قمر

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ق-م-ر7 sîga, 33 mücavir kök, 26 ayet, 23 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.سخرلِلْقَمَرِسجدقمروَالْقَمَرِخلقشمسالْقَمَرُوَالْقَمَرَليلجرينهربركسرجسمو

KökSîga 7Ayet 26Sure 23Mücavir 33

▶ Ağı aç (3B)

قمر

ق - م - ر

KÖK
  • 27 geçiş
  • 26 ayet
  • 7 sîga
  • 13 sözlük

Kamer gökteki ayın kütlesi demektir.devamı ›

Notlarım

Sözlükler(13)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Kamer gökteki ayın kütlesi demektir.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR2.647 harf
القاف والراء والميم معهما ق ر م، ق م ر، م ق ر، م ر ق، ر ق م، ر م ق كلهن مستعملات قرم: القَرْمُ الفحل المصعب. وأَقْرِمَ أي ترك حتى استَقْرَمَ أي صار مُقْرَماً فهو أقْرَمُ، وهو المُكَرَّم، ويترك للفحلة لا يحمل عليه. والقَرْمُ: تناول الحمل والجدي الحشيش، وأول ما يقرِمُ أطراف الشجر شيئاً، وهو راضع بعد. والقَرْمُ: أن يُقَرَمَ من أنف البعير جليدة للسمة أي تقطع قطيعة فيبقى أثرها. فتلك السمة القرمة
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR1.285 harf
القَمَرُ بعد ثلاث ليالٍ إلى آخر الشهر، سُمِّيَ قَمَراً لبياضه. ومن كلام بعضهم: قُمَيْرٌ، وهو تصغيره. والقَمَرُ أيضاً: تَحَيُّرُ البصرَ من الثلج. وقد قَمِرَ الرجل يَقْمَرُ قَمَراً، إذا لم يبصر في الثلج. وقَمِرَتِ القِرْبَةُ أيضاً، وهو شيء يصيبها من القمر كالاحتراق، فيدخل الماء بين الأدمة والبشرة. وتَقَمَّرْتُهُ: أتيته في القَمْراءِ. وتَقَمَّرَ الأسد، إذا خرج في القَمْراءِ يطلب الصَيد. ومنه قول
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR13.009 harf
ق ر م قمر ، قرم ، رقم ، رمق ، مرق ، مقر : مستعملات . قرم : الحرّاني عن ابن السكيت يقال : قَرَم يَقرِم قَرْماً : إذا أكل أكلاً ضعيفاً . ويقال : هو يتقرَّم تقرُّمَ البهمة . أبو عبيد عن أبي زيد يقال للصبيّ أول ما يأكل : قد قَرَم يقرِم قَرْماً وقُروماً . ثعلب عن ابن الأعرابي : قَرِمتُ إلى اللحم أقرَم قَرَماً . وقَرَمت البَهْمةُ : إذا تناوَلتْ . وقال الفرّاء : السَّخْلة تقرِم قَرْماً : إذا تعلمت
Maddenin bağlantısı

