صحب
ص - ح - ب
جذر- الورود: ٩٧
- الآيات: ٨٩
- الصيغ: ٢٦
- المعاجم: ١٣
Sahafe sahifa üzerine yazı yazılmış veya şekil çizilmiş deri, tuğla ve kağıt gibi şeylerdir. İlk mülkiyet araçlar üzerinde olmuştur. Taş sopa gibi. “F” “be”ye dönüşmüş ve sahip olunan veya sahip olan anlamında kullanılmaya başlanmıştır. Sonra sohbet etmek, yazılı metinler üzerinde konuşmak ve daha sonra da arkadaş olmak anlamlarına gelmiştir. Bir memleketin halkına eshab dendiği gibi herhangi bir işte birlikte olanlara da eshab denir. Sahabe kelimesi buradan gelmektedir.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Sahafe sahifa üzerine yazı yazılmış veya şekil çizilmiş deri, tuğla ve kağıt gibi şeylerdir. İlk mülkiyet araçlar üzerinde olmuştur. Taş sopa gibi. “F” “be”ye dönüşmüş ve sahip olunan veya sahip olan anlamında kullanılmaya başlanmıştır. Sonra sohbet etmek, yazılı metinler üzerinde konuşmak ve daha sonra da arkadaş olmak anlamlarına gelmiştir. Bir memleketin halkına eshab dendiği gibi herhangi bir işte birlikte olanlara da eshab denir. Sahabe kelimesi buradan gelmektedir.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٣٬٦٥١باب الحاء والصاد والباء معهما
ح ص ب، ص ح ب، ص ب ح، مستعملات
حصب:
الحَصْبُ: رَمْيُكَ بالحَصْباء أي صِغار الحَصَى أو كِبارها. وفي فِتنةِ عُثمان: تَحاصَبُوا حتّى ما أُبصِرَ أديمُ السَماء. والحَصْبَةُ معروفة تخرُجُ بالجَنْب، حُصِبَ فهو مَحصُوب. والحَصَبُ: الحَطَب للتَنُّور أو في وقَود أمّا ما دام غيرَ مُسَتْعمل للسُجُور فلا يُسَمَّى حصباً. والحاصِب: الريحُ تَحمِلُ التُرابَ وكذلك ما تَناثَر من دِقاق
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٨٨٥صَحِبَهُ يَصْحَبُهُ صُحْبَةً بالضم، وصَحابة بالفتح. وجمع الصاحِب صَحْبٌ وصُحْبَةٌ، وصِحابٌ. قال الشاعر امرؤ القيس:
وقال صِحابي قد شَأَوْنَكَ فاطْلُبِ
وصُحْبانٌ. والأصحابُ، جمع صحب والصحابة بالفتح: الأصحاب وهي في الأصل مصدرٌ. وجمع الأصحابِ أصاحيبُ. وقولهم في النداء يا صاحِ، معناه يا صاحبي. ولا يجوز ترخيم المضاف إلا في هذا وحدَه، سُمِعَ من العرب مرخَّماً. وأَصْحَبْتُهُ الشيءَ: جعلته له صاحباً.
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٢٬٤٤٧ح ص ب
حصب ، حبص ، صبح ، صحب : مستعملة .
حصب : قال الليث : الحَصَبُ : الحَطَبُ الذي يُلْقَى في تَنُّور أو في وَقُودٍ ، فأمَّا ما دام غير مستعمل لِلسُّجُورِ فلا يُسمَّى حَصَباً ، قال : والحَصْبُ : رَمْيُك بالحَصْبَاء : والحَصْبَاءُ : صغارُها وكِبَارُها . وفي الحديث الذي جاء في مقتل عُثمان ح قال : ( تَحاصبُوا في المسجد حتى ما أُبْصِرَ أَديمُ السماء ) أي ترامَوْا بالحصْباء . وقال الفراء في قوله : (
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٢٬٩٠٥(باب الصاد والحاء وما يثلثهما)
(صحر) الصاد والحاء والراء أصلان: أحدهما البَرَاز من الأرض، والآخر لونٌ من الألوان.
فالأوَّل الصحراء: الفضاء من الأرض. ويقال أصحر القَوْمُ، إذا بَرَزُوا. ومن الباب قولُهُم: لقيته صَحْرَةَ بَحْرَةَ([1])، إذا لم يكن بينك وبينه سِتْر. والصُّحْرة: الصَّحراء في قول أبي ذؤيب:
سَبيٌّ مِن يَرَاعَتِهِ نفاه *** أَتِيٌّ مَدَّهُ صُحَرٌ ولُوبُ([2])والأصل الآخر: الصُّحْرة، وهو
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ١٬٥١٠- الصاحب: الملازم إنسانا كان أو حيوانا، أو مكانا، أو زمانا. ولا فرق بين أن تكون مصاحبته بالبدن - وهو الأصل والأكثر - أو بالعناية والهمة، وعلى هذا قال:
* لئن غبت عن عيني لما غبت عن قلبي*
(هذا عجز بيت لأبي العتاهية، وصدره:
*أما والذي لو شاء لم يخلق النوى*
وهو في عيون الأخبار 4/86؛ ومجمع البلاغة 1/501؛ وأمالي القالي 2/196؛ ولم أجده في ديوان أبي العتاهية)
ولا يقال في العرف إلا لمن كثرت ملازمته، ويقال
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ١٬٢٠٢ص ح ب
هو صاحبي وصويحبي وهم صحبى وصحبتي وأصحابي وصحابي وصحابتي وصحباني وصحبته صحبة وصحابة وصحبه فأحسن صحابته وصاحبته صحاباً كريماً واصطحبوا وتصاحبوا وهما خير صاحب ومصحوب ووجدته صاحب صدق وأصحبته فلاناً واستصحبته.
ومن المجاز: هو صاحب مال وعلم وكل شيء وفي كتاب العين: وصاحب كلّ شيء: ذوه.
