كفي
ك - ف - ي
KÖK- 33 geçiş
- 32 ayet
- 9 sîga
- 12 sözlük
“Dengi” demektir. Terazinin bir kefesinin adıdır.devamı ›
Bu sayfa şu yazımları da kapsar: كفى
Notlarım
Sözlükler(12)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
“Dengi” demektir. Terazinin bir kefesinin adıdır.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR2.702 harfالكاف والفاء و"وايء" معهما
ك و ف، و ك ف، ك ف ي، ك ي ف، ك ف أ، أ ك ف، أ ف ك مستعملات كوف: كُوفانُ: اسم أرض، وبها سميت الكوفة.
والكافُ: ألِفها واو، فإن استعملت فعلاً قلت: كوفتُ كافاً حسنة.
وكَوفت الأديم: قورته.
وكف: الوَكْفُ: القطر. وكَفَ الماء يكفُ وكفاً، وهو مصدره. ووَكَفَت الدلو تكِفُ وكيفاً، وهو هنا مصدره. والوَكيفُ: القطران. قال العجاج:
وَكِيفَ غربي دالج تبجسا
أي: تفجر. ودمع واكفٌ، وماء
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR333 harfMadde başı: كفىكَفاهُ مُؤُنَتَهُ كِفايةً. وكَفاكَ الشيء يَكْفيكَ، واكْتَفَيْتُ به. واسْتَكْفَيْتُهُ الشيء فكَفانِيهِ. وكافَيْتُهُ من المُكافاةِ. ورجوت مَكافاتَكَ، أي كِفايَتَكَ. ورجلٌ كافٍ وكَفِيٌّ. وهذا رجلٌ كافيكَ من رجلٌ، ورجلان كافِياكَ من رَجُلَيْنِ، ورجالٌ كافوكَ من رجال. وكَفْيُكَ بتسكين الفاء، أي حسبك. والكُفْيَةُ: القُوت؛ والجمع الكُفَى.
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR14.617 harfك ف ( و اي ء )
كفي ، كفأ ، كوف ، كيف ، وكف ، أفك ، أكف .
كفي : قال الليث : كَفَى يَكْفِي كِفَايةً إذا قامَ بالأمْرِ ، واسْتَكْفَيْتُه أَمْراً فكفَانِيهِ ، ويقال : كفاكَ هذا الأمرُ أي حَسْبُكَ ، وكفاكَ هذا الشيءُ ، وتقولُ : رأيْتُ رَجُلاً كافِيَكَ مِنْ رَجُلٍ ، ورأيت رَجُلَيْنِ كافِيَيْكَ مِنْ رجُلَيْنِ ، ورأيتُ رِجَالاً كافِيكَ من رِجَالٍ ، معناهُ : كفاكَ به رجُلاً .
وقال الزجاجُ في قول الله جلَّ
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR401 harfMadde başı: كفى- الكفاية: ما فيه سد الخلة وبلوغ المراد في الأمر. قال تعالى: ﴿وكفى الله المؤمنين القتال﴾ [الأحزاب/25]، ﴿إنا كفيناك المستهزئين﴾ [الحجر/95]. وقوله: ﴿وكفى بالله شهيدا﴾ [النساء/79] قيل: معناه: كفى الله شهيدا، والباء زائدة. وقيل: معناه: اكتف بالله شهيدا (انظر: معاني القرآن وإعرابه للزجاج 2/57؛ ومغني اللبيب ص 144)، والكفية من القوت: ما فيه كفاية، والجمع: كفى، ويقال: كافيك فلان من رجل، كقولك: حسبك من
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR234 harfك ف ي
كفاه مؤنته كفاية وكفاك بهم رجالاً.
وكفاني ما أوليتني.
واستكفيته الأمر فكفانيه وهذا كافيك وكفيك: هذا حسبك.
واكتفيت به.
وقنعت بالكفية وهي القوت وقنعوا بالكفى ولا ومختبط لم يلق من دوننا كفًى وذات رضيع لم ينمها رضيعها
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR5.085 harfالليث: كَفَى يَكْفِي كِفايةً إِذا قام بالأَمر. ويقال:
اسْتَكْفَيْته أَمْراً فكَفانِيه. ويقال: كَفاك هذا الأَمرُ أَي حَسْبُك، وكَفاكَ هذا الشيء. وفي الحديث: من قرأَ الآيتين من آخر سورة البقرة في ليلة كَفَتاه أَي أَغْنَتاه عن قيام الليل، وقيل: إِنهما أَقل ما يُجزئ من القراءة في قيام الليل، وقيل: تَكْفِيانِ الشرَّ وتَقِيان من المكروه. وفي الحديث: سَيَفْتَحُ اللهُ عليكم ويَكْفِيكم اللهُ أَي يَكْفيكم
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR236 harf* ك ف ي * * كَفَاهُ * مؤونته يكفيه * كِفَايةً * و * كَفَاهُ * الشيء و * اكتَفَى * به و * اسْتَكْفَيْتُهُ * الشيء * فَكَفَانِيهِ * و * كَافَاهُ مُكافاةً * ورجا * مُكافَاتَهُ * أي * كِفاَيَتَهُ * ورجل * كافِ * و * كَفِيٌّ * مثل سالم وسليم
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR2.185 harf: ( و كذا في النسخ والصَّوابُ أَنْ يُكْتَب بالياءِ ، فإنَّ الحرفَ يائِيٌّ .
