رود
ر - و - د
جذر- الورود: ١٤٨
- الآيات: ١٢٠
- الصيغ: ٤٥
- المعاجم: ١٢
“Raid”, bir şeyi çevirmek için kullanılan koldur. Sonra mastar olarak bir iş yapanın o işi yamak isteğine isim olmuştur. Yani işleri döndüren beyindeki kol anlamına gelmiştir. Rüveyda, maksatlı yani bir işin sonunu görmek için mühlet vermek demektir.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٢)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
“Raid”, bir şeyi çevirmek için kullanılan koldur. Sonra mastar olarak bir iş yapanın o işi yamak isteğine isim olmuştur. Yani işleri döndüren beyindeki kol anlamına gelmiştir. Rüveyda, maksatlı yani bir işin sonunu görmek için mühlet vermek demektir.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٩٬٧١٧باب الدال والراء و و ا ي معهما
د و ر، د ي ر، د ر ي، د ر أ، ر أ د، ر ي د، أ ر د، ر و د، و ر د، ر د أ، ر د ي مستعملات
دور:
الدَوّاريُّ: الدهرُ الدَوّار بالناس، قال العجاج:
والدهر بالاِنسانِ دَواريُّ
ويقال: دارَ دَورةً واحدة، وهي المرَّةُ الواحدة يَدورُها.
والدَّور قد يكون مصدراً في الشعر، ويكون لوثاً واحداً من دَوْر العِمامة، ودَوْرُ الحَبْلِ بالشيء، ويكون لوثاً واحداً من والدُوارُ: أن يأخُذَ
باب الدال والراء و و ا ي معهما د و ر، د ي ر، د ر ي، د ر أ، ر أ د، ر ي د، أ ر د، ر و د، و ر د، ر د أ، ر د ي مستعملات دور: الدَوّاريُّ: الدهرُ الدَوّار بالناس، قال العجاج: والدهر بالاِنسانِ دَواريُّ ويقال: دارَ دَورةً واحدة، وهي المرَّةُ الواحدة يَدورُها. والدَّور قد يكون مصدراً في الشعر، ويكون لوثاً واحداً من دَوْر العِمامة، ودَوْرُ الحَبْلِ بالشيء، ويكون لوثاً واحداً من والدُوارُ: أن يأخُذَ الإنسان في رأسِه كهيئة الدَّوَران، تقول: دِيرَ به أي غُشِيَ عليه. والدَّوار: صَنَم كانت العرب تَنصِبُه، يجعلون موضِعاً حوله يدورون فيه، واسم ذلك الصَّنَم والموضِع الدَّوار، قال: كما دارَ النِّساءُ على الدَّوار
ومنه قول امرئ القيس: عَذارَى دَوارٍ في مُلاءٍ مُذَيَّلِ ويُثَقَّل في لغة فيقال دَوّار ويقال دُوار. والمَدار: موضع للشيءِ الذي تُدير به كالحَبْل تُديره على شيء، وموضعه من ذلك الشيء مَدارٌ. والمَدارُ يكون كالدَوَرانِ فيُجْعَلُ اسْماً نحوُ مَدِار الفَلَكِ. والدائرةُ: الحَلْقةُ، والشيءُ المستديرُ. والدّارةُ: دارَة القَمَر. وكلَّ موضع يُدارُ به شيءٌ يحجُزه فاسْمُه دارةٌ، نحو الدارات التي تُتَّخذ في المَباطح ونحوها يجعَلُون فيها الحُمُرَ ونحوها وأنشد: تَرى الإِوَزين في أكناف دارتها فَوْضَىَ وبين يَدَيها التِّبْنُ منثورُ ومعنى البيت أنَّه رأى حَصّاداً أَلْقَى سُنبَلَة بين يَدَي تلك الإِوَزِّ فقَلَعَت حَبّاً من سَنابِلِهِ فأكَلَتِ الحَبَّ وافتَحَصَتِ التِّبنَ. والدائرةُ: الدَّولة، يقال: الدَّوائِرُ تدور، والدَّوائلُ تدول. والدّارُ: كلُّ موضعٍ حَلَّ به قومٌ فهو دارُهم، وأما الدّارُ فاسمٌ جامعٌ للعَرْصةِ والبِناء المَحَلّة، وثلاثُ أدؤرٌ، وجاءت الهمزة لأنَّ الألف التي كانت في الدار صارت في أفعُل في موضع تَحرُّك فَأُلِقيَ عليها الصَّرْف بعَيْنها ولم تُرَدَّ إلى أصلها فانهَمَزَتْ. ومُداوَرة الشُّؤون: مُعالَجتُها. والدَّوّارةُ: من أدَواتِ النّقّاش والنجّار، لها شُعبَتانِ تَنْضمّانِ وتَنْفَرِجانِ لتقدير الدارات. دير: الدَيْرُ: البِيعةُ، وساكنُه وعامِلُه دَيرانيٌّ ودَيّارٌ. والدَّيُّور: الواحدُ، الفرْد من الناس، يقال: ليس بها دَيّارٌ ولا دَيُّورٌ. والدَيّار فيعال من دارَ يَدورُ. دري: دَرَى يَدْري