جبل

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ج-ب-ل15 sîga, 49 mücavir kök, 39 ayet, 33 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.لِلْجَبَلِجِبِلًّاوَالْجِبَالَكَالْجِبَالِجبلسيرالْجِبَالَنحتجِبَالٍصنعنسفالْجِبَالُطيرأرض

KökSîga 15Ayet 39Sure 33Mücavir 49

▶ Ağı aç (3B)

جبل

ج - ب - ل

KÖK
  • 41 geçiş
  • 39 ayet
  • 15 sîga
  • 12 sözlük

Dağ anlamındadır. Cibal, dağ demektir. Sıra dağlara rasiye, sivri dağa da alem denmektedir.devamı ›

Notlarım

Sözlükler(12)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Dağ anlamındadır. Cibal, dağ demektir. Sıra dağlara rasiye, sivri dağa da alem denmektedir.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR4.755 harf
باب الجيم واللام والباء معهما ج ل ب، ب ج ل، ج ب ل، ب ل ج، ل ب ج، ل ج ب مستعملات جلب: الجِلَبُ: ما يُجلبُ من السَّبي أو الغنم، والجَمعُ وأجلابٌ، والفِعلُ يّجلبون. وعبدٌ جَليبُ، وعبيدُ جُلَباءُ، إذا جِلِبوا من أيامهم وسنِتهم. والجَلَبُ والجَلَبَةُ في جماعات النّاس، والفعلُ: أجلبوا من الصِّياحِ ونحوه. والجَلوبةُ: ما يُجلبُ للبيع نحو النّابِ والفَحلِ والقلُوصِ، وأما كِرامُ الإناثِ والفُحُولةُ التي
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR1.029 harf
الجَبَلُ: واحد الجِبال. وجَبَلَهُ الله، أي خلَقه. وأَجْبَلَ القومُ، إذا حفَروا فبلغوا المكانَ الصُلْبَ. وأَجْبَلَ القومُ أيضاً، أي صاروا إلى الجبل، والجِبْلَةُ بالكسر: الخِلْقَةُ. يقال للرجل إذا كان غليظاً: إنّه لذو جِبْلَةٍ. قال قيس بن الخطيم: بين شُكولِ النساءِ خِلْقَتُهـاقَصْدٌ فلا جِبْلَةٌ ولا قَضَفُ والشُكولُ: الضُروبُ. ويقال أيضاً: مالٌ جِبْلٌ، أي كثيرٌ. ويقال أيضاً: حيٌّ جِبْلٌ، أي
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR yok14.532 harf
ج ل ب جلب ، جبل ، لجب ، لبج ، بلج ، بجل : مستعملات . جلب : قال اللَّيث : الْجَلَبُ ما جَلَبَ القومُ من غَنَمٍ أو سَبْي ، والجمع أَجْلاب ، والفِعْل يَجْلِبُون ، وعَبْدٌ جَلِيبٌ ، وعَبيدٌ جُلَبَاء ، قال : والْجَلَبُ : الْجَلَبَةُ في جَماعةِ النّاس ، والفعل أَجْلَبُوا وجَلَّبوا من الصّياح ، والْجَلُوبَةُ : ما جُلِبَ للبيع ، نحوِ النّاب والفَحْل والقَلُوص ، فأَمَّا كِرامُ الإبل والفُحولة التي
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR5.212 harf
(باب الجيم والباء وما يثلهما) (جبت) الجيم والباء والتاء كلمةٌ واحدة. الجِبْت: السّاحر، ويقال الكاهن. (جبذ) الجيم والباء والذال ليس أصلاً؛ لأنه كلمةٌ واحدةٌ مقلوبة، يقال جَبَذْت الشّيء بمعنى جَذَبْتُه. (جبر) الجيم والباء والراء أصلٌ واحد، وهو جِنْسٌ من العظَمة والعُلوّ والاستقامة. فالجَبَّار: الذي طَال وفاتَ اليد، يقال فرسٌ جَبَّارٌ، ونخلة جَبَّارَةٌ. وذو الجَُبُّورة وذو الجُبَُرُوت: الله جلّ
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR709 harf
ج ب ل جبله الله على الكرم‏:‏ خلقه وهو مجبول عليه وأجن الله جباله أي قبر خلقه من الجنن‏.‏ وجبلة فلان على كذا وهو من الجبلة الأولين ‏"‏ ولقد أضل منكم جبلاً كثيراً ‏"‏ وأجبل القوم وتجبلوا‏:‏ صاروا في الجبال‏.‏ ومن المجاز‏:‏ امرأة بجلة‏:‏ عظيمة الخلق‏.‏ وناقة جبلة السنام‏:‏ تامكته‏.‏ ورجل جبل الوجه وجبل الرأس‏:‏ غليظهما‏.‏ وسيف جبل ومجبال‏:‏ لم يرقق‏.‏ قال‏:‏ صافي الحديدة لا ناب ولا جبل
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR6.822 harf
الجَبَل: اسم لكل وَتِدٍ من أَوتاد الأَرض إِذا عَظُم وطال من الأَعلام والأَطواد والشَّناخِيب، وأَما ما صغُر وانفرد فهو من القِنان والقُور والأَكَم، والجمع أَجْبُل وأَجْبال وجِبال. وأَجْبَل القومُ: صاروا إِلى الجَبَل. وتَجَبَّلوا: دَخَلوا في الجَبَل؛ واستعاره أَبو النجم للمَجْد والشَّرَف فقال: وجَبَلاً، طَالَ مَعَدّاً فاشْمَخَر، أَشَمَّ لا يَسطِيعُه النَّاسُ، الدَّهَر وأَراد الدَّهْرَ وهو مذكور في
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR438 harf
* ج ب ل * * الجَبَلُ * واحد الجبال و * جَبَلَهُ * الله أي خلقه و * أجْبَلَ * القوم صاروا إلى الجبال و * الجِبْلَةُ * بوزن القبلة الخلقة ويقال مال جبل وحي جبل بوزن شبل أي كثير و * الجَبْلُ * الجماعة من الناس وفيه لغات قرئ بها قوله تعالى ﴿ولقد أضل منكم جبلا كثيرا﴾ قرئ جبلا بوزن قفل وجبلا بوزن عدل وجِبِلا بكسرتين مشدد اللام ومخففها و * الجِبِلَّةُ * الخلقة ومنه قوله تعالى ﴿والجبلة الأولين﴾
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR10.851 harf
الجبل، محركة: كل وتد للأرض، عظم وطال، فإن انفرد، فأكمة أو قنة، ج: أجبل كأفلس وجبال بالكسر وأجبال والثاني في القرآن كثير، كقوله تعالى: ألم نجعل الأرض مهادا. والجبال أوتادا وتنحتون من الجبال بيوتا والجبال أرساها . وشاهد الأخير قول الشاعر: يا رب ماء لك بالأجبال أجبال سلمى الشمخ الطوال اعتبر معانيه فاستعير واشتق منه بحسبه، فقيل: الجبل: سيد القوم وعالمهم عن الفراء. والجبلان لطيئ:
Maddenin bağlantısı