ق ر م قمر ، قرم ، رقم ، رمق ، مرق ، مقر : مستعملات . قرم : الحرّاني عن ابن السكيت يقال : قَرَم يَقرِم قَرْماً : إذا أكل أكلاً ضعيفاً . ويقال : هو يتقرَّم تقرُّمَ البهمة . أبو عبيد عن أبي زيد يقال للصبيّ أول ما يأكل : قد قَرَم يقرِم قَرْماً وقُروماً . ثعلب عن ابن الأعرابي : قَرِمتُ إلى اللحم أقرَم قَرَماً . وقَرَمت البَهْمةُ : إذا تناوَلتْ . وقال الفرّاء : السَّخْلة تقرِم قَرْماً : إذا تعلمت الأكلَ . وقال عديّ : سكَبَتْ في كلِّ عامٍ ودقَها فَظِباءُ الرّوض يَقْرمِن الثمرْ ابن السكّيت : أقرمْتُ الفحلَ فهو مُقرم ، وهو أن يوَدِّع للفِحْلة من الحمل والرُّكوب . وهو القَرْم أيضاً . وفي حديثٍ رواه دُكين بن سَعِيد قال : أمرَ رسول الله ( صلى الله عليه وسلم ) عُمر أن يزوِّد النعمانَ بن مقرِّن المزنيّ وأصحابه ، ففَتَح غرْفَةً له فيها تمرٌ كالبعير الأقرم . قال أبو عبيد : قال أبو عمرو : لا أعرف الأقرَم ولكني أعرف المقرَم ، وهو البعير المكرَّم الذي لا يُحمل عليه ولا يذلَّل ، ولكن يكون للفحلة . قال : وإنما سمِّي السيِّد الرئيس من الرجال المقرَم لأنه شبِّه بالمقرَم من الإبل لعظم شأنه وكرمه عندهم . وقال أوس بن حجر : إذا مقْرَم منا ذرا حدُّ نابه تخمَّط فينا ناب آخر مُقرَم قال : وأما المقروم من الإبل فهو الذي به قُرمة ، وهي سِمَةٌ تكون فوق الأنف تسلخ منها جلدة ، ثم تجمع فوق أنفِه ، فتلك القُرْمة ، يقال منه : قرمتُ البعيرَ أَقرِمُه . قال : ويقال للقُرْمة أيضاً القِرام . ومثله في الجسد الجُرفَة . وقال الليث : هي القُرمة والقَرْمة لغتان ، وتلك القِطعة التي قطعتها هي القُرامة . قال : وربما قرموا من كِركِرَته وأذنِه قُرامات يُتبلَّغ بها في القَحْطِ . قال ابن الأنباري في كتاب ( المَمْدود والمقصور ) : جاء على فَعَلاء : يقال له سَحَناء ، أي : هيئة . وله ثأداء ، أي : أمَة . قال : وقَرَماء : اسم أَرض . وأنشد : على قَرَماءَ عاليةٍ شَواه كأنَّ بياض غُرّته خِمارُ كُتب عنه بالقاف . وكان عندنا فرماء بمصر فلا أَدري قرماء أرض بنجد وفرماء بمصر . المنذريّ عن ثعلب عن ابن الأعرابي : في السِّمات القرمة ، وهي سمة على الأنف ليست بحزّ ولكنّها جرفة للجلد ثم يترك كالبعرة ، فإذا حُزّ الأنف حزّاً فذلك الفقر . يقال : بعير مفقور ومقروم ومجدوف . ومنه ابن مقروم الشاعر . وفي حديث عائشة : أنَّ النبي ( صلى الله عليه وسلم ) دخلَ عليها وعلى الباب قِرامُ سِتْر . قال أبو عبيد : القِرام : السِّتْر الرقيق ، فإِذا خِيط فصارَ كالبيْت فهو كلّة . وأنشد بيت لبيد يصف الهودَج : مِن كلِّ مَحْفُوفٍ يُظِلُّ عِصِيَّهُ زَوجٌ عليه كِلّةٌ وقِرامُها وقال الليث : القِرام : ثوبٌ من صوفٍ فيه ألوانٌ من العِهْن ، وهو صَفيق يُتَّخذ سِتراً . قال : وأمَّا المِقْرَمَة فهي المِحْبَس نفسُه يُقْرم به الفِراش . أبو عبيد عن أَبي زيد ، ما في حَسَب فلان قُرامة ولا وصْم ، وهو العَيْب . قال : وقال الفراء : القُرامة : ما التَزَقَ مِن الْخُبز بالتَّنُّور . وكلُّ ما فسرْتَه عن الْخُبز فهو القُرامة . قال : وقال الكسائيّ : المُقَرقَم : البطيء الشَّباب . وقال الراجز : أَشْكو إلى الله عِيالاً دَرْدَقا مُقَرقَمِينَ وعجوزاً سَمْلَقا وقال أبو سعيد في تفسير قوله : عليه كِلةٌ وقِرَامُها قال : القِرام : ثوبٌ من صُوف غليظ جدّاً يُفْرش في الهَوْدَج ثم يُجعل في قواعد الهَوْدَج أو الغَبيط . ثعلب عن ابن الأعرابيّ ، قال : القَرم : الجِداء الصِّغار . والقَرم : صغار الإبل . والقَزَم بالزاي : صغار الغَنَم ، وهي الحَذَف . رقم : قال الليث : الرَّقْم والترقيم : تعجيم الكتاب : ( سِجِّينٌ كِتَابٌ مَّرْقُومٌ ) ( المطففين : 9 ) ، أي : قد بُيّنَتْ حُروفه بعلاماتها من التنقيط . قال : والتاجر يَرْقُم ثَوبَه بسِمَته . والمرقوم من الدوابّ : الذي يكون على أَوظفته كَيَّاتٌ صغار ، فكلّ واحدةٍ منها رَقْمة ، ويُنْعَت بها الحمار الوحشيُّ لسوادٍ على قوائمه . والرَّقَم : خَزٌّ موشَّى ، يقال : خَزُّ رَقْم ، كما يقال بُرْدُوشى . والرقمتان : شِبه ظُفْرين في قوائم الدابَّة متقابلين . والرَّقَمة : نبتٌ معروف يُشبه الكَرِش . شمر عن ابن شميل : الأرقَمُ حيَّةٌ بين الحيّتين مُرقَّمٌ بحُمرة وسواد وكُدْرة وبُغْثة . وقال الأصمعيّ : الأرقم من الحيّات الذي فيه سوادٌ وبياض . وقال رجل لعمر : ( مَثَلي كمثل الأرقم ، إن تقتُله ينقِم ، وإن تتركه يَلْقَم ) . وقال شمر : الأرقم من الحيّات : الذي يشبه الجانَّ في اتِّقاءِ الناس من قَتْله ، وهو مع ذلك من أضعف الحيّات وأقلّها غضباً ، لأنَّ الأرقم والجانّ يُتَّقى في قتلهما من عُقوبة الجِنّ لمن قتلهما ، وهو قوله : ( إِن يُقتل ينقِم ) ، أي يثأر به . وقال ابن حبيب : الأرقم أخبث الحيّات وأطلبها للناس . وقال ابن المظفَّر : يقال للذكر ( من الحيّات ) أرقم ، ولا يقال للأنثى رَقْماء ، ولكنها رَقْشاء . قال : والأرقم : إذا جعلتَه نَعْتاً . قلتَ أَرقَش ، وإنما الأرقم اسمُه . والأراقم : قومٌ من ربيعة ، سُمُّو الأراقم تشبيهاً لعيونهم بعيون الأراقم من الحيّات . وقال الليث : التَّرقيم من كلام ديوان أهل الخَراج . أبو عبيد عن الأصمعيّ : جاءَ فلانٌ بالرَقِم الرَّقْماء ، كقولهم : بالداهية الدَهْياء . وأنشد : تمرّسَ بي من حَيْنِهِ وأنَّا الرقِمْ يريد الداهية . وقال الفراء في قوله : ( أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ ) ( الكهف : 9 ) . قال : هو لوحُ رَصَاصٍ كُتبت فيه أنسابُهم وأسماؤهم ودِينُهم ومِمَّ هَرَبوا ؟ . وقيل : الرَّقيم : اسمُ القرية التي كانوا فيها . وقيل : إنه اسم الجبل الذي فيه الكهف . حدّثنا ابن هاجك عن علي بن جُحرِ عن شريك عن سماك بن حرب عن عِكرمة ، قال : سأل ابن عباسٍ كعباً عن الرّقيم ، قال : هي القرية خرجوا منها . وقال أبو العباس في قوله جلّ وعزّ : ) سِجِّينٌ كِتَابٌ مَّرْقُومٌ ) ( المطففين : 9 ) ومعناه : كتابٌ مكتوب . وأما المؤمن فإنَّ كتابه يجعل في عِلِّيِّين في السَّماء السابعة . وأَمّا الكافر فيجعل كتابُه في السِّجِّين وأَسفلِ الأرض السابعة . وأَنشد : سأرقُمُ في الماءِ القَراحِ إليكم على بُعدِكم إن كان للماء راقمُ أي : سأكتب . سَلَمة عن الفراء قال : الرَّقيمة : المرأَة العاقلة البَرْزَة الفَطِنة . ويقال : فلانٌ يَرْقُمُ في الماء يضرب مَثَلاً للرجل الفَطِن العاقل . والمُرقِّم والمرقِّن : الكاتب ، وقال : دارٌ كرَقْم الكاتبِ المرقِّن والرقمُ : الكتابة . وقيل : المرقِّن الذي يحلِّق حَلَقاً بين السطُّور ، كترقين الخِضاب . ويقال للرجل : إذا أسرفَ في غَضبه ولم يقتصد : طَمَا مِرقَمُك ، وجاشَ مَرقَمُك ، وغَلا وطَفَح وفاضَ وارتفَع ، وقَذَف مِرقَمُك . ويقال للنُّكتتين السّودَاوَين على عَجُزَي الحمار : الرَّقْمتان ، وهما الجاعِرَتان . والرَّقْمتان : رَوْضتان بناحية الصَّمان ، ذكرهما زُهير فقال : ودارٌ لها بالرّقْمَتين كأنها مَراجِيعُ وَشْمٍ في نواشِرِ مِعصمِ وقيل : رَقمةُ الوادي : مجتَمع مائه فيه . قال الفراء : عليك بالرَّقمة ودَع الضَّفّة . ورقمةُ الوادي : حيث الماء . وضَفَّتَاه : ناحيتاه . مرق : أبو عبيد عن أبي زيد : أمرقتُ القِدْر فأنا أُمرقُها إمراقاً : إذا أكثرتَ مَرقَها . قال : وقال الفراء : مَرقْتُها أمرُقها : إذا أكثَرتَ مَرقَها . سلمة عن الفراء : سمعت بعض العرب يقول : أطعَمنا فلانٌ مَرقةَ مَرقين يريد اللحمَ إذا طُبخ ، ثم طُبخ لحمٌ آخر بذلك الماء . وهكذا قال ابن الأعرابي . وقال الليث : المَرق : جمع المَرقة . وفي حديث النبي ( صلى الله عليه وسلم ) حين ذكر الخوارج فقال : ( يمرقون من الدِّين كما يَمرُق السهْم من الرميَّة ) . قال الليث : المروق : الخروج من شيءٍ من غير مَدخله . والمارقة : الذين مَرقوا من الدِّين لغلوِّهم فيه . وقد مَرقَ السهمُ مِن الرَّميَّة ، وأمرقْتُه أنا إمراقاً . ويقال للذي يُبدِي عَورتَه : امَّرق يَمرَّق وقد مَرِقَت البيضة مَرقاً ، ومَذِرت مَذَراً : إذا فسدتْ فصارت ماءً . قال : والامتراق : سرعة المروق وقد امترقَت الحمامةُ من الوَكْر . قال : والمريق : شحمُ العُصفر . قال : وبعضهم يقول : هي عربيّة محضة . وبعضٌ يقول : ليست بعربيّة . وأنشد الباهليّ : يا ليتني لكِ مِئزَرٌ متمرق بالزّعفرانِ لبسته أيّاما وقال المازني : متمرق مصبوغ بالزعفران . ومتمرق : مصبوغ بالمريق وهو العُصفر . ثعلب عن ابن الأعرابيّ : المرق : الطعْن بالعَجلة . والمرق : الذِّئاب الممعَّطة ؛ والمِرق : الصوف المنفش ؛ يقال : أعطني مِرقةً ، أي : صوفة . والمَرَق : الإهاب الذي عُطِن في الدِّباغ وَتُرِك حتى أنتن وتمرط . ومنه قوله : ساكناتُ العَقيقِ أشهى إلى النَّفس من السّاكناتِ دونَ دِمشقِ يتضوّعْن لو تضمّخن بالمِسْك صُماحاً كأنه رِيحُ مرقِ وقد مَرَقْت الإهابَ مَرْقاً فامَّرق امِّراقاً . أبو عبيد عن الأصمعي : المُراقة : ما انتتف من الجِلد المَعْطُوف ، وهو الذي يُدفَن ليسترخي . وقال أبو عمرو : المُراقة والمُراطة : ما سَقط من الشَّعر . أبو عبيد قال الفراء : الممرق من الغِناء : الذي يغنّيه السَّفِلة والإماء . ويقال : للمغنِّي نفسِه : الممرِّق . وقال شمر : المُرُوق : سرعة الخروج من الشيء ، مَرَق الرجلُ مِن دِينه ، ومَرَق من بيته . وامتَرَقَ وامَّرَق من بطن أمّه . والمارِق : العِلم النافذ في كل شيء لا يتعوَّج فيه . رمق : قال الليث : الرَّمَق : بقيّة الحياة . ويقال : رَمَّقوه وهم يُرمّقونه بشيءٌ ، أي : قَدْرَ ما يمْسِك رَمَقه ويقال : ما عَيشُه إِلاّ رُمْقَةٌ ورِماق . وقال رؤبة : ما وَجْزُ معروفِك بالرِّماقِ وما مُواخاتَك بالمِذاق أي : الذي ليس بمحضِ خالص . والرِماق : القليل . والترميق : العَمَلُ يعمله الرجل لا يحسِنُه ، وقد يتبلَّغ به . ويقال : رَمِّقْ على مَزادتيك ، أي : رُمَّهما مَرَمّة تتبلّغ بهما . وقال أبو عبيد : المُرْمَقُّ من العَين : الدُّون اليسير . وقال الكميت بن زيد يذكره : تُعالج مُرْمَقّاً مِن العَيش فانِياً له حارِكٌ لا يَحمِل العِبْءَ أجزَلُ أنشدني المنذريّ لأوس بن حجر : صبوتَ وهل تصبو ورأسُك أشيَبُ وفاتتك بالرهن المرامِق زينبُ قال أبو الهيثم : الرهن المرامَق ويروى : المُرامِق ، وهو الرَّهن الذي ليس بموثوق به . وهو قلب أوس . والمرامَق : الذي بآخر رمَق . وفلانٌ يرامقُ عيشَه ، أي : يُداريه . فارقته زينب وقلبه عندها فأوسٌ يرامقه ، أي : يداريه . ويقال : رقمتُه ببصري ورامقْته : إذا أتبعْتَه بصرَك تتعمّده وتنظر إليه وتَرقُبه . وقال الليث : الرمَق والرامَج هو المِلواح الذي يُصاد به البازي والصَّقر ؛ وهو أن يؤتَى ببُومة فيُشَدّ في رِجْلها شيء أسوَد ، ويخاط عيناها ويُشَدّ في سِبَاقَيْها خيطٌ طويل ، فإذا وقع عليها البازي صاده الصيّاد مِن قُترته . وقال الأصمعي : ارْمَقَّ الإهابُ ارمِقاقاً : إذا رَقَّ ؛ ومنه ارمِقاق العَيش . وأنشد غيره : ولم يَدبُغُونا على تِحْلِىء فيرْمَقُّ عيشٌ ولَم يُغْمِلوا المُرْمَقُّ : الفاسد من كل شيء . والرُّمَّق : الضَّعيف من الرجال . ثعلب عن ابن الأعرابيّ : حَبْلٌ مُرْماقٌ : ضعيف . قال : والرُّمُق : الحَسَدة ، واحدهم رامِق ورَمُق . والرُّمُق : الفقراء الذين يتبلّغون بالرِّماق ، وهو القَليل من العيش . قمر : قال الليث : القَمَر : الذي في السماء ، وضوءُه القَمْراء ، وليلةٌ مقمِرة . ويقال : أقمَرَ التَّمرُ : إذا لم ينضَجْ حتَّى يصيبه البَرْد ، فتَذهب حلاوته وطعمُه . وأخبرني المنذريّ عن ثعلب عن ابن الأعرابيّ قال : قَمِر الماء والكَلأ : إذا كَثُر . وقَمِر الرجل : أرِقَ في القَمَر فَلم يَنَم . وقَمِر الرجل أيضاً : إذا حارَ بصرُهُ في الثلج فلم يُبصِر . وقَمرتِ الإبل : إذا تأخر عَشاؤها . وقال الأصمعي قمِرتِ القِربة تَقْمَر قَمراً : إذا دخل الماء بين الأدَمة والبَشَرة فأصابها قضاءٌ وفساد . وقال ابن الأعرابي : يقال للذي قَلَصَتْ قُلْفَته حتى بدا رأسُ ذَكَرِه عضَّه القَمَر . وأنشد : فذاكَ نِكْسٌ لا يَبِضُّ حَجَرُه مُخرَّق العِرْض جديدٌ مِمطرُه في ليل كانونٍ شديد خَصَرُه عَضَّ بأطراف الزُّبانَى قَمَرُه قال : يقول : هو أقلف ليس بمختون إلاّ ما نَقص منه القمر وسبّه قُلفته بالزُّبانَى وقيل معناه : أنّه ولد والقمر في العقرب ، فهو مشؤوم . والعَرَب تقول : استرعيتُ مالِيَ القَمر : إذا تركتَه هَمَلاً لَيْلاً بلا راعٍ يحفظه . واسترعيتُه الشَّمسَ : إذا أهملتَه نهاراً . وقال طَرْفة : وكان لها جارانِ قابُوسُ منهما وبِشْر ولم أستَرعِها الشمسَ والقَمرْ أي : لم أُهمِلْها . قال : وأراد البَعيث هذا المعنى بقوله : بحَبْل أمير المؤمنين سَرَحْتُها وما غَرّني منها الكواكب والقَمر وأمَّا قول الأعشى : تَقَمَّرها شَيْخ عِشاءً فأصبحتْ قُضاعيّةٌ تأتي الكَواهِن ناشِصا قال أبو عمرو : تَقَمَّرها : أتاها في القَمْراء . وقال شمر : قال ابنُ الأعرابيّ : تقمرها : تزوّجَها وذهبَ بها وكان قلبُها مع الأعشى فأصبحت تأتي الكواهنَ تسألهم : متى النجاةُ مما وقعت فيه ومتى الالتقاء . وقال الأصمعيّ : تَقَمَّرَها : طَلَب غِرَّتَها وخَدَعها ؛ وأصلُه من تَقمُّر الصّياد الظبَاءَ والطّيرَ بالليل : إذا صادها في ضَوء النار فتَقمَرُ أَبصارُها فتُصاد . وقال أبو زُبَيدٍ يصف الأسَدَ : وراحَ على آثارهمْ يتقمَّرُ أي : يتعاهد غِرَّتهم . وكأَنَّ القِمار مأخوذ من الخِداع . يقال : قامَرَه بالخِداع فقَمَره . وقال الليث : القُمْرة : لَوْن الحمار الوحْشي ، وهو لونٌ يَضرب إلى خُضْرة . قال : والقَمْراءَ : دُخَّلةٌ من الدُّخَّل . والقُمْرِيّ : طائر يشبه الحمام والقُمْرُ البِيض . وسحابٌ أقمَر . وأنشد : سَقَى دَارَها جَوْنُ الرَّبابةِ مُخْضِلٌ يَسُحُّ فَضِيضَ الماءِ مِن قَلَعٍ قُمْرِ وأخبرني المنذريّ عن أبي الهيثم أنّه قال : يسمَّى القَمَر لليلتين من أوّل الشهر هلالاً ، ولليلَتين من آخره ليلةَ سِتّ وسبع وعشرين هِلالاً ، ويسمَّى ما بين ذلك قَمَراً . وفي الحديث أنَّ النبي ( صلى الله عليه وسلم ) ذكر الدّجّال فقال : ( هِجانٌ أقْمَر ) . قال القُتيبيّ : الأقمر : الأبيض الشديد البياض . ويقال للسحاب الذي يشتد ضوءُه لكثرة مائه : أقمر . وأَتانٌ قَمْرَاء ، أي : بيضاء . ويقال : إذا رأيتَ السحابةَ كأَنها بطنُ أتان قَمْرَاءَ فذلك الجَوْد . أبو زيد : يقال في مَثَل : ( وضعتُ يَدِي بين إحدى مقمورتَين ، أي : بين إحدى شَرَّتين . مقر : أبو عبيد عن الأصمعي قال : المَقِر : الصَّبِر نفسُه . وكذلك الأمويّ . وقال أبو عمرو : المَقِر : هو شجر مُرٌّ . قال : وقال أبو الحسن الأعرابيُّ : المُمْقِر : الحامض ، وهو المقِر أيضاً بيِّن المقَر . وقال الليث : المَقْر : إنْقاع السّمَك المالِح في الماء ، تقول : مَقَرْتُه فهو مَمْقُور . وقال ابن السكّيت : أمْقَر الشيءُ فهو مُمْقِر : إذا كان مُرّاً . ويقال : للصَبِر المَقِر . وقال لبيد : مُمْقِرٌ مُرٌّ على أعدائه وعلى الأدنَينَ حُلوٌ كالعَسَلْ ويقال : مَقَرَ عنقَه فهو يَمقُرُها : إذا دقّها . ويقال : سَمَك ممقور ، ولا تقل منقور . قلت : والسَّمَك الممقور : الذي يُنقَع في الخلّ والمِلح ، فيجيء منه صِباغٌ يؤتدم به . وقال الليث : المُمْقِر من الرَّكايا : القليلة الماء . قلت : هذا تصحيف ، والصواب المُنْقُر بضم الميم والقاف ، وقد مرّ تفسيره في بابه . وقال أبو زيد : المُزّ والمُمْقِر : اللَّبن الحامض الشديد الحُموضة . وقد أمقرَ إمقاراً . وقال أبو مالك : المزّ : القليل الحُموضة وهو أطيب ما يكون . المُمْقِر : الشَّديد المرارة . ثعلب عن ابن الأعرابي ، يقال : سَمَك مَمْقور ، أي : حامض . ويقال : سَمَك مَلِيح ومملوح ومالح لغة أيضاً . قال : والمُمْقَرُّ : الرجل الناتىء العِرْق . وأنشد : نَكَحتْ أُميمةُ عاجزاً ترِعِيّةً مُشَّقِّقَ الرجْلين مُمْقَرَّ النَّسَا

