نفر
ن - ف - ر
KÖK- 18 geçiş
- 16 ayet
- 11 sîga
- 13 sözlük
Avcılıkta veya savunmada oluşturulmuş çatışma grubu, sonra bunların işi gezmek olduğundan “nefire” bir işi yapmak için memleketten çıkmak demektir. “Nefret” hoşlanılmayan şey demektir.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Avcılıkta veya savunmada oluşturulmuş çatışma grubu, sonra bunların işi gezmek olduğundan “nefire” bir işi yapmak için memleketten çıkmak demektir. “Nefret” hoşlanılmayan şey demektir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR1.040 harfباب الراء والنون والفاء معهما
ر ن ف، ن ف ر، ف ر ن مستعملات
رنف:
الرّانف: جُلَيْدة طَرَف الرَّوْثة، وطَرَف غُرضُوف الأذن. وما اسْتَرْخَى من أَلْية الإنسان.
والرّانف: أليةُ اليد.
نفر:
النَّفَر: من الثّلاثة إلى العشرة. يُقال: هؤلاءِ عشرةُ نَفَر، أي: عشرة رجال، ولا يقال: عشرون نفراً، ولا ما فوقَ العَشَرة.
وهؤلاء نَفَرُك، أي: رَهْطُك الذّين أنتَ منهم.
والنَّفرُ النَّفير، والجماعةُ: أَنفار، وهم
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.644 harfنَفَرَتِ الدابَّةُ تَنْفِرُ وتَنْفُرُ نِفاراً ونُفوراً. يقال: في الدابَّة نِفارٌ، وهو اسمٌ مثل الحِرانِ. ونَفَرَ الحاجُّ من مِنًى نَفْراً. ونَفَرَ القوم في الأمور نُفوراً. والنَفيرُ: القوم الذين يتقدَّمون فيه. يقال: جاءت نَفْرَةُ بني فلان ونَفيرُهُمْ، أي جماعتهم الذين يَنْفِرونَ في الأمر. والإنْفارُ عن الشيء، والتَنْفيرُ عنه، والاسْتِنْفارُ، كله بمعنًى. والاسْتِنْفارُ أيضاً: النُفورُ. ومنه:
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR4.588 harfر ن ف
رنف ، رفن ، نفر ، فرن .
رنف : أبو عُبيد ، عن أبي عُبيدة : الرَّانفة : ناحيةُ الأَلْية ؛ وأَنْشد :
مَتَى ما نَلْتَقِي فَرْدَيْنِ تَرْجُفْ
روانِفُ ألْيَتَيْك وتُسْتَطَارَا
وقال اللّيث : الرَّانف : ما اسْتَرْخَى من الأَلْية للإِنْسان .
قال : وأَلْيَةٌ رانِفٌ .
وقال غيره : أَرْنف البعير إرنافاً ، إذا سار فَحرَّك رَأْسه فتقدَّمت هامَتُه .
أبو عُبيد : الرَّنَفُ : بَهْرَامَجُ البَرّ .
ويقال :
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR10.740 harf(باب النون والفاء وما يثلثهما)
(نفق) النون والفاء والقاف أصلانِ صحيحان، يدلُّ أحدُهما على انقطاعِ شيءٍ وذَهابه، والآخر على إخفاءِ شيءٍ وإغماضِه. ومَتَى حُصِّل الكلامُ فيهما تقارَبا.
فالأوَّل: نَفَقَت الدّابةُ نُفوقاً: ماتت، ونَفَق السِّعر نَفَاقاً، وذلك أنَّه يمضي فلا يَكْسُد ولا يَقِف. وأنْفَقوا: نَفَقت سُوقُهم. والنَّفَقة لأنَّها تمضي لوجهها. ونفَق الشيءُ: فني يقال قد نَفِقَتْ نفقةُ القوم.
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR1.138 harf- النفر: الانزعاج عن الشيء وإلى الشيء، كالفزع إلى الشيء وعن الشيء. يقال: نفر عن الشيء نفورا. قال تعالى: ﴿ما زادهم إلا نفورا﴾ [فاطر/ 42]، ﴿وما يزيدهم إلا نفورا﴾ [الإسراء/41] ونفر إلى الحرب ينفر وينفر نفرا، ومنه: يوم النفر. قال تعالى: ﴿انفروا يعذبكم عذابا أليما﴾ [التوبة/39]، ﴿ما لكم إذا قيل لكم انفروا في سبيل الله﴾ [التوبة/38]، ﴿وما كان المؤمنون لينفروا كافة فلولا نفر من كل فرقة منهم طائفة﴾
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR980 harfن ف ر
نفرت الدابة نفراً ونفوراً ونفاراً واستنفرت ونفّرتها واستنفرتها وقريء " مستنفرة ومستنفرة ".
ونفر القوم إلى الثغر نفيراً.
وجاء نفير بني فلان ونفرهم ونفرتهم وهم الجماعة الذين ينفرون إلى العدوّ.
وجاء القوم أنفرةً: نفيراً نفيراً.
واستنفر الإمام الرعيّة: كلّفهم أن ينفروا خفافاً وثقالاً.
وهم نافرة فلان وزافرته: للذين يغضبون لغضبه وينفرون معه وينصرونه.
