سور
س - و - ر
KÖK- 17 geçiş
- 16 ayet
- 7 sîga
- 13 sözlük
“Sare” inişli çıkışlı dağ silsilesidir. Üfürülüp ses çıkarılan alet dağa benzediğinden bu ad verilmiştir. Sonra suret, şekil, biçim anlamlarına gelmiştir. Bilezik demektir.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
“Sare” inişli çıkışlı dağ silsilesidir. Üfürülüp ses çıkarılan alet dağa benzediğinden bu ad verilmiştir. Sonra suret, şekil, biçim anlamlarına gelmiştir. Bilezik demektir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR6.583 harfباب السين والراء و و ا ي ء معهما
س ر و، س و ر، ر س و، و ر س، س ر ي، س ي ر، ي س ر، س ر أ، س أ ر، أ س ر، ر أ س، أ ر س مستعملات
سرو:
السَّرْوُ: سَخاء في موءة سَرُوَ يسرو، وسرا يسرو، وسَرِيَ يَسْرَى، فهو سَرِيٌّ من قومٍ سَراة، ولم يَجِئْ على فَعَلةٍ غيرها.
والسَّرِيُّ: النّهرُ فوقَ الجدول، ودونَ الجَعفر. والسّريّة: خيل تبلغ أربع مئة أو نحوه.
والسُّرْوَةُ: سَهْمٌ صغير قصير، وجمعه: سِراء قال أبو
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.043 harfالسورُ: حائط المدينة، وجمعه أَسْوارٌ وسيرانٌ. والسورُ أيضاً: جمع سورَةٍ، وهي كلُّ منزِلة من البِناء. ومنه سورَةُ القرآن، لأنَّها منزلةٌ بعد منزلةٍ مقطوعةٍ عن الأخرى. والجمع سُوَرٌ بفتح الواو. قال الشاعر:
سودُ المَحاجِرِ لا يَقْرَأْنَ بالسُوَرِ
ويجوز أن تجمع على سُوراتٍ وسوراتٍ. وقول النابغة:
أَلَمْ تَرَ أنَّ اللهَ أَعْطاكَ سُورَةً تَرى كُلَّ مَلْكٍ دُونَها يَتَذَبْذَبُ
ويريد شَرَفاً
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR yok26.343 harfس ر ( و ا ي ء )
سير ، سري ، سأر ، سور ، رسا ، روس ، ريس ، رأس ، ورس ، أرس ، أسر ، يسر .
( سير ) : أبو عبيد عن أبي زيد : سارَ البعيرُ وسِرتُه ، وقال خالد :
فلا تَغضَبَنْ مِنْ سُنّةٍ أنت سِرْتَها
وأوّلُ راضٍ سُنّةً مَن يَسيرُهَا
وقال ابن بُزرج : سِرْتُ الدَّابة : إذا ركبتَها ، فإذا أردتَ بها المرعَى قلتَ : أَسَرْتُها إلى الكلأ . وأسارَ القومُ أهلَهم ومواشِيَهم إلى الكلأ وهو أن يُرسِلوا فيها
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR9.143 harf(باب السين والواو وما يثلثهما)
(سوي) السين والواو والياء أصلٌ يدلُّ على استقامةٍ واعتدالٍ بين شيئين. يقال هذا لا يساوي كذا، أي لا يعادله. وفلانٌ وفلانٌ على سَوِيّةٍ من هذا الأمر، أي سواءٍ. ومكان سُوىً، أي مَعْلَمٌ قد عَلِمَ القومُ الدّخولَ فيه والخروج منه. ويقال أسْوَى الرّجلُ، إذا كان خَلَفُهُ وولدُهُ سَوِيّاً.
وحدَّثنا علي بن إبراهيم القَطّان، عن علي بن عبد العزيز، عن أبي عُبيد، عن الكسائيّ
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR1.591 harf- السور: وثوب مع علو، ويستعمل في الغضب، وفي الشراب، يقال: سورة الغضب، وسورة الشراب، وسرت إليك، وساورني فلان، وفلان سوار: وثاب. والإسوار من أساورة الفرس أكثر ما يستعمل في الرماة، ويقال: هو فارسي معرب. وسوار المرأة معرب، وأصله دستورا (انظر: تاج العروس (سور) ؛ وعمدة الحفاظ: سور)، وكيفما كان فقد استعملته العرب، واشتق منه: سورت الجارية، وجارية مسورة ومخلخلة، قال: ﴿لولا ألقي عليه أسورة من ذهب﴾
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR776 harfس و ر
سار عليه: وثب وساوره والحية تساور الراكب.
وله سورة في الحرب وهو ذو سورة فيه.
وتسورت إليه الحائط وسرته إليه.
قال: وكلـب سـوار: جسـور علـى النـاس.
وجلـس علـى المسورة وجلسوا على المساور وهي الوسائد.
وهو سوار في الشراب: معربد.
وسور المدينة.
ومن المجاز: سـار الشـراب فـي رأسـه.
وساورتنـي الهمـوم.
ولـه سـورة فـي المجـد: رفعـة.
