صفو
ص - ف - و
KÖK- 18 geçiş
- 17 ayet
- 16 sîga
- 9 sözlük
Kur'an'daki karşılığı: Seçip ayırdı
Notlarım
Sözlükler(9)
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR2.853 harfباب الصاد والفاء و و ا ي ء معهما
ص و ف، و ص ف، ص ف و، ف ي ص، ص ي ف، ف ص ي، أ ص ف مستعملات
صوف:
الصُّوفُ للضَّأْن وشِبْهِهِ، وكَبشٌ صافٌ ونَعجةٌ صافةٌ، وكبشٌ صُوفانيٌّ ونَعجة صوفانيّةٌ.
وزغبات القَفَا تُسَمَّى صوفةَ القفا. ويقال لواحدة الصوف صوفة وتُصَغَّر صُوَيفةٌ.
والصُّوفانةُ: بَقْلةٌ زَغْباءُ قصيرة.
وصوفةُ اسمُ حَيٍّ من تَميم، وآل صوفان الذين كانوا يُجيزون الحُجّاج من عَرَفات، يقُول أحدُهم
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR7.530 harf(باب الصاد والغين وما يثلثهما )
(صغو/ي) الصاد والغين والحرف المعتل أصلٌ صحيح يدلُّ على المَيْل، من ذلك قولُهم: صِغْو فلانٍ معك، أي ميلُه. وصَغتِ النجوم: مالت للغُيوب. وأصغى إليه، إِذا مال بسمعِهِ نحوَه. وأَصْغَيت الإِناءَ أَمَلْتُهُ. ومنه قولهم للذين يَميلون مع الرَّجُل من أصحابِهِ وذوي قُرْباه: صاغِيةٌ. وحُكي: صَغَوْتُ إليه أَصْغَى صَغْواً وصَغىً، مقصور.
(صغر) الصاد والغين والراء أصلٌ صحيح
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR1.463 harf- أصل الصفاء: خلوص الشيء من الشوب، ومنه الصفا، للحجارة الصافية. قال تعالى: ﴿إن الصفا والمروة من شعائر الله﴾ [البقرة/158]، وذلك اسم لموضع مخصوص، والاصطفاء: تناول صفو الشيء، كما أن الاختيار: تناول خيره، والاجتباء: تناول جبايته. واصطفاء الله بعض عباده قد يكون بإيجاده تعالى إياه صافيا عن الشوب الموجود في غيره، وقد يكون باختيار وبحكمه وإن لم يتعر ذلك من الأول، قال تعالى: {الله يصطفي من الملائكة رسلا
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR999 harfص ف و
ماء صاف وقد صفا صفواً وصفاء: وصفيت الشراب بالمصفاة.
وأخذ صفو الماء وصفوه وصفوته وصفوته وقيل: صفوه بالفتح لا غير.
وأصفت الدجاجة: انقطع بيضها.
وأصلب من الصفا والصفوان والصفواء وكأنه صفاة وصفوانة.
وناقة ونخلة صفي: كثيرة اللبن والحمل وهن صفايا.
ومن المجاز: أصفيته المودة.
وأصفيته بالبر: آثرته واختصصته " أفأصفاكم ربكم بالبنين " وأصفى عياله بشيء يسير: أرضاهم
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR774 harf* ص ف و * * الصَّفَاءُ * ممدود ضد الكدر وقد * صَفا * الشراب يصفو * صَفاءً * و * صَفَّاهُ * غيره * تَصْفِيةً * و * صَفْوَةُ * الشيء خالصه يقال محمد ]ص[ صفوة الله من خلقه و * مُصْطَفَاهُ * أبو عبيدة يقال له * َُصِفْوةُ * مالي بالحركات الثلاث فإذا نزعوا الهاء قالوا * صَفْوُ * مالي بفتح الصاد لا غير و * الصَّفَاةُ * صخرة ملساء والجمع * صَفاً * مقصور و * أصْفاءٌ * و * صُفِيٌّ * على فعول و *
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR9.745 harf: ( و ( *!الصَّفْوُ : نَقِيضُ الكَدَرِ ، *!كالصَّفا ) ، هكذا في النسخ بالقَصْر ، وفي الصِّحاح بالمدِّ . يقالُ : *!صَفا الشَّرابُ *!يَصْفُو *!صَفاءً .
وقالَ الرَّاغبُ : *!الصَّفاءُ خُلوصُ الشيءِ من الشوهِ . ( *!والصُّفُوِّ ) ، كعُلُوِّ ، *!والصّفْوَةِ مِثْلُه .