قال: لو أن حولي
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR9.165 harfالنَّفْرُ: التَّفَرُّقُ. ويقال: لقيته قبل كل صَيْحٍ ونَفْرٍ أَي أَولاً، والصَّيْحُ: الصِّياحُ. والنَّفْرُ: التفرق؛ نَفَرَتِ الدابةُ تَنْفِرُ وتَنْفُر نِفاراً ونُفُوراً ودابة نافِرٌ، قال ابن الأَعرابي: ولا يقال نافِرَةٌ، وكذلك دابة نَفُورٌ، وكلُّ جازِعٍ من شيء نَفُورٌ. ومن كلامهم: كلُّ أَزَبَّ نَفُورٌ؛ وقول أَبي ذؤيب:
إِذا نَهَضَتْ فيه تَصَعَّدَ نَفْرُها،
كَقِتْر الغِلاءِ مُسْتَدِرٌّ صيابُها
قال
النَّفْرُ: التَّفَرُّقُ. ويقال: لقيته قبل كل صَيْحٍ ونَفْرٍ أَي أَولاً، والصَّيْحُ: الصِّياحُ. والنَّفْرُ: التفرق؛ نَفَرَتِ الدابةُ تَنْفِرُ وتَنْفُر نِفاراً ونُفُوراً ودابة نافِرٌ، قال ابن الأَعرابي: ولا يقال نافِرَةٌ، وكذلك دابة نَفُورٌ، وكلُّ جازِعٍ من شيء نَفُورٌ. ومن كلامهم: كلُّ أَزَبَّ نَفُورٌ؛ وقول أَبي ذؤيب: إِذا نَهَضَتْ فيه تَصَعَّدَ نَفْرُها، كَقِتْر الغِلاءِ مُسْتَدِرٌّ صيابُها قال ابن سيده: إِنما هو اسم لجمع نافر كصاحب وصَحْبٍ وزائر وزَوْرٍ ونحوه. ونَفَرَ القومُ يَنْفِرُون نَفْراً ونَفِيراً. وفي حديث حمزة الأَسلمي: نُفِّرَ بنا في سَفَرٍ مع رسول الله، صلى الله عليه وسلم؛ يقال: أَنْفَرْنا أَي تَفَرَّقَتْ إِبلنا، وأُنْفِرَ بنا أَي جُعِلنا مُنْفِرِين ذَوِي إِبلٍ نافِرَةٍ. ومنه حديث زَيْنَبَ بنت رسول الله، صلى الله عليه وسلم: فأَنْفَرَ بها المشركون بَعِيرَها حتى سَقَطَتْ. ونَفَرَ الظَّبْيُ وغيره نَفْراً ونَفَراناً: شَرَدَ. وظَبْيٌ نَيْفُورٌ: شديد النِّفارِ. واسْتَنْفَرَ الدابة: كَنَفَّرَ. والإِنْفارُ عن الشيء والتَّنْفِيرُ عنه والاسْتِنْفارُ كلُّه بمعنًى. والاسْتِنْفارُ أَيضاً: النُّفُورُ؛ وأَنشد ابن الأَعرابي: ارْبُطْ حِمارَكَ، إِنه مُسْتَنْفِرٌ في إِثْرِ أَحْمِرَةٍ عَمَدْنَ لِغُرَّبِ أَي نافر: ويقال: في الدابة نِفارٌ، وهو اسمٌ مِثْلُ الحِرانِ؛ ونَفَّرَ الدابة واسْتَنْفَرَها. ويقال: اسْتَنْفَرْتُ الوحشَ وأَنْفَرْتُها ونَفَّرْتُها بمعنًى فَنَفَرَتْ تَنْفِرُ واسْتَنْفَرَتْ تَسْتَنْفِرُ بمعنى واحد. وفي التنزيل العزيز: كأَنهم حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ فَرَّتْ من قَسْوَرَةٍ؛ وقرئت: مستنفِرة، بكسر الفاء، بمعنى نافرة، ومن قرأَ مستنفَرة، بفتح الفاء، فمعناها مُنَفَّرَةٌ أَي مَذْعُورَةٌ. وفي الحديث: بَشِّرُوا ولا تُنَفِّرُوا أَي لا تَلْقَوْهُمْ بما يحملهم على النُّفُورِ. يقال: نَفَرَ يَنْفِر نُفُوراً ونِفاراً إِذا فَرَّ وذهب؛ ومنه الحديث: إِن منكم مُنَفِّرِينَ أَي من يَلْقى الناسَ بالغِلْظَةِ والشِّدَّةِ فَيَنْفِرُونَ من الإِسلام والدِّين. وفي حديث عمر، رضي الله عنه: لا تُنَفِّرِ الناسَ. وفي الحديث: أَنه اشْتَرَطَ لمن أَقْطَعَهُ أَرضاً أَن لا يُنَفَّرَ مالُه أَي لا يُزْجَرَ ما يرعى من ماله ولا يُدْفَعَ عن الرَّعْي. واسْتَنْفَرَ القومَ فَنَفَرُوا معه وأَنْفَرُوه أَي نصروه ومَدُّوه. ونَفَرُوا في الأَمر يَنْفِرُون نِفاراً ونُفُوراً ونَفِيراً؛ هذه عن الزَّجَّاج، وتَنافَرُوا: ذهبوا، وكذلك في القتال. وفي الحديث: وإِذا اسْتُنْفِرْتُمْ فانْفِرُوا. والاسْتِنْفارُ: الاسْتِنْجادُ والاسْتِنْصارُ، أَي إِذا طلب منكم النُّصْرَةَ فأَجيبوا وانْفِرُوا خارجين إِلى الإِعانة. ونَفَرُ القومِ جماعَتُهم الذين يَنْفِرُون في الأَمر، ومنه الحديث: أَنه بعث جماعة إِلى أَهل مكة فَنَفَرَتْ لهم هُذَيْلٌ فلما أَحَسُّوا بهم لجَؤُوا إِلى قَرْدَدٍ أَي خرجوا لقتالهم. والنَّفْرَةُ والنَّفْرُ والنَّفِيرُ: القومُ يَنْفِرُونَ معك ويَتَنافَرُونَ في القتال، وكله اسم للجمع؛ قال: إِنَّ لها فَوارِساً وفَرَطَا، ونَفْرَةَ الحَيِّ ومَرْعًى وَسَطَا، يَحْمُونَها من أَنْ تُسامَ الشَّطَطَا وكل ذلك مذكور في موضعه. والنَّفِيرُ: القوم الذين يتَقَدَّمُونَ فيه. والنَّفيرُ: الجماعةُ من الناس كالنَّفْرِ، والجمع من كل ذلك أَنْفارٌ. ونَفِير قريش: الذين كانوا نَفَرُوا إِلى بَدْرٍ ليمنعوا عِيْرَ أَبي سفيان.