دِرْيةً ودَرْياً ودِرْياناً ودِراية، ويقال: أتَى فلانٌ الأمرَ من غير دِرْيةٍ أي من غير عِلمٍ، والعَرَب ربَّما حَذَفوا الياء من قولِهم: لا أَدْرِ في موضع لا أدري، يكتفون بالكسرة فيها كقوله الله- جلّ وعزّ: "والليل إذا يَسْرِ"، والأصل يَسري. درء: والدَّريئة من أَدَمٍ وغيره يُتَعَلَّم عليها الطِّعانُ، قال: ظَلِلْتُ كأنيّ للرِّماحِ دَريئةً وأَدْرَأْتُ دَريئةً أي اتّخَذْتُها. والدَّريئة: ما تَتَسَتَّرُ به فترمي الصَّيْدَ، وتقول منه: دَرَيتُ الصيد أدري دَرياً، قال: فإن كنتُ لا أدري الظِّباء فإننـي أدُشُّ لها، تحت الترابِ، الدَّواهِيا والدَّريئةُ، بالهمز،: الحَلْقة. وتقول: حَيُّ بني فلانٍ ادَّرَأُوا فُلاناً كأنَّهم اعتَمَدوه بالغارة والغَزو، قال: أَتَتْنا عامِرٌ من أرض حَزْمٍ مُعَلِّقةَ الكَنائِنِ تَـدَّرينـا والدَّرْءُ: العِوَجُ في العَصَا والقَناةِ وكلِّ شيءٍ تَصعُب إِقامتُه قال: إنّ قناتي من صَليبات القَنَا على العُداةِ أن يُقيموا دَرْأَنا وطريقٌ ذو دُرُوء ممدود، أي ذو كُسُورٍ ونحو ذلك من الأَخاقيق وإنه لذو تُدْرَأ في الحرب أي ذو مَنْعةٍ وقوّةٍ على أعدائه، قال: لقد كنت في الحَربِ ذا تُدْرَأ والتَّدارُؤُ: التَّدافُع. ودَرأ فلانٌ علينا ودَرِئَ مثله دُروءاً إذا خَرَجَ مُفاجأة. ودَرَأتُه عنّي، أي دَفَعتُه. وتُدْرَأُ: اسمٌ وُضِعَ للدَّرْءِ كما يُسَمَّى تَتْفُل وتُرْتُب، تريدُ به جاءَ الناسُ تُرْتُباً أي طُرّاً. وتقول: اللّهُمَ إِنّي أدرأبك في نَحْر فلانٍ لتَكفيَني شَرَّه. ودَرَأتُ عنه الحَدَّ أي اسْقَطتُه من وجهٍ عَدْلٍ، قال الله -عزَّ وجلّ-: "ويَدْرَأُ عنها العذابَ أن تَشهَدَ أربعَ شهاداتٍ". والتَّعطيلُ: أن تُترَكَ إِقامة الحد، ويقال في هذا المعنى بعينه: دَرَأْتُ عنه الحَدَّ دَرْءاً، ومن هذا الكلام اشتُقَّت المُدارَأة بين الناس، وفي معنى آخر كان بينهم دَرْو أي تَدارُؤ في أمر فيه اختلافٌ واعوِجاج ومُنازعةٌ، قال الله عزَّ وجلَّ: "فادّارأتُم فيها" أي تَدارأتُم. ودَرَأَ فلانٌ علينا دُرُوءاً: خَرَجَ علينا مُفاجأةَ. والتّدارُؤُ: التدافُع. وتقول هُذَيل: ادَّرَيْتُ الصَّيْدَ أي ختَلتُه. وادّرَأتِ الناقة بضَرْعِها فهي مُدرِئٌ إذا أرْخَتْ ضَرْعَها عند النِّتاج. وكوكب دِرِّيُّ على فِعّيل: من تَوَقُّده كأنّه يدرأ دُرُوءاً، كأنّه يُخرجُ نفسَه من السَّماء. والمِدْرَى: سَرخاره: أعجميّة، وشُبِّه بها قَرْنُ الثَّور، فمن أَنَّثه قال: مِدْراة على تَوَهُّم الصغيرة من المَدارَى، وهي حديدة يُحَكُّ بها الرأسُ. ومنه قول النابغة: شَكَّ الفَريصة َبالمِدْرَى فأنفَذَهـا شَكَّ المُبَيْطِرِ إذْ يشفي من العَضَد والداريّ: الملاّح الذي يلي الشِّراع أو منسُوبٌ إلى موضعٍ يقال له دارين. والمَدْرِية: المِدْارة نفسُها في لغة، وهي التي حُدِّدَت حتى صارت مِدْارة. راد: ورَأدُ الضُّحَى: ارتفاعُها، ويقال: ترجَّلَ رَأْدَ الضُّحى وتَرأَّدَ. وتَرَأدَّتِ الحيَّةُ أي اهتَزَّتْ في انسيابها، قال الشاعر: كأنَّ زمامَها أَيْمٌ شـجـاعٌ تَرَأَّدَ في غصونٍ مُعْضَئِلَّه أي ملتَفّةٌ، قال: إنما هي مُعْضَئِلَّة قد اعضَأَلَّ بعضها إلى بعض. ومثله: حَدائقُ رَوضٍ مُزْهَئِرٌّ عَميمُها إنما هو على قياس أزهَاَرَّ، واعضَأَلَّ النَّبْتُ. والجارية الممشوقة تَرَأَّدُ في مِشْيتها. ويقال للغصن الذي نَبَتَ من سَنَته أرطَبَ ما يكون وأرخصَه: رُؤدٌ والواحدة بالهاء. والجاريةُ الشّابَّةُ رُؤدٌ، ورَؤُدَ شَبابُها. والرَّأْد: أصُول مَنبِتِ الأسنان في اللَّحْيَيْنِ، وجمعُه آراد. ورادَت المرأةُ تَرودُ رَوَداناً فهي رادةٌ، غير مهموز، إذا كانت طَوّافةً في بُيوت جاراتها لا تثبُتُ في بيتها. ريد: الرَّيدُ: الحَيْدُ من حُيُود الجَبَل، وجَبَل ذو حُيُود، وذو رُيُود، إذا كانت له حُرُوفٌ ناتئةٌ من الصَّخْر في أعراضه لا في أعاليه. والريَّدُ: الأمرُ الذي تريده وتُزاوِلُه. والرِّئدُ، بالهمز: التِّرْبُ، وهذا رِئْدُكَ أي تِرْبُكَ. وقيل: الرِّئدُ اسم من أراد. ورُوَيد تصغير الرَّوْد من غير أن يستعمل الرَّوْد فيه، فإذا أردت برُوَيْد الوَعيد نَصَبْتَها بلا تنوينٍ وجازَيت بها، قال: رُوَيْدَ تصاهَلْ بالعراق جِيادَنا كأنَّكَ بالضحّاكِ قد قامَ نادِبُهْ وإذا أرَدْتَ برُوَيْد المُهْلةَ والإِروادَ في الشيء فانصِبْ ونَوِّنْ، تقول: امشِ رُوَيداً يا فتى، وإذا عَمِلَ عَمَلاً، قُلتَ: رُوَيْداً رُوَيداً، أي أَرُودُ أَرُودُ في معنى رُوَيْداً المنصوبة. رود: الرَّوْد: مصدر فعل الرائد، يقال: بَعَثْنا رائداً يرود لنا الكَلأَ والمنزِلَ، ويَرتادُه بمعنى واحد أي يطلبُ وينظر فيختار أفضَله، وجاء في الشعر: بَعَثوا رادَهم أي رائدَهم. ومن أمثالهم: الرائدُ لا يكذِبُ أهلَه، يُضرَبُ مثلاً للّذي لا يكذب إذا حَدَّثَ. ويقال: رادَ أهلَه يَرودَهم مَرْعىً أو مَنزِلاً رياداً، وارتادَ لهم ارتياداً. وفي الحديث: "إذا أراد أحدُكم أن يبُولَ فليَرْتَدْ لبَولِه" أي يرتاد مكاناً دَمِثاً ليِّناً مُنحَدِر لئلاّ يرتَدَّ عليه بَولُه. والرائد: الذي لا منزلَ له. والإِرادة أصلها الواو، ألا ترى إنك تقول: راوَدْتُه أي أردْتُه على أن يفعَلَ كذا، وتقول: راوَدَ فلانٌ جاريتَه عن نفسها، وراوَدَته هي عن نفسه إذا حاوَل كلٌّ منهما من صاحبه الوَطْءَ والجماعَ، ومنه قول الله -جلَّ وعزَّ-: "تُراوِدُ فَتاها عن نفسه"، فجَعَل الفعل لها. والرّوائد من الدَّوابِّ: التي ترتَع ومنه قول الشاعر: كأنَّ رَوائد المُهْرات منها ويقال: رادَ يَرودُ إذا جاء وذَهَبَ، ولم يَطْمَئِنَّ، ورجل رائدُ الوِساد إذا لم يَطمِئنَّ عليه، لِهَمٍّ أَقلَقَه، باتَ رائدَ الوِسادِ، وأنشد: تقولُ له لما رأتْ جمع رَحْلِهِ أهذا رئيسُ القومِ. رادَ وِسادَها دَعَا عليها بألاّ تنام فيطمَئِنَّ وسادُها. وفي الحديث: "الحُمَّى رائد الموتِ" أي رسولُ الموت كالرائدِ الذي يُبعَث ليرتادَ منزِلاً. والرِّيدةُ اسمٌ يوضَعُ موضعَ الارتياد والإِرادة. والرِّيدة: ريحٌ رَيْدةٌ ليِّنةُ الهبوب، وأنشَدَ: إذا رِيدةٌ من حيث ما نَفَحَت له أتاه برَيّاها خليل يُواصـلُـهْ ويقال: ريح رُودٌ أيضاً. أرد: الأَدَرَةُ والأَدَر مصدرانِ، ورجل آدَرُ وامرأة عَفْلاء، لا يُشتَقُّ لها فِعلٌ من هذا لأنَّ هذا نَفْخةٌ في الصَّفَن، والأُدْرةُ اسمُ تلكَ النَّفخةِ، والآدَرُ ونَعْتٌ، والفعل أدِرَ يأْدَرُ. ورد:
الوَرْدُ اسْمُ نَوْرٍ، ويقال: ورَّدَتِ الشَّجَرة أي خَرَجَ نَورُها، وفَغَمَ نَورْها أي خَرَجَ كلُّه. والوَرْدُ لونٌ يضربُ إلى صُفرةٍ حَسَنةِ من ألوان الدَّوابِّ وكلِّ شيءٍ، والأُنثَى وردةٌ وقد وَرُدَ وُرْدةً، وقيلَ: إيرادّ يَوْرادُّ في لغة، على قياس ادهامَّ. ويَصيرُ لونُ السماء يومَ القيامةِ وَرْدَةً كالدّهان. والوَرْدُ من أسماء الحُمَّى، وقد وَرَدَ الرجلُ فهو مَورُودٌ أي مَحْمُوم، قال الشاعر: إذا ذَكَرَتْك النفسُ ظَلَّت كأنَّهـا عليها من الوِرْدِ التهامِيِّ أَفْكَلُ والوِرْدُ: وقتُ يَوْمِ الوِرْدِ بينَ الظِّمْئَينِ، وهو وَقْتانِ، ووَرَدَ الوارِدُ يَرِدُ وُرُوداً. والوِرْدُ أيضاً اسْمٌ من وَرَدَ يَرِدُ يومَ الوِرْدِ. ووَرَدَتِ الطيرُ الماءَ ووَرَدَتْهَ أَوراداً، وقال: كأَورادِ القَطَا سَمَلَ النِّطافِ والوِرْدُ: النصيبُ من قِراءة القرآن لأنّه يُجَزِّئُهُ على نفسه أجزاء: فيقرؤه وِرْداً وِرْداً. وقوله تعالى: "ونَسوقُ المُجرمينَ إلى جَهَنَّمَ وِرْداً"،يُفسَّر عَطاشَى، معناه: كما تُساق الإِبِل يومَ وقتها وِرْداً وِرْداً. والوَريدُ: عِرْقٌ، وهما وَريدانِ مُلْتَقَى صَفقَتَي العنق، ويجمع أَورِدة، الوُرُدُ أيضاً جمعُه. وأرنَبَةٌ واردةٌ إذا كانت مُقبلةً على السَّبَلة. وقوله تعالى: "فأرسَلُوا وارِدَهم" أي ساقيهم. ردء: الرِّدْءُ مهموز، وتقول: رَدَأْتُ فلاناً بكذا أو كذا أي جعَلْتُه قوَّةَ له وعماداً كالحائِط تَرْدَؤُه برِدْءٍ من بناء تُلِزَقُه به، وأرْدَأْتُه أي أَعَنْتُه وصِرْتُ له رِدْءاً أي مُعنياً. والرُّدُوءُ: الأَعوانُ، وتَرادَأوا أي تَعاوَنُوا. وقد أردَوَأ هذا الأمرُ على غيره أي زادَ، يُهمَزُ ويُلَيَّنُ، وأربَأ وأَرْمَأَ مِثلُه، قال: وأسـمَـرَ خَـطِّـياً كـأنَّ كُـعُـوبَـه نَوَى القَسْبِ قد أرْدَى ذِراعاً على العَشْرِ والرَّداءَة مصدر الشيء الرَّديِء، وقد رَدُؤَ الشيءُ يردُؤُ رَداءةً. وإذا أَصَبْتَ شيئاً أو فِعلته فعلاً رديئاً فأنتَ مُرْدِئٌ. ردي: رَدِيَ يَرْدَى رَدىً فهو رَدٍ أي هالِكٌ، وأرداهُ اللهُ، قال: تَنادَوا فقالوا: أرْدَتِ الخَيْلُ فارساً فقُلت: أعبدُ اللهِ ذلكُـم الـرَّدِي والتَرَدِّي: التَّهَوُّرُ في مَهْواةٍ، والمُتَرَدِّية التي تَردَّتْ في بئرٍ أو هُوَّةٍ فهَلَكَتْ، وتأنيثه على معنى الشاة. والأردية جمع الرِّداءِ، ومنه التَرَدّي والارتِدِاءُ. والرَّدْيُ والرَّدَيانُ في الِإقبال والإِدبار، ورأيت الخَيْلَ تَردي رَدَياناً ورَدْياً. والرَّدَيانُ: مَشيُ الحِمارِ من آريِّهِ إلى مُتَمَعَّكِهِ، قال ذو الرُمّة: بها السُّحمُ تَردِي والحَمامُ المُوَشَّحُ والرَّدْيُ إنْ تأخُذَ صَخرةً أو شيئاً صُلباً تَرْدي به حائطاً أو شيئاً صُلْباً فتكسِرَه. والمِرْداةُ: صخرةٌ يُردَى بها الشيءُ ليُكسَرَ. وفلانٌ مِرْدَى حَرْبٍ أي يَصْدمُ الحرْبَ. والمُرادي: الذي يُراردي حائظاً بمِرْداته ليَهُدَّه. وقوائمُ الإِبِل مَرادٍ لِثقَلها وشدَّةِ وَطْئِها نَعتٌ لها خاصّة، وكذلك مَرادي الفِيل.
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬٦٢٥راوَدْتُه على كذا مُراوَدةً ورِواداً، أي أردتُهُ. ورادَ الكَلأَ يَرودُهُ رَوْداً، ورِياداً، وارْتادَهُ ارتياداً، بمعنىً، أي طَلَبَهُ. والرائِدُ: الذي يُرْسِلُ في طَلَبِ الكَلإِ. يقال: لا يكذبُ الرائدُ أهْلَه. ورادَ الشيءُ يَرودُ: أي جاء وذَهَبَ. والرائد: يَدُ الرَحى، وهو العودُ الذي يُقْبِضُ عليه الطاحِنُ إذا أداره. ورِيادُ الإبل: اختلافُها في المرعى مُقْبِلَةً ومُدْبِرَةً؛ والموضع مَرادٌ. وكذلك
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠بلا ترجمةالحروف: ٢٥٬٦٦٨د ر ( وايء )
دور ، دير ، درى ، أدر ، درأ ، ردى ، ورد ، ودر ، ردأ ، رود ، ريد ، رأد : ( مستعملة ) .
( دور دير ) : قال الليث : الدَوَّارِيُّ : الدَّهر الدَّوَّارُ بالإنسان .
قال العجاج : والدهرُ بالإنسان دَوّارِيُّ .
ويقال : دَارَ دَوْرَةً واحدة ، وهي المرَّة الواحدةُ يَدُورها ، والدَّوْرُ قد يكون مَصدراً في الشعر ، ويكون دَوْراً واحداً من دَوْرِ العمامة . ودَوْرِ الخَيْل وغيره ، عامٌ في الأشياء
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ١٣٬٣٠٩(باب الراء والواو وما يثلثهما)
(روي) الراء والواو والياء أصلٌ واحد، ثمّ يشتق منه. فالأصل ما كان خِلافَ العَطَش، ثم يصرَّف في الكلام لحامِلِ ما يُرْوَى منه.
فالأصل رَوِيتُ من الماء رِيّاً. وقال الأصمعي: رَوَيْت على أهلي أَرْوِي رَيّاً. وهو راوٍ من قومٍ رُواةٍ، وهم الذين يأتونهم بالماء.
فالأصل هذا، ثمّ شبِّه به الذي يأتي القومَ بِعْلمٍ أو خَبَرٍ فيرويه، كأنَّه أتاهم برِيِّهم من ذلك.
