علو
ع - ل - و
KÖK- 70 geçiş
- 68 ayet
- 32 sîga
- 8 sözlük
“A’leve” kökünden fiilin ismi olmuş ve “gel !” anlamındadır. Vadinin yüksek tarafının adı olan “u’luv” “yücel !” anlamında “burada bulun !” anlamındadır.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(8)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
“A’leve” kökünden fiilin ismi olmuş ve “gel !” anlamındadır. Vadinin yüksek tarafının adı olan “u’luv” “yücel !” anlamında “burada bulun !” anlamındadır.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR5.619 harfباب العين واللام وواي معهما
ع ل و، ع و ل، ع ي ل، ل ع و، و ع ل، ل و ع، ل ي ع، و ل ع، ي ع ل مستعملات
علو:
العُلُوٌّ للهِ سبحانَه وتَعَالَى عن كلِّ شيء فهو أعلى وأعظم مما يُثْنَى عليه، لا إله إلا الله وحده لا شريك له.
والعلو: أصل البناء. ومنه العَلاءُ والعُلُوّ، فالعَلاءُ الرِّفْعَةُ، والعُلُوُّ العظمة والتجبّر.
يقال: علا مَلِكٌ في الأرض أي: طغَى وتعظّم. قال الله عزّ وجلّ: "إنّ فِرْعَوْنَ عَلا في
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR29.856 harf(باب العين واللام وما يثلثهما)
(علم) العين واللام والميم أصلٌ صحيح واحد، يدلُّ على أثَرٍ بالشيء يتميَّزُ به عن غيره.
من ذلك العَلامة، وهي معروفة. يقال: عَلَّمت على الشيء علامة. ويقال: أعلم الفارس، إذا كانت له علامةٌ في الحرب. وخرج فلانٌ مُعْلِماً بكذا. والعَلَم: الراية، والجمع أعلام. والعلم: الجَبَل، وكلُّ شيءٍ يكون مَعْلَماً: خلاف المَجْهَل. وجمع العلَم أعلامٌ أيضاً. قالت الخنساء:
وإنَّ صخراً
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR1.198 harfع ل و
رجل عالي الكعب وأعلى الله تعالى كعبه.
وهو يعلو كذا ويعتليه ويستعليه إذا أطاقه وغلبه.
قال سويد بن الصامت: فاعمد لما تعلو فمالك بالذي لا تستطيع من الأمور يدان وهو عال لذلك الأمر.
وعلا في الجبل: صعد.
وعلا في الأرض: تكبّر.
وما رمت حتى علاني الليل.
وغنّيَ النعمان بشيء من داليّة النابغة فقال: هذا شعر النابغة هذا شعر علويّ أي عالي الطبقة.
وقيل: من عليا نجد وأعلاه
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR25.873 harf: ( و ( *!عُلْوُ الشَّيءَ ، مُثَلَّثَةً ، *!وعُلاوَتُه ، بالضَّمِّ ، وعالِيَتُه : أَرْفَعُه ) . ) تقولُ : قَعَدْت *!عُلْوه وفي عُلْوِه ، يتعَدَّى إليه الفِعْلُ بحَرْفٍ وبغيرِ حَرْفٍ .
وفي الصِّحاح : عُلْوُ الَّدارِ *!وعِلْوُها : نَقِيضُ سُفْلها .
و ( *!عَلا ) الشَّيءُ ( *!عُلُوًّا ) ، كسُمُوَ ، ( فهو *!عَلِيٌّ ) ، كغَنِيَ ، ( وعَلِيَ ، كرضِيَ ، *!وتَعَلَّى ؛ ) وقيلَ : *!تَعلَّى إذا عَلا في