ولـه سـورة عليك: فضل
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR10.660 harfسَوْرَةُ الخمرِ وغيرها وسُوَارُها: حِدَّتُها؛ قال أَبو ذؤيب: تَرى شَرْبَها حُمْرَ الحِدَاقِ كأَنَّهُمْ
أُسارَى، إِذا ما مَارَ فِيهمْ سُؤَار
وفي حديث صفة الجنة: أَخَذَهُ سُوَارُ فَرَحٍ؛ أَي دَبَّ فيه الفرح دبيب الشراب. والسَّوْرَةُ في الشراب: تناول الشراب للرأْس، وقيل: سَوْرَةُ الخمر حُمَيّاً دبيبها في شاربها، وسَوْرَةُ الشَّرَابِ وُثُوبُه في الرأْس، وكذلك سَوْرَةُ الحُمَةِ وُثُوبُها. وسَوْرَةُ
سَوْرَةُ الخمرِ وغيرها وسُوَارُها: حِدَّتُها؛ قال أَبو ذؤيب: تَرى شَرْبَها حُمْرَ الحِدَاقِ كأَنَّهُمْ أُسارَى، إِذا ما مَارَ فِيهمْ سُؤَار وفي حديث صفة الجنة: أَخَذَهُ سُوَارُ فَرَحٍ؛ أَي دَبَّ فيه الفرح دبيب الشراب. والسَّوْرَةُ في الشراب: تناول الشراب للرأْس، وقيل: سَوْرَةُ الخمر حُمَيّاً دبيبها في شاربها، وسَوْرَةُ الشَّرَابِ وُثُوبُه في الرأْس، وكذلك سَوْرَةُ الحُمَةِ وُثُوبُها. وسَوْرَةُ السُّلْطان: سطوته واعتداؤه. وفي حديث عائشة، رضي الله عنها، أَنها ذكرت زينب فقالت: كُلُّ خِلاَلِها محمودٌ ما خلا سَوْرَةً من غَرْبٍ أَي سَوْرَةً منْ حِدَّةٍ؛ ومنه يقال لِلْمُعَرْبِدِ: سَوَّارٌ. وفي حديث الحسن: ما من أَحد عَمِلَ عَمَلاً إِلاَّ سَارَ في قلبه سَوُْرَتانِ. وسارَ الشَّرَابُ في رأْسه سَوْراً وسُؤُوراً وسُؤْراً على الأَصل: دار وارتفع. والسَّوَّارُ: الذي تَسُورُ الخمر في رأْسه سريعاً كأَنه هو الذي يسور؛ قال الأَخطل: وشارِبٍ مُرْبِحٍ بالكَاسِ نادَمَني لا بالحَصُورِ، ولا فيها بِسَوَّارِ أَي بمُعَرْبِدٍ من سار إِذا وَثَبَ وَثْبَ المُعَرْبِدِ. وروي: ولا فيها بِسَأْآرِ، بوزن سَعَّارِ بالهمز، أَي لا يُسْئِرُ في الإِناء سُؤْراً بل يَشْتَفُّه كُلَّه، وهو مذكور في موضعه؛ وقوله أَنشده ثعلب: أُحِبُّهُ حُبّاً له سُوَّارى، كَمَا تُحِبُّ فَرْخَهَا الحُبَارَى فسره فقال: له سُوَّارَى أَي له ارتفاعٌ؛ ومعنى كما تحب فرخها الحبارى: أَنها فيها رُعُونَةٌ فمتى أَحبت ولدها أَفرطت في الرعونة. والسَّوْرَةُ: البَرْدُ الشديد. وسَوْرَةُ المَجْد: أَثَرُه وعلامته ارتفاعه؛ وقال النابغة: ولآلِ حَرَّابٍ وقَدٍّ سَوْرَةٌ، في المَجْدِ، لَيْسَ غُرَابُهَا بِمُطَارِ وسارَ يَسُورُ سَوْراً وسُؤُوراً: وَثَبَ وثارَ؛ قال الأَخطل يصف خمراً: لَمَّا أَتَوْهَا بِمِصْبَاحٍ ومِبْزَلِهمْ، سَارَتْ إِليهم سُؤُورَ الأَبْجَلِ الضَّاري وساوَرَهُ مُساوَرَةٌ وسِوَاراً: واثبه؛ قال أَبو كبير: . . . . . . ذو عيث يسر إِذ كان شَعْشَعَهُ سِوَارُ المُلْجمِ والإِنسانُ يُساوِرُ إِنساناً إِذا تناول رأْسه. وفلانٌ ذو سَوْرَةٍ في الحرب أَي ذو نظر سديد. والسَّوَّارُ من الكلاب: الذي يأْخذ بالرأْس. والسَّوَّارُ: الذي يواثب نديمه إِذا شرب. والسَّوْرَةُ: الوَثْبَةُ. وقد سُرْتُ إِليه أَي وثَبْتُ إِليه. ويقال: إِن لغضبه لسَوْرَةً. وهو سَوَّارٌ أَي وثَّابٌ مُعَرْبِدٌ. وفي حديث عمر: فكِدْتُ أُساوِرُه في الصلاة أَي أُواثبه وأُقاتله؛ وفي قصيدة كعب بن زهير: إِذا يُساوِرُ قِرْناً لا يَحِلُّ له أَنْ يَتْرُكَ القِرْنَ، إِلا وهْو مَجْدُولُ والسُّورُ: حائط المدينة، مُذَكَّرٌ؛ وقول جرير يهجو ابن جُرْمُوز: لَمَّا أَتَى خَبَرُ الزُّبَيْرِ تَوَاضَعَتْ سُورُ المَدِينَةِ، والجِبالُ الخُشَّعُ فإِنه أَنث السُّورَ لأَنه بعض المدينة فكأَنه قال: تواضعت المدينة، والأَلف واللام في الخشع زائدة إِذا كان خبراً كقوله: ولَقَدْ نَهَيْتُكَ عَنْ بَنَات الأَوْبَرِ وإِنما هو بنات أَوبر لأَن أَوبر معرفة؛ وكما أَنشد الفارسي عن أَبي زيد:يَا لَيْتَ أُمَّ العَمْرِ كانت صَاحِبي أَراد أُم عمرو، ومن رواه أُم الغمر فلا كلام فيه لأَن الغمر صفة في الأَصل فهو يجري مجرى الحرث والعباس، ومن جعل الخشع صفة فإِنه سماها بما آلت