(روب)
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ١٬٥١٥- الرود: التردد في طلب الشيء برفق، يقال: راد وارتاد، ومنه: الرائد، لطالب الكلإ، وراد الإبل في طلب الكلإ، وباعتبار الرفق قيل: رادت الإبل في مشيها ترود رودانا، ومنه بني المرود. وأرود يرود: إذا رفق، ومنه بني رويد، نحو: رويدك الشعر يغب (قال في اللسان: أغب: بات، ومنه قولهم: رويد الشعر يغب، معناه: دعه يمكث يوما أو يومين. انظر: اللسان (غب) ؛ والأمثال: ص 217). والإرادة منقولة من راد يرود: إذا سعى في طلب
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ١١٬٦٨٧الرَّوْدُ: مصدر فعل الرائد، والرائد: الذي يُرْسَل في التماس النُّجْعَة وطلب الكلإِ، والجمع رُوَّاد مثل زائر وزُوَّار. وفي حديث عليّ، عليه السلام، في صفة الصحابة، رضوان الله عليهم أَجمعين: يدخلون رُوَّاداً ويخرجون أَدلة أَي يدخلون طالبين للعلم ملتمسين للحلم من عنده ويخرجون أَدلة هُداة للناس. وأَصل الرائد الذي يتقدّم القوم يُبْصِر لهم الكلأَ ومساقط الغيث؛ ومنه حديث الحجاج في صفة الغيث: وسمعت
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٦٨٨* ر و د * * الإرادةُ * المشيئة و * راوَدَهُ * على كذا * مُرَاوَدَةً * و * رِوَاداً * بالكسر أي أراده و * رَادَ * الكلأ أي طلبه وبابه قال و * رِياداً * أيضا بالكسر و * ارْتَادَ * * ارْتِيَاداً * مثله وفي الحديث ﴿إذا بال أحدكم فليرتد لبوله﴾ أي فليطلب مكانا لينا أو منحدرا و * الرائِدُ * الذي يرسل في طلب الكلأ و * المُرادُ * بالفتح المكان الذي يذهب فيه ويجاء و * المِرْوَدُ * بالكسر الميل وفلان يمشي
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٨٬٧٣٣الرود: الطلب، مصدر راد يرود، كالرياد، بالكسر، والارتياد والاسترادة، ويقالك راد أهله يرودهم مرعى، أو منزلا، ريادا، وارتاد لهم ارتيادا. ومنه الحديث: إذا أراد أحدكم أن يبول فليرتد لبوله أي يرتاد مكانا دمثا لينا منحدرا لئلا يرتد عليه بوله ويرجع عليه رشاشه. والرود: الذهاب والمجيء، يقال: راد يرود، إذا جاء وذهب ولم يطمئن. ومالي أراك ترود منذ اليوم، ومصدره الرودان والمرروادة والرواد، والريد، بكسرهما، كذا
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٢٢٬٧٨٧رَادَ
1 رَادَ ذ , aor. يَرُودُ, (T, S, A,) inf. n. رَوَدَانٌ (A, TA) and رَوْدٌ, (K, TA,) He, or it, (a thing, S,) came and went; (T, S, A, K;) [went to and fro;] was restless, or unsettled. (T, TA.) One says, مَا لِى أَرَاكَ تَرُودُ مُنْذُ اليَوْمِ [What aileth me that I see thee coming and going, or going to and fro, during this day?]. (A, TA.) And رَادَتْ, (S, M, A, K,) aor. تَرُودُ, (S, A,)
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٥٤٧رَادَ
رَادَ ( w ) U ( n. ac. رَوْد 1 , رِيَاد [ 23I ] ),
a. Wished for; sought for; demanded, required; wished, willed.
b. [ n. ac. رَوْد 1 , رِوَاْد 23I , رُوُوْد 27 , رَوَدَاْن 36 ), Roamed, roved about; went to & fro.
c. Moved about, shifted.
رَوَّدَ
رَوَّدَ II ,
a. Sang.
رَاْوَدَ
رَاْوَدَ III
a. [ 'Ala ], Wished for, wanted, desired.
b. [ acc. & 'Ala ], Tried to turn to.
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٧٣٬٩٠٥رود
رَادَ - يَرُوْدُ - رَوْدَة - رُوَيْدَة - رُوَيداً - أَرَادَ - يُرِيْدُ - رَاوَدَ - يُراوِدُ
رَادَ - يَرُوْدُ + كائن + شيئاً: سعى في طلبه: يميل نفسياً لحدوث ووقوع فعل: يشعر في نفسه بالميل والرغبة والطلب والسعي لتحقيق مراد أو الحصول عليه، مع أمل وطمع بالنجاح
رَوْدَة : على وزن " فـَعـْلة" اسم فعل بمعنى مفعول للمرة من " رَادَ - يَرُوْدُ ":
الصيغ(٤٥)
- يُرِيدُİrade eder(يُفْعِلُ)×٣٨
- أَرَادَİrade etti(أَفْعَلَ)×١٨
- يُرِيدُونَİrade ederler(يُفْعِلُونَ)×١٣
- أُرِيدُİrade ederim(أُفْعِلُ)×٧
- تُرِيدُونَİrade edersiniz(تُفْعِلُونَ)×٥
- يُرِدْİrade eder(يُفْعِلْ)×٥
- أَرَادُواİrade ettiler(أَفْعَلُوا)×٤
- أَرَدْنَاİrade ettik(أَفْعَلْنَا)×٤
- نُرِيدُİrade ederiz(نُفْعِلُ)×٤
- تُرِيدُİrade edersin(تُفْعِلُ)×٣
الجذور المجاورةالمجاورة: ١٩٧ (الإجمالي: ٤٨٢)
- أله
الآيات المشتركة: ٦٥ · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
- دنو
الآيات المشتركة: ١٤ · Dünya : “Dena” kelimesi ecveften nakısa dönüşmüştür
- وفق
الآيات المشتركة: ٣ · “Vefk” yatay demektir
- تمم
الآيات المشتركة: ٥ · Çiçeklenmiş ağaç demektir
- ركس
الآيات المشتركة: ٢ · Riks devenin burnunu ayağa bağlayan ve ortası binicinin…
- كفر
الآيات المشتركة: ٢١ · Hufre, çukur demektir
- أخر
الآيات المشتركة: ١٤ · Uhur ense demektir
- صعد
الآيات المشتركة: ٣ · Bayır, yokuş yer demektir
- ضرر
الآيات المشتركة: ٧ · “Darir” zor, bulanık gören kişi demektir
- طفأ
الآيات المشتركة: ٢ · TFV Tafve(tı ile) kaynayan tencerede taşan köpük demektir
- طلق
الآيات المشتركة: ٤ · “Dalk” sansar demektir
- حرج
الآيات المشتركة: ٣ · Haric içiden geçilmesi zor ağaçlık yer demektir
الآيات التي ورد فيها(١٢٠)
… مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا …
İrade eder
… مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَى مَا …
İrade eder
… شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَلَكِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ
İrade eder
تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَمَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْمًا لِلْعَالَمِينَ
İrade eder
… مِنْ بَعْدِ مَا أَرَاكُمْ مَا تُحِبُّونَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الْآخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ …
İrade eder
… مَا تُحِبُّونَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الْآخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ …
İrade eder
وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئًا يُرِيدُ اللَّهُ أَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِي الْآخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ
İrade eder
يُرِيدُ اللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
İrade eder
وَاللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَيُرِيدُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الشَّهَوَاتِ أَنْ تَمِيلُوا مَيْلًا عَظِيمًا
İrade eder
يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُخَفِّفَ عَنْكُمْ وَخُلِقَ الْإِنْسَانُ ضَعِيفًا
İrade eder
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | رود |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Ecvef (vâvî) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | طلب, قصد, همم, شاء |
| Zıt Kök | كره |
| Çekirdek Özet 1 | Su, otlak veya elverişli menzil aramak amacıyla önden gidip gelme; yumuşak ve amaçlı araştırma hareketi |
| Çekirdek Özet 2 | Bir hedefe bilinçli yönelme, tercihte bulunma, kast ve fiili doğuran kesin azim (irade) |
| Çekirdek Özet 3 | Varlığın ve insanın kör tesadüflerle değil, gaye odaklı bir niyet ve tercih düzeniyle yönetilmesi |
| Kritik Hata Riski | İrade kavramını zihinsel bir temenni veya pasif bir arzu sanarak kökteki aktif araştırma ve yönelim dinamiğini yitirmek |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| رو | Genişleme, yayılma, akışkan devinim ve ferahlık arayışı (örneğin روح, روض, روع, روغ, روم) | د | Geniş ve serbest yayılma hareketini sınırlandırarak belirli bir kapı, hedef veya menzile odaklanmış maksatlı bir araştırma ve isteme eylemine dönüştürür. |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ر | İnsan başı; baş, ilk, üst | Öncülük etme, zihinsel planlama, niyetin başlatılması ve hedefin en baştan belirlenmesi. |
| و | Çengel, çadır kazığı; bağlama, ekleme, tutturma | İsteyen özne ile hedeflenen nesne arasında bağ kurma; eylemin devamlılığını sağlama. |
| د | Kapı; giriş, geçiş, hareket | Eşiği aşma, niyetten fiile geçiş kapısını aralama ve amaca doğru adım atma. |
| رود | Zihinde ve başta tasarlanan bir hedefe doğru yönelip o hedefe ulaştıracak kapıyı ve yolu ısrarla arama hareketi. |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir kabilenin konaklamasından önce otlak ve su bulmak üzere önden gönderilen keşifçinin (râid) ileri geri giderek araştırma yapması; ayrıca el değirmenini döndürmeye yarayan ahşap tutamak kolu (el-mervad). |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem Hüzeyl şiirinde bal arayan kimsenin vadilerdeki arayışını niteleyen kullanımda geçtiği üzere öncünün topluluk adına dağ ve vadileri taraması anlamında şahit getirilmiştir: رادَهم رائدهم |
| Erken Arapça kullanım | Arap atasözlerinde dürüstlüğün ve güvenilirliğin timsali olarak geçen الرائد لا يكذب أهله (Öncü, ailesine yalan söylemez) ifadesi ile Hz. Ali'nin ilim talebelerini nitelerken kullandığı يدخلون رواداً ويخرجون أدلة (İlim ve hikmet arayan öncüler olarak girerler, yol gösterici rehberler olarak çıkarlar) rivayeti. |
المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Sami dilleri ailesinde رود kökü, temel olarak bir hedefe doğru hareket etme, arama, gezinme ve bir şeye yönelme kök anlamıyla temsil edilir. İbranicede yer alan ve serbestçe dolaşmak, hükmetmek veya bağımsızca hareket etmek anlamına gelen r-w-d (רוד) kökü ile doğrudan fonetik ve anlamsal örtüşme gösterir; nitekim Tekvin ve Yeremya metinlerinde bu kök başıboş gezinme veya kendi yönünü tayin etme anlamlarında izlenir. Süryanicede ise hareketlilik ve peşine düşme katmanları korunmuştur. Arapçada bu kök, göçebe yaşamın zorunlu bir parçası olan su ve otlak arama (irtiyâd) tecrübesi üzerinden somutlaşmış; ardından zihinsel bir yönelim, talep ve maksatlı tercih anlamına (irâde) evrilerek yüksek bir soyutlama düzeyine ulaşmıştır.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques), Lisān al-ʿArab.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | رود kökünden if‘âl kalıbı (إِرَادَة) | Öncünün otlak arayışındaki (râid) maksatlı gidiş gelişinden, zihnin bir gayeyi seçip ona meyletmesi anlamına semantik sıçrama gerçekleşmiştir. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice r-w-d (רוד), Süryanice r-w-d | Serbest hareket etme, yön arama ve kendi iradesiyle dolaşma anlam matrisi korunmuştur. | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Afro-Asyatik ailenin diğer kollarında doğrulanmış düzenli bir eşdeğer tespit edilmemiştir. | Veri bulunamadı |
