كون
ك - و - ن
جذر- الورود: ١٬٣٥٨
- الآيات: ١٬١٤٩
- الصيغ: ٩٠
- المعاجم: ١١
Kevn, tepe demektir. Beynin karşılığıdır. Bunlara mukabil düz olan yere de “hevn” denir. “Kane” tepe manasından yararlanılarak “olmak” fiilini oluşturur. “Lem yekün” “olmadı” veya “yok” anlamınadır. “Kane” de “oldu” veya “...dır” anlamına gelir.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١١)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Kevn, tepe demektir. Beynin karşılığıdır. Bunlara mukabil düz olan yere de “hevn” denir. “Kane” tepe manasından yararlanılarak “olmak” fiilini oluşturur. “Lem yekün” “olmadı” veya “yok” anlamınadır. “Kane” de “oldu” veya “...dır” anlamına gelir.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ١٬٨٨٨الكاف والنون و"وايء" معهما
ك و ن، و ك ن، ن و ك، ك ن ي، ن ي ك، ك ي ن، ن ك أ، أ ن ك مستعملات كون: الكَوْنُ: الحدث يكون بين الناس، ويكون مصدراً من كان يكون كقولهم: نعوذ بالله من الحور بعد الكَوْن، أي: نعوذ بالله من رجوع بعد أن كان، ومن نقص بعد كون. والكينونة في مصدر كان أحسن. والكائنة أيضاً: الأمر الحادث.
والمكان: اشتقاقه من كان يكون، فلما كثرت صارت الميم كأنها أصلية فجمع على أمكنة، ويقال أيضاً:
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬٧٧٨"كانَ" إذا جعلته عبارةً عمَّا مضى من الزمان احتاج إلى خبر، لأنَّه دلَّ على الزمان فقط. تقول: كان زيدٌ عالماً. وإذا جعلته عبارةً عن حدوث الشيء ووقوعه: استغنى عن الخبر، لأنَّه دلَّ على معنًى وزمانٍ. تقول: كانَ الأمرُ، وأنا أعرفه مذْ كانَ، أي مذْ خُلِقَ. قال الشاعر:
فِدًى لبَني ذُهْلٍ بن شَيْبانَ ناقَتيإذا كانَ يومٌ ذو كواكبَ أشْهَبُ
وقد تقع زائدة للتوكيد، كقولك: زيدٌ كانَ منطلقاً، ومعناه زيدٌ
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٠٬٦٧٨ك ن ( و ا ي ء )
كنا ، كون ، كين ، كأن ، وكن ، أنك ، نكأ ، نكي ، نوك ، نيك ، أكن : ( مستعملة ) .
كنا : قال الليث : كنَى فُلانٌ عن الكلمَة المُستَفْحَشَةِ يَكني إذا تكلّمَ بغيرها مما
يُسْتَدلُّ به عليها ، نحو الرّفَثِ والغائِط ونحوه .
وفي الحديث ( مَنْ تَعَزَّى بِعَزَاءِ الجاهِليّة فَأَعِضُّوهُ بأيْرِ أبِيهِ ولا تَكْنُوا ) .
وقال أبو عبيد يُقالُ : كَنَيْت الرَّجُلَ ، وكَنَوْتُه : لُغتان . وأنشدني
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٣٤٦ك و ن
كانت الكائنة والكوائن.
وقال سويد: فلما التقينا وكان الجلاد أحبّوا الحياة فولّوا شلالا وأخبرني بالكائن عندك.
وكوّن الله العالم: أحدثه فتكوّن.
وتقول: أقفرت الديار كأن لم يكنها أحد أي لم يكن بها.
قال ذو الرمة: كأن لم يكنها الحيّ إذ أنت مرّةً بها ميت الأهواء مجتمع الشّمل وتقول: إذا سمعت بخيرٍ فكنه أو بمكان خير فاسكنه.