ويقال: جاءت نَفْرَةُ بني فلان ونَفِيرُهم أَي جماعتهم الذين يَنْفِرُون في الأَمر. ويقال: فلان لا في العِيْرِ ولا في النَّفِير؛ قيل هذا المثل لقريش من بين العرب، وذلك أَن النبي، صلى الله عليه وسلم، لما هاجر إِلى المدينة ونهض منها لِتَلَقِّي عِير قريش سمع مشركو قريش بذلك، فنهضوا ولَقُوه ببَدْرٍ ليَأْمَنَ عِيرُهم المُقْبِلُ من الشأْم مع أَبي سفيان، فكان من أَمرهم ما كان، ولم يكن تَخَلَّفَ عن العِيْرِ والقتال إِلا زَمِنٌ أَو من لا خير فيه، فكانوا يقولون لمن لا يستصلحونه لِمُهِمٍّ: فلان لا في العِيرِ ولا في النَّفِيرِ، فالعيرُ ما كان منهم مع أَبي سفيان، والنفير ما كان منهم مع عُتْبَةَ بن ربيعة قائدهم يومَ بَدْرٍ. واسْتَنْفَرَ الإِمامُ الناسَ لجهاد العدوّ فنفروا يَنْفِرُونَ إِذا حَثَّهُم على النَّفِيرِ ودعاهم إِليه؛ ومنه قول النبي، صلى الله عليه وسلم: وإِذا اسْتُنْفِرْتُمْ فانْفِرُوا. ونَفَرَ الحاجُّ من مِنًى نَفْراً ونَفرَ الناسُ من مِنًى يَنْفِرُونَ نَفْراً ونَفَراً، وهو يوم النَّفْرِ والنَّفَرِ والنُّفُورِ والنَّفِيرِ، وليلةُ النَّفْر والنَّفَرِ، بالتحريك، ويومُ النُّفُورِ ويومُ النَّفِير، وفي حديث الحج: يومُ النَّفْرِ الأَوّل؛ قال ابن الأَثير: هو اليوم الثاني من أَيام التشريق، والنَّفْرُ الآخِرُ اليومُ الثالث، ويقال: هو يوم النَّحْرِ ثم يوم القَرِّ ثم يوم النفر الأَول ثم يوم النفر الثاني، ويقال يوم النفر وليلة النفر لليوم الذي يَنْفِرُ الناس فيه من منى، وهو بعد يوم القرِّ؛ وأَنشد لِنُصَيْبٍ الأَسْوَدِ وليس هو نُصَيْباً الأَسْوَدَ المَرْوانِيَّ: أَمَا والذي حَجَّ المُلَبُّونَ بَيْتَهُ، وعَلَّمَ أَيامَ الذبائحِ والنَّحْرِ لقد زَادَني، لِلْغَمْرِ، حُبّاً، وأَهْلهِ، لَيالٍ أَقامَتْهُنَّ لَيْلى على الغَمْرِ وهل يَأْثَمَنِّي اللهُ في أَن ذَكَرْتُها، وعَلَّلْتُ أَصحابي بها ليلةَ النَّفْرِ وسَكَّنْتُ ما بي من كَلالٍ ومن كرً، وما بالمَطايا من جُنُوحٍ ولا فَتْرِ ويروى: وهل يأْثُمَنِّي، بضم الثاء. والنَّفَرُ، بالتحريك، والرَّهْطُ: ما دون العشرة من الرجال، ومنهم من خصص فقال للرجال دون النساءِ، والجمع أَنفار. قال أَبو العباس: النَّفَرُ والقومُ والرَّهْطُ هؤلاء معناهم الجمع لا واحد لهم من لفظهم. قال سيبويه: والنسبُ إِليه نَفَرِيٌّ، وقيل: النَّفَرُ الناسُ كلهم؛ عن كراع، والنَّفِيرُ مثلُه، وكذلك النَّفْرُ والنَّفْرَةُ. وفي حديث أَبي ذَرٍّ: لو كان ههنا أَحدٌ من أَنْفارِنا أَي من قومنا، جمع نَفَرٍ وهم رَهْطُ الإِنسان وعشيرته، وهو اسم جمع يقع على جماعة من الرجال خاصة ما بين الثلاثة إِلى العشرة. وفي الحديث: ونَفَرُنا خُلُوفٌ أَي رجالنا. الليث: يقال هؤلاء عَشَرَةُ نَفَرٍ أَي عشرة رجال، ولا يقال عشرون نَفَراً ولا ما فوق العشرة، وهم النَّفَرُ من القوم. وقال الفراء: نَفْرَةُ الرجل ونَفَرُهُ رَهْطُه؛ قال امرؤ القيس يصف رجلاً بِجَوْدَةِ الرَّمْي: فَهْوَ لا تَنْمِي رَمِيَّتُهُ، ما لَه؟ لا عُدَّ من نَفَرِه فدعا عليه وهو يمدحه، وهذا كقولك لرجل يعجبك فعله: ما له قاتله اللهُ أَخزاه اللهُ وأَنت تريد غير معنى الدعاء عليه. وقوله تعالى: وجعلناكم أَكْثَرَ نَفِيراً؛ قال الزجاج: النَّفِيرُ جمع نَفْرٍ كالعَبِيدِ والكَلِيبِ، وقيل: معناه وجعلناكم أَكثر منهم نُصَّاراً. وجاءنا في نُفْرَتِه ونافِرَتِه أَي في فَصِيلَتِه ومن يغضب لغضبه. ويقال: نَفْرَةُ الرجل أُسْرَتُه. يقال: جاءنا في نَفْرَتِه ونَفْرِه؛ وأَنشد: حَيَّتْكَ ثُمَّتَ قالتْ: إِنَّ نَفْرَتَنا أَلْيَوْمَ كلَّهُمُ، يا عُرْوَ، مُشْتَغِلُ ويقال للأُسْرَةِ أَيضاً: النُّفُورَةُ. يقال: غابتْ نُفُورَتُنا وغَلَبَتْ نُفُورَتُنا نُفُورَتَهُمْ، وورد ذلك في الحديث: غَلَبَتْ نُفُورَتُنا نُفُورَتَهُم؛ يقال للأَصحاب الرجل والذين يَنْفِرُونَ معه إِذا حَزَبَه أَمر. نَفْرَتُه ونَفْرُهُ ونافِرَتُه ونُفُورَتُه. ونافَرْتُ الرجلَ مُنافَرَةً إِذا قاضيتَه. والمُنافَرَةُ: المفاخرة والمحاكمة. والمُنافَرَةُ: المحاكمة في الحَسَبِ. قال أَبو عبيد: المُنافَرَةُ أَن يفتخر الرجلان كل واحد منهما على صاحبه، ثم يُحَكِّما بينهما رجلاً كَفِعْلِ عَلْقَمَةَ بن عُلاثَةَ مع عامر بن طُفَيْلٍ حين تَنافرا إِلى هَرِمِ بن قُطْبَةَ الفَزارِيِّ؛ وفيهما يقول الأَعشى يمدح عامر بن الطفيل ويحمل على عَلْقَمَةَ بن عُلاثَةَ: قد قلتُ شِعْري فمَضى فيكما، واعْتَرَفَ المَنْفُورُ للنَّافِرِ والمَنْفُورُ: المغلوب. والنَّافِرُ: الغالب. وقد نافَرَهُ فَنَفَرَهُ يَنْفُرُه، بالضم لا غير، أَي غلبه، وقيل: نَفَرَهُ يَنْفِرُه ويَنْفُرُهُ نَفْراً إِذا غلبه. ونَفَّرَ الحاكمُ أَحدهما على صاحبه تَنْفِيراً أَي قضى عليه بالغلبة، وكذلك أَنْفَرَه. وفي حديث أَبي ذَرٍّ: نافَرَ أَخي أُنَيْسٌ فلاناً الشاعِرَ؛ أَراد أَنهما تَفاخَرا أَيُّهما أَجْوَدُ شِعْراً. ونافَرَ الرجلَ مُنافَرَةً ونِفاراً: حاكَمَهُ، واسْتُعْمِلَ منه النُّفُورَةُ كالحُكومَةِ؛ قال ابن هَرْمَةَ: يَبْرُقْنَ فَوْقَ رِواقِ أَبيضَ ماجِدٍ، يُرْعى ليومِ نُفُورَةٍ ومَعاقِلِ قال ابن سيده: وكأَنما جاءت المُنافَرَةُ في أَوّل ما اسْتْعْمِلَتْ أَنهم كانوا يسأَلون الحاكم: أَيُّنا أَعَزُّ نَفَراً؟ قال زهير: فإِنَّ الحَقَّ مَقْطَعُه ثلاثٌ: يَمِينٌ أَو نِفارٌ أَو جَلاءُ وأَنْفَرَهُ عليه ونَفَّرَه ونَفَرَهُ يَنْفُرُه، بالضم، كل ذلك: غَلَبَه؛ الأَخيرة عن ابن الأَعرابي، ولم يَعْرِفْ أَنْفُرُ، بالضم، في النِّفارِ الذي هو الهَرَبُ والمُجانَبَةُ. ونَفَّرَه الشيءَ وعلى الشيء وبالشيء بحرف وغير حرف: غَلَبَهُ عليه؛ أَنشد ابن الأَعرابي: نُفِرْتُمُ المَجْدَ فلا تَرْجُونَهْ، وجَدْتُمُ القومَ ذَوِي زَبُّونَهْ كذا أَنشده نُفِرْتُمْ، بالتخفيف. والنُّفارَةُ: ما أَخَذَ النَّافِرُ من المَنْفَورِ، وهو الغالبُ (* قوله« هو الغالب» عبارة القاموس أي الغالب من المغلوب) ، وقيل: بل هو ما أَخذه الحاكم. ابن الأَعرابي: النَّافِرُ القَامِرُ. وشاة نافِرٌ: وهي التي تُهْزَلُ فإِذا سعلت انتثر من أَنفها شيء، لغة في النَّاثِرِ. ونَفَرَ الجُرْحُ نُفُوراً إِذا وَرِمَ. ونَفَرَتِ العينُ وغيرها من الأَعضاء تَنْفِرُ نُفُوراً: هاجت ووَرِمَتْ. ونَفَرَ جِلْدُه أَي وَرِمَ. وفي حديث عمر: أَن رجلاً في زمانه تَخَلَّلَ بالقَصَبِ فَنَفَرَ فُوهُ، فنهى عن التخلل بالقصب؛ قال الأَصمعي: نَفَرَ فُوه أَي وَرِمَ. قال أَبو عبيد: وأُراهُ مأْخوذاً من نِفارِ الشيء من الشيء إِنما هو تَجافِيهِ عنه وتَباعُدُه منه فكأَن اللحْمَ لما أَنْكَرَ الداء الحادث بينهما نَفَرَ منه فظهر، فذلك نِفارُه. وفي حديث غَزْوانَ: أَنه لَطَمَ عينه فَنَفَرَتْ أَي وَرِمَتْ.ورجل عِفْرٌ نِفْرٌ وعِفْرِيَةٌ نِفْرِيَةٌ وعِفْرِيتٌ نِفْرِيتٌ وعُفارِيَةٌ نُفارِيَةٌ إِذا كان خبيثاً مارِداً. قال ابن سيده: ورجل عِفْرِيتَةٌ نِفْرِيتَةٌ فجاء بالهاء فيهما، والنِّفْرِيتُ إِتباعٌ للعِفْرِيت وتوكيدٌ. وبنو نَفْرٍ: بطنٌ. وذو نَفْرٍ: قَيْلٌ من أَقيال حِمْيَرَ. وفي الحديث: إِن الله يُبْغِضُ العِفْرِيَةَ النِّفْرِيَةَ أَي المُنْكَرَ الخَبيثَ، وقيل: النِّفْرِيَةُ والنِّفْرِيتُ إِتباع للعِفْرِيَةِ والعِفْرِيتِ. ابن الأَعرابي: النَّفائِرُ العصافير (*قوله« النفائر العصافير» كذا بالأصل. وفي القاموس: النفارير العصافير.) وقولهم: نَفِّرْ عنه أَي لَقِّبْهُ لَقَباً كأَنه عندهم تَنْفِيرٌ للجن والعينِ عنه. وقال أَعرابي: لما وُلدتُ قيل لأَبي: نَفِّرْ عنه، فسماني قُنْفُذاً وكنَّاني أَبا العَدَّاءِ.
