سفر
س - ف - ر
KÖK- 12 geçiş
- 12 ayet
- 8 sîga
- 13 sözlük
“Sufur” süpürgedir. Sabahleyin halk sokağa çıkmadan evvel yollar süpürüldüğü için sabah vaktine sefer vakti denmiştir. Sonra yolculuğa sabahleyin çıkıldığı için de yola çıkmaya sefer denmiştir.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
“Sufur” süpürgedir. Sabahleyin halk sokağa çıkmadan evvel yollar süpürüldüğü için sabah vaktine sefer vakti denmiştir. Sonra yolculuğa sabahleyin çıkıldığı için de yola çıkmaya sefer denmiştir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR2.742 harfباب السين والراء والفاء معهما
س ر ف، ر س ف، ف ر س، ر ف س، س ف ر، ف س ر مستعملات
سرف:
الأسراف وسَرِفٌ موضِعان بالحِجاز.
والأِسراف نقيض الاقتصاد.
ولِلَّحْمِ سَرَفٌ كسَرَفِ الخَمر، وهو الضَّراوةُ.
والمَسروفةُ من الشّاءِ: التي تُقُطَعُ أُذُنُها أصلاً.
وفي المَثَل: أَصْنَعُ من سُرْفةٍ، وهي دُوَيبَّة صغيرة تَنْقُبُ الشَّجَر وتَبني فيه بَيْتاً، وسَرِفَ الشَّجَرُ أي أصابَتْه السُّرْفة.
والسَّرِفُ:
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.848 harfالسَفَرُ: قطعُ المسافة، والجمع الأَسْفارُ. والسَفَرُ أيضاً: بَياضُ النهار. قال الساجعُ: إذا طَلَعَتِ الشِعْرى سَفَراً. والسَفَرَةُ: الكَتَبةُ. قال الله تعالى: "بأيْدي سَفَرَةٍ"، قال الأخفش: واحدهم سافِر. والسِفْرُ بالكسر: الكتابُ، والجمع أَسْفارٌ قال الله تعالى: "كَمَثَلِ الحِمارِ يَحْمِلُ أَسْفاراً". والسُفْرَةُ بالضم: طعامٌ يُتَّخَذُ للمسافر. ومنه سمِّيَتْ السُفْرَةُ. والسَفيرُ: ما سقَطَ من ورق
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR13.194 harfس ر ف
سفر ، سرف ، فرس ، فسر ، رسف ، رفس .
سرف : قال الله تعالى : ( وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَاناً فَلاَ يُسْرِف فِّى الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُورًا ) ( الإسراء : 33 ) .
قال المفسرون : معناه : لا يَقتُل غيرَ قاتله ، وإذا قَتلَ غيرَ قاتله فقد أسرَف .
أبو العباس عن ابن الأعرابي أنه قال : السَّرَف : تجاوز ما حُدَّ لك . والسَّرَف الخطأ ؛ وإخطاءُ الشيء : وضعُه في
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR7.789 harf(باب السين والفاء وما يثلثهما)
(سفق) السين والفاء والقاف أصَيلٌ يدلُّ على خلاف السخافة. فالسَّفيق لغة في الصفيق، وهو خلاف السخيف. ومنه سَفَقْتُ الباب فانْسَفَقَ، إذا أغلقته. وهو يرجع إلى ذاك القياس. ومنه رجل سَفيق الوجه، إذا كان قليل الحياء. ومن الباب: سفَقْت وجهَه، لطمتَه.
(سفك) السين والفاء والكاف كلمة واحدة. يقال سَفَكَ دمَه يسفِكه سفْكاً ، إذا أساله، وكذلك الدّمع.
(سفل) السين والفاء واللام
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR1.667 harf- السفر: كشف الغطاء، ويختص ذلك بالأعيان، نحو: سفر العمامة عن الرأس، والخمار عن الوجه، وسفر البيت: كنسه بالمسفر، أي: المكنس، وذلك إزالة السفير عنه، وهو التراب الذي يكنس منه، والإسفار يختص باللون، نحو: ﴿والصبح إذا أسفر﴾ [المدثر/34]، أي: أشرق لونه، قال تعالى: ﴿وجوه يومئذ مسفرة﴾ [عبس/38]، و (أسفروا بالصبح تؤجروا) (الحديث عن رافع بن خديج قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: (أسفروا بالفجر فإنه
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR1.254 harfس ف ر
سافر سفراً بعيداً وبيني وبينه مسافر بعيد وهو مسفار: كثير الأسفار.
وبعير مسفر: قويّ على السفر.
وهم سفر وسفار.
وأكلوا السفرة وهي طعام السفر.
وسفرت بين القوم سفارة ومشى بينهم السفير والسفراء.
وامرأة سافر ونساء سوافر وسفرت قناعها عن وجهها.
وما أحسن مسفر وجهه ومسافر وجوههم.
قال امرؤ القيس: ثياب بني عـوف طهـاري نقيـة وأوجههـم عنـد المسافـر غـران وسفـر البيـت: كنسـه
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR11.069 harfسَفَرَ البيتَ وغيره يَسْفِرُه سَفْراً: كنسه. والمِسْفَرَةُ: المِكْنَسَةُ، وأَصله الكشف. والسُّفَارَةُ، بالضم: الكُنَاسَةُ. وقد سَفَرَه: كَشَطَه.
