قلب

اختصارات لوحة المفاتيح

البحث
/
ملاحظة جديدة
n
الآية السابقة / التالية
[ ]
وضع القراءة
f
وضع الشبكة
g
كون القرآن
e
إغلاق / رجوع
Esc
تخطَّ الشبكة

شبكة الجذر

شبكة الجذر: ق-ل-بالصيغ: ٦١ · الجذور المجاورة: ٢١٧ · الآيات: ١٥٥ · السور: ٤٨؛ المحتوى نفسه مسرود في بطاقات «الصيغ» و«الجذور المجاورة» و«الآيات».ربطبصرقُلُوبُهُمْقُلُوبِهِمُقسوقلبطبعبِقَلْبٍألهالْقُلُوبُطمأنأمنختمقُلُوبِهِمْ

الجذرالصيغ ٦١الآيات ١٥٥السور ٤٨المجاورة ٢١٧

▶ افتح الشبكة (ثلاثية الأبعاد)

قلب

ق - ل - ب

جذر
  • الورود: ١٦٨
  • الآيات: ١٥٥
  • الصيغ: ٦١
  • المعاجم: ١٣

Ayak basıldığında toprakta çıkan kalıptır. Sonra tersine çevirmeye kalb etme denmiştir. Toplayıp dağıtan mekeze, yani döndüren merkeze kalp adı verilmiştir. İnsanda kanı devrettiren göğüsteki merkeze kalb, haberleri döndüren baştaki merkeze (beyne) de kalb denmiştir.المزيد ›

ملاحظاتي

المعاجم(١٣)

★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية

Ayak basıldığında toprakta çıkan kalıptır. Sonra tersine çevirmeye kalb etme denmiştir. Toplayıp dağıtan mekeze, yani döndüren merkeze kalp adı verilmiştir. İnsanda kanı devrettiren göğüsteki merkeze kalb, haberleri döndüren baştaki merkeze (beyne) de kalb denmiştir.

كتاب العين

الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٥٬٧٠٠
القاف واللام والباء معهما ق ب ل، ل ق ب، ق ل ب، ب ق ل، ب ل ق مستعملات قبل: قال الخليل: من قَبْلُ ومن بَعْدُ غايتان بلا تنوين، وهما مثل قولك: ما رأيت مثله قط. فإذا أضفته إلى شيء نصبته إذا وقع موقع الصفة، تقول: جاء قبل عبد الله، وهو قبل زيد قادم. وإذا ألقيت عليه من صار في حد الأسماء نحو قولك: من قبل زيد، فصارت من صفة وخفض قبل ب? من فصار قبل منقاداً ب? من، وتحول من وصفيته إلى الاسمية، لأنه لا تجتمع
اقرأ المدخل كاملًا

الصحاح

الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬٥٨٨
القَلْب: الفؤاد، وقد يعبَّر به عن القلب. قال الفراء في قوله تعالى: "إنَّ في ذلك لَذِكرى لمن كانَ له قَلْبٌ": أي عقل. وقَلَبْتُ الشيء فانقلبَ، أي انكبَّ. والمُنْقَلَبُ يكون مكاناً ويكون مصدراً، مثل المُنْصَرَف. وقلَّبته بيدي تقليباً. وتقلَّب الشيء ظَهراً لبطنٍ، كالحيَّة تتقلَّب على الرَمْضاء. وقَلَبْتُ القومَ، كما تقول صَرَفْتُ الصِبيان، عن ثعلب. وقَلَبْتُهُ، أي أصبت قلبه. وقَلَبْت النخلةَ: نزعت
اقرأ المدخل كاملًا

تهذيب اللغة

الأزهري · القرن ١٠بلا ترجمةالحروف: ٢١٬٢١٣
ق ل ب قبل ، قلب ، لقب ، لبق ، بقل ، بلق : مستعملات . قبل : قال ابن المظفر : قَبْل : عقيب بَعْد ، وإذا أفردوا قالوا هو مِن قبلُ ومِن بَعدُ . قال : وقال الخليل : قبلُ وبعدُ رُفِعا رفْعاً بلا تنوين لأنهما غايتان ، وهما مثلُ قولك : ما رأيتُ مثله قطّ فإذا أصفتَه إلى شيء نصبتَه إذا وقعَ موقعَ الصّفة ، كقولك : جاءنا قبلَ عبد الله ، وهو قبلَ زيدٍ قادمٌ . فإذا وقعتَ عليه مِنْ صار في حدّ الأسماء ، كقولك من
اقرأ المدخل كاملًا

مقاييس اللغة

ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ١٠٬٠٦١
(باب القاف واللام وما يثلثهما) (قلم) القاف واللام والميم أصلٌ صحيح يدلُّ على تسويةِ شيء عند بَرْيه وإصلاحه. من ذلك: قَلَمْتُ الظُّفُر وقلَّمْته. ويقال للضَّعيف: هو مَقلُوم الأظفار. والقُلاَمَة: ما يسقُط من الظُّفُر إذا قُلِم. ومن هذا الباب سمِّي القلمُ قَلماً، قالوا: سمِّي به لأنَّه يُقْلَم منه كما يُقْلمُ من الظُّفر، ثمَّ شُبِّه القِدْح به فقيل: قلم. ويمكن أن يكون القِدحُ سُمِّي قلماً لما
رابط المدخل