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ١٩٬٠٤٢الكَوْنُ: الحَدَثُ، وقد كان كَوْناً وكَيْنُونة؛ عن اللحياني وكراع، والكَيْنونة في مصدر كانَ يكونُ أَحسنُ. قال الفراء: العرب تقول في ذوات الياء مما يشبه زِغْتُ وسِرْتُ: طِرْتُ طَيْرُورَة وحِدْتُ حَيْدُودَة فيما لا يحصى من هذا الضرب، فأَما ذوات الواو مثل قُلْتُ ورُضْتُ، فإِنهم لا يقولون ذلك، وقد أَتى عنهم في أَربعة أَحرف: منها الكَيْنُونة من كُنْتُ، والدَّيْمُومة من دُمْتُ، والهَيْعُوعةُ من
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ١٬٣٧٦* ك و ن * * كَانَ * ناقصة وتحتاج إلى خبر وتامة بمعنى حدث ووقع ولا تحتاج إلى خبر تقول أنا أعرفه مذ كان أي مذ خلق وقد تقع زائدة للتأكيد كقولك كان زيدٌ منطلقا ومعناه زيد منطلق قال الله تعالى ﴿وكان الله غفورا رحيما﴾ وتقول كان * كَوْنَاً * و * كَيْنُونَةً * وقولهم لم يك أصله لم يكون التقى ساكنان فحذفت الواو فبقي لم يكن ثم حذفت النون تخفيفا لكثرة الاستعمال فإذا تحركت النون أثبتوها فقالوا لم يكن الرجل
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ١٥٬٧٤٠: ( *!الكَوْنُ : الحَدَثُ *!كالكَيْنُونَةِ ) ، وقد *!كانَ *!كَوْناً *!وكَيْنُونَةً ؛ عن اللَّحْيانيِّ وكُراعٍ ؛ *!والكَيْنُونَةُ في مَصْدرِ كانَ *!يكونُ أَحْسَنُ .
وقالَ الفرَّاءُ : العَرَبُ تقولُ في ذواتِ الياءِ : طِرْتُ طَيْرُورَةً ، وحِدْتُ حَيْدُودَةً فيماَ لا يُحْصَى مِن هذا الضَّرْبِ ، فأَمَّا ذَوَات الواو فإنَّهم لا يقُولُونَ ذلكَ ، وقد أَتى عنهم في
أَرْبعةِ أَحْرف ؛ منها *!الكَيْنُونَةُ
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٨٢٧كَانَ
1 كَانَ ذ He or it was. A verb of the class called incomplete, (نَاقِصٌ) because, with the agent which it comprises, or to which it relates, it cannot constitute a complete proposition; i. e., non-attributive. The other verbs of this class are, ظَلَّ أَضْحَى أَمْسَى أَصْبَحَ صَارَ, مَا دَامَ مَاانْفَكَّ مَا فَتِئَ مَابَرِحَ مَا زَالَ بَاتَ, and لَيْسَ. Each of these governs its noun, or
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٨٤٥كَانَ
كَانَ ( w ) U ( n. ac. كَوْن 1 , كِيَان [ 23I ] ,
كَيْنُوْنَة
كَيْنُوْنَة ),
a. Was; existed.
b. Happened, took place.
c. [ La ], Belonged to; appertained to; was for; was the right, the duty of.
d. ( n. ac. كَوْن 1 , كِوَاْن 23I ) [ 'Ala ], Made himself surety for. - ( See idioms below ).
كَوَّنَ
كَوَّنَ II ,
a. Created, formed, made; begot.
تَكَوَّنَ
تَكَوَّنَ V ,
a. Pass.
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ١١٤٬٧٧٠كون
كَانَ - يَكُونُ - كُنْتُ - كُنَّا
كَانَ - يَكُونُ - كُنْتُ - كُنَّا ،
كان - كانت ، كانا - كانتا ، كانوا - كنَّ ، كنتم - كنتن
أكون - أكن - أك ، نكون - نكن - نك ، تكون - تكن - تك ،
يكونون - يكونوا ، تكونون - تكونوا ،
كُن - كونوا
كان - يكون + كائنٌ + شيئاً: التقدير: كان - يكون + كائنٌ + نفسَه + شيئاً: وجد نفسَه كذلك
كَانَ - يَكُونُ +
كون كَانَ - يَكُونُ - كُنْتُ - كُنَّا كَانَ - يَكُونُ - كُنْتُ - كُنَّا ، كان - كانت ، كانا - كانتا ، كانوا - كنَّ ، كنتم - كنتن أكون - أكن - أك ، نكون - نكن - نك ، تكون - تكن - تك ، يكونون - يكونوا ، تكونون - تكونوا ، كُن - كونوا كان - يكون + كائنٌ + شيئاً: التقدير: كان - يكون + كائنٌ + نفسَه + شيئاً: وجد نفسَه كذلك كَانَ - يَكُونُ + الكائن: يفيد بأن فاعله (اسم كان) في لحظة تكلمه هو في حال أو حقيقة أو وضع، يُخبر عنه في " خبر كان " فكلما صادفنا "كان أو أي من مشتقاتها اللفظية "، فإنها تدل على معنى الوجود، أي أنَّ ما نخبر عنه (خبر كان) يلاقى ويصادف ويوجد هكذا، أي أن حاله هو كذا ويمكن بسهولة استبدال " كان أو أي من مشتقاتها اللفظية" بأحد ألفاظ مجموعة العثور والإيجاد واللقيا بعد الفقد والضياع"، وهي: عَثَرَ - يَعْثُرُ، وَجَدَ - يَجِدُ، ثَقِفَ - يَثْقَفُ، لَفَا - يَلْفُو، لَقِيَ - يَلْْقَى، كانَ - يَكُوْنُ فتلاحظ أن المعنى لا زال قريباً من معنى كان أو أي من مشتقاتها اللفظية