أتي
أ - ت - ي
KÖK- 549 geçiş
- 486 ayet
- 226 sîga
- 12 sözlük
Etve çardağa doğru suyu getiren kanaldır. Tek yönden gelmeyi ifade eder. (EaTY) Su kanalı demektir. Suyun akıp gelmesine “eta“ mastar olmuştur. Bir yönden gelişi ifade eder. “Ciet“ ise yönsüz gelişi ifade eder.devamı ›
Bu sayfa şu yazımları da kapsar: ءتي · أتى
Notlarım
Sözlükler(12)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Etve çardağa doğru suyu getiren kanaldır. Tek yönden gelmeyi ifade eder. (EaTY) Su kanalı demektir. Suyun akıp gelmesine “eta“ mastar olmuştur. Bir yönden gelişi ifade eder. “Ciet“ ise yönsüz gelişi ifade eder.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR5.341 harfباب اللفيف من التاء
التاء: حَرْفٌ من حُرُوف المعجم لا يُعْرَب.
وتاوتِهْ لغتان كقولك: ذا وذِهْ، وتقول: هذي فلانةٌ، كقولك: هذهِ، وفي لغة: هاتا فلانةٌ، وهي بغير هاء أحسنُ كقول الشاعر:
ها إنّ تا عِذرةٌ إلاّ تكنْ نَفَعَتْ فإِنَّ صاحبَها قد تاهَ في البَلَدِ
وعلى هاتَيْن اللغتَينِ قالوا: تيكَ وتلكَ وتالِكَ كما قالوا: ذلكَ، وهي أقبَح اللغاتِ، فإذا ثَنَّيْتَ لم تقل: الاِّتانِ، وتانِكَ، وتَينِ، وتَينِكَ،
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.013 harfالإتْيانُ: المجيء. وقد أَتَيْتهُ أَتْياً وأَتَوْتهُ أَتْوَةً لغة فيه. وتقول: أَتَيْتُ الأمر من مَأْتاتِهِ، أي من مَأتاه، أي من وجهه الذي يُؤتَى منه. وتقول: آتَيْتُتُه على ذلك الأمر مواتاهَ، إذا وافقتَه وطاوعته. والعامَة تقول: واتَيْتُهُ. وآتاه إيتاء، أي أعطاه. وآتاهُ أيضاً، أي أتى به. ومنه قوله تعالى: "آتِنا غَداءَنا" أي ائْتنا به. وتَأتْى له الشيء، أي تَهيَّأ، وتأَتى له، أي تَرَفّقَ وأَتاهُ من
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR13.260 harfMadde başı: أتىباب اللفيف من حرف التَّاء
تاء ، توو ، تأتأ ، أتى ، وت ، وتى ، توى ، تيتا ، تأى .
التاء : قال الليث : تا حرف من حروف المعجم لا يُعْرَبُ .
وقال غيره : إذا جعلتَه اسماً أعربتَ .
وقال اللحياني : تيَّتُ تَاءً حسنةً . وهذه قصيدة تائية ، ويقال : تَاوِيَّةٌ . وكان أبو جعفر الرُّؤَاسيّ يقول : يَتَوِيّة وتَيَوِيّة .
وقال الليث : تَا وذِي ، لُغَتَان في مَوضع ذه ، تقول : هاتا فلانةُ في موضع هذه ، وفي لغة ،
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR7.670 harf(باب الهمزة والتاء وما يثلثهما)
(أتل) الهمزة والتاء واللام يدلّ على أصل واحد، وهو البطءُ والتّثاقل. قال أبو عبيد: الأَتَلانُ تقارب الخَطْو في غَضَبٍ، يقال: أَتَلَ يَأْتِلُ، وأَتَنَ يَأْتِنُ: وأنشد:
أرانِيَ لا آتيكَ إلاّ كأنّما *** أَسَأْتُ وإلاّ أنتَ غضبانُ تَأتِلُ([1])وهو أيضاً مشيٌ بتثاقل. وأنشد:
مَالكِ يا ناقة تَأْتِلِينا *** عليَّ بالدَّهناءِ تَأْرَخِينا([2])قال أبو علي الأصفهانيّ: أَتَلَ
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR2.519 harfMadde başı: أتى- الإتيان: مجيء بسهولة، ومنه قيل للسيل المار على وجهه: أتي وأتاوي (قال ابن منظور: والأتي: النهر يسوقه الرجل إلى أرضه. وسيل أتي وأتاوي: لا يدرى من أين أتى، وقال اللحياني: أي: أتى ولبس مطره علينا)، وبه شبه الغريب فقيل: أتاوي (وقال في اللسان: بل السيل مشبه بالرجل لأنه غريب مثله، راجع 14/15).
والإتيان يقال للمجيء بالذات وبالأمر وبالتدبير، ويقال في الخير وفي الشر وفي الأعيان والأعراض، نحو قوله تعالى:
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR1.034 harfأ ت ي
أتى إليه إحساناً إذا فعله.
ووعد الله مأتي.
وأتيت الأمر من مأتاه ومأتاته أي من وجهه.
قال: وحاجة بت على صماتها أتيتها وحدي من مأتاتها وأتـى عليهـم الدهـر: أفناهم.
وأتى امرأته.
واستأتت الناقة: اغتلمت وطلبت أن تؤتى.