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR759 harf* ن ف ر * * نَفَرتِ * الدابة تَنْفِرُبالكسر * نِفَاراً * وتنفر بالضم * نُفُوراً * و * نَفَرَ * الحاج من مِنًى من باب ضرب و * أَنْفَرَهُ * عن الشيء و * نَفَّرَهُ تَنْفِيراً * و * اسْتَنْفَرَهُ * كله بمعنى و * الاسْتِنْفَارُ * النفور أيضا ومنه ﴿حُمُرٌ * مُسْتَنْفِرَةٌ *﴾ أي * نَافِرَةٌ * و * مُسْتَنْفَرَةٌ * بفتح الفاء أي مذعورة و * النَّفَرُ * بفتحتين عدة رجال من ثلاثة إلى عشرة وكذا * النَّفِيرُ
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR8.917 harfالنفر، بالفتح: التفرق، وهو مجاز، ومنه المثل: لقيته قبل كل صيح ونفر. أي أولا. والصيح: الصياح، والنفر: التفرق. النفر: جمع نافر، كصاحب وصحب، وزائر وزور، وبه فسر ابن سيده قول أبي ذؤيب:
إذا نهضت فيه تصعد نفرها كقتر الغلاء مستدر صيابها
من المجاز: النفر: الغلبة. والمنفور: المغلوب، والنافر: الغالب، وقد نافره فنفره ينفره، بالضم لا غير، غلبه. وقيل نفره ينفره وينفره
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR16.836 harfنَفَرَ
1 نَفَرَ ذ , (T, M, L, Msb, K,) aor. نَفِرَ , (T, M, K,) and نَفُرَ , (M, K,) inf. n. نَفْرٌ and نَفَرَانٌ (M, K) or نُفُورٌ, (Msb,) said of a wild animal, (T, Msb,) a gazelle, (M, K,) or other beast, (M,) He took fright, and fled, or ran away at random; or became refractory, and went away at random; or ran away, or broke loose, and went hither and thither by reason of his sprightliness;
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR2.824 harfنَفَرَ
نَفَرَ I , U , ( n. ac. نِفَاْر 23 , نُفُوْر 27 )
a. [ Min ], Fled from, was scared by.
b. ( n. ac. نَفْر 1 , نُفُوْر 27 , نَفَرَاْن 36 ), Shied; ran away.
c. ( n. ac. نَفْر 1 ), Dispersed.
d. I ( n. ac. نَفْر 1 , نَفَر 4 , نُفُوْر 27 ), Departed, returned ( pilgrims ).
e. [ Min ], Disliked, shrank from.
f. [ 'An ], Receded from.
g. U ( n. ac. نَفْر 1 ), Vanquished.
h.
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR31.175 harfنفر
نَفَرَ - يَنْفِرُ - نُفُوْر - نَفَر - نَفِيْر - استَنْفَرَ - يسْتَنْفِرُ - مُسْتَنْفِر - مُسْتَنْفِرَة
نَفَرَ - يَنْفِرُ + كائن أو جمع من الكائنات: ينطلق بشكل جماعي بعيداً عن موطن الأمن والسكن، طلباً لحاجة أو إنفاذاً لرغبة
نَفَرَ - يَنْفِرُ + كائن أو جمع من الكائنات + لـٍ أمر: ينطلقون بشكل جماعي لإنفاذ وفعل الأمر
{فلولا نفر من كل فرقة
Sîgalar(11)
- نُفُورًاTopluca uzlaşmak(فُعُولًا)×4
- انْفِرُواYola çıkın(افْعِلُوا)×3
- تَنْفِرُواYola çıkarsınız+1 anlam(افْعِلُوا)×2
- نَفَرًاEkip(فَعَلًا)×2
- فَانْفِرُواHemen yola çıkın(فَافْعِلُوا)×1
- لِيَنْفِرُواYola çıkmaları(لِيَفْعِلُوا)×1
- مُسْتَنْفِرَةٌÜrküp kaçan(مُسْتَفْعِلَةٌ)×1
- نَفَرٌEkip(فَعَلٌ)×1
- نَفَرَYola çıktı(فَعَلَ)×1
- نَفِيرًاEkipler(فَعِيلًا)×1
Mücavir kökler85 mücavir (114 toplam)
- فقه
3 ortak ayet · Kavrarlar
- قرأ
4 ortak ayet · “Karye”, kaynar veya kuyu suyunun bulunduğu, halkın…
- مول
4 ortak ayet · Onların malları
- جهد
3 ortak ayet · Cehd düz, sert yer demektir
- زيد
3 ortak ayet · Zade : Azık demektir
- ثبي
1 ortak ayet · Küme küme
- حذر
2 ortak ayet · Hızr (ha, zal) : Savaşta kullanılan savunma aleti, zırh gibi
- ثقل
2 ortak ayet · Terazinin karşı kefesine konan taş demektir
- صرف
2 ortak ayet · (sad) “Sarim” toplanıp yığılmış meyve, “serm” meyve veya…
- نصت
1 ortak ayet · (nun sad te) Lessa (lam sad sad) birbirine yakın şeyler…
- نذر
3 ortak ayet · Savaşta veya yürüyüşteki öncüdür
- لجج
1 ortak ayet · Dalgalandılar
Geçtiği ayetler(16)
وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِي هَذَا الْقُرْآنِ لِيَذَّكَّرُوا وَمَا يَزِيدُهُمْ إِلَّا نُفُورًا
Topluca uzlaşmakAndolsun ki; Biz, öğüt alsınlar diye bu Kur’an’da çeşitli açıklamalar yaptık. Fakat bu, onların nefretinden başka bir şeyi artırmıyor.
وَجَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلَى أَدْبَارِهِمْ نُفُورًا
Topluca uzlaşmakOnu anlarlar diye kalblerine örtüler koyduk. Kulaklarına da ağırlık. Kur’an’da Rabbını tek olarak zikrettiğin zaman da onlar nefret ederek arkalarına döner giderler.
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمَنِ قَالُوا وَمَا الرَّحْمَنُ أَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُورًا
Topluca uzlaşmakOnlara: Rahman’a secde edin, denildiği zaman: Rahman da nedir? Senin bize emredegeldiğine mi secde edeceğiz? derler. Ve bu, onların nefretini arttırır.
وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِنْ جَاءَهُمْ نَذِيرٌ لَيَكُونُنَّ أَهْدَى مِنْ إِحْدَى الْأُمَمِ فَلَمَّا جَاءَهُمْ نَذِيرٌ مَا زَادَهُمْ إِلَّا نُفُورًا
Topluca uzlaşmakVar güçleriyle Allah’a yemin ettiler ki; kendilerine bir uyarıcı gelecek olursa; muhakkak ki, ümmetlerin herhangi birinden daha doğru yolda olacaklardır. Fakat kendilerine bir uyarıcı gelince; onların sadece nefretlerini artırdı.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | نفر |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | فزع, شرد, نهض |
| Zıt Kök | قعد |
| Çekirdek Özet 1 | Bir canlının aniden ürkerek yerinden sıçraması, ayrılması ve hızla uzaklaşması |
| Çekirdek Özet 2 | İlahi davetten ürküp kaçma veya çağrı üzerine topluca ve ivedilikle sefere fırlama |
| Çekirdek Özet 3 | Durgun durumdan dinamik ve organize harekete geçiş; mobilizasyon ve intikal |
| Kritik Hata Riski | Kökün yalnızca psikolojik bir hoşnutsuzluk ve kin anlamına indirgenerek dinamik sefere çıkış ve mevziden kopuş boyutunun göz ardı edilmesi |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| نف | İçeriden dışarıya doğru basınçla püskürme, aniden fırlama, yayılma ve ayrılma; نفخ üfleyip şişirme, نفث tükürüp püskürtme, نفذ delip geçme, نفس nefes verme ve açılma, نفق tünelden dışarı çıkıp tükenme, نفي sürüp uzaklaştırma köklerinde görüldüğü üzere kapalı veya durgun halden dışarıya doğru ivmeli bir çıkışı ifade eder. | ر | Çekirdeğin fırlama ve dışa vurum hareketine baş, öncülük ve yönelim boyutu eklenerek hareketin bir hedefe doğru toplu intikale veya bir etkenden dehşetle kaçışa dönüşmesini sağlar. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ن | Filiz, yılan, balık; süreklilik, çoğalma, canlılık | Gizli ve potansiyel enerjinin aniden uyanarak canlı bir kıpırdanış başlatması |
| ف | Ağız; söz, açıklık, kenar | Bir açıklıktan, sınırdan dışarıya doğru boşalma, fırlama ve ağızlaşma |
| ر | İnsan başı; baş, ilk, üst | Hareketin bir yön, liderlik, irade veya öne atılma doğrultusunda odaklanması |
| نفر | Canlı potansiyelin bir eşikten dışarıya doğru baş doğrultusunda fırlaması | Durgun haldeki bir varlığın ya da topluluğun bir dış uyaran veya çağrıyla aniden yerinden kopup açık alana doğru hızla akması |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir binek veya av hayvanının aniden ürkerek bulunduğu yerden fırlayıp kaçması, yabani bir ürpertiyle dağılması; bedende derinin şişlik ve iltihap sebebiyle etten kabarıp ayrılması. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Züheyr bin Ebî Sulmâ bir beytinde hak arayışı ve anlaşmazlıkların çözüm yollarını sayarken kökü tahkime ve üstünlük iddiasıyla hakeme başvurmaya atıfla şöyle kullanır: فإِنّ الحقّ مَقْطَعُه ثلاثٌ / يمينٌ أو نِفارٌ أو جَلاءُ |
| Erken Arapça kullanım | Hac ibadetinde Mina'dan Mekke'ye doğru topluca harekete geçilip ayrılınan günlere «Eyyâmü'n-Nefr» denilmesi; ani bir tehlike karşısında kabilenin ortak savunma amacıyla topyekûn silahlanıp yola çıkması için yapılan «istinfâr» ve bu çağrıyla toplanan savaşçı birlik. |
Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.
Sami etimolojik katman
Sami dilleri ailesinde نفر kökü, ani fırlama, yerinden sıçrama, ayrılma ve dağılma semantik matrisi etrafında şekillenir. Süryanice ve Batı Ârâmîcesinde yer alan benzer fonetik dizilimler, bir kuşun veya hayvanın aniden kanatlanıp kaçmasını, yerinden koparak uzaklaşmasını ve dağılmasını ifade eden fiillerle semantik paralellik gösterir. Klasik Arapçada bu kök çift yönlü bir ivme kazanmıştır: Bir şeyden dehşetle ürküp kaçarak uzaklaşma (nufûr) ile bir çağrıya icabet ederek organize bir biçimde ileriye doğru atılma, sefere çıkma (nefr, istinfâr). Bu çift yönlülük, Arapçanın göçebe ve kabile savunma dinamikleri içinde somutlaşmış; av hayvanının ürkmesinden kabilenin topyekûn seferberliğine kadar uzanan geniş bir eylem zincirini tek bir morfolojik gövdede birleştirmiştir.
