عبر
ع - ب - ر
KÖK- 9 geçiş
- 9 ayet
- 5 sîga
- 13 sözlük
Abere bir ırmaktan geçerken üstüne basılan taşlar. İtibar etme iki tarafı karşılaştırma.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Abere bir ırmaktan geçerken üstüne basılan taşlar. İtibar etme iki tarafı karşılaştırma.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR5.667 harfباب العين و الرّاء والباء معهما
ع ر ب، ع ب ر، ر ع ب، ب ع ر، ر ب ع،ب ر ع مستعملات
عرب:
العرب العاربة: الصريح منهم. والأعاريب: جماعة الأعراب. ورجل عربيّ.
وما بها عَريب، أي: ما بها عربيّ.
وأعرب الرجل: أفصح القول والكلام، وهو عربانيّ اللسان، أي: فصيح. وأعرب الفرس إذا خلصت عربيّته وفاتته القرافة.
والإبل العِراب: هي العربية. والعرب المستعربة الذين دخلوا فيهم فاستعربوا وتعرّبوا.
والمرأة العَروُبُ:
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR2.148 harfالعِبْرَةُ: الاسم من الاعتبار. والعَبْرَةُ بالفتح: تحلُّب الدمع. تقول منه: عَبِرَ الرجل بالكسر يَعْبَرُ عَبَراً، فهو عابِرٌ، والمرأة عابِرٌ أيضاً. قال الحارث بن وعلة:
يقولُ ليَ النَهديُّ هل أنتَ مُردِفيوكيف رِداف الغِرِّ أمُّك عابِـرُ
وكذلك عَبِرَتْ عينه واسْتَعْبَرَتْ، أي دَمَعت. والعَبْرَانُ: الباكي. والعَبَرُ بالتحريك: سُخْنةٌ في العين تُبكيها. والعُبْرُ بالضم مثله. يقال: لأمِّه العُبْرُ
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR yok29.803 harfباب العين والراء مع الباء
عرب ، عبر ، ربع ، رعب ، برع ، بعر : مستعملات .
عرب : قال ابن المظفّر : العَرَب العاربة : الصريح منهم .
قال : والأعاريب : جماعة الأعراب .
وقال غيره : رجل عربيّ إذا كان نسبه في العرب ثابتاً وإن لم يكن فصيحاً . وجمعه العَرَب ؛ كما يقال : رجل مجوسيّ ويهوديّ ، والجمع بحذف ياء النسبة : المجوس واليهود . ورجل مُعْرِب إذا كان فصيحاً وإن كان عجميّ النسب . ورجل أعرابيّ بالألف إذا
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR14.001 harf(باب العين والباء وما يثلثهما)
(عبث) العين والباء والثاء أصلٌ صحيح واحد، يدلُّ على الخَلط يقال: عَبَثَ الأَقِط، وأنا أعبِثُه عَبْثاً، وهو عبيث، وهو يُخلَط ويجفَّف في الشَّمس. والعَبِيث: كلُّ خِلْط. ويقال: في هذا الوادي عَبِيثةٌ، أي خِلْطٌ من حَيَّيْن.
ومما قيسَ على هذا: العَبَثُ، هو الفعل لا يُفَعل على استواء وخُلوصِ صواب. تقول: عَبِثَ يعبَث عَبَثاً، وهو عابثٌ بما لا يَعْنيه وليس من بالِهِ([1])
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR819 harf- أصل العبر: تجاوز من حال إلى حال، فأما العبور فيختص بتجاوز الماء، إما بسباحة، أو في سفينة، أو على بعير، أو قنطرة، ومنه: عبر النهر: لجانبه حيث يعبر إليه أو منه، واشتق منه: عبر العين للدمع، والعبرة كالدمعة، وقيل: عابر سبيل. قال تعالى: ﴿إلا عابري سبيل﴾ [النساء/43]، وناقة عبر أسفار، وعبر القوم: إذا ماتوا، كأنهم عبروا قنطرة الدنيا، وأما العبارة فهي مختصة بالكلام العابر الهواء من لسان المتكلم إلى سمع
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR1.097 harfع ب ر
الفرات يضرب العبرين بالزبد وهما شطّاه.
وناقة عبر أسفار: لا تزال يسافر عليها.
قال النابغة: ومنه: فلان عبرٌ لكل عمل أي صالح له مضطلع به.
وهو عابر سبيل.
واستعبر فلان وتجلت عبرته.
وتقول: لا عبرة بعبرة مستعبر ما لم تكن عبرة معتبر.
ولأمك العبر والعبر أي الثكل وقد عبرت عبراً وأمك عابر.