إِليه. والجمع أَسْوارٌ وسِيرَانٌ. وسُرْتُ الحائطَ سَوْراً وتَسَوَّرْتُه إِذا عَلَوْتَهُ. وتَسَوَّرَ الحائطَ: تَسَلَّقَه. وتَسَوَّرَ الحائط: هجم مثل اللص؛ عن ابن الأَعرابي: وفي حديث كعب بن مالك: مَشَيْتُ حتى تَسَوَّرْتُ جِدَارَ أَبي قتادة أَي عَلَوْتُه؛ ومنه حديث شيبة: لم يَبْقَ إِلا أَنَّ أُسَوِّرَهُ أَي أَرتفع إِليه وآخذه. وفي الحديث: فَتَساوَرْتُ لها؛ أَي رَفَعْتُ لها شخصي. يقال: تَسَوَّرْتُ الحائط وسَوَّرْتُه. وفي التنزيل العزيز: إِذ تَسَوَّرُوا المِحْرَابَ؛ وأَنشد: تَسَوَّرَ الشَّيْبُ وخَفَّ النَّحْضُ وتَسَوَّرَ عليه: كَسَوَّرَةُ والسُّورَةُ: المنزلة، والجمع سُوَرٌ وسُوْرٌ، الأَخيرة عن كراع، والسُّورَةُ من البناء: ما حَسُنَ وطال. الجوهري: والسُّوْرُ جمع سُورَة مثل بُسْرَة وبُسْرٍ، وهي كل منزلة من البناء؛ ومنه سُورَةُ القرآن لأَنها منزلةٌ بعد منزلة مقطوعةٌ عن الأُخرى والجمع سُوَرٌ بفتح الواو؛ قال الراعي:هُنَّ الحرائِرُ لا رَبَّاتُ أَخْمِرَةٍ، سُودُ المحَاجِرِ لا يَقْرَأْنَ بالسُّوَرِ قال: ويجوز أَن يجمع على سُوْرَاتٍ وسُوَرَاتٍ. ابن سيده: سميت السُّورَةُ من القرآن سُورَةً لأَنها دَرَجَةٌ إِلى غيرها، ومن همزها جعلها بمعنى بقية من القرآن وقِطْعَة، وأَكثر القراء على ترك الهمزة فيها؛ وقيل: السُّورَةُ من القرآن يجوز أَن تكون من سُؤْرَةِ المال، ترك همزه لما كثر في الكلام؛ التهذيب: وأَما أَبو عبيدة فإِنه زعم أَنه مشتق من سُورة البناء، وأَن السُّورَةَ عِرْقٌ من أَعراق الحائط، ويجمع سُوْراً، وكذلك الصُّورَةُ تُجْمَعُ صُوْراً؛ واحتج أَبو عبيدة بقوله: سِرْتُ إِليه في أَعالي السُّوْرِ وروى الأَزهري بسنده عن أَبي الهيثم أَنه ردّ على أَبي عبيدة قوله وقال: إِنما تجمع فُعْلَةٌ على فُعْلٍ بسكون العين إِذا سبق الجمعَ الواحِدُ مثل صُوفَةٍ وصُوفٍ، وسُوْرَةُ البناء وسُوْرُهُ، فالسُّورُ جمع سبق وُحْدَانَه في هذا الموضع؛ قال الله عز وجل: فضرب بينهم بسُورٍ له بابٌ باطِنُهُ فيه الرحمةُ؛ قال: والسُّور عند العرب حائط المدينة، وهو أَشرف الحيطان، وشبه الله تعالى الحائط الذي حجز بين أَهل النار وأَهل الجنة بأَشرف حائط عرفناه في الدنيا، وهو اسم واحد لشيء واحد، إِلا أَنا إِذا أَردنا أَن نعرِّف العِرْقَ منه قلنا سُورَةٌ كما نقول التمر، وهو اسم جامع للجنس، فإِذا أَردنا معرفة الواحدة من التمر قلنا تمرة، وكلُّ منزلة رفيعة فهي سُورَةٌ مأْخوذة من سُورَةِ البناء؛ وأَنشد للنابغة: أَلَمْ تَرَ أَنَّ الله أَعطاكَ سُورَةً، تَرَى كُلَّ مَلْكٍ دُونَهَا يَتَذَبْذَبُ؟ معناه: أَعطاك رفعة وشرفاً ومنزلة، وجمعها سُوْرٌ أَي رِفَعٌ. قال: وأَما سُورَةُ القرآن فإِنَّ الله، جل ثناؤه، جعلها سُوَراً مثل غُرْفَةٍ وغُرَفٍ ورُتْبَةٍ ورُتَبٍ وزُلْفَةٍ وزُلَفٍ، فدل على أَنه لم يجعلها من سُور البناء لأَنها لو كانت من سُور البناء لقال: فأْتُوا بِعَشْرِ سُوْرٍ مثله، ولم يقل: بعشر سُوَرٍ، والقراء مجتمعون على سُوَرٍ، وكذلك اجتمعوا على قراءة سُوْرٍ في قوله: فضرب بينهم بسور، ولم يقرأْ أَحد: بِسُوَرٍ، فدل ذلك على تميز سُورَةٍ من سُوَرِ القرآن عن سُورَةٍ من سُوْرِ البناء. قال: وكأَن أَبا عبيدة أَراد أَن يؤيد قوله في الصُّورِ أَنه جمع صُورَةٍ فأَخطأَ في الصُّورِ والسُّورِ، وحرَّفَ كلام العرب عن صيغته فأَدخل فيه ما ليس منه، خذلاناً من الله لتكذيبه بأَن الصُّورَ قَرْنٌ خلقه الله تعالى للنفخ فيه حتى يميت الخلق أَجمعين بالنفخة الأُولى، ثم يحييهم بالنفخة الثانية والله حسيبه. قال أَبو الهيثم: والسُّورَةُ من سُوَرِ القرآن عندنا قطعة من القرآن سبق وُحْدانُها جَمْعَها كما أَن الغُرْفَة سابقة للغُرَفِ، وأَنزل الله عز وجل القرآن على نبيه، صلى الله عليه وسلم، شيئاً بعد شيء وجعله مفصلاً، وبيَّن كل سورة بخاتمتها وبادئتها وميزها من التي تليها؛ قال: وكأَن