Sistematik karşılıkSosyal ve siyasal ilişkilerde güven tesis etmek amacıyla başvurulan, ancak samimiyetten yoksun olduğunda tahripkâr bir manipülasyon kalkanına dönüşen kurumsal taahhüt.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde ve tarafları, aralarındaki ittifak ve bağlanma derecesini, bağlayıcılık eşiğini temsil eder; bu eşik aşıldığında kurulan bağı, öznenin sözlü beyanını ilahi veya mukaddes bir tanıklığı üzerinden doğrudan taahhüt ve sorumluluk kümesine kilitler.