( *!كَفاهُ مَؤُونَتَهُ *!يَكْفِيهِ *!كِفايَةً ) ، بالكسْرِ : قامَ به .
( *!وكَفاكَ الشَّيءُ ) *!يَكْفِيكَ ( *!واكْتَفَيْتَ به ) ، كِلاهُما اضْطَلَعَ .
( *!واسْتَكْفَيْتُهُ الشَّيءَ *!فكَفَانِيهِ ) ؛ ) نقلَهُ الأزْهرِي والجَوْهرِي .
( ورجُلٌ *!كافٍ *!وكَفِيٌّ ) ، كسالِمٍ وسَلِيمٍ ؛ كذا في الصِّحاح .
( و ) هذا رجُلٌ (
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR1.426 harfMadde başı: كفىكَفَى
1 كَفَى ذ He, or it, sufficed, or contented: hence كَفَانِى فُلَانٌ الأَمْرَ Such a one sufficed me, or contented me, in respect of the affair; i. e., by taking upon himself to perform it or accomplish it if good, or to prevent it or avert it if evil: and كَفَانِى شَهِيدًا He sufficed me as, or for, a witness; or he suffices me as, or for, such: and sometimes بِ is redundantly prefixed to
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.237 harfكَفَى
كَفَى I ( n. ac. كِفَاْيَة 23t ),
a. Sufficed.
b. [ acc. & Min or 'An ], Served instead of.
كَفَّيَ
كَفَّيَ II ,
a. see I (a) .
كَاْفَيَ
كَاْفَيَ III ,
a. see I (a) .
b. [ acc. & Bi ], Requited by.
اِكْتَفَيَ
اِكْتَفَيَ VIII
a. [ Bi ], Was satisfied, contented with, found sufficient.
اِسْتَكْفَيَ
اِسْتَكْفَيَ X ,
a. see VIII .
b. Asked to give enough of.
كَُِفْي
كَُِفْي [
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR12.052 harfكفي
كَفَى - يَكْفِي - كَافِي - كَافٍ
كَفى - يَكْفي + كائن أو شيء + كائناً أو أمراً: كفى الكائن أو الشيء لفعل أمر: يكون الكائن أو الشيء وحده دون عون أو مشاركة من آخر قادراً على القيام بالفعل كاملاً
كَفَى - يَكْفِي + كائن + كائناً آخر + شيئاَ أو فعل شيء: الفعل متعدي لمفعولين: يجعل الكائنُ الكائن َ الآخرَ، مكتفياً: يجعله يستغني ولا يحتاج إلى
كفي كَفَى - يَكْفِي - كَافِي - كَافٍ كَفى - يَكْفي + كائن أو شيء + كائناً أو أمراً: كفى الكائن أو الشيء لفعل أمر: يكون الكائن أو الشيء وحده دون عون أو مشاركة من آخر قادراً على القيام بالفعل كاملاً كَفَى - يَكْفِي + كائن + كائناً آخر + شيئاَ أو فعل شيء: الفعل متعدي لمفعولين: يجعل الكائنُ الكائن َ الآخرَ، مكتفياً: يجعله يستغني ولا يحتاج إلى الشيء الآخر المشار إليه، لا لفعله في عمل يريد القيام به، ولا لجسمه لملء أو شغل فراغ أو حجم: يزود بالقدر المطلوب (الكافي) (من حيث الوزن أو الحجم أو الفعل أوالطاقة) بحيث يجعل الفاعل يستغني عن اللجوء إلى غيره، سواء لملء وعاء، أو لفعل وإنجاز عمل كَفَى - يَكْفِي + (ضمير الشأن المقدر: شأن الشيء أو الكائن) + بـِ كائن أو شيء + فعل أو اسم فعل ﴿وكفى بالله شهيدا﴾كفى + (شأن أو أمر الناس) + بـِ الله + شهيداً أو وكيلاً: صار شأن أو أمر الناس " بـِ الله " مكتفياَ ومستغنياً عن الشهيد أو الوكيل الآخر، والتقدير: كفى + الأمر أو الشأن + بـِ الاستعانة بالله + الحاجةَ لوكيل أو شهيد آخر كَافِي - كافٍ: اسم فاعل صفة مشبهة من " كَفَى - يَكْفِي ": الذي يعين ويزود الآخر بما يغنيه عن أي سؤال واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " الشعور بالملاءة والاكتفاء بدرجاتها المختلفة " وهي: غَنِيَ - يَغْنَى، مَكَلَ - يَمْكُلُ (مَكِلَ - يَمْكَلُ)، عَفَّ- يَعِفُّ، كَفى - يَكْفي، عَالَ - يَعُولُ، فَقُرَ- يَفْقُرُ يفرق لفظاً: كَفى - يَكْفي + كائن أو شيء + كائناً أو أمراً: كفى الكائن أو الشيء لفعل أمر: يكون الكائن أو الشيء وحده دون عون أو مشاركة من آخر قادراً على القيام بالفعل كاملاً كَفَأَ - يَكْفَؤُ (كَفَا - يَكْفُو) + كائن + كائناً: ساواه في القدر أو المنزلة كَفَّ - يَكُفُّ + كائن + شيئاً: يضمه ويجمعه على نفسه ويقصر من طوله
كفى كفى كائنٌ كائناً شيئاً أو بشيء ﴿ورد الله الذين كفروا بغيظهم لم ينالوا خيرا وكفى الله المؤمنين القتال وكان الله قويا عزيزا(25)﴾ الأحزاب ﴿أليس الله بكاف عبده ويخوفونك بالذين من دونه ومن يضلل الله فما له من هاد (36)﴾ الزمر ﴿فإن آمنوا بمثل ما آمنتم به فقد اهتدوا وإن تولوا فإنما هم في شقاق فسيكفيكهم الله وهو السميع العليم(137)﴾ البقرة ﴿إنا كفيناك المستهزئين(95)﴾ الحجر ﴿إذ تقول للمؤمنين ألن يكفيكم أن يمدكم ربكم بثلاثة آلاف من الملائكة منزلين(124)﴾ آل عمران ﴿أولم يكفهم أنا أنزلنا عليك الكتاب يتلى عليهم إن في ذلك لرحمة وذكرى لقوم يؤمنون(51)﴾ العنكبوت كفى بـ + كفى بالله شهيد ﴿ما أصابك من حسنة فمن الله وما أصابك من سيئة فمن نفسك وأرسلناك للناس رسولا وكفى بالله شهيدا(79)﴾ النساء ﴿لكن الله يشهد بما أنزل إليك أنزله بعلمه والملائكة يشهدون وكفى بالله شهيدا(166)﴾ النساء ﴿هو الذي أرسل رسوله بالهدى ودين الحق ليظهره على الدين كله وكفى بالله شهيدا(28)﴾ الفتح ﴿فكفى بالله شهيدا بيننا وبينكم إن كنا عن عبادتكم لغافلين(29)﴾ يونس ﴿ويقول الذين كفروا لست مرسلا قل كفى بالله شهيدا بيني وبينكم ومن عنده علم الكتاب(43)﴾ الرعد ﴿قل كفى بالله شهيدا بيني وبينكم إنه كان بعباده خبيرا بصيرا(96)﴾ الإسراء ﴿قل كفى بالله بيني وبينكم شهيدا يعلم ما في السماوات والأرض والذين آمنوا بالباطل وكفروا بالله أولئك هم الخاسرون(52)﴾ العنكبوت ﴿أم يقولون افتراه قل إن افتريته فلا تملكون لي من الله شيئا هو أعلم بما تفيضون فيه كفى به شهيدا بيني وبينكم وهو الغفور الرحيم(8)﴾ الأحقاف ﴿سنريهم آياتنا في الآفاق وفي أنفسهم حتى يتبين لهم أنه الحق أولم يكف بربك أنه على كل شيء شهيد(53)﴾ فصلت كفى بالله وكيل ﴿ويقولون طاعة فإذا برزوا من عندك بيت طائفة منهم غير الذي تقول والله يكتب ما يبيتون فأعرض عنهم وتوكل على الله وكفى بالله وكيلا(81)﴾ النساء ﴿وتوكل على الله وكفى بالله وكيلا(3)﴾ الأحزاب ﴿ولا تطع الكافرين والمنافقين ودع أذاهم وتوكل على الله وكفى بالله وكيلا(48)﴾ الأحزاب ﴿ولله ما في السماوات وما في الأرض وكفى بالله وكيلا(132)﴾ النساء ﴿ياأهل الكتاب لا تغلوا في دينكم ولا تقولوا على الله إلا الحق إنما المسيح عيسى ابن مريم رسول الله وكلمته ألقاها إلى مريم وروح منه فآمنوا بالله ورسله ولا تقولوا ثلاثة انتهوا خيرا لكم إنما الله إله واحد سبحانه أن يكون له ولد له ما في السماوات وما في الأرض وكفى بالله وكيلا(171)﴾ النساء ﴿إن عبادي ليس لك عليهم سلطان وكفى بربك وكيلا(65)﴾ الإسراء ﴿وكم أهلكنا من القرون من بعد نوح وكفى بربك بذنوب عباده خبيرا بصيرا(17)﴾ الإسراء ﴿وتوكل على الحي الذي لا يموت وسبح بحمده وكفى به بذنوب عباده خبيرا(58)﴾ الفرقان كفى بالله حسيب ﴿وابتلوا اليتامى حتى