أَبا الهيثم جعل السُّورَةَ من سُوَرِ القرآن من أَسْأَرْتُ سُؤْراً أَي أَفضلت فضلاً إِلا أَنها لما كثرت في الكلام وفي القرآن ترك فيها الهمز كما ترك في المَلَكِ وردّ على أَبي عبيدة، قال الأَزهري: فاختصرت مجامع مقاصده، قال: وربما غيرت بعض أَلفاظه والمعنى معناه. ابن الأَعرابي: سُورَةُ كل شيء حَدُّهُ. ابن الأَعرابي: السُّورَةُ الرِّفْعَةُ، وبها سميت السورة من القرآن، أَي رفعة وخير، قال: فوافق قوله قول أَبي عبيدة. قال أَبو منصور: والبصريون جمعوا الصُّورَةَ والسُّورَةَ وما أَشبهها صُوَراً وصُوْراً وسُوَراً وسُوْراً ولم يميزوا بين ما سبق جَمْعُهُ وُحْدَانَه وبين ما سبق وُحْدانُهُ جَمْعَه، قال: والذي حكاه أَبو الهيثم هو قول الكوفيين . . (* كذا بياض بالأَصل ولعل محله: وسنذكره في بابه) . . به، إِن شاء الله تعالى. ابن الأَعرابي: السُّورَةُ من القرآن معناها الرفعة لإِجلال القرآن، قال ذلك جماعة من أَهل اللغة. قال: ويقال للرجل سُرْسُرْ إِذا أَمرته بمعالي الأُمور. وسُوْرُ الإِبل: كرامها؛ حكاه ابن دريد؛ قال ابن سيده: وأَنشدوا فيه رجزاً لم أَسمعه، قال أَصحابنا؛ الواحدة سُورَةٌ، وقيل: هي الصلبة الشديدة منها. وبينهما سُورَةٌ أَي علامة؛ عن ابن الأَعرابي. والسِّوارُ والسُّوَارُ القُلْبُ: سِوَارُ المرأَة، والجمع أَسْوِرَةٌ وأَساوِرُ، الأَخيرة جمع الجمع، والكثير سُوْرٌ وسُؤْورٌ؛ الأَخيرة عن ابن جني، ووجهها سيبويه على الضرورة، والإِسْوَار (* قوله: «والاسوار» كذا هو مضبوط في الأَصل بالكسر في جميع الشواهد الآتي ذكرها، وفي القاموس الأَسوار بالضم. قال شارحه ونقل عن بعضهم الكسر أَيضاً كما حققه شيخنا والكل معرب دستوار بالفارسية). كالسِّوَارِ، والجمع أَساوِرَةٌ. قال ابن بري: لم يذكر الجوهري شاهداً على الإِسْوَارِ لغة في السِّوَارِ ونسب هذا القول إِلى أَبي عمرو بن العلاء؛ قال: ولم ينفرد أَبو عمرو بهذا القول، وشاهده قول الأَحوص: غادَةٌ تَغْرِثُ الوِشاحَ، ولا يَغْـ ـرَثُ منها الخَلْخَالُ والإِسْوَارُ وقال حميد بن ثور الهلالي: يَطُفْنَ بِه رَأْدَ الضُّحَى ويَنُشْنَهُ بِأَيْدٍ، تَرَى الإِسْوَارَ فِيهِنَّ أَعْجَمَا وقال العَرَنْدَسُ الكلابي: بَلْ أَيُّها الرَّاكِبُ المُفْنِي شَبِيبَتَهُ، يَبْكِي على ذَاتِ خَلْخَالٍ وإِسْوَارِ وقال المَرَّارُ بنُ سَعِيدٍ الفَقْعَسِيُّ: كما لاحَ تِبْرٌ في يَدٍ لمَعَتْ بِه كَعَابٌ، بَدا إِسْوَارُهَا وخَضِيبُها وقرئ: فلولا أُلْقِيَ عليه أَساوِرَةٌ من ذهب. قال: وقد يكون جَمْعَ أَساوِرَ. وقال عز وجل: يُحَلَّون فيها من أَسَاوِرَ من ذهب؛ وقال أَبو عَمْرِو ابنُ العلاء: واحدها إِسْوارٌ. وسوَّرْتُه أَي أَلْبَسْتُه السِّوَارَ فَتَسَوَّرَ. وفي الحديث: أَتُحِبِّينَ أَن يُسَوِّرَكِ اللهُ بِسوَارَيْنِ من نار؟ السِّوَارُ من الحُلِيِّ: معروف. والمُسَوَّرُ: موضع السِّوَارِ كالمُخَدَّمِ لموضع الخَدَمَةِ. التهذيب: وأَما قول الله تعالى: أَسَاوِرَ من ذَهَبٍ، فإِن أَبا إِسحق الزجاج قال: الأَساور من فضة، وقال أَيضاً: فلولا أُلقيَ عليه أَسْوِرَةٌ من ذَهَبٍ؛ قال: الأَسَاوِرُ جمع أَسْوِرَةٍ وأَسْوِرَةٌ جمعُ سِوَارٍ، وهو سِوَارُ المرأَة وسُوَارُها. قال: والقُلْبُ من الفضة يسمى سِوَاراً وإِن كان من الذهب فهو أَيضاً سِوارٌ، وكلاهما لباس أَهل الجنة، أَحلَّنا الله فيها برحمته. والأُسْوَارُ والإِسْوارُ: قائد الفُرْسِ، وقيل: هو الجَيِّدُ الرَّمْي بالسهام، وقيل: هو الجيد الثبات على ظهر الفرس، والجمع أَسَاوِرَةٌ وأَسَاوِرُ؛ قال: وَوَتَّرَ الأَسَاوِرُ القِياسَا، صُغْدِيَّةً تَنْتَزِعُ الأَنْفاسَا والإِسْوَارُ والأُسْوَارُ: الواحد من أَسَاوِرَة فارس، وهو الفارس من فُرْسَانِهم المقاتل، والهاء عوض من الياء، وكأَنَّ أَصله أَسَاوِيرُ، وكذلك الزَّنادِقَةُ أَصله زَنَادِيقُ؛ عن الأَخفش. والأَسَاوِرَةُ: قوم من العجم بالبصرة