وسَفَرَت الريحُ الغَيْمَ عن وجه السماء سَفراً فانْسَفَرَ: فَرَّقَتْه فتفرق وكشطته عن وجه السماء؛ وأَنشد:
سَفَرَ الشَّمَالُ الزِّبْرِجَ المُزَبْرَجا
الجوهري: والرياح يُسافِرُ بعضها بعضاً لأَن الصَّبَا تَسْفِرُ ما أَسْدَتْهُ الدَّبُورُ والجَنُوبُ
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR904 harf* س ف ر * * السَّفَرُ * قطع المسافة والجمع * أسْفارٌ * و * السَّفَرةُ * الكتبة قال الله تعالى ﴿بأيدي سفرة﴾ قال الأخفش واحدهم * سَافِرٌ * مثل كافر وكفرة و * السِّفْرُ * بالكسر الكتاب والجمع * أسْفارٌ * قال الله تعالى ﴿كمثل الحمار يحمل أسفارا﴾ و * السُّفْرةُ * بالضم طعام يتخذ للمسافر ومنه سميت السفرة و * المِسْفَرَةُ * بالكسر المكنسة و * السَّفِيرُ * الرسول المصلح بين القوم والجمع * سُفَراءُ *
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR10.489 harfالسفر، بفتح فسكون: الكنس يقال: سفر البيت وغيره يسفره سفرا، إذا كنسه، وفي الحديث أن عمر دخل على النبي صلى الله عليه وسلم، فقال: يا رسول الله لو أمرت بهذا البيت فسفر، أي كنس، قاله الأصمعي.
السفر بن نسير بن أبي هريرة التابعي السفر: والد أبي الفيض يوسف و قال المزي الأسماء بالسكون والكنى بالحركة، كذا نقله عنه الحافظ في التبصير، فقول شيخنا: هي قاعدة أغلبية عند المحدثين وردت كلمات على خلافها محل تأمل،
السفر، بفتح فسكون: الكنس يقال: سفر البيت وغيره يسفره سفرا، إذا كنسه، وفي الحديث أن عمر دخل على النبي صلى الله عليه وسلم، فقال: يا رسول الله لو أمرت بهذا البيت فسفر، أي كنس، قاله الأصمعي. السفر بن نسير بن أبي هريرة التابعي السفر: والد أبي الفيض يوسف و قال المزي الأسماء بالسكون والكنى بالحركة، كذا نقله عنه الحافظ في التبصير، فقول شيخنا: هي قاعدة أغلبية عند المحدثين وردت كلمات على خلافها محل تأمل، وكان ينبغي له استيفاء تلك الكلمات، حتى يظهر ما قال، وأني له ذلك. والمسفرة: المكنسة، لأنها آلة السفر، كالمسفر. والسفارة، بالضم: الكناسة السفر: الكشط، يقال: سفرت الريح الغيم عن وجه السماء سفرا: كشطته فانسفر قال العجاج: سفر الشمال الزبرج المزبرجا وهو مجاز. السفر: التفريق، يقال: سفرت الريح الغيم سفرا، فانسفر: فرقته فتفرق، يسفر، بالكسر في الكل. السفر: الأثر يبقى، ج سفور، بالضم. وسفر بن نسير: محدث، وورد في تاريخ البخارى سقر، بالقاف محركة، وفي الهامش بخط أبي ذر صوابه سفر بالفاء ساكنة، حدث عن يزيد بن شريح عن أبي أمامة. ورجل سفر، وقوم، سفر، وهو جمع سافر، كشارب وشرب، ويقال رجل سافر وسفر أيضا وقد يكون السفر للواحد قال الشاعر: عوجي على فإنني سفر أي مسافر، مثل الجمع، لأنه في الأصل مصدر. قوم سافرة وأسفار وسفار، أي ذوو سفر، لضد الحضر، سمي به لما فيه من الذهاب والمجيء، كما تذهب الريح بالسفير من الورق وتجيء، كذا في المحكم. وفي التهذيب: سمي السفر سفرا، لآنه يسفر عن وجوه المسافرين وأخلاقهم فيظهر ما كان خافيا فيها. والسافر المسافر قيل: إنما سمي مسافرا لكشفه قناع الكن عن وجهه، ومنازل الحضر عن مكانه ومنزل الخفض عن نفسه وبروزه للأرض الفضاء، لا فعل له. وفي المحكم: ورجل سافر: ذو سفر، وليس على الفعل، لأنا لم نر له فعلا. وفي المصباح: سفر الرجل سفرا، مثل طلب: خرج للارتحال، فهو سافر، والجمع سفر، مثل صاحب و صحب، لكن استعمال الفعل مهجور، واستعمل المصدر اسما، وجمع على أسفار. السافر: القليل اللحم من الخيل قال ابن مقبل: لا سافر اللحم مدخـول ولا هـبـج كاسي العظام لطيف الكشح مهضوم
السافرة بهاء : أمة من الروم سموا كأنه لبعدهم وتوغلهم في المغرب، ومنه الحديث عن سعيد ابن المسيب مرفوعا: لولا أصوات السافرة لسمعتم وجبة الشمس، حكاه الهروي في الغريبين قال الأزهري : كذا جاء التفسير متصلا بالحديث، الوجبة: الغروب يعني صوته فحذف المضاف. والمسفر، بالكسرة: الرجل الكثير الأسفار، والمسفر أيضا القوي على السفر، اقتصر الأزهري على الثاني، وجمعهما ابن سيده في المحكم، ونصه: والمسفر: الكثير الأسفار القوي عليها، فلو قال المصنف هكذا كان أخصر، زاد الأزهري: وهي مسفرة، بهاء، أنشد في المحكم: لن يعدم المطي مني مسفرا شيخا بحالا وغلاما حزورا وبعير مسفر: قوي على السفر، قال النمر بن تولب: أجرت إليك سهوب الفلاة ورحلي على جمل مسفر وناقة مسفرة ومسفار كذلك، قال الأخطل: ومهمه طامس تخشى غوائله قطعته بكلوء العين مسفار والسفرة بالضم: طعام المسافر المعد للسفر، هذا هو الأصل فيه، ثم أطلق على وعائه، وما يوضع فيه من الأديم، ثم شاع الآن فيما يؤكل عليه. وفي التهذيب: السفرة: التي يؤكل عليها، وسميت لأنها تبسط إذا أكل عليها. السفار، ككتاب: حديدة يخطم بها البعير، قاله