عزم

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ع-ز-م7 sîga, 68 mücavir kök, 9 ayet, 7 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.عرفخطبغفرعَزَمُواعزمعَزْمًاصبرالْعَزْمِأمرعَزْمِتَعْزِمُوافظظبلغكنن

KökSîga 7Ayet 9Sure 7Mücavir 68

▶ Ağı aç (3B)

عزم

ع - ز - م

KÖK
  • 9 geçiş
  • 9 ayet
  • 7 sîga
  • 12 sözlük

Kur'an'daki karşılığı: Kesin karar

Notlarım

Sözlükler(12)

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR4.704 harf
باب العين و الزاي والميم معهما ع ز م- ز ع م- م ع ز- ز م ع- م ز ع مستعملات ع م ز مهمل عزم: العَزْمُ: ما عَقدَ عليه القلبُ أنَّكَ فاعلهُ، أو من أمرٍ تيقّنْتَهُ. وما لفلان عزيمة، أي: ما يثُبتُ على أمرٍ يَعْزُِم عليه، وما وجدنا له عَزْما، وإن رأيه لذو عزم. والعزيمة: الرُّقَى ونحوها يعزم على الجنّ ونحوها من الأرواح، ويجمع: عزائم. وعزائم القرآن: الآيات التي يقرأ بها على ذوي الآفات لما يرجى من
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR366 harf
عَزَمْتُ على كذا عَزْماً وعُزْماً بالضم وعَزيمَةً وعَزيماً، إذا أردت فعله وقطعت عليه. قال الله تعالى: "ولم نَجِد له عَزْماً" أي صَريمةَ أمرٍ. ويقال أيضاً: عَزَمْتُ عليك، بمعنى أقسمت عليك. واعْتَزَمْتُ على كذا وعَزَمْتُ بمعنًى. والاعْتِزامُ: لزوم القصد في المشي. والعَزائِمُ: الرُقَى. الأصمعي: العَوْزَمُ: الناقةُ المسنَّةُ وفيها بقيَّةٌ من شباب. والعَوْزَم: العجوزُ.
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR12.204 harf
باب العين والزاي مع الميم عزم ، زمع ، زعم ، مزع ، معز : مستعملة . عزم : قال الله جلّ وعزّ : ( مَّعْرُوفٌ فَإِذَا عَزَمَ ) ( محمد : 21 ) سمعت المنذري يقول : سمعت أبا الهيثم يقول في قوله تعالى : ( مَّعْرُوفٌ فَإِذَا عَزَمَ ( هو فاعل معناه المفعول ، وإنما يُعْزَم الأمر ولا يَعزِم ، والعزم للإنسان لا للأمر . قال : وهكذا كقولهم : هَلَك الرجلُ وإنما أُهْلِكَ . وقال الزجّاج في قوله : ( مَّعْرُوفٌ
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR6.316 harf
(باب العين والزاء وما يثلثهما) (عزف) العين والزاء والفاء أصلانِ صحيحان، أحدهما يدلُّ على الانصراف عن الشَّيء، والآخر على صوت من الأصوات. فالأوَّل قول العرب: عَزَفت عن الشَّيء إذا انصرفتَ عنه. والعَزُوف: الذي لا يكاد يثبُت على خُلَّة خليل قال: ألم تعلمي أنِّي عزوفٌ عن الهوى *** إذا صاحبي في غير شيء تغضَّبا([1]) وقال الفَرزدق: * عزَفْتَ بأعشاشٍ وما كدتَ تعزِفُ([2]) * والأصل الثاني: العَزيف:
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR405 harf
- العزم والعزيمة: عقد القلب على إمضاء الأمر، يقال: عزمت الأمر، وعزمت عليه، واعتزمت. قال: ﴿فإذا عزمت فتوكل على الله﴾ [آل عمران/ 159]، ﴿ولا تعزموا عقدة النكاح﴾ [البقرة/235]، ﴿وإن عزموا الطلاق﴾ [البقرة/227]، ﴿إن ذلك لمن عزم الأمور﴾ [الشورى/43]، ﴿ولم نجد له عزما﴾ [طه/115]، أي: محافظة على ما أمر به وعزيمة على القيام. والعزيمة: تعويذ، كأنه تصور أنك قد عقدت بها على الشيطان أن يمضي إرادته فيك. وجمعها:
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR289 harf
ع ز م اعتزم الفرس في عنانه إذا مرّ جامحاً لا ينثني‏.‏ قال‏:‏ سبوح إذا اعتزمت في العنان مروح ململمة كالحجر وعزمت على الأمر واعتزمت عليه‏.‏ وإن رأيه لذو عزيم‏.‏ ورقاه بعزائم القرآن وهي الآيات التي يرجى البرء ببركتها‏.‏ ويقال للرقي‏:‏ العزائم‏.‏ وعزّمت عليك لمّا فعلت كذا بمعنى أقسمت‏.‏
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR6.118 harf
العَزْمُ: الجِدُّ. عَزَمَ على الأَمر يَعْزِمُ عَزْماً ومَعْزَماً ومَعْزِماً وعُزْماً وعَزِيماً وعَزِيمةً وعَزْمَةً واعْتَزَمَه واعْتَزمَ عليه: أَراد فِعْلَه. وقال الليث: العَزْمُ ما عَقَد عليه قَلْبُك من أَمْرٍ أَنَّكَ فاعِلُه؛ وقول الكميت: يَرْمي بها فَيُصِيبُ النَّبْلُ حاجَته طَوْراً، ويُخْطِئُ أَحْياناً فيَعْتَزِمُ قال: يَعودُ في الرَّمْي فَيَعْتَزِمُ على الصواب فيَحْتَشِدُ فيه، وإِن شئت قلت
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR253 harf
* ع ز م * * عَزَ * على كذا أراد فعله وقطع عليه وبابه ضرب و * عُزْما * بوزن قفل و * عَزِيماً * و * عَزيمةً * أيضا قال الله تعالى ﴿ولم نجد له عَزْماً﴾ أي صريمة أمر و * اعْتَزَمَ * بمعنى * عَزَم * و * عَزَمْتُ * عليك بمعنى أقسمت و * العَزَائِمُ * الرُّقى
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR7.217 harf
| | ( عَزَمَ عَلَى الأَمْرِ يَعْزِم عَزْمًا ) بالفَتْح | ( ويَضَمُّ ، ومَعْزَمًا كَمَقْعَدٍ ومَجْلِسٍ ، | وعُزْمانًا بالضَّمِّ ) وعَزْمَةً ( وعَزِيمًا وعَزِيمَةً ) ، | اقْتَصر الجَوْهَرِيُّ منهن على الأَوَّلَيْن | والأَخِيرَين . | | ( و ) قال ابنُ بَرِّي : ( عَزَمَه ) وعَزَم عليه | بِمَعْنًى ، وأَنْشَدَ للأسوَدِ بنِ عُمارةَ النَّوْفَلِيِّ : | % ( خَلِيلَيَّ من سُعْدَى أَلِمَّا فَسلِّمَا % | عَلَى
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR10.449 harf
عَزَمَ عَلَيْهِ 1 عَزَمَ عَلَيْهِ ذ , (S, Msb, K,) aor. عَزِمَ , (Msb, K,) inf. n. عَزْمٌ (S, Msb, K) and عُزْمٌ (S, K) and عَزْمَةٌ (TA) and عُزْمَانٌ (K) and عَزِيمَةٌ and عَزِيمٌ (S, K) and مَعْزَمٌ and مَعْزِمٌ; (K;) and عَزَمَهُ; (Msb, K;) both signify the same; (IB, TA;) and ↓ اعتزم عَلَيْهِ, (S, K,) and ↓ اعتزمهُ; and ↓ تعزّم [app. تعزّم عليه, but accord. to the TK تعزّمهُ]; (K;) [He
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.722 harf
عَزَمَ عَزَمَ I ( n. ac. عَزْم 1 , عُزْم 3 , عَزَمَة 4t , مَعْزَم 17 , عَزِيْم 25 , عَزِيْمَة 25t , عُزْمَاْن 35 ) a. [ acc. or 'Ala ], Resolved, decided, determined upon. b. Executed, carried out ( resolution ). c. Was resolved upon, decided ( affair ). d. [ acc. & 'Ala ] [ coll. ], Summoned, invited to; requested to; conjured to. e. Conjured, used enchantments. عَزَّمَ عَزَّمَ
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR16.502 harf
عزم عَزَمَ - يَعْزِمُ - عَزْم عَزَمَ - يَعْزِمُ + كائن + أمراً: ينوي فعله بشكل أكيد: يختار من غير تراخ أمرا دون غيره، وينوي فعله حتماً: بعد انتهاء التفكير في أمر، يقع اختياره على عدد من الأحكام المختلفة كلها قريبة من الصواب، ولكنه يرجح أحد الأحكام بأنه هو الأصوب، ويختاره للتنفيذ دون غيره منعاً للتردد والتراخي في الفعل عَزْم: اسم فعل " عَزَمَ
Maddenin bağlantısı