نزلوها قديماً كالأَحامِرَة بالكُوفَةِ. والمِسْوَرُ والمِسْوَرَةُ: مُتَّكَأٌ من أَدَمٍ، وجمعها المَسَاوِرُ. وسارَ الرجلُ يَسُورُ سَوْراً ارتفع؛ وأَنشد ثعلب: تَسُورُ بَيْنَ السَّرْجِ والحِزَامِ، سَوْرَ السَّلُوقِيِّ إِلى الأَحْذَامِ وقد جلس على المِسْوَرَةِ. قال أَبو العباس: إِنما سميت المِسْوَرَةُ مِسْوَرَةً لعلوها وارتفاعها، من قول العرب سار إِذا ارتفع؛ وأَنشد: سُرْتُ إِليه في أَعالي السُّورِ أَراد: ارتفعت إِليه. وفي الحديث: لا يَضُرُّ المرأَة أَن لا تَنْقُضَ شعرها إِذا أَصاب الماء سُورَ رأْسها؛ أَي أَعلاه. وكلُّ مرتفع: سُورٌ. وفي رواية: سُورَةَ الرأْس، ومنه سُورُ المدينة؛ ويروى: شَوَى رأْسِها، جمع شَوَاةٍ، وهي جلدة الرأْس؛ قال ابن الأَثير: هكذا قال الهَرَوِيُّ، وقال الخَطَّابيُّ: ويروى شَوْرَ الرَّأْسِ، قال: ولا أَعرفه، قال: وأُراه شَوَى جمع شواة. قال بعض المتأَخرين: الروايتان غير معروفتين، والمعروف: شُؤُونَ رأْسها، وهي أُصول الشعر وطرائق الرَّأْس. وسَوَّارٌ ومُساوِرٌ ومِسْوَرٌ: أَسماء؛ أَنشد سيبويه: دَعَوْتُ لِمَا نابني مِسْوَراً، فَلَبَّى فَلَبَّيْ يَدَيْ مِسْوَرِ وربما قالوا: المِسوَر لأَنه في الأَصل صفةٌ مِفْعَلٌ من سار يسور، وما كان كذلك فلك أَن تدخل فيه الأَلف واللام وأَن لا تدخلها على ما ذهب إِليه الخليل في هذا النحو. وفي حديث جابر بن عبدالله الأَنصاري: أَن النبي، صلى الله عليه وسلم، قال لأَصحابه: قوموا فقد صَنَعَ جابرٌ سُوراً؛ قال أَبو العباس: وإِنما يراد من هذا أَن النبي، صلى الله عليه وسلم، تكلم بالفارسية. صَنَعَ سُوراً أَي طعاماً دعا الناس إِليه. وسُوْرَى، مثال بُشْرَى، موضع بالعراق من أَرض بابل، وهو بلد السريانيين.
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR649 harf* س و ر * * السُّورُ * حائط المدينة وجمعه * أسْوارٌ * و * سِيرانٌ * و * السُّورُ * أيضا جمع * سُورَةٍ * مثل بُسْرة وبُسْر وهي كل منزلة من البناء ومنه سورة القرآن لأنها منزلة بعد منزلة مقطوعة عن الأخرى والجمع * سُوَرٌ * بفتح الواو ويجوز أن يجمع على * سُورَاتٍ * بسكون الواو وفتحها وجمع * السِّوار أَسوِرةٌ * وجمع الجمع * أَسَاوِرَةٌ * وقرئ ﴿فلولا ألقي عليه أساورة من ذهب﴾ وقد يكون جمع أساور قال
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR11.779 harfسورة الخمر وغيرها: حدتها كسوارها، بالضم قال أبو ذؤيب:
ترى شربها حمر الحداق كأنهـم أسارى إذا ما مار فيهم سوارها. وفي حديث صفة الجنة: أخذه سوار فرح ، وهو دبيب الشراب في الرأس، أي دب فيه الفرح دبيب الشراب في الرأس. وقيل: سورة الخمر: حميا دبيبها في شاربها. وسورة الشراب: وثوبه في الرأس، وكذلك سورة الحمة: وثوبها. وحديث عائشة رضي الله عنها: أنها ذكرت زينب، فقالت: كل
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR12.273 harfسَارَ
1 سَارَ ذ , aor. يَسُورُ, (S, M, K,) inf. سُؤُورٌ, (S,) or سَوْرٌ, (M,) or both, (K,) or سَوْرَةٌ, (Mgh,) [but this last is an inf. n. of un.,] He leaped or sprang, (S, M, A, Mgh, K,) اـِلَيْهِ to, or towards, him, (S, M, K,) and عَلَيْهِ upon him. (A.) ― -b2- He leaped, or sprang, [or committed an assault, upon another,] like as he does who behaves in an annoying manner towards his
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.232 harfسَارَ
سَارَ ( w ) U ( n. ac. سَوْر 1 ),
a. Mounted, scaled, climbed up.
b. ( n. ac. سَوْر 1 , سُوُوْر 27 ) [ Ila or 'Ala ], Sprang upon, attacked, assaulted.
c. [ Fī ], see III (a) .
سَوَّرَ
سَوَّرَ II ,
a. Surrounded with walls, walled in; fortified.
b. Adorned with bracelets.
سَاْوَرَ
سَاْوَرَ III ,
a. Intoxicated, overpowered ( wine ).
b. Threw himself upon, assailed.