(باب القاف واللام وما يثلثهما) (قلم) القاف واللام والميم أصلٌ صحيح يدلُّ على تسويةِ شيء عند بَرْيه وإصلاحه. من ذلك: قَلَمْتُ الظُّفُر وقلَّمْته. ويقال للضَّعيف: هو مَقلُوم الأظفار. والقُلاَمَة: ما يسقُط من الظُّفُر إذا قُلِم. ومن هذا الباب سمِّي القلمُ قَلماً، قالوا: سمِّي به لأنَّه يُقْلَم منه كما يُقْلمُ من الظُّفر، ثمَّ شُبِّه القِدْح به فقيل: قلم. ويمكن أن يكون القِدحُ سُمِّي قلماً لما ذكرناه من تسويته وبَرْيه. قال الله تعالى: ﴿ومَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلاَمَهُمْ﴾ [آل عمران 44]. ومن الباب المِقْلَم: طَرَف قُنْب البعير، كأنَّه قد قُلِم، ويقال إنّ مَقَالم الرُّمح: كُعوبه. ومما شذَّ عن هذا الأصل القُلاَّم، وهو نبتٌ. قال: أتَوْني بِقُلاَّمٍ فقالوا تَعَشّهُ *** وهل يأكلُ القُلاَّمَ إلا الأباعرُ([1]) (قله) القاف واللام والهاء لا أحفَظُ فيه شيئاً، غير أنّ غَديرَ قَلَهَى: موضع. (قلو) القاف واللام والحرف المعتلّ أصلٌ صحيحٌ يدلُّ على خِفّةٍ وسرعة. من ذلك القِلْو: الحِمار الخفيف. [و] يقال: قَلَت النَّاقةُ براكبها قَلْواً، إذا تقدَّمَت به. واقلوْلَت الحُمْر في سرعتها. والمُقلَوْلي: المتجافي عن فِراشه. وكلُّ نابٍ عن شيء متجافٍ عنه: مُقْلَوْلٍ. قال: أقولُ إذا اقْلَوْلَى عليها وأقْرَدَتْ *** ألاَ هَلْ أخو عيشٍ لذيذٍ بدائمِ([2])والمُنْكمش مُقْلَوْلٍ، وفي الحديث: "لو رأيتَ ابنَ عُمَرَ لرأيتَه مُقلولياً"، أي متجافِياً عن الأرض، كأنّه يريد كَثْرةَ الصَّلاة. ومن الباب قَلاَ العَيْرُ آتُنَه قَلْواً. ومن الباب القِلَى، وهو البُغض. يقال منه: قَلَيْتُه أقلِيه قِلىً. وقد قالوا: قَلَيتُهُ أَقلاه([3]). والقِلَى تجافٍ عن الشّيء وذَهابٌ عنه والقَلْي: قَلْيُ الشَيء علَى المِقْلَى. يقال: قَلَيْت وقَلْوت. [و] القَلاَّء: الذي يَقْلي. وهو القياس، لأن الحَبَّة تُستَخَفُّ بالقلْي وتَخِفُّ أيضاً. (قلب) القاف واللام والباء أصلانِ صحيحان: أحدهما يدلّ على خالِص شَيءٍ وشَريفِه، والآخَرُ على رَدِّ شيءٍ من جهةٍ إلى جهة. فالأوَّل القَلْبُ: قلب الإنسان وغيره، *سمِّي لأنَّه أخْلصُ شيء فيه وأرفَعُه. وخالِصُ كلِّ شيءٍ وأشرفُه قَلْبُه. ويقولون: عربيٌّ قَُلْبٌ([4]). قال: [فلا] تُكثِروا فيها الضَّجَاجَ فإنَّني *** تخيَّرتُها منهم زُبيرِيّةً قَُلْبَا والقُلاَب: داء يصيب البعير فيَشْتَكِي قَلْبَه. والقُلْبُ من الأَسورة: ما كان قُلْباً واحداً لا يُلوَى عليه غيرُه. وهو تشبيهٌ بقُلْب النَّخْلة. ثم شبِّه الحَيَّة بالقُلْب من الحَلْي فسمِّي قُلْباً. والقَلْب: نجمٌ يقولون إنه قَلْبُ العَقرب. [و] قَلَبْتُ النَّخلةَ: نَزَعت قَلْبها. والأصل الآخر قَلَبْتُ الثَّوبَ قَلْباً. والقَلَب: انقلابُ الشَّفَة، وهي قَلْباءُ وصاحبُها أَقْلَب. وقَلَبْتُ الشَّيء: كبَبتُه، وقلَّبته بيديَّ تقليباً. ويقال: أقْلَبَتِ الخُبْزةُ، إذا حان لها أن تُقْلَب. وقولهم: ما به قَلبَةٌ، قالوا: معناه ليست به عِلّة يُقْلب لها فيُنْظَر إليه. وأنشدوا: ولم يقلِّب أرضَها بيطارُ *** ولا لحبلَيْهِ بها حُبَارُ([5]) أي لم يقلِّب قوائمها من عِلَّةٍ بها. والقَلِيب: البئرُ قبل أنْ تُطوَى؛ وإنّما سمِّيت قليباً لأنَّها كالشَّيء يقلَب من جهةٍ إلى جهة، وكانت أرضاً فلما حُفِرت صار ترابُها كأنَّه قُلِب. فإذا طُوِيت فهي الطَّوِيّ. ولفظ القليب مذكَّر([6]). والحُوَّلُ القُلَّب: الذي يقلِّب الأمور ويحتال لها. والقياس في جميع ما ذكرناه واحد. فأمَّا القِلِّيب والقِلّوْب([7]) فيقال إنَّه الذئب. ويمكن أن يُحمَل على هذا القياس فيقال سمِّي بذلك لتقلُّبه في طلب مأكله. قال: أَيَا جَحْمَتَا بَكِّي على أمِّ عامرٍ *** أكيلةِ قِلَّوْبٍ بإحدى المَذَانبِ([8]) (قلت) القاف واللام والتاء أصلانِ صحيحان، أحدُهما يدلُّ على هَزْمَةٍ في شَيء، والآخَر على ذَهابِ شيء وهَلاكِه. فالأوّل القَلْت، وهو النُّقرة في الصَّخرة، والجمع قِلاتٌ. وقال: وعينان كالماويَّتَينِ استَكَنَّتا *** بكهفَيْ حِجَاجَيْ صَخرةٍ قَلْتِ مَوْرِدِ([9])وقَلْتُ العَين: نُقْرتها. وقَلْتُ الإبهام: النُّقرة تحتَها. وقَلْتُ الثّريدة: الهَزْمة وسْطَها. والأصل الآخر القَلَت، وهو الهلاك. يقال: قَلِت قَلَتاً. وفي الحديث: "إن المسافِرَ ومتاعَهُ على قَلَتٍ إلاَّ ما وَقَى اللهُ تعالى". والمِقْلاَتُ من النوق: التي لا يعيش لها ولد، وكذلك من النِّساء، والجمع مقاليت. قال: يَظَلُّ مَقاليتُ النِّساء يطأْنَهُ *** يقُلْنَ ألا يُلقَى على المرءِ مئزرُ([10]) وقال: لا تَلُمْها إنّها من نِسوةٍ *** رُقُدِ الصَّيفِ مَقَاليتٍ نُزُرْ (قلح) القاف واللام والحاء كلمةٌ واحدة، وهي القَلَح: صُفْرَةٌ في الأسنان. رجلٌ أقْلَحُ. قال: قد بَنَى اللُّوم عليهم بيتَه *** وفشَا فيهم مع اللُّومِ القَلَحْ([11])ويقال إنَّ الأقْلَح: الجُعَل. (قلخ) القاف واللام والخاء كلمة واحدةٌ، يقولون: إنَّ القَلْخ: هَدير الجمل. (قلد) القاف واللام والدال أصلانِ صحيحانِ، يدلُّ أحدهما على تعليق شيءٍ على شيء وليِّه به، والآخَر على حظٍ ونصيب. فالأوَّل التقليد: تَقليد البَدَنة، وذلك أن يعلَّق في عُنُقها شيءٌ ليُعْلَم أنَّها هَدْيٌ. وأصل القَلْد: الفتل، يقال قَلَدْتُ الحبلَ أقلِدُه قَلْداً، إذا فتَلْتَه. وحبلٌ قليدٌ ومقلود. وتَقَلَّدْتُ السَّيف. ومُقَلَّدُ الرَّجُل: موضِعُ نِجاد السَّيف على مَنْكِبه. ويقال: قلَّدَ فلانٌ فلاناً قِلادةَ سَوءٍ، إذا هجاه بما يَبْقَى عليه وَسْمُه. فإذا أكَّدوه قالوا: قلَّدَهُ طَوْقَ الحمامة، أي لا يفارقُه كما لا يُفارِق الحمامةَ طوقُها. قال بِشْر: حَبَاكَ بها مولاكَ عَنْ ظَهْرِ بِغْضَةٍ *** وقُلِّدَها طوقَ الحمامة جَعْفَرُ([12])والمِقْلَد: عصاً في رأسها عَوَج يُقْلَدُ بها الكَلأ، كما يُقْلَدُ القَتُّ إذا جُعِل حِبالاً. ومن الباب القِلد: السِّوار([13]). وهو قياس صحيح لأنَّ اليدَ كأنَّها تتقلَّدُه. ويقولون: إنَّ الإقليد: [البُرَة([14])] التي يشدُّ بها زِمام الناقة. والأصل الآخر: القِلْد: الحَظُّ من الماء. يقال: سقَينا أرضَنا قِلْدَها، أي حظّها. وسقَتْنا السَّماءُ قِلْداً كذلك، أراد حظَّاً. وفي الحديث "فَقلَدَتْنَا السَّماءُ قِلْداً في كلِّ أسبوع". فأمّا *المقاليد، فيقال: هي الخزائن. قال الله تعالى: ﴿لَهُ مَقَالِيدُ السَّمواتِ والأرْضِ﴾ [الزمر 63، الشورى 12]. ولعلَّها سمِّيت بذلك لأنَّها تُحْصِنُ الأشياء، أي تَحفظُها وتَحوزُها. والعرب تقول: أقْلَدَ البحر على خَلْقٍ كثير، إذا أحْصَنَهُم في جَوفه. ومما شذَّ عن الباب القِلْدة والقِشْدة: تمر وسَويقٌ يخلط بهما سَمْن. (قلز) القاف واللام والزاء. يقولون: إنَّ التقَلُّز([15]): النَّشاط. (قلس) القاف واللام والسين كلمتان: أحدهما رَمْيُ السَّحابة النَّدَى من غير مطر، ومنه قَلَس الإنسانُ، إذا قاءَ، فهو قالس. وأمَّا التَّقليس فيقال: هو الضَّرب ببعض الملاهي([16]). وهي الكلمة الأخرى([17]). وقال أبو بكر ابنُ دريد: القَلْس من الحِبال([18])، ما أدري ما صحّتُه. (قلص) القاف واللام والصاد أصلٌ صحيحٌ يدلُّ على انضمامِ شيء بعضِه إلى بعض. يقال: تقلَّصَ الشَّيءُ، إذا انضمَّ. وشَفَةٌ قالِصَة. وظلٌّ قالصٌ، إذا نَقَصَ، وكأنَّه تضامَّ. قال تعالى([19]): ﴿ثُمَّ قَبَضْنَاهُ إلَيْنَا قَبْضاً يَسِيراً﴾ [الفرقان 46]. وأمَّا قَلَصَةُ الماء فهو الذي يَجِمُّ في البئر منه حتى يرتفع، كأنه تقلّص من جوانبه. وهو ماء قليص. وجَمْعُ القَلَصَة قَلَصَات. ويقولون: قَلَصَتْ نَفْسُه: غَثَتْ. وقياسُه قريب. فأمَّا القَلُوصُ، فهي الأُنثى من رِئال النَّعام. وعندي أنَّها سُمِّيت قَلوصاً لتجمُّع خَلْقِها، كأنَّها تقلَّصَتْ من أطرافها حتَّى تجمَّعت. وكذلك أنثى الحُبارَى. وبها سمِّيَت القَلُوصُ من الإبل، وهي الفتيَّة المجتمعة الخَلْق. ويقال: قَلَصَ الغدير([20])، إذا ذهَبَ أكثرُ مائهِ.

