عوذ
ع - و - ذ
جذر- الورود: ١٧
- الآيات: ١٧
- الصيغ: ٧
- المعاجم: ١٢
Uvvez, hayvanın yetişemeyeceği yerdeki otluk yerin ve hayvanların girip korundukları dikenliğin adıdır. Sonra sığınağa istiare edilmiştir. Sığınmak manasında mastar olmuştur. Eğer belli bir olay esnasında sığınma söz konusu ise “sığınıyorum”, genel bir sığınma ise “sığınırım” şeklinde tercüme edilmelidir.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٢)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Uvvez, hayvanın yetişemeyeceği yerdeki otluk yerin ve hayvanların girip korundukları dikenliğin adıdır. Sonra sığınağa istiare edilmiştir. Sığınmak manasında mastar olmuştur. Eğer belli bir olay esnasında sığınma söz konusu ise “sığınıyorum”, genel bir sığınma ise “sığınırım” şeklinde tercüme edilmelidir.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٨٤٦باب العين والذّال وواي معهما
ع ذ ي، ع و ذ، ذ ي ع مستعملات
عذي:
العِذْيُ: موضع بالبادية. والعَذَاةُ: الأرضُ الطيّبةُ التربةِ الكريمةُ المنْبِتِ..قال:
بأرضٍ هجانِ التُّربِ وَسْمِيَّةِ الثَّرى عَذاةٍ نَأَتْ عنها المُلوحَةُ والبَحْـرُ
والعِذْيُ: اسمٌ للموضِعِ الذي ينبت في الشّتاء والصّيف من غير سقيٍ. ويقال: العِذْيُ: الزّرع الذي لا يُسقَى إلاّ من المطر لبعده من المياه، الواحدة: عَذاة. ويقال:
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬١٥٨عُذْتُ بفلانٍ واسْتَعَذْتُ به، أي لجأت إليه. وهو عياذي، أي ملجئي. وأعَذْتُ غيري به وعَوَّذْتُهُ به بمعنًى. وقولهم مَعاذَ الله، أي أعوذُ بالله مَعاذاً، ويقال أيضاً: مَعاذَةَ الله، ومعاذَ وجهِ الله. ومعاذَةَ وجهِ الله. ويقال: عَوْذٌ بالله منك، أي أعوذُ بالله منك. قال الراجز:
قالتْ وفيها حَيْدَةٌ وذُعْرُ
عَوْذٌ برَبِّي منكمُ وحَجْرُ
والعوذَةُ والمَعاذَةُ والتَعْويذُ، كلُّه بمعنًى. ومُعَوَّذُ
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٥٬٤٧٩باب العين والذال
عوذ ، ذيع ، عذي ، ذعي ، وذع .
عوذ : يقال : عاذ فلان بربّه يعوذ عَوْذاً إذا لجأ إليه واعتصم به . قال الله جلّ وعزّ : ( فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْءَانَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ) ( النّحل : 98 ) معناه : إذا أردت قراءة القرآن فقل : أعوذ بالله من الشيطان الرجيم ووسوسته . وعاذ وتعوَّذ واستعاذ بمعنى واحد . وقال الله جلّ وعزّ : ( قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ أَن
باب العين والذال عوذ ، ذيع ، عذي ، ذعي ، وذع . عوذ : يقال : عاذ فلان بربّه يعوذ عَوْذاً إذا لجأ إليه واعتصم به . قال الله جلّ وعزّ : ( فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْءَانَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ) ( النّحل : 98 ) معناه : إذا أردت قراءة القرآن فقل : أعوذ بالله من الشيطان الرجيم ووسوسته . وعاذ وتعوَّذ واستعاذ بمعنى واحد . وقال الله جلّ وعزّ : ( قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ أَن نَّأْخُذَ إِلاَّ مَن وَجَدْنَا مَتَاعَنَا عِندَهُ ) ( يُوسُف : 79 ) أي نعوذ بالله مَعَاذاً أن نأخذ غير الجاني بجنايته ، نصبه على المصدر الذي أريد به الفعل . ورُوي عن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أنه تزوّج امرأة من العرب ، فلمَّا أُدخلت عليه قالت : أعوذ بالله منك ، فقال لها