إذا بلغوا النكاح فإن آنستم منهم رشدا فادفعوا إليهم أموالهم ولا تأكلوها إسرافا وبدارا أن يكبروا ومن كان غنيا فليستعفف ومن كان فقيرا فليأكل بالمعروف فإذا دفعتم إليهم أموالهم فأشهدوا عليهم وكفى بالله حسيبا(6)﴾ النساء ﴿الذين يبلغون رسالات الله ويخشونه ولا يخشون أحدا إلا الله وكفى بالله حسيبا(39)﴾ الأحزاب ﴿ونضع الموازين القسط ليوم القيامة فلا تظلم نفس شيئا وإن كان مثقال حبة من خردل أتينا بها وكفى بنا حاسبين(47)﴾ الأنبياء ﴿اقرأ كتابك كفى بنفسك اليوم عليك حسيبا(14)﴾ الإسراء كفى بالله ﴿والله أعلم بأعدائكم وكفى بالله وليا وكفى بالله نصيرا(45)﴾ النساء ﴿ذلك الفضل من الله وكفى بالله عليما(70)﴾ النساء ﴿وكذلك جعلنا لكل نبي عدوا من المجرمين وكفى بربك هاديا ونصيرا(31)﴾ الفرقان
﴿انظر كيف يفترون على الله الكذب وكفى به إثما مبينا(50)﴾ النساء ﴿فمنهم من آمن به ومنهم من صد عنه وكفى بجهنم سعيرا(55)﴾ النساء كاف - بكاف ﴿أليس الله بكاف عبده ويخوفونك بالذين من دونه ومن يضلل الله فما له من هاد(36)﴾ الزمر مختار الصحاح ● [كفي] ك ف ي: كَفَاهُ مؤونته يكفيه كِفَايةً و كَفَاهُ الشيء و اكتَفَى به و اسْتَكْفَيْتُهُ الشيء فَكَفَانِيهِ و كَافَاهُ مُكافاةً ورجا مُكافَاتَهُ أي كِفاَيَتَهُ ورجل كافِ و كَفِيٌّ مثل سالم وسليم الراغب كفى - الكفاية: ما فيه سد الخلة وبلوغ المراد في الأمر. قال تعالى: }وكفى الله المؤمنين القتال﴿[الأحزاب/25]،﴾إنا كفيناك المستهزئين﴿[الحجر/95]. وقوله:﴾وكفى بالله شهيدا{ [النساء/79] قيل: معناه: كفى الله شهيدا، والباء زائدة. وقيل: معناه: اكتف بالله شهيدا (انظر: معاني القرآن وإعرابه للزجاج 2/57؛ ومغني اللبيب ص 144)، والكفية من القوت: ما فيه كفاية، والجمع: كفى، ويقال: كافيك فلان من رجل، كقولك: حسبك من رجل. ملخص اللسان: 1. كَفَى يَكْفِي كِفايةً إِذا قام بالأَمر. 2. كَفاك هذا الأَمرُ أَي حَسْبُك، 3. وفي الحديث: من قرأَ الآيتين من آخر سورة البقرة في ليلة كَفَتاه أَي أَغْنَتاه عن قيام الليل، 4. والكُفاةُ: الخَدَمُ الذين يَقومون بالخِدْمة، جمع كافٍ. 5. وكَفَيْته ما أَهَمَّه. 6. وكافَيْته: من المُكافاة، 7. وكفَى بالله وليّاً، وما أَشبهه في القرآن: معنى الباء للتَّوْكيد، المعنى كفَى اللهُ وليّاً إِلا أَن الباء دخلت في اسم الفاعل لأَن معنى الكلام الأَمْرُ، المعنى اكْتَفُوا بالله وليّاً، 8. يقال: كَفاه الأَمرَ إِذا قام فيه مَقامه. 9. والكُفْيةُ، بالضم: ما يَكْفِيك من العَيش، وقيل: الكُفْيَةُ القُوت، لسان العرب ● - كفي: الليث: كَفَى يَكْفِي كِفايةً إِذا قام بالأَمر. ويقال: اسْتَكْفَيْته أَمْراً فكَفانِيه. ويقال: كَفاك هذا الأَمرُ أَي حَسْبُك، وكَفاكَ هذا الشيء. وفي الحديث: من قرأَ الآيتين من آخر سورة البقرة في ليلة كَفَتاه أَي أَغْنَتاه عن قيام الليل، وقيل: إِنهما أَقل ما يُجزئ من القراءة في قيام الليل، وقيل: تَكْفِيانِ الشرَّ وتَقِيان من المكروه. وفي الحديث: سَيَفْتَحُ اللهُ عليكم ويَكْفِيكم اللهُ أَي يَكْفيكم القِتالَ بما فتَح عليكم. والكُفاةُ: الخَدَمُ الذين يَقومون بالخِدْمة، جمع كافٍ. وكفَى الرجلُ كِفايةً، فهو كافٍ وكُفًى مثل حُطَمٍ؛ عن ثعلب، واكْتَفَى، كلاهما: اضْطَلَع، وكَفاه ما أَهَمَّه كِفايةً وكَفاه مَؤُونَته كِفاية وكَفاك الشيءُ يَكفِيك