(قلط) القاف واللام والطاء ليس فيه شيء يصح. غير أنَّ ابن دريد قال: رجُلٌ قُلاَطٌ: قَصير([21]). ولعلَّ هذا من قولهم رجلٌ قَلَطِيٌّ. (قلع) القاف واللام والعين أصلٌ صحيحٌ يدلُّ على انتزاعِ شيءٍ من شيء، ثم يفرَّع منه ما يقاربُه. تقول: قلَعْتُ الشّيءَ قَلعاً، فأنا قالعٌ وهو مقلوع. ويقال للرَّجُل الذي يتقلَّع عن سَرْجِهِ لسوءِ فروسَتِه: قُلْعةَ([22]). ويقال هذا منزِلُ قُلْعةٍ، إذا لم يكن موضعَ استيطانٍ. والقَوْم على قُلْعَةٍ، أي رِحلة. والمقلوع: الأمير المعزول. والقَلَعة: صخرةٌ تتقلَّع عن جبلٍ منفردةً يَصعُب مَرامُها. وبه تشبَّه السحابة العظيمة، فيقال قلَعَةٌ، والجمع قَلَع. قال: تَفَقَّأَ فوقَه القَلَعُ السَّوَارِي *** وجُنَّ الخازبازِ به جُنونا([23])والقُلاَع: الطِّين يتشقَّقُ إذا نَضَب عنه الماء. وسمِّي قُلاَعاً لأنَّه يتقلَّع. [وأقلَعَ([24])] عن الأمر، إذا كَفَّ. ورماهُ بقُلاَعة، إذا اقتَلَع قطعةً من الأرض فرماه بها. والمِقْلاع معروف. والقَلاّع: الشُّرطِيّ فيما يقال. وروي في حديث: "لا يدخل الجنَّةَ دَيْبُوبٌ ولا قَلاّع". قالوا: الدَّيبوب: الذي يدِبُّ بالنّمائم حتَّى يفرِّق بين الناس. والقَلاّع: الرّجُل يَرَى الرّجُلَ [قد ارتفعَ] مكانهُ عند آخَرَ فلا يزال يَشِي بينهما حتَّى يَقلَعَه. وأقلعَتْ عنه الحُمَّى. ويقال: تركتُ فلاناً في قَلَعٍ من حُمَّى؛ أي في إقلاع. ويقال قَلِعَ قَلَعاً. والقِلْع: شِراع السَّفينة؛ وذلك لأنَّه إذا رُفِعَ قَلَعَ السّفينةَ من مكانها. ومما شذَّ عن هذا الباب القَلع والقِلْع. فأمَّا القَلْع([25]) فالكِنْف، يقولون في أمثالهم:"شَحْمَتِي في قَلْعِي". وأمَّا القِلْع فيقال: إنّها صُدَيِّرٌ يلبَسُه الرّجلُ على صَدره([26]). قال: مُسْتَأْبِطَاً في قِلْعِهِ سِكِّينَا([27]) (قلف) القاف واللام والفاء أصلٌ صحيح يدلُّ على كَشْط شيء عن شيء. يقال: قَلَفْت الشَّجرةَ، إذا نحَّيْتَ عنها لِحاءها. وقَلَفْتَ الدَّنَّ: فَضضتُ عنه طِينَه. وقَلَفَ الخاتنُ غرْلة الصبيِّ، وهي القُلْفة، إذا قَطَعَها. (قلق) القاف واللام والقاف كلمةٌ تدلُّ على الانزعاج. يقال: قَلِق يَقْلَق قلَقَاً. --------------ـــ ([1]) أنشده في المجمل واللسان (قلم). ([2]) للفرزدق في ديوانه 863 برواية "يقول"، وفي اللسان (قرد، قلا): "تقول". ([3]) في اللسان أنها لغة طيئ، وأنشد ثعلب: أيام أم الغمر لا نقلاها *** ولو تشاء قبلت عيناها ([4]) يقال بفتح القاف وضمها، ويستوي فيه المذكر والمؤنث والجمع، وإن شئت ثنيت وجمعت. ([5]) لحميد الأرقط، كما في اللسان (قلب، حبر، أرض). وقد سبق في (حبر). ([6]) في الأصل: "والقليب بلفظ القليب مذكر". ([7]) بوزن سفود، وعِجَّول، ورَسُول. ([8]) البيت في اللسان (حجم، قلب). وقد سبق في (حجم). ([9]) البيت لطرفة في معلقته. ([10]) البيت لبشر بن أبي خازم، كما في إصلاح المنطق 87 واللسان (قلت). وأنشده ثعلب في مجالسه 71. وانظر المخصص (6: 128/ 16: 99). ([11]) للأعشى في ديوانه 164 واللسان (قلح). ([12]) في الأصل: "حبال بها". ([13]) في المجمل: "السوار من الفضة". ([14]) التكملة من المجمل واللسان. ([15]) ومثله "القلز"، كما في القاموس. ([16]) في المجمل: "التقليس: الضرب بالدف. ويقال إن التقليس: وضع اليدين على الصدر خضوعاً". ([17]) في الأصل: "وهي كلمة الأخرى". ([18]) في الأصل: "القليس من الجبال"، صوابه في المجمل والجمهرة (3: 41). وفسره في اللسان بأنه: حبل غليظ من حبال السفن. ([19]) في الأصل: "قوله تعالى". ([20]) في الأصل: "قلص البعير الغدير"، صوابه في المجمل واللسان. ([21]) الجمهرة (3: 113). ([22]) كذا ضبط في الأصل واللسان. وفي المجمل بفتح القاف واللام، وليس بشيء. وضبط في القاموس بالضم، وبضم ففتح، وبضمتين. ([23]) البيت لابن أحمر، كما في اللسان (قلع، خوز) وإصلاح المنطق 51 والحيوان (3: 109/ 6: 186). وانظر المخصص (14: 96) وأمثال الميداني (1: 227). ([24]) التكملة من المجمل. ([25]) الحق أنه بفتح القاف وكسرها، كما في اللسان والقاموس. ([26]) هذا المعنى مما ورد في القاموس ولم يرد في اللسان. ([27]) وكذا ورد إنشاده في المجمل. ولم يرد الاستئباط في المعاجم بمعنى التأبط. وفيها استأبط: حفر حفرة ضيق رأسها ووسع أسفلها.