لقد عُذْتِ بمَعَاذ فالحقي بأهلك . والمَعَاذ في هذا الحديث : الذي يعاذ به . والله جلّ وعزّ معاذُ من عاذ به ، وملجأ مَن لجأ إليه ، والملاَذ مِثْل المعاذ . وقال عوَّذت فلاناً بالله وأسمائه ، وبالمعوذتين من القرآن إذا قلت : أُعيذك بكلمات الله وأسمائه من كل شرّ وكل داء وحاسد وعين . ويُروى عن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أنه كان يعوِّذ نفسه بالمعوِّذتين بعد ما طُبَّ ، وكان يعوّذ ابني ابنته البتولِ ت بهما . وأمّا التعاويذ التي تكتب وتعلَّق على الإنسان من العين فقد نُهي عن تعليقها . وهي تسمى المَعَاذات أيضاً ، يعوَّذ بها مَن عُلِّقت عليه من العين والفزع والجنون . وهي العُوَذ ، واحدتها عُوذة . الحراني عن ابن السكيت : قال يقال عَوْذٌ بالله منك أي أعوذ بالله منك . وأنشد : قالت وفيها حَيْدة وذُعْر عَوْذٌ بربي منكم وحُجْرُ قال : وتقول العرب للشيء ينكرونه ، والأمرِ يهابونه : حُجراً أي دَفْعاً له ، وهو استعاذة من الأمر . ويقال أُفلت فلان من فلان عَوَذاً إذا خوّفه ولم يضربه أو ضربه وهو يريد قتله فلم يقتله وقال الليث : يقال فلان عَوَذ لك أي ملجأ . ويقال : اللهمّ عائذاً بك من كل سوء أي أعوذ بك عائذاً والعَوَذ : ما دار به الشيء الذي تضربه الريح فهو يدور بالعَوَذ من حجر أو أَرومة . قال وتعاوذ القوم في الحرب إذا تواكلوا وعاذ بعضهم ببعض . وقال أبو عبيدة : من دوائر الخيل المعوَّذ ، وهي التي تكون في موضع القلادة يستحبّونها . وفلان عَوَذ لبني فلان أي لَجأ لهم يعوذون به . وقال الله جلّ وعزّ : ( كَذِباً وَأَنَّهُ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الإِنسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادوهُمْ ) ( الجنّ : 6 ) قيل إن أهل الجاهلية كانوا إذا نزلت رُفقة منهم في وادٍ قالت : نعوذ بعزيز هذا الوادي من مَرَدة الجن وسفهائهم أي نلوذ به ونستجير . وقال أبو عبيد وغيره : الناقة إذا وضعت ولدها فهي عائذ أيّاماً ، ووقَّت بعضهم سبعة أيام . وجمعها عُوذ بمنزلة النُفَساء من النساء . وهي من الشاء رُبَّى وجمعها رِباب ، وهي من ذوات الحافر فرِيشٌ . وقيل سميت الناقة عائذاً لأن ولدها يعوذ بها ، فهي فاعل بمعنى مفعول . وقيل : إنما قيل لها : عائذ لأنها ذات عَوْذِ أي عاذ بها ولدها عَوْذاً . ومثله قول الله جلّ وعزّ : ( خُلِقَ خُلِقَ مِن مَّآءٍ دَافِقٍ ) ( الطّارق : 6 ) أي ذِي دَفق . ذيع : الليث : الذَيْع : أن يشيع الأمر . يقال : أذعناه فذاع . ورجل مِذْياع : لا يستطيع كتمان خبر . وقوم مذاييع . وقال الله جلّ وعزّ : ( وَإِذَا جَآءَهُمْ أَمْرٌ مِّنَ الاَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُواْ بِهِ ) ( النِّساء : 83 ) وقال أبو إسحاق يعني بهذا جماعة من المنافقين ، وضعفةً من المسلمين . قال : ومعنى ( أذاعوا به ) أي أظهروه ونادَوا به في الناس وأنشد : أذاع به في الناس حتى كأنه بعلياءَ نارٌ أُوقدت بثَقُوب وكان النبي ( صلى الله عليه وسلم ) إذا أُعلِم أنه ظاهر على قومٍ آمنٌ منهم ، أو أُعلم بتجمّع قوم يخاف من جمع مثلهم أذاع المنافقون ذلك ليحذر من ينبغي أن يحذر من الكفار ، وليقوى قلبُ من ينبغي أن يقوى قلبه على ما أذاع . وكان ضَعَفة المسلمين يُشيعون ذلك معهم عن غير علم بالضرر في ذلك ، فقال الله جلّ وعزّ : لو ردّوا ذلك إلى أن يأخذوه من قِبَل الرسول ومن قبل أولي الأمر منهم لعلم الذين أذاعوا به من المسلمين ما ينبغي أن يذاع أو لا يذاع . قال أبو زيد : أذعت الأمر ، وأذعت به : قال : ويقال أذاع الناسُ بما