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR7.248 harf
(باب القاف والميم وما يثلثهما) (قمن) القاف والميم والنون كلمةٌ واحدة. يقال: هو قَمَنٌ أنْ يفعَل كذا، لا يثنى* ولا يُجمَع إذا فتحتَ ميمه، فإن كَسَرتَ أو قُلْت قَمينٌ ثنَّيت وجَمعت. ومعنى قَمِينٍ: خَليقٌ. (قمه) القاف والميم والهاء فيه كلماتٌ ليست بأصليَّة. يقولون: قَمَه الشّيء، إذا انْغَمَس في الماء فارتفعَ حيناً وغابَ حيناً. وقِفاف قُمَّه. تَغيبُ في السَّرابِ وتظهر. وهذا في الإبدال، وأصله
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR428 harf
- القمر: قمر السماء. يقال عند الامتلاء وذلك بعد الثالثة، قيل: وسمي بذلك لأنه يقمر ضوء الكواكب ويفوز به. قال: ﴿هو الذي جعل الشمس ضياءا والقمر نورا﴾ [يونس/5]، وقال: ﴿والقمر قدرناه منازل﴾ [يس/39]، ﴿وانشق القمر﴾ [القمر/1]، ﴿والقمر إذا تلاها﴾ [الشمس/2]، وقال: ﴿كلا والقمر﴾ [المدثر /32]. والقمراء: ضوءه، وتقمرت فلانا: أتيته في القمراء، وقمرت القربة: فسدت بالقمراء، وقيل: حمار أقمر: إذا كان على لون
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR858 harf
ق م ر أقمر الهلال‏:‏ صار في الليلة الثالثة قمراً‏.‏ وفي مثل ‏"‏ الليل طويل وأنت مقمر ‏"‏ وليلة مقمرة وأتيته في القمراء وقعدنا في القمراء وهذه ليلة القمراء وهي ضوء القمر‏.‏ وتقمّر الظباء‏:‏ تصيّدها في القمراء لأنه يقمر بصرها فيها‏.‏ يقال قمر الرجل إذا تحيّر بصره في القمراء وبياض الثلج فلم يبصر‏.‏ وقمر الكتان‏:‏ احترق من القمر وغاب قمير وهو القمر عند المحاق‏.‏ قال عمر بن أبي ربيعة‏:‏ وقمير
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR7.645 harf
القُمْرَة: لون إِلى الخُضْرة، وقيل: بياض فيه كُدْرَة؛ حِمارٌ أَقْمَرُ. والعرب تقول في السماء إِذا رأَتها: كأَنها بطنُ أَتانٍ قَمْراءَ فهي أَمْطَرُ ما يكون. وسَنَمَةٌ قَمْراءُ: بيضاء؛ قال ابن سيده: أَعني بالسَّنَمَة أَطرفَ الصِّلِّيان التي يُنْسِلُها أَي يُلْقيها. وفي الحديث: أَن النبي،صلى الله عليه وسلم، ذكر الدجال فقال: هِجانٌ أَقْمَرُ. قال ابن قتيبة: الأَقمر الأَبيض الشديد البياض، والأُنثى
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR608 harf
* ق م ر * * القَمَرُ * بعد ثلاث إلى آخر الشهر سمي قمرا لبياضه والقمر أيضا تحير البصر من الثلج وقد * قَمِرَ * الرجل من باب طرب و * القِمَارُ المُقَامَرةُ * و * تَقَامَرُوا * لعبو القمار و * قَامَرَهُ فَقَمَرَهُ * من باب ضرب غلبه في لعب القمار وقامره فقمره من باب نصر فاخره في القمار فغلبه وعود * قَمَارِيٌّ * بفتح القاف منسوب الى موضع ببلاد لاهند و * القُمْرِيُّ * منسوب الى طير * قُمْرٍ * بوزن حمر
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR8.443 harf
القمرة، بالضم: لون إلى الخضرة، أو بياض فيه كدرة، أو البياض الصافي، حمار أقمر. والعرب تقول في السماء إذا رأتها: كأنها بطن أتان قمراء، فهي أمطر ما تكون. وفي حديث الدجال: هجان أقمر. قال ابن قتيبة: الأقمر: الأبيض الشديد البياض، والأنثى قمراء. ويقال للسحاب الذي يشتد ضوءه لكثرة مائه: سحاب أقمر. وفي حديث حليمة: ومعها أتان قمراء، أي بيضاء. والقمر الذي في السماء معروف. قال ابن سيده: يكون في الليلة الثالثة
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR8.024 harf
قَمِرَ 1 قَمِرَ ذ , aor. قَمَرَ , (S, A, K,) inf. n. قَمَرٌ, (S,) He, (a man, S, A, K, and an antelope, and a bird, TA,) and it, (a man's sight, A,) became dazzled (S, A, K) in the moonlight, (A,) or by snow, (S, A, K,) so that he could not see: (S, A:) he (an antelope) became deprived of his sight by the light of the moon, so that he was perplexed, and unable to see his right course. (IKtt.) ―
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.792 harf
قَمَرَ قَمَرَ I , ( n. ac. قَمْر 1 ), a. Played, gambled. b. I , U ( n. ac. قَمْر 1 ), Vanquished at play. c. [ coll. ], Vanquished in disputing. قَمِرَ قَمِرَ A ( n. ac. قَمَر 4 ), a. Was white. b. Was snow-blind; was dazzled. c. Was unable to sleep in the moonlight; was moon-struck. d. Burst ( water-skin ). قَاْمَرَ قَاْمَرَ III , a. Played, gambled with. b. [ coll. ],
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR yok28.397 harf
قمر قَمِرَ - يَقْمَرُ - قَمَر قَمِرَ - يَقْمَرُ + الكائن أو الشيء: يكون ذا لون أبيض مضيء مشوب بكدرة قَمَر: اسم فعل من " قَمِرَ - يَقْمَرُ ": وهو كذلك اسم آلة منه: ما " يَقْمَرُ " الأشياء: وهو اصطلاحاً اسم الكوكب المعروف، ويبدو أنه سمي بذلك لأنه يضفي على الأشياء ضوءاً أبيض مشوباً بكدرة واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " شدة اللون ونصوعه بالضياء"،
Tamamını oku

