قمر
ق - م - ر
KÖK- 27 geçiş
- 26 ayet
- 7 sîga
- 13 sözlük
Kamer gökteki ayın kütlesi demektir.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Kamer gökteki ayın kütlesi demektir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR2.647 harfالقاف والراء والميم معهما
ق ر م، ق م ر، م ق ر، م ر ق، ر ق م، ر م ق كلهن مستعملات قرم: القَرْمُ الفحل المصعب.
وأَقْرِمَ أي ترك حتى استَقْرَمَ أي صار مُقْرَماً فهو أقْرَمُ، وهو المُكَرَّم، ويترك للفحلة لا يحمل عليه.
والقَرْمُ: تناول الحمل والجدي الحشيش، وأول ما يقرِمُ أطراف الشجر شيئاً، وهو راضع بعد.
والقَرْمُ: أن يُقَرَمَ من أنف البعير جليدة للسمة أي تقطع قطيعة فيبقى أثرها. فتلك السمة القرمة
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.285 harfالقَمَرُ بعد ثلاث ليالٍ إلى آخر الشهر، سُمِّيَ قَمَراً لبياضه. ومن كلام بعضهم: قُمَيْرٌ، وهو تصغيره. والقَمَرُ أيضاً: تَحَيُّرُ البصرَ من الثلج. وقد قَمِرَ الرجل يَقْمَرُ قَمَراً، إذا لم يبصر في الثلج. وقَمِرَتِ القِرْبَةُ أيضاً، وهو شيء يصيبها من القمر كالاحتراق، فيدخل الماء بين الأدمة والبشرة. وتَقَمَّرْتُهُ: أتيته في القَمْراءِ. وتَقَمَّرَ الأسد، إذا خرج في القَمْراءِ يطلب الصَيد. ومنه قول
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR13.009 harfق ر م
قمر ، قرم ، رقم ، رمق ، مرق ، مقر : مستعملات .
قرم : الحرّاني عن ابن السكيت يقال : قَرَم يَقرِم قَرْماً : إذا أكل أكلاً ضعيفاً . ويقال : هو يتقرَّم تقرُّمَ البهمة .
أبو عبيد عن أبي زيد يقال للصبيّ أول ما يأكل : قد قَرَم يقرِم قَرْماً وقُروماً .
ثعلب عن ابن الأعرابي : قَرِمتُ إلى اللحم أقرَم قَرَماً . وقَرَمت البَهْمةُ : إذا تناوَلتْ .
وقال الفرّاء : السَّخْلة تقرِم قَرْماً : إذا تعلمت
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR7.248 harf(باب القاف والميم وما يثلثهما)
(قمن) القاف والميم والنون كلمةٌ واحدة. يقال: هو قَمَنٌ أنْ يفعَل كذا، لا يثنى* ولا يُجمَع إذا فتحتَ ميمه، فإن كَسَرتَ أو قُلْت قَمينٌ ثنَّيت وجَمعت. ومعنى قَمِينٍ: خَليقٌ.
(قمه) القاف والميم والهاء فيه كلماتٌ ليست بأصليَّة. يقولون: قَمَه الشّيء، إذا انْغَمَس في الماء فارتفعَ حيناً وغابَ حيناً. وقِفاف قُمَّه. تَغيبُ في السَّرابِ وتظهر. وهذا في الإبدال، وأصله
(باب القاف والميم وما يثلثهما) (قمن) القاف والميم والنون كلمةٌ واحدة. يقال: هو قَمَنٌ أنْ يفعَل كذا، لا يثنى* ولا يُجمَع إذا فتحتَ ميمه، فإن كَسَرتَ أو قُلْت قَمينٌ ثنَّيت وجَمعت. ومعنى قَمِينٍ: خَليقٌ. (قمه) القاف والميم والهاء فيه كلماتٌ ليست بأصليَّة. يقولون: قَمَه الشّيء، إذا انْغَمَس في الماء فارتفعَ حيناً وغابَ حيناً. وقِفاف قُمَّه. تَغيبُ في السَّرابِ وتظهر. وهذا في الإبدال، وأصله قُمَّس. ويقولون: قَمَهَ البعيرُ مثل قَمَحَ، إذا رَفَعَ رأسَه ولم يشرب الماءَ، هو من الإبدال. وكلمةٌ أخرى من المقلوب، قال ابن دُرَيْد([1]): القَمَه مثل القَهَم، وهو قِلَّةُ الشَّهوة للطّعام، قَهِمَ وقَمِه. (قما) القاف والميم والحرف المعتلُّ كلمةٌ تدلُّ على حقارة وذُلّ. يقال: هو قَمِيٌّ بيّن القَماءة، أي الحقارة. وأقْمَيْته أنا: أذللته. وإذا هُمِز كان لـه معنىً آخر، وذلك قولهم: تقمَّأْت الشَّيء، إذا طلبتَه، تَقَمُّؤاً. وزعم ناسٌ أنَّ هذا من باب الإعجاب، يقال أقمأَني الشَّيءُ: أعجبني. وأقْمَأَتِ الإبِلُ: سَمِنَتْ. وتَقَمَّأْتُ الشَّيء: جمعته شيئاً بعد شيء. قال: لقد قَضَيْتُ فلا تَستهزئا سَفَهاً *** ممَّا تقمَّأْتُه من لذّةٍ وطَرِي([2])(قمح) القاف والميم والحاء