قال: يقول لي النهديّ هل أنت مردفي وكيف رداف الفلّ أمك عابر وأراه عبر عينيه وإنه
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR10.617 harfعَبَرَ الرُؤيا يَعْبُرُها عَبْر وعِبارةً وعبَّرها: فسَّرها وأَخبر بما يؤول إِليه أَمرُها. وفي التنزيل العزيز: إِن كنتم للرؤُيا تَعْبُرون؛ أَي إِن كنتم تعْبُرون الرؤيا فعدّاها باللام، كما قال: قُلْ عسى أَن يكون رَدِفَ لكم؛ أَي رَدِفَكم؛ قال الزجاج: هذه اللام أُدْخِلت على المفعول للتَّبْيين، والمعنى إِن كنتم تَعْبُرون وعابرين، ثم بَيَّنَ باللام فقال: للرؤيا، قال: وتسمى هذه اللام لامَ التعقيب لأَنها
عَبَرَ الرُؤيا يَعْبُرُها عَبْر وعِبارةً وعبَّرها: فسَّرها وأَخبر بما يؤول إِليه أَمرُها. وفي التنزيل العزيز: إِن كنتم للرؤُيا تَعْبُرون؛ أَي إِن كنتم تعْبُرون الرؤيا فعدّاها باللام، كما قال: قُلْ عسى أَن يكون رَدِفَ لكم؛ أَي رَدِفَكم؛ قال الزجاج: هذه اللام أُدْخِلت على المفعول للتَّبْيين، والمعنى إِن كنتم تَعْبُرون وعابرين، ثم بَيَّنَ باللام فقال: للرؤيا، قال: وتسمى هذه اللام لامَ التعقيب لأَنها عَقَّبَت الإِضافةَ، قال الجوهري: أَوصَل الفعل باللام، كما يقال إِن كنت للمال جامعاً. واسْتعْبَرَه إِياها: سأَله تَعْبِيرَها. والعابر: الذي ينظر في الكتاب فيَعْبُره أَي يَعْتَبِرُ بعضه ببعض حتى يقع فهمُه عليه، ولذلك قيل: عبَر الرؤْيا واعتَبَر فلان كذا، وقيل: أُخذ هذا كله من العِبْرِ، وهو جانبُ النهر، وعِبْرُ الوادي وعَبْرُه؛ الأَخيرة عن كراع: شاطئه وناحيته؛ قال النابغة الذبياني يمدح النعمان: وما الفُراتُ إِذا جاشَت غَوارِبهُ، ترْمي أَواذِيُّه العِبْرَينِ بالزَّبَدِ قال ابن بري: وخبر ما النافية في بيت بعده، وهو: يوماً، بأَطيبَ منه سَيْبَ نافلةٍ، ولا يَحُول عطاءُ اليوم دُون غد والسَّيْب: العطاءُ. والنافلة: الزيادة، كما قال سبحانه وتعالى: ووهبنا له إِسحق ويعقوب نافلةً. وقوله: ولا يَحُول عطاءُ اليوم دون غد إِذا أَعْطى اليوم لم يمنعه ذلك من أَن يُعْطِي في غدٍ. وغواربُه: ما علا منه. والأَوَاذيُّ: الأَمواج، واحدُها آذيّ. ويقال: فلان في ذلك العِبر أَي في ذلك الجانب. وعَبَرْت النهرَ والطريق أَعْبُره عَبْراً وعُبوراً إِذا قطعته من هذا العِبْر إِلى ذلك العِبر، فقيل لعابر الرؤيا: عابر لأَنه يتأَمل ناحيَتي الرؤيا فيتفكر في أَطرافها،ويتدبَّر كل شيء منها ويمضي بفكره فيها من أَول ما رأَى النائم إِلى آخر ما رأَى. وروي عن أَبي رَزِين العقيلي: أَنه سمع النبي، صلى الله عليه وسلم، يقول: الرُّؤْيا على رِجْل طائر، فإِذا عُبِّرت وقَعَت فلا تَقُصَّها إِلا على وادٍّ أَو ذي رَأْيٍ، لأَن الوادَّ لا يُحبّ أَن يستقبلك في تفسيرها إِلا بما تُحِبّ، وإِن لم يكن عالماً بالعبارة لم يَعْجَل لك بما يَغُمُّك لا أَن تَعْبِيرَه يُزِيلُها عما جعلها الله عليه، وأَما ذُو الرأْي فمعناه ذو العلم بعبارتها، فهو يُخْبِرُك بحقيقة تفسيرها أَو بأَقْرَب ما يعلمه منها، ولعله أَن يكون في تفسيرها موعظةٌ تَرْدَعُك عن قبيح أَنت عليه أَو يكون فيها بُشْرَى فَتَحْمَد الله على النعمة فيها. وفي الحديث: الرأيا لأَول عابر؛ العابر: الناظر في الشيء، والمُعْتَبرُ: المستدلّ بالشيء على الشيء. وفي الحَديث: للرؤيا كُنًى وأَسماءٌ فكنُّوها بكُناها واعتَبروها بأَسمائها. وفي حديث ابن سيرين: كان يقول إِني أَعْتَبرُ الحديث؛ المعنى فيه أَنه يُعَبِّر الرؤيا على الحديث ويَعْتَبِرُ به كما يَعْتبرها بالقرآن في تأْويلها، مثل أَن يُعَبِّر الغُرابَ بالرجل الفاسق، والضِّلَعَ بالمرأَة، لأَن النبي، صلى الله عليه وسلم، سمى الغُرابَ فاسقاً وجعل المرأَة كالضِّلَع، ونحو ذلك من الكنى والأَسماء. ويقال: عَبَرْت الطير أَعْبُرها إِذا زجَرْتها. وعَبَّر عمَّا في نفسه: أَعْرَبَ وبيّن. وعَبّر عنه غيرُه: عيِيَ فأَعْرَب عنه، والاسم العِبْرةُ (* قوله: «والاسم العبرة» هكذا ضبط في الأصل وعبارة القاموس وشرحه: والاسم العبرة، بالفتح كما هو مضبوط في بعض النسخ وفي بعضها بالكسر). والعِبارة والعَبارة. وعَبّر عن فلان: تكلَّم عنه؛ واللسان يُعَبّر عما في الضمير. وعَبَرَ بفلان الماءَ وعَبَّرَهُ به؛ عن اللحياني.