Yusuf 12:23
يوسفAYETNotlarım
Ayet metni
Onu arzuladıوَرَاوَدَتْهُKök: رود · sîga sayfasıKalıp: وَفَاعَلَتْهُOnu arzuladı-an kimseالَّتِيKök: ألل · sîga sayfasıKalıp: الَّتِي-an kimseOهُوَKök: هو · sîga sayfasıKalıp: هُوَOİçindeفِيKök: في · sîga sayfasıKalıp: فِيİçindeOnun eviبَيْتِهَاKök: بيت · sîga sayfasıKalıp: فَعْلِهَاOnun evi-denعَنْKök: عن · sîga sayfasıKalıp: عَنْ-denOnun canıنَفْسِهِKök: نفس · sîga sayfasıKalıp: فَعْلِهِOnun canıVe kapattıوَغَلَّقَتِKök: غلق · sîga sayfasıKalıp: وَفَعَّلَتِVe kapattıKapılarالْأَبْوَابَKök: بوب · sîga sayfasıKalıp: الْأَفْعَالَKapılarVe söylediوَقَالَتْKök: قول · sîga sayfasıKalıp: وَفَعَلَتْVe söylediHaydiهَيْتَKök: هيت · sîga sayfasıKalıp: فَعْلَHaydiSanaلَكَKök: لك · sîga sayfasıKalıp: لَكَSanaSöylediقَالَKök: قول · sîga sayfasıKalıp: فَعَلَSöylediSığınmakمَعَاذَKök: عوذ · sîga sayfasıKalıp: مَفْعَلَSığınmakAllahاللَّهِKök: أله · sîga sayfasıKalıp: اللَّهِAllahKesinlikle oإِنَّهُKök: أن · sîga sayfasıKalıp: إِنَّهُKesinlikle oTerbiyecimرَبِّيKök: ربب · sîga sayfasıKalıp: فَعْلِيTerbiyecimİyi davrandıأَحْسَنَKök: حسن · sîga sayfasıKalıp: أَفْعَلَİyi davrandıBenim ikametgahımمَثْوَايَKök: ثوي · sîga sayfasıKalıp: مَفْعَلِيBenim ikametgahımKesinlikle oإِنَّهُKök: أن · sîga sayfasıKalıp: إِنَّهُKesinlikle o-mazlar/-mezlerلَاKök: لا · sîga sayfasıKalıp: لَا-mazlar/-mezlerİflah olurيُفْلِحُKök: فلح · sîga sayfasıKalıp: يُفْعِلُİflah olurZalimlerالظَّالِمُونَKök: ظلم · sîga sayfasıKalıp: الْفَاعِلُونَZalimler
Meal(IK)
Evinde bulunduğu kadın onu kendine ram etmek istedi. Kapıları sımsıkı kapadı. Ve: Sana söylüyorum gelsene, dedi. O da: Allah’a sığınırım, doğrusu o, benim efendimdir, bana iyi bakmıştır. Muhakkak ki zalimler asla felah bulmaz, dedi.
Diğer mealler (9)
- DI
- Evinde bulunduğu kadın onu kendine çağırdı, kapıları sıkı sıkı kapadı ve «gelsene» dedi. Yusuf: «Günah işlemekten Allah’a sığınırım, doğrusu senin kocan benim efendimdir; bana iyi baktı. Haksızlık yapanlar şüphesiz başarıya ulaşamazlar.» dedi.
- DV
- Evinde bulunduğu kadın, onun nefsinden murat almak istedi, kapıları iyice kapattı ve «Haydi gel!» dedi. O da «(Hâşâ), Allah’a sığınırım! Zira kocanız benim velinimetimdir, bana güzel davrandı. Gerçek şu ki, zalimler iflah olmaz!» dedi.
- E0
- Derken hânesinde bulunduğu hanım bunun nefsinden kam almak istedi ve kapıları kilidledi, haydi seninim dedi, o, Allaha sığınırım, dedi: doğrusu o benim Efendim, bana güzel baktı, hakıkat bu ki, zalimler felâh bulmaz
- E1
- Derken evinde bulunduğu hanım, bunun nefsinden kam almak istedi (onu birlikte olmaya çağırdı) ve kapıları kilitledi; «Haydi gel, seninim!» dedi. O: «Allah’a sığınırım, doğrusu O, benim efendim, bana iyi baktı ve gerçek şu ki, zalimler iflah olmaz.» dedi.
- E2
- Derken, evinde bulunduğu hanım, onun nefsinden murad alıp yararlanmak istedi. Kapıları kilitledi ve «Haydi beri gel!» dedi. Yusuf: «Allah’a sığınırım! Muhakkak ki, o (kocan), benim efendim, bana çok güzel baktı. Doğrusu zalimler hiç iflah olmazlar» dedi.
- FK
- Kaldığı evin hanımı onu yatağına çağırdı, kapıları kilitledikten sonra ona «Haydi, gelsene!» dedi. Fakat Yusuf ’Allah korusun! Rabbim bana güvenli bir barınak sağladı; hiç kuşkusuz zalimler iflah olmazlar, kurtuluşa eremezler» dedi. ’
- ON
- Ve O’nu hanesinde bulunduğu kadın, nefsinden muradını almak için hileye düşürmek istedi ve kapıları kilitledi ve «haydi gelsene» dedi. (Yusuf da) Dedi ki: «ATeâlâ’ya sığınırım. Şüphe yok ki, o benim efendimdir. Benim ikametgâhımı güzelce kılmıştır. Muhakkaktır ki, zalimler felâha ermezler.»
- SY
- Derken, bulunduğu evin hanımı, Yusuf’a sahip olmak istedi ve kapıları kapatarak «Haydi yaklaş bana!» dedi. O: «Allah’a sığınırım!» dedi. «Doğrusu, senin kocan olan benim efendim’in çok iyiliğini gördüm. Hıyanet ederek zalim olanlar iflah olmazlar.»
- TK
- Onun evinde kalmakta olduğu kadın, ondan murad almak istedi ve kapıları sımsıkı kapatarak: «İsteklerim senin içindir, gelsene» dedi. Dedi ki: «Allah’a sığınırım. Çünkü o benim efendimdir, yerimi güzel tutmuştur. Gerçek şu ki, zalimler kurtuluşa ermez.»
Kelime kelime(23)
| # | Kelime | Kök | Kalıp | Anlam |
|---|---|---|---|---|
| 1 | وَرَاوَدَتْهُ | رود | وَفَاعَلَتْهُ | Onu arzuladı |
| 2 | الَّتِي | ألل | الَّتِي | -an kimse |
| 3 | هُوَ | هو | هُوَ | O |
| 4 | فِي | في | فِي | İçinde |
| 5 | بَيْتِهَا | بيت | فَعْلِهَا | Onun evi |
| 6 | عَنْ | عن | عَنْ | -den |
| 7 | نَفْسِهِ | نفس | فَعْلِهِ | Onun canı |
| 8 | وَغَلَّقَتِ | غلق | وَفَعَّلَتِ | Ve kapattı |
| 9 | الْأَبْوَابَ | بوب | الْأَفْعَالَ | Kapılar |
| 10 | وَقَالَتْ | قول | وَفَعَلَتْ | Ve söyledi |
| 11 | هَيْتَ | هيت | فَعْلَ | Haydi |
| 12 | لَكَ | لك | لَكَ | Sana |
| 13 | قَالَ | قول | فَعَلَ | Söyledi |
| 14 | مَعَاذَ | عوذ | مَفْعَلَ | Sığınmak |
| 15 | اللَّهِ | أله | اللَّهِ | Allah |
| 16 | إِنَّهُ | أن | إِنَّهُ | Kesinlikle o |
| 17 | رَبِّي | ربب | فَعْلِي | Terbiyecim |
| 18 | أَحْسَنَ | حسن | أَفْعَلَ | İyi davrandı |
| 19 | مَثْوَايَ | ثوي | مَفْعَلِي | Benim ikametgahım |
| 20 | إِنَّهُ | أن | إِنَّهُ | Kesinlikle o |
| 21 | لَا | لا | لَا | -mazlar/-mezler |
| 22 | يُفْلِحُ | فلح | يُفْعِلُ | İflah olur |
| 23 | الظَّالِمُونَ | ظلم | الْفَاعِلُونَ | Zalimler |