الجبل، محركة: كل وتد للأرض، عظم وطال، فإن انفرد، فأكمة أو قنة، ج: أجبل كأفلس وجبال بالكسر وأجبال والثاني في القرآن كثير، كقوله تعالى: ألم نجعل الأرض مهادا. والجبال أوتادا وتنحتون من الجبال بيوتا والجبال أرساها . وشاهد الأخير قول الشاعر: يا رب ماء لك بالأجبال أجبال سلمى الشمخ الطوال اعتبر معانيه فاستعير واشتق منه بحسبه، فقيل: الجبل: سيد القوم وعالمهم عن الفراء. والجبلان لطيئ: هما سلمى وأجأ قال البرج بن مسهر الطائي: فإن نرجع إلى الجبلين يوما نصالح قومنا حتى الممات وجبل بن جوال: صحابي رضي الله تعالى عنه. وبلاد الجبل: مدن بين أذربيجان وعراق العرب وخوزستان وفارس وبلاد الديلم، نسب إليها الحسن بن علي الجبلي عن أبي خليفة الجمحي. وأجبلوا: صاروا إلى الجبل عن ابن السكيت. وتجبلوا: دخلوا فيه وفي العباب: تجبل القوم الجبال: أي دخلوها. من المجاز: أجبله: وجده جبلا: أي بخيلا روعي فيه معنى الثبات والجمود. كذا: أجبل الشاعر: إذا أفحم صعب عليه القول فصار لا يبدي ولا يعيد. أجبل الحافر: بلغ المكان الصلب في حفره، وهو مجاز. وابنة الجبل: الحية لملازمتها له يعبر بها عن الداهية أيضا. والقوس المتخذة من النبع لكونه من أشجار الجبل. والمجبول: الرجل العظيم الخلقة، كأنه جبل. والجبل بالفتح: الساحة، وبالكسر: الكثير يقال: مال جبل: أي كثير، وأنشد أبو عمرو: وحاجب كردسه في الحبل منا غلام كان غير وغل حتى افتدى منه بمال جبل ويقال أيضا: حي جبل: أي كثير ومنه قول أبي ذؤيب: منايا يقربن الحتوف لأهلـهـا جهارا ويستمتعن بالأنس الجبل

يقول: الناس كلهم متعة للموت يستمتع بهم ويضم. الجبل بالضم: الشجر اليابس. أيضا الجماعة العظيمة منا تصور فيه معنى العظم، قال الله تعالى: ولقد أضل منكم جبلا كثيرا أي جماعة تشبيها بالجبل في العظم، وبه قرأ ابن عامر وأبو عمرو، كما في العباب، وقال ابن جني: هي قراءة الأشهب العقيلي. كالجبل، كعنق مثال يسر ويسر، وبه قرأ يعقوب غير روح وزيد، وابن كثير، وحمزة والكسائي وخلف. الجبل مثل عدل وبه قرأ اليماني. الجبل، مثال عتل وبه قرأ روح وزيد، كما في العباب، وقال ابن جني في الشواذ: هي قراءة الحسن، وعبد الله بن عبيد بن عمير، وابن أبي إسحاق، والزهري، والأعرج، وحفص بن حميد. الجبل، مثال طمر وبه قرأ أبو جعفر ونافع وعاصم وسهل. الجبلة مثال طمرة: الجماعة من الناس. كذا الجبيل، مثال أمير بمعنى الجماعة. والجبل، ككتف: السهم الجافي البري، أو كل غليظ جاف فهو جبل، كما في العباب، روعي فيه معنى الضخامة والغلظ. قال ابن عباد: الجبل: الأنيث من النصال وهو الذي ليس بحديد، ولا ينفذ في الشيء، وفاس جبلة كذلك. من المجاز: أجبلوا: إذا جبل حديدهم ولم ينفذ. والجبلة بالفتح ويكسر: الوجه أو بشرته، أو ما استقبلك منه ويروون قول الأعشى: وطال السنام علـى جـبـلة كخلقاء من هضبات الحضن هكذا بالكسر، قال الصاغاني: وفي شعره على جبلة بالفتح: أي غليظة. الجبلة، بالفتح: المرأة الغليظة العظيمة الخلق، وهو مجاز، قال قيس بن الخطيم: بين شكول النساء خلقتهـا قصد فلا جبلة ولا قضف