: ( و ( *!عُلْوُ الشَّيءَ ، مُثَلَّثَةً ، *!وعُلاوَتُه ، بالضَّمِّ ، وعالِيَتُه : أَرْفَعُه ) . ) تقولُ : قَعَدْت *!عُلْوه وفي عُلْوِه ، يتعَدَّى إليه الفِعْلُ بحَرْفٍ وبغيرِ حَرْفٍ . وفي الصِّحاح : عُلْوُ الَّدارِ *!وعِلْوُها : نَقِيضُ سُفْلها . و ( *!عَلا ) الشَّيءُ ( *!عُلُوًّا ) ، كسُمُوَ ، ( فهو *!عَلِيٌّ ) ، كغَنِيَ ، ( وعَلِيَ ، كرضِيَ ، *!وتَعَلَّى ؛ ) وقيلَ : *!تَعلَّى إذا عَلا في مُهْلةٍ . ( *!وعَلاهُ و ) *!عَلا ( به ) عُلُوًّا ( *!واسْتَعْلاهُ *!واعْلَوْلاهُ *!وأَعْلاهُ
*!وعَلاَّهُ ) ، بالتَّشديدِ ، ( *!وعالاهُ و ) *!عالى ( به ) : ) كلُّ ذلكَ إذا ( صَعِدَهُ ) جَبَلاً كانَ أَو دَابَّةً . ( والحُروفُ *!المُسْتَعْلِيَةُ ) سَبْعةٌ : الصادُ والغَيْن والقافُ والضادُ والخاءُ والطاءُ والظاءُ يَجْمَعُها قوْلك : ( صَغَقَ ضَخْطَظٍ ) ، وما عَداها مُنْخَفِضٍ ، ومَعْنى *!الاسْتِعْلاء أن تَتَصَعَّدَ في الحَنَك الأَعْلى فأرْبَعةٌ بأَطْبَاق والغَيْن والخَاء والقافُ لا إِطْبَاق فيها . ( و ) *!العَلاءُ ، ( كسَماءٍ : الرِّفْعَة . ( و ) أَيْضاً : ( اسْمُ ) رجُلٍ ، سُمِّي بذلكَ ، وهو مَعْرفَةٌ بالوَضْعِ دونَ اللامِ ، فمن ذلكَ العَلاءُ بنُ الحَضْرميّ مِن الصَّحابَةِ . ( *!وعَلا النَّهارُ : ارْتَفَع ، *!كاعْتَلَى *!واسْتَعْلى . ( وعَلا الدَّابَّةَ ) *!يَعْلُوها : ( رَكِبَها ) ، وكذلكَ كلّ شيءٍ . ( *!وأَعْلَى عنه ) : ) إذا ( نَزَلَ ) عنه ، كذا في النُّسخِ والصَّوابُ عنها . ( وعَلِيَ في المَكارِمِ ، كرضِيَ ، عَلاً ) ، مَقْصورٌ ، وفي الصِّحاحِ بالمدِّ ، ( وعَلاَ عُلُوًّا ) ، كسُمُوَ : لُغَتانِ ، قال الشَّاعِرُ : لمَّا عَلاَ كَعْبُك لي عَلِيتُ فجَمَعَ بَيْنَ اللُّغَتَيْنِ ، قالَهُ الجوهريُّ . ( ورجلٌ *!عالي الكَعْبِ ) : ) أَي ( شريفٌ ) ؛ ) وفي حديثِ قيلَةَ : ( لا يزالُ كَعْبُكِ *!عالِياً ) ، أَي لا تَزَالِينَ شَريفَةً مُرْتفِعة على مَنْ يعادِيكِ . ( *!والمَعْلاةُ ) ، كمَسْعاةٍ : ( كَسْبُ الشَّرَفِ ) ، والجَمْعُ *!المَعالِي . ( و ) *!المَعْلاةُ ( مَقْبَرَةُ مكَّةَ في
الحَجون ) مَشْهورَةٌ . ( و ) المَعْلاةُ : ( ة باليَمامَةِ ) مِن قُرَى الخَرْجِ . ( و ) أَيْضاً : ( ع قُرْبَ بَدْرٍ ) بَيْنَهما بَرِيدُ الأُثَيْل جاءَ ذِكْرُه في كُتُبِ السِّيَرِ . ( *!وعِلْيةُ النَّاسِ *!وعِلْيُهم ، مَكْسُورَيْنِ ) : ) أَي ( جِلَّتُهُم ) وأَشْرافُهم ؛ وعِلّيَةُ جَمْعُ *!عَلِيَ ، كصِبْيَةٍ وصَبِيَ ، أَي شَرِيف رَفِيع ؛ كما في الصِّحاح . ( وعَلاَ به وأَعْلاهُ *!وعَلاَّهُ ) ، بالتَّشْديدِ : أَي ( جَعَلَهُ *!عالِياً ) ؛ ) ومنه أَعْلَى اللّهُ كَعْبَه . ( *!