ـ

المفردات في غريب القرآن

الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٢٬١٠٣
- قلب الشيء: تصريفه وصرفه عن وجه إلى وجه، كقلب الثوب، وقلب الإنسان، أي: صرفه عن طريقته. قال تعالى: ﴿وإليه تقلبون﴾ [العنكبوت/21]. والانقلاب: الانصراف، قال: ﴿انقلبتم على أعقابكم ومن ينقلب على عقبيه﴾ [آل عمران/144]، وقال: ﴿إنا إلى ربنا منقلبون﴾ [الأعراف/125]، وقال: ﴿أي منقلب ينقلبون﴾ [الشعراء/227]، وقال: ﴿وإذ انقلبوا إلى أهلهم انقلبوا فكهين﴾ [المطففين/31]. وقلب الإنسان قيل: سمي به لكثرة تقلبه، ويعبر
اقرأ المدخل كاملًا

أساس البلاغة

الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ١٬٧٧٤
ق ل ب قلب الشيء قلباً‏:‏ حوّله عن وجهه‏.‏ وحجر مقلوب وكلام مقلوب‏.‏ وقلب رداءه‏.‏ وقلبه لوجهه‏:‏ كبّه وقلبه ظهراً لبطن‏.‏ وقلب البيطار قوائم الدابّة‏:‏ رفعها ينظر إليها‏.‏ وتقلّب على فراشه‏.‏ والحية تتقلّب على الرمضاء‏.‏ وأقلبت الخبزة‏:‏ حان لها أن تقلب‏.‏ ورجلٌ أقلب‏:‏ متقلب قالب حملاقيه قد كاد يجنّ وحفل قليباً وقلباً وهي البئر قبل الطيّ فإذا طويت فهي الطويّ وقلبت للقوم قليباً‏:‏ حفرته
اقرأ المدخل كاملًا