عزم عَزَمَ - يَعْزِمُ - عَزْم عَزَمَ - يَعْزِمُ + كائن + أمراً: ينوي فعله بشكل أكيد: يختار من غير تراخ أمرا دون غيره، وينوي فعله حتماً: بعد انتهاء التفكير في أمر، يقع اختياره على عدد من الأحكام المختلفة كلها قريبة من الصواب، ولكنه يرجح أحد الأحكام بأنه هو الأصوب، ويختاره للتنفيذ دون غيره منعاً للتردد والتراخي في الفعل عَزْم: اسم فعل " عَزَمَ - يَعْزِمُ ": اختيار من غير تراخ ولا تردد، لأمر واحد من مجموعة أوامر متاحة كلها قريبة من الصواب: وهو كذلك ما يكون بفعل " عَزَمَ - يَعْزِمُ ": الأمر الذي تم اختياره دون غيره من غير تراخ ولا تردد واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " الحركة الذاتية بالثوران والفوران والسعي والنشاط والتحفز والهمة لبدء الفعل وإنفاذه "، وهي: حَرَضَ - يَحْرُضُ (حَرِضَ - يَحْرَضُ)، هَمَّ - يَهُمُّ (اللازم)، عَزَمَ - يَعْزِمُ، نَشَطَ - يَنْشُطُ (نَشَطَ - يَنْشِطُ)، سَعَى - يَسْعَى، حَفِيَ - يَحْفَى عَزَمَ ﴿وإن عزموا الطلاق فإن الله سميع عليم(227)﴾ البقرة ﴿ولا جناح عليكم فيما عرضتم به من خطبة النساء أو أكننتم في أنفسكم علم الله أنكم ستذكرونهن ولكن لا تواعدوهن سرا إلا أن تقولوا قولا معروفا ولا تعزموا عقدة النكاح حتى يبلغ الكتاب أجله واعلموا أن الله يعلم ما في أنفسكم فاحذروه واعلموا أن الله غفور حليم(235)﴾ البقرة ﴿فبما رحمة من الله لنت لهم ولو كنت فظا غليظ القلب لانفضوا من حولك فاعف عنهم واستغفر لهم وشاورهم في الأمر فإذا عزمت فتوكل على الله إن الله يحب المتوكلين(159)﴾ آل عمران ﴿طاعة وقول معروف فإذا عزم الأمر فلو صدقوا الله لكان خيرا لهم(21)﴾ محمد عَزْم ﴿يابني أقم الصلاة وأمر بالمعروف وانه عن المنكر واصبر على ما أصابك إن ذلك من عزم الأمور(17)﴾ لقمان ﴿ولمن صبر وغفر إن ذلك لمن عزم الأمور(43)﴾ الشورى ﴿لتبلون في أموالكم وأنفسكم ولتسمعن من الذين أوتوا الكتاب من قبلكم ومن الذين أشركوا أذى كثيرا وإن تصبروا وتتقوا فإن ذلك من عزم الأمور(186)﴾ آل عمران ﴿فاصبر كما صبر أولوا العزم من الرسل ولا تستعجل لهم كأنهم يوم يرون ما يوعدون لم يلبثوا إلا ساعة من نهار بلاغ فهل يهلك إلا القوم الفاسقون(35)﴾ الأحقاف ﴿ولقد عهدنا إلى آدم من قبل فنسي ولم نجد له عزما(115)﴾ طه مختار الصحاح ● [عزم] ع ز م: عَزَم على كذا أراد فعله وقطع عليه وبابه ضرب و عُزْما بوزن قفل و عَزِيماً و عَزيمةً أيضا قال الله تعالى ﴿ولم نجد له عَزْماً﴾ أي صريمة أمر و اعْتَزَمَ بمعنى عَزَم و عَزَمْتُ عليك بمعنى أقسمت و العَزَائِمُ الرُّقى الراغب عزم - العزم والعزيمة: عقد القلب على إمضاء الأمر، يقال: عزمت الأمر، وعزمت عليه، واعتزمت. قال: }فإذا عزمت فتوكل على الله﴿[آل عمران/ 159]،﴾ولا تعزموا عقدة النكاح﴿[البقرة/235]،﴾وإن عزموا الطلاق﴿[البقرة/227]،﴾إن ذلك لمن عزم الأمور﴿[الشورى/43]،﴾ولم نجد له عزما{ [طه/115]، أي: محافظة على ما أمر به وعزيمة على القيام. والعزيمة: تعويذ، كأنه تصور أنك قد عقدت بها على الشيطان أن يمضي إرادته فيك. وجمعها: العزائم. ملخص اللسان: 1. عَزَمَ على الأَمر يَعْزِمُ: العَزْمُ: الجِدُّ. عَزَمَ على الأَمر: أَراد فِعْلَه. 2. والعَزْمُ ما عَقَد عليه قَلْبُك من أَمْرٍ أَنَّكَ فاعِلُه؛ 3. وعَزَم عليه ليَفْعَلنَّ: أَقسَمَ. 4. والعزائمُ: الرُّقَى. وأُولُو العَزْمِ من الرُّسُلِ: الذينَ عَزَمُوا على أَمرِ الله فيما عَهِدَ إليهم، 5. والعَزْمُ: الصَّبْرُ. لسان العرب ● - عزم: العَزْمُ: الجِدُّ. عَزَمَ على الأَمر يَعْزِمُ عَزْماً ومَعْزَماً ومَعْزِماً وعُزْماً وعَزِيماً وعَزِيمةً وعَزْمَةً واعْتَزَمَه واعْتَزمَ عليه: أَراد فِعْلَه. وقال الليث: العَزْمُ ما عَقَد عليه قَلْبُك من أَمْرٍ أَنَّكَ فاعِلُه؛ وقول الكميت: يَرْمي بها فَيُصِيبُ النَّبْلُ حاجَته طَوْراً، ويُخْطِئُ أَحْياناً فيَعْتَزِمُ قال: يَعودُ في الرَّمْي فَيَعْتَزِمُ على الصواب فيَحْتَشِدُ فيه، وإِن شئت قلت يَعْتزِمُ على الخطإِ فَيَلِجُ فيه إن كان هَجاهُ. وتَعَزَّم: كعَزَم؛ قال أَبو صخر الهذلي: فأَعْرَضنَ، لَمَّا شِبْتُ، عَني تَعَزُّماً، وهَلْ لِيَ ذَنْبٌ في اللَّيالي الذُّواهِبِ؟ قال ابن بري: ويقال عَزَمْتُ على الأَمر وعَزَمْتُه؛ قال الأَسْود بن عُمارة النَّوْفَليُّ. خَلِيلَيَّ منْ سُعْدَى، أَلِمّاً فسَلِّمَا على مَرْيَمٍ، لا يُبْعِدُ اللهُ مَرْيَمَا وقُولا لها: هذا الفراقُ عَزَمْتِه فهلْ مَوْعِدٌ قَبْل الفِراقِ فيُعْلَما؟ وفي الحديث: قال لأَبي بَكْرٍ مَتى تُوتِرُ؟ فقال: أَوَّلَ الليلِ، وقال لِعُمَر: متى تُوتِرُ؟ قال: مِن آخرِ الليلِ، فقال لأَبي بَكرٍ: أَخَذْتَ بالحَزْم، وقال لِعُمَر: أَخَذْتَ بالعَزْمِ؛ أَراد أَن أَبا بكرٍ حَذِرَ فَوات الوِتْرِ بالنَّوْم فاحْتاطَ وقدَّمَه، وأَن عُمَر وَثِقَ بالقوّةِ على قيام الليل فأَخَّرَه، ولا خَيرَ في عَزْمٍ بغير حَزْمٍ، فإِن القُوَّة إِذا لم يكن معها حَذَرٌ أَوْرَطَتْ صاحبَها. وعَزَمَ الأَمرُ: عُزِمَ عليه. وفي التنزيل: فإِذا عَزَمَ الأَمرُ؛ وقد يكون أَراد عَزَمَ أَرْبابُ الأَمْرِ؛ قال الأَزهري: هو فاعل معناه المفعول، وإنما يُعْزَمُ الأَمرُ ولا يَعْزِم، والعَزْمُ للإنسان لا لِلأمرَِ، وهذا كقولهم هَلكَ الرجلُ، وإنما أُهْلِك. وقال الزجاج في قوله فإذا عَزَمَ الأَمرُ: فإذا جَدَّ الأَمرُ ولَزِمَ فَرْضُ القتال، قال: هذا معناه، والعرب تقول عَزَمْتُ الأمرَ وعَزَمْتُ عليه؛ قال الله تعالى: وإن عَزَموا الطَّلاقَ فإن الله سميع عليم. وتقول: ما لِفلان عَزِيمةٌ أي لا يَثْبُت على أمرٍ يَعْزِم عليه. وفي الحديث: أنه، صلى الله عليه وسلم، قال: خَيرُ الأُمُورِ عَوازِمُها أي فَرائِضُها التي عَزَمَ اللهُ عليك بِفِعْلِها، والمعنى ذواتُ عَزْمِها التي فيه عَزْمٌ، وقيل: معناه خيرُ الأُمورِ ما وَكَّدْتَ رَأْيَك وعَزْمَك ونِيَّتَك عليه وَوَفَيْتَ بعهد الله فيه. وروي عن عبد الله بن مسعود أنه قال: إن الله يُحِبُّ أن تُؤتَى رُخَصُه كما يُحِبُّ أن تُؤتَى عَزائِمُه؛ قال أبو منصور: عَزائِمُه فَرائِضُه التي أَوْجَبَها الله وأَمَرنا بها. والعَزْمِيُّ من الرجال: المُوفي بالعهد. وفي حديث الزكاة: عَزْمةٌ مِنْ عَزَماتِ اللهِ أي حَقٌّ مِنْ حُقوقِ الله وواجبٌ مِنْ واجباته. قال ابن شميل في قوله تعالى: كُونوا قِرَدَةً؛ هذا أَمرٌ عَزْمٌ، وفي قوله تعالى: كُونوا رَبَّانِيِّينَ؛ هذا فرْضٌ وحُكْمٌ. وفي حديث أُمّ سَلَمة: فَعزَمَ اللهُ لي أي خَلَقَ لي قُوَّةٌ وصبْراً. وعَزَم عليه ليَفْعَلنَّ: أَقسَمَ. وعَزَمْتُ عليكَ أي أَمَرْتُك أمراً جِدّاً، وهي العَزْمَةُ. وفي حديث عُمر: اشْتدَّتِ العزائمُ؛ يريد عَزَماتِ الأُمراء على الناس في الغَزْو إلى الأقطار البعيدة وأَخْذَهُم بها. والعزائمُ: الرُّقَى. وعَزَمَ الرَّاقي: كأَنه أَقْسَمَ على الدَّاء. وعَزَمَ الحَوَّاءُ إذا اسْتَخْرَجَ الحيّة كأَنه يُقْسِم عليها. وعزائمُ السُّجودِ: ما عُزِمَ على قارئ آيات السجود أن يَسْجُدَ لله فيها. وفي حديث سجود القرآن: ليستْ سَجْدَةُ صادٍ من عزائِمِ السُّجودِ. وعزائمُ القُرآنِ: الآياتُ التي تُقْرأُ على ذوي الآفاتِ لما يُرْجى من البُرْءِ بها. والعَزِيمةُ مِنَ الرُّقَى: التي يُعزَمُ بها على الجِنّ والأَرواحِ. وأُولُو العَزْمِ من الرُّسُلِ: الذينَ عَزَمُوا على أَمرِ الله فيما عَهِدَ إليهم، وجاء في التفسير: أن أُولي العَزْمِ نُوحٌ (* قوله «نوح إلخ» قد اسقط المؤلف من عددهم على هذا القول سيدنا عيسى عليه الصلاة والسلام كما في شرح القاموس) وإبراهيمُ وموسى، عليهم السلام، ومحمّدٌ، صلى الله عليه وسلم، مِنْ أُولي العَزْم أَيضاً. وفي التنزيل: فاصْبِرْ كما صَبَرَ أُولو العَزْمِ، وفي الحديث: ليَعْزِم المَسأَلة أي يَجِدَّ فيها ويَقْطَعها. والعَزْمُ: الصَّبْرُ. وقوله تعالى في قصة آدمَ: فنَسِيَ ولم نَجدْ له عَزْماً؛ قيل: العَزْمُ والعَزِيمةُ هنا الصَّبرُ أي لم نَجِدْ له صَبْراً، وقيل: لم نَجِدْ له صَرِيمةً ولا حَزْماً فيما فَعَلَ، والصَّرِيمةُ والعَزِيمةُ واحدةٌ، وهي الحاجة التي قد عَزَمْتَ على فِعْلِها. يقال: طَوَى فلانٌ فُؤادَه على عَزِيمةِ أمرٍ إذا أَسرَّها في فُؤادِه، والعربُ تقولُ: ما لَه مَعْزِمٌ ولا مَعْزَمٌ ولا عَزِيمةٌ ولا عَزْمٌ ولا عُزْمانٌ، وقيل في قوله لم نَجِدْ له عَزْماً أي رَأْياً مَعْزوماً عليه، والعَزِيمُ والعزيمةُ واحدٌ. يقال: إنَّ رأْيَه لَذُو عَزِيمٍ. والعَزْمُ: الصَّبْرُ في لغة هذيل، يقولون: ما لي عنك عَزْمٌ أي صَبْرٌ. وفي حديث سَعْدٍ: فلما أصابَنا البَلاءُ اعْتَزَمْنا لذلك أي احْتَمَلْناه وصبَرْنا عليه، وهو افْتَعَلْنا من العَزْم. والعَزِيمُ: العَدْوُ الشديد؛ قال ربيعة بن مَقْرُومٍ الضَّبّيُّ: لولا أُكَفْكِفُه لكادَ، إذا جَرى منه العَزِيمُ، يَدُّقُّ فَأْسَ المِسْحَلِ والاعْتِزامُ: لزُومُ القَصدِ في الحُضْر والمَشْي وغيرهما؛ قال رؤبة: إذا اعْتَزَمْنَ الرَّهْوَ في انْتِهاضِ والفَرسُ إذا وُصِفَ بالاعْتِزامِ فمعناه تَجْلِيحُه في حُضْرِه غير مُجِيبٍ لراكبِه إذا كَبَحَه؛ ومنه قول رؤبة: مُعْتَزِم التَّجْلِيحِ مَلاَّخ المَلَق واعْتَزَمَ الفَرَسُ في الجَرْيِ: مَرَّ فيه جامِحاً. واعْتَزَمَ الرجلُ الطريقَ يَعْتَزِمُه: مَضَى فيه ولم يَنْثَنِ؛ قال حُمَيْدٌ الأَرْقَطُ: مُعْتَزِماً للطُّرُقِ النَّواشِطِ والنَّظَرِ الباسِطِ بَعْدَ الباسِطِ وأُمُّ العِزْم وأُمُّ عِزْمَةَ وعِزْمةُ: الاسْتُ. وقال الأَشْعَث لعَمْرو بن مَعْديكربَ: أمَا واللهِ لئِن دَنَوْتَ لأُضْرِطَنَّكَ قال: كلاَّ، والله إنها لَعَزُومٌ مُفَزَّعَةٌ؛ أراد بالعَزُومِ اسْته أي صَبُورٌ مُجِدّةٌ صحيحةُ العَقْدِ، يريد أَنها ذاتُ عَزْمٍ وصرامةٍ وحَزْمٍ وقُوَّةٍ، ولَيْسَتْ بِواهِيةٍ فتَضْرطَ، وإنما أراد نَفْسَه، وقوله مُفَزَّعَةٌ بها تَنْزِل الأَفزاعُ فتجْلِيها. ويقال: كَذَبَتْه أُمُّ عِزْمَة.