الأزهري أو جلدة توضع على أنف البعير، وقال اللحياني: السفار، والسفارة: الذي يكون على أنف البعير بمنزلة الحكمة، محركة، وقوله من الفرس زيادة من المصنف على عبارة اللحياني ج أسفرة، وسفر بالضم، وسفائر. وقد سفره به يسفره، بالكسر، وهكذا قاله الأصمعي، سفرته بالسفار. وقال الليث: هو حبل يشد على خطام البعير، فيدار عليه ويجعل بقيته زماما، وربما كان من حديد. وأسفره إسفارا، وهذا قول أبي زيد، وسفره تسفيرا،وهو في المحكم. وسفر الصبح يسفر، بالكسر، سفرا: أضاء وأشرق، كأسفر، وأنكر الأصمعي أسفر. وفي البصائر، والمفردات والإسفار يختص باللون، نحو والصبح إذا أسفر أي مشرقة مضيئة. وفي الأساس: ومن المجاز: وجه مسفر: مشرق سرورا. وفي التهذيب: أسفر الصبح، إذا أضاء إضاءة لا يشك فيه،ومنه قوله صلى الله عليه وسلم: أسفروا بالفجر فإنه أعظم لللأجر يقول: صلوا الفجر بعد تبينه وظهوره بلا ارتياب فيه،فكل من نظره علم أنه الصادق، وسئل أحمد بن حنبل عن الإسفار بالفجر فقال: أن يتضح الفجر حتى لا يشك فيه، ونحوه قال إسحاق، وهو قول الشافعي وأصحابه. ويقال: أسفروا بالفجر: طولوها إلى الإسفار، وقيل: الأمر بالإسفار خاص في الليالي المقمرة،لأن أول الصبح لا يتبين فيها، فأمروا بالإسفار احتياطا، ومنه حديث عمر: صلوا المغرب والفجاج مسفرة،أي بينة مضيئة لا تخفى، وفي حديث علقمة الثقفي: كان يأتينا بلال يفطرنا ونحن مسفرون جدا كذا في النهاية. من المجاز: سفرت الحرب: ولت. في البصائر: السفر: كشف الغطاء، ويختص ذلك بالأعيان، يقال: سفرت المرأة، إذا كشفت عن وجهها النقاب، وفي المحكم: جلته، وفي التهذيب: ألقته، تسفر سفورا، فهي سافر، وهن سوافر، وبه تعلم أن ذكر المرأة للتخصيص، لا للتمثيل، خلافا لبعضهم.
سفر الغنم: باع خيارها. سفر بين القوم: أصلح، يسفر، بالكسر، ويسفر، بالضم، سفرا، بالفتح، وسفارة كسحابة، وسفارة، بالكسر، وهي كالكفالة والكتابة، يراد بها التوسط للإصلاح، فهو سفير كأمير، وهو المصلح بين القوم، وإنما سمي به لأنه يكشف ما في قلب كل منهما، ليصلح بينهما، ويطلق أيضا على الرسول، لأنه يظهر ما أمر به، وجمع بينهما الأزهري، فقال: هو الرسول المصلح. السفور، كتنور: سمكة كثيرة الشوك قدر شبر، وضبطه الصاغاني كصبور. السفورة: بهاء: جريدة من ألواح يكتب عليها، فإذا استغنوا عن المكتوب محوه، وهي معربة ويقال لها أيضا: السبورة، بالباء، وتقدم. سفار، كقطام: اسم بئر قبل ذي قار، بين البصرة والمدينة، لبني مازن بن مالك، قال الفرزدق: متى ما ترد يوما سفار تجد بهاأديهم يرمي المستجيز المعورا يقال: اعلف دابتك السفير، كأمير: ما سقط من ورق الشجر، وفي التهذيب: ورق العشب، لأن الريح تسفره، وأنشد لذي الرمة: وحائل من سفير الحول جائلـه حول الجراثيم في ألوانه شهب يعني الورق تغير لونه، فحال وابيض بعد أن كان أخضر. السفير ع: السفيرة، بهاء، قلادة بعري، جمع عروة، من ذهب وفضة. سفيرة: ناحية ببلاد طيء، وقيل: صهوة لبني جذيمة من طيء، يحيط بها الجبل، ليس لمائها منفذ. سفير، كزبير:ع آخر بنجد، وهو قارة ضخمة. سفيرة، كجهينة: هضبة. معروفة، ذكرها زهير في شعره. ومسافر الوجه: ما يظهر منه قال امرؤ القيس: ثياب بني عوف طهاري نقـية وأوجههم بيض المسافر غران وأسفر: دخل في سفر الصبح، محركة، وهو انسفار الفجر، قال الأخطل: إني أبيت وهم المرء يبـعـثـه من أول الليل حتى يفرج السفر. يريد الصبح، يقول: أبيت أسري إلى انفجار الصبح، وبه فسر بعضهم حديث أسفروا بالفجر . ويقال: أسفر القوم، إذا أصبحوا. أسفرت الشجرة: صار ورقها سفيرا تسقطه الرياح، وذلك إذا تغير لونه وابيض. من المجاز: أسفرت الحرب إذا اشتدت، ولو ذكره عند سفرت الحرب ولت، كان أصاب. وسفره تسفيرا: أرسله إلى السفر، وهو قطع المسافة. سفر الإبل تسفيرا: رعاها بين العشاءين، وفي السفير، وهو بياض قبل الليل، فتسفرت هي، أي الإبل، أي رعت كذلك. سفر النار تسفيرا: ألهبها وأوقدها. وتسفر: أتى بسفر، محركة، أي بياض النهار. تسفر الجلد: تأثر من السفر، وهو الأثر. وتسفر شيئا من حاجته: تداركه قبل فواته، وهو مجاز. تسفر النساء عن وجوههن بمعنى استسفرهن، أي طلب أشرقهن وجها، وأنورهن جمالا. تسفر فلانا: طلب عنده النصف من تبعة كانت له قبله، نقله الصاغاني. والسفر، بالكسر: الكتاب الذي يسفر عن الحقائق، وقيل: الكتاب الكبير، لأنه يبين الشيء ويوضحه، وكأنهم أخذوه من قول الفراء: الأسفار: الكتب العظام، السفر: جزء من أجزاء التوراة والجمع أسفار، قال الزجاج في قوله تعالى : كمثل الحمار يحمل أسفارا الأسفار: الكتب الكبار، واحدها سفر. أعلم تعالى أن اليهود مثلهم في تركهم استعمال التوراة وما فيها، كمثل الحمار يحمل عليه الكتب، وهو لايعرف ما فيها، ولا يعيها.