لسان العرب

ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ١٢٬١٩٩
القَلْبُ: تَحْويلُ الشيءِ عن وجهه. قَلَبه يَقْلِـبُه قَلْباً، وأَقْلَبه، الأَخيرةُ عن اللحياني، وهي ضعيفة. وقد انْقَلَب، وقَلَبَ الشيءَ، وقَلَّبه: حَوَّله ظَهْراً لبَطْنٍ. وتَقَلَّبَ الشيءُ ظهراً لبَطْنٍ، كالـحَيَّةِ تَتَقَلَّبُ على الرَّمْضاءِ. وقَلَبْتُ الشيءَ فانْقَلَبَ أَي انْكَبَّ، وقَلَّبْتُه بيدي تَقْلِـيباً، وكلام مَقْلوبٌ، وقد قَلَبْتُه فانْقَلَب، وقَلَّبْتُه فَتَقَلَّب.والقَلْبُ أَيضاً:
اقرأ المدخل كاملًا

القاموس المحيط

الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٦٠٤
* ق ل ب * * القَلْبُ * الفؤاد وقد يعبر به عن العقل قال الفراء في قوله تعالى ﴿لمن كان له قلب﴾ أي عقل و * المُنْقَلَبُ * يكون مكانا ومصدرا كالمنصرف و * قَلَبَ * القوم صرفهم وبابه ضرب وقلبت النخلة نزعت قلبها و * ِقُلْبُ * النخلة بفتح القاف وضمها وكسرها لبها و * القَلْبُ * من السوار ما كان قلبا واحدا * قلت وقال الأزهري ما كان قلدا واحدا يعني ما كان مفتولا من طاق واحد لا من طاقين وفلان حول * قُلَّبٌ
اقرأ المدخل كاملًا

تاج العروس

الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ١٣٬٠٢٥
قلبه، يقلبه، قلبا، من باب ضرب: حوله عن وجهه، كأقلبه. وهذا عن اللحياني، وهي ضعيفة. وقد انقلب. وقلبه مضعفا. وقلبه: أصاب قلبه،أي فؤاده، ومثله عبارة غيره يقلبه، ويقلبه، الضم عن اللحياني، فهو مقلوب. وقلب الشيء: حوله ظهرا لبطن اللام فيه بمعنى على، ونصب ظهرا على البدل، أي: قلب ظهر الأمر على بطنه، حتى علم ما فيه، كقلبه مضعفا. وتقلب الشيء ظهرا لبطن، كالحية تتقلب على الرمضاء. وقلبه عن وجهه: صرفه. وحكى
اقرأ المدخل كاملًا

معجم لين

إدوارد لين · القرن ١٩بلا ترجمةالحروف: ٣٢٬٦٠١
قَلَبَهُ 1 قَلَبَهُ ذ , (S, A, Mgh, O, Msb, K,) aor. قَلِبَ , (Msb, K.) inf. n. قَلْبٌ, (Msb,) He altered, or changed, its, or his, mode, or manner, of being; (A, Mgh, Msb, * K;) and ↓ قلّبهُ signifies the same, (K,) or is like قَلَبَهُ in the sense expl. above and in other senses but denotes intensiveness and muchness; (Msb;) and ↓ اقلبهُ also signifies the same as قَلَبَهُ in the sense expl.
اقرأ المدخل كاملًا

قاموس سالمون

هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٤٬٧٧٤
قَلَبَ قَلَبَ I ( n. ac. قَلْب 1 ), a. Turned; turned over; turned upside-down, inverted; transposed; changed, altered; varied, transformed, metamorphosed, metamorphized. b. [ acc. & 'An ], Turned from. c. Dismissed, sent away. d. Called away, took to himself; translated ( God ). e. Rolled ( his eyes ). f. Examined; inspected, scrutinized. g. Considered, pondered ( in his mind ).
اقرأ المدخل كاملًا

كتاب الله

مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٦٨٬٧٧٨
قلب قَلََبَ - يَقْلِبُ، قُلِبَ - يُقْلَبُ - قَلْب - قُلُوْب - قَلَّبَ - يُقَلِّبُ - انْقَلَبَ - يَنْقَلِبُ - مُنْقَلَب - مُنْقَلِبٌ - مُنْقَلِبُوْن - تَقَلََّبَ - يَتَقَلََّبُ - تَقَلُّب - مُتَقَلَّب قَلََبَ - يَقْلِبُ + كائن + شيئاً: يدوره حول محوره بزاوية 180 درجة: يديره حول نفسه نصف دورة: يحرك الشيء بحيث يصبح وجهه المقابل للناظر من الخلف،
اقرأ المدخل كاملًا

الصيغ(٦١)

الجذور المجاورةالمجاورة: ٢١٧ (الإجمالي: ٥٢٦)

الترتيب: مدى قوة اجتماع الجذرين في الآية نفسها مقارنةً بالمصادفة (نسبة الأرجحية لدنينغ). يُذكر عدد الآيات المشتركة في كل سطر. الأدوات مخفية افتراضيًا.
  1. طبع

    الآيات المشتركة: ١١ · Ağaç, taş gibi şeylerin üzrini çentmek için kullanılan taş…

  2. أله

    الآيات المشتركة: ٩٤ · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir

  3. مرض

    الآيات المشتركة: ١٢ · “Bürde” gocuk demektir

  4. أمن

    الآيات المشتركة: ٤٩ · Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir

  5. قسو

    الآيات المشتركة: ٦ · قسور Arslan demektir

  6. رعب

    الآيات المشتركة: ٥ · “Ru’b” taşmakta olan havuz veya taşan su demektir

  7. طمأن

    الآيات المشتركة: ٧ · Huzur bulan

  8. فقه

    الآيات المشتركة: ٧ · Kavrarlar

  9. زيغ

    الآيات المشتركة: ٥ · Sıyağ(sad) kalıba dökülmüş parça, Sığa fiil olarak şekil…

  10. أذن

    الآيات المشتركة: ١٢ · Kulak demektir

  11. بصر

    الآيات المشتركة: ١٤ · Basar çevresiyle birlikte göz, ayn ise gözbebeği…

  12. ختم

    الآيات المشتركة: ٤ · Ve mühürledi

الآيات التي ورد فيها(١٥٥)