الجبلة: العيب. أيضا: القوة. أيضا: صلابة الأرض عن الليث. الجبلة بالكسر، وبالضم، وكطمرة: الأمة والجماعة من الناس، والأخيرة تقدم ذكرها، فهو تكرار. الجبلة كحزقة، وطمرة: الكثرة من كل شيء. والجبلة بالكسر، وكحزقة: الأصل من كل مخلوق، وتوسه الذي طبع عليه. من المجاز: ثوب جيد الجبلة، بالكسر: أي جيد الغزل والنسج. والجبلة، مثلثة، ومحركة، وكطمرة: الخلقة والطبيعة قال الله تعالى: واتقوا الذي خلقكم والجبلة الأولين أي المجبولين على أحوالهم التي بنوا عليها، وسبلهم التي قيضوا لسلوكها المشار إليها بقوله: قل كل يعمل على شاكلته فالضم قرأ به الحسن، وأبو حصين، ويحيى عن أبي بكر، عن عاصم، وابن زاذان عن الكسائي، وابن أبي عبلة. والفتح قرأ به السلمي. قال شيخنا: حاصل ما ذكره المصنف خمس لغات، أربعة منها مشهورة، ذكرها أئمة اللغة في كتبهم، وأما التحريك فليس بمشهور ولا معروف، وزادوا عليه لغتين، يأتي ذكرهما في المستدركات. الجبلة بالضم: السنام، ويفتح روعي فيه معنى الضخم. من المجاز: الجبال ككتاب: الجسد والبدن تشبيها له بالجبل في العظم، وقال ابن عباد: يقال: أحسن الله جباله: يعني جسده. وجبلهم الله تعالى، يجبل ويجبل ن حدى نصر وضرب: خلقهم ومنه الحديث: جبلت القلوب على حب من أحسن إليها وبغض من أساء إليها . جبله الله تعالى على الشيء: طبعه إشارة إلى ما ركب فيه من الطبع الذي يأبى على الناقل نقله. جبله جبلا: جبره، كأجبله إجبالا، عن ابن عباد. جبيل كزبير: جبل أحمر عظيم قرب فيد على ستة عشر ميلا منها، وهو من أخيلة حمى فيد، ليس بين الكوفة وفيد جبل غيره، قاله نصر. جبيل بان: جبل آخر بين أفاعية والمسلح، ينبت البان فأضيف إليه، وهو صلد أصم، قاله نصر. أيضا: د من سواحل دمشق بينها وبين بيروت، من فتوح يزيد بن أبي سفيان. منه عبيد بن خيار وفي التبصير: حبان، روى عن مالك، وعنه صفوان بن صالح. وإسماعيل بن حصين بن حسان، عن ابن شابور، وعنه ابن أبي حاتم، وجماعة، وأبوه حدث عن أبي مطيع معاوية بن يحيى. ومحمد بن الحارث شيخ للطبراني. وأبو سعيد أخطل بن مويل، عن مسلم بن عبيد، وعنه العباس بن الوليد، وعبد الله بن يوسف التنيسي: المحدثون الجبيليون. وفاته: حميدان بن محمد الجبيلي، عن أبي الوليد أحمد بن أبي رجاء الهروي. وأحمد بن محمد الأنصاري الجبيلي، عن الفضل بن زياد القطان. وتمام بن كثير الجبيلي، عن عقبة بن علقمة، ويكنى أبا قدامة. ووزير بن القاسم الجبيلي، عن آدم، وعنه خيثمة. وأبو الحرم مكي بن الحسن بن المعافى الجبيلي، عن أبي القاسم بن أبي العلاء، وعنه السلفي، وضبطه كذا في التبصير. عبد رضا بضم الراء بن جبيل مصغرا في نسب قضاعة وهو جبيل بن عمار بن عمرو بن عوف بن كنانة بن عوف بن عذرة بن. زيد اللات بن رئدة، من ولده محمد بن عزار بن أوس بن ثعلبة بن حارثة بن مرة بن حارثة بن عبد رضا المذكور، قتله منصور بن جمهور، بالسند. وجبل، بضم الباء المشددة وفتح الجيم: ة بشاطيء دجلة من الجانب الشرقي منها موسى بن إسماعيل وليس بالتبوذكي، عن إبراهيم بن سعد. والحكم بن سليمان شيخ لابن أبي غرزة. وأحمد بن حمدان عن سعدان بن نصر. وإسحاق بن إبراهيم حافظ، أخذ عنه أبو سهل بن زياد القطان: المحدثون الجبليون. وفاته أبو الخطاب الجبلي، شاعر مجيد، سمع عبد الوهاب. وذو جبلة، بالكسر: ع، باليمن