والعالِيَةُ : أَعْلَى القَناةِ ) ، وأَسْفَلُها السافِلَةُ ؛ ( أَو رأْسُهُ ) ، كذا في النُّسخِ والصَّوابُ رأْسُها . وفي المُحْكم : *!عالِيَةُ الرُّمْح : رأْسُه ؛ ( أَو النِّصْفُ الذي يَلِيَ السِّنانَ ) . ( وقالَ الَّراغبُ : عالِيَةُ الرُّمْحِ ما دُونَ السِّنانِ . وقالَ غيرُهُ : عالِيَةُ الرُّمْحِ : ما دَخَلَ في السِّنانِ إلى ثُلُثِه ، والجَمْعُ *!العَوالِي ، وقيلَ : *!عَوالي الرِّماح أَسِنَّتُها . ( و ) *!العالِيَةُ : ( ما فَوْقَ ) أَرْضِ ( نَجْدٍ إلى أَرضِ تِهامَةَ ) و ( إلى ما وَراءَ مكَّةَ ) ، وهي الحِجازُ وما وَالاَها ؛ كذا في الصِّحاحِ . ( وقِيلَ : عالِيَةُ الحِجازِ أَعْلاَها بَلَداً وأَشَرَفُها موضِعاً ، وهي بِلادٌ واسِعَةً . ( و ) المُسَمَّى *!بالعالِيَةِ ( قُرًى بظاهِرِ المدينةِ ) المُشرَّفَةِ ، ( وهي العَوالِي ) ، وأَدْنَاها من المدينَةِ على أَرْبَعَةِ أَمْيالٍ وأَبْعَدها من جهَةِ نَجْدٍ ثَمانِيَة ، ( والنِّسْبَةُ ) إليها ( *!عالِيٌّ ) على القِياسِ ؛ ( و ) يقالُ أَيْضاً : ( *!عُلْوِيٌّ ، بالضَّمِّ ) وهي ( نادِرَةٌ )
على غيرِ قِياسٍ ؛ كما في الصِّحاح . وإذا قُلْنا : إنَّ *!العُلْوِيَّ مَنْسوبٌ إلى *!عليا نَجْدٍ فلا ندْرَةَ . ( و ) يقالُ : ( *!عالَى ) الرَّجُلُ ( *!وأَعْلَى ) : ) إذا ( أَتَاها ) ، كأَعْرَقَ وأَتْهَمَ وأَنْجَدَ . ( *!والعِلاوَةُ ، بالكسْرِ : أَعْلَى الرَّأْسِ ، أَو ) أَعْلَى ( العُنُقِ ) . ( وفي الصِّحاح : *!العِلاوَةُ رأْسُ الإنْسانِ ما دامَ في عُنُقِه ؛ يقالُ : ضَرَبَ *!عِلاوَتَه : أَي رأْسَه . ( و ) *!العِلاوَةُ : ( ما وُضِعَ بين العِدْلَيْنِ ) بعد شدِّهما على البَعيرِ وغيرِهِ . وفي الصِّحاح : العِلاوَةُ : كلُّ ما عَلَّيْتَ به على البَعيرِ بعدَ تمامِ الوِقْرِ أَو عَلَّقْته عليه نحْو السِّقاءِ والسَّفُّودِ ، والجَمْعُ *!العَلاوَى ، ومِثْلُه إداوَة ، وأَدَاوَى . ( و ) العِلاوَةُ ، ( من كلِّ شيءٍ : ما زادَ عليه ) . ) يقالُ : أَعْطاهُ أَلْفَ دِينارٍ ودِيناراً *!عِلاوَةً وأَلْفَيْن وخَمْسمائة عِلاوَة . ( و ) العِلاوَةُ : ( فَرَسُ ) التوأَمِ بنِ عَمْرو اليَشْكريّ . ( *!والعَلْياءُ : السَّماءُ ) ، وهو اسْمٌ لها لا صِفَة . ( و ) أَيْضاً : ( رأْسُ الجَبَلِ ) ؛ ) وقيلَ : رأْسُ كلِّ جَبَلٍ مُشْرِفٍ . ( و ) أَيْضاً : اسْمُ ( المَكانِ العالِي ) ؛ ) وفي شِعْرِ العَبَّاس ، رضِيَ اللّهُ تعالى عنه : حتى احْتَوَى بيتُك المُهَيْمِنُ مِنْ خِنْدِفَ *!عَلْيَاءَ تَحْتَها النُّطُقُقالَ ابنُ الأَثِيرِ : هو اسْمٌ للمَكانِ المُرْتفِعِ كاليفاعِ ، وليسَتْ بتَأْنِيثِ *!الأَعْلَى لأنَّها جاءَتْ منكَّرَةً ، وفَعْلاءُ أَفْعَل يَلْزَمها التَّعْريف . ( و ) قيلَ : ( كلُّ ما عَلاَ من شيءٍ ) فهو عَلْياء .