  1. خَتَمَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

    Onların kalpleri

  2. فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللَّهُ مَرَضًا وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ

    Onların kalpleri

  3. … هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاءَ …

    Onların kalpleri

  4. … مَاتُوا وَمَا قُتِلُوا لِيَجْعَلَ اللَّهُ ذَلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ وَاللَّهُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

    Onların kalpleri

  5. … أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمَانِ يَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِمْ مَا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ

    Onların kalpleri

  6. أُولَئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّهُ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغًا

    Onların kalpleri

  7. فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَى أَنْ تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ …

    Onların kalpleri

  8. وَمِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ وَجَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِنْ يَرَوْا …

    Onların kalpleri

  9. أَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ أَهْلِهَا أَنْ لَوْ نَشَاءُ أَصَبْنَاهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَنَطْبَعُ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ

    Onların kalpleri

  10. إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هَؤُلَاءِ دِينُهُمْ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

    Onların kalpleri

تحليل الجذر

تعريف الجذر والخلاصة

AlanDeğer
Kökقلب
YapıÜçlü kök
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerفأد, صدر, لبب, عقل
Zıt Kökثبت
Çekirdek Özet 1Bir şeyin içini dışına, altını üstüne çevirmek; yönünü tersine döndürmek ve bir nesnenin en saf, en merkezi özü olmak
Çekirdek Özet 2İnsanın idrak, irade ve niyet mekanizmasının değişkenliği ile varoluşsal yönelişin bütünüyle tersine çevrilip aslına döndürülmesi
Çekirdek Özet 3Sabit kalmayan, her an yeni bir etkiyle yön değiştirebilen dinamik bilinç merkezi ve ontolojik dönüşüm ilkesi
Kritik Hata RiskiKalbi yalnızca biyolojik pompalama organına veya modern romantik bir duygu merkezine indirgeyip akletme, anlama ve ahlaki sorumluluk yüklenen idrak çekirdeği işlevini yok saymak

التحليل الثنائي

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
قلHafiflik, yerinden oynama, hareketlilik, ayrılma ve bir zeminden sıyrılarak kalkma; nitekim قلع kökünde kökünden söküp çıkarma, قلل kökünde ağırlığın ve hacmin azalması, قلم kökünde ucunu yontup hafifleterek biçimlendirme, قلد kökünde büküp boyna dolama hareketleri ortaktırبİçerilik ve temas bildiren harfin eklenmesiyle hareket nesnenin kendi içine ve zıt yüzüne bükülmüş, hafifleyip yerinden oynayan şeyin altının üstüne getirilmesi veya bir merkezin tersyüz edilmesi anlamına özelleşmiştir

التحليل التصويري للحروف

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
قUfuktaki güneş, iğne deliği; dönme, toplanma, sınırBir sınır çizgisi etrafında toplanmayı, dönme hareketini ve merkezileşmeyi simgeler
لÇoban değneği, üvendire; yöneltme, öğretme, bağlamaHareketi sevk etmeyi, bir yöne çekmeyi, kontrolü ve aktarımı temsil eder
بEv, çadır; iç, barınma, içinde olmaBir mekanın içini, özünü, mahfuz alanı ve derinlikli kapalı yapıyı ifade eder
قلبİçteki özün toplanarak yönünü tersine çevirmesi ve merkez etrafında devretmesiİçte saklı olan cevherin (ب) bir idare ve sevk ilkesiyle (ل) kendi ekseni veya sınırları etrafında dönerek (ق) altını üstüne getirmesi hareketini kurar

الاستعمال التاريخي والمبكر

AlanVeri
İlk fiziksel anlamBir nesnenin yüzünü tersine çevirmek, altını üstüne getirmek (zahr li-batn), elbisenin astarını dışa çıkarmak, ekmeği ateşte çevirmek ve hurma ağacının gövdesindeki en beyaz, saf iç lifi (şahme/öz) çıkarıp ayırmaktır. Ayrıca toprağın kazılıp altının üstüne çevrilmesiyle oluşan kuyuya da bundan ötürü قليب denmiştir.
Cahiliye şiiri kullanımıCahiliye ve erken dönem kullanımında kalbin kararsızlığı ve durumdan duruma hızla geçmesi şu beyitle darbımesel haline gelmiştir: ما سمي القَلْبُ إلا من تَقَـلُّـبـه / والرأي بصرف والإنسان أطوار (Kalbe, ancak sürekli değişkenliğinden ve evrilip çevrilmesinden ötürü kalp adı verilmiştir; nitekim görüşler yön değiştirir, insan ise hâlden hâle geçer).
Erken Arapça kullanımHz. Ali'nin dilindeki saf ve kusursuz Kureyş lehçesini nitelemek üzere كان قرشياً قَلْباً ifadesinde geçtiği gibi, içine hiçbir karışım ve yabancı unsur girmemiş katıksız, arı özü ifade etmek için kullanılmıştır.

المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.

الطبقة الاشتقاقية السامية

Sami dil ailesinde قلب biçimi doğrudan iç organ olarak kalbi, zihinsel merkezi ve tersyüz etme hareketini karşılayan temel bir ortak mirastır. İbranicede lēv veya lēvāv biçimleri doğrudan zihin, niyet, iç merkez ve iradeyi karşılarken; kökün dönme ve tersine çevrilme niteliği Arapçada çok daha berrak korunmuştur. Akadcada libbu göğüs boşluğundaki iç organı, bir şeyin en derin merkezini, düşünce ve arzunun kaynağını karşılar. Süryanicede lebbā benzer şekilde ruhsal, akli ve hayati çekirdeği ifade eder. Güney Sami dillerinde ve kadim Arapça lehçelerinde hem cismani öz (hurmanın özü, madenin katıksız hali) hem de hareket boyutu (tersine çevrilme, altüst olma) fonetik denkliğini koruyarak birleşmiştir. Kökün Sami zeminindeki ana karakteri, canlı varlığın dış kabuğunun ardındaki en mahrem ve değişken yönetici merkez olmasıdır.

درجة الثقة Kesin

المصدر Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith, David Cohen.