والسفرة، محركة: الكتبة جمع سافر، وهو بالنبطية: سافرا. وسفر الكتاب: كتبه، قاله الزمخشري. السفرة: كتبة الملائكة الذين يحصون الأعمال، قال الله تعالى: بأيدي سفرة. كرام بررة قال المصنف في البصائر: والرسول. والملائكة والكتب مشتركة في كونها سافرة عن القوم ما اشتبه عليهم. السفر، بلا هاء، هو قطع المسافة البعيدة، ج أسفار ومن سجعات الأساس: حطمني طول ممارسة الأسفار، وكثرة مدارسة الأسفار. السفر: بقية بياض النهار بعد مغيب الشمس، لوضوحه، ومنه: إذا طلعت الشعري سفرا لم تر فيها مطرا، أراد طلوعها عشاء. سفر: ع، أظنه جبلا مكيا، ويروى بفتح فسكون. سفراء: ة بحران تعرف بسفر مرطى. وأبو السفر محركة: سعيد بن محمد، هكذا في نسختنا، وهو غلط، وقال ابن معين: سعيد بن أحمد، والصواب ما في تاريخ البخاري: سعيد بن يمحمد، كيمنع، كذا بخط ابن الجواني النسابة راوى التاريخ المذكور، وضبطه شيخنا كمضارع أحمد، كأكرم، ومثله في التبصير، للحافظ، من التابعين، كوفي من ثور همدان، سمع ابن عباس والبراء وناجية، روى عنه أبو إسحاق ومطرف وشعبة ويونس بن أبي إسحاق، كذا في التاريخ البخاري. وعبد الله بن أبي السفر، ومن أتباعهم، ذكره الحافظ في التبصير، قال: واسم أبي السفر: سعيد، قلت: فهو ابن الذي سبق ذكره، ولم ينبه عليه المصنف، فلينبه لذلك. وأبو الأسفر: روى عن أبي حكيم، وفي التبصير: عن ابن حكيم، عن علي، رضي الله عنه، في المطر، مجهول لا يعرف. قلت: على ما في نسختنا، يحتمل أن يكون المراد بأبي حكيم عبد الله بن حكيم الكناني، فإنه يكنى كذلك، وله صحبة، وأما ابن حكيم فكثيرون، منهم: الصلت بن حكيم، وزريق بن حكيم، وإسماعيل ابن قيس بن حكيم، الذي روى عن ابن مسعود، فلينظر ذلك. والناقة المسفرة الحمرة: هي التي ارتفعت عن الصهباء شيئا قليلا، نقله الصاغاني. المسفرة كمعظمة: كبة الغزل، نقله الصاغاني. وسافر، فلان إلى بلد كذا سفارا، بالكسر، ومسافرة: مضى إليه، وليس يراد به معنى المشاركة، كعاقب اللص. سافر فلان: مات، قال أمية بن أبي الصلت: زعم ابن جدعان بن عم رو أنه يوما مـدابـر ومسافر سفرا بـعـي دا لا يئوب له مسافر وانسفر مقدم رأسه من الشعر: انحسر. وانسفرت الإبل أي ذهبت في الأرض. والرياح يسافر بعضها بعضا، لأن الصبا تسفر، أي تكشط وتفرق ما أسدته الدبور، والجنوب تلحمه وتضمه. ومما يستدرك عليه: انسفر الغيم: تفرق. وسفرت الريح التراب: ذهبت به كل مذهب. والمسفار: الناقة القوية. ومسافرة: البقرة، هكذا سماها زهير في قوله: كخنساء سفعاء الملاطين حرة مسافرة مروؤمة أم فرقـد ولقيته سفرا، وفي سفر، أي عند اسفرار الشمس، كذا حكى بالسين، وقول أبي صخر الهذلي: لليلى بذات البين دار عرفتـهـا وأخرى بذات الجيش آياتها سفر
قال السكري: درست، فصارت رسومها أغفالا. وقال ابن جني: ينبغي أن يكون السفر من قولهم سفر البيت: كنسه، فكأنه من كنست الكتابة من الطرس. ورجل مسفار: كثير الأسفار. وبيني وبينه مسافر بعيدة. ومن سجعات الأساس: رب رجل رأيته مسفرا، ثم رأيته مفسرا. أي مجلدا. وبقي عليه سفر من نهار. وسفر شحمه: ذهب، وهو مجاز. وسافرت عنه الحمى. سافرت الشمس عن كبد السماء، وهو منى سفر، أي بعيد وكل ذلك مجاز. والسفارة: أن يرتفع شعره عن جبهته، نقله الصاغاني. وسفارين، كجبارين، قرية من أعمال نابلس، ومنها شيخنا العلامة أبو عبد الله محمد بن أحمد بن سالم الحنبلي الأثري، كتب إلى مروياته، وأجازني بها. وأسفراين، يأتي في النون، ووهم من استدراكه على المصنف هنا. والمسفور: من أصابه جهد السفر. والتسفيرة: ما يسفر به، وجمعه التسافير. ومسافر بن أبي عمر، من بني أمية بن عبد شمس. وغالب بن عبد الله بن مسفر ابن جعفر الليثي له صحبة. وأبو القاسم الحسن بن هبة الله بن سفير، كزبير، السفيري، من شيوخ يوسف بن خليل. والسفر بن حبيب الغنوي، عن عمر بن عبد العزيز قوله روى عنه حجاج بن حسان، قاله البخاري في التاريخ. والمسفيرة والمسفار، قريتان بمصر في حوف رمسيس. والسفر: الجهاد، من إطلاق العامة. وحارة سفار، ككتان: من مدينة هو، بصعيد مصر. وسفارة: بطن من لواته ينزلون أرض مصر، منهم شرف الدين محمد ابن عبد الواحد بن أبي بكر بن إبراهيم الربعي السفاري، حدث عنه المقريزي.
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR17.562 harfسَفَرَ
1 سَفَرَ ذ , (S, M, A, K,) aor. سَفِرَ , inf. n. سَفْرٌ, (M, K,) He swept a house, or chamber, (S, M, A, K,) &c. (M.) ― -b2- And He, or it, [swept away; or took away, or carried off, in every direction: and] dispersed: (M, K:) and removed, took off, or stripped off, a thing from a thing which it covered. (M * A, * K.) You say, سَفَرَتِ الرِّيحُ التُّرَابَ, and الوَرَقَ, (assumed tropical:)
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR2.394 harfسَفَرَ
سَفَرَ I ( n. ac. سُفُوْر 27 ),
a. Set out, departed, started; journeyed.
b. Swept away, scattered, dispersed.
c. [ 'An ], Unveiled, uncovered.
d. Shone forth, appeared ( dawn & c. ).
e. Declined, flagged ( war ).
f. Muzzled, briddled ( camel ).
g. Wrote ( book ).
h. I , U ( n. ac. سَفْر 1 , سَفَاْرَة 22t , سِفَاْرَة 23t ) [ Bain ], Reconciled, made peace between.
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR38.413 harfسفر
سَفَرَ - يَسْفِرُ - سَفَر - على سَفَر - سِفْر - أَسْفَار- سَفِيْر - سَفَرَة - أَسْفَرَ - يُسْفِرُ - مُسْفِر - مُسْفِرَة
سَفَرَ - يَسْفِرُ + الكائن أو الأمر: انكشف وعري وزال عنه ما يكتنفه ويستره ويغطيه
سَفَرَ - يَسْفِرُ + الكائن أو الأمر + عن شيء: انكشف وعري وزال عنه ما يكتنفه ويستره ويغطيه، فظهر وبان منه حقيقته المستورة والمخفية
سَفَر:
Mücavir kökler102 mücavir (128 toplam)
- مرض
4 ortak ayet · “Bürde” gocuk demektir
- غوط
2 ortak ayet · Çukur
- غسل
2 ortak ayet · Su bitkisi
- لمس
2 ortak ayet · Birbirinize dokundunuz
- صعد
2 ortak ayet · Bayır, yokuş yer demektir
- يمم
2 ortak ayet · Büyük akarsu
- صوم
2 ortak ayet · “Sume” damga demektir
- مسح
2 ortak ayet · Mesih
- شكر
3 ortak ayet · Sütle dolu memedir
- وجه
3 ortak ayet · Yüz demektir
- رمض
1 ortak ayet · Rfd (dat) torbadan veya tulumdan sızan su demektir…
- وجد
3 ortak ayet · Su birikintisidir
Geçtiği ayetler(12)
أَيَّامًا مَعْدُودَاتٍ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ …
YolculukSayılı günler olarak. Sizden kim hasta veya seferde olursa, tutmadığı günler sayısınca diğer günlerde; gücü yetmeyenlere de bir yoksul doyumu fidye. Bununla beraber kim gönüllü olarak iyilik yaparsa bu; kendisi için
… مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ …
YolculukRamazan ayı; öyle bir aydır ki, insanlara doğru yolu gösteren, hak ile batılı ayıran Kur’an, o ayda indirilmiştir. Sizden her kim ayı görürse oruç tutsun. Kim de hasta olur veya seferde bulunursa, diğer günlerde o kadar oruç tutsun. Allah, sizin için kolaylık ister, güçlük istemez. Bu sayıyı tamamlamanız; size hidayet ihsan etmiş olduğundan Allah’ı tekbir ile yüceltmeniz içindir ve umulur ki şükredesiniz.
وَإِنْ كُنْتُمْ عَلَى سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُوا كَاتِبًا فَرِهَانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ …
YolculukEğer seferde olur da yazacak kimse bulamazsanız; alınan rehinler yeter. Şayet birbirinize güvenirseniz güvenilen kimse Rabbı olan Allah’tan korksun da borcunu ödesin. Bir de şehadeti gizlemeyin. Onu gizleyenin kalbi günahkardır. Allah yaptıklarınızı bilir.
… سَبِيلٍ حَتَّى تَغْتَسِلُوا وَإِنْ كُنْتُمْ مَرْضَى أَوْ عَلَى سَفَرٍ أَوْ جَاءَ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنَ الْغَائِطِ أَوْ لَامَسْتُمُ …
YolculukEy iman edenler; sarhoşken, ne söylediğinizi bilinceye kadar, bir de cünübken -yolcu olmanız müstesnagusül yapmadıkça namaza yaklaşmayın. Eğer hasta veya yolculukta iseniz, yahut herhangi biriniz heladan gelirse veya kadınlara yaklaşıp da su bulamazsanız, temiz bir toprağa teyemmüm edin, yüzlerinize ve ellerinize sürün. Şüphesiz ki Allah; Afüvv ve Gafur olandır.
… كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوا وَإِنْ كُنْتُمْ مَرْضَى أَوْ عَلَى سَفَرٍ أَوْ جَاءَ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنَ الْغَائِطِ أَوْ لَامَسْتُمُ …
YolculukEy iman edenler; namaza kalktığınız zaman; yüzlerinizi, dirseklerinize kadar ellerinizi yıkayın, başınıza meshedin ve topuklarınıza kadar ayaklarınızı da (yıkayın) . Eğer cünüb iseniz; hemen temizlenin. Eğer hasta olmuşsanız veya seferde iseniz; yahut heladan gelmişseniz veya kadınlara yaklaşmış da su bulamamışsanız; temiz bir toprakla teyemmüm edin. Yüzlerinizi ve ellerinizi onunla meshedin. Allah, size zorluk vermek istemez. Lakin sizi temizlemek, üzerinizde olan nimetini tamamlamak ister ki şükredesiniz.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | سفر |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | كشف, جلو, رحل |
| Zıt Kök | ستر |
| Çekirdek Özet 1 | Bir örtüyü, tozu veya perdeyi sıyırıp altındakini bütünüyle açığa çıkarma ve süpürme |
| Çekirdek Özet 2 | İnsanın mekanından sıyrılıp açığa çıkması, sabahın aydınlanması ve hakikati beyan eden kayıt |
| Çekirdek Özet 3 | Örtük olanın zahir kılınmasıyla belirsizliğin giderilmesi, tanıklık ve intikal nizamı |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca fiziki yer değiştirmeye (yolculuğa) indirgeyip örtünün kalkması, aydınlanma ve yazılı belgeleme boyutlarını gözden kaçırmak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| سف | Bir şeyin alt katmana inmesi, dökülmesi, yayılması veya yüzeyden sıyrılması; سفح (kan veya su dökme), سفك (akıtma), سفل (aşağı inme), سفن (kabuğunu soyma, süpürme) ve سفه (hafifleşip savrulma) köklerinde olduğu gibi yüzeyin hareketi veya çözülmesi | ر | Çekirdeğe baş, tepe, belirme ve görünürlük imgesi katarak yüzeydeki örtünün kazınması ya da sıyrılması sonucunda gizli olanın yukarıya ve açığa çıkmasını, aydınlığın bütünüyle yayılmasını sağlamıştır |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| س | Diken, destek | Tutunma, yüzeyi kavrama ve direnç gösterme; örtünün veya kabuğun nesneye yapışık duran ilk halini temsil eder |
| ف | Ağız | Açıklık, dışarı çıkma, nefes ve yarılma; temasın çözülerek örtünün aralanmasını ve içtekinin dışa açılmasını imler |
| ر | İnsan başı | Üst, başlangıç, öne çıkış ve aşikarlık; sıyrılma hareketinin sonucunda nesnenin açıkça görünür ve bilinir hale gelmesini sağlar |
| سفر | Yüzeydeki direncin yarılarak içtekinin aşikar kılınması | Kabuğun, tozun, örtünün veya gecenin sıyrılarak aralanması ve varlığın tepe noktasıyla, tüm çıplaklığıyla meydana çıkması hareketidir |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Yerin üzerindeki çöp ve tozun süpürgeyle kazınarak süpürülmesi (سَفَرْتُ البَيْتَ), rüzgarın yerdeki yaprak ve tozu önüne katıp sıyırması (السَّفِير) ve kadının yüzündeki örtüyü bütünüyle açması |
| Cahiliye şiiri kullanımı | İmruü’l-Kays bir beytinde kökü yüzün örtüsüz, açık ve parlak görünümü anlamında kullanmıştır: ثِيَابُ بَنِي عَوْفٍ طَهَارَى نَقِيَّةٌ / وَأَوْجُهُهُمْ عِنْدَ الْمَسَافِرِ غُرَّانُ |
| Erken Arapça kullanım | Erken dönem bedevi dilinde rüzgarın bulutları dağıtıp gökyüzünü açması سَفَرَتِ الرِّيحُ السَّحَابَ şeklinde ifade edilmiş; sonbaharda ağaçtan dökülüp rüzgarın savurduğu yapraklara da السَّفِير denilmiştir |
Kaynak Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha, Asās al-Balāgha ve Kitābü’l-ʿAyn.
Sami etimolojik katman
Sami dilleri ailesinde سفر kökü iki temel semantik hatta derinleşir. Kuzeybatı Sami dillerinde (İbranice, Aramice, Süryanice ve Ugarit dilinde) kök doğrudan sayma, kaydetme, yazma, metin ve kitap anlam alanını yönetir. İbranicede s-p-r kökünden türeyen sēfer (kitap, yazılı belge) ve sōfēr (yazıcı, katip), Süryanicede sefrā (yazı, kitap), Akadcada ise šipru (görev, elçilik mektubu, haber) kelimeleri bu hattın en kadim tanıklarıdır. Arapçada ise kök, bir yandan örtünün sıyrılması, süpürme, sabahın aydınlanması ve kişinin yerini terk edip açığa çıkması (yolculuk) gibi daha ilksel fiziksel eylemleri korurken, diğer yandan hakikatleri açığa vuran büyük kitaplar (el-esfâr) ve ilahi vahyi kaydeden / tebliğ eden elçiler-yazıcılar (es-sefere) anlamıyla Kuzeybatı Sami hattındaki kurumsal anlamla tam bir uzlaşma sergiler. Dolayısıyla kökün ilksel somut çekirdeği bir yüzeyin sıyrılarak üzerindekinin aşikar edilmesi ve kaydedilmesidir.