والمِعْبَرُ: ما عُبِرَ به النهر من فُلْكٍ أَو قَنْطَرة أَو غيره. والمَعْبَرُ: الشطُّ المُهَيّأُ للعُبور. قال الأَزهري: والمِعْبَرَةُ سفينة يُعْبَرُ عليها النهر. وقال ابن شميل: عَبَرْت مَتاعي أَي باعَدْته. والوادي يَعْبرُ السيلَ عَنّا أَي يُباعِدُه. والعُبْرِيّ من السِّدْر: ما نبت على عِبْر النهر وعَظُم، منسوب إِليه نادر، وقيل: هو ما لا ساقَ له منه، وإِنما يكون ذلك فيما قارَب العِبْرَ. وقال يعقوب: العُبْرِيّ والعُمْرِيُّ منه ما شرب الماء؛ وأَنشد: لاث به الأَشاءُ والعُبْرِيُّ قال: والذي لا يشرب يكون بَرِّيّاً وهو الضالُ. وإن كان عِذْياً فهو الضال. أَبو زيد: يقال للسدْر وما عظُم من العوسج العُبْريّ. والعُمْرِيُّ: القديمُ من السدر؛ وأَنشد قول ذي الرمة: قَطَعْت، إِذا تخوّفت العَواطِي، ضُروبَ السدْرِ عُبْرِيّاً وضالا ورجل عابرُ سبيلٍ أَي مارّ الطريق. وعَبرَ السبيلَ يَعْبُرُها عُبوراً: شَقَّها؛ وهم عابرُو سبيلٍ وعُبّارُ سبيل، وقوله تعالى: ولا جُنُباً إِلا عابري سبيل؛ فسّره فقال: معناه أَن تكون له حاجة في المسجد وبيتُه بالبُعد فيدخل المسجد ويخرج مُسْرِعاً. وقال الأَزهري: إِلا عابري سبيل، معناه إِلا مسافرين، لأَن المسافر يُعْوِزُه الماء، وقيل: إِلا مارّين في المسجد غَير مُرِيدين الصلاة. وعبر السَّفَر يعبُره عَبراً: شَقّة؛ عن اللحياني. والشَّعْرَى العَبور، وهما شِعْريانِ: أَحدُهما الغُمَيصاء، وهو أَحدُ كوكَبَي الذراعين، وأَما العَبور فهي مع الجوْزاء تكونُ نيِّرةً، سُمّيت عَبوراً لأَنها عَبَرت المَجَرَّةَ، وهي شامية، وتزعم العرب أَن الأُخرى بكت على إِثْرِها حتى غَمِصَت فسُمّيت الغُمَيْصاءَ. وجمل عُبْرُ أَسفارٍ وجمال عُبْرُ أَسفارٍ، يستوي فيه الواحد والجمع والمؤنث مثل الفُلك الذي لا يزال يُسافَر عليها، وكذلك عِبْر أَسفار، بالكسر. وناقة عُبْر أَسْفارٍ وسفَرٍ وعَبْرٌ وعِبْرٌ: قويَّةٌ على السفر تشُقُّ ما مرّت به وتُقْطعُ الأَسفارُ عليها، وكذلك الرجل الجريء على الأَسفَارِ الماضي فيها القوي عليها. والعِبَارُ: الإِبل القوية على السير. والعَبَّار: الجمل القوي على السير. وعَبَر الكتابَ يعبُره عَبْراً: تدبَّره في نفسه ولم يرفع صوته بقراءته. قال الأَصمعي: يقال في الكلام لقد أَسرعت اسْتِعبارَك للدراهم أَي استخراجك إِياها. وعَبَرَ المتاعَ والدراهم يعبرها: نَظر كَمْ وزْنُها وما هي، وعبَّرها: وزنَها ديناراً ديناراً، وقيل عبّر الشيءَ إِذا لم يبالغ في وزنه أَو كيله، وتعبير الدراهم وزنُها جملة بعد التفاريق. والعِبْرة: العجب. واعْتَبَر منه: تعجّب. وفي التنزيل: فاعْتَبِرُوا يا أُولي الأَبصار؛ أَي تدبّروا وانظُروا فيما نزل بقُرَيْظةَ والنضير، فقايِسوا فِعالَهم واتّعِظُوا بالعذاب الذي نزل بهم. وفي حديث أَبي ذرّ: فما كانت صُحُفُ موسى؟ قال: كانت عِبَراً كلُّها؛ العِبَرُ: جمعُ عِبْرة، وهي كالمَوْعِظة مما يَتّعِظُ به الإِنسان ويَعمَلُ به ويَعتبِر ليستدل به على غيره. والعِبْرة: الاعتبارُ بما مضى، وقيل: العِبْرة الاسم من الاعتبار. الفراء: العَبَرُ الاعتبار، قال: والعرب تقول اللهم اجْعَلْنا ممن يَعبَرُ الدنيا ولا يَعْبُرها أَي ممن يعتبر بها ولا يموت سريعاً حتى يُرْضيَك بالطاعة. والعَبورُ: الجذعة من الغنم أَو أَصغر؛ وعيَّنَ اللحياني ذلك الصِّغَرَ فقال: العبور من الغنم فوق الفَطيم من إناث الغنم، وقيل: هي أَيضاً التي لم تَجُز عامَها، والجمع عبائر. وحكي عن اللحياني: لي نعجتان وثلاث عبائرَ. والعَبِير: أَخْلاطٌ من الطيب تُجْمَع بالزعفران، وقيل: هو الزعفران وحده، وقيل: هو الزعفران عند أَهل الجاهلية؛ قال الأَعشى: وتَبْرُدُ بَرْدَ رِداءِ العَرو س، في الصَّيْفِ، رَقْرَقْت فيه العَبيرا وقال أَبو ذؤيب: وسِرْب تَطَلَّى بالعَبير، كأَنه دِماءُ ظباء بالنحور ذبيح ابن الأَعرابي: العبيرُ الزعفرانة، وقيل: العبيرُ ضرْبٌ من الطيب. وفي الحديث: أَتَعْجَزُ إِحْداكُنّ أَن تتخذ تُومَتينِ ثم تَلْطَخَهما بِعَبِيرٍ أَو زعفران؟ وفي هذا الحديث بيان أَن العبير غيرُ الزعفران؛ قال ابن الأَثير: العَبيرُ نوعٌ من الطيب ذو لَوْنٍ يُجْمع من أَخْلاطٍ. والعَبْرة: الدَّمْعة، وقيل: هو أَن يَنْهَمِل الدمع ولا يسمع البكاء، وقيل: هي الدمعة قبل أَن تَفيض، وقيل: هي تردُّد البكاء في الصدر، وقيل: هي الحزن بغير بكاء، والصحيح الأَول؛ ومنه قوله: وإِنّ شِفائي عَبْرةٌ لو سَفَحْتُها الأَصمعي: ومن أَمثالهم في عناية الرجل بأَخيه وإِيثارِه إِياه على نفسه قولهم: لك ما أَبْكِي ولا عَبْرَةَ بي؛ يُضْرَب مثلاً للرجل يشتد اهتمامه بشأْن أَخيه، ويُرْوَى: ولا عَبْرَة لي، أَي أَبكي من أَجْلِك ولا حُزْن لي في خاصّة نفسي، والجمع عَبَرات وعِبَر؛ الأَخيرة عن ابن جني. وعَبْرةُ الدمعِ: جرْيُه. وعَبَرَتْ عينُه واسْتَعْبَرت: دمَعَتْ. وعَبَر عَبْراً واسْتَعْبَر: جرَتْ عَبْرتُه وحزن. وحكى الأَزهري عن أَبي زيد: عَبِر الرجلُ يعبَرُ عَبَراً إِذا حزن. وفي حديث أَبي بكر، رضي الله عنه: أَنه ذكَرَ النبي، صلى الله عليه وسلم، ثم اسْتَعْبَر فبكى؛ هو استفْعل من العَبْرة، وهي تحلُّب الدمع. ومن دُعاء العرب على الإِنسان: ماله سَهِر وعَبِر. وامرأَة عابرٌ وعَبْرى وعَبِرةٌ: حزينة، والجمع عَبارى؛ قال الحرث بن وعْلةَ الجَرْمي، ويقال هو لابن عابس الجرمي: يقول لِيَ النَّهْديُّ: هل أَنتَ مُرْدِفي؟ وكيف ردافُ الفَرِّ؟ أُمُّك عابرُ أَي ثاكل يُذَكّرُني بالرُّحْمِ بيني وبينه، وقد كان في نَهْدٍ وجَرْمٍ تدارُ أَي تقاطع نجوْت نجاءً لم يَرَ الناسُ مثلَه، كأَني عُقابٌ عند تَيْمَنَ كاسِرُ والنَّهْديّ: رجل من بني نَهْد يقال له سَلِيط، سأَل الحرث أَن يُرْدِفَه خَلْفه لينجُوَ به فأَبى أَن يُرْدِفَه، وأَدركت بنو سعد النَّهْدِيّ فقتلوه. وعينٌ عَبْرى أَي باكية. ورجل عَبرانُ وعَبِرٌ: حزِينٌ. والعُبْرُ: الثَّكْلى. والعُبْرُ: البكاء بالحُزْن؛ يقال: لأُمِّه العُبْرُ والعَبَرُ. والعَبِرُ والعَبْرانُ: الباكي. والعُبْر والعَبَر: سُخْنةُ العين من ذلك كأَنه يَبْكي لما به. والعَبَر، بالتحريك: سُخنة في العين تُبكيها. ورأَى فلان عُبْرَ عينه في ذلك الأَمر وأَراه عُبْرَ عينه أَي ما يبكيها أَو يُسْخِنها. وعَبَّر به: أَراه عُبْرَ عينه؛ قال ذو الرمة: ومِنْ أَزْمَة حَصَّاءَ تَطْرَحُ أَهلَها على مَلَقِيَّات يُعَبِّرْنَ بالغُفْر وفي حديث أُمْ زرع: وعُبْر جارتِها أَي أَن ضَرَّتَها ترى من عِفَّتِها ما تَعْتَبِرُ به، وقيل: إِنها ترى من جَمالِها ما يُعَبِّرُ عينها أَي يُبكيها. وامرأَة مُسْتَعْبِرة ومُسْتَعْبَرَة: غير حظية؛ قال القُطامي: لها روْضة في القلب لم تَرْعَ مِثْلَها فَرُوكٌ، ولا المُسْتَعْبِرات الصَّلائف والعُبْر، بالضم: الكثير من كل شيء، وقد غلب على الجماعة من الناس. والعُبْر: جماعة القوم؛ هذلية عن كراع. ومجلس عِبْر وعَبْر: كثير الأَهل. وقوم عِبِير: كثير. والعُبْر: السحائب التي تسير سيراً شديداً. يقال: عَبَّرَ بفلان هذا الأَمرُ أَي اشتد عليه؛ ومنه قول الهذلي: ما أَنا والسَّيْرَ في مَتْلَفٍ، يُعَبِّرُ بالذَّكَر الضَّابِط ويقال: عَبَرَ فلان إِذا مات، فهو عابر، كأَنه عَبَرَ سبيلَ الحياة. وعبَرَ القومُ أَي ماتوا؛ قال الشاعر: فإِنْ نَعْبُرْ فإِنْ لنا لُمَاتٍ، وإِنْ نَعْبُرْ فنحن على نُذُور يقول: إِن متنا قلنا أَقرانٌ، وابن بَقينا فنحن ننتظر ما لا بد منه كأَن لنا في إِتيانه نذراً. وقولهم: لغة عابِرَة أَي جائزة. وجارية مُعْبَرَة: لم تُخْفَض. وأَعبَر الشاة: وفرَّ صوفها. وجمل مُعْبَر: كثير الوبَر كأَن وبره وُفِّر عليه وإِن لم يقولوا أَعْبَرْته؛ قال: أَو مُعْبَرُ الظَّهْر يُنْبى عن وَلِيَّتِهِ، ما حَجَّ رَبُّه في الدنيا ولا اعْتَمَرَا وقال اللحياني: عَبَرَ الكَبشَ ترك صوفه عليه سنة. وأَكْبُشٌ عُبرٌ إِذا ترك صوفها عليها، ولا أَدري كيف هذا الجمع. الكسائي: أَعْبَرْت الغنم إِذا تركتها عاماً لا تُجزّها إِعْباراً. وقد أَعْبَرْت الشاة، فهي مُعْبَرَة. والمُعْبَر: التيس الذي ترك عليه شعره سنوات فلم يُجَزَّ؛ قال بشر بن أَبي خازم يصف كبشاً: جَزيزُ القَفا شَبْعانُ يَرْبِضُ حَجْرة، حديثُ الخِصَاء وارمُ العَفْل مُعْبَرُ أَي غير مجزوز. وسهم مُعْبَرٌ وعَبِرٌ: مَوْفُور الريش كالمُعْبَر من الشاء والإِبل. ابن الأَعرابي: العُبْرُ من الناس القُلْف، واحدهم عَبُورٌ.وغلام مُعْبَرٌ: كادَ يَحْتلم ولم يُخْتَن بَعْدُ؛ قال: فَهْوَ يُلَوِّي باللِّحاءِ الأَقْشَرِ، تَلْويَةَ الخاتِن زُبِّ المُعْبَرِ وقيل: هو الذي لم يُخْتَن، قارَب الاحتلام أَو لم يُقارِب. قال الأَزهري: غلام مُعْبَرٌ إِذا كادَ يحتلم ولم يُخْتَن. وقالوا في الشتم: يا ابن المُعْبَرَة أَي العَفْلاء، وأَصله من ذلك. والعُبْرُ: العُقاب، وقد قيل: إِنه العُثْرُ، بالثاء، وسيذكر في موضعه. وبنات عِبْرٍ: الباطل؛ قال: إِذا ما جِئْتَ جاء بناتُ عِبْرٍ، وإِن ولَّيْتَ أَسْرَعْنَ الذَّهابا وأَبو بناتِ عِبْرٍ: الكَذَّاب. والعُبَيْراءُ، ممدود: نبت؛ عن كراع حكاه مع الغُبَيْراء. والعَوْبَرُ: جِرْوُ الفَهْد؛ عن كراع أَيضاً. والعَبْرُ وبنو عَبْرَة، كلاهما: قبيلتان. والعُبْرُ: قبيلة. وعابَرُ بنُ أَرْفَخْشَذ بن سام بن نوح، عليه السلام. والعِبْرانية: لغة اليهود. والعِبْري، بالكسر: العِبْراني، لغة اليهود.