وهي قوية كبيرة تحت جبل صبر، نسب إليها جملة من المحدثين، منهم علي بن منصور الجبلي، كان معاصرا للذهبي، ومنهم جماعة أدركهم الحافظ ابن حجر. وجبلة، بالضم: د بين عدن وصنعاء. الجبيلة كسفينة: القبيلة. قال ابن عباد: الجبلة، كالأبلة: السنة المجدبة يقال: أصابت بني فلان جبلة: أي سنة صعبة. قال: والتجبيل: التقطيع يقال: جبلت الشجرة: أي قطعتها. قال: وتجبل ما عنده: أي استنظفه. من المجاز: امرأة جبلة بالفتح، ومجبال كمحراب: أي غليظة عظيمة الخلق. وجبلة، محركة: ع بنجد وهي هضبة حمراء، بين الشريف والشرف، وقال نصر: قبلي أضاخ، به كانت الوقعة المشهورة بين بني عامر بن صعصعة وبين تميم وعبس وذبيان وبني فزارة. ويوم جبلة من أعظم أيام العرب، كما أوضحه الميداني في مجمع الأمثال. قالوا: وفي أيام جبلة ولد النبي صلى الله عليه وسلم، قال:ي قوية كبيرة تحت جبل صبر، نسب إليها جملة من المحدثين، منهم علي بن منصور الجبلي، كان معاصرا للذهبي، ومنهم جماعة أدركهم الحافظ ابن حجر. وجبلة، بالضم: د بين عدن وصنعاء. الجبيلة كسفينة: القبيلة. قال ابن عباد: الجبلة، كالأبلة: السنة المجدبة يقال: أصابت بني فلان جبلة: أي سنة صعبة. قال: والتجبيل: التقطيع يقال: جبلت الشجرة: أي قطعتها. قال: وتجبل ما عنده: أي استنظفه. من المجاز: امرأة جبلة بالفتح، ومجبال كمحراب: أي غليظة عظيمة الخلق. وجبلة، محركة: ع بنجد وهي هضبة حمراء، بين الشريف والشرف، وقال نصر: قبلي أضاخ، به كانت الوقعة المشهورة بين بني عامر بن صعصعة وبين تميم وعبس وذبيان وبني فزارة. ويوم جبلة من أعظم أيام العرب، كما أوضحه الميداني في مجمع الأمثال. قالوا: وفي أيام جبلة ولد النبي صلى الله عليه وسلم، قال: لم أر يوما مثل يوم جبله لما أتتنا أسد وحنظـلـه وغطفان والملوك أزفله

قال السهيلي: وحرب داحس كانت بعد يوم جبلة بأربعين سنة. أيضا: ة بتهامة زعموا أنها أول قرية بنيت بتهامة. أيضا: د بساحل بحر الشأم، منه سليمان بن علي الفقيه، عن أحمد بن عبد المؤمن وعثمان بن أيوب، وعبد الواحد بن شعيب الجبليون المحدثون. جبلة: ة بالبحرين. أيضا: ع بالحجاز، وقيل: سليمان بن علي المذكور قريبا منه. جبلة بن حارثة بن شراحيل القضاعي، أخو زيد، روى عنه فروة بن نوفل، وأبو عمرو الشيباني. جبلة بن عمرو بن الأزرق كذا في النسخ، والصواب: جبلة بن عمرو، وابن الأزرق، بإثبات واو العطف بينهما، وهما رجلان، فالأول أنصاري شهد أحدا ومصر وصفين، والثاني حمصي كندي، روى عنه راشد بن سعد. جبلة بن مالك بن جبلة، من رهط تميم الداري، له وفادة، وضبطه الأمير في ذيله على الاستيعاب بالحاء المهملة. جبلة بن الأشعر الخزاعي الكعبي، قيل: قتل عام الفتح، وهو مجهول. جبلة بن أبي كرب بن قيس الكندي، له وفادة، قاله أبو موسى. جبلة بن ثعلبة الخزرجي البياضي، شهد صفين مع علي. جبلة بن سعيد بن الأسود، له وفادة، قاله ابن سعد. وآخران غير منسوبين أحدهما: قال شريك: عن أبي إسحاق، عن رجل، عن عمه جبلة في قراءة: قل يا أيها الكافرون عند النوم. والثاني: قال ابن سيرين: كان بمصر رجل من الأنصار، يقال له: جبلة، صحابي جمع بين امرأة رجل وابنته من غيرها صحابيون رضي الله تعالى عنهم. جبلة بن سحيم أبو سويرة التيمي، ويقال: الشيباني الكوفي، عن معاوية وابن عمر، وعنه شعبة وسفيان، ثقة توفي سنة 125، وقد ذكره المصنف أيضا في س - و - ر. جبلة بن عطية عن ابن محيريز وغيره، وعنه هشام بن حسان، وحماد بن سلمة، ثقة، كذا في الكاشف للذهبي محدثان وابن سحيم تابعي، فكان ينبغي أن ينبهه عليه. وجبلة بن أيهم بن عمرو بن جبلة بن الحارث الأعرج بن جبلة بن الحارث الأوسط بن ثعلبة بن الحارث الأكبر بن عمرو بن حجر بن هند بن إمام بن كعب بن جفنة آخر ملوك غسان وهو الذي تنصر ولحق بالروم، وأخباره مشهورة. من ولده عمرو بن النعمان الجبلي نقله الحافظ والذهبي. وأما محمد بن علي الجبلي هكذا في النسخ، والصواب: محمد بن أحمد الجبلي فمن جبل الأندلس سمع بقي بن مخلد، مات سنة 313. ومحمد بن عبد الواحد الجبلي الحافظ ضياء الدين المقدسي، صاحب المختارة من جبل قاسيون بالشام، لأنه كان يسكنه. أبو جعفر محمد بن أحمد بن علي هكذا في النسخ، والصواب: محمد بن محمد بن علي الطوسي، عن أبي بكر بن خلف، وعنه السمعاني. وأحمد بن عبد الرحمن الجبليان، محدثان. وفاته إبراهيم بن محمد الجبلي المصيصي، شيخ للعشاري، سمع البغوي. ورجل جبيل الوجه، كأمير: أي قبيحه وهو مجاز. جبيلة كجهينة: قصبة بالبحرين. من المجاز: رجل جبل الرأس وكذا الوجه: إذا كان غليظهما قليل الحلاوة. رجل ذو جبلة، بالكسر : أي غليظ. والجبلة: الخلقة، قاله أبو عمرو. جبول كتنور: ة قرب حلب. جنبل كقنفذ: قدح غليظ من خشب والنون زائدة، هنا ذكره الجوهري، وسيأتي للمصنف ثانيا، ويأتي الكلام عليه. ومما يستدرك عليه:

جبل، محركة: والد معاذ الصحابي، رضي الله تعالى عنه، مشهور. وقال أبو عمرو: ركب أجبله: أي رأسه، وقيل: أغلظ ما يجد. وقال الليث: جبلة الجبل، بالكسر: تأسيس خلقته التي جبل عليها. والجبلة، كقردة: جمع جبل، بالكسر، بمعنى الجماعة، يقال: قبح الله جبلتكم، عن الفراء. والجبلة، بضمتين مشددة اللام، والجبيلة على فعيلة: بمعنى الخلقة، نقلهما شيخنا عن الصاغاني، في كتابه الموسوم بأسماء العادة، وسبق للمصنف خمس لغات، وهذه اثنتان، فصارت سبعة. وقال ابن عباد: يقال: أحسن الله جباله، ككتاب: أي خلقه المجبول عليه. والجبل كعضد: الجماعة، وبه قرأ الخليل: جبلا كثيرا نقله الصاغاني. ومن المجاز: الإجبال: المنع، يقال: سألناهم فأجبلوا: أي منعوا ولم ينولوا، نقله ابن عباد والزمخشري. وطلب حاجة فأجبل: أي أخفق. وجابل الرجل: إذا نزل الجبل، عن أبي عمرو. وناقة جبلة السنام: ناميته، وهو مجاز. ورجل جبل الرأس، بالفتح: غليظه. وسيف جبل ومجبال: لم يرقق. وهو جبل: إذا لم يتزحزح، تصور فيه معنى الثبات. ويقال: الجبل، كطمر: جمع جبلة، كطمرة، بمعنى الجماعة الكثيرة. وجبل الرجل: صار كالجبل في الغلظ. والجبلي: منسوب إلى الجبلة، كما يقال: طبيعي: أي ذاتي متنصل عن تدبير الجبلة في البدن، بصنع بارئه. ويونس بن ميسرة الجبلاني، بالضم، شامي، وذكره ابن السمعاني في الأنساب، بالحاء المهملة، ووهم، وتعقبه ابن الأثير. وخالد بن صبيح الجبلاني، محدث. وجبلان بن سهل بن عمرو: إليه ينسب الجبلانيون. وجبلة، محركة: جبل بضرية، ذو شعاب، قاله نصر. وجبيل، كزبير: موضع بين المشلل والبحر، قاله نصر أيضا. وأجبال صبح، بأرض الجناب: منزلة بني حصن بن حذيفة وهرم بن قطبة، وصبح: رجل من عاد، كان ينزله على وجه الدهر.

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR9.873 harf
جَبَلَهُ 1 جَبَلَهُ جبل جبله جبلة , (S, Msb, K,) aor. جَبُلَ (Msb, K) and جَبِلَ , (K,) inf. n. جَبْلٌ, (KL.) He (God) created him. (S, Msb, K, KL.) So in the phrase, جَبَلَهُ عَلَى كَذَا, (Msb,) or على الشَّىْءِ, (K,) He (God) created him with an adaptation, or a disposition, to such a thing, or to the thing; adapted him, or disposed him, by nature thereto. (Msb.) It is said in a trad., جُبِلَتِ
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR700 harf
جَبَلَ جَبَلَ I , U ( n. ac. جَبْل 1 ), a. Formed, created; shaped, modelled. b. Mixed. أَجْبَلَ أَجْبَلَ IV , a. Went to, was amongst the mountains. تَجَبَّلَ تَجَبَّلَ V , a. see IV . جَبْل جَبْل 1 , a. Creation, formation. b. Kneading. c. Rough, coarse. d. Hall, court. جِبْلَة جِبْلَة 2t , a. Make, composition; constitution; nature, temperament. جُبْلَة جُبْلَة 3t , a.
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR35.113 harf
جبل جَبَلَ - يَجْبِلُ (جَبَلَ - يَجْبُلُ) - جِبِلّ - جِبِلَّة - جَبَل - جِبَال جَبَلَ - يَجْبِلُ (جَبَلَ - يَجْبُلُ) + الكائن: يشتد ويصلب ويخشن ويقوى ويتماسك: يكون ذا تكوين صلب شديد متماسك قوي جِبِلّ: على وزن "فـِعـِلّ": اسم فاعل مبالغة صفة مشبهة من " جَبَلَ - يَجْبِلُ ": الخشن الصلب العتيد القوي الجبار: الذي يتعامل مع الأمور بصلابة وجفاء
Tamamını oku

Sîgalar(15)

Mücavir kökler49 mücavir (226 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. سير