( *!وصَفْوَةُ الشَّيءِ ، مُثَلَّثَة : ما *!صَفَا منه ) وخلصَ ؛ ومنه : محمدٌ صلى الله عليه وسلم *!صَفْوَةُ اللَّهِ من خَلْقِه ، أَي
: ( و ( *!الصَّفْوُ : نَقِيضُ الكَدَرِ ، *!كالصَّفا ) ، هكذا في النسخ بالقَصْر ، وفي الصِّحاح بالمدِّ . يقالُ : *!صَفا الشَّرابُ *!يَصْفُو *!صَفاءً . وقالَ الرَّاغبُ : *!الصَّفاءُ خُلوصُ الشيءِ من الشوهِ . ( *!والصُّفُوِّ ) ، كعُلُوِّ ، *!والصّفْوَةِ مِثْلُه . ( *!وصَفْوَةُ الشَّيءِ ، مُثَلَّثَة : ما *!صَفَا منه ) وخلصَ ؛ ومنه : محمدٌ صلى الله عليه وسلم *!صَفْوَةُ اللَّهِ من خَلْقِه ، أَي خالِصُهُ . ( *!كصَفْوِهِ ) ؛ قالَ أَبو عُبيدَةَ : يقالُ له *!صَفْوَةُ مالِي *!وصِفْوَةُ مالِي *!وصُفْوَةُ مالِي ، فإذا نَزَعُوا الهاءَ قالوا له *!صَفْوٌ مالِي ، بالفَتْح لا غَيْر كذا في الصِّحاحِ . وفي التَّهْذيبِ : صَفْوَةُ كلِّ شيءٍ : خالِصُهُ من *!صَفْوَةِ المالِ والإِخاءِ . وهو صَفْوَةُ الماءِ ، بالفَتْح والكَسْر ؛ وكذا المالُ . وهو *!صَفْوُ الإِهالَةِ لا غَيْر . ( *!وصَفا الجَوُّ ) *!صَفْواً *!وصَفاءً : ( لم يَكُنْ فيه لَطْخَةُ غَيْمٍ . ( ويَوْمٌ صافٍ *!وصَفْوانُ ) : أَي ( بارِدٌ ) ، أَو شَدِيدُ البَرْدِ ، ( بِلا غَيْمٍ ) فيه ( و لا كَدَرٍ ) . وفي
الصِّحاح : يَوْمٌ *!صَفْوانُ إذا كانَ صافِي الشَّمْسِ شَدِيدَ البَرْدِ . ( *!واسْتَصْفاهُ : أَخَذَ منه *!صَفْوَهُ ) ، أَي خِيارَهُ . وفي التَّهذيب : اسْتَخْلَصَه ؛ ( *!كاصْطَفاهُ ) . قال الَّراغبُ : *!الاصْطِفاءُ تَناوُلُ صَفْوَ الشيء ؛ كما أنَّ الاخْتِيارَ تَناوُلُ خَيْرَه ؛ ومنه محمدٌ صلى الله عليه وسلم *!مُصْطَفاهُ ، أَي مُخْتارُهُ . *!واصْطِفاءُ اللَّهِ عبْدَه قد يكونُ بإيجادِهِ إيَّاه صافِياً عن الشَّوْبِ المَوْجودِ في غيرِهِ ، وقد يكونُ باخْتِيارِه وحكْمِه ؛ ومِن الأوَّل : إن اللَّهَ *!اصْطَفَى آدَمَ ونوحاً ؛ وقوْله تعالى : ﴿وإنَّه لمِنَ *!المُصْطَفِينَ الأَخْيَار﴾ . *!واصْطَفَيْتُ كذا على كذا : اخْتَرْتُه ؛ ومنه قوله تعالى : ﴿*!واصْطَفَى البَناتَ على البَنِيْن﴾ . ( و ) *!اسْتَصْفاهُ : ( عَدَّه *!صَفِيّاً ) ، كذا في النُّسخِ والصَّوابُ أَعَدَّه *!صَفِيّاً ؛ كما هو نَصُّ المُحْكم ؛ ولكنَّه قالَهُ في *!الاصْطِفاءِ دونَ *!الاسْتِصْفاءِ ؛ وأَنْشَدَ لأبي ذُؤَيْبٍ : عَشِيَّةَ قامَتْ بالفِناءِ كأنَّها عَقيلَةُ نَهْبٍ *!تُصْطَفى وتَعوجُ ( و ) *!اسْتَصْفَى ( مالَهُ : أَخَذَه كُلَّه ) ، وهو مجازٌ . ( *!وصافاهُ ) *!مُصافَاةً : ( صَدَقَهُ الإِخاءَ ) . والمَودَّةَ ؛ والاسْمُ منه *!الصَّفاءُ ؛ وهو مجازٌ . ( *!كأصْفَاهُ ) ، يقالُ : *!أَصْفاهُ المَودَّةَ ، أَي أَخْلَصَها إيَّاهُ ، وهو مجازٌ أَيْضاً . ( *!والصَّفِيُّ ، كغَنِيَ : الحبيبُ *!المُصافي ) الذي *!يُصافِيكَ الإِخاءَ ؛ وهو *!صَفِييٌّ من بَيْن إخْوانِي وهم *!أصْفيائِي ؛ وهو مجازٌ . ( و ) *!الصَّفِيُّ ( من الغَنِيمَةِ : ما اخْتَارَه الرّئِيسُ لِنَفْسِهِ قَبْل القِسْمَةِ ) من فَرَسٍ أَو سَيْفٍ أو جارِيَةٍ ؛ وهو
