Yusuf 12:90
يوسفAYETNotlarım
Ayet metni
SöyledilerقَالُواKök: قول · sîga sayfasıKalıp: فَعَلُواSöyledilerKesinlikle sen mi?أَئِنَّكَKök: أن · sîga sayfasıKalıp: أَئِنَّكَKesinlikle sen mi?SenلَأَنْتَKök: أنت · sîga sayfasıKalıp: لَأَنْتَSenYusufيُوسُفُKök: يوسف · sîga sayfasıKalıp: فُوعُلُYusufSöylediقَالَKök: قول · sîga sayfasıKalıp: فَعَلَSöylediBenأَنَاKök: أنا · sîga sayfasıKalıp: أَنَاBenYusufيُوسُفُKök: يوسف · sîga sayfasıKalıp: فُوعُلُYusufVe buوَهَذَاKök: هذا · sîga sayfasıKalıp: وَهَذَاVe buErkek kardeşimأَخِيKök: أخو · sîga sayfasıKalıp: فَعْلُنِيErkek kardeşim-mışقَدْKök: قد · sîga sayfasıKalıp: قَدْ-mışMemnun ettiمَنَّKök: منن · sîga sayfasıKalıp: فَعَلَMemnun ettiAllahاللَّهُKök: أله · sîga sayfasıKalıp: اللَّهُAllahÜzerimizeعَلَيْنَاKök: على · sîga sayfasıKalıp: عَلَيْنَاÜzerimizeKesinlikle oإِنَّهُKök: أن · sîga sayfasıKalıp: إِنَّهُKesinlikle oKimseمَنْKök: مَن · sîga sayfasıKalıp: مَنْKimseSığınırيَتَّقِKök: وقي · sîga sayfasıKalıp: يَفْتَعِلْSığınırVe sabrederوَيَصْبِرْKök: صبر · sîga sayfasıKalıp: وَيَفْعِلْVe sabrederÖyleyse kesinlikleفَإِنَّKök: أن · sîga sayfasıKalıp: فَإِنَّÖyleyse kesinlikleAllahاللَّهَKök: أله · sîga sayfasıKalıp: اللَّهَAllah-mazlar/-mezlerلَاKök: لا · sîga sayfasıKalıp: لَا-mazlar/-mezlerZayi ederيُضِيعُKök: ضيع · sîga sayfasıKalıp: يُفْعِلُZayi ederÜcretأَجْرَKök: أجر · sîga sayfasıKalıp: فَعْلَÜcretİyi davrananlarالْمُحْسِنِينَKök: حسن · sîga sayfasıKalıp: الْمُفْعِلِينَİyi davrananlar
Meal(IK)
Dediler ki: Yoksa sen gerçekten Yusuf musun? O da dedi ki: Ben, Yusuf’um, bu da kardeşim. Doğrusu Allah, size lutfetti. Çünkü kim sakınır ve sabrederse; muhakkak ki Allah, ihsan edenlerin ecrini zayi etmez.
Diğer mealler (9)
- DI
- «Yoksa sen Yusuf musun?» dediler. «Ben Yusuf’um, bu da kardeşim. Allah bize iyilikte bulundu; doğrusu kim kötülükten sakınır ve sabrederse bilsin ki Allah iyi davrananların ecrini katiyen zayi etmez» dedi. .
- DV
- Yoksa sen, gerçekten Yusuf musun? dediler. O da: (Evet) ben Yusuf’um, bu da kardeşim. (Birbirimize kavuşmayı) Allah bize lütfetti. Çünkü kim (Allah’tan) korkar ve sabrederse, şüphesiz Allah güzel davrananların mükâfatını zayi etmez, dedi.
- E0
- A a, sen, sen Yusüf müsün? dediler, ben, dedi: Yusüfüm, bu da kardeşim, Allah bize lutfile in’am buyurdu: hakikat bu: her kim Allahdan korkar ve sabr ederse her halde Allah, muhsinlerin ecrini zayi’ etmez
- E1
- «A a.! Sen Yusuf musun?» dediler. Ben Yusuf’um, bu da kardeşim! Allah bize lütfuyla iyilikte bulundu;bir gerçektir ki, kim Allah’ tan korkar ve sabrederse, muhakkak Allah iyilerin mükafatım zayi etmez.» dedi.