في الحوض إذاعة إذا شربوا ما فيه ، وأذاعت به الإبلُ إذاعة إذا شربته ، وتركت متاعي في مكان كذا وكذا فأذاع الناس به إذا ذهبوا به . وكلّ ما ذُهب به فقد أذيع به . وأذعت السرّ إذاعة إذا أفشيته وأظهرته . عذي : قال الليث : العِذْيُ : موضع بالبادية . قال والعِذْيُ : اسم للموضع الذي يُنبت في الشتاء والصيف من غير نَبْع ماء . قلت أما قوله : العِذْي موضع بالبادية فلا أعرفه ولم أسمعه لغيره . وأما قوله : في العذي : إنه اسم للموضع الذي ينبت في الشتاء والصيف من غير نبع ماء فإن كلام العرب على غيره . وليس العِذْي اسماً للموضع ، ولكن العِذْي من الزروع والنخيل : ما لا يُسقى إلاّ بماء السماء . وكذلك عِذْي الكلأ والنبات : ما بعد عن الريف وأنبته ماء السماء . والعَذَاة : الأرض الطيّبة التربة الكريمة المنبت البعيدة عن الأحاء والنزوز والريف ، السهلةُ المَرِيئةُ التي يكون كلؤها مريئاً ناجعاً . ولا تكون العذاة ذات وخامة ولا وباء . وقال ذو الرمة : بأرض هجان الثرب وسميّة الندى عذاةٍ نأت عنها المُثُوجَةُ والبحرُ وقال ابن شميل : العَذِيَّة الأرض الطيّبة التي ليست بسبِخة . ويقال : رعينا أرضاً عَذَاة ، ورعينا عَذَوات الأرض . قال ويقال في تصريفه : عذِيَ يَعْذَى عَذًى فهو عذٍ وعَذِيٍ وعَذْى وعِذْى وجمع العِذْى أعذاء . والعِذْى ينبت من ماء السماء . أبو العباس عن ابن الأعرابي : عذا يعذو إذا طاب هواؤه . وقال أبو زيد عَذُوَت الأرضُ ، وعذِيت أحسنَ العَذَاةِ وهي الطيّبة البعيدة من الماء . وقال حذيفة لرجل : إن كنت لا بدّ نازلاً بالبصرة فانزل عَذَواتها ، ولا تنزل سُرّتها . وقال شمر : العذاة : الأرض الطيّبة البعيدة من الأنهار والبحور والسباخ ، واستعذيت المكان واستقمأته . وقد قامأني أي وافقني . ذعي : أنشد المازني : كأنما أوسطها لمن رَقبْ بمِذعَيين نُقْبة من الجربْ قال : مِذْعيان : مكان . والباء في موضع مع . رَقَب : نظر ، والرقيب : الناظر . يقول : هذه الأرض قد أُخذ حطبها وأكل فتقوَّبت ، وما حولها عافٍ لم يؤكل ، فكأنها نُقْبة جرب في جلد صحيح ) . وذع : قال ابن السكيت فيما قرأت له من الألفاظ إن صحّ له : وذع الماءُ يذع وهمى يهمي إذا سال . قال : والواذع المَعِين . قال : وكل ماء جرى على صفاة فهو واذع . قلت : وهذا حرف منكر وما رأيته إلاّ في هذا الكتاب . وينبغي أن يفتش عنه .
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ١٤٬٣٥٥(باب العين والواو وما يثلثهما)
(عوي) العين والواو والياء أصلٌ صحيح يدلُّ على ليٍّ في الشيء وعطْفٍ له.
قال الخليل: عَوَيت الحبلَ عَيَّا، إذا لويتَه. وعَوَيت رأس النّاقة، إذا عُجْتَه([1]) فانعوى. والناقة تَعْوِي بُرَتَها في سَيرها، إذا لوَتْها بخَطْمها. قال رؤبة:
* تَعوِي البُرَى مُستوفِضاتٍ وَفْضا([2]) *
أي سريعات، يصف النُّوقَ في سَيرها. قال: وتقول للرّجُل إذا دعا النّاسَ إلى الفتنة: عوى قوماً،
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٤٩٨- العوذ: الالتجاء إلى الغير والتعلق به. يقال: عاذ فلان بفلان، ومنه قوله تعالى: ﴿أعوذ بالله أن أكون من الجاهلين﴾ [البقرة/67]، ﴿وإني عذت بربي وربكم أن ترجمون﴾ [الدخان/20]، ﴿قل أعوذ برب﴾ [الفلق/1]، ﴿إني أعوذ بالرحمن﴾ [مريم/18]. وأعذته بالله أعيذه. قال: ﴿إني أعيذها بك﴾ [آل عمران /36]، وقوله: ﴿معاذ الله﴾ [يوسف/79]، أي: نلتجئ إليه ونستنصر به أن نفعل ذلك، فإن ذلك سوء نتحاشى من تعاطيه. والعوذة: ما يعاذ
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٥٥٧ع و ذ
أعيذك بالله أن تفعل كذا.