كان الله عليماً حكيماً: وجدَ اللهُ نَفْسَه عليماً حكيماً: وله المثل الأعلى: كان منذ الأزل ولا زال ، وسيبقى، عليماً حكيماً ملاحظات أولاً - يدرس فعل كان: بحسب اللفظ ثانياً - ثم يدرس بحسب كونه فعل أصلي، ويبين ما تكون دلالته حين ذلك ثالثا - ثم يدرس بحسب كونه فعل مساعد، ويبين ما تكون دلالته حين ذلك رابعاً - ثم يدرس على شكل تراكيب لفظية، بحسب ما يدخل عليه من حروف وضمائر وأدوات شرط أو نفي إلخ، وهنا يبين لكل تركيب لفظي دلالته الخاصة أولاً - فعل كان: بحسب اللفظ 1) كُنْتُ: ماضي: متكلم (مذكر ومؤنث) - مفرد 2) كُنَّا: ماضي: متكلم (مذكر ومؤنث) - مثنى وجمع 3) كان: ماضي: غائب مفرد: مذكر 4) كانت: ماضي: غائب مفرد: مؤنث 5) كانا: ماضي: غائب مثنى: مذكر 6) كانتا: ماضي: غائب مثنى: مؤنث 7) كانوا: ماضي: غائب جمع: مذكر 8) كنَّ: ماضي: غائب جمع: مؤنث 9) كنتَ: ماضي مخاطب مفرد مذكر 10) كنتِ: ماضي مخاطب مفرد مؤنث 11) كنتما: ماضي مخاطب مثنى: مذكر وكؤنث 12) كنتم: ماضي مخاطب جمع: مذكر 13) كنتن: ماضي مخاطب جمع: مؤنث 14) أكون: مضارع متكلم (مذكر ومؤنث) مفرد: مبني بالرفع ؟؟ 15) أكن: مضارع متكلم (مذكر ومؤنث) مفرد: مبني بالنصب ؟؟ 16) أك: مضارع متكلم (مذكر ومؤنث) مفرد: مبني بالجزم ؟؟ 17) نكون: مضارع متكلم ( مثنى وجمع، مذكر ومؤنث): مبني بالرفع ؟؟ 18) نكن: مضارع متكلم (مثنى وجمع ، مذكر ومؤنث): مبني بالنصب ؟؟ 19) نك: مضارع متكلم ( مثنى وجمع مذكر ومؤنث): مبني بالجزم: ؟؟ 20) تكون - تكونين: مضارع مخاطب مفرد: مذكر- مؤنث: معرب بالرفع 21) تكن: مضارع مخاطب مفرد: مذكر: معرب بالنصب 22) تك: مضارع مخاطب مفرد: مذكر: معرب بالجزم 23) تكونان: مضارع مخاطب مثنى: مذكر ومؤنث: معرب بالرفع 24) تكونا: مضارع مخاطب مثنى: مذكر وموؤنث: معرب بالنصب والجزم 25) تكونون: مضارع مخاطب جمع: مذكر: معرب بالرفع 26) تكونوا: مضارع مخاطب جمع: مذكر: معرب بالنصب والجزم 27) يكون: مضارع غائب مفرد: مذكر: معرب بالرفع 28) يكن: مضارع غائب مفرد: مذكر: معرب بالنصب أو الجزم ؟؟ 29) يك: مضارع غائب مفرد: مذكر: معرب بالجزم ؟؟ 30) تكون: مضارع غائب مفرد: مؤنث: معرب بالرفع 31) تكن: مضارع غائب مفرد: مؤنث: معرب بالنصب أو الجزم ؟؟ 32) تك: مضارع غائب مفرد: مؤنث: معرب بالجزم ؟؟ 33) يكونان - تكونان - يكونا - تكونا: مضارع غائب مثنى : مذكر ومؤنث : معرب بالرفع والنصب والجزم 34) يكونون: مضارع غائب جمع: مذكر: معرب بالرفع 35) يكونوا: مضارع غائب جمع: مذكر: معرب بالنصب أو الجزم 36) يَكُنَّ: مضارع غائب جمع : مؤنث: 37) كُن - لتكن: أمر: مفرد مذكر 38) كوني: أمر: مفرد مؤنث 39) كونوا - ليكونوا: أمر جمع ثانياً - فعل كان كفعل أصلي (غير مساعد) 1 - فعل كان في الماضي في كل حالاته اللفظية: كان - كانت - كانا - كانتا - كانوا - كُنَّ - كُنْتَ - كُنْتِ - كنتما - كنتم - كنتن: 1) بدون أدوات أو حروف تفيد الشرط يفيد بأن فاعله (اسم كان) في لحظة تكلمه هو في حال أو حقيقة أو وضع، يخبر عنه في " خبر كان "، وهي تعدل تماماً دلالة Is أو are بالانكليزية، ولا تفيد الزمن الماضي كما قد يظن فعندما نسمع قوله تعالى: وكان الله عزيزاً حكيماً: فهي لا تفيد أنه كان في الماضي، وإنما أن حاله وحقيقته هو أنه عزبز حكيم، وهو كلام مستقل عن الزمن، وهو بناء لغوي يراد منه بيان الحال أو الحقيقة من غير ربط بزمن ويشترط لهذا الفهم أن يكون لفظ " كان " بدون دخول أحرف أو أدوات شرط، حيث يختلف المعنى 2) مع أدوات أو حروف تفيد الشرط: وهنا يصبح المعنى أنه من الممكن أن حاله وحقيقته، كانت ستكون كذلك، لو تحقق الشرط، وهو يفيد أنه لو وقع الشرط في ما سبق، لكان حال ووضع وحقيقة اسم كان الآن، هو ما يأتي في خبرها 2 - فعل كان بصيغة الماضي كفعل مساعد: كان + فعل، أو كان + يفعل في هذه الحالة فقط يصبح لفعل " كان " في صيغة الماضي دلالة على الزمن، وهو هنا الزمن الماضي وفي هذه الحال يدل فعل " كان " على أن الفعل الذي يأتي بعده: وقع في الماضي واستمر مدة زمنية في الماضي ولهذا النركيب نوعان 1) كان + فعل: كان أو أي من صيغه اللفظية التي تدل على الماضي + صيغة الماضي من الفعل في هذه الحال يدل التركيب على أن الفعل الذي يأتي بعد كان قد وقع في الماضي واستمر مدة قصيرة