    5 ortak ayet · Gezerler

  2. نحت

    3 ortak ayet · Yontulmuş taş demektir

  3. عهن

    2 ortak ayet · Taranmış yün demektir

  4. نسف

    2 ortak ayet · Toz halinde savurmak

  5. دكك

    2 ortak ayet · Üstü düz tümsek (plato) demektir

  6. بيت

    4 ortak ayet · Beyt ev demektir

  7. طير

    3 ortak ayet · “Tayr” kuş demektir

  8. موج

    2 ortak ayet · Dalga

  9. رأي

    8 ortak ayet · Raye bir yere konmuş, oranın özelliğini gösteren işaret…

  10. زول

    2 ortak ayet · “Zeval” öğle vaktinde güneşin en yüksekte olduğu yer…

  11. سحب

    2 ortak ayet · Fışkıran sudur

  12. أرض

    9 ortak ayet · Hayvanların sırtına sema, alt tarafına ard denir

Geçtiği ayetler(39)

Sîga sayfası: الْجِبَالُ
  1. وَلَوْ أَنَّ قُرْآنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتَى …

    DağlarŞayet Kur’an ile; dağlar yürütülmüş veya yeryüzü parçalanmış, yahut ölüler konuşturulmuş olsaydı; kafirler yine de inanmazlardı. Halbuki bütün işler Allah’a aittir. İnananlar hala anlamadılar mı ki; Allah dileseydi bütün insanları doğru yola eriştirirdi. Ve yaptıklarından dolayı Allah’ın vaadi yerine gelene kadar küfredenlerin ya başına veya evlerinin yakınına bir bela gelirdi. Şüphesiz Allah, verdiği sözden caymaz.

  2. وَقَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ اللَّهِ مَكْرُهُمْ وَإِنْ كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبَالُ

    DağlarGerçekten onlar, düzenlerini kurmuşlardı. Halbuki dağları oynatacak güçte olsa bile, onların bu düzenleri hep Allah’ın elindeydi.

  3. تَكَادُ السَّمَوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْأَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا

    DağlarNeredeyse gökler parçalanacak, yer yarılacak ve dağlar göçecekti;

  4. وَتَسِيرُ الْجِبَالُ سَيْرًا

    DağlarDağlar, yürüdükçe yürür.

  5. وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا

    DağlarDağlar, ufalandıkça ufalandığı;

  6. وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ

    DağlarDağlar ise atılmış pamuk gibi.

  7. يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيبًا مَهِيلًا

    DağlarO gün; yeryüzü ve dağlar sarsılır. Ve dağlar yumuşak kum yığını haline gelir.

  8. وَإِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْ

    DağlarDağlar atıldığı zaman,

  9. وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا

    DağlarDağlar yürütülmüş, serab olmuştur.

  10. وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ

    DağlarDağlar yürütüldüğü zaman;

Sîga sayfası: وَالْجِبَالُ
Sîga sayfası: وَالْجِبَالَ

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökجبل
YapıÜçlü
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerطود, علم, رسو
Zıt Kökسهل
Çekirdek Özet 1Yoğunlaşma, katılık ve kütlesel yükselme ile oluşan sabit cisim
Çekirdek Özet 2Kozmik dengenin ve değişmez fıtrî yaratılış dokusunun somut timsali
Çekirdek Özet 3Fiziksel ve fıtrî planda sarsılmaz dayanıklılık, ağırlık ve temel yapı
Kritik Hata RiskiKökün yalnızca coğrafi bir yükselti (dağ) olarak anlaşılıp fıtrat ve yaratılış kanununu kuran ontolojik ağırlığının göz ardı edilmesi

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
جبKütlesel yoğunlaşma, kesip ayırma, içi dolgun veya çukur bir biçim oluşturma; جبب (kesme, kuyu), جبت (katı put, kütle), جبر (kırığı sarıp kaynaştırma, zorla toparlama), جبه (alın, sert yüzey), جبي (su toplama, havuz yapma) köklerinde olduğu gibi bir maddeyi toplama, sertleştirme ve sınırlandırmaلTemel kütlesel yoğunlaşmaya dikey boyut, kalıcılık ve fıtrî bir kuruluş (dokusal süreklilik) ekleyerek kütleyi yükselen, yekpare ve sert bir mimariye (جبل) dönüştürmüştür

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
جDeğnek, deve; taşıma, yol alma, toplamaKütleyi bir araya toplama, yükü ve ağırlığı bünyesinde barındırma
بEv, çadır; iç, barınma, içinde olmaİçsel bütünlük, sığınılacak korunaklı bir iç hacim ve zemin kurma
لÇoban değneği, üvendire; yöneltme, öğretme, bağlamaDikey yönde uzanma, bağlayıcılık, sınırları belirleme ve sabitleme
جبلAğırlığı toplayıp sağlam bir iç yapı kurarak yukarıya doğru yükselen ve sabitleyen kütleTaş ve toprağın sıkışarak yukarı doğru yükselmesi; varlığın fıtrî dokusunun sağlam bir nizamla inşa edilmesi hareketini ifade eder

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamYerin katı, yüksek ve yekpare kütlesi; kuyuda kazı yapılırken ulaşılan delinmez sert taş tabakası
Cahiliye şiiri kullanımıel-A‘şâ, devesinin hörgücünün sağlamlığını ve etli yapısını taş kütlesine benzeterek şöyle der: وطَالَ السّنامُ على جَبْلَةٍ / كخَلْقاءَ مِن هَضَباتِ الحَضَن
Erken Arapça kullanımKuyucuların kazarken delinemez sert kayaya ulaşmalarını anlatmak için حَفَرَ القومُ فأجْبَلُوا ifadesi kullanılmış; mecazen sözü kesilip tıkanan hatip için de bu kalıp işletilmiştir

Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.