واكْتَفَيْت به. أَبو زيد: هذا رجل كافِيك من رَجُل وناهيك من رجل وجازيكَ من رجل وشَرْعُكَ من رجُل كله بمعنى واحد. وكَفَيْته ما أَهَمَّه. وكافَيْته: من المُكافاة، ورَجَوْتُ مُكافاتَك. ورجل كافٍ وكَفِيٌّ: مثل سالِم وسَلِيمٍ. ابن سيده: ورجل كافِيكَ من رجل وكَِفْيُكَ من رجُل (* قوله« وكفيك من رجل» في القاموس مثلثة الكاف.) وكَفَى به رجلاً. قال: وحكى ابن الأَعرابي كَفاكَ بفلان وكَفْيُكَ به وكِفاكَ، مكسور مقصور، وكُفاكَ، مضموم مقصور أَيضاً، قال: ولا يثنى ولا يجمع ولا يؤنث. التهذيب: تقول رأَيت رجُلاً كافِيَك من رجل، ورأَيت رجلين كافِيَك من رجلين، ورأَيت رجالاً كافِيَكَ من رجال، معناه كَفاك به رجلاً. الصحاح: وهذا رجل كافِيكَ من رجُل ورَجلان كافِياكَ من رجلين ورِجالٌ كافُوكَ من رِجال، وكَفْيُك، بتسكين الفاء، أَي حَسْبُكَ؛ وأَنشد ابن بري في هذا الموضع لجثامة الليثي: سَلِي عَنِّي بَني لَيْثِ بنِ بَكْرٍ، كَفَى قَوْمي بصاحِبِهِمْ خَبِيرا هَلَ اعْفُو عن أُصولِ الحَقِّ فِيهمْ، إِذا عَرَضَتْ، وأَقْتَطِعُ الصُّدُورا وقال أَبو إِسحق الزجاج في قوله عز وجل: وكفَى بالله وليّاً، وما أَشبهه في القرآن: معنى الباء للتَّوْكيد، المعنى كفَى اللهُ وليّاً إِلا أَن الباء دخلت في اسم الفاعل لأَن معنى الكلام الأَمْرُ، المعنى اكْتَفُوا بالله وليّاً، قال: ووليّاً منصوب على الحال، وقيل: على التمييز. وقال في قوله سبحانه: أَوَلم يَكْفِ بربّك أَنه على كل شيء شهيد؛ معناه أَوَلم يَكْفِ ربُّك أَوَلم تَكْفِهم شهادةُ ربِّك، ومعنى الكِفاية ههنا أَنه قد بين لهم ما فيه كِفاية في الدلالة على توحيده. وفي حديث ابن مريم: فأَذِنَ لي إِلى أَهْلي بغير كَفِيٍّ أَي بغير مَن يَقوم مَقامي. يقال: كَفاه الأَمرَ إِذا قام فيه مَقامه. وفي حديث الجارود: وأَكْفي مَنْ لم يَشهد أَي أَقوم بأَمْرِ مَن لم يَشهد الحَرْبَ وأُحارِبُ عنه؛ فأَمّا قول الأَنصاري: فكَفَى بِنا فَضْلاً، على مَن غَيْرُنا، حُبُّ النبيِّ مُحَمَّدٍ إِيّانا فإِنما أَراد فكَفانا، فأَدخل الباء على المفعول، وهذا شاذ إِذ الباء في مثل هذا إِنما تدخل على الفاعل كقولك كفَى باللهِ؛ وقوله: إِذا لاقَيْتِ قَوْمي فاسْأَلِيهمْ، كَفَى قَوْماً بِصاحِبِهمْ خَبِيرا هو من المقلوب، ومعناه كفَى بقوم خَبِيراً صاحبُهم، فجعل الباء في الصاحب، وموضعها أَن تكون في قوم وهم الفاعلون في المعنى؛ وأَما زيادَتها في الفاعل فنحو قولهم: كَفى بالله، وقوله تعالى: وكفى بنا حاسبين، إِنما هو كفى اللهُ وكفانا كقول سحيم: كفى الشَّيْبُ والإِسْلامُ للمَرْء ناهِياً فالباء وما عملت في موضع مرفوع بفعله، كقولك ما قام من أَحد، فالجار والمجرور هنا في موضع اسم مرفوع بفعله، ونحوه قولهم في التعجب: أَحْسِنْ بِزَيْدٍ، فالباء وما بعدها في موضع مرفوع بفعله ولا ضمير في الفعل، وقد زيدت أَيضاً في خبر لكنَّ لشبهه بالفاعل؛ قال: ولَكِنَّ أَجْراً لو فَعَلْتِ بِهَيِّنٍ، وهَلْ يُعْرَفُ المعْروفُ في الناسِ والأَجْرُ (* قوله« وهل يعرف» كذا بالأصل، والذي في المحكم: ولم ينكر.) أَراد: ولكِنّ أَجراً لو فَعَلْتِه هَيِّن، وقد يجوز أَن يكون معناه ولكنَّ أَجراً لو فعلته بشيء هين أَي أَنت تَصِلين إِلى الأَجرِ بالشيء الهين، كقولك: وُجُوبُ الشكر بالشيءِ الهيّن، فتكون الباء على هذا غير زائدة، وأَجاز محمد