Güven Güçlü
Kaynak Payne Smith (Thesaurus Syriacus), Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | تجاف, تباعد, انزعاج | Bir şeyden tedirgin olup ayrılma, yerinden fırlayıp uzaklaşma ve ortak bir amaç için aniden toplanıp intikal etme ekseninde gelişmiştir. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Ârâmîce ve Süryanice ani uçuş ve sıçrama kökleri | Hayvanın ürkmesi, fırlayıp kaçması ve hızlı yer değiştirme anlam örüntüsü Sami dillerinin ortak hareket semantiğiyle uyumludur. | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Belgelenmiş Afro-Asyatik dışı doğrudan genetik kök ilişkisi tespit edilmemiştir. | Veri bulunamadı |
Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, Maqāyīs al-Lugha.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| نفر | Anlamlı | Ürküp kaçmak, sefere fırlamak | Durgunluktan çıkıp hızla uzaklaşmak veya hedefe doğru atılmak | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| نرف | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Mühmel kombinasyon |
| فنر | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Mühmel kombinasyon |
| فرن | Anlamlı | Yuvarlamak, pişirmek | Bir nesneyi büküp yuvarlamak veya hamuru fırında pişirmek | Kitābü'l-ʿAyn müsta'mel kaydı; Kur'an'da geçmez |
| رنف | Anlamlı | Süzülmek, gevşemek | Göz kapağının süzülmesi veya bir nesnenin yavaşça dalgalanması | Kitābü'l-ʿAyn müsta'mel kaydı; Kur'an'da geçmez |
| رفن | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Mühmel kombinasyon |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| نفر | Merkez | İvme ile hareket | Bir uyaranla yerinden sıçrayıp uzaklaşma veya ortak bir hedefe organize olarak fırlama | Ürkme ile sefere çıkışı aynı dinamik kökte birleştirir |
| فزع | Komşu | Korku ile sarsılma | Ani bir tehlike karşısında dehşete kapılıp yardım arayarak bir yere sığınma | نفر eyleminde fiziksel kaçış ve uzaklaşma baskınken فزع kökünde içsel dehşet ve sığınma öne çıkar |
| شرد | Komşu | Başıboş kaçış | Kontrol ve itaatten çıkarak hedefsizce dağılma ve kaçma | نفر bilinçli bir intikal veya güdüsel bir ürkme iken شرد itaatsizlik ve dağılmadır |
| نهض | Komşu | Kalkış ve hamle | Ağır veya oturur halden doğrulup eyleme geçme | نهض sadece kalkış ve hamleyi anlatırken نفر yerini terk edip uzaklaşmayı ve intikali içerir |
| قعد | Zıt | Durgunluk ve yerleşme | Harekete geçmeyip geride kalma, oturma, sefere katılmaktan imtina etme | Çağrıya rağmen yerinden kımıldamama ve pasif kalış |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | نفر | Yerinden fırlayıp uzaklaşmak veya sefere çıkmak | Hem ürküntü ile kaçışı hem de askeri ve ilmi seferberliği karşılar | Kesin |
| Latince | Effugere, mobilizare | Kaçıp kurtulmak, harekete geçirmek | «Effugere» ürkerek kaçmayı, «mobilizare» ise askeri amaçla sefere çıkışı kısmen karşılar | Güçlü |
| İngilizce | To bolt, to mobilize, detachment | Ürküp kaçmak, seferber olmak, müfreze | «Bolt» yabani hayvanın fırlamasını, «mobilize» ordu intikalini, «detachment» ise küçük askeri birliği (nefer) karşılar | Güçlü |
| Almanca | Aufscheuchen, ausrücken | Ürküp dağılmak, sefere intikal etmek | «Aufscheuchen» ürkütülüp kaçırılmayı, «ausrücken» askeri birliğin kışladan çıkışını ifade eder | Güçlü |
| Fransızca | Décamper, se mobiliser | Yerinden fırlamak, seferber olmak | Hayvanın ürkmesi ve askeri birliğin harekete geçmesi anlamlarını ayrı ayrı taşır | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| نُفُورًا / نَفُور | Hakikatten ve zikirden ürkerek uzaklaşma | Muhatapların Kur'an'ın uyarıları karşısında yaban eşekleri gibi kaçıp gerçeğe sırt çevirmesi; İsrâ 17:41, Fâtır 35:42, Mülk 67:21. |
| انْفِرُوا / تَنْفِرُوا | Topluca savaşa ve savunma seferine çıkma | Müminlerin gevşeklik göstermeksizin hızla silahlanıp askeri intikal yapması emri; Nisâ 4:71, Tevbe 9:38, Tevbe 9:39, Tevbe 9:41. |
| لِيَنْفِرُوا / نَفَرَ | İlim tahsili ve tefakkuh için sefere çıkma | Toplumun tamamının savaşa gitmeyip bir grubun din ilimlerini öğrenmek ve kavmini uyarmak üzere yola çıkması; Tevbe 9:122. |
| نَفَرٌ / نَفَرًا | Küçük grup, tim, üç ila on kişilik heyet | Cinlerin veya insanların oluşturduğu küçük ve hareketli keşif veya dinleme ekibi; Kehf 18:34, Ahkāf 46:29, Cin 72:1. |
| نَفِيرًا | Destek kuvveti, yardıma koşan savaşçı kitle | Bir topluluğun arkasında duran, çağrıldığında derhal yardıma koşan insan ve asker sayısı; İsrâ 17:6. |
| مُسْتَنْفِرَةٌ | Dehşet içinde kaçışan yaban hayvanı | Aslandan veya avcıdan kaçan yaban eşeklerinin sergilediği şuursuz kaçış hali; Müddessir 74:50. |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Hidayet ve inat psikolojisi | Müşriklerin mucize ve vahiy karşısında delille yüzleşmek yerine nefret ve nufûr ile kaçışlarının iradi sorumluluğu | Hakikate karşı psikolojik ve ontolojik direnç, kaçış |