ويقال: ما أتيتنا حتى استأتيناك إذا استبطئوه.
وطريق ميتاءٌ مفعالٌ من الإتيان كقولهم دارٌ محلـال.
تقول: الموت طريق ميتاء وهو لكل حيّ ميداء أي
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR13.887 harfالإِتْيان: المَجيء. أَتَيْته أَتْياً وأُتِيّاً وإِتِيّاً وإِتْياناً وإِتْيانةً ومَأْتاةً: جِئْته؛ قال الشاعر:
فاحْتَلْ لنفسِك قبل أَتْيِ العَسْكَرِ
وفي الحديث: خَيْرُ النِّساء المُواتِيةُ لِزَوْجها؛ المُواتاةُ: حُسْنُ المُطاوعةِ والمُوافقةِ، وأَصلُها الهمزُ فخفِّف وكثُر حتى صار يقال بالواو الخالِصة؛ قال: وليس بالوجه. وقال الليث: يقال أَتاني فلان أَتْياً وأَتْيةً واحدة وإِتْياناً، قال: ولا تَقُلْ
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR698 harf* أ ت ي * * الإتيانُ * المجيء وقد أتاه من باب رمى و * إتْيانا * أيضا و * أتاهُ * يأتوه أتوة لغة فيه وقوله تعالى ﴿إنه كان وعده مأتيا﴾ أي * آتِيا * كما قال تعالى ﴿حجابا مستورا﴾ أي ساترا وقد يكون مفعولا لأن ما أتاك من أمر الله تعالى فقد أتيته وتقول * أَتَيْتُ * الأمر من * مَأتاهُ * يعني من وجهه الذي يؤتى منه كما تقول ما أحسن معناه هذا الكلام تريد معناه وقرئ ﴿يوم يأت﴾ بحذف الياء كما قالوا لا
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR12.059 harfMadde başı: أتى: ي ( *!أَتَيْتُه *!أَتْياً *!وإِتْياناً *!وإتْيانَةً ، بكسرِهِما ، *!ومَأْتاةً *!وأُتِيّاً ، بالضَّمِّ ( كعُتِيَ ويُكْسَرُ ؛ اقْتَصَر الجَوْهرِيُّ على الأُولى والثَّانِيَةِ والرَّابِعَةِ ، وما عَداهُنَّ عنِ ابنِ سِيدَه ؛ ( جِئْتُه .
وقالَ الرَّاغِبُ : حَقيقَةُ *!الإتْيانِ المَجِيءُ بسُهُولةٍ .
قالَ السَّمين : الإتْيانُ يقالُ للمَجِيءِ ، بالذَّاتِ وبالأَمْرِ والتَّدْبيرِ ، وفي الخَيْرِ
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR556 harfMadde başı: ءتيأَتَى
أَتَى I ( n. ac. اِتْيَاْن 34 ),
a. Came; came to; entered into, did ( thing ).
b. [ Bi ], Came with, brought.
c. [ 'Ala ], Came upon, fell upon; overtook, came up with; reached.
آتَيَ
آتَيَ III ,
a. Requited, compensated.
b. Drove along.
آتَيَ
آتَيَ IV ,
a. Made to come, brought.
تَأَتَّيَ
تَأَتَّيَ V
a. [ La ], Was well-disposed to.
b. [ La ], Prepared for.
c. [ 'Ala ],
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR yok99.601 harfMadde başı: ءتيءتي
أَتَى - يَأْتِي ، أُتِيَ - يُؤْتى - آتي - مَأتِي - آتى - يُؤتي - أوتي - يُؤْتى
أَتَى - يَأْتِي ، أُتِيَ - يُؤْتى - آتي - مَأتِي
آتى - يُؤتي - أوتي - يُؤْتى
أتى - يَأتي + كائن أو أمر + كائتاً أو شيئاًً أو أمراً: قدم ووصل وصار عنده وفي نطاق تعامله معه: يغير موقعه من مكانه السابق إلى موقع جديد قريب بشدة من متلقي الكلام، فيمكنه التفاعل معه في
ءتي أَتَى - يَأْتِي ، أُتِيَ - يُؤْتى - آتي - مَأتِي - آتى - يُؤتي - أوتي - يُؤْتى أَتَى - يَأْتِي ، أُتِيَ - يُؤْتى - آتي - مَأتِي آتى - يُؤتي - أوتي - يُؤْتى أتى - يَأتي + كائن أو أمر + كائتاً أو شيئاًً أو أمراً: قدم ووصل وصار عنده وفي نطاق تعامله معه: يغير موقعه من مكانه السابق إلى موقع جديد قريب بشدة من متلقي الكلام، فيمكنه التفاعل معه في هذا الموقع: يتحرك متجهاً نحو كائن آخر فيصل إليه ويصبح في نطاق التعامل وتبادل التأثير معه. أُتـِيَ - يـُؤْتـى: مبني للمجهول من " أتـى - يـَأتـي" ﴿وأتوا به متشابها﴾ أتـى - يـَأتـي + كائن أو شيء أو أمر: اقترب بشدة من متلقي الكلام: وهوفي الأشياء: وصل وصار عندنا ، وفي الأمور وقع وصار وحدث ﴿أتى أمر الله فلا تستعجلوه﴾ ﴿استجيبوا لربكم من قبل أن يأتي يوم لا مرد له من الله﴾ ﴿أو تحل قريبا من دارهم حتى يأتي وعد الله﴾ أتـى - يـَأتـي + كائن أو أمر+ من بعد كائن أو أمر آخر: يصل إلى موقع الحدث والتفاعل من بعد كائن آخر، أو : يقع ويحدث من بعد حدوث أمر آخر ﴿ومبشرا برسول يأتي من بعدي اسمه أحمد﴾ أتـى - يـَأتـي + كائن أو أمر+ كائناً أو شيئاً: يصله ويتفاعل معه ﴿هل ينظرون إلا أن يأتيهم الله في ظلل من الغمام والملائكة﴾ ﴿أئنكم لتأتون الرجال﴾: يقتربون بشدة من الرجال ويتفاعلون معهم: كناية عن الفاحشة ﴿واللاتي يأتين الفاحشة من نسائكم فاستشهدوا عليهن أربعة منكم﴾: يقتربون بشدة منها ويتفاعلون معها: كناية عن فعلها ﴿ألم يأتكم نبأ الذين كفروا من قبل﴾ ﴿هل أتاك حديث موسى﴾ أتـى - يـَأتـي + من كائن أو من أمر+ كائناً أو شيئاً: يصله جزء أو شيء أوعينة من الكائن او الأمر ﴿لتنذر قوما ما أتاهم من نذير من قبلك﴾ ﴿وما يأتيهم من رسول إلا كانوا به يستهزئون﴾ أتـى - يـَأتـي + كائن + يفعل أمراً : يصله ويتفاعل معه بفعل الأمر ﴿يوم تأتي كل نفس تجادل عن نفسها﴾ أتـى - يـَأتـي + كائن أو أمر + على كائن أو مكان: يصله ويتفاعل معه بالتأثير عليه ﴿ما تذر من شيء أتت عليه إلا جعلته كالرميم﴾ ﴿فأتوا على قوم يعكفون على أصنام لهم﴾ ﴿ولقد أتوا على القرية التي أمطرت مطر السوء﴾ ﴿حتى إذا أتوا على وادي النمل﴾ أتـى - يـَأتـي + كائن أو أمر + من بين شيء أو عن يمين أو شمال شيء { ثم لآتينهم من بين أيديهم ومن خلفهم وعن أيمانهم وعن شمائلهم أتـى - يـَأتـي + كائن أو أمر+ كائناً أو شيئاً + من مكان ﴿فأتى الله بنيانهم من القواعد فخر عليهم السقف من فوقهم﴾ ﴿فإما يأتينكم مني هدى﴾ ﴿فإذا تطهرن فأتوهن من حيث أمركم الله﴾ ﴿نساؤكم حرث لكم فأتوا حرثكم أنى شئتم﴾ أتـى - يـَأتـي + كائن + أمراً + في مكان ﴿وتأتون في ناديكم المنكر﴾ أتـى - يـَأتـي + كائن + إلى كائن أو أمر أو مكان ﴿وإن يكن لهم الحق يأتوا إليه مذعنين﴾ أتـى - يـَأتـي + كائن أو أمر+ كائناً أو شيئاً أو أمراً + خبر او حال ﴿ونرثه ما يقول ويأتينا فردا﴾ ﴿ولا يأتون الصلاة إلا وهم كسالى﴾ أتـى - يـَأتـي + كائن أو أمر+ كائناً أو شيئاً أو أمراً + بـِ كائن أو شيء خبر او أمر : تحرك متجهاً نحو كائن آخر وهو يصطحب معه شيئأً إليه فيصل به إليه ويجعله ضمن نطاق التعامل وتبادل التأثير معه ﴿فأتنا بما تعدنا إن كنت من الصادقين﴾ ﴿فعسى الله أن يأتي بالفتح أو أمر من عنده﴾ ﴿قال إنما يأتيكم به الله إن شاء وما أنتم بمعجزين﴾ ﴿فأتوا بآبائنا إن كنتم صادقين﴾ آتي- آت : اسم فاعل " أتى - يَأتي " مَأتِي: أصلها " مأتوي": اسم مفعول من " أتى - يَأتِي " آتى - يُؤْتِي + كائن + كائناً + شيئاً أو من شيء (مالاً أو ثمراً أو علماً) : أصلها " أأتـى - يـُؤتي: على وزن " أفعلَ" من " أتـى - يـَأتـي " : جعله " يـَأتـي" الكائن: جعله يصله ويصير عنده ويكون في متناول يده وتفاعله معه: كناية عن جلب الشيء ووضعه تحت تصرفه وهي بمعنى: " أحضر + أعطى + سلم " معاً أوْتِيَ - يُوْتى (أوتوا - أوتيتم): مبني للمجهول من " آتـى - يـُـؤتـي" ﴿وإن الذين أوتوا الكتاب ليعلمون أنه الحق من ربهم﴾ ﴿فما أوتيتم من شيء فمتاع الحياة الدنيا﴾ ﴿وما أوتي موسى وعيسى وما أوتي النبيون من ربهم﴾ ﴿يقولون إن أوتيتم هذا فخذوه وإن لم تؤتوه فاحذروا﴾ آتى - يُؤتِي + كائن + كائناً + شيئاً (ثمراً) ﴿كلتا الجنتين آتت أكلها ولم تظلم منه شيئا﴾: آتت الناس أكلها: جعلته يصير عندهم وفي متناول أيديهم يفعلون به مايشاؤون ﴿فلما جاوزا قال لفتاه آتنا غداءنا﴾: اجعله " يأتينا": أحضره ليكون في متناول أيدينا نفعل بهما نشاء آتى - يُؤتـي + كائن + كائناً + شيئاً (مالاً) ﴿فإن تابوا وأقاموا الصلاة وآتوا الزكاة فإخوانكم في الدين﴾: آتوا الزكاة الفقراء، كما تبين ذلك الآية التالية لها: ﴿إن تبدوا الصدقات فنعما هي وإن تخفوها وتؤتوها الفقراء فهو خير لكم﴾ ﴿فآت ذا القربى حقه والمسكين وابن السبيل﴾ ﴿وآتوا النساء صدقاتهن نحلة﴾ ﴿وآتوا اليتامى أموالهم﴾ آتى - يُؤتِي + كائن + كائناً + شيئاً (علماً) ﴿وتلك حجتنا آتيناها إبراهيم على قومه﴾ ﴿ولقد آتينا إبراهيم رشده من قبل﴾ ﴿ولقد آتينا داوود وسليمان علما﴾ ﴿وآتيناه في الدنيا حسنة﴾ ﴿ولقد آتينا موسى الكتاب﴾ ﴿وآتاكم من كل ما سألتموه﴾ آتى - يُؤتِي + كائن + كائناً + من شيء ﴿ومن يرد ثواب الدنيا نؤته منها﴾ واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " حركة القدوم والوصول والاقتراب، قادماً من موقع بعيد، إلى مكان أو كائن خارج موقع إقامته الأصلي والتفاعل مع المكان أو الكائن "، وهي: أَتـَى - يَأْتِي، جَاءَ - يَجِيْءُ، بَلَغَ - يَبْلُغُ، وَصَلَ - يَصِلُ (متعدي لمفعول واحد)، وَرَدَ - يَرِدُ، وَفَدَ - يَفِدُ ملاحظة: يقترب معنى" أتى" بشدة من اللفظ الشائع" وصل" بالمفهوم العامي، بينما معنى " وصل " في القرآن من الاتصال والالتصاق وليس من الوصول وكذلك يقترب معنى " آتى - يُؤتي ": من المعنى الشائع " سَلَّمَ المطلوب " مثل تسليم النقود الأمانات والرواتب وما شابه إلى يد المستفيد
أولاً - أتى : يأتي : فعل متعدي لمفعول به ، والفاعل هنا عاقل والمفعول به إما عاقل أو غير عاقل أ - الفاعل عاقل والمفعول به عاقل يأتيهم الله ﴿هل ينظرون إلا أن يأتيهم الله في ظلل من الغمام والملائكة وقضي الأمر وإلى الله ترجع الأمور(210)﴾ البقرة ﴿هو الذي أخرج الذين كفروا من أهل الكتاب من ديارهم لأول الحشر ما ظننتم أن يخرجوا وظنوا أنهم مانعتهم حصونهم من الله فأتاهم الله من حيث لم يحتسبوا وقذف في قلوبهم الرعب يخربون بيوتهم بأيديهم وأيدي المؤمنين فاعتبروا ياأولي الأبصار(2)﴾ الحشر يأتي ربك ﴿هل ينظرون إلا أن تأتيهم الملائكة أو يأتي ربك أو يأتي بعض آيات ربك يوم يأتي بعض آيات ربك لا ينفع نفسا إيمانها لم تكن آمنت من قبل أو كسبت في إيمانها خيرا قل انتظروا إنا منتظرون(158)﴾ الأنعام يأتون الله ﴿يوم تأتي كل نفس تجادل عن نفسها وتوفى كل نفس ما عملت وهم لا يظلمون(111)﴾ النحل ﴿أسمع بهم وأبصر يوم يأتوننا لكن الظالمون اليوم في ضلال مبين(38)﴾ مريم يأتيهم نبي ﴿وما يأتيهم من نبي إلا كانوا به يستهزئون (7)﴾ الزخرف يأتكم رسل ﴿لتنذر قوما ما أتاهم من نذير من قبلك وما يأتيهم من رسول إلا كانوا به يستهزئون (11)﴾ الحجر ﴿ياحسرة على العباد ما يأتيهم من رسول إلا كانوا به يستهزئون(30)﴾ يس
Sîgalar(226)
- أُوتُواOnlara verildi(أُفْعِلُوا)×32
- آتَيْنَاVerdik(أَفْعَلْنَا)×19
- أُوتِيَOna verildi(أُفْعِلَ)×14
- يَأْتِيَGelir+1 anlam(يَفْعِلَ)×14
- وَآتُواVe verin(وَأَفْعِلُوا)×11
- يَأْتِGelir+1 anlam(يَفْعِلْ)×10
- فَأْتُواÖyleyse getirin+2 anlam(فَفْعِلُوا)×9
- وَآتَيْنَاهُVe verdik+1 anlam(وَأَفْعَلْنَاهُ)×9
- آتَيْنَاهُمُOnlara verdik(أَفْعَلْنَاهُمُ)×8
- آتَيْنَاهُمْOnlara verdik(أَفْعَلْنَاهُمْ)×8
Mücavir kökler387 mücavir (790 toplam)
- كتب
78 ortak ayet · Derinin deri ile dikildiği sırım, iptir
- زكو
29 ortak ayet · “Zekiyye“ bol otlaklı arazi demektir
- قبل
64 ortak ayet · Önce
- بغت
11 ortak ayet · Baas aniden ortaya çıkıp saldıran hayvan demektir
- صلو
27 ortak ayet · Namaz
- صدق
35 ortak ayet · Kocaların eşlerine sadakat karşılığı verdikleri mihirdir
- نبأ
34 ortak ayet · Doğurmadan evvel devenin memesinde görülen süttür
- موسى
31 ortak ayet · Musa
- قوم
83 ortak ayet · Hayvanların ön ayaklarına denir
- فضل
24 ortak ayet · Fadl Deriden yapılan gömlektir
- أله
198 ortak ayet · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
- قول
154 ortak ayet · Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda…
Geçtiği ayetler(486)
Bu kök 486 ayette geçiyor; sure şeridinden daraltın.