ويقال للمستعيذ بالله: لقد عذت بمعاذ ومعاذ الله وعياذ الله والله مستعاذي ومستلاذي واللهم عائذاً بك من كل سوء وعوذٌ بالله منك.
قال: عوذ بربي منكم وحجر وتعلق عوذةً ومعاذةً وهي التميمة.
وتعاوذ القوم: تواكلوا أو عاذ بعضهم ببعض.
ومن المستعار: أطيب اللحم عوّذه أي ما عاذ منه بالعظم.
وارعوا بهمكم عوّذ هذا الشجر ومعوّذه وهو ما عاذ به من الرّعي واستتر
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٦٬٧٨٢عاذ به يَعُوذُ عَوْذاً وعِياذاً ومَعاذاً: لاذ فيه ولجأَ إِليه واعتصم. ومعاذَ اللهِ أَي عياذاً بالله. قال الله عز وجل: مَعَاذَ الله أَن نأْخذ إِلا مَن وجدَنا متاعنا عنده؛ أَي نعوذ بالله معذاً أَن نأْخذ غير الجاني بجنايته، نصبه على المصدر الذي أُريدَ به الفعل. وروي عن النبي، صلى الله عليه وسلم، أَنه تزوّج امرأَة من العرب فلما أُدْخِلَتْ عليه قالت: أَعوذ بالله منك، فقال: لقد عُذْتِ بمعاذ فالحقي
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٩٬٧٠٠العوذ، الالتجاء، كالعياذ بالكسر والمعاذ والمعاذة والتعوذ والاستعاذة عاذ به يعوذ: لاذ به ولجأ إليه واعتصم. وعذت بفلان واستعذت به، أي لجأت إليه. وفي الحديث إنما قالها تعوذا أي إنما أقر بالشهادة لاجئا إليها ومعتصما بها ليدفع عنه القتل، وليس بمخلص في إسلامه.
العوذ بالضم: الحديثات النتاج من الظباء والإبل والخيل من كل أنثى، كالعوذان، وهما جمعا عائذ كحائل وحول، وراع ورعيان وحائر وحوران. وفي
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٤٬٠٤٠عَاذَ بِهِ
1 عَاذَ بِهِ ذ , aor. يَعُوذُ, (S, A, O, L, Msb,) inf. n. عَوْذٌ (O, L, K) and عِيَاذٌ and مَعَاذٌ (O, L, Msb, K) and مَعَاذَةٌ; (O, K;) and بِهِ ↓ تعوّذ; (O, L, Msb, K; *) and بِهِ ↓ استعاذ; (S, A, O, L, Msb, K; *) He sought protection, or preservation, by him; sought, or took, refuge in him; had recourse to him for protection, preservation, or refuge; sought his protection, or
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٣٥٠عَاذَ
عَاذَ ( w ) U ( n. ac. عَوْذ 1 , مَعَاذ [ 17A ] , مَعَاذَة [ 17tA ] , عَيَاذ [ 23I ] )
a. [ Bi & Min ], Fled to, took refuge with.... from; sought the protection of, appealed to.... against.
b. [ Bi ], Clave, adhered to.
عَوَّذَ
عَوَّذَ II
a. [ acc. & Bi ], Made, induced, constrained to take refuge with; commended to the protection of.