أُصَيلٌ يدلُّ على صفةٍ تكون عند شُرب الماء من الشَّارب، وهو رَفْعُهُ رأسَه. من ذلك القامح، وهو الرَّافع رأسَه من الإبل عند الشُّرب امتناعاً منه. وإبلٌ قِماح. قال: ونحنُ على جوانبِها قُعودٌ *** نَغضُّ الطَّرفَ كالإبلِ القِمَاحِ([3])ويقولون: رَوِيَتْ حَتَّى انقَمَحَتْ، أي تركت الشُّرب رِيَّاً. وشَهْرا قُِمَاحٍ: أشدُّ ما يكون من البَرْدِ، وسمِّيا بذلك لأنَّ الإبلَ إذا وردت آذاها بَردُ الماء فقَامَحَتْ، أي رفَعَتْ رؤوسَها. ومما شذَّ عن هذا الأصل القَمْح، وهو البُرّ. ويقولون -ولعله أن يكون صحيحاً: اقتَمَحْتُ السَّويقَ وقَمَحْتُه، إذا ألقيتَه في فمك براحَتِك. قال ابن دريد([4]): القُمْحة من الماء: ما ملأَ فاكَ منه. والقُمَّحات: الوَرْس، أو الزَّعفران، أو الذَّرِيرة، كلُّ ذلك يُقال. (قمد) القاف والميم والدال أصَيلٌ يدلُّ على طُولٍ وقُوّة وشِدّة. من ذلك القُمُدُّ: القويُّ الشَّديد. قال ابن دريد([5]): "القَمْد أصل بناء القُمُدّ. [و] الأقمد: الطَّويل، رجلٌ أَقْمدُ وامرأةٌ قمداء، وقُمُدّ وقُمُدَّة". (قمر) القاف والميم والراء أصلٌ صحيح يدلُّ على بَياضٍ في شيء، ثم يفرّع منه. من ذلك القَمَر: قَمَر السَّماء، سمِّي قمراً لبياضه. وحمارٌ أقمر، أي أبيض. وتصغير القَمَر قُمَيْر: قال: وقميرٍ بدا ابن خمسٍ وعشريـنَ فقالت له الفتاتان قُوما([6])ويقال: تقمَّرتُه: أتيتُه في القَمْراء. ويقولون: قَمِرَ التَّمْر: وأقْمَرَ، إذا ضَرَبَهُ البردُ فذهبت حلاوتُه قبل أن يَنضَج. ويقال: تَقَمَّر الأسدُ، إذا خَرَجَ يطلبُ الصيد في القَمْرَاء، قال: سَقَط العِشاءُ به على مُتَقمِّرٍ *** ثَبْتِ الجَنَانِ مُعَاوِدِ التَّطْعانِ([7])وقمَرَ القومُ الطّيرَ، إذا عَشَّوْها ليلاً فصادُوها. فأمَّا قول الأعشى: تَقَمَّرَها شيخٌ عِشاءً فأصبحتْ *** قُضاعِيَّةً تَأْتي الكواهنَ ناشِصا([8])فقيل: معناه كما يتقمَّر الأسدُ الصْيدَ. وقال آخرون: تقمّرها: خدَعها كما يُعَشَّى الطّائرُ ليلاً فيُصَاد. ومن الباب: قَمِرَ الرّجُل، إذا لم يُبصِر في الثَّلج. وهذا على قولهم: قَمِرَت القِربة: وهو شيءٌ يُصِيبُها كالاحتراق من القَمَر. فأمّا قولُهم: قَمَرَ يَقْمِرُ قَمْراً، والقِمار من المقامرة، فقال قومٌ: هو شاذ عن الأصل الذي ذكرناه، وقال آخرون: بل هو منه. وذلك أنَّ المُقامِرَ يزيد مالُه ولا يَبْقَى على حال. وهذا شيءٌ قد سَمِعناه. واللهُ أعلمُ بصحَّتِه. قال ابن دريد: تَقَمَّرَ الرّجُل: إذا طَلَبَ من يقامره([9]). ويقال: قَمَرْتُ الرّجُلَ أقمُره وأقمِرُه. (قمس) القاف والميم والسين أصلٌ صحيحٌ يدلُّ على غَمْسِ شيءٍ في الماء، والماء نفسُه يسمَّى بذلك. من ذلك قَمَسْت الشيءَ في الماء: غَمَسْتُه. ويقال: إنّ قاموس البحرِ: مُعظَمه. وقالوا في ذكر المَدِّ والجزر: إنَّ مَلَكاً قد وُكِّل بقاموس البحر، كلَّما وَضَعَ رجلَه فاض، فإذا رفَعَها غاضَ. ويقولون*: قَمَسَ الولدُ في بطن أمِّه: اضطرب. والقَمَّاس: الغَوَّاص. وانْقَمَسَ النّجم: انحطَّ في المَغْرِب. وتقول العربُ للإنسان إذا خاصم مَنْ هو أجرأ منه: "إنما يُقَامِسُ حُوتاً". (قمش) القاف والميم والشين. يقولون: القَمْش: جَمْعُ الشيء من ها هنا [وهُنَا([10])]. (قمص) القاف والميم والصاد أصلان: أحدهما يدل على لُبس شيء والانشِيامِ فيه، والآخَر على نَزْوِ شيءٍ وحركة. فالأوَّل القَميص للإنسان([11]) معروف. يقال: تَقَمَّصَه، إذا لَبِسه. ثم يُستعار ذلك في كلِّ شيء دخل فيه الإنسان، فيقال: تقمَّصَ الإمارَةَ، وتقمَّص الوِلاية. وجَمْع القميص أقمصةٌ، وقُمُص. والأصل الآخر القَمْص، من قولهم: قمص البعير ويقمُص قمصاً وقِمَاصاً، وهو أن يرفع يدَيه ثم يطرحَهما معاً ويَعجِنَ برجليه. وفي