( و ) *!العَلْياءُ : اسْمُ ( الفَعْلَةِ العالِيَةِ ) على المَثَلِ . ( *!وعُلْيَا مُضَر ، بالضَّمِّ والقَصْر : *!أَعْلاها ) ؛ ) وقيلَ : قُرَيْش وقَيْس ، وما عَداهُم سُفْلَى مُضَر ؛ *!والعُلْيا تَأْنِيثُ الأَعْلَى ، والجَمْعُ *!عُلا ، ككُبْرَى وكُبَر . قالَ ابنُ الأَنْبارِي : والضمُّ مع القَصْر أَكْثَر اسْتِعْمالاً . ( *!وعَلَّى المَتاعَ عنِ الَّدابَّةِ *!تَعْلِيَةً : نَزَّلَهُ ) ؛ ) لا يقالُ *!أَعْلاهُ في هذا المَعْنى إلاَّ مُسْتَكْرَهاً . ( و ) *!عَلَّى ( الكِتابَ ) : ) إذا ( عَنْوَنَهُ *!كعَلْوَنَهُ *!عَلْوَنَةً *!وعُلْواناً ) ، بالضمِّ ، وكَذلكَ عنونه وقد مَرَّ ذِكْرُه في النونِ ، *!وعَلَّيْتُه ، أَقْيَس اللّغَتَيْنِ . ( *!وعالَوْا نَعِيَّهُ ) ، بفتْحِ الَّلامِ : أَي ( أَظْهَرُوهُ ) ، ولا يقالُ : *!أَعْلَوهُ ولا *!عَلَّوْهُ . ( والعِلْيانُ ، بالكسْر : الضَّخْمُ ) الطَّويلُ مِنَّا ومِن الإِبِلِ ، والأُنْثى بالهاءِ . ( و ) أَيْضاً : ( الطَّويلُ ) مِن الضِّباعِ . وقيلَ : بَعيرٌ عِلْيانُ : قدِيمٌ ضَخْمٌ . ورجُلٌ عِلْيانُ طَويلٌ جَسِيمٌ ، هكذا ضَبَطَه ابنُ سِيدَه والأزْهري بِكسْرِ العَيْن في الكُلّ . وضَبَطَه الجَوْهري بفَتْحِ العَيْن فقالَ : ورجُلٌ عَلْيانُ كعَطْشانَ ، وكَذلكَ المرْأَةُ ليَسْتوي فيه المُذكَّرُ والمُؤَنَّثُ ؛ وأَنْشَدَ أَبو عليَ : ومَتْلَفٍ بين مَوْماةٍ بمَهْلكةٍ جاوَزْتُه بعَلاةِ الخَلْقِ علْيان ( و ) أَيْضاً : ( المَتاعُ . ( و ) قيلَ : العِلْيانُ : ( النَّاقَةُ المُشْرِفَةُ ) ؛ ) وقيلَ : الطَّويلَةُ الجَسِيمةُ ، وقيلَ
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR yok50.958 harfعَلَا
1 عَلَا ذ , (Msb, K,) aor. يَعْلُو, (Msb,) inf. n. عُلُوٌّ; (Msb, K;) and عَلِىَ; and ↓ تعلّى [which last see also below]; (K;) It (a thing, Msb) was, or became, high, elevated, or lofty; (Msb, K; *) syn. اِرْتَفَعَ; (Msb;) and so ↓ تعالى: (S, K:) or you say, عَلَا فِى المَكَانِ [it was, or became, high, or elevated, in place], aor. يَعْلُو, inf. n. عُلُوٌّ: (S:) and عَلِىَ فِى الشَّرَفِ
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR384 harfعَلَا
عَلَا U ( n. ac. عُلُوّ 27 ),
a. Was, became high, lofty, elevated; rose; was exalted; was sublime; exalted, magnified himself, was proud, haughty.
b. Mounted, rode ( animal ).
c. [ acc. or Bi ], Mounted upon, ascended; was upon, on the top of; overlay, overspread; towered above; overcame, conquered; surmounted; surpassed, excelled, mastered.
d. [ Bi ], Raised, lifted.