والعَزُومُ والعَوْزَمُ والعَوْزَمَةُ: الناقةُ المُسِنَّةُ وفيها بَقِيَّةُ شَبابٍ؛ أَنشد ابن الأعرابي للمَرَّارِ الأَسَدِيِّ: فأَمَّا كلُّ عَوْزَمةٍ وبَكرٍ، فمِمَّا يََسْتَعِينُ به السَّبِيلُ وقيل: ناقة عَوْزَمٌ أَكِلَتْ أَسْنانُها من الكِبَر، وقيل: هي الهَرِمَةُ الدِّلْقِمُ. وفي حديث أَنجَشةَ: قال له رُوَيْدَكَ سَوْقاً بالعَوازِمِ؛ العَوازِمُ: جمعُ عَوْزَمٍ وهي الناقةُ المُسِنَّة وفيها بَقِيَّةٌ، كَنَى بها عن النِّساء كما كَنَى عنهنّ بالقوارير، ويجوز أن يكون أَرادَ النُّوق نفسَها لضَعفها. والعَوْزَم: العجوز؛ وأَنشد الفراء: لقدْ غَدَوْتُ خَلَقَ الأثوابِ، أحمِلُ عِدْلَينِ من التُّرابِ لعَوْزَمٍ وصِبْيةٍ سِغابِ، فآكِلٌ ولاحِسٌ وآبِي والعُزُمُ: العجائز، واحدتهنّ عَزُومٌ. والعَزْمِيُّ: بَيّاع الثَّجير. والعُزُمُ: ثَجِير الزَّبيب، واحدها عَزْمٌ. وعُزْمةُ الرجل: أُسرَتُه وقبيلته، وجماعتها العُزَمُ. والعَزَمة: المصحِّحون للموَدَّة. مقاييس اللغة: (عزم) العين والزاء والميم أصلٌ واحد صحيحٌ يدلُّ على الصَّريمة والقَطْع. يقال: عزَمت أعزِمُ عزماً. ويقولون: عزمت عليك إِلاَّ فعَلْتَ كذا، أي جعلتُه أمراً عَزْماً، أي لا مَثْنويّة فيه([9]) . ويقال: كانوا يَرون لِعَزمة الخُلفاء طاعةً. قال الخليل: العَزْم: ما عُقِد عليه القلبُ من أمرٍ أنت فاعلُه، أي متيقِّنه. ويقال: ما لفلانٍ عزيمةٌ، أي ما يَعزِم عليه، كأنَّه لا يمكنه أن يَصْرِمَ الأمر، بل يختلط فيه ويتردَّد. ومن الباب قولهم: عَزَمْت على الجِنّيّ، وذلك أن تقرأ عليه من عزائم القُرآن، وهي الآياتُ التي يُرجَى بها قَطْعُ الآفةِ عن المَؤُوف. واعتزم السائر([10]) ، إذا سَلَك القصدَ قاطعاً لـه. والرجل يَعزِم الطَّريق: يمضِي فيه لا ينثني. قال حميد([11]) : * معتزماً للطرُق النواشِط([12]) * وأولُو العَزْم من الرُّسلِ عليهم السلام: الذين قَطَعوا العلائقَ بينهم وبين مَنْ لم يؤمِن مِن الذين بُعثِوا إليهم، كنوح عليه السلام، إذ قالَ:﴿لا تَذَرْ عَلَى الأَرْضِ مِنَ الْكافِرينَ دَيَّارَا﴾ [نوح 26]، وكمحمَّدٍ صلى الله عليه وآله إذْ تبرَّأ من الكُفّار وبَرّأه الله تعالى منهم، وأمَرَه بقتالهم في قوله: ﴿بَرَاءَةٌ مِنَ اللهِ وَرَسُولِهِ إلَى الذِينَ عاهَدْتُم مِنَ المُشْرِكينَ﴾ [التوبة 1]، ثم قال:﴿فَإِذَا انْسَلَخَ الأشْهُرُ الحُرُمُ فاقْتُلُوا المُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُم﴾ [التوبة 5]. القاموس المحيط: عَزَمَ على الأَمْرِ يَعْزِمُ عَزْماً، ويُضَمُّ، ومَعْزَماً، كَمَقْعَدٍ ومَجْلِسٍ، وعُزْماناً، بالضم، وعَزِيماً وعَزِيمَةً، وعَزَمَهُ واعْتَزَمَهُ، و عليه وتَعَزَّمَ أرادَ فِعلَهُ، وقَطَعَ عليه، أوْ جَدَّ في الأَمْرِ. وعَزَمَ الأمْرُ نَفْسُه: عُزِمَ عليه، و على الرَّجُلِ: أقْسَمَ، و الراقي: قَرَأَ العَزائِمَ، أي: الرُّقَى، أو هي آياتٌ من القُرْآنِ تُقْرَأُ على ذَوي الآفاتِ رَجاء البُرْءِ. و " أولو العزْمِ من الرُّسُلِ " : الذين عَزَموا على أمْرِ الله فيما عَهِدَ إليهم، أو هُم نوحٌ وإبراهيمُ وموسَى ومحمدٌ عليهم الصلاةُ والسلام. الزَّمَخْشَرِيُّ: أُولو الجِدِّ والثَّباتِ والصَّبْرِ، أو هُم نوحٌ وإبراهيمُ وإسحاقُ ويعقوبُ ويوسُفُ وأيُّوبُ وموسَى وداوُدُ وعيسى عليهِم الصلاةُ والسلامُ. والعَوْزَمُ: الناقَةُ المُسِنَّةُ فيها بَقِيَّةٌ، والعَجُوزُ، كالعَزُومِ فيهما، والقَصيرةُ. والعَزَّامُ والمُعْتَزِمُ: الأَسَدُ. وكمُحَدِّثٍ: الراقي. والعَزِيمُ: العَدْوُ الشَّديدُ. واعْتَزَمَ الرَّجُلُ: لَزِمَ القَصْدَ في الحُضْرِ والمَشْيِ وغَيْرِهِ، و الفَرَسُ: مَرَّ جامِحاً. وأُمُّ العِزْمِ وعِزْمَةُ وأُمُّ عِزْمَةَ، مَكْسُوراتٍ: الاسْتُ. والعَزْمُ، بالفتحِ: ثَجِيرُ الزَّبيبِ ج: ككُتُبٍ، والعَزْمِيُّ: بَيَّاعُهُ، والرَّجُلُ الموفي بالعَهْدِ. والعُزْمَةُ، بالضم: أُسْرَةُ الرَّجُلِ، وقَبيلَتُهُ ج: كصُرَدٍ، وبالتحريكِ: المُصَحِّحُو المَوَدَّةِ. وعَزْمَةٌ من عَزَماتِ اللهِ: حَقٌّ من حُقوقِهِ، أي: واجِبٌ مِمَّا أوجَبَهُ. وعَزائِمُ الله: فَرائِضُهُ التي أوْجَبَهَا. تاج العروس: ( عزم على الامر يعزم عزما ) بالفتح ( ويضم ومعزما كمقعد ومجلس وعزمانا بالضم ) وعزمة ( وعزيما وعزيمة ) اقتصر الجوهرى منهن على الاولين والاخيرين ( و ) قال ابن برى ( عزمه ) وعزم عليه بمعنى وأنشد للاسود بن عمارة النوفلي خليلي من سعدى ألما فسلما * على مريم لا يبعد الله مريما وقولا لها هذا الفراق عزمته * فهل موعد قبل الفراق