b. [ acc. & Bi ], Protected, furnished
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٢٦٬٠٨٨عوذ
عَاذَ- يَعُوْذُ - مَعَاذ - مَعَاذ الله - أَعَاذَ- يُعِيْذُ - اسْتَعَاذَ - يَسْتَعِيْذُ
عَاذ َ- يَعُوْذُ + كائن + بكائن: يتوجه بطلب اللجوء والاعتصام والنصرة إلى آخر
مَعَاذ: على وزن " فـَعال" اسم فعل مبالغة من " عَاذَ- يَعُوْذُ ": وهو كذلك اسم مكان: المكان الذي ترتجى وتظن فيه الحماية والنصرة
مَعَاذَ الله: أي أعوذ بالله معاذاَ: أن الله هو
الجذور المجاورةالمجاورة: ٥٨ (الإجمالي: ٨٠)
- شطن
الآيات المشتركة: ٥ · Şetan, kuyudan su çekilen uzun iptir
- رجم
الآيات المشتركة: ٣ · Alet olarak kullanılan taştır
- نزغ
الآيات المشتركة: ٢ · “Nez’ ”den dönüşmüştür
- ربب
الآيات المشتركة: ٩ · Ribve, tümsek demektir
- غلق
الآيات المشتركة: ١ · Ve kapattı
- قول
الآيات المشتركة: ١٠ · Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda…
- همز
الآيات المشتركة: ١ · Dürtmek için kullanılan sivri bizdir
- فلق
الآيات المشتركة: ١ · Felak Kayalıklardan kopan büyük kaya parçasıdır
- هيت
الآيات المشتركة: ١ · Getirin
- سمع
الآيات المشتركة: ٣ · İşiten
- بقر
الآيات المشتركة: ١ · Sığır
- ذبح
الآيات المشتركة: ١ · Zebih kesilmiş hayvan demektir
الآيات التي ورد فيها(١٧)
وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً قَالُوا أَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ
Sığınırım
قَالَ رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلَّا تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخَاسِرِينَ
Sığınırım
قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَنِ مِنْكَ إِنْ كُنْتَ تَقِيًّا
Sığınırım
وَقُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ
Sığınırım
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
Sığınırım
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
Sığınırım
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | عوذ |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | İlletli (ecvef-vâvî) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | لوذ, لجأ, عصم, حرم |
| Zıt Kök | تعرض |
| Çekirdek Özet 1 | Bir tehlikeden kaçarak emin bir yere, nesneye veya varlığa yapışıp sığınma, sımsıkı tutunma |
| Çekirdek Özet 2 | Şer, vesvese, baskı ve sapma karşısında mutlak koruyucu olan Allah'ın himayesine fiilen ve kalben iltica etme |
| Çekirdek Özet 3 | Tehlike kaynağı ile özne arasına aşılmaz bir dokunulmazlık kalkanı koyarak korunmayı kurumsallaştırma |
| Kritik Hata Riski | Sığınmayı yalnızca dille söylenen bir koruma tekerlemesi (istiâze lafzı) sanıp varoluşsal bir sığınma ve fiili korunma eyleminden soyutlamak |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| عو | Boşluk, kıvrılma, bir tarafa meyil gösterme, dönme ve yönelme; nitekim عوج eğrilik ve sapmayı, عود bir noktaya geri dönüp bağlanmayı, عور açığı ve korunmasız boşluğu, عوق alıkoyup bir yana çekmeyi, عون yardım için yönelip destek olmayı ifade eder | ذ | Yayılma ve yönelme hareketine keskin bir tutunma, ayrılmama, bir sınıra yapışma ve dokunulmaz bir sınıra sığınma boyutu katarak iltica anlamını netleştirmiştir |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ع | Göz; görme, bilme, kaynak | Tehlikeyi fark etme, bilincin uyanması ve emin bir kaynağa dikkatle odaklanma |
| و | Çengel, çadır kazığı; bağlama, ekleme, tutturma | Sığınılan nesneye veya makama kuvvetle bağlanma, ona kenetlenme ve ayrılmama |
| ذ | Kapı ve sınır ayrımı (ikiz harf د türetmesi) | Dışarıdaki tehlike ile içerideki emniyet arasına konulan koruyucu eşik, dokunulmazlık engeli |
| عوذ | Görme, bağlanma ve koruyucu eşiğe sığınma | Tehlikeyi görüp fark eden canlının, kendini koruyucu bir eşiğe bağlayarak emin bir alana sımsıkı yapışması |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir canlının yırtıcıdan, sıcaktan veya tehlikeden kaçıp korunaklı bir kayaya, ağaç altına veya dikenliğe yapışması; yeni doğurmuş dişi devenin ya da ceylanın yavrusuna sımsıkı sarılıp onu koruması; kemiğe sımsıkı yapışmış et (عوّذ اللحم) |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Lebîd b. Rebîa, Muallaka'sında yeni doğum yapmış ve yavrularına sımsıkı yapışarak onları koruyan yaban sığırlarını / ceylanlarını tasvir eder: والعِينُ ساكِنَةٌ عَلى أَطْلائِها / عُوذاً تَأَجَّلُ بِالفَضاءِ بِهامُها |