وانتهى في الماضي، ونحن نفكر بنتيجة الفعل الآن، وهو يدخل على الأفعال التي لا تحتمل الاستمرار، مثل آمن أو كفر (يشبه had + done) 2) كان + يفعل: كان أو أي من صيغه اللفظية التي تدل على الماضي + صيغة الحاضر من الفعل في هذه الحال يدل التركيب على أن الفعل الذي يأتي بعد كان قد وقع في الماضي واستمر مدة طويلة في الماضي وانتهى ايضاً في الماضي (يشبه was doing) 2 - فعل كان في صيغة المضارع المرفوع في كل حالاته اللفظية: أكون - نكون - تكون للمخاطب - تكونين - تكونان - تكونون - يكون - تكون للغائب المؤنث - يكونان - تكونان - يكونون - يكنَّ حيث يدل على أن خبر فعل " يكون " هنا، هو الحال التي يمكن أن تقع أو ينبغي أن تقع في المستقبل فهو يدل على زمن مستقبلي وليس على الحاضر، ويدل على إمكانية وقوع غير حتمية، أو على إمكانية وقوع حتمية حسب الصيغة البنائية الأخرى للجملة مثلاً : قوله: كن، فيكون: أي سيكون في المستقبل، ولا يفهم منه أنه صار وكان أكون من الجاهلين: أي سأكون في المستقبل (نتيجة فعل آخر) من الجاهلين، فأنا الآن لست من الجاهلين، ولا يعلم على وجه اليقين أنني سأكون فعلاً أم لا وتكون الجبال كالعهن: أي ستكون الجبال كالعهن في المستقبل 3 - فعل كان في صيغة المضارع المنصوب أو المجزوم في كل حالاته اللفظية: أكن - نكن - تكن ( أنت ) - تكونا - تكونوا - يكن - تكن ( هي) - يكونا - تكونا ( هما للمؤنث) - يكونوا - يكنَّ وله نوعان: 1) منفي بـ لم: وعندها يفيد أن الفعل قد وقع بشكل مستقبلي ولكن في الماضي، حيث يكون الكلام عن فعل وقع في الماضي، وكان سيحدث شيء بالنسبة له يعتبر مستقبل، ولكنه لم يحدث 2) غير منفي بـ لم: وهو يفيد المستقبل، ويماثل تماماً في دلالته " كان في صيغة المضارع المرفوع في كل حالاته اللفظية " ولكنه مبني بحذف النون بحسب مو
الصيغ(٩٠)
- كَانَOldu(فَعَلَ)×٣٢٣
- كَانُواOldular(فَعَلُوا)×٢٢٩
- كُنْتُمْOldunuz(فَعَلْتُمْ)×١٨٨
- وَكَانَOlduمعانٍ أخرى: ١(وَفَعَلَ)×٨٤
- كُنَّاOlduk(فَعَلْنَا)×٦٣
- كُنْتَOldun(فَعَلْتَ)×٣٥
- وَكَانُواVe oldularمعانٍ أخرى: ١(وَفَعَلُوا)×٣٥
- كَانَتْOldu(فَعَلَتْ)×٢٧
- يَكُنْOlurمعانٍ أخرى: ١(يَفْعُلْ)×٢٧
- تَكُونُواOlursunuzمعانٍ أخرى: ١(تَفْعُلُوا)×٢١
الجذور المجاورةالمجاورة: ٥٤١ (الإجمالي: ١٬٠٦٩)
- صدق
الآيات المشتركة: ٧٣ · Kocaların eşlerine sadakat karşılığı verdikleri mihirdir
- قول
الآيات المشتركة: ٣٥٨ · Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda…
- قبل
الآيات المشتركة: ١٠٣ · Önce
- عمل
الآيات المشتركة: ١٠٧ · Amele iş yapmaya alıştırılmış deve veya öküz demektir
- أله
الآيات المشتركة: ٤٣٦ · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
- أمن
الآيات المشتركة: ١٩٣ · Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir
- شهد
الآيات المشتركة: ٥٠ · Petekteki baldır
- عقب
الآيات المشتركة: ٣٥ · Örümcektir, “a’kibe” yumru, “ka’b” da topuk demektir
- نبأ
الآيات المشتركة: ٥٧ · Doğurmadan evvel devenin memesinde görülen süttür
- نفس
الآيات المشتركة: ٨٦ · Dibağlamada kullanılan palamut, meşenin bir meyvesidir
- هزأ
الآيات المشتركة: ١٨ · (he ze e) (Hezy) hezv kılıç yarası, hezeyan, hastanın…
- جزي
الآيات المشتركة: ٤١ · Ceze’e (hemze ile) bir şeyin parçası, bozulmadan bütünden…
الآيات التي ورد فيها(١٬١٤٩)
عدد الآيات التي يرد فيها هذا الجذر: ١٬١٤٩؛ ضيّق النطاق من شريط السور.
أَفَتَطْمَعُونَ أَنْ يُؤْمِنُوا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِنْ بَعْدِ مَا عَقَلُوهُ وَهُمْ يَعْلَمُونَ
Oldu
قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللَّهِ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَبُشْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ
Oldu
مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِلَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَرُسُلِهِ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِلْكَافِرِينَ
Oldu
وَقَالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كَانَ هُودًا أَوْ نَصَارَى تِلْكَ أَمَانِيُّهُمْ قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ
Oldu
… يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَسَعَى فِي خَرَابِهَا أُولَئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوهَا إِلَّا خَائِفِينَ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا …
Oldu
وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَى تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
Oldu
… كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلَّا عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوفٌ رَحِيمٌ
Oldu
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ
Oldu
أَيَّامًا مَعْدُودَاتٍ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ …
Oldu
… الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ …
Oldu
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | كون |
| Yapı | Üçlü kök |
| Özel Durum | Ecvef-i vâvî (orta harfi vâv olan illetli kök) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | خلق, وجد, فطر, حدث |
| Zıt Kök | عدم |
| Çekirdek Özet 1 | Bir şeyin potansiyel halden fiili gerçekliğe çıkarak yer tutması, belirmesi ve somut bir varlık/durum olarak tebarüz etmesi |
| Çekirdek Özet 2 | İlahi iradenin doğrudan var edici emriyle («كُنْ») nesnelerin ontolojik sahneye çıkışı ve zamansal-tarihsel süreçteki durum tespiti |
| Çekirdek Özet 3 | Varlık, oluş ve zamanın ontolojik zeminini kuran; ilahi sıfatların zamandan münezzeh sürekliliği ile yaratılmışların zamansal değişkenliğini bildiren kurucu kök |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca geçmiş zaman bildiren yardımcı bir bağ-fiil («-idi») sayarak ontolojik oluş («كُنْ فَيَكُونُ») ve ilahi kemal sıfatlarının ezeli-ebedi tahakkuku bağlamlarını ıskalamak |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| كو | Toplanma, kümelenme, yuvarlaklaşarak veya yoğunlaşarak hacim kazanma ve belirginleşme (karşılaştırınız: yuvarlak kap için كوب, sarıp küre haline getirmek için كور, ışığı toplanıp beliren cisim için كوكب) | ن | Harekete süreklilik, yerleşiklik, kendi başına var olan bir hakikat ve mekân kazanma niteliği ekleyerek toplanmış potansiyeli dış dünyada somut bir varlık ve olgu (كون) haline getirmiştir |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ك | Avuç içi | Kavrama, tutma, sınırlandırma ve bir kabın içine alma hareketiyle varlığın potansiyel sınırlarını belirler |
| و | Çengel / Çadır kazığı | Bağlama, bitiştirme ve tutturma hareketiyle kavranan unsurları birbirine raptedip ontolojik süreklilik sağlar |
| ن | Filiz / Yılan / Balık | Canlılık, dışa doğru belirme ve süreklilik hareketiyle bağlanan yapıyı görünür ve dinamik bir varoluş düzlemine çıkarır |
| كون | Avuç içi, çengel ve filiz imgelerinin birleşimi | Bir imkânın sınırlanıp kavranması, ontolojik bir bağla tutturulması ve nihayetinde dış dünyada görünür, canlı ve sürekli bir varlık olarak ortaya çıkması hareketidir |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir hadisenin somut olarak vuku bulması, bir nesnenin mekânda yer tutarak meydana gelmesi ve belirginleşmesi; yerleşiklik kazanılan yurt ve konaklama mahalli |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Süveyd b. Ebî Kâhil el-Yeşkurî’nin beytinde kök, bizzat fiili karşılaşmanın ve kılıçlı vuruşmanın vuku bulması anlamında kullanılmıştır: فلما التقينا وكان الجلاد أحبّوا الحياة فولّوا شلالا |
| Erken Arapça kullanım | Klasik dualarda ve erken bedevi deyimlerinde bir durumun olgunlaşıp gerçekleşmesinden sonra bozulmasını anlatmak için نعوذ بالله من الحور بعد الكون ifadesinde vuku ve istikrar anlamında yer almıştır |
المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Esâsü’l-Belâga, Lisânü’l-Arab.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Arapça كون kökü, Orta ve Güney Sami dil alanında varoluş, hazır bulunma ve oluş bildiren temel köklerden biridir. Batı Sami sahasında İbranice kūn (כּוּן) kökü özellikle «sağlamlaşmak, kurulmak, dikilmek, hazır ve sabit olmak» anlam matrisini korurken; Arapçada kök bir derece soyutlaşarak salt «fiziksel dikilme ve kurulma»dan «genel varoluş, meydana gelme, zamansal vuku ve oluş» anlamını üstlenmiştir. Süryanicede kān / kawwen biçimleri «var etmek, sağlamca tanzim etmek, kurmak» anlamında kullanılırken, Ge’ez (Etiyopya) dilinde kōna doğrudan Arapçadaki gibi «olmak, vuku bulmak» işlevini taşır. Erken Sami katmanında kökün asıl semantik çekirdeği bir nesnenin boşlukta değil, somut bir noktada dikilip sebat bulması iken; Arap dilinde kök hem felsefi hem nahivsel düzeyde tüm var olanların (kâinat, mevcudat) genel türeme zeminini teşkil edecek bir semantik genişlemeye uğramıştır.
درجة الثقة Kesin
المصدر HALOT, Brown-Driver-Briggs, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | كون | Mekân edinme, hadisenin vuku bulması ve zamansal tahakkuk zemininden türeyerek dilde hem tam fiil (meydana gelmek) hem nâkıs fiil (özne-yüklem bağı) halini almıştır | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice kūn (כּוּן), Süryanice kawwen (ܟܘܢ), Ge'ez kōna | İbranicede sağlamca dikilme ve kurulma, Süryanicede şekillendirme ve tanzim etme, Ge'ez dilinde ise doğrudan olma ve vuku bulma anlamlarıyla tam bir morfo-semantik denklik mevcuttur | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik hipotezleri | Eski Mısır dilinde dikilme ve dayanma bildiren bazı biçimlerle uzaktan morfolojik benzerlikler öne sürülmüşse de kök kanıtları Sami koluyla sınırlı ve nettir | Muhtemel |
المصدر Payne Smith, HALOT, Lane’s Lexicon.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| كون | Anlamlı | Olmak, vuku bulmak | Varlığın potansiyelden fiile çıkması, yer tutması ve gerçekleşmesi | Hedef kök; Kur'an'da çok yüksek frekansla geçer |
| كنو | Anlamlı | Gizlemek, üstü kapalı anmak | Bir ismi doğrudan değil künye veya rumuzla örtülü biçimde ifade etmek | Kur'an'da geçmez; كني kökü ile yakından ilişkilidir |
| وكن | Anlamlı | Yuvalanmak, tünemek | Kuşun yuvasına çekilmesi, sığınması ve bir mekânda sabit kalması | Kur'an'da geçmez; mekan ve istikrar bağı mevcuttur |
| ونک | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik lügatlerde bu ses dizilimine ait müstakil bir kök kullanımı kaydedilmemiştir | Fonetik dizilim Arapçada kullanılmamıştır |
| نكو | Anlamlı | Yaralamak, deşmek | Düşmanı hırpalamak veya yarayı yeniden kanatarak tesir bırakmak | Kur'an'da geçmez; fiili etki ve açığa çıkarma yönü vardır |
| نوك | Anlamlı | Ahmaklık, zihin durgunluğu | Aklın ve idrakin dumura uğraması, sebatını ve doğru muhakemesini yitirmesi | Kur'an'da geçmez; zihinsel zaafı ifade eder |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| كون | Merkez | Varlık ve Oluş | Bir şeyin doğrudan vuku bulması, varlık sahasında yer tutması ve mevcudiyet kazanması | Mutlak oluş ve zamansal gerçekleşmeyi karşılar |
| خلق | Komşu | Takdir ve Şekillendirme | Bir şeyi ölçüp biçerek, belirli bir takdir ve düzen üzere yoktan veya maddeden meydana getirmek | كون mutlak tecelli ve emri ifade ederken, خلق takdir ve biçimlendirmeyi öne çıkarır |
| وجد | Komşu | İdrak ve Mevcudiyet | Varlığın bilinç veya tecrübe tarafından tespit edilmesi, karşılaşılması ve ele geçirilmesi | كون nesnenin kendi oluşudur, وجد ise onun idrak sahasında bulunmasıdır |