فيعلما ومنه أيضا قوله تعالى فإذا عزموا الطلاق أي على الطلاق ( واعتزمه و ) اعتزم ( عليه ) مثل عزم عليه نقله الجوهرى ( وتعزم ) كعزم أي ( أراد فعله وقطع عليه ) وقال الراغب أي عقد القلب على امضاء الامر وقال الليث العزم ما عقد عليه قلبك من أمر انك فاعله ( أو ) عزم ( جد في الامر ) وقال أبو صخر الهذلى فأعرضن لما شبت عنى تعزما * وهل بى ذنب في الليالى الذواهب وقوله تعالى فنسى ولم نجد له عزما أي صريمة أمر كما في الصحاح ( وعزم الامر نفسه عزم عليه ) ومنه قوله تعالى فإذا عزم الامر وقد يكون أراد عزم أرباب الامر قال الازهرى هو فاعل معناه المفعول وانما يعزم الامر ولا يعزم والعزم للانسان لا للامر وهذا كقولهم هلك الرجل وانما أهلك وقال الزجاج أي فإذا جد الامر ولزم فرض القتال هذا معناه والعرب تقول عزمت الامر وعزمت عليه ( و ) عزم ( على الرجل ) ليفعلن كذا أي ( أقسم ) عليه وقيل أمره أمرا جدا ( و ) عزم ( الراقي ) أي ( قرأ العائم أي الرقى ) كأنه أقسم على الداء وكذلك عزم الحواء إذا استخرج الحية كأنه يقسم عليها ( أو هي ) أي العزائم ( آيات من القرآن تقرأ على ذوى الآفات وجاء البرء ) وهى عزائم القرآن وأما عزائم الرقى فهى التى يعزم بها على الجن والارواح وقال الراغب العزيمة تعويذ كأنك تصور انك قد عقدت على الشيطان أي يمضى ارادته فيك والجمع العزائم ( وأولوا العزم من الرسل الذين عزموا على أمر الله فيما عهد إليهم أو هم نوح وابراهيم وموسى ومحمد عليهم الصلاة والسلام ) أسقط من هذا القول عيسى وهو الخامس كما صرح به غير واحد ومنه قله تعالى فاصبر كما صبر أولو العزم من الرسل وقال ( الزمخشري ) في الكشاف هم ( أولوا الجد والثبات والصبر ) والعزم في لغة هذيل بمعنى الصبر يقولون مالى عنك عزم أي صبر ( أو هم نوح وابراهيم واسحق ويعقوب ويوسف وأيوب وموسى وداود وعيسى عليهم الصلاة والسلام ) وفي رواية يونس عن أبى اسحق هم نوح وهود وابراهيم ومحمد عليهم الصلاة والسلام أما نوح فلقوله ان كان كبر عليكم مقامي وتذكيري الآية وأما هود فلقوله انى أشهد الله واشهدوا انى برئ مما تشركون من دونه الآية كما في الروض للسهيلي ( والعوزم الناقة المسنة ) و ( فيها بقية ) من شباب نقله الجوهرى عن الاصمعي وقيل ناقة عوزم أكلت أسنانها من الكبر وقيل هي الهرمة الدلقم وفي حديث أنجشة قال له رويدك سوقا بالعوازم كنى بها عن النساء كما كنى عنهن بالقوارير ويجوز أن يكون أراد النوق نفسها لضعفها ( و ) العوزم ( العجوز ) قال الجوهرى وأنشد الفراء لقد غدوت خلق الثياب * أحمل عدلين من التراب * لعوزم وصبية سغاب ( كالعزوم فيهما ) أي في الناقة والعجوز جمعه عزم بضمتين ( و ) العوزم ( القصيرة ) من النساء ( والعزام ) كشداد ( والمعتزم الاسد ) لجده ( و ) المعزم ( كحدث الراقي ) بالعزائم ( والعزيم العد والشديد ) قال ربيعة بن مقروم الضبى لولا أكفكفه لكاد إذا جرى * منه العزيم يدق فأس المسحل ( واعتزم الرجل لزم القصد في الحضر والمشى وغيره ) صوابه وغيرهما قال رؤبة * إذا اعتز من الرهو في انتهاض * وقال الكميت يرمى بها فيصيب النبل حاجته * طورا ويخطئ أحيانا فيعتزم ( و ) اعتزم ( الفرس مرجا محا ) في حضره غير مجيب لراكبه إذا كبحه ( وأم العزم وعزمة وأم عزمة مكسورات الاست والعزم بالفتح ثجير الزبيب ج ) عزم ( ككتب والعزمى بياعه و ) العزمى ( الرجل الموفى بالعهد ) أي إذا وعد بشئ أمضاه ووفى به ( والعزمة بالضم أسرة الرجل وقبيلته ج ) العزم ( كصرد و ) العزمة ( بالتحريك المصححوا المودة ) جمع عازم ( و ) في حديث الزكاة ( عزمة من عزمات الله ) أي ( حق من حقوقه أي واجب مما أوجبه ) الله تعالى ( و ) في حديث ابن مسعود ان الله يحب أن تؤتى رخصه كما يحب أن تؤتى عزائمه قال الازهرى ( عزائم الله فرائضه التى أوجبها ) وأمرنا بها وقال ابن شميل في قوله تعالى كونوا قردة هذا أمر عزم وفي قوله تعالى كونوا ربانين هذا فرض وحكم * ومما يستدرك عليه العزمة الجد في الامر والقوة وما لفلان عزيمة أي لا يثبت على أمر يعزم عليه وخير الامور عوازمها والمعنى ذوات عزمها التى فيها عزم أو ما وكدت عزمك عليه ووفيت بعهد الله فيه واشتدت العزائم أي عزمات الامراء في الغز وإلى الاقطار البعيدة وأخذهم بها وعزائم السجود ما أخذ على قارئ آيات السجود أن يسجد لله فيها واعتزم له احتمله وصبر عليه واعتزم الطريق مضى عليه ولم ينثن قال حميد الارقط * متزما للطرق النواشط * والعزوم الاست ومنه قول عمرو بن معد يكرب للاشعث لما قال له أما والله لئن دنون لاضر طنك فقال كلا والله انها لعزوم مفزعة أي صبور مجدة صحيحة العقد ليست بواهية فتضرط والعوزمة الناقة المسنة عن ابن الاعرابي وأنشد للمرار الاسدي فاما كل عوزمة وبكر * فما يستعين به السبيل وسموا ؟ عزاما كشداد وعازم بن هند بن هلال بن نفيل بن ربيعة بن كلاب من الفرسان