Güven Kesin
Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith, Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Örtüyü kaldırma, yeri süpürme ve aydınlanma | Süpürme (kesf/keşf) eylemi zemini, yolculuk insanı, şafak ise ufku örten karanlığı sıyırarak açığa çıkardığı için türetimler tek bir fiziksel harekete bağlanır | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice sefer, Süryanice safra/sefra, Akadca šipru | Yazmak, saymak ve kayıt altına almak suretiyle belirsizliği giderme; kitap ve yazıcı kavramlarının ortak Sami mirasındaki birincil karşılığıdır | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Mısır hiyeroglif yazısında yazıcı ve mühür kavramlarıyla fonetik benzerlik | Karşılaştırmalı Afro-Asyatik çalışmalarda yazı gereçleri ve kayıt fonksiyonuyla ilgili bölgesel kültürel geçişler tartışılmıştır | Muhtemel |
Kaynak Brown-Driver-Briggs, Gesenius, Lisān al-ʿArab.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| سفر | Anlamlı | Açığa çıkarma, sıyırma, süpürme | Örtünün kalkması, yolculuk, aydınlanma ve yazılı belge anlamlarını taşır | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| سرف | Anlamlı | Haddi aşma, gafletle harcama | Ölçüyü gözden kaçırıp sınırın ötesine taşma ve denetimsiz saçılma hareketidir | Ortak çekirdekteki yayılma ve saçılma ile ilişkilidir; Kur'an'da geçer |
| فسر | Anlamlı | Üstünü açma, beyan etme | Örtülü manayı ayıklayıp açık ve anlaşılır kılma; zihni perdeyi aralama eylemidir | Hedef kökle tam bir kalb (ters yüz olma) ve semantik eşdeğerlik ilişkisi taşır; Kur'an'da geçer |
| فرس | Anlamlı | Yarma, parçalama, sezme | Yırtıcı hayvanın avını parçalaması; feraset ise perdenin arkasını delip hakikate vakıf olmadır | Kur'an'da geçmez |
| رسف | Anlamlı | Köstekli yürüme | Ayaktaki bağ ve zincir sebebiyle ağır ve adımlarını kısıtlayarak ilerleme | Hedef kökün serbestçe açılıp yayılma anlamına zıt bir kısıtlılık taşır; Kur'an'da geçmez |
| رفس | Anlamlı | Göğse vurma, tekmeleme | Bir nesneyi veya canlıyı ayakla ya da darbeyle itip sarsma hareketidir | Kur'an'da geçmez |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| سفر | Merkez | Örtüyü sıyırıp açığa çıkarma | Üzeri örtülü veya gizli bir şeyi katmanını kazıyarak, süpürerek ya da mekanından çıkararak bütünüyle aşikar etme | Hem fiziki sıyrılmayı hem sabah aydınlığını hem de hakikati açığa vuran kaydı içerir |
| كشف | Komşu | Açma, örtüyü kaldırma | سفر kökünde yerinden sıyrılma ve geniş çaplı aydınlanma varken, كشف doğrudan bir nesnenin üzerindeki örtünün çekilmesine odaklanır | Darlık, keder veya perdenin kaldırılmasında daha anlık bir soyutlama taşır |
| جلو | Komşu | Cilalama, berraklaştırma | جلو kökünde matlığı giderip parlatma esasken, سفر süpürüp aralayarak altındakini ortaya çıkarma önceliğine sahiptir | Görüntünün netleşmesi ve ortaya serilmesi boyutudur |
| رحل | Komşu | Göç etme, yer değiştirme | رحل yükünü bağlayıp binek üzerine koyarak göçmeyi hedeflerken, سفر kişinin bilinmezlikten veya yerleşik örtüden açığa çıkmasını vurgular | Salt seyahat ve mekan intikalidir |
| ستر | Zıt | Örtme, gizleme | Bir şeyi bir örtü veya engel arkasına alarak görünmez kılma eylemidir | سفر kökünün sıyırma ve açığa çıkarma hareketinin tam zıddıdır |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | سفر | Açığa çıkarma, yolculuk, kitap | Örtünün sıyrılması, sabah aydınlığı, intikal ve hikmet dolu hacimli yazılı belge | Kesin |
| Latince | Revelare, iter facere, volumen | Örtüyü açmak, yol almak, rulo/yazma eser | Revelare örtüyü kaldırmayı, iter facere yer değiştirmeyi karşılar; kökün bütünsel genişliğini tek kelime taşımaz | Güçlü |
| İngilizce | Unveil, journey / travel, scripture / tome | Örtüyü açmak, yolculuk yapmak, ciltli kutsal kitap | Travel intikali, unveil açığa çıkışı, tome ise ağırbaşlı yazılı eseri karşılar | Güçlü |
| Almanca | Enthüllen, reisen, schriftwerk | Açığa çıkarmak, seyahat etmek, yazılı eser | Enthüllen kökün örtüyü sıyırma nüansına, reisen yolculuğa, schriftwerk ise esfâr anlamına denktir | Güçlü |
| Fransızca | Dévoiler, voyager, grimoire / livre saint | Açmak, yolculuk etmek, yazma eser | Dévoiler yüzün veya hakikatin örtüsünü kaldırmayı doğrudan yansıtır | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| سَفَرٍ (ve türevleri) | Yolculuk, mekan değiştirme hali | İbadetlerde (oruç, teyemmüm, namaz) ruhsat sebebi kılınan veya fiziksel meşakkat içeren seyahat bağlamı; Bakara 2:184, Nisâ 4:43, Tevbe 9:42 |
| أَسْفَارًا | Büyük ve ilahi kitaplar, sahifeler | Tevrat’ın ve ilahi vahiylerin hakikatleri açığa vuran hacimli metinleri, ancak amel edilmediğinde sadece kuru yük oluşu bağlamı; Cum’a 62:5 |
| أَسْفَرَ | Ağarma, karanlığın sıyrılarak aydınlanması | Gecenin çekilip şafağın bütünüyle ufku kaplaması ve aydınlığın yayılması; Müddessir 74:34 |
| سَفَرَةٍ | Yazıcı ve elçi melekler | Vahyi koruyan, kaydeden, getiren ve kullar ile Allah arasında elçilik yapan kerim varlıklar; Abese 80:15 |