مجازٌ ، والجَمْع الصَّفايا ؛ ومنه قولُ الشاعِرِ ، وهو عبدُ اللَّهِ بنُ عَنَمة الضَّبِّيُّ : لَكَ المِرْباعُ منها *!والصَّفَايا وحُكْمُكَ والنَّشِيطَةُ والفُضولُوفي المِصْباح : قالَ الأَصْمعي : *!الصَّفَايا جَمْعُ *!صَفِيَ وهو ما *!يَصْطَفِيه الرَّئيسُ لنَفْسِه دُونَ أَصْحابِه مِثْل الفَرَسِ وما لا يَسْتقِيمُ أن يُقْسَم على الجَيْش لِقلَّتِه وكثْرَةِ الجَيْش . وقالَ أَبو عبيدَةَ : كانَ رَئيسُ القوْمِ في الجاهِلِيَّة إذا غَزَا بهم فغَنِم أَخَذَ المِرْباعَ من الغَنِيمةِ ومن الأَسْرَى ومن السَّبْي قَبْل القسْمَةِ على أَصْحابِه فصارَ هذا الرّبْعِ خمْساً في الإسْلامِ ؛ قالَ : *!والصَّفِيُّ أن يَصْطفِي لنَفْسِه بعْدَ الرّبْع شيئاً كالناقَةِ والفَرَسِ والسَّيْفِ والجارِيَةِ ، والصَّفِيُّ في الإسْلامِ على تلْكَ الحالَةِ . ( و ) *!الصَّفِيُّ : ( خالِصُ كلِّ شيءٍ ) ومُخْتارُه ، ومنه آدَمُ *!صَفِيُّ اللّهِ ، أي خالِصُه ومُخْتارُه . ( و ) الصَّفِيُّ : ( النَّاقَةُ الغَزِيَرةُ ) اللَّبَنِ ، ( ج *!صُفايَا ) . قالَ سِيْبَوَيْه : لا تُجْمَع بالألِفِ والتاءِ ، لأنَّ الهاءَ لم تَدْخُل في حَدِّ الإفْرادِ . ( و ) يقالُ : ما كانتِ الناقَةُ والشاةُ *!صَفِيّاً ؛ و ( قد *!صَفَتْ ) *!تَصْفُو ، عن أَبي عَمْروٍ ، وعليه اقْتَصَرَ الجوهريُّ ، ( *!وصَفُوَتْ ) أَيْضاً ككَرُمَتْ ، عن ابنِ سِيدَه . ( و ) *!الصَّفِيُّ : ( النَّخْلَةُ الكَثيرَةُ الحَمْلِ ) ، والجَمْعُ *!صَفايَا . وما أَخْصَر سِياقَ الزَّمَخْشريِّ حيثُ قالَ : وناقَةٌ ونَخْلَةٌ *!صَفِيٌّ : كثيرَةُ اللَّبَنِ والحَمْلِ ، وهُنَّ *!صَفايَا . ( ومحمدُ بنُ *!المُصَفَّى ) الحمصِيُّ ، على صِيغَةِ اسمِ المَفْعولِ ، عن بَقِيَّة وابنِ عُيَيْنَة ، وعنه أَبو داوُد والنّسائي وابنُ ماجَهْ وأَبو عَرُوبَة وابنُ فيلٍ ،
حافِظٌ ( ثِقَةٌ ) ، تُوفي سَنَة 246 . ( *!والصَّفاةُ : الحَجَرُ الصَّلْدُ الضَّخْمُ ) الذي ( لا يُنْبِتُ ) شيئاً ؛ كذا في المُحْكم . وفي الصِّحاح : *!الصَّفاةُ صَخْرةٌ مَلْساءُ . يُقالُ في المَثَلِ : ما تَنْدَى *!صَفاتُه ؛ ( ج *!صَفَواتٌ ) ، محرَّكةً ، ( *!وصَفاً ) ، مَقْصور ، ( جج ) جَمْعُ الجَمْعِ ( *!أَصْفاءٌ ) هو جَمْعُ *!صَفاً ، ( *!وصُفِيٌّ ) ، على فُعولٍ ، (*!وصَفِيٌّ ) ، بالكسْرِ مع تَشْديدِ الياءِ ؛ وبهما رُوِي قوْلُ رُؤْيةُ : كأَنَّ مُتْنَيَّ من النَّفِيِّ مواقعُ الطَّيْر على *!الصُّفِيِّ ( *!كالصَّفْواءِ *!والصَّفْوانَةِ ج *!صَفْوانٌ ) ، بالفتْحِ ( ويُحَرَّكُ ) . وقالَ الحافِظُ في الفَتْح : وَهِمَ مَنْ فَتَح الفاءَ . قالَ ابنُ سِيدَه : وإنَّما حَكَمْنا بأنَّ *!أَصْفاءً *!وصُفِيّاً إنَّما هو جَمْعُ *!صَفاً لا جَمْع *!صَفاةٍ لأنَّ فَعَلَةً لا تُكَسَّر على فُعُولٍ ، إنَّما ذلكَ لفَعْلةٍ كبَدْرَةٍ وبُدُورٍ ، وكذا *!أَصْفاءٌ جمعُ *!صَفاً لا صَفاةٍ لأنَّ فَعَلَةً لا تُكَسَّر على فُعُولٍ ، إنَّما ذلكَ لفَعْلةٍ كبَدْرةٍ وبُدُورٍ ، وكذا أَصْفاءٌ جمعُ صَفاً لا صَفاةٍ لأنَّ فَعَلةً لا تُجْمعُ على أَفْعالٍ *!والصَّفْواءُ : كالشَّجْراءِ ، واحِدَتُها *!صَفاةٌ ، وكذا الصَّفْوانُ واحِدَتُه صَفْوانَةٌ ؛ ومنه قوْلُه تعالى : ﴿كمثْلِ صَفْوانٍ عليه تُرابٌ﴾ . وفي التَّهْذيبِ : والصَّفْواءُ *!والصَّفْوانُ والصَّفا ، مَقْصورٌ ، كُلُّه واحِدٌ : قالَهُ الأَصْمعي . وقال ابنُ السِّكِّيت : *!الصَّفا العَريضُ مِن الحِجارَةِ الأَمْلَسُ ، جَمْعُ *!صَفاةٍ ، يُكْتَبُ بالألِفِ ، وإذا ثُنِّي قيلَ *!صَفَوانِ ، وهي *!الصَّفْواءُ أَيْضاً . وفي الصِّحاح : *!الصَّفاةُ جَمْعُها *!صَفاً *!وأَصْفاءٌ *!وصُفِيٌّ ، على فُعولٍ ، *!والصَّفْواءُ : الحِجارَةُ اللَّيِّنَةُ الملسُ ؛ قال الشاعِرُ : كما زَلَّتِ *!الصَّفْواءُ بالمُتَنَزَّلِ