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR77.488 harfعلو
عَلا - يَعْلُوْ - عُلُوّ - عَالي - عَالِيَة - أَعْلَى - الأَعْلَى - الأَعْلَوْن - عُلْيا - عُلا - عَلِيّ - عِلِّيَ - عِلِّيُّّوْن - تَعَالَى - يَتَعالَى - مُتَعَالِي - اسْتَعْلَى - يٍسْتَعْلِي
عَلا - يَعْلُوْ + كائن أو شيء + كائناً أو مكاناً أو على كائن أو مكان: ضد "سَفِلَ ": يتحرك ليرتفع ويصعد حتى يستقر فوقه وعليه: يتحرك من موقع أو مكان
Sîgalar(32)
- الْأَعْلَىEn üstün(الْأَفْعَلَ)×9
- تَعَالَوْاGelin(تَفَاعَلُوا)×7
- وَتَعَالَىVe yüceldi(وَتَفَاعَلَ)×7
- الْعَلِيُّYüce(الْفَعِيلُ)×5
- فَتَعَالَىYüceldi+1 anlam(فَتَفَاعَلَ)×4
- تَعَالَىYüceldi(تَفَاعَلَ)×3
- عَلِيًّاYüce(فَعِيلًا)×3
- عُلُوًّاÜstün olmak(فُعُولًا)×3
- الْأَعْلَوْنَEn üstünler(الْأَفْعَلُونَ)×2
- الْعُلَىEn üstünler(الْفُعَلَ)×2
Mücavir kökler83 mücavir (269 toplam)
- شرك
13 ortak ayet · Tasma kayış demektir
- سبح
9 ortak ayet · Sebhe, omuzlara atılan, esen rüzgarda kanatlar gibi açılan…
- كبر
11 ortak ayet · Yaşlı adamdır
- سفل
3 ortak ayet · “Sufla” vadinin alt tarafına, “ulya” ise üst tarafına denir
- سجل
2 ortak ayet · Siccil kap veya kılıf demektir
- ملأ
4 ortak ayet · “Mil” doldurulmuş çuval, “mülle” doldurulup ağzı dikilen…
- فسد
4 ortak ayet · Fesad “Visad” yıkılmış uzanmış ağaç parçası, yastık…
- وهن
2 ortak ayet · Gevşemeyin
- شفع
3 ortak ayet · “Şefeve” dudak demektir
- خلق
8 ortak ayet · Halk: Halk, deri veya bez parçası demektir
- مطر
2 ortak ayet · Yağmur
- فرعون
4 ortak ayet · Firavun
Geçtiği ayetler(68)
لِلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِ وَلِلَّهِ الْمَثَلُ الْأَعْلَى وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
En üstünAhirete inanmayanlar kötülük örneğidirler. En yüce örnek ise Allah’ındır. O; Aziz’dir, Hakim’dir.
قُلْنَا لَا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعْلَى
En üstünKorkma; muhakkak sen daha üstünsün, dedik.
وَهُوَ الَّذِي يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ وَلَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَى فِي السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
En üstünİlkin yaratıp sonra onu iade eden O’dur. Bu, O’nun için pek kolaydır. Göklerde ve yerde en yüce misal O’nundur. Ve O; Aziz’dir, Hakim’dir.
لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَأِ الْأَعْلَى وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ
En üstünOnlar Mele-i Ala’yı dinleyemezler ve her yönden sürülerek atılırlar.
مَا كَانَ لِيَ مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَأِ الْأَعْلَى إِذْ يَخْتَصِمُونَ
En üstünMele-i A’la’da olan tartışmalar hakkında benim bir bilgim yoktur.
وَهُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلَى
En üstünVe o; en yüce ufukta idi.
فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَى
En üstünVe sizin en yüce Rabbınız benim, dedi.
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى
En üstünRabbının o çok yüce adını tesbih et.
إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَى
En üstünAncak yüce Rabbının hoşnudluğunu gözetmek içindir.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | علو |
| Yapı | Üçlü (sülâsî) |
| Özel Durum | Nâkıs (son harfi illetli: vâv/yâ) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | سمو, رفع, شرف |
| Zıt Kök | سفل |
| Çekirdek Özet 1 | Mekânda, konumda veya cüssede yukarıda olma, üste çıkma, aşma |
| Çekirdek Özet 2 | Allah için mutlak aşkınlık ve kemal; insan için zorbalık, kibriye ve haddi aşma |
| Çekirdek Özet 3 | Varlık hiyerarşisinde ontolojik üstünlük ile ahlaki ve siyasi tahakküm ayrımı |
| Kritik Hata Riski | Kökün yücelik anlamını yalnızca zihinsel soyutlama sayıp Kur'an'daki siyasi tahakküm ve istikbar boyutunu gözden kaçırmak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| عل | Bir şeyin üzerine çıkma, tutunma, ilişme ve açığa çıkıp belirginleşme anlamını taşır; علق kökünde asılma ve yapışma, علم kökünde alametle belirginleşip bilinme, علن kökünde açığa çıkıp yayılma, على edatında ise üstte bulunma somutlaşır. | و | İllet harfi olan vâv unsuru, ilişme ve açığa çıkma hareketine dikey yönde süreklilik, boyutsal yükseliş, fiziksel ve manevi olarak üste çıkıp baskın gelme dinamizmi kazandırmıştır. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ع | göz; görme, bilme, kaynak | Yüksekten bakma, gözetleme, kaynağın ve bakış açısının merkezde bulunması |
| ل | çoban değneği, üvendire; yöneltme, öğretme, bağlama | Yönelme, sevk etme, dikey doğrultuda uzanma ve yetkiyle yön verme |
| و | çengel, çadır kazığı; bağlama, ekleme, tutturma | Bağlantının sürmesi, seviyenin devamlılığı ve hareketin dikey eksene raptedilmesi |
| علو | Gözün yukarıdan kuşatması, sevk edici yönelim ve bu konumun kesintisiz tutunması | Dikey eksende üst konuma geçme, oradan aşağısını kuşatma, hâkimiyet kurma ve erişilmez seviyede bulunma hareketini türetir. |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir cismin, dağın, vadinin veya mekânın üst kısmında bulunması; kişinin bineğin sırtına binip üste çıkması veya mızrağın uç/üst kısmı. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Süveyd b. es-Sâmit bir beytinde gücün yettiği ve üstesinden gelinebilecek işe yönelmeyi bu kökle ifade etmiştir: فاعمد لما تعلو فمالك بالذي / لا تستطيع من الأمور يدان |
| Erken Arapça kullanım | Yere düşen veya sendeleyen kimseye toparlanıp ayağa kalkması için لعاً لك عاليا denilmesi ve atın yarışta hedefi geçip hâkim konuma gelmesine استعلى على الغاية denilmesi. |
Kaynak İbn Düreyd, Cemheretü'l-Luğa; Halil b. Ahmed, Kitâbü'l-ʿAyn; İbn Fâris, Mekâyîsü'l-Luğa; Zemahşerî, Esâsü'l-Belâga.