Sîgalar(7)

Mücavir kökler33 mücavir (122 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. شمس

    18 ortak ayet · Güneş demektir

  2. ليل

    10 ortak ayet · Durgun suyda dibe çöken mile “leyl“, akıp denize giden…

  3. سخر

    8 ortak ayet · Sahr kayalık sahadır

  4. نهر

    9 ortak ayet · Durgun suyda dibe çöken mile “leyl“ akıp denize giden…

  5. نجم

    3 ortak ayet · Gezegen yıldızdır

  6. أجل

    4 ortak ayet · İcl havuz demektir

  7. سرج

    2 ortak ayet · Kandil demektir

  8. سمي

    4 ortak ayet · Ad verilen

  9. جري

    4 ortak ayet · Cariye yelkenli sandal demektir

  10. خلق

    6 ortak ayet · Halk: Halk, deri veya bez parçası demektir

  11. ولج

    2 ortak ayet · Arı kovanının giriş çıkış deliğidir

  12. سمو

    6 ortak ayet · “Sem” hayvanın sırtı, “ard” da hayvanın karnıdır

Geçtiği ayetler(26)

Sîga sayfası: وَالْقَمَرَ
  1. فَالِقُ الْإِصْبَاحِ وَجَعَلَ اللَّيْلَ سَكَنًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ

    Ve aySabahı yarıp çıkarandır. Geceyi bir sükun, güneşi ve ayı da vakit ölçüsü kılmıştır. İşte bu; Aziz, Alim olanın takdiridir.

  2. … عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ تَبَارَكَ …

    Ve ayMuhakkak ki sizin Rabbınız; gökleri ve yeri altı günde yaratan, sonra Arş’a hükmeden Allah’tır. Gündüzü; durmadan kovalayan gece ile bürür. Güneş, ay ve yıldızlar O’nun emri ile müsahhar kılmışlardır. Bilin ki; yaratma da, emir de O’nundur. Alemlerin Rabbı olan Allah’ın şanı ne yücedir.

  3. هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاءً وَالْقَمَرَ نُورًا وَقَدَّرَهُ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ مَا …

    Ve ayGüneşi ziya ayı nur yapan, yılların sayısını ve hesabı bilmeniz için aya konak yerleri düzenleyen O’dur. Allah, bunları ancak hak ile yaratmıştır. Bilen insanlar için ayetlerini uzun uzadıya açıklar.

  4. إِذْ قَالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يَاأَبَتِ إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي سَاجِدِينَ

    Ve ayHani Yusuf babasına demişti ki: Babacığım, rüyamda on bir yıldızla, güneşi ve ayı gördüm. Gördüm ki onlar bana secde etmektedirler.

  5. … عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ الْأَمْرَ يُفَصِّلُ الْآيَاتِ …

    Ve ayAllah O’dur ki; gökleri gördüğünüz gibi yükseltmiş, sonra Arş’a hükmetmiştir. Güneşi ve ayı buyruğu altına almıştır. Bunların her biri belli bir süreye kadar hareket edecektir. İşleri yürütür. Rabbınızla karşılaşacağınıza kesin olarak inanmanız için ayetleri uzun uzun açıklar.

  6. وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَائِبَيْنِ وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ

    Ve ayDevamlı olarak yörüngelerinde yürüyen güneşi ve ayı size müsahhar kıldı. Geceyi ve gündüzü de size teshir etti.

  7. وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومُ مُسَخَّرَاتٌ بِأَمْرِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ

    Ve ayGeceyi, gündüzü, güneşi ve ayı sizin buyruğunuza verdi. Yıldızlar da O’nun buyruğu ile müsahhar kılınmıştır. Muhakkak ki bunda, akleden bir kavim için ayetler vardır.

  8. وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ

    Ve ayGeceyi ve gündüzü, güneşi ve ayı yaratan O’dur. Her biri bir yörüngede yüzer.

  9. وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ

    Ve ayAndolsun ki; onlara: Gökleri ve yeri yaratan, güneşi ve ayı müsahhar kılan kimdir? diye sorsan, elbette; Allah’tır, diyecekler. O halde neye, çevrilip döndürülüyorlar?

  10. … فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى وَأَنَّ اللَّهَ بِمَا …

    Ve ayGörmez misin ki; Allah, geceyi gündüze, gündüzü de geceye katar. Güneşi ve ayı buyruk altında tutar. Her birisi belirli bir süreye kadar akıp gider. Muhakkak ki Allah, yaptıklarınızdan haberdardır.

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökقمر
YapıÜçlü
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerهلل, نور, كوكب
Zıt Kökشمس
Çekirdek Özet 1Donuk beyazlık, ay ışığı ve bu ışığın aydınlattığı kütle
Çekirdek Özet 2Belirli menzillerle geceyi aydınlatan ve takvimi kuran gök cismi
Çekirdek Özet 3Kozmik teshîr, matematiksel hesap ve nesnel zaman intizamı
Kritik Hata RiskiAyı bağımsız bir ışık kaynağı veya kutsal bir güç sanmak; döngüsel hesap işlevini göz ardı etmek

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
قمToparlanma, yükselme, kabarma ve bir araya gelip dolma (قمح, قمص, قمطر, قمع, قمل)رTitreşim, ışığın yayılımı, döngüsel hareket ve belirgin beyazlıkla gökte parıldama anlamı eklenmiştir

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
قufuktaki güneş, iğne deliği; dönme, toplanma, sınırDöngüsel hareket, odaklanma ve belirli menzillerle sınırlanma
مsu; akış, çokluk, derinlikIşığın yayılması, akıcı aydınlanma ve geceyi kuşatan fazlar
رinsan başı; baş, ilk, üstGökkubbede yükselme, tepede görünür olma ve belirginleşme
قمرBelirli bir sınır ve döngü içinde toplanan ışığın gökte yükselerek yumuşak bir akışla yayılmasıHarflerin birleşimi, gökyüzünde yükselen, sınırları ve evreleri belirli, aydınlığını geceye yayan beyaz kütle hareketini kurar

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamPürüzlü, donuk veya yeşile çalan beyazlık rengi; özellikle yaban eşeğinin sırtındaki veya buluttaki soluk beyaz renk; ayın üçüncü gecesinden sonra kazandığı parlak beyaz kütle hali
Cahiliye şiiri kullanımıel-A‘şâ, ay ışığının aydınlığında avlanma ve aldatma anlamında kullanmıştır: تَقَمَّرَها شيخٌ عِشاءً فأصبحتْ / قُضاعِيَّةً تَأْتي الكواهنَ ناشِصا
Erken Arapça kullanımEmevî dönemi şairi Ömer b. Ebî Rebî‘a, ayın küçülüp inceldiği son demlerini tasvir etmek için kökün ism-i tasgîr formunu kullanmıştır: وقميرٍ بدا ابن خمسٍ وعشرينَ فقالت له الفتاتان قُوما

Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, Lisān al-ʿArab, Dīvânü’l-Aʿşâ.