Sami etimolojik katman

Sami dilleri ailesinde جبل kökü, hem fiziksel coğrafi yükseltiyi hem de sınır ve çevreleme olgusunu ifade eden arkaik bir morfolojiye dayanır. İbranicede yer alan גְּבוּל (gevul / gəḇūl) biçimi «sınır, hudut, kuşatılmış dağlık bölge» anlamına gelirken, גַּבְלוּת (gavlut) «örülmüş, dokunmuş yapı» anlamını taşır. Süryanicede ܓܒܠ (g-b-l) kökü «yoğurmak, şekil vermek, çamurdan kurmak, fıtrat vermek» manasında olup Arapçadaki جَبَلَ اللهُ الخَلْقَ (Allah varlığı fıtrat üzere kurdu) ifadesiyle doğrudan fonetik ve anlamsal örtüşme sergiler. Akadcada doğrudan bir dağ adı olarak bulunmasa da kablu/gablu (orta, sınır, merkez) kelimesiyle dolaylı bir hat çizer. Arapça, kökün bu iki damarını (fiziksel yüksek kütle ile yoğrulmuş fıtrî hilkat/hamur dokusu) tek bir semantik eksende birleştirmiş; dağın yer kabuğundaki sınırlayıcı ve kazık işlevini, insanın bünyesindeki sarsılmaz fıtrat dokusuyla (جبلة) eşleştirmiştir.

Güven Kesin

Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith Syriac Lexicon, Maqāyīs al-Lugha.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönSertleşme, yoğunlaşma ve yükselmeMaddenin yoğrularak sert bir doku kazanması; toprağın dağa, mizacın fıtrata dönüşmesiKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice גבול (hudut, bölge) ve Süryanice ܓܒܠ (yoğurmak, biçimlendirmek)Coğrafi sınır ile ontolojik biçimlendirme ve fıtrat anlamlarının Sami havzasında ortak oluşuKesin
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik katmanda katılaşma ve kütle oluşturma tabanıÇamur ve kilin pişerek ya da kuruyarak yekpare taşlaşması olgusuyla bağlantılı arkaik tasarımlarMuhtemel

Kaynak Lisān al-ʿArab, HALOT, Payne Smith.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
جبلAnlamlıYükselti, sert kütle, fıtratDağ, büyük insan topluluğu, sağlam dokunmuş yapıHedef kök; Kur'an'da geçer
جلبAnlamlıÇekip getirmek, kabuk bağlamakBir şeyi uzaktan kendine çekmek; yaranın üstünde sert tabaka oluşmasıKökün katılaşma ve çekme unsuruyla ortak taban; Kur'an'da geçer
بجلAnlamlıBüyütmek, yetinmek, ululamakBir şeye saygı duyup onu kütlesel olarak yüceltmekHedef kökle hacimce ve makamca büyüklük yönünden ilişkili; Kur'an'da geçmez
بلجAnlamlıAçılmak, parlamak, aydınlanmakSabahın aydınlanması, engelsiz ve berrak bir şekilde ortaya çıkmaZıt yönlü bir hareket; kapalılığın ve kütlesel sertliğin yarılması; Kur'an'da geçmez
لجبAnlamlıUğuldamak, dalgalanmakKalabalığın veya denizin kütlesel olarak çıkardığı gürültülü sesBüyük kütlenin hareket ve yankı hali; Kur'an'da geçmez
لبجAnlamlıYere çarpmak, sermekBir nesneyi sertçe zemine vurup yaymakKütlenin yerle olan sert teması; Kur'an'da geçmez

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
جبلMerkezYükselti, sarsılmaz kütle, fıtrat dokusuMaddenin katılaşıp yükselerek kazıklaşması ve yaratılışın değişmez hamuruKendinde sertlik, hacimce büyüklük ve ontolojik yerleşiklik taşır
طودKomşuYüksek ve azametli dağÖzellikle genişlik ve ufuktaki kütlesel büyüklüğü bildirirKök anlamında fıtrat dokusu veya kazık işlevi değil, yalnızca büyüklük öne çıkar
علمKomşuBelirti, yol işareti olan sivri dağYol gösterici işaret olma vasfıyla öne çıkan münferit yükseltiKütlenin yapısından ziyade gözlemlenebilir işaret değeri esastır
رسوKomşuSabitlenme, demirleme, derin kökYerin sarsılmasını önleyen ve derinlemesine sabitleyen denge unsuruDağın morfolojisinden çok dengeleyici ve tutucu işlevini ifade eder
سهلZıtDüzlük, yumuşak zemin, kolaylıkAyak basması ve işlenmesi zahmetsiz olan engebesiz toprakSert, sarp ve fıtraten delinmez kütlenin tam karşıtıdır

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaجبلDağ, fıtrat, büyük kitleHem coğrafi kütleyi hem de yaratılış dokusunu karşılarKesin
LatinceMons, naturaDağ, fıtrat/yaratılışMons sadece coğrafi kütleyi karşılarken, kökün fıtrat boyutunu natura verirGüçlü
İngilizceMountain, innate natureDağ, fıtrî bünyeTek bir sözcük her iki alanı kapsamaz; morfoloji ile hilkat ayrışırGüçlü
AlmancaBerg, NaturanlageDağ, fıtrî donanımKütlesel yükselti ile insanın yoğrulduğu temel yapı iki ayrı kelimedirGüçlü
FransızcaMontagne, constitution naturelleDağ, doğal yapıMaddî yükselti ve ontolojik doku kavramsal olarak parçalanarak karşılanırGüçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
الْجِبَالُ / الْجَبَلَYeryüzünün sarsılmaz dengesi ve ağırlığı olan jeolojik yükseltilerYaratılışın sağlamlığı, kıyametteki çözülüş ve tecelli sahneleri; A‘râf 7:143, Nahl 16:15, Hacc 22:18
جِبَالٍGökyüzündeki kütlesel dolu ve bulut yığınlarıTabiat hadiselerinin büyüklüğü ve dehşeti; Nûr 24:43
جِبِلًّا / جِبِلَّةَDeğişmez fıtrat dokusuna sahip büyük insan kütlesi, nesillerTarihsel topluluklar, insanın yaratılış dokusu ve şeytanın saptırdığı halklar; Şuarâ 26:184, Yâsîn 36:62