الحديث([12])ذكر القامصة، وهو من هذا. يقال قَمَص البحر بالسَّفينة، إذا حَرّكَها بالموج، فكأنَّها بعيرٌ يقمِصُ. (قمط) القاف والميم والطاء أُصَيْلٌ يدلُّ على جمع وتجمُّع. من ذلك القَمْط: شدُّ أعصابِ الصبيِّ بقماطِهِ. ومنه قُمِطَ الأسير، إذا جُمع بين يديه ورجليه بِحبل. ووقعت على قِماطِهِ، معناه، على عَقْدِ أمرِهِ كيف عَقْدُه، وكذلك إذا فَطِنْتَ له. ومرَّ بنا حولٌ قَميطٌ، أي تامٌّ جميع. وسِفادُ الطَّائرِ قَمْطٌ أيضاً، لجمعه ماءه في أُنثاه. (قمع) القاف والميم والعين أصولٌ ثلاثة صحيحة: أحدها نزولُ شيءٍ مائعٍ في أداةٍ تُعْمَل له، والآخَر إذلالٌ وقهر، والثالث جنسٌ من الحيوان. فالأوَّل القِمَعُ معروف، يقال قِمَعٌ وقِمْع. وفي الحديث: "وَيلٌ لأقماع القول"، وهم الذين يَسمَعون ولا يَعُون، فكأنَّ آذانَهم كالأقماع التي لا يَبْقَى فيها شيء. ويقولون: اقتَمَعْتُ ما في السِّقاء، إذا شربتَه كلَّه، ومعناه أنك صِرْت([13]) له كالقِمَع. والأصل الآخَر، وقد يمكنُ أنْ يُجمَعَ بينه وبين الأوَّل بمعنىً لطيف، وذلك قولُهم: قمَعْتُه: أذلَلْتُهُ. ومنه قَمَعْتُه، إذا ضربته بالمِقْمَع. قال الله تعالى: ﴿ولهُمْ مَقَامِعُ مِنْ حَدِيدٍ﴾ [الحج 21]. وسمِّي قَمَعَة بن الياس لأنَّ أباه أمره بأمرٍ فانقمع في بيته، فسمِّي قَمَعة. والقياس في هذا والأوَّلِ متقارِب؛ لأنَّ فيه الوُلوجَ في بيته وكذلك الماءُ ينقمع في القِمَع. والأصل الآخَر القَمَع: الذُّباب الأزرق العظيم. يقال: تركناه يتَقَمَّع الذِّبَّانُ من الفَرَاغ، أي يذُبُّها كما يتقمَّع الحِمار. وتُسمَّى تلك الذِّبَّانُ: القَمَعُ. قال أوس: ألم تر أنَّ اللهَ أنزلَ نصرَه *** وعُفْرُ الظِّباء في الكِناسِ تَقَمَّعُ([14])ويقال: أقْمَعتُ الرّجل عنِّي، إذا ردَدتَه عنك. وهو من هذا، كأنَّه طردَه. ومما حُمِل على التَّشبيه بهذا، القَمَعُ: ما فوق السَّناسِن من سَنام البعيرِ من أعلاه. ومنه القَمَع: غِلَظٌ في إحدى رُكبتَي الفَرَس. والقَمَع: بَثْرَةٌ تكون في المُوق من زيادةِ اللَّحم. ومما شَذَّ عن هذه الأصولِ قولُهم: إنَّ قمعة مالِ القومِ: خيارُه([15]). (قمل) القاف والميم واللام كلماتٌ تدلُّ على حَقارةٍ وقماءة. رجلٌ قَمَليٌّ، أي حقير، والقُمَّل: صِغار الدَّبا. وأقْمَلَ الرِّمْث، إذا بدا ورقُه صغاراً، كأنَّ ذلك شبِّه بالقُمَّل. --------------ـــ ([1]) الجمهرة (3: 167). ([2]) لابن مقبل، كما في المجمل واللسان (قمأ). ([3]) لبشر بن أبي خازم، كما في اللسان (قمح) ومختارات ابن الشجري 80. ([4]) الجمهرة (2: 182). ([5]) الجمهرة (2: 294). ([6]) لعمر بن أبي ربيعة في ديوانه 50 والأزمنة والأمكنة للمرزوقي 50. ورواية الديوان: "له قالت الفتاتان". وفي الأزمنة: وقمير بدا لخمس وعشريـ *** ـن لـه قالت الفتاتان قوما قال المرزوقي: "يريد قومَنْ". ([7]) لعبد الله عنمة الضبي، كما في اللسان (قمر) برواية: "حامي الذمار معاود الأقران". وقبله: أبلغ عثيمة أن راعي إبله *** سقط العشاء به على سرحان وانظر أمثال الميداني (1: 300). ([8]) ديوان الأعشى 108 واللسان (قمر، نشص). ([9]) في الجمهرة (2: 406): "إذا غلب من يقامره"، وما هنا صوابه. ([10]) في المجمل: "من هنا وهنا". ([11]) في الأصل: "الإنسان". ([12]) هو حديث علي كرم الله وجهه أنه "قضى في القارصة والقامصة والواقصة بالدية أثلاثاً". ([13]) في الأصل: "صوت". ([14]) كذا وصواب الرواية: "أرسل مزنة"، كما في المجمل واللسان وإصلاح المنطق 49 والمخصص (8: 183). وأما رواية المقاييس فهي في بيت آخر لرجل إسلامي أنشده ياقوت في رسم القادسية، وهو: ألم تر أن الله أنزل نصره *** وسعد بباب القادسية معصم ([15]) في الأصل: "خيارهم"، صوابه في المجمل.