وخرج وصاحباه: السيف والرمح.
واستصحبت كتاباً لي.
وصحبك الله تعالى وصاحبك وأحسن الله تعالى
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٥٬٠٧٠صَحِـبَه يَصْحَبُه صُحْبة، بالضم، وصَحابة، بالفتح، وصاحبه: عاشره. والصَّحْب: جمع الصاحب مثل راكب وركب. والأَصْحاب: جماعة الصَّحْب مثل فَرْخ وأَفْراخ. والصاحب: الـمُعاشر؛ لا يتعدَّى تَعَدِّيَ الفعل، أَعني أَنك لا تقول: زيد صاحِبٌ عَمْراً، لأَنهم إِنما استعملوه استعمال الأَسماء، نحو غلام زيد؛ ولو استعملوه استعمال الصفة لقالوا: زيد صاحِبٌ عمراً، أَو زيد صاحبُ عَمْرو، على إِرادة التنوين، كما تقول:
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٥٦٤* ص ح ب * * صَحِبهُ * من باب سلم * صَحَابَةً * و * صُحْبةً * أيضا بالضم وجمع * الصَّاحِبِ * صحْب كراكب وركْب و * صُحْبَةٌ * كفاره وفرهة و * صِحَابٌ * كجائع وجياع و * صُحْبانٌ * كشاب وشبان و * الأَصْحابُ * جمع * صَحْبٍ * كفرخ وأفراخ و * الصَّحَابَةُ * بالفتح * الأَصْحَابُ * وهي في الأصل مصدر قلت لم يجمع فاعل على فعالة إلى هذا الحرف فقط وجمع الأصحاب * أصاحيبُ * وقولهم في النداء يا * صَاحِ * أي يا
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٤٬٨٤٦صحبه كسمعه يصحبه صحابة بالفتح ويكسر وصحبة بالضم كصاحبه: عاشره. والصاحب: المعاشر، لا يتعدى تعدي الفعل يعني أنك لا تقول: زيد صاحب عمرا لأنهم إنما استعملوه استعمال الأسماء، نحو غلام زيد. ولو استعملوه استعمال الصفة لقالوا: زيد صاحب عمرا، وزيد صاحب عمرو على إرادة التنوين، كما تقول: زيد ضارب عمرا، وزيد ضارب عمرو. تريد بغير التنوين ما تريد بالتنوين. وهم أصحاب وأصاحيب وصحبان بالضم في الأخير مثل شاب وشبان
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٣٬٦٢٩صَحِبَهُ
1 صَحِبَهُ ذ , aor. صَحَبَ , inf. n. صُحْبَةٌ (S, A, Msb, K, &c.) and صَحَابَةٌ (S, A, K) and صِحَابَةٌ, (K,) He associated, kept company, or consorted, with him; (A, K;) [he accompanied him;] he was, or became, his companion, associate, comrade, fellow, friend, or fellow-traveller: (MA:) and ↓ صاحبهُ signifies the same. (TA. [See this latter verb below.]) ― -b2- [Hence] one says,
صَحِبَهُ 1 صَحِبَهُ ذ , aor. صَحَبَ , inf. n. صُحْبَةٌ (S, A, Msb, K, &c.) and صَحَابَةٌ (S, A, K) and صِحَابَةٌ, (K,) He associated, kept company, or consorted, with him; (A, K;) [he accompanied him;] he was, or became, his companion, associate, comrade, fellow, friend, or fellow-traveller: (MA:) and ↓ صاحبهُ signifies the same. (TA. [See this latter verb below.]) ― -b2- [Hence] one says, صَحِبَكَ اللّٰهُ and ↓ صَاحَبَكَ, (A, TA,) [inf. n. of the former (in the TA inadvertently said to be of the latter) صِحَابَةٌ, (said in the TA to be with kesr,) or صَحَابَةٌ, and, as will be shown by what follows, صُحْبَةٌ also,] (tropical:) May God guard, keep, protect, or defend, thee; may God be thy guardian, keeper, &c.: (TA in explanation of the former:) and أَحْسَنَ اللّٰهُ صَحَابَتَكَ (A, and Ham p. 443) or صِحَابَتَكَ (TA) (tropical:) [May God make the guarding, &c., of thee to be good]. And (TA) [in like manner,] فُلَانًا ↓ اصحب signifies (assumed tropical:) He guarded, kept, or protected, such a one; as also ↓ اصطحبهُ: and he defended such a one; syn. مَنَعَهُ: (K, TA:) one says, بِصُحْبَةٍ ↓ اَللّٰهُمَّ أَصْحِبْنَا وَأَقْلِبْنَا بِذِمَّةٍ (assumed tropical:) O God, guard us with thy guarding in our journey, and make us to return with thy safeguard to our country, or land, &c.; occurring in a trad.: (TA:) and ↓ وَلَا هُمْ مِنَّا يُصْحَبُونَ, (A, TA,) in the Kur [xxi. 44], (TA,) means (tropical:) Nor shall they (i. e. the unbelievers, TA) be defended from us, (A, TA,) as expl. by Zj; (TA;) and preserved in safety: (A:) or, accord. to Katلdeh, nor shall they be attended by good from us: or, as some say, it is from the phrase صَحِبَكَ اللّٰهُ meaning as expl. above. (TA.) ― -b3- See also 4, last sentence but one. -A2- صَحَبَ, aor. صَحَبَ , (K,) inf. n. صَحْبٌ, (TK,) He skinned a slaughtered animal. (K.)
صاحبهُ 3 صاحبهُ ذ , (MA,) inf. n. دُصَاحَبَةٌ, (KL,) i. q. صَحِبَهُ; (TA;) He associated, kept company, or consorted, with him. (MA, KL.) See 1, first and second sentences. ― -b2- And see the next paragraph, last sentence but one.