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamFıtrat ve tecelli bahsiDağın tecelli karşısında parçalanması ve insanın fıtrî kabiliyetinin cebir mi ihtiyar mı olduğu meselesiVarlığın en dayanıklı kütlesinin bile ilahî kudret karşısındaki zayıflığı
FıkıhHarem sınırları, arazi türleri ve kıble tayiniDağların mülkiyeti, ihya edilemeyen sarp arazinin statüsü ve doğal sınır tayiniMülkiyete konu olamayan doğal engel ve koruyucu sınır hattı
TefsirKozmolojik ayetler ve kıyamet tasvirleriDağların yer için kazık kılınması ile kıyamette yün gibi atılmasının ontolojik anlamıFiziksel düzenin ve sarsılmaz dengenin nihai bozulması
HadisUhud sevgisi ve ahlakî metanetUhud dağının aidiyeti ve dağlar gibi ağır sevap/günah metaforlarıSarsılmaz ve yerinden oynamaz ahlakî duruş ve manevi hacim

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniVarlık nizamı ve fıtratTemel ontolojik dokuİtikadi kararlılık ve sarsılmaz teminatİlahî iradenin varlığa yerleştirdiği değişmez yaratılış kanunudurGüçlü
İlmiJeoloji ve yer kabuğu fiziğiDengeleyici izostasi unsuruYerkürenin dengelenmesi ve kök salmaKökleri manto tabakasına inen ağırlık merkezleriyle sarsıntıyı önlemeKesin
SiyasiDoğal sınırlar ve jeopolitikAşılmaz savunma hattıToplumları koruma ve sınır belirlemeCoğrafi olarak siyasal egemenlik alanlarını doğal biçimde paylaştırmaGüçlü
İktisadiDoğal kaynaklar ve su havzalarıSabit sermaye ve rezervMaden ve suyun depolanıp dağıtılmasıToplumun ortak faydalandığı zenginlik ve su kaynaklarının menbaıGüçlü

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerPotansiyel kuyu ve atalet momenti (kütleçekimsel denge)Kütlenin bir merkezde toplanarak sisteme kinetik sarsıntılara karşı direnç kazandırmasıGüçlü
Beşeri bilimlerKurumsal yapı ve fıtrî/toplumsal doku (sosyal matris)Bir toplumun kolay kolay değiştirilemeyen tarihsel hafızası, ahlakî omurgası ve geleneksel sağlamlığıGüçlü

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökün yalnızca cansız, durağan bir coğrafi yer şekli olarak görülüp جبلة (fıtrî doku, bünye) ile bağının koparılması
Kur'an içi daha geniş anlamHem yeryüzünün sarsıntısını önleyen kozmik bir denge unsuru hem de insandaki değiştirilemez yaratılış fıtratı ve büyük insan kütleleridir
Yanlış anlamanın doğuracağı hataDağlarla ilgili ayetlerin yalnızca peyzaj tasviri sayılması; fıtrat ile tabiat yasaları arasındaki ontolojik sürekliliğin gözden kaçırılması

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın kâinat mimarisi ile insan fıtratı arasında kurduğu organik bağı gösterir; taşın sertliği ile insanın yaratılış dokusunu tek bir kavramsal kökte birleştirir.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Yaratılışın nizamını kuran kozmolojik ayetlerde (örneğin Nebe 78:7, Nahl 16:15), kıyametteki büyük çözülüş tasvirlerinde (örneğin Kâria 101:5) ve insan fıtratının sapmasını anlatan uyarılarda (örneğin Yâsîn 36:62).
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Tabiatın başıboş ve rastlantısal olduğu algısını düzeltir; dağların birer ağırlık ve kazık, insanın da ilahî bir kalıpla yoğrulmuş sorumlu bir fıtrat taşıdığını gösterir.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamTaş ve toprağın yoğrularak sertleşmesi, yükselip yer kabuğuna kök salarak devasa bir kütle haline gelmesi.
  • Soyut anlamVarlığın kurucu hamuruna işlenmiş, dış tesirlerle kolayca bozulmayan fıtrî sağlamlık, metanet ve toplumsal süreklilik.
  • Sistematik karşılıkBir sistemin sarsıntıya ve kaosa kapılmasını engelleyen kurucu kütleçekimsel merkez veya dokusal omurga.
  • LaTeX modeliS=∫0T(∇M⋅κ)dt+Φ(F)
  • LaTeX açıklamasıModelde M, toplanan ve yoğunlaşan kütleyi; ∇M, kütlenin dikey yönde yükseliş gradyanını; κ, bu yükseltinin yer kabuğuna kazık gibi çakılarak sağladığı sabitleme katsayısını temsil eder. Zamana (t) bağlı bu integral, jeolojik ve fiziki boyuttaki dağın oluşum ve denge sürecini verir. Φ(F) ise toplanan bu sertliğin insanın yaratılış dokusuna ve fıtrî donanımına (F) intikal eden potansiyel enerjisini ifade ederek kökün her iki anlam kutbunu tek bir yapıda birleştirir.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ج