ـ
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR428 harf- القمر: قمر السماء. يقال عند الامتلاء وذلك بعد الثالثة، قيل: وسمي بذلك لأنه يقمر ضوء الكواكب ويفوز به. قال: ﴿هو الذي جعل الشمس ضياءا والقمر نورا﴾ [يونس/5]، وقال: ﴿والقمر قدرناه منازل﴾ [يس/39]، ﴿وانشق القمر﴾ [القمر/1]، ﴿والقمر إذا تلاها﴾ [الشمس/2]، وقال: ﴿كلا والقمر﴾ [المدثر /32]. والقمراء: ضوءه، وتقمرت فلانا: أتيته في القمراء، وقمرت القربة: فسدت بالقمراء، وقيل: حمار أقمر: إذا كان على لون
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR858 harfق م ر
أقمر الهلال: صار في الليلة الثالثة قمراً.
وفي مثل " الليل طويل وأنت مقمر " وليلة مقمرة وأتيته في القمراء وقعدنا في القمراء وهذه ليلة القمراء وهي ضوء القمر.
وتقمّر الظباء: تصيّدها في القمراء لأنه يقمر بصرها فيها.
يقال قمر الرجل إذا تحيّر بصره في القمراء وبياض الثلج فلم يبصر.
وقمر الكتان: احترق من القمر وغاب قمير وهو القمر عند المحاق.
قال عمر بن أبي ربيعة: وقمير
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR7.645 harfالقُمْرَة: لون إِلى الخُضْرة، وقيل: بياض فيه كُدْرَة؛ حِمارٌ أَقْمَرُ. والعرب تقول في السماء إِذا رأَتها: كأَنها بطنُ أَتانٍ قَمْراءَ فهي أَمْطَرُ ما يكون. وسَنَمَةٌ قَمْراءُ: بيضاء؛ قال ابن سيده: أَعني بالسَّنَمَة أَطرفَ الصِّلِّيان التي يُنْسِلُها أَي يُلْقيها. وفي الحديث: أَن النبي،صلى الله عليه وسلم، ذكر الدجال فقال: هِجانٌ أَقْمَرُ. قال ابن قتيبة: الأَقمر الأَبيض الشديد البياض، والأُنثى
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR608 harf* ق م ر * * القَمَرُ * بعد ثلاث إلى آخر الشهر سمي قمرا لبياضه والقمر أيضا تحير البصر من الثلج وقد * قَمِرَ * الرجل من باب طرب و * القِمَارُ المُقَامَرةُ * و * تَقَامَرُوا * لعبو القمار و * قَامَرَهُ فَقَمَرَهُ * من باب ضرب غلبه في لعب القمار وقامره فقمره من باب نصر فاخره في القمار فغلبه وعود * قَمَارِيٌّ * بفتح القاف منسوب الى موضع ببلاد لاهند و * القُمْرِيُّ * منسوب الى طير * قُمْرٍ * بوزن حمر
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR8.443 harfالقمرة، بالضم: لون إلى الخضرة، أو بياض فيه كدرة، أو البياض الصافي، حمار أقمر. والعرب تقول في السماء إذا رأتها: كأنها بطن أتان قمراء، فهي أمطر ما تكون. وفي حديث الدجال: هجان أقمر. قال ابن قتيبة: الأقمر: الأبيض الشديد البياض، والأنثى قمراء. ويقال للسحاب الذي يشتد ضوءه لكثرة مائه: سحاب أقمر. وفي حديث حليمة: ومعها أتان قمراء، أي بيضاء. والقمر الذي في السماء معروف. قال ابن سيده: يكون في الليلة الثالثة
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR8.024 harfقَمِرَ
1 قَمِرَ ذ , aor. قَمَرَ , (S, A, K,) inf. n. قَمَرٌ, (S,) He, (a man, S, A, K, and an antelope, and a bird, TA,) and it, (a man's sight, A,) became dazzled (S, A, K) in the moonlight, (A,) or by snow, (S, A, K,) so that he could not see: (S, A:) he (an antelope) became deprived of his sight by the light of the moon, so that he was perplexed, and unable to see his right course. (IKtt.) ―
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.792 harfقَمَرَ
قَمَرَ I , ( n. ac. قَمْر 1 ),
a. Played, gambled.
b. I , U ( n. ac. قَمْر 1 ), Vanquished at play.
c. [ coll. ], Vanquished in disputing.