أَصْحَبْتُهُ قُلَانًا 4 أَصْحَبْتُهُ قُلَانًا ذ [I made such a one to be a companion, or an associate, to him]. (A.) And أَصْحَبْتُهُ الشَّىْءَ (tropical:) I made the thing to be [as it were] a companion to him; (S, K, TA;) and so ↓ استصحبتهُ; as in the saying, استصحبته الكِتَابَ وَغَيْرَهُ (tropical:) I made the book, or writing, &c., to be [as it were] his companion. (S, * TA.) ― -b2- And اصحبهُ (tropical:) He did to him that which caused him to be a companion, or an associate, to him. (A, TA.) ― -b3- And (tropical:) He left upon it, namely, a skin, its hair, (S, A,) or its wool; not subjecting it to the process termed عَطْنٌ. (S.) ― -b4- See also 1, in three places. -A2- اصحب, intrans., He (a man) became one having a companion, or an associate: (K, TA: [in the latter said to be tropical; but, I think, without reason:]) and he was, or became, one having companions, or associates. (TA.) ― -b2- And [hence,] (tropical:) He (a man) had a son who had attained to manhood (S, A, TA) and so become like him: (TA;) i. e. he was alone, and became one having a companion; (A;) or as though his son became his companion. (TA.) ― -b3- And (tropical:) He (a camel, and a horse or similar beast, S, TA, or an animal, and a man to a man, A, TA *) became tractable, submissive, or obsequious, after being refractory, or incompliant; (S, A, TA;) [and so ↓ صَاحَبَ, as is implied by an explanation of its part. n. مُصَاحِبٌ; and ↓ استصحب, for] hence, (A,) one says also, اِسْتَصْعَبَ تُمَّ اسْتَصْحَبَ (tropical:) [He was refractory, or incompliant: then he became tractable, submissive, or obsequious]: (A, TA:) and accord. to A 'Obeyd, one says, ↓ صَحِبْتُ الرَّجُلَ, from الصُّحْبَةُ, and أَصْحَبْتُ [app. اصحبت لَهُ], meaning (assumed tropical:) I became tractable, submissive, or obsequious, to the man. (TA.) ― -b4- And, said of water, (tropical:) It became overspread with [the green substance termed] طُحْلُب. (S, A. *)
يَتَصَحَّبُ مِنَّا 5 يَتَصَحَّبُ مِنَّا ذ (assumed tropical:) He is ashamed, or bashful, with respect to us; or shy of us; (K, TA;) i. e. he is ashamed to sit with us, or shy of sitting with us. (Ibn-Buzurj, TA.) And فُلَانٌ مَا يَتَصَحَّبُ مِنْ شَىْءٍ (tropical:) Such a one does not guard himself against anything, and is not ashamed to do it, or shy of doing it, does not shun it, or avoid it. (A.)
6 تَصَاْحَبَ see the next paragraph, in two places.
اصطحبوا 8 اصطحبوا ذ , (S, A, K,) originally اصتحبوا, (S,) They associated, kept company, or consorted, one with another; (S, A, K;) as also ↓ تصاحبوا: (A:) and in like manner اصطحبا and ↓ تصاحبا said of two men. (TA.) -A2- اصطحبهُ: see 1.
استصحبهُ 10 استصحبهُ ذ He desired him, or demanded him, as a companion, an associate, a comrade, or a friend: (MA:) or he invited him to associate, keep company, or consort, with him: and he clave to him: (A, K:) [he chose him, or took him, as a companion, &c.: and] he had him with him. (MA.) ― -b2- [Hence,] one says, اِسْتَصْحَبْتُ كِتَابًا لِى (tropical:) [I made a book a companion to me; or I made a book belonging to me my companion]. (A, L, TA.) And اِسْتَصْحَبْتُ الكِتَابَ وَغَيْرَهُ (assumed tropical:) I carried the book &c. with me. (Msb.) And one says of anything, استصحبهُ as meaning (assumed tropical:) It clave, adhered, or held-fast, to it; namely, another thing; (IF, S, Msb, TA;) or coalesced, or united, with it. (S, TA.) [See an ex. in a verse cited voce رَامِكٌ.] ― -b3- See also 4, second sentence: -A2- and see the last sentence but one of the same paragraph.
صَحْبٌ صَحْبٌ ذ : see صَاحِبٌ.
صُحْبَةٌ صُحْبَةٌ ذ an inf. n. of صَحِبَهُ [q. v.]. (S, A, Msb, K, &c.) ― -b2- [As a simple subst., Companionship. Hence, لَهُ صُحْبَةٌ, often occurring in biographies as meaning He had companionship with the Prophet; i. e. he was one of the Companions of the Prophet. And خَرَجْتُ صُحْبَةَ الرَّسُولِ, frequently occurring in trads., meaning I went forth in the companionship of the Apostle, or in company with the Apostle. Hence also] one says, حَمَلْتُ الكِتَابَ صُحْبَتِى (assumed tropical:) [I carried the book with me]. (Msb.) صُحْبَةُ السَّفِينَةِ [The companionship of the ship] is a post-classical phrase, denoting, by way of comparison, that which has no permanence. (Har p. 258.) ― -b3- See also صَاحِبٌ, of which it is a quasipl. n.
صَحَابَةٌ صَحَابَةٌ ذ an inf. n. of صَحِبَهُ [q. v.]. (S, A, K.) ― -b2- See also صَاحِبٌ, of which it is a quasi-pl. n. [الصَّحَابَةُ is commonly applied to The Companions of the Prophet:] ↓ صَحَابِىٌّ [is the n. un., meaning a Companion of the Prophet; and] is conventionally applied to one who saw Mohammad, and whose companionship with him was long, even if he have not related anything from him; or, as some say, even if his companionship with him was not long. (KT.)
صَحَابِىٌّ صَحَابِىٌّ ذ : see the next preceding paragraph.