| Erken Arapça kullanım | Erken bedevi Araplarında zor durumdaki bir kimsenin dokunulmaz bir kabile reisinin eteğine, çadır direğine veya harem sınırına tutunarak can güvenliği talep etmesi anlamında عُذْتُ بِكَ kullanımı |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, Lisān al-ʿArab, Dīvânu Lebîd.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Sami dil ailesinde عوذ kökü, fiziksel olarak bir nesneye yapışma, bir engelin ardına gizlenme ve tehlikeden korunmak için sığınak arama semantik çekirdeğine dayanır. Kuzeybatı Sami dillerinde ve İbranicede bu kök doğrudan fonetik denklik sergileyen ʿ-w-z biçimiyle (özellikle ע-ו-ז / ʿûz) bir tehlike anında güvenli bir yere çekilme, sığınak bulma ve kaçarak toplanma anlamlarında mevcuttur (örneğin Yeşaya 10:31 ve Yeremya 4:6 metinlerindeki sığınma hareketleri). Arapçada kök, yalnızca bir yere kaçmayı değil; sığınılan yere sımsıkı yapışmayı, araya bir dokunulmazlık perdesi koymayı ve yavrunun anneye yapışması örneğinde olduğu gibi sürekli bir korunma bağını temsil edecek biçimde özelleşmiştir. Süryanice ve Aramice katmanında da tehlike karşısında himaye arama ve güvenli alana sığınma çağrışımları korunmuştur.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | عوذ | Kemiğe yapışan et, yavrusuna yapışan anne ve ağacın korunaklı dibi gibi somut yapışma ve korunma hallerinden manevi ve ilahi sığınmaya (istiâze) intikal etmiştir | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice ע-ו-ז (ʿûz) | Tehlike anında sığınacak güvenli bir yer bulma, toplanıp sığınağa çekilme anlamıyla morfolojik ve semantik olarak tam örtüşür | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Afro-Asyatik ailenin diğer kollarında güvenilir ve doğrudan türetilmiş ortak biçim tespit edilememiştir | Veri bulunamadı |
المصدر Brown-Driver-Briggs, Maqāyīs al-Lugha, Gesenius' Hebrew Grammar.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| عوذ | Anlamlı | Sığınmak, yapışmak | Tehlikeden kaçıp koruyucuya iltica etmek, himayesine girmek | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| عذو | Anlamlı | Temiz ve tatlı olmak | Suyun ve toprağın pislikten uzak, temiz ve hoş olması (عَذِيّ) | Kalb veya zenginleşme; Kur'an'da geçmez |
| وعذ | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde mühmel kabul edilmiştir |
| وذع | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde mühmel kabul edilmiştir |
| ذعو | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde mühmel kabul edilmiştir |
| ذوع | Anlamlı | Korkutmak, ürkütmek, sürmek | Bir şeyi korkutarak yerinden oynatmak veya yaymak (ذيع ile yakın) | Zıt/hareket yönü ilişkisi; Kur'an'da geçmez |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| عوذ | Merkez | Sığınma, iltica | Tehlikeden, şerden ve korkudan kaçarak koruyucuya sımsıkı yapışıp himaye istemek | Şerden kaçışta sığınılan varlığa yapışma ve korunma esastır |
| لوذ | Komşu | İltica, sığınma | عوذ şerden ve korkudan kaçarak sığınmayı anlatırken لوذ bir menfaati elde etmek, umutlanmak veya kuşatılmak için yanaşmayı ifade eder | عياذ korkulan şeye karşı, لياذ ise umulan ve arzulanan şeye yönelik sığınmadır |
| لجأ | Komşu | Barınma, sığınak | Zorlayıcı bir durum karşısında çaresizce güvenli bir mekana veya tahkimata kaçmak | لجأ mekan ve çaresizlik vurgusu taşırken عوذ şahsa ve kudrete yapışmayı öne çıkarır |
| عصم | Komşu | Tutunma, korunma | Düşmeyi, batmayı veya helak olmayı önleyecek bir ipe, dağa veya bağa asılmak | عصم engelleme ve düşmekten alıkoyma merkezlidir; عوذ ise himayeye iltica merkezlidir |