وكذلكَ *!الصَّفْوانُ الواحِدَةُ *!صَفْوانَةٌ ؛ عن أَبي عبيدَةَ . ( و ) مِن المجازِ : ( *!أَصْفَى ) فلانٌ ( من المالِ و ) من ( الأدَبِ ) : إذا ( خَلا ) عنهما ؛ نقلَهُ الجوهريُّ ، كأنَّه خلصَ منهما . ( و ) أَصْفَى الرَّجُلُ إذا ( أَنْفَدَتِ النِّساءُ ماءَ صُلْبةٍ ) ؛ نقلَهُ الأَزْهريُّ . وقالَ ابنُ القطَّاع : إذا انْقَطَعَ عن الجماعِ ، وهو مجازٌ . ( و ) أَصْفَى فلانٌ ( فلاناً بكذا ) : إذا ( آثَرَهُ ) به واخْتَصَّه ؛ وهو مجازٌ ( و ) أصْفَى ( الشَّاعِرُ : لم يَقُل شِعْراً ) ؛ كذا في التهذِيبِ . وفي الصِّحاح والمُحْكم والأساسِ : انْقَطَعَ شِعْرُه وهو مجازٌ . وتقولُ : أَنا شَاكِرُكَ الذي *!يُصْفِي وشاعِرُكَ الذي لا يُصْفِي . ( و ) *!أَصْفَتِ ( الدَّجاجَةُ : انْقَطَعَ بَيْضُها ) ، كأنَّها *!صفت ؛ *!وأَصْفَى الشاعِرُ مَأْخوذٌ منه ؛ قالَهُ الرَّاغبُ . ( *!والصَّفا : من مَشاعِرِ مَكَّةَ ) ، شرَّفها اللّهُ تعالى ، وهو جَبَلٌ صَغيرٌ ( بلِحْفِ ) جَبَلِ ( أَبي قُبَيْسٍ ) ؛ ومنه قوله تعالى : ﴿إنَّ *!الصَّفا والمَرْوَةَ من شعائِرِ اللّهِ﴾ ؛ ( وابْتَنَيْتُ على مَتْنهِ دَاراً فَيْحاءَ ) ، أَي واسِعَةً ، وبها خَتَمَ المصنِّفُ كتابَه هذا كما سَيَأْتي في خاتمةِ الكِتابِ . ( و ) الصَّفا : ( نَهْرٌ بالبَحْرَيْنِ ) يَخْتلجُ من عينِ مُحَلِّم ؛ قالَ لبيدٌ يصِفُ نَخْلاً : سُحُقٌ يُمَتِّعُها الصَّفا وسَرِيُّهُ عُمٌّ نَواعِمُ بينهنَّ كرومُ ( *!والمِصْفاةُ ) ، بالكسْر : ما يُصَفَّى منه ، وهو ( الرَّاوُوقُ ) ، والجَمْعُ *!المَصافي ، والعامَّةُ تقولُ *!المصفية . ( وأَوَّلُ أَيَّامِ البَرْدِ ) يقالُ له : ( *!صُفَيَّةُ ، كسُمَيَّةَ ، وثانيها *!صَفُوانُ ) *!لصَفاءِ السَّماءِ فيهما عن الغَيْم وهو مَعْرفَةٌ لا يَنْصرِفُ .
( و ) *!صُفَيَّةُ ، ( كسُمَيَّةَ : ماءٌ ) لبَني جَعْفرِ بنِ كِلابٍ . وأَيْضاً : ماءَةٌ لبَني أَسَدٍ ، بها هضب أَحْمر يُنْسَبُ إليها ، قالَهُ نَصْر . ( و ) *!صُفايَةُ ، ( كثُمامَةَ : ع . ( و ) *!صَفَوى ، ( كجَمَزَى : ع ) . وممَّا يُسْتدركُ عليه : *!صَفَّاهُ *!تَصْفِيةً : أَزَالَ القَذَى عنه ؛ ومنه العَسَلُ *!المُصَفَّى . *!وصَفَّى الشَّرابَ بالرَّاوُوقِ . وفي الإناءِ *!صِفْوَةٌ من ماءٍ أَو خَمْرٍ ، بالكَسْر ، أَي قَلَيلٌ . وكَلأٌ *!صافٍ : نَقِيٌّ من الأَغْثاءِ . *!وصَفا الشَّيءَ : أَخَذَ *!صَفْوَهُ ؛ ومنه صَفَوْتُ القِدْرَ : إذا أخَذْتَ *!صَفْوَتَها ؛ قالَ الأَسْودُ بنُ يَعْفُرَ : بَهَا لِيلُ لا *!تَصْفُو الإمَاءُ قُدُورَهُمْ إذا النَّجْمُ وافَاهُم عِشاءَ بشَمْأَل ِوجَناةٌ *!صَفاةُ اللَّوْنِ : أَي *!صافِيَتُه على النَّسَبِ . *!والصَّفِيَّةُ من مالِ المَغْنم *!كالصَّفِيِّ ، والجَمْعُ *!الصَّفايا ، كعَطِيَّةٍ وعَطايا ؛ نقلَهُ الجوهريُّ . وهذه *!صَوافِي الإمامِ : لمَا *!يَصْطَفِيه من قُرَى مَن اسْتَعْصَى عليه ، وهو مجازٌ كما في الأساس . وفي التَهْذيبِ : *!الصَّوافِي ما يَسْتَخْلصُه السُّلْطانُ لخاصَّتِه ؛ وقيلُ : الصَّوافِي الأَمْلاكُ والأراضي التي جَلاَ عنها أَهْلُها ، أَو ماتُوا ولا وَارثَ لها ؛ واحِدُها *!صافِيَةٌ . *!والصَّافِي : سَمَكةٌ تَجْترُّ ، والجَمْع الصَّوافِي . وآلُ *!الصَّافِي : باليَمَنِ . وقُرِىءَ ﴿فاذْكُرُوا اسْمَ اللّهِ عليها صَوافِي﴾ ( 10 ) ، بالياءِ ، يَعْنِي أنَّها خالِصَةٌ للّهِ تعالى . *!وأَصْفَى عِيالَهُ بشيءٍ قَلِيلٍ : أَرْضاهُم . وصادَفَ الصيَّادُ خَفْقاً فأَصْفَى أوْلادَه بالغُبَيْراءِ . وهُما خَلِيلانِ *!مُتَصافِيانِ . *!وصَفَّى عرمَتَه *!تَصْفِيَةً : ذرَّاها .