Sîgalar(7)

Mücavir kökler68 mücavir (90 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. صبر

    4 ortak ayet · Granit taş demektir

  2. أمر

    5 ortak ayet · Murar acı bir ağacın adıdır

  3. عرف

    3 ortak ayet · Tanınan ile

  4. فظظ

    1 ortak ayet · Kaba

  5. غفر

    3 ortak ayet · Ğafere, Hefere kelimesi ile akrabadır

  6. شور

    1 ortak ayet · Danışmak

  7. بلغ

    2 ortak ayet · İş ayakkabısı

  8. لين

    1 ortak ayet · “Line” değişik renkte hurmalıkları olan ağaçlıklardır

  9. عقد

    1 ortak ayet · Düğüm demektir

  10. فضض

    1 ortak ayet · Fidde, (dat) Gümüş demektir

  11. خطب

    1 ortak ayet · Hitbe: “Hetba” kına yakılmış el demektir

  12. كنن

    1 ortak ayet · Okların konduğu kap demektir

Geçtiği ayetler(9)

  1. … أَذًى كَثِيرًا وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ

    Kesin kararAnd olsun ki; mallarınız ve nefisleriniz konusunda deneneceksiniz. Sizden önce kendilerine kitab verilenlerden ve Allah’a şirk koşanlardan birçok incitici şeyler işiteceksiniz. Eğer sabreder ve sakınırsanız işte bu, azme değer işlerdendir.

  2. يَابُنَيَّ أَقِمِ الصَّلَاةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلَى مَا أَصَابَكَ إِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ

    Kesin kararOğulcuğum; namaz kıl, iyiliği emret, kötülüğü önle. Başına gelene sabret. Doğrusu bunlar azmedilmeye değer şeylerdir.

  3. وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ

    Kesin kararBununla beraber kim de sabreder ve bağışlarsa; işte bu, şüphesiz azmedilmeye değer işlerdendir.

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökعزم
YapıÜçlü
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerقصد, همم, نوي, صرم
Zıt Kökتردد
Çekirdek Özet 1Tereddüdü ve ikircikliliği kesip atarak bir yöne, hedefe veya yola kesin bir kararlılıkla yönelme, geri dönmeksizin bağlanma
Çekirdek Özet 2Zihinsel veya kalbî müzakerenin ardından iradenin kesin hükme bağlanması ve ilahî emre sadakatle fiiliyata dökülme eşiği
Çekirdek Özet 3Bir yükümlülüğün, toplumsal sözleşmenin veya ahlaki duruşun sarsılmaz bir sebat ve kesinleşmiş irade ile icra edilmesi
Kritik Hata RiskiKökün salt zihinsel bir niyet veya temenni sanılması; tereddüdü kesip atma, eyleme geçme ve sebat etme zorunluluğunun göz ardı edilmesi

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
عزBir şeyin sertleşmesi, yoğunlaşması, güç ve direnç kazanması; zayıflık ve dağınıklıktan kurtulup baskın hale gelmesi anlamını taşır. Bu çekirdek عزز kökünde üstünlük, güç ve sağlamlık; عزل kökünde sınır çekip ayırma ve müstakil kılma; عزر kökünde engelleme ve güçlendirerek destekleme; عزب kökünde uzaklaşıp kendi başına kalma; عزي kökünde ise sabır ve direnç kazandırma şeklinde belirir.مÇekirdeğe eklenen م harfi, toplanma, bütünüyle kuşatma, kemale erme ve somutlaşma karakteri katarak kökün anlamını güçten kalbî bir düğüme, tereddüdü tamamen dışarıda bırakan kesinleşmiş bir irade ve karara dönüştürür.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
عGöz; görme, bilme, kaynakDurumu idrak etme, hedefi açıkça görme ve iradenin merkezî kaynağına yönelme hareketini temsil eder.
زKesici alet; kesme, ayırma, biçmeİkircikliliği, tereddüdü, seçeneklerin dağınıklığını kesip atma ve kesin bir ayrım yapma işlevini gösterir.
مSu; akış, çokluk, derinlikDağınık unsurların toplanıp birleşmesini, iradenin derinleşerek kemale ermesini ve kararın bütünlenmesini anlatır.
عزمGözün hedefi belirleyip kesici bir hamleyle tereddüdü yok etmesi ve iradenin bütünlenerek mühürlenmesiBilinçli bir kavrayışın ardından zihindeki seçenek fazlalığını kesip atarak kararı toplayıcı ve nihai bir düğümle eyleme bağlama hareketidir.

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamBir yolcunun duraksamadan ve başka yöne sapmadan hedefine doğru kararlılıkla yol alması; atın dizginini aşarak durdurulamaz bir sebatla koşması (اعتزم الفرس في عنانه); bir şeyi kesip kopararak ikiye ayırma (الصريمة والقطع).
Cahiliye şiiri kullanımıHumeyd el-Erkat şöyle demektedir: مُعْتَزِماً للطّرُقِ النَّواشِطِ / Bir yerden diğerine uzanan yollara kararlılıkla yönelmiş ve tereddütsüz biçimde o yolda ilerleyen yolcu tasvir edilmektedir.
Erken Arapça kullanımRu'be'nin beytinde geçen kullanım: إذا اعتز مَنْ الرّهَو في انتهاض / جاذبن بالأصلاب والأنواض / Burada yolcunun veya devenin kalkışıp yola koyulurken tereddüdü kesip atarak hızla ilerlemesi dile getirilmiştir. Ayrıca الأسود بن عمارة النوفلي bir beytinde وقُولا لها: هذا الفراقُ عَزَمْتِه / فهلْ مَوْعِدٌ قَبْل الفِراقِ فيُعْلَما diyerek ayrılığın kesinleştiğini ifade etmiştir.

Kaynak Lisān al-ʿArab, Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha ve Asās al-Balāgha.

Sami etimolojik katman

Arapça عزم kökü, Sami dil ailesinde iradenin toplanması, bir nesneye veya hedefe yönelmede gösterilen sebat, bağlama ve büyü/efsun benzeri bağlayıcı söz söyleme alanlarıyla paralellik arz eder. Klasik Sami dillerinde doğrudan aynı üçlü kök formu dar bir alanda izlense de kökün çekirdeğini oluşturan عز tabanı, Batı Sami ve Güney Sami dillerinde kuvvet, katılık, direnç ve tahkimat anlamlarıyla ortaktır. İbranicede yer alan ʿāzam kökü ve bununla bağlantılı kemik/sağlamlık bildiren ʿeṣem köküyle anlam akrabalığı tartışılmış; nesnenin sertleşmesi, yoğunlaşması ve kırılmaz bir bütünlük kazanması fikrinin zihinsel düzleme taşınarak karar ve sebat anlamını doğurduğu değerlendirilmiştir. Süryanicede bağlayıcı söz, ant ve efsun anlamındaki ʿuzmā kullanımları, Arapçadaki el-ʿazāim (bağlayıcı rukyeler, ilahî emirler) kullanımıyla semantik bir kesişim gösterir. Arapçada bu kök, fiziksel olarak bir yolun kararlılıkla kat edilmesi ve duraksamanın kesilmesi anlamından zihinsel bir sözleşme ve sarsılmaz peygamberî iradeye doğru özelleşmiştir.