وَلَمَّا جَاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ كِتَابَ اللَّهِ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
Onlara verildiOnlara, ne zaman Allah tarafından yanlarındaki kitabı tasdik edici bir peygamber geldiyse, kendilerine kitab verilenlerden bir güruh, sanki bilmiyormuş gibi, Allah’ın kitabını arkalarına atıverdi.
… وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ وَإِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَمَا اللَّهُ …
Onlara verildiDoğrusu biz, yüzünün semaya doğru çevrilip durduğunu görüyoruz. Şimdi seni hoşnud olacağın bir kıbleye çevireceğiz. Yüzünü Mescid-i Haram tarafına çevir. Nerede bulunursanız bulunun, yüzlerinizi o tarafa çevirin. Şüphesiz ki, kendilerine kitab verilenler bunun Rablarından gelen bir gerçek olduğunu bilirler. Allah, onların yaptıklarından gafil değildir.
وَلَئِنْ أَتَيْتَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ بِكُلِّ آيَةٍ مَا تَبِعُوا قِبْلَتَكَ وَمَا أَنْتَ …
Onlara verildiAndolsun ki; sen, kendilerine kitab verilmiş olanlara her ayeti getirsen, onlar yine senin kıblene uymazlar. Sen de onların kıblesine uyacak değilsin. Onların kimi de, kiminin kıblesine uyacak değildirler. Andolsun ki; sana gelen bunca ilimden sonra şayet sen onların heveslerine uyacak olursan, o takdirde şüphesiz zalimlerden olursun.
إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا …
Onlara verildiGerçekte Allah katında din, İslam’dır. Ancak kitab verilenler, kendilerine ilim geldikten sonra aralarındaki ihtirastan dolayı ayrılığa düştüler. Kim, Allah’ın ayetlerini inkar ederse; şüphesiz ki Allah, hesabı çabuk görendir.
… فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلَّهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ وَقُلْ لِلَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْأُمِّيِّينَ أَأَسْلَمْتُمْ فَإِنْ أَسْلَمُوا فَقَدِ اهْتَدَوْا وَإِنْ …
Onlara verildiSeninle tartışmaya girişirlerse: Ben, bana uyanlarla birlikte kendimi Allah’a teslim ettim, de. Kendilerine kitab verilenler ve ümmilere: Siz de İslam oldunuz mu? de. Eğer İslam olurlarsa; doğru yola girmişlerdir. Şayet yüz çevirirlerse; sana, yalnız tebliğ etmek düşer. Ve Allah, kullarını görendir.
أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنَ الْكِتَابِ يُدْعَوْنَ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ وَهُمْ مُعْرِضُونَ
Onlara verildiKendilerine Kitab’tan bir pay verilmiş olanları görmedin mi ki; aralarında hüküm vermen için Allah’ın kitabına çağırılıyorlar da, sonra onlardan bir zümre arkasını çeviriyor. Onlar, temelli yüz çevirenlerdendir.
يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا فَرِيقًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ يَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ
Onlara verildiEy iman edenler; eğer kendilerine kitab verilenlerden herhangi bir zümreye uyarsanız, imanınızdan sonra sizi çevirirler de kafir yaparlar.
لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذًى كَثِيرًا …
Onlara verildiAnd olsun ki; mallarınız ve nefisleriniz konusunda deneneceksiniz. Sizden önce kendilerine kitab verilenlerden ve Allah’a şirk koşanlardan birçok incitici şeyler işiteceksiniz. Eğer sabreder ve sakınırsanız işte bu, azme değer işlerdendir.
وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُونَ
Onlara verildiHani Allah, kendilerine kitab verilenlerden; onu mutlaka insanlara açıklayacaksınız, gizlemeyeceksiniz, diye söz almıştı. Onlar ise bunu arkalarına attılar ve az bir değere değiştiler. Satın aldıkları şey ne kötüdür.
أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنَ الْكِتَابِ يَشْتَرُونَ الضَّلَالَةَ وَيُرِيدُونَ أَنْ تَضِلُّوا السَّبِيلَ
Onlara verildiBakmazmısın şu kendilerine kitabdan bir pay verilmiş olanlara? Kendileri sapıklığı satın aldıkları gibi sizin de yoldan sapmanızı istiyorlar.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | أتي |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Mehmûzü'l-fâ ve nâkıs (hemzeli ve sonu illetli) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | جيء, حضر, قدم, ورد |
| Zıt Kök | ذهب |
| Çekirdek Özet 1 | Belirli bir mecrada, yönde ve akışta kolaylıkla ilerleyerek bir hedefe yönelme ve ulaşma |
| Çekirdek Özet 2 | İlahi emrin, vaktin, vahyin veya takdir edilen sonucun kaçınılmaz bir mecrada hedefine varması |
| Çekirdek Özet 3 | Varoluşsal süreçlerin ve mükellefiyetlerin kendi tabii yatağında gayesine kavuşması, teslimiyet ve ifa |
| Kritik Hata Riski | Kökün salt fiziksel bir mekân değiştirme (gelmek) sayılarak جيء kökündeki zorluk, ansızın geliş ve ağırlık vurgusundan ya da nedensel mecra boyutundan koparılması |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| أت | Bir yöne doğru yönelme, seyre başlama, adımlama ve bir hedefe doğru akma | ي | İki harfli çekirdeğin taşıdığı yönelme ve adım atma eylemine süreklilik, akıcılık, hedefe mutlak erişim ve suhulet (kolaylık) boyutu kazandırmıştır; nitekim aynı çekirdeği paylaşan أتل kökünde adımların ağırlığı ve sertliği öne çıkarken أتي kökünde mecra boyunca pürüzsüzce varış belirginleşir |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| أ | Öküz başı; güç, öncülük, başlangıç | Eylemin ilk itici gücünü, kararlılığını ve bir kaynaktan harekete geçiş iradesini temsil eder |
| ت | İşaret, çarpı; im, sınır, antlaşma, son | Hareketin rastgele olmadığını, muayyen bir hedefe, sınıra, menzile veya randevuya doğru olduğunu gösterir |
| ي | El ve kol; iş, yapma, uzanma | Ulaşmayı, fiil haline gelmeyi, hedefe temas etmeyi ve eylemin somutlaşmasını tamamlar |
| أتي | Güçle başlayıp belirlenmiş menzile el uzatarak pürüzsüzce vasıl olma | Bir kaynaktan çıkan kuvvetin işaretlenmiş ve takdir edilmiş hedefe doğru akıp oraya doğrudan temas etmesi hareketidir |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Suyun tabii veya açılmış bir yatak boyunca engelsizce akıp gelmesi; sel suyunun belirli bir mecra bularak bir vadiye girmesi (el-atiyy ve el-etv) ve devenin yürüyüşünde adımlarını düzgün ve pürüzsüz atması |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem şairlerinin dizelerinde kök, bir kimsenin vaat ettiği yere veya bir konuğun ziyafete doğrudan yönelip gelmesi anlamında geçmektedir. Sözlüklerde aktarılan beyitte şair şöyle der: إِنّي، وأَتْيَ ابنِ غَلاّقٍ لِيَقْرِيَني، / كغابِطِ الكَلْبِ يَبْغي الطِّرْقَ في الذنَبِ |
| Erken Arapça kullanım | İşin gerektirdiği tabii ve meşru yoldan ele alınması manasında bir deyim olarak kullanımı yaygındır: أتيت الأمر من مأتاه ومأتاته (İşi tam usulünden, tabii kapısından ve yöntemince yaptım). Ayrıca sel suyunun yabancı bir yerden akıp gelmesi için seylün atiyyün denilmiştir |
Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Asās al-Balāgha.
Sami etimolojik katman
Arapça أتي kökü, Kuzeybatı ve Güney Sami dillerinde çok köklü bir geçmişe sahip ortak bir fiil köküdür. İbranicede aynı harf ve ses denkliğiyle 'ātāh (אָתָה) biçiminde "gelmek, varmak, yaklaşmak" anlamında özellikle şiirsel ve arkaik metinlerde yer alır. Aramice ve Süryanicede 'tâ (ܐܬܐ) formu genel "gelmek, ulaşmak, vâki olmak" fiilinin birincil karşılığıdır. Ugarit dilinde de 'ty / 'tw kökü benzer şekilde "gelmek, yürümek" anlamında belgelenmiştir. Bu geniş Sami yayılımı, kökün Afro-Asyatik katmandaki çekirdeğinin "bir noktadan diğerine belirli bir amaç veya mecra dahilinde yönelip varmak" olduğuna işaret eder. Arapçada bu kök, hem nâkıs-yâî (أتي) hem de nâkıs-vâvî (أتو) varyantlarıyla hem düzgün ve engelsiz yürüyüşü hem de tabii su kanalından akışı içerecek biçimde özelleşmiştir.