Sami etimolojik katman
Sami dil ailesinin genelinde kök, dikey eksende yükseklik, yukarı çıkma ve üstünlük temelinde yaygın ve arkaik bir morfemdir. İbranicede על edatı ve עלה (ʿalah) fiili yukarı çıkmak, tırmanmak, yükselmek anlamındadır; kurbanın dikey olarak yükselen dumanını niteleyen terim de bu kökle akrabadır. Süryanicede ܥܠ (ʿal) edatı üzerinde ve üstünde anlamına gelirken, ܥܠܝܐ (ʿellāyā) biçimi en yüksek, göksel ve yüce olanı bildirir. Akadcada elû(m) fiili yukarı çıkmak, yükselmek ve yüksek olmak anlamında doğrudan eşdeğerdir; bu fiilden türeyen isimler tapınağın yüksek kısımlarını veya üst katları imler. Arapçada ise kök hem fiziksel irtifayı hem ahlaki-siyasi olarak haddi aşıp baskı kurmayı (علو في الأرض) hem de mutlak tenzih ve aşkınlığı (تعالى) kuşatacak biçimde en zengin anlam alanına ulaşmıştır.
Güven Kesin
Kaynak Brown-Driver-Briggs, Hebrew and English Lexicon; Payne Smith, Compendious Syriac Dictionary; The Assyrian Dictionary of the Oriental Institute of the University of Chicago (CAD).
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | علا / يعلو / علو | Dikey yükselme, bir şeyin üzerine çıkma; şeref ve fazilette yükselme için علي, azamet ve zorbalık için علو ayrışması gelişmiştir. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Akadca elû, İbranice עלה, Süryanice ܥܠܐ | Kuzeybatı ve Doğu Sami kollarında yukarı çıkma, üstte olma ve dikey konum bildiren ortak çekirdektir. | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Mısır hiyeroglif yazısında ꜥr (yükselmek, çıkmak) | Afro-Asyatik katmanda dikey hareket ve üste tırmanma bildiren köklerle ses denkliği muhtemeldir. | Muhtemel |
Kaynak David Cohen, Dictionnaire des racines sémitiques; Arthur Jeffery, The Foreign Vocabulary of the Qur'an.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| علو | Anlamlı | Yükseklik, üstünlük, aşkınlık | Fiziksel irtifa, güç üstünlüğü, zorbalık veya mutlak tenzih. | Hedef köktür; Kur'an'da 70 kez geçer. |
| عول | Anlamlı | Ağır yük yükleme, muhtaç olma, haktan sapma | Birine yük olma, nafakasını üstlenme, terazide haktan sapma. | Kur'an'da geçer (عول / Nisâ 4:3). |
| لعو | Anlamlı | Açgözlülük, sabırsızlık, yırtıcılık | Bir şeye hırsla atılma, köpeğin veya kurdun hırsla saldırması. | Kur'an'da geçmez; ters permütasyon. |
| لوع | Anlamlı | İç yanması, şiddetli elem ve hüzün | Aşk, keder veya hastalık sebebiyle kalbin ve ciğerin yanması. | Kur'an'da geçmez; içsel hararet türevidir. |
| وعل | Anlamlı | Dağ keçisi, sığınak, sarp tepe | Dağın en sarp tepesine sığınan yaban keçisi; sığınılacak yüksek yer. | Kur'an'da geçmez; yüksek tepe bağıyla علو ile anlamsal örtüşme taşır. |
| ولع | Anlamlı | Düşkünlük, aşırı tutku, alışkanlık | Bir şeye kendini kaptırma, devamlı onunla meşgul olma hali. | Kur'an'da geçmez; yönelimin sabitlenmesi. |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| علو | Merkez | Yükselme, üstte olma, aşkınlık | Konum ve kudret olarak altta olanın üstüne çıkma ve orada tutunma hareketidir. | Varlık ve kudret hiyerarşisinde üst katmanı işgal etme. |
| سمو | Komşu | Yücelik, adlanma, yüksek itibar | سمو, değer ve nitelikçe yukarıda olmayı, göze çarpan yüksekliği ve şöhreti anlatır; baskı kurma boyutu taşımaz. | Manevi şeref ve adın yücelmesi ön plandadır. |
| رفع | Komşu | Kaldırma, yukarı taşıma | رفع, altta olan bir nesneyi alıp yukarıya çıkarma eylemidir; genellikle bir failin başkasını yükseltmesini içerir. | Dış bir kuvvet veya lütufla seviyenin artırılması. |