قَمِرَ
قَمِرَ A ( n. ac. قَمَر 4 ),
a. Was white.
b. Was snow-blind; was dazzled.
c. Was unable to sleep in the moonlight; was moon-struck.
d. Burst ( water-skin ).
قَاْمَرَ
قَاْمَرَ III ,
a. Played, gambled with.
b. [ coll. ],
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR yok28.397 harfقمر
قَمِرَ - يَقْمَرُ - قَمَر
قَمِرَ - يَقْمَرُ + الكائن أو الشيء: يكون ذا لون أبيض مضيء مشوب بكدرة
قَمَر: اسم فعل من " قَمِرَ - يَقْمَرُ ": وهو كذلك اسم آلة منه: ما " يَقْمَرُ " الأشياء: وهو اصطلاحاً اسم الكوكب المعروف، ويبدو أنه سمي بذلك لأنه يضفي على الأشياء ضوءاً أبيض مشوباً بكدرة
واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " شدة اللون ونصوعه بالضياء"،
Mücavir kökler33 mücavir (122 toplam)
- شمس
18 ortak ayet · Güneş demektir
- ليل
10 ortak ayet · Durgun suyda dibe çöken mile “leyl“, akıp denize giden…
- سخر
8 ortak ayet · Sahr kayalık sahadır
- نهر
9 ortak ayet · Durgun suyda dibe çöken mile “leyl“ akıp denize giden…
- نجم
3 ortak ayet · Gezegen yıldızdır
- أجل
4 ortak ayet · İcl havuz demektir
- سرج
2 ortak ayet · Kandil demektir
- سمي
4 ortak ayet · Ad verilen
- جري
4 ortak ayet · Cariye yelkenli sandal demektir
- خلق
6 ortak ayet · Halk: Halk, deri veya bez parçası demektir
- ولج
2 ortak ayet · Arı kovanının giriş çıkış deliğidir
- سمو
6 ortak ayet · “Sem” hayvanın sırtı, “ard” da hayvanın karnıdır
Geçtiği ayetler(26)
فَالِقُ الْإِصْبَاحِ وَجَعَلَ اللَّيْلَ سَكَنًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ
Ve aySabahı yarıp çıkarandır. Geceyi bir sükun, güneşi ve ayı da vakit ölçüsü kılmıştır. İşte bu; Aziz, Alim olanın takdiridir.
… عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ تَبَارَكَ …
Ve ayMuhakkak ki sizin Rabbınız; gökleri ve yeri altı günde yaratan, sonra Arş’a hükmeden Allah’tır. Gündüzü; durmadan kovalayan gece ile bürür. Güneş, ay ve yıldızlar O’nun emri ile müsahhar kılmışlardır. Bilin ki; yaratma da, emir de O’nundur. Alemlerin Rabbı olan Allah’ın şanı ne yücedir.
هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاءً وَالْقَمَرَ نُورًا وَقَدَّرَهُ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ مَا …
Ve ayGüneşi ziya ayı nur yapan, yılların sayısını ve hesabı bilmeniz için aya konak yerleri düzenleyen O’dur. Allah, bunları ancak hak ile yaratmıştır. Bilen insanlar için ayetlerini uzun uzadıya açıklar.
إِذْ قَالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يَاأَبَتِ إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي سَاجِدِينَ
Ve ayHani Yusuf babasına demişti ki: Babacığım, rüyamda on bir yıldızla, güneşi ve ayı gördüm. Gördüm ki onlar bana secde etmektedirler.
… عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ الْأَمْرَ يُفَصِّلُ الْآيَاتِ …
Ve ayAllah O’dur ki; gökleri gördüğünüz gibi yükseltmiş, sonra Arş’a hükmetmiştir. Güneşi ve ayı buyruğu altına almıştır. Bunların her biri belli bir süreye kadar hareket edecektir. İşleri yürütür. Rabbınızla karşılaşacağınıza kesin olarak inanmanız için ayetleri uzun uzun açıklar.
وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَائِبَيْنِ وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ
Ve ayDevamlı olarak yörüngelerinde yürüyen güneşi ve ayı size müsahhar kıldı. Geceyi ve gündüzü de size teshir etti.
وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومُ مُسَخَّرَاتٌ بِأَمْرِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ
Ve ayGeceyi, gündüzü, güneşi ve ayı sizin buyruğunuza verdi. Yıldızlar da O’nun buyruğu ile müsahhar kılınmıştır. Muhakkak ki bunda, akleden bir kavim için ayetler vardır.
وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ
Ve ayGeceyi ve gündüzü, güneşi ve ayı yaratan O’dur. Her biri bir yörüngede yüzer.
وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ
Ve ayAndolsun ki; onlara: Gökleri ve yeri yaratan, güneşi ve ayı müsahhar kılan kimdir? diye sorsan, elbette; Allah’tır, diyecekler. O halde neye, çevrilip döndürülüyorlar?
… فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى وَأَنَّ اللَّهَ بِمَا …
Ve ayGörmez misin ki; Allah, geceyi gündüze, gündüzü de geceye katar. Güneşi ve ayı buyruk altında tutar. Her birisi belirli bir süreye kadar akıp gider. Muhakkak ki Allah, yaptıklarınızdan haberdardır.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | قمر |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | هلل, نور, كوكب |
| Zıt Kök | شمس |
| Çekirdek Özet 1 | Donuk beyazlık, ay ışığı ve bu ışığın aydınlattığı kütle |
| Çekirdek Özet 2 | Belirli menzillerle geceyi aydınlatan ve takvimi kuran gök cismi |
| Çekirdek Özet 3 | Kozmik teshîr, matematiksel hesap ve nesnel zaman intizamı |
| Kritik Hata Riski | Ayı bağımsız bir ışık kaynağı veya kutsal bir güç sanmak; döngüsel hesap işlevini göz ardı etmek |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ق | ufuktaki güneş, iğne deliği; dönme, toplanma, sınır | Döngüsel hareket, odaklanma ve belirli menzillerle sınırlanma |
| م | su; akış, çokluk, derinlik | Işığın yayılması, akıcı aydınlanma ve geceyi kuşatan fazlar |
| ر | insan başı; baş, ilk, üst | Gökkubbede yükselme, tepede görünür olma ve belirginleşme |
| قمر | Belirli bir sınır ve döngü içinde toplanan ışığın gökte yükselerek yumuşak bir akışla yayılması | Harflerin birleşimi, gökyüzünde yükselen, sınırları ve evreleri belirli, aydınlığını geceye yayan beyaz kütle hareketini kurar |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Pürüzlü, donuk veya yeşile çalan beyazlık rengi; özellikle yaban eşeğinin sırtındaki veya buluttaki soluk beyaz renk; ayın üçüncü gecesinden sonra kazandığı parlak beyaz kütle hali |
| Cahiliye şiiri kullanımı | el-A‘şâ, ay ışığının aydınlığında avlanma ve aldatma anlamında kullanmıştır: تَقَمَّرَها شيخٌ عِشاءً فأصبحتْ / قُضاعِيَّةً تَأْتي الكواهنَ ناشِصا |
| Erken Arapça kullanım | Emevî dönemi şairi Ömer b. Ebî Rebî‘a, ayın küçülüp inceldiği son demlerini tasvir etmek için kökün ism-i tasgîr formunu kullanmıştır: وقميرٍ بدا ابن خمسٍ وعشرينَ فقالت له الفتاتان قُوما |
Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, Lisān al-ʿArab, Dīvânü’l-Aʿşâ.
Sami etimolojik katman
Sami dilleri ailesinde genel olarak ay kavramı için *y-r-ḥ (İbranice yārēaḥ, Fenikece yrḥ, Ugaritçe yrḥ, Akadca arḫu) veya *ś-h-r (Aramice ve Süryanice sahrā) kökleri yaygın biçimde kullanılırken, Arapça قمر kökü bu genel adlandırmadan ayrılarak semantik açıdan renk ve parlaklık niteliği üzerinden ayırt edici bir gelişim göstermiştir. Kökün Afro-Asyatik ve Güney Sami katmanındaki izdüşümleri, belirgin bir beyazlık, ay ışığı ve solgun parıltı anlam alanında yoğunlaşır. Güney Arabistan (Epigrafik Sabaice) yazıtlarında kökün ışık saçma ve dolunay bağlamlarıyla kesiştiği görülürken, Ge‘ez (Eski Habeşçe) dilinde güvercin rengi veya soluk beyazlık çağrışımı varlığını korur. Arapçada hilal evresinden sonra, özellikle üçüncü geceden itibaren gökte tam olarak beliren, pürüzsüz ziyânın aksine geceye dingin bir nur veren beyaz gök kütlesi bu kökle adlandırılmıştır.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Leslau (Comparative Dictionary of Ge'ez), Lane’s Lexicon, Maqāyīs al-Lugha.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Donuk beyazlık, ay ışığı ve bu ışıkta avlanma | Bulanık beyaz renkten (kudra ile karışık beyazlık) hareketle ayın üçüncü gecesinden itibaren gökteki cisme isim verilmiştir | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Güney Sami ve epigrafik bağlar | Kuzeybatı Sami dillerindeki yaygın ay köklerinden farklı olarak Güney Arapça ve Habeşçe kollarında parlaklık ve renk tonu üzerinden özelleşmiştir | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Afro-Asyatik katmanda güvenilir ve spekülasyondan uzak bir ortak kök biçimi tespit edilememiştir | Veri bulunamadı |
Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| قمر | Anlamlı | Beyazlık ve ay | Gökteki ay, donuk beyazlık, ay ışığında avlanmak veya aldatmak | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| قرم | Anlamlı | Isırma, kabuk soyma, üstünlük | Ağaç kabuğunu kemirmek; damızlık aygır deve veya kabilenin önderi | Kur'an'da geçmez; çekirdekteki öne çıkma ve kavrama ile ilgilidir |
| مقر | Anlamlı | Acılık, ekşilik, tuzlu suya yatırma | Sabır otu gibi acı tat; balığı tuzlu suda bekletme | Kur'an'da geçmez |
| مرق | Anlamlı | Delip geçme, hızla çıkma | Okun avı delip hızla fırlaması; dinden hızla çıkmak; çorba suyu | Kur'an'da geçmez |
| رقم | Anlamlı | Çizme, yazma, damgalama | Yazılmış kitap, alamet koyma, kumaşa nakış yapma | Kur'an'da geçer; iz bırakarak belirgin kılma yönüyle örtüşür |
| رمق | Anlamlı | Göz ucuyla bakma, son hayat belirtisi | Hafifçe göz ucuyla bakmak; can çekişirken kalan son nefes | Kur'an'da geçmez |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| قمر | Merkez | Gece ışığı ve döngüsel gök cismi | Yansıtıcı, soğuk ve aşamalı beyaz ışığıyla geceyi aydınlatan kütle | Belirli menzilleri olan, evre evre değişen ve takvim hesabı sunan gök cismi |
| شمس | Zıt | Gündüz ışığı ve bizzat ısı/ışık kaynağı | Bizzat yakıcı ışık (ziyâ) ve hararet kaynağı iken, kamer yansıtılmış nur taşır | Gündüzü kuran, bizzat yakan ve tekdüze dönen ana gök kütlesi |
| هلل | Komşu | Ayın ilk evresi ve başlangıç | Ayın ilk bir iki gecesindeki ince hilal halidir; kamer ise dolmaya başladığı andır | Zaman başlangıcını duyuran ince yay biçimi |
| نور | Komşu | Aydınlık ve ışıma | Genel anlamda aydınlatıcı unsurdur; kamer ise bu nurun gökteki somut taşıyıcısıdır | Ziyadan farklı olarak yakıcı olmayan yumuşak aydınlık |
| كوكب | Komşu | Gezegenler ve yıldız kütleleri | Noktasal parlaklık gösteren gök cisimleridir; kamer ise geniş yüzeyli ve menzillidir | Gökyüzünü bezeyen ve yön bulduran diğer gök kütleleri |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | قمر | Gökteki ay kütlesi ve soğuk beyaz ışık | Dolunay ve döngüsel ay evrelerini kapsayan temel gök cismi adı | Kesin |
| Latince | Luna | Ay, ay ışığı | Yalnızca gök cismini ve dişil gece sembolizmini karşılar; kökün donuk beyazlık ve avlanma türevlerini içermez | Güçlü |
| İngilizce | Moon, lunar body | Ay, kamerî gök cismi | Astronomik gök cismini ve evrelerini karşılar; kökün renk (soluk beyazlık) ve kumar türevlerini dışarıda bırakır | Kesin |
| Almanca | Mond | Ay | Astronomik kütleyi ve periyodik takvim döngüsünü karşılar; Arapçadaki pürüzlü beyazlık çağrışımını taşımaz | Kesin |
| Fransızca | Lune | Ay | Gece ışığını ve gök cismini verir; kökün erken dönem Arapçasındaki avcılık ve ışık aldanması türevlerini kapsamaz | Kesin |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Littré.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| الْقَمَرَ / وَالْقَمَرَ | Zaman ölçüsü ve takvim aracı (menziller) | Kozmik intizam, yılların sayısı ve takvim hesabı bağlamı; Yûnus 10:5, Yâsîn 36:39, er-Rahmân 55:5 |
| الْقَمَرَ / لِلْقَمَرِ | Allah'ın emrine boyun eğdirilmiş (müsahhar) bir ayet | Kozmik tevhid ve aya secde edilmemesi uyarısı; el-A'râf 7:54, en-Nahl 16:12, Fussilet 41:37 |
| وَقَمَرًا / الْقَمَرَ | Yansıtıcı yumuşak ışık (nûr) kaynağı | Güneşin ziyâ, ayın ise aydınlatıcı bir nûr kılındığı yaratılış bağlamı; Furkân 25:61, Nûh 71:16 |
| اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ / وَخَسَفَ الْقَمَرُ | Kıyamet alameti ve kozmik çöküş işareti | Ayın yarılması mucizesi veya ışığının sönüp güneşle birleştirilmesi bağlamı; el-Kamer 54:1, el-Kıyâme 75:8-9 |
| وَالْقَمَرِ | Üzerine yemin edilen azametli kozmik şahit | İlahî kudretin büyüklüğüne ve gece-gündüz dengesine yemin bağlamı; el-Müddessir 74:32, el-İnşikâk 84:18, eş-Şems 91:2 |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Kozmik intizam ve tevhid delili (hudûs ve teshîr) | Ayın bir yörüngeye ve hesaba boyun eğdirilmiş olması; şirk unsuru veya ilah olamayacağı | Teshîr, inşikak ve kozmik nizam kavramları |
| Fıkıh | İbadet vakitlerinin ve takvimin tespiti (hilal ve rüyet) | Ay döngüsünün oruç, hac ve iddet gibi şer'i hükümlere esas teşkil etmesi; hesap ile rüyet ilişkisi | Kamerî takvim, menziller ve vakit tayini |