| فطر | Komşu | Yarıp Çıkarma ve İlksellik | Bir şeyi ilk defa, örneksiz olarak yarıp varlık alanına fırlatmak | فطر başlangıçtaki çatlama ve fıtratı, كون ise fiili mevcudiyeti hedefler |
| حدث | Komşu | Zamansal Sonradanlık | Daha önce yokken sonradan ortaya çıkmak, zamana bağlı olarak yenilenmek | حدث öncelikli yokluğu ve sonradanlığı vurgularken كون doğrudan varlığı hedefler |
| عدم | Zıt | Yokluk ve Yitiriş | Bir şeyin varlık sahasında bulunmaması, yitirilmesi ve mevcudiyetten mahrum kalması | كون kökünün ontolojik karşıtıdır; yokluğu ve mevcudiyetsizliği bildirir |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | كون | Olmak, vuku bulmak, varlık | Hem ilahi yaratıcı emri hem de zamansal yüklem bağını eksiksiz kapsar | Kesin |
| Latince | Esse, fieri, existere | Olmak, meydana gelmek, belirmek | Esse durumu, fieri ise dinamik süreci ve oluşu karşılar | Kesin |
| İngilizce | To be, to become, to exist | Olmak, haline gelmek, var olmak | To be durum ve kopula yönünü, to become dinamik kevni süreci karşılar | Kesin |
| Almanca | Sein, werden, entstehen | Olmak, meydana gelmek, oluşmak | Werden fiili ilahi «ol!» emrindeki dinamik oluşu eksiksiz verir | Kesin |
| Fransızca | Être, devenir | Olmak, haline gelmek | Être statik varlığı, devenir oluş ve tekvin sürecini karşılar | Kesin |
المصدر Lewis & Short Latin Dictionary, Oxford English Dictionary, Kluge Etymologisches Wörterbuch.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| كُنْ فَيَكُونُ | Tekvinî emir; doğrudan ve aracısız yaratma | İlahi iradenin dilediği nesneyi zamana ve araca muhtaç olmaksızın derhal var etmesi bağlamı (Bakara 2:117, Âl-i İmrân 3:47, Yâsîn 36:82) |
| كَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا | Ezeli-ebedi sıfat sürekliliği; zatî kemal | İlahi isim ve sıfatların geçmişle sınırlı olmadığını, zamandan münezzeh biçimde daima öyle olduğunu beyan bağlamı (Nisâ 4:96, Nisâ 4:104) |
| كَانُوا يَكْفُرُونَ | Geçmişte süreklilik ve itiyat bildiren durum | İnkârcıların veya geçmiş toplulukların yerleşik huylarını, tutumlarını ve günahı alışkanlık edindiklerini haber verme bağlamı (Bakara 2:61, A'râf 7:43) |
| لَمْ يَكُنْ | Mutlak nefy; yokluk ve mevcudiyetsizlik | Bir vasfın, ortaklığın veya nesnenin ontolojik olarak mevcut olmadığını bildirme bağlamı (İhlâs 112:4, Meryem 19:14) |
| كُونُوا | Teşriî ve ahlaki mükellefiyet emri | Müminlere belirli bir ahlaki, hukuki veya ruhi vasfa bürünmelerini emreden teklif bağlamı (Nisâ 4:135, Mâide 5:8) |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Tekvin sıfatı ve halk meselesi | «كُنْ» emrinin mahluk olup olmadığı, tekvin ile mükevvenin ayniyeti ve ilahi sıfatlardaki «كَانَ» lafzının ezeliyeti | Varlık bağlamında yokluktan varlığa çıkışın metafizik mahiyeti |
| Fıkıh | Hukuki ehliyet ve durum tespiti | Bir hakkın veya vasfın geçmişte sabit olup olmadığının (istıshâb) tespiti ve mükellefiyet anındaki durum | Hükmün varlığı veya yokluğu üzerinden şer'i neticelerin tespiti |
| Tefsir | Nâkıs ve tâmme ayrımı | Ayetlerdeki fiilin sadece özne-yüklem bağlayan nâkıs bir bağ-fiil mi yoksa «meydana geldi, var oldu» anlamında fiil-i tâmm mı olduğu | Ayet metninde ilahi kudretin doğrudan eylemini nahivsel olarak temellendirme |
| Hadis | Yaratılışın başlangıcı ve kader | Varlığın başlangıcında yalnızca Allah'ın var olduğunu bildiren «كَانَ اللَّهُ وَلَمْ يَكُنْ شَيْءٌ قَبْلَهُ» gibi metinler | Zamansal başlangıcın ötesindeki ilahi mutlak varlık |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Varlık ve Ubudiyet | Mutlak Tekvin ve Halikiyet | Kulun ontolojik sınırını, Allah'ın ise mutlak var ediciliğini tescil eder | Varlık ancak ilahi emirle varlık sahnesine çıkar; kendi kendine kaim değildir | Kesin |