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR883 harf* ع ب ر * * العِبْرةُ * بالكسر الاسم من * الاعْتِبارِ * وبالفتح تحلب الدمع و * عَبِر * الرجل والمرأة والعين من باب طرِب أي جرى دمعه والنعت في الكل * عَابرٌ * و * اسْتَعْبَرَتْ * عينه أيضا و * العَبْرانُ * الباكي و * عُبْرُ * النهر بوزن عُذر و * عِبْرُهُ * بوزن تبِر شطُّه وجانبه و * العِبْرِيُّ * بوزن المِصرِّي * العِبْرَانِيُّ * وهو لغة اليهود و * المِعْبَرُ * بوزن المِبضع ما يُعبر عليه من قنطرة
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR12.174 harfعبر الرؤيا يعبرها عبرا بالفتح، وعبارة، بالكسر، وعبرها تعبيرا: فسره وأخبر بما يؤول، وكذا في المحكم وغيره، وفي الأساس بآخر ما يؤول إليه أمرها. وعبرها تعبيرا: فسرها وأخبر بما يؤول، كذا في المحكم وغيره، وفي الأساس بآخر ما يؤول إليه أمرها. وفي البصائر للمصنف: والتعبير أخص من التأويل، وفي التنزيل إن كنتم للرؤيا تعبرون أي إن كنتم تعبرون الرؤيا، فعداها باللام كما قال قل عسى أن يكون ردف لكم قال
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR yok21.428 harfعَبَرَهُ
1 عَبَرَهُ ذ , aor. عَبُرَ , (S, Mgh, O, Msb, K,) inf. n. عَبْرٌ and عُبُورٌ, [the latter of which is the more common,] (S, O, Msb, K,) He crossed it, went across it, or passed over it, (Mgh, Msb, K,) from one side thereof to the other; (Msb, K;) namely, a river, (S, Mgh, O, Msb, K, *) and a valley, (K, TA,) &c. (S, Mgh.) ― -b2- [Hence,] عَبَرَ بِهِ المَآءَ: see 2. ― -b3- عَبَرَ
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR2.839 harfعَبَرَ
عَبَرَ U ( n. ac. عَبْر 1 , عُبُوْر 27 ),
a. Passed, passed by; passed over; elapsed ( time ).
b. Crossed over; traversed.
c. Read over, perused.
d. Tested, weighed ( money ).
e. ( n. ac. عَبْر 1 , عِبَاْرَة 23t ), Explained, expounded, interpreted.
عَبِرَ
عَبِرَ A ( n. ac. عَبَر 4 ),
a. Wept, shed tears.
عَبَّرَ
عَبَّرَ II ,
a. Made to pass, cross, traverse.
b. [ Bi ],
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR40.054 harfعبر
عَبَرَ - يَعْبُرُ - عِبْرَة - اعْتَبَرَ - يَعْتَبِرُ
عَبَرَ - يَعْبُرُ + كائن + شيئاً أو أمراً: يبين ويشير ويهدي ويدل عليه
عَبَرَ - يَعْبُرُ + كائن + أمراً أو كلاماً: يبين ويشير ويهدي ويدل على معناه ودلالته
عَبَرَ - يَعْبُرُ + كائن + لأمر أو كلام أو حلم: يبين ويشير ويهدي ويدل لما يدل معناه ودلالته: يبين متعلقات الشيء وارتباطاته
{أفتوني في
Mücavir kökler92 mücavir (111 toplam)
- أول
4 ortak ayet · Alet kaldıraç demektir
- فرث
1 ortak ayet · Sindirilmiş gıda
- يدي
3 ortak ayet · El ve kol demektir
- سقي
2 ortak ayet · Sakiy: Kaba konmuş sudur
- بطن
2 ortak ayet · Batın karın demektir
- بصر
3 ortak ayet · Basar çevresiyle birlikte göz, ayn ise gözbebeği…
- خرب
1 ortak ayet · Harab (hı) : “Herib” üzerini toprak kaplamamış, parçalanmış…
- عجف
1 ortak ayet · Cılızlar
- غوط
1 ortak ayet · Çukur
- لبن
1 ortak ayet · Süt demektir
- سوغ
1 ortak ayet · “Sığa(sad)” kalıba dökülmüş şeydir
- سمن
1 ortak ayet · Yağ
Geçtiği ayetler(9)
… وَاللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ يَشَاءُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصَارِ
İbretKarşılaşan iki topluluğun durumlarında sizin için ibret vardır. Biri, Allah yolunda döğüşüyordu. Diğeri ise, kafirdi. Onlar, öbürlerinin kendilerinin iki katı olduklarını gözleriyle görüyorlardı. Allah, dilediğini yardımıyla destekler. Görebilenler için bunda ibret vardır.
وَإِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعَامِ لَعِبْرَةً نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهِ مِنْ بَيْنِ فَرْثٍ وَدَمٍ لَبَنًا خَالِصًا سَائِغًا لِلشَّارِبِينَ
İbretSizin için hayvanlarda da ibret vardır. Onların karınlarındaki fışkı ile kan arasından; size, içenlerin boğazından kolaylıkla geçen dupduru bir süt içiririz.
وَإِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعَامِ لَعِبْرَةً نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهَا وَلَكُمْ فِيهَا مَنَافِعُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ
İbretDavarlarda da sizin için elbette bir ibret vardır. Onların karınlarındakinden size içiririz. Sizin için onlarda daha bir çok faydalar vardır. Ve onlardan yersiniz de.
يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصَارِ
İbretAllah; gece ile gündüzü evirip çevirir. Doğrusu, görebilenler için bunda ibret vardır.
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَى
İbretŞüphesiz ki bunda, korkan kimseler için ibret vardır.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | عبر |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | جوز, مرر, نقل, أول |
| Zıt Kök | وقف |
| Çekirdek Özet 1 | Bir suyun, nehrin veya vadinin bir kıyısından karşı kıyısına geçmek, su setini aşmak |
| Çekirdek Özet 2 | Görünen somut durumdan, olaydan veya rüyadan hareketle arkasındaki görünmeyen manaya ve ilkeye geçiş yapmak |
| Çekirdek Özet 3 | Olayları durağan birer olgu olarak tüketmek yerine, aralarındaki nedensellik bağını çözerek ilkeler düzeyine aktaran zihinsel ve ahlaki intikal sistemi |
| Kritik Hata Riski | İbreti ve itibarı sadece geçmişe dönük pasif bir duygulanma, üzüntü veya rüya yorumlama zannetmek; somuttan ilkeye geçişi sağlayan analitik ve ameli geçiş boyutunu yitirmek |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| عب | Suyun hızlıca çekilmesi, yoğunlaşma, ağırlık ve kütlesel toplanma (عبأ, عبث, عبد, عبس) | ر | Çekirdekteki kütlesel ve yoğun hacim, ر harfinin akışkan, tekerrür eden ve başa/ileriye yönelten dinamiğiyle birleşerek bir sınır veya su kütlesi üzerinden karşı tarafa intikal etme, boydan boya geçme hareketine dönüşmüştür. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ع | göz; görme, bilme, kaynak | Karşı kıyıyı, hedefi ve intikal edilecek olan ufku görme, derinlemesine idrak etme |
| ب | ev, çadır; iç, barınma, içinde olma | Bir mekanın, durumun veya halin sınırları içinde bulunma, mevcut konumu kuşatma |
| ر | insan başı; baş, ilk, üst | Bir sınırdan öteye yönelme, başlangıçtan nihayete aşma, üstün ve öncü intikal |
| عبر | Gözün hedeflediği karşı kıyıya mevcut konumun sınırlarını yararak aşmak | Mevcut durumun (iç/ev) içinden bilincin ve bedenin (göz) harekete geçerek karşı sınıra (baş/üst) geçiş yapması, suyun bir kenarından öbür kenarına intikal eylemi |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir nehrin, vadinin veya suyun bir kıyısından (عِبْر) diğer kıyısına yürüyerek, yüzerek veya binek/gemi ile geçmek; gözyaşının göz pınarlarından dışarı akıp yanağı aşması (عَبْرَة). |
| Cahiliye şiiri kullanımı | İmruü'l-Kays muallakasında gözyaşının sınırdan dışarı akışını kökün bu anlamıyla şöyle anar: وَإِنَّ شِفَائِي عَبْرَةٌ مَهَرَاقَةٌ / فَهَلْ عِنْدَ رَسْمٍ دَارِسٍ مِنْ مُعَوَّلِ |
| Erken Arapça kullanım | et-Tırımmah, yolculukları ve çöl mesafelerini birbiri ardına aşan güçlü deveyi nitelemek üzere kökü şöyle kullanır: وَقَدْ تَبَطَّنْتُ بِهِلْوَاعَةٍ / عُبْرِ أَسْفَارٍ كَتُومِ البُغَامِ |
Kaynak Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha ve Kitābü’l-ʿAyn.
Sami etimolojik katman
Sami dillerinde عبر kökü, en köklü ve yaygın ortak miras katmanlarından birini temsil eder. Kuzeybatı Sami dillerinde (İbranice ע-ב-ר / ʿ-b-r, Süryanice ܥ-ܒ-ܪ / ʿ-b-r, Ugaritçe ʿbr) ve Akatçada (ebēru) temel anlam nehrin, denizin veya bir sınırın bir tarafından öbür tarafına geçmek, aşmak ve öte tarafta bulunmaktır. Nitekim Fırat veya Ürdün nehrinin karşı yakasından gelenleri ifade eden İbrani (ʿIvrī) kelimesi de doğrudan bu coğrafi ve fiziksel geçiş çekirdeğine dayanır. Arapçada kök bir yandan bu arkaik nehir geçişi ve coğrafi kıyı (ʿibr) anlamını bütünüyle korumuş, diğer yandan gözyaşının göz sınırını aşması (ʿabre), rüyanın zahiri suretinden batıni hakikatine geçilmesi (ta‘bîr), konuşanın iç dünyasındaki manayı ses yoluyla dinleyene aktarması (‘ibâre) ve görünenden görünmeyene çıkarım yapma (i‘tibâr, ‘ibre) biçiminde zengin bir semantik genişleme yaşamıştır.