بن السَّرِيّ أَن يكون قوله: كَفَى بالله، تقديره كفَى اكْتِفاؤك بالله أَي اكْتفاؤك بالله يَكْفِيك؛ قال ابن جني: وهذا يضعف عندي لأَن الباء على هذا متعلقة بمصدر محذوف وهو الاكتفاء، ومحال حذف الموصول وتبقية صلته، قال: وإِنما حسَّنه عندي قليلاً أَنك قد ذكرت كفَى فدلَّ على الاكتفاء لأَنه من لفظه، كما تقول: مَن كَذب كان شرًّا له، فأَضمرته لدلالة الفعل عليه، فههنا أَضمر اسماً كاملاً وهو الكذب، وهناك أَضمر اسماً وبقي صلته التي هي بعضه، فكان بعضُ الاسم مضمراً وبعضه مظهراً، قال: فلذلك ضعف عندي، قال: والقول في هذا قول سيبويه من أَنه يريد كفى الله، كقولك: وكفى الله المؤمنين القتال؛ ويشهد بصحة هذا المذهب ما حكي عنهم من قولهم مررت بأَبْياتٍ جادَ بِهنَّ أَبياتاً وجُدْنَ أَبْياتاً، فقوله بهنَّ في موضع رفع، والباء زائدة كما ترى. قال: أَخبرني بذلك محمد بن الحسن قراءة عليه عن أَحمد بن يحيى أَن الكسائي حكى ذلك عنهم؛ قال: ووجدت مثله للأَخطل وهو قوله:فقُلْتُ: اقْتُلُوها عَنْكُمُ بِمِزاجِها، وحُبَّ بِها مَقْتولَةً حِينَ تُقْتَل فقوله بها في موضع رفع بحُبَّ؛ قال ابن جني: وإِنما جاز عندي زيادة الباء في خبر المبتدإِ لمضارعته للفاعل باحتياج المبتدإِ إِليه كاحتياج الفعل إِلى فاعله. والكُفْيةُ، بالضم: ما يَكْفِيك من العَيش، وقيل: الكُفْيَةُ القُوت، وقيل: هو أَقلّ من القوت، والجمع الكُفَى. ابن الأَعرابي: الكُفَى الأَقوات، واحدتها كُفْيةٌ. ويقال: فلان لا يملك كُفَى يومه على ميزان هذا أَي قُوتَ يومه؛ وأَنشد ثعلب: ومُخْتَبِطٍ لم يَلْقَ مِن دُونِنا كُفًى، وذاتِ رَضِيعٍ لم يُنِمْها رَضِيعُها قال: يكون كُفًى جمع كُفْيَة وهو أَقلّ من القُوت، كما تقدّم، ويجوز أَن يكون أَراد كُفاةً ثم أَسقط الهاء، ويجوز أَن يكون من قولهم رجل كَفِيٌّ أَي كافٍ. والكِفْيُ: بطن الوادي؛ عن كراع، والجمع الأَكْفاء. ابن سيده: الكُفْوُ النظير لغة في الكُفءِ، وقد يجوز أَن يريدوا به الكُفُؤ فيخففوا ثم يسكنوا. مقاييس اللغة: (كفا) الكاف والفاء والحرف المعتل أصلٌ صحيح يدلُّ على الحَسْب الذي لا مُستَزَادَ فيه. يقال: كفاك الشّيءُ يَكفِيك. وقد كَفَى كِفاية، إذا قام بالأمر. والكُفْيَةُ: القوت الكَافِي، والجمع كُفىً. ويقال حَسْبُك زيدٌ من رجلٍ، وكافيك. القاموس المحيط: و كَفَاهُ مَؤُونَتَهُ يَكْفِيه كِفايَةً، وكفاكَ الشيءُ، واكْتَفَيْتَ به، واسْتَكْفَيْتُهُ الشيءَ فكفَانِيه، ورجلٌ كافٍ وكَفِيٌّ. وكافِيكَ من رجل، وكَفْيُكَ من رجُلٍ، مثلثةَ الكافِ حَسْبُكَ. والكُفْيَةُ، بالضم القُوتُ ج: الكُفَى. وتَكَفَّى النَّباتُ: طالَ. وكَغَنِيٍّ: المَطَرُ، وبيع الكِفايةِ: أن يكونَ لي على رجُلٍ خَمْسَةُ دراهِمَ، وأشْرِي منكَ شيئاً بِخَمْسةٍ، فأقولُ: خُذْها منه. تاج العروس: الصفحة محذوفة
Sîgalar(9)
- وَكَفَىYetti+1 anlam(وَفَعَلَ)×21
- كَفَىYetti(فَعَلَ)×5
- بِكَافٍYeten(بِفَاعِلٍ)×1
- فَسَيَكْفِيكَهُمُOnlara karşı sana yetecek(فَسَيَفْعِلُكَهُمْ)×1
- فَكَفَىYetti(فَفَعَلَ)×1
- كَفَيْنَاكَSana yettik(فَعَلْنَاكَ)×1
- يَكْفِYeter(يَفْعِلْ)×1
- يَكْفِهِمْOnlara yeter(يَفْعِلْهُمْ)×1
- يَكْفِيَكُمْSize yeter(يَفْعِلَكُمْ)×1
Mücavir kökler39 mücavir (159 toplam)
- شهد
10 ortak ayet · Petekteki baldır
- وكل