صَاحِبٌ صَاحِبٌ ذ A companion, an associate, a comrade, a fellow, or a friend; (A, MA, KL, TA;) a fellow-traveller: (MA:) [an accomplice: (assumed tropical:) an accompanier, or attendant, as applied to a thing:] and (tropical:) a lord, or master; a possessor, an owner, an occupant, a haver, or a proprietor; of anything: (A, TA:) it is not trans. like the verb, therefore you may not say, زَيْدٌ صَاحِبٌ عَمْرًا; (TA;) [i. e.] it is not used as an act. part. n., but as a subst., like وَالِدٌ; (Ham p. 32:) the pl., (S, Msb,) or term applied to a pl. number, (A, K, TA,) is ↓ صَحْبٌ, (S, A, Msb, K,) a pl. like رَكْبٌ of رَاكِبٌ, (S,) or [rather] a quasi-pl. n., (TA,) and أَصْحَابٌ, [the most common of all,] (A, Msb,) a pl. like أَشْهَادٌ of شَاهِدٌ, (TA,) or pl. of صَحْبٌ, like أَفْرَاخٌ of فَرْخٌ, (S,) and أَصَاحِيبُ, (S, K,) pl. of أَصْحَابٌ, (S,) and صُحْبَانٌ, (S, K,) a pl. like شُبَّانٌ of شَابٌّ, (S,) and صِحَابٌ, (S, A, K,) a pl. like جِيَاعٌ of جَائِعٌ, (S,) and صِحَابَةٌ, (A, K,) in which the ة may be regarded, agreeably with analogy, as an affix to the pl. صِحَابٌ characteristic of the fem. gender, (TA,) and ↓ صَحَابَةٌ, (S, A, Msb, K,) which is more common than صِحَابَةٌ, (TA,) but the only instance of فَعَالَةٌ as the pl. measure of a word of the measure فَاعِلٌ, (L, TA,) or originally an inf. n., (S,) or not so, but a quasi-pl. n., though written like the inf. n. [that is said to be its original], (from a marginal note in a copy of the S,) and ↓ صُحْبَةٌ, (S, A,) a pl. like فُرْهَةٌ of فَارِهٌ, (S, TA,) or [rather] a quasi-pl. n.: (TA:) the fem. is صَاحِبَةٌ, and its pl. is صَوَاحِبُ and صَوَاحِبَاتٌ, (Mgh, Msb,) the latter mentioned by AAF on the authority of Abu-l- Hasan: (TA:) hence, in a trad. of 'ءïsheh, أَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ [Ye are the female companions, or the mistresses, of Joseph; meaning, enticers to lewdness]; or, as some relate it, صَوَاحِبَاتُ يُوسُفَ: (Mgh:) the dim. of صَاحِبٌ is ↓ صُوَيْحِبٌ (A) [and that of صَاحِبَهٌ is ↓ صُوَيْحِبَةٌ]. يَاصَاحِ for يَاصَاحِبِى [O my companion, &c.,] is the only allowable instance of such curtailing of a prefixed noun, related as heard from the Arabs. (S, TA.) One says, فُلَانٌ صَاحِبُ صِدْقٍ [Such a one is a good companion, &c.]. (A, * TA.) [And صَاحِبُ جَيْشِ The commander of an army. And صَاحِبُ البَرِيدِ and صَاحِبُ الشُّرْطَةِ &c.: see arts. برد and شرط &c. And الصَّاحِبُ, alone, in post-classical times applied to The Wezeer, when an officer of the pen: see De Sacy's Chrest. Ar., sec. ed., ii. 59.] And صَاحِبُ اليَمِينِ [The companion of the right hand] and صَاحِبُ الشِّمَالِ [The companion of the left hand]; appellations of each man's recording angels, who write down his good and evil actions. (A trad. thus commencing in the Jلmi' es-Sagheer.) And صَاحِبُ الصُّورِ (assumed tropical:) The angel who is the possessor of the horn. (Idem.) [And صَاحِبُ بَيْتٍ (assumed tropical:) The owner, or master, of a house or tent.] And أَصْحَابُ الجَنَّةِ (assumed tropical:) [The inmates, or occupants, of Paradise]: (Kur ii. 76, &c.:) and أَصْحَابُ النَّارِ (assumed tropical:) [The inmates, &c., of the fire of Hell]. (Kur ii. 37, &c.) And صَاحِبُ سِجْنٍ (assumed tropical:) An inmate of a prison. (Bd and Jel in xii. 39.) And صَاحِبُ الصَّفِّ وَالجُمْعَةِ (assumed tropical:) He who keeps to praying in the first rank and to the prayer of Friday. (El-Munلwee on a trad. thus commencing in the Jلmi' es-Sagheer.) And أَصْجَابُ الشَّافِعِىِّ (tropical:) The followers of the persuasion of EshShلfi'ee: and in like manner one says of the followers of other persuasions. (Msb.) [And صَاحِبُ كِتَابٍ (assumed tropical:) The author of a book.] And صَاحِبُ عِلْمٍ وَمَالٍ (tropical:) A possessor of science and of wealth. (A, TA.) And صَاحِبُ وِتْرٍ (assumed tropical:) [One who has a claim for blood-revenge: see an ex. in a verse cited voce دَرَّاكٌ]. (Keys Ibn-Rifل'ah, TA in art. درك.) [And صَاحِبُ أَمْرٍ وَنَهْىٍ (assumed tropical:) One who possesses authority to command and to forbid. And صَاحِبُ أَمْرٍ also signifies (assumed tropical:) The author of an affair or event or action; the doer of a thing; the manager, or disposer, thereof: and one who keeps, or adheres, to a thing. And صَاحِبُ دَيْنٍ (assumed tropical:) A debtor.] And one says, خَرَجَ وَصَاحِبَاهُ السَّيْفُ وَالرُّمْحُ (tropical:) [He went forth, the sword and the spear being his companions]. (A, TA.)