المصدر Brown-Driver-Briggs, Maqāyīs al-Lugha.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| رود | Anlamlı | Aramak, yönelmek, istemek | Öncü arayışı, niyet ve bir hedefe doğru maksatlı yönelim. | Hedef kök; Kur'an'da geçer. |
| ردو | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu diziliş bağımsız kök olarak işlenmez; illetli türevler ردي maddesinde toplanır. | Kur'an'da geçmez. |
| ورد | Anlamlı | Suya varmak, ulaşmak | Bir su kaynağına veya menzile fiilen erişmek, içeri girmek. | Kur'an'da geçer; arayışın (râid) hedefe ulaşma aşamasıdır. |
| ودر | Anlamlı | Parçalamak, helak etmek | Az kullanılan bir biçim olup bir şeyi dağıtmak veya telef etmek anlamındadır. | Kur'an'da geçmez. |
| درو | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Bu harf dizilişi doğrudan müstakil bir fiil kökü olarak kurulmamış, دري köküne rücu etmiştir. | Kur'an'da geçmez. |
| دور | Anlamlı | Dönmek, daire çizmek | Bir merkezin etrafında hareket etmek, zamanın veya hallerin devretmesi. | Kur'an'da geçer; kökteki değirmen kolunun dönüşüyle temaslıdır. |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| رود | Merkez | İsteme, niyet etme, yönelme | Öncül bir araştırma, seçim ve maksatla bir amaca kesin yönelişi ifade eder. | İrade, zihinsel meyil ile fiili talep arasındaki dinamik köprüdür. |
| طلب | Komşu | Arama ve isteme | طلب, nesnesi somut olan ve dış dünyada fiilen aranan şeyleri kapsar; رود ise içsel niyet ve kastı önceleyebilir. | طلب arama eyleminin kendisine, رود ise bu eylemi doğuran tercihe ve hedefe odaklanır. |
| قصد | Komşu | Doğrulma ve amaçlama | قصد, hedefe dosdoğru yönelmeyi ve itidali içerir; رود ise seçenekler arasından araştırıp seçmeyi barındırır. | قصد istikamete, رود ise tercihin dinamik iradesine vurgu yapar. |
| شاء | Komşu | Dileme ve var etme | شاء, ontolojik olarak bir şeyin varlık sahasına çıkmasını takdir etmektir; رود ise amaca yönelik kasttır. | Meşîet var etmeyle, irade ise amaç ve hikmetle doğrudan irtibatlıdır. |
| همم | Komşu | Tasarlama ve azmetme | همم, henüz eyleme dökülmemiş ilk zihinsel kıpırdanış ve tasarıdır; رود ise karara bağlanmış yönelimdir. | همم başlangıç niyetini, رود olgunlaşmış ve fiili tetikleyen iradeyi gösterir. |
| كره | Zıt | Hoşlanmama, zorlanma, istememe | Bir şeye içsel olarak direnç gösterme, zoraki boyun eğme veya nefret etme. | İradenin gerektirdiği serbest seçim ve yönelimin tam zıddıdır; baskı ve isteksizliği imler. |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | رود | İrade etmek, araştırmak | Bir hedefe bilinçli yöneliş, öncülük ve maksatlı istek. | Kesin |
| Latince | Velle, appetere | İstemek, yönelmek | Velle zihinsel istemeyi karşılarken appetere bir hedefe yönelme boyutunu verir; ancak râid kökündeki keşif nüansı eksiktir. | Güçlü |
| İngilizce | To will, to intend, to seek | İrade etmek, amaçlamak | To will zihinsel ve ontolojik iradeyi, to seek ise kökün arama-keşif katmanını karşılar; tek kelime iki alanı birden kapsamaz. | Güçlü |
| Almanca | Wollen, beabsichtigen | İstemek, kastetmek | Wollen failin seçim gücünü gösterir; beabsichtigen maksatlı yönelimi vurgular. | Güçlü |
| Fransızca | Vouloir, prétendre | İstemek, niyet etmek | Vouloir fiili karar ve istemeyi taşır; ancak kökün öncü keşif anlamını vermez. | Güçlü |
المصدر Lewis & Short Latin Dictionary, Oxford English Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| أَرَادَ / يُرِيدُ | İlahi mutlak irade ve tekvînî takdir | Allah’ın kâinattaki tasarrufu, kolaylık murat etmesi ve hükmünü icra etmesi (örnek: Bakara 2:185, Mâide 5:49, Hac 22:14, Burûc 85:16). |
| أَرَادَ / يُرِيدُونَ | İnsani ahlaki tercih, niyet ve yönelim | İnsanın dünya veya ahiret hayatını hedeflemesi, amellerin arkasındaki asıl niyet (örnek: Âl-i İmrân 3:145, İsrâ 17:18, İsrâ 17:19, Şûrâ 42:20). |
| رَاوَدَ / تُرَاوِدُ | Karşı tarafı kendi arzusuna çekme, ısrarla isteme (murâvede) | Bir kimseyi iradesi dışında ikna etmeye veya nefsani arzuya boyun eğdirmeye çalışma bağlamı (örnek: Yûsuf 12:23, Yûsuf 12:26, Yûsuf 12:32, Kamer 54:37). |
| أَرَادَ (mecazen nesneye isnat) | Bir durumun eşiğinde olma, eğilim gösterme | Cansız bir varlığın yıkılmaya yüz tutmasını irade fiiliyle tasvir eden istiare bağlamı (örnek: Kehf 18:77). |
| رُوَيْدًا | Mühlet verme, yavaşlatma, acele etmeme | Kâfirlere bir süre tanınması ve yumuşaklıkla beklenmesi talimatı (örnek: Târık 86:17). |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Sıfât-ı ilâhiyye (İrade sıfatı) | İradenin meşîet ile farkı; tekvînî ve teşrîî irade ayrımı; ilahi iradenin şer ve küfürle ilişkisi. | İrade, mümkün olan iki durumdan birini diğerine tahsis eden ezeli ilahi sıfat olarak terimleşmiştir. |