Güven Güçlü

Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, HALOT ve Maqāyīs al-Lugha.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönعز çekirdeğinden türeyen güç ve direnç kökünün م harfiyle toplanıp bütünlenmesiKesip bitirme (sarîme), yol alma ve kalbin bir fiile kesin olarak bağlanması anlamında merkezîleşmiştir.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice ʿ-z-m / ʿ-ṣ-m ve Süryanice bağlayıcı metin/yemin (ʿuzmā) izleriMaddi güç, kemikleşme ve direnç anlamından bağlayıcı söz, kararlılık ve efsun/rukye semantiğine geçiş görülür.Güçlü
Daha geniş dilsel ilişkiGüney Arapçası ve epigrafik metinlerdeki bağlayıcı niyet ve adak ifadeleriİradî bir taahhüdü yerine getirme ve sözleşmeye sadakat gösterme yönündeki Afro-Asyatik izler.Muhtemel

Kaynak Brown-Driver-Briggs, Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques) ve Lisān al-ʿArab.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
عزمAnlamlıKarar vermek, tereddüdü kesmek, sebat etmekKalbin bir işi yapmaya kesin olarak bağlanması ve yola koyulmasıdır.Hedef kök; Kur'an'da geçer.
عمزKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde (Kitābü'l-ʿAyn ve et-Tehzîb) mühmel olarak kaydedilmiştir.Kur'an'da geçmez.
زعمAnlamlıİddia etmek, zannetmek, kesin delilsiz konuşmakGerçekliği kesinleşmemiş bir sözü ileri sürme veya bir duruma kefil olma anlamıdır; عزم kökündeki kesinleşmişliğin aksine zan ve iddia taşır.Kur'an'da geçer; anlamca hedef kökün zıddına yaklaşır.
زمعAnlamlıBir işe süratle azmetmek, sebat göstermek, paçaları sıvamakBir fiile kesin olarak niyetlenip tereddütsüzce atılmak; ayak bileğindeki küçük tırnak/çıkıntı.Kur'an'da geçmez; hedef kökle yakın anlamlıdır.
معزAnlamlıKeçi, sertlik, derinin sıkı olmasıDayanıklılık, sert ve çetin mizaç; keçi cinsi.Kur'an'da geçer; sertlik ve dayanıklılık boyutuyla ortak tabana dayanır.
مزعAnlamlıParçalamak, hızlı yürümek, eti ayırmakBir şeyi çekiştirip parçalamak veya hızlıca atılarak koşmak.Kur'an'da geçmez; hareket ve kesme yönünden ortak ses çağrışımı taşır.

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
عزمMerkezKarar, sebat, tereddüdü kesmeTereddüt ve istişare evresinden sonra ulaşılan sarsılmaz irade ve kesintiye uğramayan eylemdir.Kalbin bir işe kesin bağlanması ve zorluklara rağmen o çizgide sebat edilmesidir.
قصدKomşuHedefe yönelme, itidalقصد doğruca hedefe yönelmeyi ve aşırılıktan uzak orta yolu anlatırken عزم tereddüdün tamamen kesilip iradenin kilitlenmesini vurgular.İstikameti belirleme ve ölçülü hareket etme anlamı öne çıkar.
هممKomşuNiyet, zihinsel yöneliş, arzuهمم eylemin hemen öncesindeki zihinsel kıpırdanış veya ilk niyet düzeyiyken عزم bu niyetin kesin karara ve icraya dönüşmesidir.İçsel temayül ve ilk zihinsel yönelim aşamasıdır.
نويKomşuNiyet etme, yönelme, kastنوي zihinde bir yön ve gaye belirlemeyi içerir; عزم ise niyetin gerektirdiği güçlükleri göğüsleme azmini ve sebatını kapsar.Bir şeyin özüne ve geleceğine dair kurulan içsel yönelimdir.
صرمKomşuKesip atma, koparmaصرم fiziksel veya ilişkisel bir bağı tamamen kesip ayırmayı ifade ederken عزم tereddüt bağını kesip kararı tahkim etmektir.İlişkiyi veya nesneyi kökünden kesip bitirme eylemidir.
ترددZıtİkirciklilik, gidip gelme, kararsızlıkBir karara varamayıp seçenekler arasında gidip gelmek, geri dönmek ve irade zaafı yaşamaktır.Kesinliğin zıddı olan belirsizlik ve sebat yoksunluğudur.

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaعزمKarar vermek, sebat etmek, tereddüdü kesmekKalbin bir işi icra etmeye düğümlenmesi ve zorluklara karşı dirençle yola devam etmesidir.Kesin
LatinceResolutio, Determinado, ConstantiaÇözümleyip kesinleştirme, sınır koyma, sebatResolutio tereddüdü çözüp karara bağlamayı, constantia ise kararda sarsılmaz sebatı karşılar; efsun ve ilahî emir nüansını içermez.Güçlü
İngilizceDetermination, Resolve, Firm resolveKararlılık, azim, tereddütsüz iradeResolve içsel düğümü ve tereddüdün aşılmasını çok iyi verir; ancak kökün içerdiği ahlaki mükellefiyet ve akit bağlamını tam kapsamaz.Kesin
AlmancaEntschlossenheit, Festigkeit, BeharrlichkeitKararlılık, sağlamlık, sebatEntschlossenheit seçeneklerin kapatılıp bir karara varılmasını (kilitlenme) anlatır; fiziksel yola koyulma boyutu zayıftır.Güçlü
FransızcaRésolution, Fermeté, PersévéranceKararlılık, sağlam duruş, sebatZihinsel kesinlik ve sebatı karşılar; ancak kökün fıkhi bir akdi kesinleştirme (nikah, talak gibi) işlevsel nüansını doğrudan vermez.Güçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Lewis & Short ve Grimm Wörterbuch.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
عَزْمِ الْأُمُورِSarsılmaz sebat gerektiren, tereddüt kabul etmeyen ilahî buyruklar ve ahlaki sorumluluklarSabır, affetme, namazı ikame etme, iyiliği emredip kötülükten alıkoyma bağlamındaki ayetler (Âl-i İmrân 3:186, Lokmân 31:17, Şûrâ 42:43).
أُولُو الْعَزْمِTebliğ ve risalet yolundaki ağır engellere karşı sarsılmaz bir sebat ve kesin kararlılık gösteren peygamberlerPeygamberlerin çetin mücadeleleri ve sabır yükümlülüğü bağlamı (Ahkâf 46:35).
عَزَمْتَİstişare sürecinin tamamlanıp tereddüdün kesilerek nihai eyleme geçilmesi ve tevekkül edilmesiSavaş, yönetim ve toplumsal kararların icra edilmesi bağlamı (Âl-i İmrân 3:159).
عَزَمُوا الطَّلَاقَHukuki bir bağın tereddüt ve bekleme evresinden çıkarılarak kesin olarak bitirilmesi, bağlayıcı irade beyanıAile hukuku ve evliliğin kesin olarak sonlandırılması bağlamı (Bakara 2:227).
لَا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكَاحِHukuki bir akdin kesin iradeyle bağlanması, nikah akdinin fiilen kurulmasıİddet bekleyen kadınlarla evlenme niyetinin hukuki bir bağa dönüştürülmesinin yasaklanması bağlamı (Bakara 2:235).
لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًاEmre sadakat göstermede sebat, direnç ve iradî teyakkuz yetersizliğiHz. Âdem'in yasak ağaca yaklaşması kıssasındaki irade zaafı ve unutma bağlamı (Tâhâ 20:115).
عَزَمَ الْأَمْرُCihad veya ağır bir yükümlülüğün fiilen kesinleşmesi, kaçınılmaz hale gelmesiMünafıkların kaçamak tutumları karşısında ciddiyet ve sadakat sınavının başladığı bağlam (Muhammed 47:21).