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR yok37.957 harfسور
سَارَ - يَسُورُ - سُوْر - سُوْرَة - سُوَر - سِوَار - أسْوِِرَة - أَسَاوِر - سَوَّرَ - يُسَوِّرُ - تَسَوَّرَ - يَتَسوَّرُ
سَارَ - يَسُوْرُ + شيء + كائنا أو شيئاً: يحيط به كالسور: يحيط به من جميع جوانبه ويشكل له حداً يفصله عما سواه
سُوْر - السور: على وزن " فـُعـْل" اسم فعل بمعنى مفعول اسم آلة من " سَارَ - يَسُورُ ": البناء أو الشيء الذي
Mücavir kökler92 mücavir (116 toplam)
- حلي
4 ortak ayet · Hilye takı demektir
- نزل
7 ortak ayet · “Nezle” konaklama yeri demektir
- سندس
2 ortak ayet · İpek kumaş
- ذهب
4 ortak ayet · Zihbe, ara ara yağan yağmur, gidip gelen yağış demektir
- لبس
3 ortak ayet · “Lebas” kurulup gerilmiş ser yay, eğilmiş sert ağaç…
- لؤلؤ
2 ortak ayet · İnci
- خضر
2 ortak ayet · Hudr : Sebzedir
- برق
2 ortak ayet · Berg parlak taş demektir
- حرر
2 ortak ayet · Harir, ipek demektir
- عدن
2 ortak ayet · “Firdevs“ özel mülkiyetli bahçedir, “aden“ ise yaz ve kış…
- ثوب
2 ortak ayet · Sevb dış elbise demektir
- نظر
3 ortak ayet · Korkuluk demektir
Geçtiği ayetler(16)
يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِئُوا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ مَا تَحْذَرُونَ
SûreMünafıklar; üzerlerine kalblerinde olanı haber verecek bir surenin indirilmesinden çekiniyorlar. De ki: Siz alay edin bakalım, Allah çekindiğinizi ortaya çıkarandır.
وَإِذَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ أَنْ آمِنُوا بِاللَّهِ وَجَاهِدُوا مَعَ رَسُولِهِ اسْتَأْذَنَكَ أُولُو الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوا ذَرْنَا نَكُنْ مَعَ الْقَاعِدِينَ
SûreAllah’a iman edin, Rasulü ile birlikte cihad edin, diye bir sure indirildiğinde; içlerinden gücü yetenler senden izin isteyip: Bizi bırak da oturanlarla birlikte kalalım, derler.
وَإِذَا مَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَذِهِ إِيمَانًا فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَزَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ
SûreBir sure indirilince; onlardan kimi: Bu, hanginizin imanını artırdı? der. İman etmiş olanlara gelince; onların imanını artırmıştır. Ve onlar, birbirleri ile müjdeleşirler.
وَإِذَا مَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ هَلْ يَرَاكُمْ مِنْ أَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُوا صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ
SûreBir sure indiği zaman; birbirlerine bakarlar ve: Sizi bir kimse görüyor mu? der, sonra dönüp giderler. Allah, onların kalblerini döndürmüştür. Çünkü onlar, anlamazlar güruhudur.
سُورَةٌ أَنْزَلْنَاهَا وَفَرَضْنَاهَا وَأَنْزَلْنَا فِيهَا آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ
SûreBir sure. Onu indirdik ve farz kıldık. Onda apaçık ayetler indirdik ki düşünüp öğüt alasınız.
وَيَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا لَوْلَا نُزِّلَتْ سُورَةٌ فَإِذَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ مُحْكَمَةٌ وَذُكِرَ فِيهَا الْقِتَالُ رَأَيْتَ …
Sûreİman etmiş olanlar; bir sure indirilmeli değil miydi? derler. Fakat muhkem bir sure indirilip de orada muharebe zikrolununca; kalblerinde hastalık olanların, ölüm korkusundan bayılmış kimselerin bakışları gibi sana baktıklarını görürsün. Bu, onlar için daha evladır.
وَيَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا لَوْلَا نُزِّلَتْ سُورَةٌ فَإِذَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ مُحْكَمَةٌ وَذُكِرَ فِيهَا الْقِتَالُ رَأَيْتَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ …
Sûreİman etmiş olanlar; bir sure indirilmeli değil miydi? derler. Fakat muhkem bir sure indirilip de orada muharebe zikrolununca; kalblerinde hastalık olanların, ölüm korkusundan bayılmış kimselerin bakışları gibi sana baktıklarını görürsün. Bu, onlar için daha evladır.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | سور |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Ecvef (vâvî) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | حوط, جدر, طوق |
| Zıt Kök | هدم |
| Çekirdek Özet 1 | Yükseklik, sıçrama, kuşatarak yükselme ve sınır çekme |
| Çekirdek Özet 2 | İlahi vahyin veya mekanın koruyucu, aşılması güç, bağımsız ve kuşatıcı bir mertebe kılması |
| Çekirdek Özet 3 | Yapısal bütünlük, meşruiyet kuşağı ve aşılması kurallara bağlı dokunulmazlık sınırı |
| Kritik Hata Riski | Sûre kavramını salt metin parçası, sûru ise yalnızca taş duvar sayarak anlamdaki dinamik sıçrama, kuşatma ve iktidar alameti boyutunu yitirmek |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| سو | Bir yöne doğru yönelme, yayılma, kabarma veya itici güçle harekete geçme; nitekim سوق sevk etmeyi, سوم otlatmaya salmayı veya akın etmeyi, سوط birbirine katıp karıştırmayı ifade eder | ر | Çekirdeğin itme ve yönelme hareketine tepe noktası, baş, belirgin bir sınır ve yükselti boyutu eklenerek anlam kuşatıcı bir yükseklik kazanmıştır |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| س | Diken, destek | Dayanak oluşturma, koruma, dış etkilere karşı tutunma ve direnç çizgisi |
| و | Çengel, bağlama kazığı | İki durumu veya parçayı birbirine tutturma, eklemleme ve süreklilik kazandırma |
| ر | İnsan başı | Zirveye ulaşma, en üst derece, tepe noktası ve görünür üstünlük |
| سور | Dikenli koruma desteğinin çengel ile bağlanıp baş hizasına yükselmesi | Bir yapının veya anlamın koruma ve dayanma amacıyla yükseltilerek baş üstü bir sınıra ulaştırılması ve kuşatıcı bir mertebe oluşturulması hareketini tasvir eder |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir şehrin ya da mekanın etrafına çekilen yüksek koruma duvarı; bir şeyin hızla ve öfkeyle üste sıçraması, içkinin veya zehrin başa doğru hücum etmesi |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Cahiliye ve erken dönem şiirinde içkinin başa vurması ve yüksek surlara tırmanma bağlamında kullanılmıştır. Ahtal kadehle sarhoş olup hırçınlaşmayan kişiyi şu dizeyle anlatır: وشارب مربح بالكأس نادمني / لا بالحصور ولا فيها بسوار |
| Erken Arapça kullanım | Ru'be b. el-Accâc'a veya babası Accâc'a atfedilen beyitte yüksek surların aşılması şöyle ifade edilir: ورب ذي سرادق محجور / سرت إليه في أعالي السور |
Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.