Güven Kesin
Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT ve Payne Smith.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | عبر kökünün türevleri | Nehir geçmekten (ubûr), gözyaşı dökmeye (‘abre), rüya yorumlamaya (ta‘bîr), zihinsel intikale (i‘tibâr) kadar tüm türevler bir taraftan öbür tarafa aşma paydasında birleşir. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice עבר (ʿāḇar), Süryanice ܥܒܪ (ʿḇar), Akatça ebēru | Nehir geçmek, sınırı aşmak, karşı tarafa intikal etmek anlamında ortak Sami mirasıdır; İbrani kavim adı da bu kökten gelir. | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik katman | Eski Mısır dilinde karşıya geçmek veya nehir aşmakla ilgili bazı formlarla karşılaştırılsa da Sami dışı Afro-Asyatik kollarda düzenli ses denkliği sınırlıdır. | Muhtemel |
Kaynak David Cohen, Dictionnaire des racines sémitiques ve Brown-Driver-Briggs.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| عبر | Anlamlı | Karşıya geçmek, aşmak | Nehrin bir kıyısından diğerine geçmek; bir durumdan diğerine intikal etmek. | Hedef kök; Kur'an'da geçer. |
| عرب | Anlamlı | Açık ve net olmak, fesahat | İçteki manayı dışa vurarak anlaşılır kılmak; açık, fasih ve arı Arapça konuşmak. | Hedef kökle içten dışa aktarma yönüyle ortak; Kur'an'da geçer. |
| بعر | Anlamlı | Dışkı, hayvan gübresi | Deve ve koyun gübresi; bedenden dışarı atılan katı atık. | İçeriden dışarıya çıkma/atılma; Kur'an'da geçer. |
| برع | Anlamlı | Üstün gelmek, yetkinleşmek | Fazilet, ilim ve hünerde akranlarını geride bırakıp öne geçmek. | Sınırı aşıp yukarı çıkma; Kur'an'da geçmez. |
| رعب | Anlamlı | Korku, dehşet, dolmak | Korkudan yüreğin sarsılması veya bir kabın ağzına kadar dolup taşması. | Sınırı zorlayan içsel yoğunluk; Kur'an'da geçer. |
| ربع | Anlamlı | Dört, bahar, oturma yeri | Dört sayısı; bahar yağmuru ve hayvanların rahatça otladığı mekan. | Sınırları belirlenmiş düzenli alan; Kur'an'da geçer. |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| عبر | Merkez | İntikal, aşma, ders çıkarma | Bir engelin veya sınırın (nehir, biçim, hadise) bir yakasından diğerine doğrudan geçiştir. | Görünen durumdan görünmeyen ilkeye geçişi merkeze alır. |
| جوز | Komşu | Katetmek, aşmak | Bir mesafeyi veya engeli ortasından yarıp geçmeyi, boydan boya katetmeyi ifade eder. | عبر karşı kıyıya intikali hedeflerken, جوز mesafeyi delip geçme fiilidir. |
| مرر | Komşu | Geçip gitmek, uğramak | Bir şeyin yanından durmaksızın akıp gitmesi, temas edip ayrılmasıdır. | عبر kökündeki gibi bir yakadan karşı yakaya dönüşüm veya mana intikali içermez. |
| نقل | Komşu | Taşımak, aktarmak | Bir cismi veya bilgiyi bir mekandan başka bir mekana yer değiştirmektir. | Salt yer değişimidir; عبر kökündeki derinleşme ve mana aşması bulunmaz. |
| أول | Komşu | Aslına döndürmek, tevil | Bir şeyin başlangıç ve sonuç noktasını tespit ederek akıbetine irca etmektir. | عبر göstergeden anlama doğrudan sıçrama iken, أول süreci nihayetine bağlar. |
| وقف | Zıt | Durmak, hareketsiz kalmak | Hareketi, akışı veya intikali kesip olduğu yerde çakılı kalmaktır. | Karşı kıyıya veya ilkeye geçişi reddedip yüzeysel olguda takılma halidir. |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | عبر | Sınırı/nehri geçmek, ibret almak | Bir taraftan karşı tarafa fiziken veya zihnen intikal etmek. | Kesin |
| Latince | Transire, traicere, exemplum | Karşıya geçmek, aşmak, ibret verici örnek | Transire mekansal geçişi tam karşılar; exemplum ise ders çıkarma yönünü karşılar fakat ikisi tek gövdede birleşmez. | Güçlü |
| İngilizce | Cross, traverse, deduce/learn a lesson | Karşıya geçmek, ders çıkarmak, tabir etmek | Cross fiziksel geçişi, learn a lesson ahlaki intikali karşılar; rüya için interpret gerekir. | Güçlü |
| Almanca | Überqueren, hinübergehen, Lehre ziehen | Karşıya geçmek, ders çıkarmak | Überqueren kökün fiziksel nehir geçişini birebir verir; Lehre ziehen zihinsel intikali karşılar. | Güçlü |
| Fransızca | Traverser, franchir, tirer une leçon | Aşmak, geçmek, ibret almak | Traverser mekansal geçişi kusursuz aktarırken soyut anlam için yan kavramlar kullanılır. | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary ve Cassell’s Comparative Lexicon.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| عَابِرِي سَبِيلٍ | Yol geçiciler, yolcular | Mekansal olarak bir yerden durmaksızın geçip gitme hali (Nisâ 4:43). |
| تَعْبُرُونَ | Rüya tabir etmek | Rüyadaki sembollerin kıyısından uyanık hayattaki gerçeklerin kıyısına intikal etmek (Yûsuf 12:43). |
| عِبْرَةٌ / لَعِبْرَةً | Tarihsel ve kevni olaylardan ders ve ilke çıkarmak | Geçmiş kavimlerin helakinden veya kainattaki nizamdan tevhidi sonuçlara sıçramak (Âl-i İmrân 3:13, Nahl 16:66, Nûr 24:44, Nâziât 79:26, Yûsuf 12:111). |