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamKulun fiilleri, irade, kesb ve nübüvvet dereceleriİradenin kast ve meşietten sonra eylemi zorunlu kılan 'azm-i musammem' (kesin karar) mertebesi ve peygamberlerin ismet/sebat niteliği.Tereddütsüz yöneliş ve eylemi doğuran nihai irade yoğunlaşması.
FıkıhAkitler, talak, yeminler ve ruksat-azimet ayrımıAkdin inikadında kalbî niyetin kesin irade beyanına dönüşmesi; ayrıca meşakkatli olan asıl hükmün (azimet) ruhsata tercih edilmesi.Hukuken bağlayıcı irade ve tavizsiz şer'î sorumluluk.
Tefsirأولو العزم tamlaması ve عزم الأمور terkibinin izahıHangi peygamberlerin bu sıfata haiz olduğu ve ahlaki erdemlerin niçin 'kararlılık gerektiren işler' sayıldığı meselesi.Sebat, tahammül, ilahî emre tavizsiz bağlılık.
HadisVitir namazı, dualar ve kesin kararla yapılan taleplerDuada 'inşallah' diyerek tereddüt göstermek yerine kararlılıkla isteme (ليَعْزِمِ المسألة) ve Hz. Ebû Bekir'in vitri gecenin başında kılmasına dair 'azîmet' nitelemesi.İstekte ciddiyet, tereddütsüz talep ve amelde ihtiyat.

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniKul-Yaratıcı ilişkisi ve şer'î yükümlülüklerAzimet ve sebatİlahî emirlere karşı gevşekliği ve bahaneleri ortadan kaldırmakKulun ilahî teklif karşısında tereddüdü bir kenara bırakarak emre bütünüyle sadakat göstermesidir.Kesin
İlmiHakikatin araştırılması ve bilginin kesinleşmesiKesin kanaat ve zihnî sebatKuşku, zan ve vehimlerin ilmi araştırmayı saptırmasını engellemekDelillerin müzakeresinden sonra ulaşılan kesin hükmün arkasında durarak uygulamaya geçilmesidir.Güçlü
SiyasiYönetim, karar alma mekanizmaları ve liderlikİcracı karar ve istişare sonrası yürütmeİstişare ile toplanan aklın eylemsizliğe ve felce dönüşmesini önlemekŞûra sürecinin ardından yöneticinin tereddüt etmeden kararı tatbik etmesi ve sorumluluk almasıdır (Âl-i İmrân 3:159).Kesin
İktisadiAkitler, sözleşmeler ve ticari girişimlerBağlayıcı irade beyanı ve yatırım kararlılığıBelirsizlik (garar) ve sözleşmeden cayma risklerini bertaraf etmekTicari bir girişime başlarken veya bir akdi bağlarken spekülatif kararsızlığı kesip taahhüde girmektir.Güçlü

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerEşik enerjisi, histerezis ve kararlı durum geçişi (faz kilitlemesi)Fizikte veya dinamik sistemlerde, bir sistemin potansiyel bariyeri aşarak geri dönüşsüz biçimde yeni ve kararlı bir duruma kilitlenmesi, salınımın (tereddüdün) sönümlenmesidir.Güçlü
Beşeri bilimlerKarar teorisinde seçim kilitlenmesi (decision commitment) ve bağlayıcı iradeBilişsel ve kurumsal düzeyde seçenekler arası dalgalanmanın sona erdirilip kaynakların tek bir hedefe tahsis edilmesi ve geri dönüş maliyetinin üstlenilmesidir.Kesin

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökün yalnızca bireysel hırs, kişisel motivasyon veya salt kuru bir inat ve inisiyatif olarak anlaşılması; bağlayıcı ahlak, sabır ve istişare bağlamından koparılması.
Kur'an içi daha geniş anlamKur'an'da عزم, keyfî bir dikte değil; istişarenin ardından gelen (Âl-i İmrân 3:159), ağır toplumsal baskılara ve eziyetlere karşı gösterilen sebatı (Âl-i İmrân 3:186) ve hukuki bir akdin sorumluluğunu üstlenmeyi (Bakara 2:227, 235) ifade eden çok katmanlı bir kavramdır.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataAyetlerin bireyci bir güç gösterisi veya despotik bir kararlılık şeklinde yorumlanması; Âdem kıssasındaki irade zaafının doğru tahlil edilememesi ve 'azimet' kavramının sabır-tevekkül dengesinden koparılması riski doğar.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'da iman ve ahlak salt teorik kabullerden ibaret değildir; tereddüdün aşılması, iradenin sınanması ve zorluklar karşısında sebat gösterilmesiyle somutlaşır. عزم kökü, zihinsel niyet ile fiili eylem arasındaki geçiş eşiğini ve müminin sarsılmaz duruşunu temsil eder.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Yönetim ve istişare kurallarını belirleyen ayetlerde (Âl-i İmrân 3:159), peygamberlerin tebliğ mücadelesi ve sabır sınavında (Ahkâf 46:35, Tâhâ 20:115), ahlaki direnç ve olgunluk bağlamında (Lokmân 31:17, Şûrâ 42:43) ve aile hukuku ahkâmında (Bakara 2:227, 235) kurucu rol oynar.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Müslümanın tevekkül anlayışının eylemsizlik veya pasiflik olduğu yanılgısını düzeltir; bilakis istişare ve kesin kararın ardından tevekkülün geldiğini bildirir. Aynı zamanda sabrın zayıflık değil, en yüksek irade ve 'azm' gerektiren bir güç olduğunu gösterir.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamTereddüdü ve ikircikliliği kesip atarak duraksamaksızın yola koyulmak, kalbi bir hedefe sağlam bir düğümle bağlamaktır.
  • Soyut anlamZihinsel müzakere ve içsel yönelim süreçlerini tamamlayarak ilahî veya ahlaki bir sorumluluğu sarsılmaz bir sebatla icra etme iradesidir.
  • Sistematik karşılıkDinî, hukuki ve siyasi alanlarda belirsizliği, dağınıklığı ve gevşekliği ortadan kaldıran bağlayıcı eylem ve sebat standardıdır.
  • LaTeX modeliI(t)=Θ(∫0tM(τ) dτ−κ)⋅S
  • LaTeX açıklamasıFormülde M(τ) zihinsel ve toplumsal müzakere ile içsel niyet akışını, κ tereddüdün kesilmesi için gereken kritik karar eşiğini temsil eder. Θ basamak fonksiyonu, eşik aşıldığında kararsızlığın aniden sıfırlanıp kesin karara dönüşmesini simgeler. S ise kararın ardından gelen sarsılmaz sebat ve ilahî emre sadakat vektörüdür; bu çarpım sonucunda ortaya çıkan I(t) nihai bağlayıcı iradeyi ve icrayı ifade eder.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ع