Sami etimolojik katman
Arapça سور kökü, merkezi Sami dillerinde belirgin biçimde bir mekanı çevreleyen yüksek yapı, duvar veya bilezik ve taç gibi çepeçevre saran üstünlük alametleri dairesinde temsil edilir. İbranicede şûr (שור) kelimesi müstahkem duvar ve koruyucu sur anlamına gelmekte olup Tevrat metinlerinde şehir duvarlarını anlatmak için yaygın kullanılır. Aramice ve Süryanicede şūrā (ܫܘܪܐ) biçimi sur, yüksek taş set ve istihkam manasındadır; nitekim Süryanicede sur inşa etmek ve çevrelemek fiilleri bu kökle ifade edilir. Akadcada ise sūru biçiminde doğrudan bir kale duvarı karşılığı bulunmamakla birlikte, sınır çizgisi ve hendek/çevreleme manalarını içeren biçimler mevcuttur. Diğer yandan Farsçadan geçen ve hükümdarlık alameti olan bilezik ve komutanlık unvanı (isvār/esāvire) ile kolu çepeçevre saran takı manasındaki سوار kelimeleri arasında erken temaslar sonucu semantik bir kesişme meydana gelmiştir; ancak kökün Sami katmanındaki asli odağı yüksek çevreleme duvarı ve sıçrayarak yükselme hareketidir.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, Maqāyīs al-Lugha.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | سار — يسور eylemi | Öfkenin, gücün veya sıvının yukarı doğru hamle yapması, yükselip başı sarması kökün hareket merkezidir | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice şûr, Süryanice şūrā | Koruyucu yüksek taş duvar, sınır tahkimatı ve çevreleyen hisar ortak Sami zeminindedir | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Farsça دستوار / سوار ilişkisi | Bilezik ve hükümdarlık rütbesi bildiren kullanımda Orta Farsça ile temas ve ödünçleşme görülür | Güçlü |
Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Tāj al-ʿArūs.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| سور | Anlamlı | Yükselmek, kuşatmak | Şehri koruyan duvar, yüksek mertebe, bilezik | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| سرو | Anlamlı | Cömertlik, sıyrılmak | Şeref ve cömertlikle öne çıkmak; zırhını veya elbisesini üzerinden çıkarmak | Ortak çekirdek; yükseklik ve aşma ilgisi vardır |
| وسر | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu dizilim mühmel kabul edilmiştir | Kullanım dışı |
| ورس | Anlamlı | Sarı boya bitkisi | Kumaşları boyamakta kullanılan sarı renkli kokulu bir bitki | Kur'an'da geçmez; farklı somut alan |
| رسو | Anlamlı | Sabitlenmek, demir atmak | Geminin karaya oturup durması, dağların yere çakılması | Kalb/karşıt yön; hareketin sabitlenmesi; Kur'an'da geçer |
| روس | Anlamı bulunmayan | Çiğnemek, baş | Çok nadir rivayetlerde yemek çiğneme veya baş manasına bağlansa da kök müstakil türetim üretmemiştir | Kur'an'da geçmez |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| سور | Merkez | Yükselerek kuşatma ve koruma | Hem dikey yüksekliği hem yatay çevrelemeyi ve hamle gücünü bir arada taşır | Müstahkem sınır, sûre ve bilezik |
| حوط | Komşu | Kuşatma ve koruma altına alma | Yalnızca çepeçevre sarma ve himaye etme vurgusu vardır; dikey sıçrama ve katmanlaşma taşımaz | Çevrelemek, korumak |
| جدر | Komşu | Duvar örme ve dikilme | Taşları üst üste koyarak dikilen kuru fiziksel duvar; atılma ve mertebe anlamı içermez | Bahçe duvarı, yalın engel |
| طوق | Komşu | Boyuna halka geçirme | Boyun hizasında dar ve dairesel çevreleme; iktidar veya ceza halkası | Takat yetirme, gerdanlık |
| هدم | Zıt | Yıkma ve yerle bir etme | Yükseltilmiş ve kurulmuş olan sınır yapısını devirip yer hizasına indirme | Yıkmak, hükümsüz kılmak |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | سور | Kuşatıcı duvar, mertebe, bilezik | Koruyucu yükseklik, sıçrama gücü ve yetki halkasını kapsar | Kesin |
| Latince | Moenia, Murus, Vallum | Savunma duvarı, sur, istihkam | Şehri koruyan taş duvarı tam karşılar; ancak metin parçası (sûre) ve bilezik anlamlarını dışarıda bırakır | Güçlü |
| İngilizce | Rampart, City wall, Sura, Bracelet | Sur, koruyucu set, sûre, bilezik | Tek kelime tüm anlamı taşımaz; savunma, ilahi bölümleme ve süs öğesi ayrı kelimelerle karşılanır | Güçlü |
| Almanca | Stadtmauer, Wall, Sure, Armreif | Şehir suru, set, sûre, bilezik | Koruma ve sınırlama boyutunu verir; kökün hamle ve öfkeyle sıçrama dinamizmini eksik bırakır | Güçlü |
| Fransızca | Rempart, Muraille, Sourate, Bracelet | Sur, istihkam duvarı, sûre, bilezik | Fiziksel ve kurumsal sınırları belirtir; içkinin başa hücumu gibi metaforik hareketleri kapsamaz | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Lane's Arabic-English Lexicon.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| سُورَةٌ / سُوَرٍ | Kur'an'ın bağımsız, aşılmaz, korunaklı bölümleri | Vahyin meydan okuma (tahaddî) ve bağımsızlık bağlamı; Tevbe 9:64, Bakara 2:23, Yûnus 10:38, Hûd 11:13 |
| أَسَاوِرَ / أَسْوِرَةٌ | Cennet ehlinin ve meliklerin şeref ve egemenlik bilezikleri | Ahirette müminlerin mükâfatı ve Firavun'un dünyevi iktidar ölçüsü bağlamı; Kehf 18:31, Hac 22:23, Zuhruf 43:53, İnsân 76:21 |