Sami etimolojik katman

Sami dilleri ailesinde genel olarak ay kavramı için *y-r-ḥ (İbranice yārēaḥ, Fenikece yrḥ, Ugaritçe yrḥ, Akadca arḫu) veya *ś-h-r (Aramice ve Süryanice sahrā) kökleri yaygın biçimde kullanılırken, Arapça قمر kökü bu genel adlandırmadan ayrılarak semantik açıdan renk ve parlaklık niteliği üzerinden ayırt edici bir gelişim göstermiştir. Kökün Afro-Asyatik ve Güney Sami katmanındaki izdüşümleri, belirgin bir beyazlık, ay ışığı ve solgun parıltı anlam alanında yoğunlaşır. Güney Arabistan (Epigrafik Sabaice) yazıtlarında kökün ışık saçma ve dolunay bağlamlarıyla kesiştiği görülürken, Ge‘ez (Eski Habeşçe) dilinde güvercin rengi veya soluk beyazlık çağrışımı varlığını korur. Arapçada hilal evresinden sonra, özellikle üçüncü geceden itibaren gökte tam olarak beliren, pürüzsüz ziyânın aksine geceye dingin bir nur veren beyaz gök kütlesi bu kökle adlandırılmıştır.

Güven Güçlü

Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Leslau (Comparative Dictionary of Ge'ez), Lane’s Lexicon, Maqāyīs al-Lugha.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönDonuk beyazlık, ay ışığı ve bu ışıkta avlanmaBulanık beyaz renkten (kudra ile karışık beyazlık) hareketle ayın üçüncü gecesinden itibaren gökteki cisme isim verilmiştirKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiGüney Sami ve epigrafik bağlarKuzeybatı Sami dillerindeki yaygın ay köklerinden farklı olarak Güney Arapça ve Habeşçe kollarında parlaklık ve renk tonu üzerinden özelleşmiştirGüçlü
Daha geniş dilsel ilişkiVeri bulunamadıAfro-Asyatik katmanda güvenilir ve spekülasyondan uzak bir ortak kök biçimi tespit edilememiştirVeri bulunamadı

Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
قمرAnlamlıBeyazlık ve ayGökteki ay, donuk beyazlık, ay ışığında avlanmak veya aldatmakHedef kök; Kur'an'da geçer
قرمAnlamlıIsırma, kabuk soyma, üstünlükAğaç kabuğunu kemirmek; damızlık aygır deve veya kabilenin önderiKur'an'da geçmez; çekirdekteki öne çıkma ve kavrama ile ilgilidir
مقرAnlamlıAcılık, ekşilik, tuzlu suya yatırmaSabır otu gibi acı tat; balığı tuzlu suda bekletmeKur'an'da geçmez
مرقAnlamlıDelip geçme, hızla çıkmaOkun avı delip hızla fırlaması; dinden hızla çıkmak; çorba suyuKur'an'da geçmez
رقمAnlamlıÇizme, yazma, damgalamaYazılmış kitap, alamet koyma, kumaşa nakış yapmaKur'an'da geçer; iz bırakarak belirgin kılma yönüyle örtüşür
رمقAnlamlıGöz ucuyla bakma, son hayat belirtisiHafifçe göz ucuyla bakmak; can çekişirken kalan son nefesKur'an'da geçmez

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
قمرMerkezGece ışığı ve döngüsel gök cismiYansıtıcı, soğuk ve aşamalı beyaz ışığıyla geceyi aydınlatan kütleBelirli menzilleri olan, evre evre değişen ve takvim hesabı sunan gök cismi
شمسZıtGündüz ışığı ve bizzat ısı/ışık kaynağıBizzat yakıcı ışık (ziyâ) ve hararet kaynağı iken, kamer yansıtılmış nur taşırGündüzü kuran, bizzat yakan ve tekdüze dönen ana gök kütlesi
هللKomşuAyın ilk evresi ve başlangıçAyın ilk bir iki gecesindeki ince hilal halidir; kamer ise dolmaya başladığı andırZaman başlangıcını duyuran ince yay biçimi
نورKomşuAydınlık ve ışımaGenel anlamda aydınlatıcı unsurdur; kamer ise bu nurun gökteki somut taşıyıcısıdırZiyadan farklı olarak yakıcı olmayan yumuşak aydınlık
كوكبKomşuGezegenler ve yıldız kütleleriNoktasal parlaklık gösteren gök cisimleridir; kamer ise geniş yüzeyli ve menzillidirGökyüzünü bezeyen ve yön bulduran diğer gök kütleleri

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaقمرGökteki ay kütlesi ve soğuk beyaz ışıkDolunay ve döngüsel ay evrelerini kapsayan temel gök cismi adıKesin
LatinceLunaAy, ay ışığıYalnızca gök cismini ve dişil gece sembolizmini karşılar; kökün donuk beyazlık ve avlanma türevlerini içermezGüçlü
İngilizceMoon, lunar bodyAy, kamerî gök cismiAstronomik gök cismini ve evrelerini karşılar; kökün renk (soluk beyazlık) ve kumar türevlerini dışarıda bırakırKesin
AlmancaMondAyAstronomik kütleyi ve periyodik takvim döngüsünü karşılar; Arapçadaki pürüzlü beyazlık çağrışımını taşımazKesin
FransızcaLuneAyGece ışığını ve gök cismini verir; kökün erken dönem Arapçasındaki avcılık ve ışık aldanması türevlerini kapsamazKesin