| حرم | Komşu | Dokunulmazlık | Yasaklanan, sınırları korunan ve müdahale edilemeyen korunaklı alan oluşturmak | Dokunulmaz kılınan sınırın kendisine işaret eder |
| تعرض | Zıt | Karşılaşma, açıkta durma | Tehlikenin, saldırının veya riskin önüne kalkan olmadan doğrudan çıkmak, maruz kalmak | Sığınmanın aksine koruyucu engeli terk edip saldırıya ve tehlikeye açık hale gelmektir |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | عوذ | الالتجاء والاعتصام | Şerden emin bir varlığa kaçarak himayesine yapışmak ve korunmak | Kesin |
| Latince | Confugere, refugium petere | Bir yere veya birine kaçarak sığınmak | Tehlikeden kaçış eylemini tam karşılar; ancak anne-yavru arasındaki şefkatli yapışma nüansını eksik bırakır | Güçlü |
| İngilizce | To seek refuge, take shelter | Sığınmak, korunma aramak | Kurumsal ve hukuki sığınmayı iyi verir; ontolojik ve manevi iltica derinliğini kısmen dışarıda bırakır | Güçlü |
| Almanca | Zuflucht nehmen, sich bergen | Sığınmak, güvenceye girmek | Korunma arzusunu ve emniyet duygusunu karşılar; varlığa sımsıkı sarılma unsurunu tam yansıtmaz | Güçlü |
| Fransızca | Chercher refuge, recourir à | Sığınmak, başvurmak | Tehlike karşısında başkasına yönelme eylemini karşılar; bedensel ve nesnel yapışma boyutunu taşımaz | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Lisān al-ʿArab.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| أَعُوذُ | Cehaletten, alaycılıktan ve haddi aşmaktan Allah'a sığınma | İmanî edep ve peygamberi vakar bağlamında iltica (Bakara 2:67) |
| أَعُوذُ | İffeti ve canı tehdit eden durumlarda Rahman'a iltica | Melek veya insan suretindeki yabancı karşısında takvaya davetle sığınma (Meryem 19:18) |
| أَعُوذُ / فَاسْتَعِذْ | Şeytanın kışkırtmalarından, vesveselerinden ve hazır bulunmasından sığınma | Kur'an okurken ve nefsi öfke/vesvese anlarında ilahi korumayı talep etme (A'râf 7:200, Nahl 16:98, Mü'minûn 23:97-98, Fussilet 41:36) |
| عُذْتُ | Zalimlerin, kibirlilerin ve hesap gününe inanmayanların şerrinden sığınma | Peygamberlerin ölüm tehdidi ve baskı karşısında fiili meydan okuyuşu (Mü'min 40:27, Duhân 44:20) |
| مَعَاذَ اللَّهِ | Günahtan, ihanetten ve adaletsizlikten kaçınarak Allah'a sığınma | İffet imtihanında haramdan ve hükümde hak yemekten şiddetle kaçınma (Yûsuf 12:23, 12:79) |
| أُعِيذُهَا | Soyu, çocuğu ve nesli şeytani tahribattan koruması için Allah'ın emanetine bırakma | Anne duası olarak gelecek nesli ilahi himayeye teslim etme (Âl-i İmrân 3:36) |
| يَعُوذُونَ | Putperestçe ve sapkınca cinlere sığınma | İnsanların cahiliye adetleriyle görünmez varlıklardan himaye ve güç devşirmesi (Cin 72:6) |
| قُلْ أَعُوذُ | Yaratılmışların tüm şerlerinden, karanlıktan, hasetten ve sinsi vesveselerden mutlak iltica | Kainatın ve insanların yegane Rabbine, Melikine ve İlahına sığınma (Felak 113:1, Nâs 114:1) |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Şer problemi, tevfîk ve hıfz | İnsanın şeytan ve nefis karşısındaki acziyeti ile Allah'ın mutlak koruyuculuğu; gayr-ı müstakil varlıklara (cinler vb.) istiâzenin şirke açılan kapısı (Cin 72:6) | Tevhidin korunması; sığınılan tek merciin zat-ı ilahi olması zorunluluğu |
| Fıkıh | Kıraat öncesi istiâze hükmü | Namazda ve tilavette Kur'an okumaya başlarken istiâze çekmenin vacip mi mendup mu olduğu meselesi | İbadetin ve zihnin harici müdahalelerden arındırılması, amelin korunması |
| Tefsir | İstiâze formülünün tahlili | "Eûzü billâhi mine'ş-şeytâni'r-racîm" ifadesindeki fiilin lisanî ve kalbî boyutu; şerrin zatî değil arızî oluşu | Kur'an vahyine muhatap olmadan önce idraki koruyucu bir zırha alma |
| Hadis | Korunma duaları ve rukye | Hz. Peygamber'in sabah-akşam ve yatarken okuduğu Muavvizeteyn uygulamaları, çocukları nazar ve şerden koruma sîgaları (ü'îzukümâ) | Sözlü beyanın fiili bir teslimiyet ve ilahi himayeye giriş olması |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Tevhid ve kulluk bilinci | Mutlak iltica ve tevekkül | Kalbi ve aklı her türlü sinsi şerden, kurgudan ve şirk şaibesinden arındırmak | Varlık üzerindeki nihai emniyetin yalnızca Allah'a yapışmakla mümkün olduğunu tescil eder | Kesin |