- E2
- Onlar «Yoksa sen, sahiden Yusuf musun?» dediler. O da «Ben Yusuf’um, bu da kardeşim» dedi, «Doğrusu Allah, bizi, lutfuyla nimetlendirdi. Gerçekten de kim Allah’dan korkar ve sabrederse, Allah, muhakkak ki, güzel işler yapanların mükafatını zayi etmez.»
- FK
- Kardeşleri «Yoksa sen Yusuf musun?» dediler. O da dedi ki; «Evet, ben Yusuf’um, bu da kardeşimdir. Allah bize lütufta bulundu. Kuşku yok ki, kim kötülükten sakınır ve sabrederse, Allah iyilik edenleri asla ödülsüz bırakmaz.»
- ON
- Dediler ki: «A sen evet... Muhakkak sen Yusuf musun?» Dedi ki: «Ben Yusuf’um ve bu da kardeşimdir. Şüphe yok ki, Allah Teâlâ bizim üzerimize âtifette bulundu. Çünkü her kim ittika’da bulunur ve sabrederse, artık muhakkak ki, Allah Teâlâ muhsinlerin mükâfaatını zâyi etmez.»
- SY
- «Aa! Sen, yoksa sen Yusuf musun?» dediler. O da: «Evet ben Yusuf’um, bu da kardeşim! Gerçekten Allah bizi lütfuna mazhar etti. Şu kesindir ki kim Allah’ı sayıp haramlardan sakınır, itaatlara devam ve imtihanlara sabrederse, Allah da böyle güzel hareket edenlerin mükâfatını asla zayi etmez.»
- TK
- «Sen gerçekten Yusuf musun, sensin öyle mi?» dediler. «Ben Yusuf’um» dedi. «Ve bu da kardeşimdir. Doğrusu Allah bize lütufta bulundu. Gerçek şu ki, kim sakınır ve sabrederse, şüphesiz Allah, iyilikte bulunanların karşılığını boşa çıkarmaz.»
Kelime kelime(23)
| # | Kelime | Kök | Kalıp | Anlam |
|---|---|---|---|---|
| 1 | قَالُوا | قول | فَعَلُوا | Söylediler |
| 2 | أَئِنَّكَ | أن | أَئِنَّكَ | Kesinlikle sen mi? |
| 3 | لَأَنْتَ | أنت | لَأَنْتَ | Sen |
| 4 | يُوسُفُ | يوسف | فُوعُلُ | Yusuf |
| 5 | قَالَ | قول | فَعَلَ | Söyledi |
| 6 | أَنَا | أنا | أَنَا | Ben |
| 7 | يُوسُفُ | يوسف | فُوعُلُ | Yusuf |
| 8 | وَهَذَا | هذا | وَهَذَا | Ve bu |
| 9 | أَخِي | أخو | فَعْلُنِي | Erkek kardeşim |
| 10 | قَدْ | قد | قَدْ | -mış |
| 11 | مَنَّ | منن | فَعَلَ | Memnun etti |
| 12 | اللَّهُ | أله | اللَّهُ | Allah |
| 13 | عَلَيْنَا | على | عَلَيْنَا | Üzerimize |
| 14 | إِنَّهُ | أن | إِنَّهُ | Kesinlikle o |
| 15 | مَنْ | مَن | مَنْ | Kimse |
| 16 | يَتَّقِ | وقي | يَفْتَعِلْ | Sığınır |
| 17 | وَيَصْبِرْ | صبر | وَيَفْعِلْ | Ve sabreder |
| 18 | فَإِنَّ | أن | فَإِنَّ | Öyleyse kesinlikle |
| 19 | اللَّهَ | أله | اللَّهَ | Allah |
| 20 | لَا | لا | لَا | -mazlar/-mezler |
| 21 | يُضِيعُ | ضيع | يُفْعِلُ | Zayi eder |
| 22 | أَجْرَ | أجر | فَعْلَ | Ücret |
| 23 | الْمُحْسِنِينَ | حسن | الْمُفْعِلِينَ | İyi davrananlar |