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Littré.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
الْقَمَرَ / وَالْقَمَرَZaman ölçüsü ve takvim aracı (menziller)Kozmik intizam, yılların sayısı ve takvim hesabı bağlamı; Yûnus 10:5, Yâsîn 36:39, er-Rahmân 55:5
الْقَمَرَ / لِلْقَمَرِAllah'ın emrine boyun eğdirilmiş (müsahhar) bir ayetKozmik tevhid ve aya secde edilmemesi uyarısı; el-A'râf 7:54, en-Nahl 16:12, Fussilet 41:37
وَقَمَرًا / الْقَمَرَYansıtıcı yumuşak ışık (nûr) kaynağıGüneşin ziyâ, ayın ise aydınlatıcı bir nûr kılındığı yaratılış bağlamı; Furkân 25:61, Nûh 71:16
اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ / وَخَسَفَ الْقَمَرُKıyamet alameti ve kozmik çöküş işaretiAyın yarılması mucizesi veya ışığının sönüp güneşle birleştirilmesi bağlamı; el-Kamer 54:1, el-Kıyâme 75:8-9
وَالْقَمَرِÜzerine yemin edilen azametli kozmik şahitİlahî kudretin büyüklüğüne ve gece-gündüz dengesine yemin bağlamı; el-Müddessir 74:32, el-İnşikâk 84:18, eş-Şems 91:2

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamKozmik intizam ve tevhid delili (hudûs ve teshîr)Ayın bir yörüngeye ve hesaba boyun eğdirilmiş olması; şirk unsuru veya ilah olamayacağıTeshîr, inşikak ve kozmik nizam kavramları
Fıkıhİbadet vakitlerinin ve takvimin tespiti (hilal ve rüyet)Ay döngüsünün oruç, hac ve iddet gibi şer'i hükümlere esas teşkil etmesi; hesap ile rüyet ilişkisiKamerî takvim, menziller ve vakit tayini
TefsirZiyâ ve nûr ayrımı, menziller ve inşikaku'l-kamerGüneş ile ay arasındaki ışık farkı, ayın menzilleri ve kıyamet bağlamındaki yarılma mucizesiKozmik ayetlerin hikmeti ve mucize boyutu
HadisRüyet-i hilal, küsûf/husûf ve rüyetullah tasviriAy tutulmasının ölüm veya doğumla bağının olmaması; müminlerin Rablerini dolunayı görür gibi görecekleriKüsûf namazı, tevhid ve rüyetullah tasviri

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniKozmik tevhid ve ibadet bilinciBoyun eğdirilmiş ilahî nişane (ayet-i müsahhara)İlahlaştırılmayı reddedip yaratıcıya işaret etmeAy doğrudan secde edilen bir güç değil, insana hizmet eden ve Allah'a secde eden bir kuldur (Fussilet 41:37)Kesin
İlmiAstronomi, matematik ve takvim bilimiDöngüsel hareket ve menzil cetveliZamanın ve hesaplamanın objektif ölçütü olmaAyın menzilleri matematiksel zaman ve takvim tayini için evrensel bir cetvel işlevi görür (Yûnus 10:5)Kesin
SiyasiToplumsal düzen ve ortak zaman birliğiEvrensel takvim ve ortak senkronizasyonBütün insanlık için açık ve manipüle edilemez zaman standardıKamerî döngü, otoritelerin takvim tahrifini engelleyen nesnel ve kamusal bir referanstırGüçlü
İktisadiBorç, vade, ziraat ve akit süreleriVade belirleme ve periyodik ölçüİktisadi yükümlülüklerin zamanlamasını kesinleştirmeBorçlanma, kira ve zekat gibi mali alanların vade sınırları ay takvimiyle belirlenirGüçlü

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerPeriyodik fonksiyon ve döngüsel yörünge dinamiği (dalga/faz modeli)Ayın evreleri, matematikteki sinüzoidal dalgalar ve periyodik faz geçişleri gibi düzenli aralıklarla kendini tekrar eden kapalı yörünge mekaniğiyle örtüşürKesin
Beşeri bilimlerKolektif zaman algısı ve kurumsal periyodisiteİnsan topluluklarının ritüellerini, sosyo-ekonomik döngülerini ve ortak hafızalarını belirli aralıklarla tazeleyen senkronizasyon yapısıyla eşyapısaldırGüçlü

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKameri yalnızca romantik veya mitolojik bir gece unsuru saymak; fonksiyonel takvim boyutunu ve güneşle olan matematiksel tamamlayıcılığını göz ardı etmek
Kur'an içi daha geniş anlamAy, göklerin ve yerin teshîr nizamı içinde matematiğin (hisâb), takvimin, menzillerin ve kozmik teslimiyetin taşıyıcısı, güneşin ziyasına mukabil nûr ile dengelenmiş bir ölçüdür
Yanlış anlamanın doğuracağı hataAy ile güneş arasındaki niteliksel ve işlevsel ayrımın (ziyâ-nûr) fark edilmemesi; Kur'an'daki nesnel zaman ve hesap tasavvurunun keyfi yorumlara açık hale gelmesi

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın tevhid inşasında gök cisimlerinin ilahlaştırılmasını engellemek, evrendeki hareketin matematiksel bir takdir (hisâb) olduğunu ortaya koymak ve insan hayatını nesnel bir zaman ölçüsüne bağlamak için merkezî önem taşır.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Kozmik nizam, yaratılış ve teshîr ayetlerinde (Yûnus 10:5, Yâsîn 36:38-40), tevhid ve ibadet bağlamlarında (Fussilet 41:37, el-En'âm 6:77-78), kıyamet sahnelerinde (el-Kıyâme 75:8-9, el-Kamer 54:1) ve kozmik yeminlerde (eş-Şems 91:2, el-Müddessir 74:32).
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Ayın veya yıldızların metafizik birer kader belirleyici güç olduğu batıl inancını yıkar; onların da yaratılmış, sınırlandırılmış ve insana hizmet için emre amade kılınmış birer ilahî memur olduğunu gösterir.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamDonuk beyazlık; gökyüzünde belirli menzillerle hareket eden, ışığı yansıtan kütle.
  • Soyut anlamPeriyodik döngüsellik, düzenli zaman hesabı, yansıtılmış aydınlık ve teshîr edilmiş intizam.
  • Sistematik karşılıkZamansal koordinat sistemi; evrensel periyotlarla insan eylemlerini ve doğa olaylarını senkronize eden kozmik ölçü.
  • LaTeX modeliT=∮Γdθω(t)  ⟹  Φ(t)=Φ(t+T)
  • LaTeX açıklamasıFormülde Γ ayın kapalı yörüngesini, θ açısal konumu (menzilleri), ω(t) açısal hızı ve T tam bir kamerî periyodu temsil eder. Φ(t) ise ayın aydınlanma fazını gösterir; fonksiyonun T periyoduyla kendini tekrarlaması (Φ(t)=Φ(t+T)), kökün Kur'an'da temsil ettiği düzenli, matematiksel, şaşmaz döngüsellik ve zaman hesabı niteliğini matematiksel olarak ifade eder.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ق