| شرف | Komşu | Yüksek tepe, asalet, seçkinlik | شرف, mekanın yüksekliği üzerinden soyluluk ve ahlaki üstünlük bildirmektir; zorbalıkla üstünlük için kullanılmaz. | Toplumsal kabul ve asaletle gelen yükseklik. |
| سفل | Zıt | Aşağıda olma, alçalma, pespayelik | سفل, konum, değer ve derece bakımından en alt düzeye inmek, ayağa düşmek ve değer yitirmektir. | Fiziksel ve ahlaki çöküş, derecenin düşmesi. |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | علو | Üstünlük, yükseklik, aşkınlık | Mekânsal yükseklik, siyasi tahakküm ve ontolojik aşkınlığı birlikte barındırır. | Kesin |
| Latince | Altitudo, transcendentia, tyrannis | Yükseklik, aşkınlık, baskı | "Altitudo" fiziksel ve manevi yüksekliği, "transcendens" aşkınlığı verir; baskı anlamını ise "tyrannis" karşılar. | Güçlü |
| İngilizce | Height, transcendence, arrogance, supremacy | Yükseklik, aşkınlık, kibir, üstünlük | "Transcendence" ilahi boyutu, "arrogance/tyranny" firavuni büyüklenmeyi karşılar; tek kelime bütün nüansları kapsamaz. | Kesin |
| Almanca | Erhabenheit, Hoheit, Überheblichkeit | Yücelik, egemenlik, böbürlenme | "Erhabenheit" ilahi azameti, "Überheblichkeit" yerdeki haksız büyüklenmeyi karşılar. | Güçlü |
| Fransızca | Hauteur, transcendance, superbe | Yükseklik, aşkınlık, kibirli üstünlük | "Hauteur" fiziksel ve ahlaki yüksekliği, "transcendance" tenzihi, "superbe" ise hadsiz büyüklenmeyi ifade eder. | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary; Grimm Deutsches Wörterbuch; Dictionnaire de l'Académie française.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| فَتَعَالَى / وَتَعَالَى / تَعَالَى | İlahi tenzih ve mutlak aşkınlık | Müşriklerin isnatlarından, şirkten, noksanlıklardan arınmışlık (A'râf 7:190; Tâhâ 20:114; Mü'minûn 23:92). |
| الْعَلِيُّ / الْأَعْلَى | Zatı ve sıfatları en yüce olan | Allah'ın esmâ-i hüsnâsı bağlamında mutlak hükümranlık ve yücelik (Bakara 2:255; A'lâ 87:1). |
| عُلُوًّا / عَلَا | Zorbalık, istikbar, haddi aşma | Yeryüzünde zalimleşen yöneticiler ve güç sarhoşluğu (İsrâ 17:4; Kasas 28:4; Kasas 28:83). |
| تَعَالَوْا | Yüksek bir hakikate veya ortak ilkeye çağrı | Davet, uzlaşma ve hakka doğru toplanma çağrısı (Âl-i İmrân 3:61; Âl-i İmrân 3:167; Mâide 5:104). |
| الْأَعْلَوْنَ | İman ve hakikat vesilesiyle galip gelme | Müminlerin nihai zaferi ve ahlaki üstünlüğü bağlamında müjde (Âl-i İmrân 3:139; Muhammed 47:35). |
| عَالِيَةٍ | Mekânsal yükseklik ve değer üstünlüğü | Cennet mekanının yüceliği veya azap taşlarının üstten inişi (Hâkka 69:22; Hûd 11:82). |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Allah'ın sıfatları (el-Ulüvv) | Ulüvv sıfatının mekânsal cihet mi yoksa kahr, galebe ve mertebe yüceliği mi olduğu tartışması. | Cismiyet ve cihetten tenzih ile kudret aşkınlığının ayrıştırılması. |
| Fıkıh | Hukuk ve siyaset nizamı | Yeryüzünde haksız üstünlük taslama (علو في الأرض) fiilinin bağy, zulüm ve fesatla irtibatlandırılması. | Haksız tahakkümün kamu düzenini bozan cürüm sayılması. |
| Tefsir | Tenzih ve tevhit âyetleri | تعالى ifadesinin "müteâlî" oluşu bildirmesi, ortak koşulan şeylerin geçersizliği. | Şirk isnatlarının ilahi hakikat karşısında düşüklüğünü vurgulama. |
| Hadis | Dua ve tevazu ahlakı | Rükû ve secdede Allah'ı tesbih ederken الْأَعْلَى isminin zikredilmesi, kulun ise tevazu ile alçalması. | Kulun fiziki olarak yere kapanması ile Rabbin mutlak yüceliğinin idraki. |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Ontolojik hiyerarşi | Aşkınlık ve tenzih | Yaratan ile yaratılan arasındaki mutlak mesafe | İlahi zat hiçbir yaratılmışa benzemez; noksan sıfatların ve şirkin fevkindedir. | Kesin |