| Tefsir | Ziyâ ve nûr ayrımı, menziller ve inşikaku'l-kamer | Güneş ile ay arasındaki ışık farkı, ayın menzilleri ve kıyamet bağlamındaki yarılma mucizesi | Kozmik ayetlerin hikmeti ve mucize boyutu |
| Hadis | Rüyet-i hilal, küsûf/husûf ve rüyetullah tasviri | Ay tutulmasının ölüm veya doğumla bağının olmaması; müminlerin Rablerini dolunayı görür gibi görecekleri | Küsûf namazı, tevhid ve rüyetullah tasviri |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Kozmik tevhid ve ibadet bilinci | Boyun eğdirilmiş ilahî nişane (ayet-i müsahhara) | İlahlaştırılmayı reddedip yaratıcıya işaret etme | Ay doğrudan secde edilen bir güç değil, insana hizmet eden ve Allah'a secde eden bir kuldur (Fussilet 41:37) | Kesin |
| İlmi | Astronomi, matematik ve takvim bilimi | Döngüsel hareket ve menzil cetveli | Zamanın ve hesaplamanın objektif ölçütü olma | Ayın menzilleri matematiksel zaman ve takvim tayini için evrensel bir cetvel işlevi görür (Yûnus 10:5) | Kesin |
| Siyasi | Toplumsal düzen ve ortak zaman birliği | Evrensel takvim ve ortak senkronizasyon | Bütün insanlık için açık ve manipüle edilemez zaman standardı | Kamerî döngü, otoritelerin takvim tahrifini engelleyen nesnel ve kamusal bir referanstır | Güçlü |
| İktisadi | Borç, vade, ziraat ve akit süreleri | Vade belirleme ve periyodik ölçü | İktisadi yükümlülüklerin zamanlamasını kesinleştirme | Borçlanma, kira ve zekat gibi mali alanların vade sınırları ay takvimiyle belirlenir | Güçlü |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Periyodik fonksiyon ve döngüsel yörünge dinamiği (dalga/faz modeli) | Ayın evreleri, matematikteki sinüzoidal dalgalar ve periyodik faz geçişleri gibi düzenli aralıklarla kendini tekrar eden kapalı yörünge mekaniğiyle örtüşür | Kesin |
| Beşeri bilimler | Kolektif zaman algısı ve kurumsal periyodisite | İnsan topluluklarının ritüellerini, sosyo-ekonomik döngülerini ve ortak hafızalarını belirli aralıklarla tazeleyen senkronizasyon yapısıyla eşyapısaldır | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kameri yalnızca romantik veya mitolojik bir gece unsuru saymak; fonksiyonel takvim boyutunu ve güneşle olan matematiksel tamamlayıcılığını göz ardı etmek |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Ay, göklerin ve yerin teshîr nizamı içinde matematiğin (hisâb), takvimin, menzillerin ve kozmik teslimiyetin taşıyıcısı, güneşin ziyasına mukabil nûr ile dengelenmiş bir ölçüdür |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Ay ile güneş arasındaki niteliksel ve işlevsel ayrımın (ziyâ-nûr) fark edilmemesi; Kur'an'daki nesnel zaman ve hesap tasavvurunun keyfi yorumlara açık hale gelmesi |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın tevhid inşasında gök cisimlerinin ilahlaştırılmasını engellemek, evrendeki hareketin matematiksel bir takdir (hisâb) olduğunu ortaya koymak ve insan hayatını nesnel bir zaman ölçüsüne bağlamak için merkezî önem taşır. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Kozmik nizam, yaratılış ve teshîr ayetlerinde (Yûnus 10:5, Yâsîn 36:38-40), tevhid ve ibadet bağlamlarında (Fussilet 41:37, el-En'âm 6:77-78), kıyamet sahnelerinde (el-Kıyâme 75:8-9, el-Kamer 54:1) ve kozmik yeminlerde (eş-Şems 91:2, el-Müddessir 74:32). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Ayın veya yıldızların metafizik birer kader belirleyici güç olduğu batıl inancını yıkar; onların da yaratılmış, sınırlandırılmış ve insana hizmet için emre amade kılınmış birer ilahî memur olduğunu gösterir. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamDonuk beyazlık; gökyüzünde belirli menzillerle hareket eden, ışığı yansıtan kütle.
- Soyut anlamPeriyodik döngüsellik, düzenli zaman hesabı, yansıtılmış aydınlık ve teshîr edilmiş intizam.
- Sistematik karşılıkZamansal koordinat sistemi; evrensel periyotlarla insan eylemlerini ve doğa olaylarını senkronize eden kozmik ölçü.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde ayın kapalı yörüngesini, açısal konumu (menzilleri), açısal hızı ve tam bir kamerî periyodu temsil eder. ise ayın aydınlanma fazını gösterir; fonksiyonun periyoduyla kendini tekrarlaması (), kökün Kur'an'da temsil ettiği düzenli, matematiksel, şaşmaz döngüsellik ve zaman hesabı niteliğini matematiksel olarak ifade eder.