| فَاعْتَبِرُوا | Kıyas yapmak, basiretle ders çıkarmak | Görünürdeki hadisenin sebeplerini tartarak benzer durumlara hüküm vermek (Haşr 59:2). |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İstidlal ve marifetullah yöntemi | Görünen alemden (şahit) görünmeyen aleme (gaip) geçişin imkanı ve epistemolojik değeri. | Duyulur olandan akledilir olana intikal. |
| Fıkıh | Kıyas teorisi ve usûl-i fıkıh | Haşr 59:2 ayetindeki emir üzerinden kıyasın şer'i bir delil olup olmadığı tartışması. | Hükmün illet vasıtasıyla asıldan fer'e geçirilmesi. |
| Tefsir | Kıssaların ve kevni ayetlerin gayesi | Tarihsel anlatıların kronolojik malumat değil, ilkesel dersler (‘ibre) barındırması. | Zahiri olaydan evrensel ahlaki ve ontolojik yasaya geçiş. |
| Hadis | Rüya tabiri ve nasihat kültürü | Sadık rüyanın yorumlanması ve kabir ziyaretlerinin ahireti hatırlatması bağlamı. | Sembolün arkasındaki hakikate ve ölümle asıl yurda intikal. |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Tevhit ve ahiret inancı | Şahitten gayba intikal | İmanı kuru taklitten tahkike ve yakin bilgisine ulaştırma | Evrendeki nizamın ve tarihin birer işaret olarak okunup yaratıcıya köprü kılınmasıdır. | Kesin |
| İlmi | Epistemoloji ve metodoloji | Analoji ve tümevarım | Tekil gözlemlerden genel yasalara ve soyut kurallara geçiş | Verilerin yüzeyinde kalmayıp aralarındaki illiyet bağını keşfetme sürecidir. | Güçlü |
| Siyasi | Tarih felsefesi ve devlet yönetimi | Tarihsel tecrübeden ilke türetme | Güç sarhoşluğunu engelleyerek adalet nizamını koruma | Güçlü medeniyetlerin çöküş nedenlerini analiz edip siyasal yapıyı buna göre tanzim etmektir. | Güçlü |
| İktisadi | Servet ve kaynak yönetimi | Değer ve meta dönüşümü | Maddi varlığı ahlaki ve sosyal yatırıma dönüştürme | Serveti sadece biriktirilen nesne görmeyip, toplumsal adaleti ve ahiret sermayesini sağlayan vasıtaya çevirmektir. | Muhtemel |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Matematiksel dönüşüm ve topolojik geçiş (Fonksiyon / Haritalama) | Bir uzaydaki verinin veya yapının, belirli bir kural doğrultusunda başka bir uzaya taşınması; girdiden çıktıya kurulan fonksiyonel geçiş bağıntısı. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Yorumbilim (Hermenötik) ve semiyotik intikal | Metnin veya sosyal eylemin görünen lafzi/maddi kabuğundan arkasındaki tarihsel, psikolojik ve anlamsal derinliğe doğru gerçekleştirilen anlamlandırma sıçraması. | Kesin |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | İbreti sadece 'ibretlik manzara' ifadesinde olduğu gibi pasif bir acıma, korku veya hayret hissine indirgemek; rüya tabirini ise kehanet düzeyinde daraltmak. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da ibret, akıl ve basiret sahiplerinin somut nesnelerden (yağmur, süt, hayvanlar, kavimlerin helaki) evrensel tevhidi ve ahlaki yasalara doğru gerçekleştirdiği zihinsel ve fiili sıçramadır. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Ayetlerin ve tarihin sunduğu göstergelerin yüzeyinde kalınır; kıssalar edebi hikayelere, kevni ayetler kuru ansiklopedik bilgilere dönüşür ve birey kendi hayatını bu yasalara göre inşa edemez. |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın nazil ettiği kıssaların ve kainat tasvirlerinin temel gayesini açıklar; Kur'an malumat yüklemez, olgudan ilkeye bir intikal köprüsü kurar. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Geçmiş kavimlerin akıbetini anlatan kıssalarda (Âl-i İmrân 3:13, Yûsuf 12:111), kevni nizamı sergileyen ayetlerde (Nahl 16:66) ve fıkhi istidlal zemininde (Haşr 59:2). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Dini metinleri salt lafızcı bir durağanlıkla okuma hatasını veya tarihi kıssaları sadece geçmişe ait trajik hatıralar olarak görme yanılgısını ortadan kaldırır. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamBir suyun, nehrin veya engelin bir kıyısından karşı kıyısına geçmek, fiziki sınırı aşmak.
- Soyut anlamGörünen, duyulur ve tekil bir olgunun sınırlarından hareketle, onun ardındaki akledilir, külli ve görünmeyen hakikate zihnen intikal etmek.
- Sistematik karşılıkOlgular aleminden (şahit) ilkeler ve yasalar alemine (gayb/külli) doğru bilgi ve amel köprüsü kuran hermenötik ve metodolojik intikal mekanizması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde müşahede edilen somut durumu, tarihi olayı veya rüya sembolünü; ise bu durumun arkasındaki soyut ilkeyi, ahlaki dersi veya hakikati temsil eder. geçiş sürecini ve karşı kıyıya intikali (ubûr eylemini); ise basiret ve akıl yoluyla olgunun tözünden çıkarılan anlamlandırma operatörünü gösterir. fonksiyonu, gözlemlenen tekil veriyi karşı taraftaki evrensel ilkeye bağlayan ibret/itibar sürecinin bütünüdür.