Güven Kesin
Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, Payne Smith Syriac Dictionary, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | أتي / أتو | Suyun kanalda akması, yolun düzgünlüğü, işe uygun kapısından ve kolaylıkla varılması | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice 'ātāh, Aramice/Süryanice 'tâ, Ugaritçe 'ty | "Gelmek, varmak, gerçekleşmek" temel anlamında ortak Kuzeybatı Sami mirası | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik ortak hareket kökü | Bazı Berberi ve Çad dillerinde yönelme ve intikal bildiren tek/iki konsonantlı morfemlerle fonetik benzerlik | Muhtemel |
Kaynak Payne Smith, Brown-Driver-Briggs, Cohen.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| أتي | Anlamlı | Gelmek, varmak, getirmek | Bir mecrada ilerleyip hedefe suhuletle ulaşmak | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| أيت | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Arapçada bu diziliş müstakil üçlü fiil kökü olarak kullanılmaz |
| تأي | Anlamlı | Duraksamak, yavaşlamak, beklemek | Bir işi yaparken temkinli davranmak veya ağır adımlarla ilerlemek | Kur'an'da geçmez; أتي kökünün sürat ve suhuletine zıt bir yavaşlık içerir |
| تيأ | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde mühmel kabul edilir |
| يأت | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde mühmel kabul edilir |
| يتأ | Anlamlı | Ayak basmak, ezmek, çiğnemek | Yere basarak iz bırakmak veya nesneyi ezmek | Nadir kullanım; Kur'an'da geçmez |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| أتي | Merkez | Gelmek ve ulaştırmak | Süreçsel bir mecrada, suhuletle, tabii akışıyla ve uygun kapısından gelmek | Eylemin kolaylığı, tabii yatağında akması ve vaktinde erişmesi esastır |
| جيء | Komşu | Gelmek | Ansızın, bir zorluğu aşarak veya bizzat ağırlık ve heybetle gelmek | أتي tabii ve akıcı varışı anlatırken, جيء meşakkat, ani karşılaşma veya failin bizzat gelişiyle oluşan durumu vurgular |
| حضر | Komşu | Hazır bulunmak | Bir mekânda veya tanıklık alanında mevcut olmak | Geliş sürecinden ziyade gelinen yerde fiilen bulunma durumunu belirtir |
| قدم | Komşu | Öne geçmek, yönelmek | Bir amaçla öne doğru adım atmak ve cesaretle yönelmek | Zaman veya mekân bakımından öncelik ve kastî yöneliş öne çıkar |
| ورد | Komşu | Suya varmak | Belirli bir kaynağa susuzluğu gidermek üzere vasıl olmak | Hedefin doğrudan su kaynağı veya ihtiyaç mahalli olması esastır |
| ذهب | Zıt | Gitmek, ayrılmak | Bulunulan yerden başka bir yöne doğru uzaklaşmak, kaybolmak | Varlığın veya kişinin muhatabın alanından bütünüyle çıkıp gitmesidir |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | أتي | Gelmek, varmak, ifa etmek, getirmek | Mecrasında akıp hedefine kolaylıkla ve usulünce ulaşma | Kesin |
| Latince | venire, advenire | Gelmek, varmak | Venire genel intikali verir; ancak kökün su kanalı veya uygun kapıdan giriş nüansını tam karşılamaz | Güçlü |
| İngilizce | to come, to arrive, to bring (harf-i cer ile) | Gelmek, ulaşmak, getirmek | Genel intikal eylemini karşılar; kökün tabii akış, suhulet ve mecra derinliğini dışarıda bırakır | Güçlü |
| Almanca | kommen, eintreffen | Gelmek, vasıl olmak | Eintreffen belirli bir vaktin veya vaadin gerçekleşmesi boyutunu kısmen verir | Güçlü |
| Fransızca | venir, parvenir | Gelmek, erişmek | Parvenir nihai sınıra ve hedefe ulaşma vurgusunu taşır, suhulet nüansı eksik kalır | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Collins Robert French Dictionary.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| فَعَلَ (أتى) | Vaktin, emrin veya azabın gelip çatması | Kıyamet, ilahi hüküm veya helak vaktinin kaçınılmaz tahakkuku (örnek: Nahl 16:1, Enbiyâ 21:1) |
| أتى أمر الله / أتى بـ | İrade edilen bir nesneyi veya hükmü ortaya koymak, getirmek | Mucize getirme, delil sunma veya ilahi bir fiili var etme bağlamı (örnek: Bakara 2:24, Ra'd 13:38) |
| أتى الأمر من مأتاه | Bir işe meşru ve tabii kapısından girmek | Evlere kapılarından girilmesi, meşruiyet ve hikmete uygun hareket (örnek: Bakara 2:189) |
| أتى الفاحشة / أتى الذكران | Gayrimeşru ve çirkin bir fiile yönelip onu işlemek | Tabii mecrada olmaması gereken saptırılmış cinsel eylemler ve günahlar (örnek: Nisâ 4:15, Şuarâ 26:165) |
| أَفْعَلَ (آتى / يؤتي) | Vermek, ihsan etmek, bahşetmek | Mülk, hikmet, kitap ve zekatın layık olana akıtılması, teslim edilmesi (örnek: Bakara 2:269, Nur 24:37) |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Sıfât-ı İlâhiyye (İtyân ve Mecî') | İtyân ve mecî' lafızlarının zât-ı ilahiyeye isnadı; cismaniyetten tenzih ve emrin/hükmün gelişi tevili | Mekânsal yer değiştirme değil, ilahi kudret ve hükmün zuhuru |