صُوَيْحِبٌ صُوَيْحِبٌ ذ and سُوَيْحِبَةٌ dims. of صَاحِبٌ and صَاحِبَةٌ: see the next preceding paragraph.
أَصْحَبُ أَصْحَبُ ذ i. q. أَصْحَرُ, (S, K,) Of a colour inclining to redness: applied to an ass [app. to a wild ass]. (S, TA.)
مُصْحَبٌ مُصْحَبٌ ذ [properly Made to have a companion. ― -b2- And hence,] (assumed tropical:) A man possessed by a jinnee or demon; a demoniac; or insane. (K, * TA.) ― -b3- See also مُصْحِبٌ. ― -b4- And (tropical:) A skin, or hide, (A, K,) or a [skin such as is termed] زِقّ, (S,) having its hair remaining upon it, (S, A, K,) or its wool, or its fur; (K;) and ↓ مَصْحُوبٌ signifies the same. (A.) Hence, قِرْبَةٌ مُصْحَبَةٌ (K, TA) (tropical:) A water-skin that has somewhat of its wool [or hair] remaining upon it, and that has not been subjected to the process termed عَطْنٌ. (TA.) ― -b5- And (tropical:) A branch, or stick, that has not been stripped of its bark, or peel. (TA.)
مُصْحِبٌ مُصْحِبٌ ذ [properly Having a companion. ― -b2- And hence,] A man having a son that has attained to manhood, and become like him. (K, * TA.) ― -b3- And (tropical:) One who talks to himself; and so, sometimes, ↓ مُصْحَبٌ. (K, TA.) ― -b4- And (tropical:) Tractable, submissive, or obsequious, after being refractory, or incompliant; (K;) as also ↓ مُصَاحِبٌ, (A, K,) and ↓ مُسْتَصْحِبٌ. (TA. [See also the next paragraph.]) ― -b5- And (assumed tropical:) Going straight on, or right on, without delay. (K.)
هُوَ مِصْحَابٌ لَنَا بِمَا نُحِبُّ هُوَ مِصْحَابٌ لَنَا بِمَا نُحِبُّ ذ (assumed tropical:) He is [very] submissive, or compliant, to us in that which we like. (K.) [See also مُصْحِبٌ.]
مَصْحُوبٌ مَصْحُوبٌ ذ [Associated with, or accompanied]. ― -b2- [Hence,] one says [to a person departing], اِمْضِ مَصْحُوبًا (tropical:) Go thou, kept in safety, preserved from harm; and [so] ↓ مُصَاحَبًا: (A, TA:) and [in like manner,] in bidding farewell, مُعَافًا ↓ مُصَاحَبًا (tropical:) [Be thou kept in safety or health, preserved from harm]: and a poet says, ↓ وَصَاحِبِى مِنْ دَوَاعِى السُّوْءِ مُصْطَحَبُ (assumed tropical:) [And my companion is preserved, or defended, from the causes of evil]. (TA.) ― -b3- See also مُصْحَبٌ.
مُصَاحَبٌ مُصَاحَبٌ ذ : see مَصْحُوبٌ, in two places.
مُصَاحِبٌ مُصَاحِبٌ ذ : see مُصْحِبٌ.
مُصْطَحَبٌ مُصْطَحَبٌ ذ : see مَصْحُوبٌ.
مُسْتَصْحِبٌ مُسْتَصْحِبٌ ذ : see مُصْحِبٌ.
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٤٢١صَحِب
صَحِب A ( n. ac. صُحْبَة 3t , صَحَاْبَة 22t , صِحَاْبَة 23t ),
a. Associated with; accompanied; was the companion, associate, friend of.
صَاْحَبَ
صَاْحَبَ III ,
a. see I .
أَصْحَبَ
أَصْحَبَ IV ,
a. Made to be a companion to.
b. Had a companion.
c. Became tractable, docile, submissive.
تَصَحَّبَ
تَصَحَّبَ V
a. [ Min ], Blushed at, was ashamed of.
b. [ La ], Was attached to.
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٢٧٬٠١٥صحب
صَحِبَ - يَصْحَبُ، صُحِبَ - يُصْحَبُ - صَاحِب - صَاحِبَة - صَاحِبَيْن - أَصْحَاب - صَاحَبَ - يُصَاحِبُ
صَحِبَ - يَصْحَبُ + كائنٌ + كائناً آخر: ظلّ ملازماً لكائن آخر في مسيره وحركته ليعتني به ويحرسه ويؤنسه
صَحِبَ - يَصْحَبُ + كائن + كائناً + من كائن: ظلّ ملازماً لكائن آخر، ليحرسه ويعتني به، خوفاً من كائن آخر يمكن أن يؤذيه، والتقدير : صحب
الصيغ(٢٦)
- أَصْحَابُArkadaşlar(أَفْعَالُ)×٤١
- أَصْحَابَArkadaşlar(أَفْعَالَ)×١٠
- أَصْحَابِArkadaşlar(أَفْعَالِ)×١٠
- وَأَصْحَابُVe arkadaşlar(وَأَفْعَالُ)×٨
- صَاحِبُكُمْSizin arkadaşınız(فَاعِلُكُمْ)×٢
- لِأَصْحَابِArkadaşlarınaمعانٍ أخرى: ١(لِأَفْعَالِ)×٢
- لِصَاحِبِهِOnun arkadaşına(لِفَاعِلِهِ)×٢
- وَأَصْحَابَVe arkadaşlar(وَأَفْعَالَ)×٢
- وَصَاحِبَتِهِVe onun kız arkadaşı(وَفَاعِلَتِهِ)×٢
- يَاصَاحِبَيِEy iki arkadaş(يَافَاعِلَيِ)×٢
الجذور المجاورةالمجاورة: ٩٧ (الإجمالي: ٣٠٩)
- نور
الآيات المشتركة: ٢١ · Ateş demektir
- خلد
الآيات المشتركة: ١٦ · Huld : Parçalanmayan sert kaya demektir
- أيك
الآيات المشتركة: ٤ · Gür ormanlık yer, bir ülkenin adı
- جنن
الآيات المشتركة: ١٦ · Bahçe demektir
- جحم
الآيات المشتركة: ٦ · Cehennem tuğlanın pişirildiği fırındır
- يمن
الآيات المشتركة: ٨ · Sağ yandır
- رسس
الآيات المشتركة: ٢ · Çekirge yuvasıdır
- شأم
الآيات المشتركة: ٢ · Şam, arabistan’ın kuzeyindeki beldenin adıdır
- ندو
الآيات المشتركة: ٦ · Nedve halkın toplandığı yerdir
- كفر
الآيات المشتركة: ١٨ · Hufre, çukur demektir
- ثمود
الآيات المشتركة: ٤ · Semûd
- كذب
الآيات المشتركة: ١١ · Kizb, kumaşın boyanmasında kullanılan bir çeşit boya…
الآيات التي ورد فيها(٨٩)
وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
Arkadaşlar
بَلَى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
Arkadaşlar
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
Arkadaşlar
… كَافِرٌ فَأُولَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