| İlmi | Kozmoloji ve Tabiat | Fenomenolojik Oluş ve Vaka | Gözlemlenebilir hadiselerin nedensellik dairesinde vuku bulması | Bilimsel araştırmanın konusu olan dış dünyadaki hadiselerin (havâdis) gerçeklik zeminidir | Güçlü |
| Siyasi | Hilafet ve İktidar | Toplumsal Durum ve İktidarın Tahakkuku | Gücün ve adaletin kurumsal bir gerçekliğe dönüşmesi | Hukuki ve siyasi nizamın kâğıt üzerinde kalmayıp fiilen yaşanır bir duruma dönüşmesidir | Güçlü |
| İktisadi | Mülkiyet ve Ticaret | Malın Fiilen Varlığı ve Teslim Edilebilirliği | Akit anında malın mevcut olması, sonradan oluşacak risklerin elenmesi | Garar yasağının temelidir; akdin geçerliliği akit konusunun mevcudiyetine (كون) bağlıdır | Güçlü |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Durum uzayı ve durum fonksiyonu (State space / State function) | Bir sistemin değişkenlerinin belirli bir zaman diliminde aldığı fiili değerler bütünü ve sistemin bir durumdan diğerine evrilmesi | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Kurumsal ve toplumsal olgu (Social fact / Reification) | Bireysel niyetlerin ötesinde toplumda nesnel, bağlayıcı ve fiilen hissedilir bir gerçeklik haline gelmiş durumlar bütünü | Güçlü |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca dildeki «-di / -dı» geçmiş zaman ekine veya basit bir yardımcı eyleme indirgeyerek varoluşsal ve ontolojik ağırlığını kaybetmek |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kökün hem yokluktan varlığa çıkaran kozmik yaratıcı iradeyi («كُنْ»), hem ilahi sıfatların kesintisiz ezeli mevcudiyetini, hem de ahlaki dönüşüm çağrısını («كُونُوا») kuşatması |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Allah hakkında geçen «وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا» gibi ifadeleri «Allah önceden öyle idi (şimdi durumu meçhul)» şeklinde zamansal bir kısıtlamayla yorumlayıp tevhidi zedelemek |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Varlık hiyerarşisini tayin eder; Yaratan'ın «كُنْ» emriyle mahlukatın «فَيَكُونُ» cevabı arasındaki ontolojik mesafeyi kurarak tevhid akidesinin sınırlarını çizer. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Kozmik yaratılış ayetlerinde (tekvin), ilahi sıfatların mutlaklığını bildiren nihai hüküm fezlekelerinde ve peygamberlerin tebliğ süreçlerindeki durum tasvirlerinde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Yaratılışı tesadüfe veya uzun maddî zorunluluklara bağlayan natüralist yaklaşımları tashih eder; ilahi iradenin doğrudan, aracısız ve mutlak hükümranlığını ortaya koyar. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamBir nesnenin mekânda yer tutması, belirmesi ve somut bir hadise olarak vuku bulması.
- Soyut anlamPotansiyel haldeki bir mahiyetin varlık sahnesine çıkarak hakikat ve süreklilik kazanması, zamansal ve ezeli gerçekliğin beyanı.
- Sistematik karşılıkİlahi iradenin tekvinî buyruğu ile mahlukatın ontolojik statüsünün kurulması ve tüm varlık durumlarının durum uzayındaki tespiti.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde , unsurunun potansiyel veya imkân halindeki durumunu; , varlık sahasına çıkaran kurucu emri (كون); , unsurunun anında aldığı fiili mevcudiyet durumunu; ise gerçekleşmiş olguların oluşturduğu varlık kümesini temsil eder. İmkân halindeki unsur, ilahi emirle fiili varlık sahasına çıkarak yer tutar.