*!وأَصْفَى الأميرُ دارَ فلانٍ : أَخَذَ ما فيها . وأَصْفَى الحافِرُ : بَلَغَ الصَّفا فارْتَدَعَ ، أَي بَلَغَ حَجَراً مَنَعَه من الحَفْرِ ؛ وكَذلكَ أَكْدَى وأَحْجَرَ . *!وأَصْفاهُ الشيءَ : جَعَلَهُ خالِصاً له . *!وأَصْفَى القوْمُ : صارَتْ إِبِلُهم وشاؤُهم *!صَفايَا ، أَي غِزَارُ اللّبَنِ . *!والصَّفِيُّ ، كغَنِيَ : اسْمُ أَبي قَيْسٍ بنِ الأَسْلَتِ السّلميّ . *!وصَفْوانُ : اسْمٌ . *!وصَفِيَّةُ : أَرْبَعُ عشرَةَ من الصَّحابِيَّات . وبالتَّصْغيرِ *!صُفَيَّةُ بنْتُ زُهَيْرِ بنِ قنفذٍ الأسَدِيَّةُ رَوَتْ عن أَبِيها ؛ كذا في تارِيخِ الفاكِهِي مجوداً مضبوطاً . وأبو العبَّاسِ أَحمدُ بنُ *!المُصْفِيِّ الإسْكَنْدرِيُّ ، بضمَ وكَسْر الفاءِ ، مُحدِّثٌ . وأَبو الحَسَنِ محمدُ بنُ أَحْمدَ بنِ *!صَفْوَةَ ، شيخٌ لابنِ جُمَيعٍ . والصافِيَةُ : الأصْفياءُ . وأَيْضاً : قَرْيةٌ بمِصْرَ على النِّيْل وقد وَرَدْتُها . وتلُّ *!الصافِيَةِ : قَريةٌ أُخْرى . وما *!أَصْفَيْتُ له إناءً : أَي ما أَمَلْته ؛ هكذا نقلَهُ الزَّمَخْشريُّ في هذا التَّرْكيبِ ، والمَعْروفُ بالغَيْن كما تقدَّمَ . *!وصُفاوَةُ ، بالضمِّ : مَوْضِعٌ .
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR13.882 harfصَفَا
1 صَفَا ذ , (S, M, Msb,) aor. يَصْفُو, (S, Msb,) inf. n. صَفَآءٌ (S, M, Msb, K *) and صُفُوٌّ (M, Msb, K *) and صَفْوٌ (K, * TK) and صَفْوَةٌٰ and صِفْوَةٌ, (MA,) said of wine, or beverage, (S,) or of water, (TK,) or of a thing, (M,) It was, or became, clear, limpid, or pure; contr. of كَدِرَ; (S, M, K; *) or free from الكَدَر [i. e. turbidness, thickness, or muddiness]; (Msb;) or free from
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR2.053 harfصفَا
صفَا U ( n. ac. صَفْو 1 , صَفْوَة 1t , صِفْوَة 2t , صَفَآء [ 22A ] ,
صُفُوّ
صُفُوّ [ 27 ] ),
a. Was pure, clear, limpid; was clear, serene ( sky ); was free from malice ( heart ).
b. see VIII .
صَفَّوَ
صَفَّوَ II ,
a. Cleared; clarified; filtered, strained; decanted ( wine ).
b. Winnowed ( corn ).
صَاْفَوَ
صَاْفَوَ III ,
a. Was sincere, open with; had a sincere affection for.
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR22.575 harfصفو
صَفَا - يَصْفُو - صَفَا - صَفْوَان - أصْفَى - يُصْفِي - صَفَّى - يُصَفِّي - مُصَفَّى - اصْطَفى - يَصْطَفِيْ - مُصْطََفى - مُصْطَفَيْن
صَفَا - يَصْفُوْ + الكائن أو الشيء: يصير لوحده وبمفرده ولا يبقى معه أحد من غيره: يخلو من الكدر والشوائب والملوثات
صَفِيَ - يَصْفى + الكائن أو الشيء: (من العامية الشامية - المؤلف) يبقى في مكانه بعد أن يذهب
Sîgalar(16)
- اصْطَفَىSeçip ayırdı(افْتَعَلَ)×3
- أَصْطَفَىSeçip ayırdı mı?(أَفْتَعَلَ)×1
- أَفَأَصْفَاكُمْSize mi ayırdı?(أَفَأَفْعَلَكُمْ)×1
- اصْطَفَاكِSeni seçip ayırdı(افْتَعَلَكِ)×1
- اصْطَفَاهُOnu seçip ayırdı(افْتَعَلَهُ)×1
- اصْطَفَيْتُكَSeni seçip ayırdım(افْتَعَلْتُكَ)×1
- اصْطَفَيْنَاSeçip ayırdık(افْتَعَلْنَا)×1
- اصْطَفَيْنَاهُOnu seçip ayırdık(افْتَعَلْنَاهُ)×1
- الصَّفَاSafa(الْفَعَلَ)×1
- الْمُصْطَفَيْنَSeçkinler(الْمُفْتَعَلِينَ)×1
Mücavir kökler108 mücavir (140 toplam)
- بنو
4 ortak ayet · Oğullar
- إبراهيم
3 ortak ayet · İbrahim
- أسن
1 ortak ayet · Sin diş demektir
- صلد
1 ortak ayet · Cascavlak
- عسل
1 ortak ayet · Bal
- مرو
1 ortak ayet · Ve Merve
- معي
1 ortak ayet · Onların ince bağırsakları
- خير
4 ortak ayet · Hayr : At sürüsü demektir
- عمر
2 ortak ayet · “U’mare” katlı bina demektir
- ملك
4 ortak ayet · Melekut, tüm kainatı mülk olarak varlığını ifade eder
- جسم
1 ortak ayet · Cesese yere uzanmş ağaç kütüğü demektir
- طالوت
1 ortak ayet · Talut
Geçtiği ayetler(17)
وَوَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَابَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
Seçip ayırdıİbrahim bunu oğullarına da tavsiye etti. Ya’kub da: Ey oğullarım, Allah sizin için dinini seçti. Onun için siz de yalnız Müslüman olarak can verin, dedi.
إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ
Seçip ayırdıŞüphe yok ki Allah, Ademi, Nuh’u, İbrahim soyunu ve İmran soyunu seçti. Alemlere üstün kıldı.
قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَسَلَامٌ عَلَى عِبَادِهِ الَّذِينَ اصْطَفَى آللَّهُ خَيْرٌ أَمَّا يُشْرِكُونَ
Seçip ayırdıDe ki: Hamdolsun Allah’a, selam olsun O’nun beğenip seçtiği kullarına. Allah mı daha iyidir, yoksa O’na koştukları ortaklar mı?