| Fıkıh | Cihad ve sefer hükümleri (Nefîr-i Âmm) | Düşman saldırısı anında genel seferberliğin (nefîr-i âmm) farz-ı ayn haline gelmesi ve hacda Mina'dan ayrılış günleri (Eyyâmü'n-Nefr) | Toplu askeri intikal ve hac menâsikindeki intikal vakti |
| Tefsir | Cihad ve ilim dengesi | Tevbe Suresi 122. ayetteki «nefr» emrinin savaşa mı yoksa ilim tahsiline mi ait olduğu ve kabilelerin temsili | Toplumsal iş bölümünde ilmi seferberlik ile askeri seferberliğin ayrışması |
| Hadis | Askeri disiplin ve fetih sonrası | «Fetih'ten sonra hicret yoktur, lakin cihad ve niyet vardır; sefere çağrıldığınızda (istünfirtüm) derhal fırlayıp çıkın (fenfirû)» ilkesi | İmamın çağrısına anında icabet eden askeri mobilizasyon |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Vahiy çağrısı karşısında tavır | Kaçış veya icabet | Kalbi yönelimin pratik eyleme dönüşmesi | Hakikatten yüz çevirip kaçmak bir nufûr iken, Allah yolunda canı ortaya koyarak fırlamak da bir nefrdir. | Kesin |
| İlmi | Bilgi üretimi ve tefakkuh | İlim heyeti (nefer) | Toplumsal aydınlanma ve tebliğ | Bilgi merkezine intikal edip kavmini uyarmak üzere geri dönen uzman ilim timi. | Kesin |
| Siyasi | Savunma ve genel seferberlik | Nefîr-i Âmm | Kamusal güvenlik ve teyakkuz | Otoritenin çağrısıyla toplumun askeri tehditlere karşı yekvücut harekete geçirilmesi. | Kesin |
| İktisadi | Kriz anında kaynak intikali | Acil durum seferberliği | Lojistik ve iktisadi mobilizasyon | Bir kriz veya sefer anında taşınabilir sermaye ve insan gücünün anında ihtiyaç bölgesine akıtılması. | Muhtemel |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Parçacık saçılması ve itme kuvveti (Repulsion / Emission) | Durgun bir sistemdeki parçacıkların ani bir enerji yüklemesiyle (potansiyel fark veya dış alan) bir merkezden dışarıya doğru hızla fırlaması ve dağılması | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Kolektif mobilizasyon ve panik davranışı | Toplumsal kitlelerin bir tehdit algısıyla aniden mevzilerini terk etmesi (kaçış) ya da ortak bir idealle organize birlikler halinde harekete geçmesi (seferberlik) | Kesin |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökün Türkçedeki «nefret» kelimesinin çağrıştırdığı salt pasif, duygusal ve soyut bir kin veya hoşnutsuzluk hissine hapsedilmesi. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kökün durağanlıktan dinamizme geçişi sağlayan çift yönlü bir intikal motoru olması: Ya vahiyden şuursuzca kaçış (nufûr) ya da adalet ve ilim için organize intikal (nefr). |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Ayetlerdeki «infirû» emirlerinin sadece savaş meydanına koşmak şeklinde daraltılması veya Tevbe 122'deki ilim seferberliğinin anlaşılamaması; «nüfûr» halinin ise fiziksel ve zihinsel bir kaçış değil sadece pasif bir sevmeme durumu zannedilmesi. |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın fert ve toplum psikolojisindeki durgunluk, rehavet ve yere çakılıp kalma (is̱s̱âkaltüm) zaafını hangi dinamik hamleyle kırdığını gösterir. İmanın kuru bir kabulleniş değil, çağrı geldiğinde derhal intikal edebilme esnekliği ve çevikliği olduğunu ortaya koyar. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Tebük Seferi bağlamında münafıkların ve gevşeklerin tavrını eleştiren Tevbe Suresi ayetlerinde; cihad stratejisinin belirlendiği Nisâ Suresi'nde; hakikat karşısında müşriklerin psikolojik kaçışını tasvir eden Müddessir, İsrâ ve Fâtır surelerinde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Müminlerin her an pasif bir inzivada kalabileceği zannını yıkarak gerektiğinde askeri, gerektiğinde ilmi seferberliğin (Tevbe 9:122) hayati bir farz olduğunu gösterir. Ayrıca müşrik inkârının mantıki bir delile değil, vahşi hayvanların kaçışına benzer irrasyonel bir ürküntüye (nufûr) dayandığını ifşa eder. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamYabani bir hayvanın veya binek devesinin aniden ürkerek yerinden sıçraması, kaçıp uzaklaşması; buna bağlı olarak bir insan grubunun bir uyaranla derhal toplanıp sefere fırlaması.
- Soyut anlamBir etki, tehdit veya çağrı karşısında durgunluk halini terk ederek ya hakikatten panik halinde uzaklaşmak ya da meşru bir gaye doğrultusunda ivedilikle organize olup hedefe doğru harekete geçmek.
- Sistematik karşılıkSistemin potansiyel enerjisini kinetik enerjiye dönüştüren dinamik mobilizasyon fonksiyonu; toplumsal yapının statik konumdan intikal ve eylem konumuna ani geçiş mekanizması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde sistemi (birey veya topluluk), konum vektörünü, zamanı temsil eder; ifadesi sistemin durgunluktan aniden fırlayarak kazandığı anlık ivmeli yer değiştirmeyi gösterir. sisteme dışarıdan gelen uyaranı (ilahi çağrı veya dehşet verici tehdit) ifade eder. fonksiyonu hareketin yönünü belirler: Uyaran bir tehdit ve hakikatten kaçış ise işaret negatif yönlü uzaklaşmayı (nufûr), meşru bir çağrıya icabetle sefere fırlama ise pozitif yönlü mobilizasyonu (nefr) simgeler.