| مُسْفِرَةٌ | Işıldayan, aydınlık ve parıldayan yüzler | Kıyamet gününde sevinç ve müjde ile parlayan, üzerindeki hüznün sıyrıldığı mümin çehreleri; Abese 80:38 |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Vahyin kaydı ve meleklerin elçiliği | Abese Suresi'ndeki سَفَرَة kelimesi üzerinden vahyin tahriften korunmuşluğu ve meleklerin aracı/elçi vasfı | Hakikati gizlemeden olduğu gibi izhar eden ve tebliğ eden güvenilir kayıt boyutu |
| Fıkıh | Sefer hükümleri ve ruhsatlar | Hangi mesafenin ve şartların namazı kısaltma ve orucu erteleme ruhsatı doğuran şer'i «sefer» sayılacağı | Yerleşim örtüsünden çıkıp meşakkate ve dış alana açılma hali |
| Tefsir | Kitap yüklenen merkep meseli ve şafağın belirişi | Cum'a Suresi'ndeki أَسْفَار lafzı ile ilahi kelamın mana derinliği ile biçimsel taşınması arasındaki zıtlığın tahlili | Manası anlaşılmayan ve hayata geçmeyen vahyin sırf ağırlık teşkil etmesi |
| Hadis | Sabah namazının vakti ve seyahat adabı | «Sabahı aydınlatın (أَسْفِرُوا بِالفَجْرِ) zira ecri daha büyüktür» nebevi beyanındaki vakit tespiti | Fecrin iyice yayılıp karanlığın tamamen sıyrıldığı an |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Vahyin tespiti ve ibadet ruhsatı | Hakikatin ifşası ve mekan intikali | İnsanın durağanlıktan çıkışı ve ilahi kaydın korunması | Dinde sefer hem zahmet anında ruhsat alanı açar hem de ilahi kitapların taşınan bir yük değil rehber olduğunu hatırlatır | Kesin |
| İlmi | Yazılı kültür ve tedvin nizamı | Kitap (sifr) ve kayıt altına alma | Bilginin nesiller boyu üzerindeki cehalet perdesini kaldırarak korunması | İlmi sistemde yazılı kayıtlar cehaleti süpüren ve hakikati aşikar eden temel bilgi taşıyıcılarıdır | Güçlü |
| Siyasi | Diplomatik ilişkiler ve elçilik | Sefaret ve elçi (sefîr) heyeti | İki toplum arasındaki gerilim ve ihtilafı giderip barışı açığa çıkarma | Kökün sulh yapma (سِفَارَة) anlamı siyasal alanda arabuluculuk ve diplomasi kurumunu kurar | Güçlü |
| İktisadi | Ticaret kervanları ve mal intikali | Ticari seyahat ve lojistik hareketlilik | Yerel kaynakların dış pazarlara açılması ve pazar tıkanıklığının süpürülmesi | Üretilen değerin yerleşik alandan çıkarılarak dolaşıma sokulması iktisadi tıkanıklığı giderir | Güçlü |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Faz geçişi ve yüzey temizleme (entropi azaltımı) | Bir sistemin üzerindeki gürültünün veya örtücü katmanın kaldırılarak gizil durumun ölçülebilir ve gözlemlenebilir hale getirilmesi; termodinamikte yüzeyin serbest enerjisinin açığa çıkması | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Kamusallaşma ve kimlik ifşası | Bireyin mahrem veya yerel alandan çıkarak kamu meydanına adım atması; yolculuk ve metin yoluyla toplumsal rolün ve gizli karakterin test edilip alenileşmesi | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca bir şehirden diğerine gitmek (turistik veya fiziki gezi) şeklindeki mekanik yolculuk kavramına sıkıştırmak |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök; gecenin sıyrılıp hakikatin güneş gibi doğmasını, yüzlerdeki manevi neşenin ışıldamasını, ilahi vahyin hakikatleri faş eden yazılı kitaplarını ve meleklerin elçilik kaydını kapsayan bütüncül bir «örtünün kalkması ve alenileşme» sürecidir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Cum’a 62:5 ayetindeki «esfâr»ı rastgele defterler sanarak ilahi metinlerin dönüştürücü mahiyetini kavramamak; Abese Suresi'ndeki «sefere»yi sıradan katipler zannederek vahiy taşıyıcılığının kudsiyetini kaçırmak ve sefer ruhsatlarını sırf kilometre hesabına indirgeyip varoluşsal boyutunu ıskalamak |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'da hakikatin örtülü kalmayıp bizzat aydınlığa kavuşturulması, ilahi kitapların taşıdığı ağır sorumluluk ve insanın yerleşik ataletinden sıyrılarak sınandığı intikal halleri bu kök üzerinden inşa edilir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Ruhsat ve meşakkat bildiren ahkam ayetlerinde (Bakara 2:184, 185; Nisâ 4:43), ilahi vahiyle amel etmeyip onu sadece şeklen taşıyanları yeren teşbih ayetinde (Cum'a 62:5) ve vahyin melekler eliyle korunup aktarıldığını bildiren tebliğ ayetlerinde (Abese 80:15). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Bilgiyi sadece hafızada veya kütüphanede tutmanın erdem sayıldığı anlayışı yıkar; zira vahiy, kapağı açılıp hayatı aydınlatmadığı ve amel edilmediği sürece insan sırtında sadece bir «sifr/yük» olarak kalır. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamBir yüzeyi süpürmek, tozu ve örtüyü kazıyarak kaldırmak, kişinin mekanından dışarı çıkarak görünür olması ve sabahın karanlığı sıyırması.
- Soyut anlamBelirsizliğin ve kapalılığın giderilerek hakikatin, niyetlerin, bilginin ve ilahi kayıtların aşikar hale gelmesi.
- Sistematik karşılıkGizlilikten aleniyete geçişin, diplomatik/ilahi arabuluculuğun ve metinleşmiş hikmetin taşıyıcı mekanizması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde örtülü veya yerleşik durumu, yüzeyi kaplayan perdeyi, tozu ya da karanlığı temsil eder. sıyırma, süpürme veya intikal hareketidir. Bu hareket sonucunda sistem örtüsünden arınarak () yeni bir duruma geçer. fonksiyonu aşikarlık, aydınlık ve bilinirlik derecesini göstermekte olup, işlem sonrasındaki aşikarlık derecesi ilk durumdakinden çok daha büyüktür (). Bu model kökün örtüyü kaldırıp altındakini ortaya çıkarma dinamiğini simgeler.