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | صفو |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Nâkıs (vâvî) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | خلص, نقى, خير, جبي |
| Zıt Kök | كدر |
| Çekirdek Özet 1 | Sıvının tortusundan, nesnenin pürüzünden bütünüyle ayrılarak duru, berrak ve homojen hale gelmesi; kaygan ve pürüzsüz sert taş. |
| Çekirdek Özet 2 | Varlık veya insanlar arasından yabancı, kusurlu ve tortulu unsurlardan arındırılarak seçkin, tertemiz ve müstakil kılınma; ilahi risalet ve emanet için süzülüp ayrılma. |
| Çekirdek Özet 3 | İlahi tercihin rastlantısal bir ayrım değil, ontolojik ve ahlaki bir arınma ile tam liyakat esasına dayalı süzülme süreci olduğu hakikati. |
| Kritik Hata Riski | Kökün Kur'an'daki türevlerini (ıstıfâ) keyfi, gerekçesiz veya dışlayıcı bir iltimas/seçimcilik gibi anlamak; saflık, arınma ve süzülme çekirdeğini göz ardı etmek. |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| صف | Yüzey düzlüğü, pürüzsüzlük, yayılma ve yan yana dizilerek homojen bir hat oluşturma (karşılaştırma: صفح, صفد, صفر, صفصف, صفف, صفن). | و | Çekirdeğin statik düzlük ve dizilim niteliğini akışkan, dinamik ve arındırıcı bir boyuta taşıyarak karışık unsurların dibe çökmesi veya ayrışması yoluyla duruluğa, saflığa ve süzülmüş seçkinliğe kavuşması anlamını kazandırmıştır. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ص | Olta, bitki; yakalama, peşine düşme, sıkıştırma | Belli bir niteliği taşıyan unsurları diğerlerinden hassasiyetle yakalayıp ayırma ve odaklanma hareketini kurar. |
| ف | Ağız; açıklık, nefes, kenar, dışarı çıkarma | İstenmeyen veya karışmış olan unsurların dışarı salınmasını, nefes alır gibi arınmayı ve tortunun atılmasını sağlar. |
| و | Çengel, bağlama, ekleme, tutturma | Arınan ve süzülen saf cevherin süreklilikle korunmasını, bir amaca ve ilahi irtibata bağlanmasını sağlar. |
| صفو | Bir bütünden tortuyu dışarı atarak yakalanan saf özün sabitlenmesi | Karışımın sıkıştırılıp süzülmesi, yabancı unsurların dışarı atılması ve geriye kalan arı, lekesiz cevherin korunup seçilerek yüceltilmesi hareketidir. |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Suyun veya herhangi bir içeceğin dibe çöken tortudan, bulanıklıktan arınarak bütünüyle berraklaşması; üzerinde hiçbir toprak, bitki veya pürüz barındırmayan sert, kaygan ve tertemiz kaya (es-safâ). |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Şair Abdullah b. Aneme ed-Dabbî, kabile reisi Bistâm b. Kays'a hitaben yazdığı şiirde ganimet taksiminden önce reise ayrılan en seçkin, süzülmüş pay için bu kökü kullanır: لَكَ المِرْبَاعُ مِنْهَا وَالصَّفَايَا / وَحُكْمُكَ وَالنَّشِيطَةُ وَالفُضُولُ |
| Erken Arapça kullanım | Sütü çok ve kesintisiz olan seçkin deveye veya bol meyve veren üstün hurma ağacına «nâkatün safiyyün» (نَاقَةٌ صَفِيٌّ) denilmesi; ayrıca bir canlının yumurtlama veya doğurma tortusundan kurtulup arınması durumuna «asfet» (أَصْفَتِ الدَّجَاجَةُ) denilmesi. |
Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, el-Müfredât, Esâsü’l-Belâga.
Sami etimolojik katman
Arapça kök صفو ile doğrudan sesçil ve anlamsal örtüşme gösteren katman, Batı Sami ve genel Kuzeybatı Sami dillerinde süzülme, berraklık, arınma ve gözetleme/bakma ekseninde mevcuttur. İbranicede צָפָה (ṣāp̄āh) kökü yüksek bir yerden berrak biçimde izlemek, gözetlemek, aynı zamanda metalleri parlatıp arındırmak ve yüzeyi kaplamak anlamlarını taşır; צְפִיָּה (ṣəp̄iyyāh) açık görüşü ve arılığı yansıtır. Süryanicede ܨܦܐ (ṣpā) eylemi süzmek, temizlemek, tortudan arıtmak ve berraklaştırmak mânâsına gelir; ܨܦܝܐ (ṣapyā) kelimesi doğrudan saf, duru, tortusuz sıvı ve berrak akıl anlamında kullanılır. Aramicede צפא (ṣəp̄ā) kökü yine sıvının süzülerek arındırılması ve tortunun ayrıştırılması eylemini karşılar. Bu dilsel paralellikler, Proto-Sami kök matrisinde kökün birincil fiziksel tabanının bulanık olanı süzerek arı, lekesiz, düz ve parlak bir yüzeye ulaştırma olduğunu; Arapçada bu durumun hem somut taşın pürüzsüzlüğünde (safâ) hem de manevi seçimde (ıstıfâ) en yüksek semantik olgunluğa eriştiğini göstermektedir.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, Payne Smith Syriac Dictionary, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | صَفَا — يَصْفُو — صَفَاءً | Suyun durulması ve kayanın pürüzsüzlüğü asıl olup, ıstıfâ formu zihinsel veya ontolojik bir eleme ve seçme sürecini ifade eden soyutlamadır. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice צָפָה, Süryanice ܨܦܐ, Aramice צפא | Süzme, yabancı maddeleri ayırma, parlatma ve duru kılma anlam alanı ortak bir Sami mirası olarak korunmuştur. | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik arınma ve süzme kökleri | Doğu Afrika ve Berberî dillerinde süzme ve berraklaşma ile ilgili fonetik benzerlikler bulunmakla birlikte veri kesin bir kökendeşlik kurmak için sınırlıdır. | Muhtemel |
Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Gesenius Hebrew Grammar, Payne Smith.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| صفو | Anlamlı | Duruluk, saflık, pürüzsüzlük | Sıvının bulanıklıktan arınması, seçkin kılınma | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| صوف | Anlamlı | Yün, koyun postu | Hayvanın bedenini örten, bükülebilen lifli doğal örtü | Kur'an'da geçer (el-A'râf 7:57'de değil, en-Nahl 16:80'de) |
| فصو | Anlamlı | Sıyrılma, kurtulma, ayrışma | Bir şeyin içinden sıyrılarak bağımsız hale gelmesi, aralanması | Kur'an'da geçmez; hedef kökle ayrışma yönünden ortak çekirdek taşır |
| فوص | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu diziliş mühmel kabul edilmiştir | Kur'an'da geçmez |
| وصف | Anlamlı | Niteleme, vasfetme, açıklama | Bir şeyin hakikatini ve vasıflarını eksiksiz biçimde dile getirme | Kur'an'da geçer |
| وفص | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde anlamlı bağımsız bir kök hüviyeti taşımamaktadır | Kur'an'da geçmez |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| صفو | Merkez | Duruluk ve seçkinlik | Karışık olanın içindeki tortunun atılmasıyla oluşan katıksız saflık ve bu saflığa dayalı ilahi seçimdir. | Hem somut nesnede tortusuzluğu hem de manevi varlıkta arınmış üstünlüğü içerir. |
| خلص | Komşu | Kurtulma ve arılık | Bir bağdan, karışıklıktan veya esaretten bütünüyle kurtulup bağımsızlaşma nüansını taşır. | صفو duruluk ve homojenliğe odaklanırken, خلص yabancı unsurun egemenliğinden ayrışıp selamet bulmaya bakar. |
| نقى | Komşu | Temizlik ve lekesizlik | Dışsal kirden, lekeden ve kusurdan bütünüyle arınmış olma hâlidir. | نقى daha ziyade lekesizlik ve paklık iken, صفو iç karışımın durulması ve özün seçilmesidir. |
| خير | Komşu | İyilik ve tercih | İki veya daha çok şey arasından daha faydalı ve faziletli olanı benimsemektir. | خير doğrudan fazilete bakar; صفو ise öncelikle arındırma ve tortudan süzme ameliyesini şart koşar. |
| جبي | Komşu | Derleme ve toplama | Dağınık unsurların özenle bir araya getirilip toplanarak lütfa mazhar kılınmasıdır. | جبي toplamaya ve çekmeye dayanırken, صفو süzmeye ve ayrıştırmaya dayanır. |
| كدر | Zıt | Bulanıklık ve tortu | Sıvının veya halin içine yabancı parçacıkların karışarak matlaşması, düzenin bozulmasıdır. | Berraklığın, saflığın ve pürüzsüz duruluğun tam karşıtıdır. |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | صفو | Saflık, berraklık, süzülerek seçilme | Karışıklığın tortusundan ayrışarak berraklaşma ve seçkinleşme sürecidir. | Kesin |
| Latince | Purgare, defaecare, eligere | Arındırmak, tortudan ayırmak, seçmek | Purgare arınmayı, eligere seçmeyi karşılar; kökün her iki boyutu birden ifade eden tekil yapısını kısmen böler. | Güçlü |
| İngilizce | Clarify, purify, elect | Durultmak, arıtmak, süzüp seçmek | Clarify ve purify duruluk ve saflığı, elect ise seçim yönünü verir; ontolojik pürüzsüzlük yönü eksik kalır. | Güçlü |
| Almanca | Läutern, klären, auserwählen | Arıtmak, durulaştırmak, seçip ayırmak | Läutern madenin ve sıvının süzülmesini, auserwählen ise yüksek manevi seçimi karşılar. | Güçlü |
| Fransızca | Épurer, clarifier, élire | Süzmek, berraklaştırmak, seçmek | Épurer ve clarifier tortudan arındırmayı çok iyi karşılarken, toplumsal/siyasi seçimle ilahi seçim ayrımı bağlamla kurulur. | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Littré Dictionnaire de la langue française.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| اصْطَفَى | Nübüvvet ve risalet için arındırıp elçi kılma | Allah'ın insanlık içinden peygamberleri süzüp seçmesi bağlamı (Âl-i İmrân 3:33, A'râf 7:144, Hac 22:75). |
| اصْطَفَاكِ | Manevi kemal, iffet ve ibadette temayüz ettirme | Hz. Meryem'in dünya kadınlarına üstün kılınması ve korunmuşluğu bağlamı (Âl-i İmrân 3:42). |
| اصْطَفَيْنَا / الْمُصْطَفَيْنَ | İlahi vahyin mirasçısı ve dinin taşıyıcısı zümre kılma | Salih kulların, peygamberlerin ve ümmetin vahye varis kılınması bağlamı (Fâtır 35:32, Sâd 38:47). |
| أَفَأَصْفَاكُمْ / اصْطَفَى | Tevhide aykırı iddiaları çürütme ve kınama (istifham) | Müşriklerin melekleri Allah'ın kızları sayma iftiralarını reddetme bağlamı (İsrâ 17:40, Sâffât 37:153, Zümer 39:4). |
| الصَّفَا | Duru, sert ve kaygan taşlık tepe (özel mekân adı) | Hac ve umre menâsikinde sa'y yapılan mübarek tepe bağlamı (Bakara 2:158). |
| صَفْوَانٍ | Üzerinde toprak tutmayan pürüzsüz ve sert kaya | Gösteriş için verilen sadakanın bereketsizliğini tasvir eden mesel bağlamı (Bakara 2:264). |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Nübüvvet ve ismet nazariyesi | Peygamberlerin seçilmesinin (ıstıfâ) ilahi bir lütuf mu yoksa kulun kabiliyetiyle mi ilgili olduğu; cebir-ihtiyar dengesi ve ismet sıfatı. | Fıtraten günah kirinden ve şüpheden arındırılmış, risalete en layık kılınmış kılınma. |
| Fıkıh | Menâsik ve fey/ganimet hükümleri | Safâ tepesindeki sa'yin rüknüyeti; devlet başkanının ganimet taksiminden önce seçtiği özel pay (safiyy/safâyâ). | Mekânsal sınırın tayini ve kamu idarecisinin meşru tahsis yetkisinin belirlenmesi. |