التحليل الاشتقاقي

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönBir nesneyi altüst etmek, evirip çevirmek ve her şeyin en saf özüHareket ve cevher olmak üzere iki asıldan türemiştir; organa bu adın verilmesi hem sürekli atıp hâlden hâle dönmesinden hem de bedenin en şerefli özü olmasındandırKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiAkadca libbu, İbranice lēv/lēvāv, Süryanice lebbā, Ge'ez lebbKelime başındaki kaf sesinin düşmesi veya zayıflamasıyla Sami dillerinde ağırlıklı olarak iç organ ve zihin çekirdeği manası öne çıkmış, Arapçada ise kök fiil karakteri olan dönme anlamıyla birleşik kalmıştırGüçlü
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik katmanda iç organ, göğüs ve merkez bildiren tek heceli unsurlarMısır dilinde ib (kalp/akıl/düşünce) formuna kadar uzanan iç merkez tasavvuru ile kavramsal paralellik taşırMuhtemel

المصدر Maqāyīs al-Lugha, Gesenius, Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.

الجذور الشقيقة (التقاليب)

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
قلبAnlamlıTersyüz etmek, evirip çevirmek, özBir şeyin altını üstüne çevirmek, merkez, en saf çekirdekHedef kök; Kur'an'da geçer
قبلAnlamlıÖn, yüzleşmek, yönelmek, kabul etmekBir şeyin ön tarafı, geleceğe veya bir hedefe doğru yönelmeHedef kökle zıt yönlü simetri taşır; biri öne yöneliş, diğeri tersine çevrilmedir
لقبAnlamlıAd takmak, unvan vermekBir kimseyi belirgin bir vasıfla çağırıp nitelemekDışa vuran tanıtıcı işaret; Kur'an'da geçer
لبقAnlamlıUygun olmak, yakışmak, yumuşamakBir işe veya elbiseye yatkınlık, uyumlulukKök içi uyum ve yumuşaklık; Kur'an'da geçmez
بقلAnlamlıYeşermek, bitki bitirmekTopraktan sebze ve yeşillik çıkmasıYerin içindekini dışa fışkırtması; Kur'an'da geçer
بلقAnlamlıAlacalık, beyaz ile siyahın karışmasıİki zıt rengin bir arada bulunması, kapının ardına kadar açılmasıZıt durumların birleşmesi; Kur'an'da geçmez

الجذور المجاورة والجذر المضاد

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
قلبMerkezİdrak, niyet ve yönelim merkeziDeğişkenlik, hâlden hâle geçiş ve tersyüz olabilme kabiliyetini doğrudan içeren bilinç çekirdeğidirKararların, imanın, inkârın ve duyguların kaynadığı dinamik merkez
فأدKomşuDuygu ve tutuşma merkeziفأد kökünde yakıcılık, heyecan, telaş ve hararet vurgusu varken, قلب kökünde değişkenlik, karar verme ve akletme yetisi esastırGöğüsteki organın his ve ürperti boyutu
صدرKomşuKalbin mahalli, göğüsصدر kalbin içinde barındığı dış çevreyi, niyetlerin ilk belirdiği giriş alanını ifade ederken, قلب onun en derinindeki özdürVesvesenin ve daralmanın ilk temas ettiği kabuk
لببKomşuKatıksız akıl, saf özلبب arınmış, tortusuz saf aklı ve kesin idraki ifade eder; قلب ise dalgalanmaya ve sapmaya da açık dinamik organdırYanılmayan, arı zihinsel kavrayış
عقلKomşuBağlama ve denetleme yetisiعقل nefsi ve eylemleri dizginleyip bağlayan zihinsel işlevdir; قلب ise aklın eylemini gerçekleştirdiği mahalli ve fail zemini anlatırDeğerlendirme ve alıkoyma faaliyeti
ثبتZıtKararlılık, yerinde durmaثبت kökü bir halde kaim olma, değişmeme ve sarsılmamayı ifade eder; قلب kökünün tabiatındaki devrilme ve dönüşmenin tam karşıtıdırSarsılmazlık ve yerleşiklik

مقابلات المعنى في لغات أخرى

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaقلبTersyüz etmek, öz, iç merkezHem fiziksel döndürmeyi hem de manevi kavrayış ve karar odağını bütüncül içerirKesin
Latincecor, vertere, invertereKalp, merkez; çevirmek, tersine çevirmekCor biyolojik ve ahlaki merkezi karşılarken, vertere dönüşüm ve tersine çevrilme eylemini verir; tek bir kökte iki anlam birleşmezGüçlü
İngilizceheart, invert, overturn, coreKalp, merkez, tersyüz etmekHeart duygusal ve ahlaki merkezi, core saf özü, invert ise altüst etmeyi ifade eder; dilde iki ayrı köke bölünmüştürGüçlü
AlmancaHerz, Umkehren, KernKalp, yönünü çevirmek, çekirdekHerz iç dünyayı ve idraki, umkehren yönün bütünüyle tersine dönmesini, Kern ise şahmeyi ve özü karşılarGüçlü
Fransızcacœur, renverser, noyauKalp, merkez, devirmekCœur bilinç ve his mahalli iken, renverser tersine çevirme eylemini, noyau ise özü temsil ederGüçlü

المصدر Lewis & Short, Oxford English Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.

الوجوه والنظائر

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
قَلْب / قُلُوبAkıl, kavrama ve idrak yetisiİnsanın gerçeği anlaması, düşünmesi ve kavraması bağlamında (Hac 22:46, Kâf 50:37)
قَلْب / قُلُوبİman, inkâr ve niyetin karar mahalliHidayetin, nifakın, kibrin veya takvanın yerleştiği ahlaki merkez (Bakara 2:7, Hucurât 49:14, Hac 22:32)
قَلْب / قُلُوبKorku, huzur ve sükûnetin mekânıDehşetin veya ilahi güvencenin doğrudan çarptığı duygu zemini (Âl-i İmrân 3:151, Ra'd 13:28, Ahzâb 33:10)
اِنْقَلَبَ / يَنْقَلِبُGeriye dönmek, irtidat etmekDavadan, imandan veya savaştan topukları üstünde gerisingeriye sapmak (Âl-i İmrân 3:144, Mâide 5:21)
اِنْقِلَاب / مُنْقَلَبVarılacak akıbet, nihai dönüşümDünyadaki amellerin ahirette bütünüyle tersyüz olarak varacağı yer (Şuarâ 26:227, A'râf 7:125)
تَقَلُّبHâlden hâle geçme, dolaşma, hareketİnsanların yeryüzünde veya inkârcıların refah içinde gezip dolaşması, yüzün göğe çevrilmesi (Bakara 2:144, Âl-i İmrân 3:196)

سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
Kelamİman-amel ilişkisi, hidayet ve dalaletİmanın mahiyeti dille ikrarın yanında kalbin tasdiki midir; kalbin mühürlenmesi ve hidayetin kalbe ilka edilişi cebir midirİrade, tasdik ve inkârın nihai ontolojik onay makamı
FıkıhNiyet nazariyesi ve ikrah haliİbadetlerde ve akitlerde niyetin dil ile değil kalple geçerli olması; ölüm tehdidi altında kalbi imanla dolu iken küfür sözü söyleyenin hükmüHukuki geçerliliği belirleyen asıl iç yöneliş ve kast
TefsirHidayet, mühürlenme ve basiretKalplerin mühürlenmesi, pas tutması ve körleşmesinin mecaz mı yoksa manevi bir gerçeklik mi olduğuBedenin içinde basireti ve hakikati algılayan manevi göz
HadisAhlak, fitne ve nefis tezkiyesiKalbin iki parmak arasında evrilip çevrilmesi duası ve bedende bir et parçası vardır ki o düzelirse bütün beden düzelir uyarısıBütün amellerin sıhhatini ve bozulmasını belirleyen merkezi dinamik odak

تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniVarlık-yaratıcı irtibatıİman, ihlas ve niyet merkeziVarlığın yönünü bütünüyle Yaratan'a çevirmesiDindarlık biçimsel hareketlerden ibaret olmayıp kalbin ihlasla yön değiştirmesi ve istikamette sabitlenmesidirKesin
İlmiEpistemoloji ve idrakSezgi, derin kavrayış ve basiretVerileri birleştirip anlamlandırmaBilgi sadece duyusal veri toplama değil, kalbin o verileri hikmetle tevil edip hakikate döndürmesidirGüçlü
SiyasiOtorite, meşruiyet ve biatGönüllü rıza ve toplumsal sadakatİktidarın kalıcı zemin bulmasıKılıçla zaptedilen bedenler ilk sarsıntıda geri döner; kalıcı otorite kalplerin devşirilmesi ve meşruiyetle kurulurGüçlü
İktisadiMülkiyet ve servet dolaşımıTedavül, piyasa dinamizmiSermayenin atıl kalmayıp dönmesiServetin tek elde birikmeyip toplum içinde elden ele evrilip çevrilmesi ve piyasada sürekli dolaşmasıdırMuhtemel

التماثل في العلوم العددية والإنسانية

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerFaz dönüşümü, polarite değişimi ve tersinirlik (inversion)Fizikte bir sistemin kutuplarının yer değiştirmesi, termodinamikte tersinir süreçler ve bir matrisin evrilerek transpozunun veya tersinin alınması eylemidirGüçlü
Beşeri bilimlerRadikal paradigma değişimi, paradigma kayması ve yabancılaşmaBireyin veya toplumun temel değer sisteminin kırılma yaşayarak tam zıddına dönmesi, devrimsel altüst oluşlar ve inanç krizleridirGüçlü

التضييق الخاطئ وخطر الخطأ

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKalp kavramını sadece akıl dışı, irrasyonel ve romantik duyguların, değişken hislerin kaynağı sayarak zihinsel kavrayıştan ve rasyonel sorumluluktan tamamen soyutlamak.
Kur'an içi daha geniş anlamKalp, Kur'an'da akletme fiilinin doğrudan nispet edildiği (Hac 22:46), hakkı batıldan ayıran fıkhın, idrakin, niyetin, ahlaki iradenin ve vahyin ilk muhatap olduğu en kapsamlı bilişsel ve manevi merkezdir.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataİmanı aklı dışlayan bir iç coşkuya indirgemek, akletmeyi ise hissiz bir mekanizmaya hapsederek Kur'an'ın akıl-kalp bütünlüğünü parçalamak; böylece kalbin mühürlenmesini veya körelmesini bilişsel bir körlük değil sadece duygusal bir katılık olarak okumak.

خلاصة موجَّهة لفهم القرآن

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın insan tasavvurunun çekirdeğini teşkil eder; insanın hidayete erişi, sapışı, nifakı veya ihlası kalbin yönelimine bağlıdır. Ayrıca insanın akıbetinin dünyadaki durumunun bütünüyle tersyüz edileceği hesap gününe dayandığını gösterir.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Münafıkların psikolojisini tahlil eden ayetlerde, aklın ve basiretin inkâr yüzünden işlevsizleştiğini bildiren nasslarda ve ölüm ile diriliş sonrası geri dönüşü (inkılâb) haber veren eskatolojik uyarılarda belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?İnsanın sabit, statik ve determinist bir yapıda olduğu zannını yıkar; kalbin her an dönebileceğini göstererek kibri engeller, imanın bir kazanım değil sürekli korunması gereken dinamik bir yöneliş olduğunu öğretir.

التركيب النهائي والنموذج الرياضي

  • Somut anlamBir nesnenin yüzünü tersine çevirmek, altını üstüne getirmek ve bir bütünün en saf, katıksız iç çekirdeğini açığa çıkarmak.
  • Soyut anlamDüşünce, niyet ve idrakin hâlden hâle evrilmesi, insanın yönelişinin zıt kutbuna dönebilme potansiyeli ve varoluşsal nihai dönüşüm.
  • Sistematik karşılıkDinamik bilinç mekanizmasının her an dönüşüme açık olan merkezi ve sistemin entropik ya da hidayet eksenli yön değiştirme matrisi.
  • LaTeX modeliS(t+Δt)=P⋅S(t)buradadet⁡(P)=−1
  • LaTeX açıklamasıFormülde S(t) sistemin veya bilincin belirli bir andaki durum vektörünü, S(t+Δt) ise dönüşüm sonrası yeni durumu temsil eder. P matrisi yön değiştirme ve tersyüz etme operatörüdür. Bu operatörün determinantının negatif olması (det⁡(P)=−1), sistemin sadece ötelenmediğini, oryantasyonunun tersine döndüğünü (altının üstüne geldiğini, zıddına inkılap ettiğini) simgeler.
النسخة النصية (لأدوات الذكاء الاصطناعي)فهرس الجذور حسب الحروف: ق