| İlmi | Hakikat arayışı ve bilgi güvenliği | Epistemik arınma ve önyargılardan soyutlanma | Zihne dışarıdan zerk edilen yanılsamaları, kuruntuları ve manipülasyonları filtrelemek | Bilgi kaynağına yaklaşırken zihni kirletici tesirlerden koruma eşiği kurar | Güçlü |
| Siyasi | Hukuki himaye ve dokunulmazlık | İltica hakkı, eman ve dokunulmazlık zırhı | Güçsüzü ve mazlumu zalimin ve tiranın tasallutundan koruyacak kurumsal sığınak oluşturmak | Hukukun üstünlüğü ilkesiyle bireyi keyfi iktidar baskısına karşı dokunulmaz kılar | Güçlü |
| İktisadi | Mülkiyet ve servet güvenliği | Kriz ve haksız el koymaya karşı sigorta / koruma kalkanı | Pazardaki hile, tekel ve sömürü mekanizmalarına karşı hak sahibini teminat altına almak | Haksız kazanç ve tecavüze karşı iktisadi aktörün hakkını hukuki dokunulmazlığa bağlar | Muhtemel |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Güvenlik duvarı (Firewall) ve Faraday kafesi | Dış ortamdan gelen yıkıcı dalgaların, virüslerin ve parazitlerin içeriye sızmasını engelleyen, sistemi sıfır potansiyele bağlayarak koruyan yalıtkan katman | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Hukuki dokunulmazlık ve diplomatik sığınma (Asylum) | Tehdit altındaki failin, saldırgan gücün erişemeyeceği egemen bir alanın ve yasanın koruyucu zırhına fiilen dahil olması | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca korku anlarında veya tilavet öncesinde ezbere söylenen bir sihirli sözcük, kuru bir büyüsel tekerleme gibi algılamak |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök; peygamberlerin zalim iktidarlara karşı direnişindeki varoluşsal dayanağı, iffet ve adalet savunmasındaki ahlaki tavrı ve insanın varoluşsal tehlikelere karşı mutlak Hakka fiilen bağlanmasını içerir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | İnsanın kötülük karşısında pasifleşmesi, dille sığınırken eylemde ve ahlakta korumasız kalması, sığınmayı fiili bir emniyet ve eylem inşası olmaktan çıkarıp boş bir ritüele indirgemesi |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an idrakinin ön şartı olan zihinsel ve kalbî arınmanın (istiâze) anahtarıdır; insanın ontolojik kırılganlığını fark edip nihai emniyeti nerede arayacağını belirleyen tevhidî bir başlangıçtır |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Vahye muhatap olma emirlerinde (Nahl 16:98), zulme ve kibre karşı peygamberî meydan okumalarda (Mü'min 40:27), ahlaki iffet imtihanlarında (Yûsuf 12:23) ve varoluşsal şerlerin tasfiyesini emreden surelerde (Felak ve Nâs) |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | İnsanın kendi kendine yettiği (istiğnâ) yanılgısını yıkar; koruyucu gücü cinler, tiranlar veya batıl güçlerde arayan şirk psikolojisini (Cin 72:6) kökten tasfiye eder |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamBir tehlike, yırtıcı veya fırtına karşısında bir canlının emin bir ağaca, kayaya veya annesine sımsıkı yapışması, araya koruyucu bir sınır koymasıdır.
- Soyut anlamİnsanın içsel vesvese, ahlaki zaaf veya dışsal baskı karşısında acziyetini kavrayıp zatî kudret sahibi olan Allah'ın koruyucu kalkanına iradi olarak bağlanmasıdır.
- Sistematik karşılıkŞer kaynağı ile korunan özne arasına, nüfuz edilemez bir meşruiyet ve dokunulmazlık perdesi yerleştiren dinamik iltica mekanizmasıdır.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde tehlikeye maruz kalan özneyi, şer ve vesvese kaynağını, ise sığınılan mutlak koruyucuyu (melce) temsil eder. Özne ile sığınak arasındaki mesafe () sıfıra yaklaşıp yapışma gerçekleştikçe, şer kaynağı 'nin özne üzerindeki nüfuz ve etki fonksiyonu sıfırlanmakta ve tam koruma sağlanmaktadır.