Arkadaşlar
… أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
Arkadaşlar
… مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَمَنْ عَادَ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
Arkadaşlar
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
Arkadaşlar
وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ
Arkadaşlar
وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ
Arkadaşlar
وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
Arkadaşlar
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | صحب |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | قرن, تبع, ولى, عشر, خلق |
| Zıt Kök | فرد |
| Çekirdek Özet 1 | Bir şeye bitişmek, ayrılmayacak biçimde ona yapışmak, boyun eğip uyum sağlayarak eşlik etmek |
| Çekirdek Özet 2 | Kur'an'da bir mekana, duruma, inanca veya kişiye kopmaz bir bağla yapışarak onunla özdeşleşme hali |
| Çekirdek Özet 3 | Bir aidiyet veya yönelimin süreklilik kazanarak kimlik ve kader ortaklığına dönüşmesi |
| Kritik Hata Riski | Kavramı yalnızca geçici, yüzeysel bir arkadaşlık düzeyine indirgeyerek kader ve eylem ortaklığı boyutunu gözden kaçırmak |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| صح | Yüzeyin açılması, belirginleşmesi, örtünün kalkarak nesnenin berraklaşması ve genişlemesi (örneğin صحف kökünde yüzeyin yayılıp yazıya elverişli kılınması) | ب | İki nesne arasındaki yüzey açıklığının ve temas alanının bitişme ve yapışma yoluyla devamlı bir beraberliğe, uyum ve bağımlılığa dönüştürülmesi |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ص | Olta, bitki; yakalama, peşine düşme, sıkıştırma | Bir nesneye odaklanma, onu kıskaca alma veya hedefe doğru sıkıca yönelme |
| ح | Çit, duvar; çevirme, koruma, ayırma | Dış etkenlere karşı bir alan belirleme, kuşatma ve güvenli sınır oluşturma |
| ب | Ev, çadır; iç, barınma, içinde olma | Bir mekanın içine girme, yerleşme, bütünleşme ve aidiyet bağı kurma |
| صحب | Odaklanıp yakalayarak çitle çevrili bir iç mekana katma | Bir varlığın diğerine yönelip onun koruma ve yaşam alanına tam bir uyumla dahil olması, ayrılmaz biçimde bağlanması |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir derinin tüyleri üzerinde bırakılarak işlenmesi (mushab), suyun yüzeyini yosun kaplayıp yapışması (ashabe'l-mâ'), bir kimsenin serkeşliği bırakıp tamamen boyun eğmesi ve uysallaşması |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem şiirinde yol arkadaşlığı, deve veya at gibi bineklerin binicisine tam itaat edip uysallaşması ve kılıç gibi ayrılmaz teçhizatların eşlik edişi için kullanılmıştır. Pakette geçen şahit: فقد أراك لنا بالوُدِّ مِصْحابا |
| Erken Arapça kullanım | Ayrılmayan koruyucu, eşlik eden veli veya mülkiyetinde tutan kimse için kullanılmış; özellikle yolculuk dualarında koruyucu refakat anlamında "Allah sana arkadaşlık etsin" (صَحِبَكَ اللهُ) denilerek can ve mal emniyeti kastedilmiştir. |
المصدر Kitābü'l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Arapça صحب kökü, Sami dil ailesinde özellikle Güneybatı Sami sahasında ayrılmaz biçimde yan yana bulunma, bağlanma, takip etme ve bir duruma intibak etme semantik alanıyla ilişkilidir. Kuzeybatı Sami dillerinde (İbranice ve Aramice) bu kökün doğrudan birebir üçlü biçiminden ziyade, yan yana durma ve refakat etme anlamları farklı köklerle karşılanmakla birlikte, kök içi ses değişimleri ve ikili taban açısından yapışma ve örtüşme fikri korunur. Arapçada kök, yalnızca fiziksel olarak bir arada bulunmayı değil; uysallaşma (inkiyad), ayrılmazlık (mülazemet) ve bir nesnenin mülkiyetine/tasarrufuna malik olma boyutlarını bünyesinde toplayarak özgün ve zengin bir anlamsal genişleme göstermiştir.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Brown-Driver-Briggs, HALOT.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | صحب ile صحف ve صبح akrabalığı | Açılma ve yüzey kazanma fikrinden hareketle, iki varlığın yüz yüze gelip birbirine yapışması ve boyun eğerek ayrılmaz bir bütün oluşturması yönünde gelişmiştir. | Güçlü |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Güney Sami / Arap sahası paralellikleri | Refakat, uysallık ve tabi olma ekseninde korunan çekirdek anlam, bedevi göçebe hayatındaki zorunlu yol arkadaşlığı ve dayanışma kurumuyla pekişmiştir. | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik katman | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Cohen.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| صحب | Anlamlı | Bitişmek, eşlik etmek, uysallaşmak | Bir varlığın diğerine devamlı olarak refakat etmesi, boyun eğip tabi olması | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| صبح | Anlamlı | Aydınlanmak, belirmek, sabah vaktine girmek | Karanlığın yarılarak ışığın yüzeye çıkması, netleşme ve görünürlük | Kur'an'da geçer; ortak ikili ses grubu taşır |