| Fıkıh | Hukuki irade beyanı ve akitler | İrade (kast ve rıza) ile akdin geçerliliği; ikrah altında iradenin durumu; hata ve hile halleri. | İç irade ile dış beyan arasındaki uyum ve hukuki sonucun doğması için aranan bilinçli kast. |
| Tefsir | İnsanın amel yönelimi ve ilahi murat | Ahiret veya dünya talebinin amellerin değerini belirlemesi; Yûsuf kıssasındaki murâvede psikolojisi. | İnsanın kalbi yönelimi ve zihinsel tercihlerinin ilahi sorumlulukla irtibatlandırılması. |
| Hadis | İlim talebi ve öncülük ahlakı | Râid kavramının dürüst rehberlik ve ilim arayışında bir ahlak modeli olarak vazedilmesi. | Toplumun önünde giden, onlara doğru yolu ve bereketi arayan güvenilir kılavuzluk. |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | İbadet ve ahlakın temeli | İhlas ve niyet | Amelleri salt şekilden kurtarıp ilahi rızaya bağlama | Dini sorumluluk ancak bilinçli bir irade yönelimiyle anlam kazanır. | Kesin |
| İlmi | Bilgi üretimi ve keşif | İrtiyâd (araştırma ve hipotez kurma) | Bilinmeyene doğru öncü zihinsel sefer düzenleme | Bilim insanı, toplum adına hakikati ve yararlı bilgiyi arayan bir râiddir. | Güçlü |
| Siyasi | Yönetim ve kamu politikası | Siyasi irade ve liderlik | Toplumu felah bulacağı menzillere sevk etme | Yönetici, tebaasına yalan söylemeyen ve en doğru çözümü arayan rehber konumundadır. | Güçlü |
| İktisadi | Tercih ve piyasa davranışı | Talep, tüketici tercihi ve yatırım kararı | Kaynakların belirli mal ve hizmetlere tahsis edilmesi | İktisadi aktörlerin rasyonel ve maksatlı yönelimleri piyasa dengesini belirler. | Güçlü |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Vektörel yönelim ve gradyan arayışı (optimizasyon) | Bir sistemin rastgele savrulmak yerine potansiyel enerjiyi düşürecek veya verimi artıracak en uygun yöne (gradyan doğrultusunda) meylederek çözüm uzayını taraması. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Rasyonel tercih teorisi ve teleolojik eylem | Bireyin alternatif seçenekler arasından kendi hedefine en uygun olanı bilinçli olarak seçip ona doğru yönelmesi ve bu amaç doğrultusunda eylemini kurması. | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | İradeyi sadece içsel, psikolojik bir istek veya soyut bir arzuya indirgemek; kökün ihtiva ettiği araştırma, öncülük ve hedef belirleme eylemliliğini dışarıda bırakmak. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da irade, sadece bir duygu değil; amelin hedefini (dünya veya ahiret) belirleyen kurucu niyet, varlığın yaratılışındaki ilahi gaye ve bir kimseyi dönüştürmeye yönelik ısrarlı çabadır (murâvede). |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | İnsanın eylemlerinden sorumlu tutulmasını kör bir kadere bağlamak veya iradeyi amelsiz bir temenni sanarak Kur'an'ın amel-niyet bütünlüğünü koparmak. |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın ahlak ve varlık tasavvurunun merkezinde 'irade' yer alır; insan rastgele savrulan bir varlık değil, neyi irade ettiğinden (dünya mı ahiret mi) hesaba çekilecek olan bilinçli bir öznedir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İnsanın niyet ve tercihini dünya-ahiret karşıtlığında ele alan ayetlerde (İsrâ 17:18-19, Şûrâ 42:20), ilahi kolaylaştırma ve teşrî hikmetini bildiren yerlerde (Bakara 2:185) ve Yûsuf kıssasındaki psikolojik tahlillerde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | İnsanı iradesiz bir nesneye indirgeyen cebriyetçi yaklaşımları ve ameli salt dış görünüşten ibaret sayıp niyetin yönlendirici gücünü ihmal eden şekilciliği düzeltir. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamBir topluluğun konaklaması için elverişli su ve otlağı önden gidip araştıran öncünün (râid) hedef odaklı, yumuşak ve ısrarlı arayış hareketi.
- Soyut anlamZihnin seçenekler havuzundan belirli bir gayeyi seçerek fiili o yöne sevk etmesi; failin bilincinden doğan amaçlı kast ve irade.
- Sistematik karşılıkVarlıkta ve insan eyleminde gayesizliği dışlayan, her yönelimi bir hedefe bağlayan ve amelleri niyet ekseninde tartıya çıkaran teleolojik tercih mekanizması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde mevcut durumlar ve seçenekler kümesini, bu kümeden belirli bir hedefi seçen irade fonksiyonunu, seçilen amaç ve eylem yönelimini temsil eder. fonksiyonu ise sistemin mevcut durumunun (), iradeyle belirlenen eylem () vasıtasıyla amaçlanan yeni duruma () dönüştürülmesini ifade eder. İrade, durumlar arasındaki pasif bekleyişi amaçlı bir durum değişimine bağlayan kurucu operatördür.