| İlmi | Epistemolojik mertebe | Üst ilke ve aksiyom | Alt disiplinleri belirleyen kapsayıcı bilgi | Tümel hakikatlerin tikel verilere nispetle üstün ve belirleyici olmasıdır. | Güçlü |
| Siyasi | Otorite meşruiyeti | Meşru iktidara karşı tağutluk | Haddi aşan otoritenin gayrimeşru tahakkümü | Firavun'un yaptığı gibi halkı fırkalara ayırıp zorbalıkla üstünlük kurma tehlikesi. | Kesin |
| İktisadi | Piyasa hâkimiyeti | Haksız tekel ve rant baskısı | Kaynakları tek elde toplayarak tahakküm kurma | Servet ve sermaye gücünü kullanarak alttakileri ezme ve ekonomik vesayet oluşturma. | Güçlü |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Potansiyel enerji gradyanı ve üst sınır (supremum) | Fizikte bir kütlenin yerçekimi alanında daha yüksek irtifada depoladığı potansiyel enerji; matematikte bir kümenin bütün elemanlarından büyük veya eşit olan en küçük üst sınır. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Hiyerarşik tabakalaşma ve asimetrik iktidar | Sosyolojide güç, prestij ve mülkiyetin üst katmanda yoğunlaşarak alt katmanlar üzerinde kontrol üretmesi; egemenlik mekanizmaları. | Kesin |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökün yalnızca ilahi bir tesbih lafzına veya soyut teolojik bir kavrama indirgenerek siyasetteki, toplumdaki ve ahlaktaki istikbar boyutunun ihmal edilmesi. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök, dikey bir hiyerarşide Allah'ın zatî üstünlüğünü bildirdiği gibi, Firavun örneğinde görüldüğü üzere insanın siyasi ve ahlaki sınırları aşarak tanrılık taslamasını da çözümler. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Ayetlerdeki علو uyarılarını sadece ferdî kibir sanmak; yeryüzünde fırkalaşma üreten, zayıfları ezen kurumsal ve siyasi tahakküm biçimlerini Kur'ani eleştirinin dışında bırakmak. |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Varlık düzenindeki dikey hiyerarşiyi kuran anahtardır; hakiki yüceliğin yalnızca Allah'a ait olduğunu, insanın yeryüzünde bu sıfata soyunmasının ise zulüm ve helak getirdiğini gösterir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Tevhit ve tenzih ayetlerinde (A'râf 7:190; Tâhâ 20:114), Firavun kıssalarında (Kasas 28:4; Kasas 28:83) ve müminlerin tarih sahnesindeki üstünlük müjdesinde (Âl-i İmrân 3:139). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Üstünlüğün soy, kaba kuvvet veya servetle elde edilebileceği zannını yıkar; meşru yüceliğin ancak hakikate ve adalete teslimiyetle mümkün olabileceğini açıklar. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamBir cismin veya canlının dikey eksende yukarıda bulunması, üst katmana çıkması veya yüksek bir noktayı tutmasıdır.
- Soyut anlamVarlık, kudret ve şeref bakımından erişilmezlik; yaratıcının mutlak aşkınlığı veya insanın haddi aşarak güç yoluyla başkalarını tahakküm altına almasıdır.
- Sistematik karşılıkİlahiyat alanında tenzih ve tevhit ilkesi; siyasette meşru otorite ile zalimce istikbar arasındaki ayrışma eşiğidir.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde ontolojik mutlak varlığı (Allah'ı), ve varlık düzlemindeki unsurları temsil eder. , iki unsur arasındaki dikey konum ve yetki hiyerarşisi farkıdır. İlk durumda olduğunda, mutlak ve erişilmez aşkınlığı ifade eder. İkinci durumda olan bir failin güç türevi () meşru haddi () aştığında, bu yapay üstünlük zulüm ve zorbalık durumunu () netice verir.