| حصب | Anlamlı | Çakıl taşı atmak, taşlamak, yakıt olmak | Çakıl taşlarının saçılması, ateşe atılan odun veya taş | Kur'an'da geçer |
| حبص | Anlamlı | Sıkışmak, toplanmak, daralmak | Karın ağrısı veya bağırsakların sıkışması, daralma hali | Kur'an'da geçmez; sözlüklerde müsta'meldir |
| بصح | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kitābü'l-ʿAyn'da mühmeldir |
| بحص | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kitābü'l-ʿAyn'da mühmeldir |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| صحب | Merkez | Refakat, aidiyet ve sürekli beraberlik | Bir varlığa boyun eğerek, onunla özdeşleşerek ve ayrılmaksızın eşlik etme hali | Mülazemet ve inkiyad şarttır; sadece anlık beraberlik için kullanılmaz |
| قرن | Komşu | İki şeyin birbirine bağlanması, denk tutulması | Bir iple veya bağla birbirine tutturulmuş iki nesnenin eşliğini ifade eder | Dışsal bir bağla bir araya getirilme vurgusu taşır |
| تبع | Komşu | İzleme, ardı sıra gitme | Birinin arkasından gitme, onun eylemini kronolojik olarak sürdürme | Öncelik-sonralık ilişkisi içerir, eşzamanlı mülazemet şart değildir |
| ولى | Komşu | Yakınlık, destek ve otorite bağı | Sevgi, koruma ve velayet eksenli hukuki veya duygusal yakınlık | Sadakat ve yönetim bağı ön plandadır |
| عشر | Komşu | Sosyal karışma, bir arada yaşama | Toplumsal bir düzen içinde birbiriyle kaynaşma ve gündelik hayatı paylaşma | Sosyal temas ve muaşeret eksenlidir |
| خلق | Komşu | Mizaç, ahlak ve yaratılış bağı | Karakter ve seciye birliği üzerinden kurulan dostluk | Bireyin içsel yapısının diğerine uyum sağlamasıdır |
| فرد | Zıt | Yalnızlık, tekil kalma, ayrışma | Herhangi bir eşlikçi veya bağ olmaksızın bütünden bütüne tek başına kalma | Birliktelik ve mülazemetin tamamen ortadan kalktığı durumdur |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | صحب | Refakat etmek, sürekli ayrılmamak, tabi olmak | Bir kimseye veya duruma boyun eğip onunla ayrılmaz bir bağ kurarak eşlik etme | Kesin |
| Latince | socius, comes | Ortak, müttefik, refakatçi | socius daha çok hukuki ve akdi ortaklığı karşılarken, comes yol arkadaşlığını ifade eder; kökün uysallık boyutunu tam vermez | Güçlü |
| İngilizce | companion, associate | Yol arkadaşı, sürekli refakatçi | companion ekmek paylaşımı ve ortak hayatı karşılarken, kökteki mülazemet ve ontolojik aidiyet derinliğini eksik bırakır | Güçlü |
| Almanca | Gefährte, Begleiter | Yoldaş, refakatçi | Gefährte ortak bir tehlike veya yolu paylaşmayı içerir; kökün boyun eğme ve malik olma yönünü kapsamaz | Güçlü |
| Fransızca | compagnon, adepte | Yoldaş, bağlanan kimse | compagnon gündelik yoldaşlığı, adepte ise bir fikre sıkı sıkıya yapışmayı karşılar | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Lewis & Short, Grimm Deutsches Wörterbuch.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| أَصْحَابُ الجَنَّةِ / النَّارِ | Ahiret mekanına ayrılmaz biçimde bağlanmış, oranın kalıcı sakini olanlar | Cennet veya cehennem ehlinin ebedi mülazemetini bildiren ayetler; örnek: Bakara 2:39, A'râf 7:50, Ahkāf 46:14 |
| أَصْحَابُ الرَّس / مَدْيَنَ / الفِيل | Belirli bir mekana, olaya veya ortak suça aidiyetle anılan topluluklar | Tarihsel kavimlerin cezalandırılma ve helak bağlamları; örnek: Hac 22:44, Tevbe 9:70, Fîl 105:1 |
| صَاحِبُكُمْ | Toplumun içinden çıkan, hayatı bilinen, yakından tanınan peygamber | Peygamberin deli veya sapkın olmadığını vurgulayan hitaplar; örnek: Sebe' 34:46, Necm 53:2, Tekvîr 81:22 |
| صَاحِبَة | Nikah bağıyla bir arada bulunulan zevce, eş | Kıyamet günü kişinin kaçacağı en yakınları veya Allah'a isnat edilen eş iddiaları; örnek: En'âm 6:101, Meâric 70:12, Cin 72:3, Abese 80:36 |
| صَاحِب | Yolculukta, zindanda veya sohbette yan yana bulunan muhatap | Birebir fiziksel diyalog ve can yoldaşlığı bağlamı; örnek: Tevbe 9:40, Yûsuf 12:39, Kehf 18:34 |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Cennet ve cehennem ehlinin niteliği, hüsün-kubuh | Cehennem azabının ebediliği tartışmasında "ashab" terkibinin ayrılmazlık (mülazemet) bildirip bildirmediği | Kökün mülazemet vasfı, cezanın veya mükafatın geçici değil kalıcı bir hal olduğunu temellendirmede kullanılır |
| Fıkıh | Sahabe kavlinin hüccet oluşu, zevce hakları | Peygamber ile bir arada bulunmanın asgari süresi ve niteliği; "sahibe"nin nafaka ve miras hakları | Hukuki statü kazanacak derecede birliktelik ve tanıklık şartı |