| Tefsir | Vahye veraset ve derecelendirme | Fâtır 35:32'deki «kullarımız arasından seçtiklerimiz» ifadesinde günahkâr müminin bu seçilmişliğe dahil olup olmadığı. | Seçimin toptan bir masumiyet değil, emaneti taşımaya liyakat ve yöneliş olduğu. |
| Hadis | Hz. Peygamber'in isim ve vasıfları | Peygamberimiz'in «Mustafâ» (المصطفى) ismi; kabileler arasından süzülerek seçilme şeceresi hadisleri. | Soya, ahlaka ve ruha ait kusurlardan arınarak beşeriyetin zirvesi haline gelme. |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Varlık-yaratıcı irtibatı ve risalet | İlahi elçilik ve hidayet rehberliği | İnsanlığın içinden en berrak fıtratı süzüp rehber kılmak | Vahiy rastgele bir muhataba değil, tortulardan bütünüyle temizlenmiş saf vicdana emanet edilir. | Kesin |
| İlmi | Metodoloji ve epistemoloji | Bilgiyi teyit etme, şüphe tortusunu ayıklama | Saf ve kesin bilgiyi zannî olandan süzmek | Verinin ve bilginin doğrulanıp saf hakikate (safvet) ulaşıncaya kadar elenmesi ameliyesidir. | Güçlü |
| Siyasi | Liyakat ve yönetici seçimi | Kamu idaresinde en yetkin olanı görevlendirme | Tarafgirliği dışlayıp görevi ehil olana teslim etmek | Kur'an'da Tâlût örneğinde (Bakara 2:247) olduğu gibi liderlik soy sopla değil, ilim ve bedeni liyakatle süzülür. | Güçlü |
| İktisadi | Servet ve kaynak tahsisi | Katışıksız değer, kamu payı ve helal kazanç | Şaibeli kazançları temizleyip saf mülkiyeti inşa etmek | Kazancın içindeki faiz, haksızlık ve hile tortularının arındırılarak helal safiyetin sağlanmasıdır. | Muhtemel |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Filtrasyon, dekantasyon ve faz ayrışması | Heterojen bir karışımda yoğunluk farkı veya gözenekli zar yardımıyla sıvının çökeltiden ayrılarak berrak faza (süpernatan) geçmesi süreci kökün fiziksel doğasıyla tam izomorfiktir. | Kesin |
| Beşeri bilimler | Pozitif eleme ve liyakat tabanlı tabakalaşma | Sosyal sistemlerde bireylerin imtiyaz veya kayırmacılıkla değil, kurumsal testler, ahlaki standartlar ve yetkinlik süzgeçlerinden geçirilerek vazifelere getirilmesi sürecidir. | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Istıfâ kavramını modern siyasetin seküler «seçimi» veya teolojideki keyfi bir «kaderci iltimas» gibi anlamak; saflık, arınma ve pürüzsüzlük kök mânâsını unutmak. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök, sadece bir nesneyi diğerine yeğlemek değil; varlığın veya ferdin iç ve dış bütün kirlerinden, menfi tesirlerden bütünüyle arındırılıp berrak bir fıtrata eriştirilmesidir. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Allah'ın seçimini keyfi, temelsiz bir kayırma zannederek ilahi adalet ve hikmet prensiplerini zedelemek; peygamberlik ve emanetin ahlaki-ontolojik liyakatle ilgisini koparmak. |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'da nübüvvetin, hidayetin ve ilahi hitaba muhatap oluşun tesadüfi olmadığını; ilahi iradenin en temiz, lekesiz ve pürüzsüz fıtratları süzerek görevlendirdiğini gösterir. Ayrıca ibadet ve amellerin riyadan arınarak saf bir taşa benzeyen kalpte karşılık bulamayacağını bildirir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Peygamberlerin risaletle görevlendirilmesini anlatan ayetlerde (Âl-i İmrân 3:33, A'râf 7:144), vahye varis kılınan toplulukların niteliklerinde (Fâtır 35:32) ve amellerin ihlasla yapılması gerektiğini vurgulayan mesellerde (Bakara 2:264) belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Seçilmişlik fikrini kabilevi veya ırki bir imtiyaz sanan yaklaşımları yıkar. Bakara 2:247'de Tâlût örneği üzerinden seçim kriterinin asalet değil ilim ve liyakat olduğunu; Fâtır 35:32'de ise seçilmiş ümmetin günahsızlık garantisi taşımayıp sorumlulukla yüzleştiğini ortaya koyar. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamSıvının çökeltiden ayrılarak bütünüyle berraklaşması, suyun tortusuz duruluğu ve üzerinde hiçbir pürüz bulunmayan sert kaya yüzeyi.
- Soyut anlamBir varlığın, zihnin veya kalbin yabancı, kusurlu ve şaibeli unsurlardan arındırılarak ilahi görev veya üstün mertebe için süzülüp seçkin kılınması.
- Sistematik karşılıkSisteme giren karmaşık ve heterojen girdilerin bir elek/süzgeç fonksiyonundan geçirilerek tortulardan ayrılması ve yalnızca saf, işlevsel ve yüksek liyakatli çıktının kalması kuralı.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde evrensel kümesi veya eldeki mevcut varlık, insan ve unsur topluluğunu temsil eder. fonksiyonu bir varlıkta bulunan tortu, kusur, yabancı karışım ve bulanıklık derecesini ölçen operatördür. alt kümesi ise söz konusu tortu fonksiyonu sıfıra eşitlenen (), yani her türlü kederden arınarak saf, berrak ve homojen hale gelmiş seçilmişleri () modellemektedir. Bu model, ıstıfânın rastgele bir çekip alma değil, tortunun sıfırlanması şartına bağlı bir süzülme süreci olduğunu sembolize eder.