| Fıkıh | Zekatın ifası (Îtâü'z-zekât) ve nikah hukuku | Zekatın hak sahiplerine doğrudan ve usulünce ulaştırılması; cinsel yakınlığın meşru mecrada olması | Mülkiyetin hak sahibine akıtılması ve ilişkide fıtri yolun izlenmesi |
| Tefsir | أتي ile جيء arasındaki lafız farkları | İlahi azabın veya lütfun sevkinde suhulet, kaçınılmazlık ve uygun kanaldan akış nüansının tefsiri | Her iki fiilin birbirinin yerine rastgele kullanılmadığı, her birinin farklı bir psikolojik ve ontolojik ağırlık taşıdığı |
| Hadis | Peygamberî ahlak ve muaşeret | Müvâtât kavramı ekseninde geçimlilik, kolaylaştırma ve hakka boyun eğme fazileti | Çatışmasız uyum, emre teslimiyet ve işleri kolaylaştırma |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Vahiy ve mükellefiyet | İlahi emrin tebliği ve kabulü | Hidayetin ve vahyin kalbe tabii bir nehir gibi akması | Hakikat insana yabancı bir baskı olarak değil, fıtrat mecrasından akar | Kesin |
| İlmi | Yöntem ve usul (Mü’tâ) | Olguyu kendi meşru kapısından araştırma | Bilgiye metodolojik ve doğru araçlarla erişme | Evlere kapılarından girilmesi gibi, bilginin de kendi tabii yönteminden elde edilmesi | Güçlü |
| Siyasi | Hukuki meşruiyet ve itaat | Otoritenin emrine suhuletle boyun eğme ve uyum (Müvâtât) | Toplumsal barışın ve hukuki düzenin pürüzsüz işlemesi | Keyfiliğe değil, belirlenmiş anayasal kanallara dayalı yönetim ve riayet | Güçlü |
| İktisadi | Servetin dolaşımı (Îtâ) | Zekat ve infak mekanizması | Zenginlik fazlasının ihtiyaç sahiplerine mecra bularak akıtılması | Servetin tek elde birikmeyip toplumun alt katmanlarına tabii bir su kanalı gibi ulaştırılması | Kesin |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Laminer akış ve gradyan doğrultusunda transfer | Bir akışkanın engelsiz bir kanalda türbülanssız akması veya bir potansiyel farkı boyunca (gradyan) parçacıkların en az dirençli yoldan hedefe ilerlemesi | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Kurumsal meşruiyet ve usul hukuku | Toplumsal taleplerin ve hukuki hakların kestirme yollardan değil, anayasal ve teamüli süreçlerin tayin ettiği kanallardan geçerek sonuca bağlanması | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökün salt Türkçedeki nötr "gelmek" veya if'al kalıbında "vermek" fiillerine indirgenerek, içerdiği kanal, mecra, suhulet ve usulüne uygunluk boyutlarının göz ardı edilmesi |
| Kur'an içi daha geniş anlam | أتي fiili yalnızca bir şahsın intikali değil; ilahi emrin, ecelin, vaktin ve nimetin fıtrata yerleştirilmiş kanallardan hedefe suhuletle ve kaçınılmaz biçimde erişmesini kuşatır |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | جيء ile arasındaki nüans silinir; ilahi fiillerin rastgele birer intikal olduğu zannedilir; zekatın sıradan bir mali yardım sanılmasına yol açar; oysa zekat servetin tabii mecrasına akıtılmasıdır |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'da 549 defa geçerek ilahi iradenin, vaadin, azabın ve teklifin insana ve kâinata nasıl ulaştığını açıklar; varlığın tesadüfi savrulmalarla değil, takdir edilmiş mecralar boyunca hedefine doğru aktığını gösterir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Kıyametin kopuşunu bildiren eskatolojik ayetlerde (Nahl 16:1), zekat ve infak emirlerinde (Bakara 2:43), usul ve fıtrata uygunluğu bildiren ahlaki/hukuki pasajlarda (Bakara 2:189) ve vahyin iniş süreçlerinde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Olayların ve ilahi müdahalelerin kör bir zorlamayla gerçekleştiği algısını kırar; her varoluşsal tecellinin belirlenmiş bir "me'tâ"sı (giriş kapısı ve tabii yatağı) olduğunu, hedefe varmanın bu kanalı izlemekle mümkün kılındığını fark ettirir. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamBir sıvının veya hareketlinin açılmış bir mecra ve kanal boyunca pürüzsüzce, engelle karşılaşmadan hedefine doğru akıp vasıl olması.
- Soyut anlamİlahi takdirin, vaktin, bilginin veya ahlaki mükellefiyetin kendi fıtri yatağında gayesine doğru kolaylıkla ve kaçınılmaz biçimde ilerleyip gerçekleşmesi.
- Sistematik karşılıkBir sistemdeki potansiyel enerjinin veya emrin belirlenmiş kanallar aracılığıyla dirençsizce kinetik neticeye dönüşmesi, ifası ve teslimiyeti.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde başlangıç durumunu veya kaynağı, ise tayin edilmiş menzili ve varış noktasını gösterir. simgesi, hareketin rastgele bir boşlukta değil, önceden belirlenmiş belirli bir yörünge, kanal ve mecra üzerinde cereyan ettiğini simgeler. Denklemin sağındaki gradyan ifadesinde ise , akışın ve varışın harici bir zorlama ile değil, sistemin kendi tabii potansiyel meyli doğrultusunda en pürüzsüz ve suhuletli yoldan hedefe aktığını matematiksel olarak ifade eder.