| Tefsir | Kur'an'daki terkip ve unvanların tahlili | "Ashabü'l-karye", "ashabü's-sefine" gibi kullanımlarda aidiyetin mekan, zaman veya eylem üzerinden kuruluşu | Bir grubun baskın vasfıyla bütünleşerek o unvanla anılması |
| Hadis | Sahabenin fazileti ve adalet teorisi | Peygamber'i mümin olarak görüp onun sohbetinde bulunanların adil kabul edilmesi ve rivayet güvenilirliği | Fiziksel birliktelikten doğan manevi dönüşüm ve sadakat yoğunlaşması |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | İnanç ve nihai akıbet bağı | Kalıcı aidiyet ve kader ortaklığı | İnsanın amel ve inançlarıyla bütünleşerek cennet veya cehennem ehli haline gelmesi | Din, insanı amellerinin "sahibi" ve o amellerin neticesinin "arkadaşı" kılarak tam bir sorumluluk yükler | Kesin |
| İlmi | Bilgi kaynağıyla sürekli temas | Disiplinli mülazemet ve vukufiyet | Bir ilim dalına veya üstadına uzun süre refakat ederek meleke kazanma | Yüzeysel malumat yerine ilmin tabiatına boyun eğip onunla hemhal olmayı sağlar | Güçlü |
| Siyasi | Toplumsal sadakat ve meşruiyet | İttifak, dava arkadaşlığı ve biat | Ortak bir hedef etrafında toplanan grubun liderle kurduğu kopmaz meşruiyet bağı | Kuru bir tebaalık değil, bilinçli bir yol ve kader ortaklığı inşa eder | Güçlü |
| İktisadi | Mülkiyet ve tasarruf yetkisi | Zilyetlik ve tasarruf hakkı | Bir mal üzerinde sürekli kullanım, denetim ve tasarruf salahiyeti kurma | Klasik dilde "sahibü'l-mal" terkibinde olduğu gibi nesne ile malik arasındaki hukuki bağı kurar | Güçlü |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Kararlı yörünge ve kimyasal bağlanma (kovalent / kütleçekimsel kenetlenme) | Bir parçacığın veya gök cisminin başka bir merkezin çekim alanına kapılarak onunla birlikte hareket etmesi, sistemden kopmaksızın onun hareketine uyması | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Sosyal özdeşleşme ve referans grubu teorisi | Bireyin kendisini belirli bir gruba, ideolojiye veya kuruma tamamen bağımlı kılıp değerlerini içselleştirmesi ve kimliğini o bağ üzerinden tanımlaması | Güçlü |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kavramın Türkçedeki "arkadaş" sözcüğünün ifade ettiği gevşek, geçici, duygusal ve bağlayıcılığı olmayan gündelik ilişki düzeyine indirgenmesi |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da kök; bir mekana (cennet/cehennem), bir inanca, bir gruba veya bir şahsa ontolojik düzeyde yapışmayı, onunla özdeşleşmeyi ve onun kaderine boyun eğip ortak olmayı içerir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | "Ashabü'n-nâr" ifadesi sadece cehennemde bulunanlar gibi algılanır; oysa kavram oradan asla ayrılamayacak, varlığı o mekanla bütünleşmiş kalıcı sakinleri ifade eder. Benzer şekilde Peygamber'in "sahibiniz" olarak anılması, muhatapların onun ahlakına ve geçmişine bizzat tanıklık ettiklerini ve onu çok iyi bildiklerini gösteren delil gücünü yitirir |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın insan-eylem ve insan-mekan ilişkisini nasıl ontolojik bir bağ olarak kurguladığını gösterir; amellerin sadece geçici fiiller değil, insanı nihai akıbetine yapıştıran kimlik unsurları olduğunu açıklar. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Cennet ve cehennem tasvirlerinin yer aldığı eskatolojik ayetlerde (örnek: Vakıa, Mülk, Bakara sureleri) ve peygamberin kendi toplumuna karşı güvenilirliğini vurgulayan nübüvvet ayetlerinde (örnek: Necm, Tekvîr sureleri). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | İnsanın inanç ve amellerinden bağımsız olarak kurtulabileceği veya azabın yüzeysel bir temasla geçiştirilebileceği zannını yıkar; "sahip" olunan veya refakat edilen şeyin kaçınılmaz bir kader haline geldiğini ortaya koyar. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamBir nesneye yapışmak, ayrılmayacak biçimde boyun eğerek eşlik etmek, derinin tüyüyle veya suyun yosunla kaplanması gibi yüzeyi tamamen sarıp intibak etmek.
- Soyut anlamBir kimliğe, mekana, inanca veya kişiye tam bir teslimiyet ve süreklilikle bağlanarak onunla kader ve mahiyet birliği oluşturmak.
- Sistematik karşılıkBir sistemin alt bileşeninin, merkezin çekim gücüne veya kurallarına boyun eğerek o sistemin ayrılmaz bir parçası (kalıcı unsuru) haline gelmesi.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde refakat eden özneyi, refakat edilen mekanı, kişiyi veya ameli temsil eder. boyun eğme ve intibak sürecidir. Zaman sonsuza giderken () iki varlık arasındaki ontolojik mesafe () sıfıra yaklaşır; yani ayrılık ortadan kalkar. Sonuçta birleşen bu iki unsur tek bir ortak kader ve kimlik alanını () meydana getiren bütünleşik bir durum fonksiyonuna () dönüşür.