| بِسُورٍ | Müminler ile münafıklar arasına çekilen kapılı koruma ve ayırma seddi | Kıyamet günü ebedi ayrışma ve himaye sınırı bağlamı; Hadîd 57:13 |
| تَسَوَّرُوا | Yüksek duvarı veya mabedin surunu tırmanarak aşmak | Davud'un yanına muhakeme için olağan dışı yoldan girilmesi bağlamı; Sâd 38:21 |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İ'câzü'l-Kur'ân ve vahyin yapısı | Bir sûrenin benzerinin getirilemeyişi; vahyin en küçük mucizevi ve müstakil biriminin sûre oluşu | Aşılmazlık, yetkinlik ve tam koruma |
| Fıkıh | Namaz kıraati ve mülkiyet sınırları | Namazda fatihadan sonra asgari kıraat ölçüsü (tam bir sûre veya denk ayetler); surla çevrili alanın ihraz sayılması | Tamamlanmış bağımsız bütün ve güvenlik sınırı |
| Tefsir | Kur'an surelerinin tertibi ve tevkifiliği | Kur'an bölümlerine niçin sûre dendiği; her birinin yüksek bir kale gibi ayetleri muhafaza etmesi | Mertebe, yücelik ve çevreleyici birlik |
| Hadis | Şiddet, gazap ve üstünlük alametleri | Öfkenin başa vurması (سورة الغضب) ve cennet ehlinin takıları | Hamle gücü, baskın gelme ve ihtişam |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Vahyin mimarisi | Dokunulmaz koruma halkası | İmanı ve vahiy hakikatlerini tahriften koruyan kutsal sınır | İlahi kelamın her sûresi, hakikati kuşatan ve dışarıdan müdahaleye izin vermeyen manevi bir kale teşkil eder | Kesin |
| İlmi | Bilgi tasnifi ve metodoloji | Bağımsız bilimsel disiplin ve konu sınırı | İlgili meseleleri derleyip dış etkenlerden yalıtarak bütünleme | Bilginin dağılmasını önleyen, başı ve sonu belirlenmiş sistematik kavramsal çerçeve | Güçlü |
| Siyasi | Egemenlik ve sınır güvenliği | Devlet hududu, istihkam ve yetki alameti | Kamusal alanı dış tehditlerden ayırma ve hukuki meşruiyeti simgeleme | Siyasi otoritenin hakimiyet alanı surla korunur; yöneticilik bilezik veya taç benzeri sınırlayıcı sembollerle tescillenir | Güçlü |
| İktisadi | Mülkiyetin korunması ve hazine tahsisatı | Güvenli pazar alanı, korunan sermaye havuzu | İktisadi değerlerin yağmalanmasını önleyen kurumsal emniyet çemberi | Sermaye ve servetin dolaşımı ancak emniyetli, sınırları çizilmiş ve haksız el uzatmalara karşı tahkim edilmiş bir pazarda sürdürülebilir | Muhtemel |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Kapalı eğri / Topolojik sınır (Jordan eğrisi) | İki boyutlu uzayda iç bölgeyi dış bölgeden tamamen ayıran, delinmedikçe geçişe izin vermeyen kapalı süreklilik sınırı | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Kurumsal dokunulmazlık ve meşruiyet kuşağı | Bireyin mahremiyetini veya bir kurumun özerkliğini dış baskılardan ayıran, ancak kurallı kapılarla girilebilen koruyucu hukuk duvarı | Kesin |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca sıradan bir bina duvarı veya kitap bölümü (bap/fasıl) düzeyine indirgemek |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Sûre, hakikati koruyan yüksek bir kale; sur, rahmet ile azabı ayıran adalet seddi; esvire ise sorumluluk ve meşruiyet yetkisidir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Kur'an sûrelerini rastgele bir araya gelmiş cümleler yığını sanmak; vahyin bağımsız, aşılmaz ve birbirini tamamlayan yüksek mimarisini gözden kaçırmak |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın kendi metin yapısını adlandırdığı سورة teriminin mahiyetini açıklar; vahyin bölümlerinin tesadüfi parçalar değil, her biri kendi içinde tam, aşılmaz ve koruyucu birer hakikat kalesi olduğunu gösterir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Vahyin meydan okuma (tahaddî) ayetlerinde (Bakara 2:23, Yûnus 10:38), ahiretteki ayrışma sahnesinde (Hadîd 57:13) ve cennet ehlinin taltif edildiği sahnelerde (Kehf 18:31). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Kur'an'ın bir sûresine benzer getirme talebini alelade bir edebi metin yazımı sanma hatasını düzeltir; talep edilen şeyin, hakikati kuşatan o aşılmaz, korunaklı ve yüksek yapısal bütünlük olduğunu gösterir. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamBir yerleşimin etrafına çekilen yüksek taş duvar, bir sıvının veya hiddetin başa doğru sıçrayıp yükselmesi ve kolu saran dairesel takı.
- Soyut anlamBir varlığı, anlamı veya mekanı çevreleyerek dış dünyadan yalıtan, ona dokunulmazlık, üstünlük ve bağımsız bir mertebe kazandıran koruyucu sınır.
- Sistematik karşılıkBir sistemin kendi iç tutarlılığını korumak ve dış müdahaleleri engellemek üzere kurduğu, geçişi yalnızca meşru kapılara bağlı kılan yapısal güvenlik çemberi.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde korunan iç alanı, bu alanı çepeçevre kuşatan yüksek ve geçirimsiz sınırı simgeler. iç bölgeyi, dış ortamı gösterir ve bu iki alanın arakesiti boştur; yani sınır () iç ile dışı kesin biçimde ayırır. ifadesi ise sınırın sıradan bir çizgi olmayıp dikey bir yüksekliğe ve aşılması zor bir mertebeye sahip olduğunu temsil eder.