7 ortak ayet · Kuşların yumurta bıraktığı yerdir
- أله
21 ortak ayet · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
- عبد
6 ortak ayet · Ana kapının önündeki bekçidir
- حسب
4 ortak ayet · Hisbe okun nişangah kısmına denir
- خبر
3 ortak ayet · Haber : Doğurmadan evvel devenin memesinde görülen süttür
- ثلث
2 ortak ayet · Sülle çokluk demektir
- بين
7 ortak ayet · Beyn topraktaki yarık demektir
- ليس
3 ortak ayet · Bu kelime “late”den dönüşmüştür
- ذنب
2 ortak ayet · Zenb : Kuyruk demektir
- كتب
5 ortak ayet · Derinin deri ile dikildiği sırım, iptir
- فري
2 ortak ayet · Ferv “Ferre”ye bak
Geçtiği ayetler(32)
… فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ وَكَفَى بِاللَّهِ حَسِيبًا
YettiÖksüzleri evlenme çağına gelene kadar deneyin. O vakit kendilerinde bir olgunlaşma görürseniz; mallarını kendilerine teslim edin. Büyüyecekler de geri alacaklar diye onları israf edip de tez elden yemeyin. Zengin olan sakınsın. Fakir olan da uygun bir şekilde yesin. Mallarını kendilerine verdiğinizde yanlarında şahid bulundurun. Hesab sorucu olarak Allah kafidir.
وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدَائِكُمْ وَكَفَى بِاللَّهِ وَلِيًّا وَكَفَى بِاللَّهِ نَصِيرًا
Ve yettiAllah, düşmanlarınızı daha iyi bilir. Allah, size dost olarak da yeter, yardımcı olarak da yeter.
وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدَائِكُمْ وَكَفَى بِاللَّهِ وَلِيًّا وَكَفَى بِاللَّهِ نَصِيرًا
Ve yettiAllah, düşmanlarınızı daha iyi bilir. Allah, size dost olarak da yeter, yardımcı olarak da yeter.
انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَكَفَى بِهِ إِثْمًا مُبِينًا
YettiBir bak; Allah’a karşı nasıl yalan uyduruyorlar? Apaçık bir günah olarak bu, yeter.
فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَكَفَى بِجَهَنَّمَ سَعِيرًا
YettiOnlardan bir kısmı ona inandı, bir kısmı da ondan yüz çevirdi. Çılgın ateş olarak cehennem yeter.
ذَلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ عَلِيمًا
YettiBu büyük lütuf, Allah’tandır. Allah; her şeyi bilici olarak kafidir.
مَا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ وَأَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا
YettiSana gelen her iyilik, Allah’tandır. Sana gelen her fenalık da kendindendir. Seni insanlara elçi olarak gönderdik. Buna şahid olarak Allah yeter.
… يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُونَ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا
YettiSana; peki, derler. Yanından ayrıldıktan sonra da içlerinden bir grup sana söylediklerini hilafına geceleyin plan kurarlar. Allah gece tasarladıklarını yazıyor. Onlara aldırış etme. Allah’a tevekkül et. Vekil olarak Allah yeter.
وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا
YettiGöklerde olanlar da, yerde olanlar da Allah’ındır. Vekil olarak Allah yeter.
لَكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِمَا أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَالْمَلَائِكَةُ يَشْهَدُونَ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا
YettiLakin Allah, sana indirdiğine şahidlik eder. Onu bilerek indirmiştir. Melekler de şahidlik ederler. Esasen şahid olarak Allah yeter.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | كفي |
| Yapı | Üçlü kök (nâkıs) |
| Özel Durum | Son harfi illetli (lâmü'l-fiil yâ) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | حسب, غني, جزأ |
| Zıt Kök | حوج |
| Çekirdek Özet 1 | Bir ihtiyacı, gediği veya yükü dışarıdan başka hiçbir desteğe gerek bırakmayacak biçimde tam olarak karşılama ve savma |
| Çekirdek Özet 2 | Yaratıcının varlığa, insana ve elçisine her düzeyde (koruma, tanıklık, hidayet, vekillik) mutlak biçimde yetmesi ve başka merci arayışını bütünüyle hükümsüz kılması |
| Çekirdek Özet 3 | Varlık hiyerarşisinde ontolojik ve ahlaki tamlık; dışsal bağımlılıkların tasfiyesi ve hakiki güven merkezinin tekilleşmesi |
| Kritik Hata Riski | Kökün yalnızca asgari düzeyde idare etme veya kanaat getirme şeklinde daraltılarak ilahi koruma, mutlak yetkinlik ve tam güvence boyutunun göz ardı edilmesi |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| كف | Bir şeyi sınırlandırma, tutma, çevirme, sarıp kapatma ve dışarıya taşmayı ya da dışarıdan içeriye girişi engelleme anlamı taşır; nitekim كفف kökünde el ayası ve menetme, كفر kökünde örtme ve kapatma, كفت kökünde içine alıp toplama, كفل kökünde ise himaye edip sorumluluğunu üstlenme anlamları bu ortak sınır çekme ve kuşatma mantığından türer. | ي | İki harfli çekirdeğin sunduğu tutma ve çevreleme eylemine yöneliş, işlevsel tamamlanma ve dinamik bir koruma/karşılama boyutu katarak ihtiyacın tam sınırında durmayı ve başkasına mahal bırakmayacak yetkinlikte bir ikameyi ifade eder. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ك | Avuç içi; kavrama, eğme, kaplama | İhtiyacı veya durumu avuç içine alarak bütünüyle kavrama, kontrol altına alma ve sınırlarını kuşatma hareketini başlatır. |
| ف | Ağız; söz, açıklık, kenar | Kuşatılan sınırın dışa açılan ucunu belirleme, açığı kapatma veya savunan bir çıkış sağlama işlevini üstlenir. |
| ي | El ve kol; iş, yapma, uzanma | Kavranan ve kapatılan durumu etkin bir edimle tamamlama, süreklilik kazandırma ve ihtiyacı bizzat karşılayıp sonuca bağlama hareketini gerçekleştirir. |
| كفي | Avuç içiyle kavranan bir ihtiyacın etkin bir müdahaleyle tam sınırında kapatılıp başka bir unsura gerek kalmayacak biçimde nihayete erdirilmesi | Bir işin bütün yükünü üstlenerek başka hiçbir müdahaleye açık kapı bırakmayacak şekilde tam ikame ve koruma sağlanmasını betimler. |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir kimsenin ihtiyacını, yiyeceğini veya geçim yükünü başka bir arayışa mahal bırakmayacak tamlıkta üstlenme; açığı tam denk gelen payla kapatma ve saldırıyı savma. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem şiirinde kök, bir topluluğun baskınına veya açlık kıtlığına karşı koruyucu bir kalkan olma, muhtaçların azığını tam karşılama anlamında şahit getirilmiştir: ومختبط لم يلق من دوننا كفى / وذات رضيع لم ينمها رضيعها (Asâsü’l-Belâga). |
| Erken Arapça kullanım | Klasik bedevi kullanımında bir işi bizzat yüklenip başkasını o zahmetten kurtarma anlamında كفاه مؤنته ve bir kimsenin değer veya yetkinlik bakımından aranan tüm nitelikleri karşıladığını anlatmak için كافيك من رجل denilmiştir. |
Kaynak Lisān al-ʿArab, Kitābü’l-ʿAyn, Asās al-Balāgha (Zemahşerî).
Sami etimolojik katman
Sami dilleri ailesinde كفي kökü, zayıf son harfli yapısıyla Batı ve Güney Sami kollarında belirginleşen bir anlamsal gelişime sahiptir. İbranice ve Aramice gibi Kuzeybatı Sami dillerinde doğrudan aynı kök harfleriyle yetme fiili yerine, denklik ve bükülme bildiren ikili kök türevleri veya k-p-p tabanından gelen eğme, boyun eğdirme, avuç içine alma formları öne çıkar. Arapçada ise son harfin yâ olmasıyla kök, hem k-p tabanının sunduğu avuçlama ve çevreleme dairesini korumuş hem de bir yükü tamamen sırtlanıp başkasına ihtiyaç bırakmama şeklinde soyut ve hukuki bir yetkinliğe evrilmiştir. Bu yönüyle Arapça, kökün koruma, savunma ve tam karşılama niteliğini en yüksek semantik olgunluğa ulaştıran Sami dildir.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Lane’s Lexicon, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | كف ikili tabanından nâkıs fiile türeyiş | El ayası, tutma, engelleme ve çevreleme anlamındaki somut hareketten, bir açığı tam kapatarak yetme ve savunma soyutlamasına geçiş. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice ve Aramice k-p-p / k-p-y tabanları | Avuçlama, eğme, boyun eğdirme veya denklik kurma ekseninde fonetik ve semantik paralellikler barındırır. | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik ortak koruma/kapatma çekirdeği | Kökün k-p morfolojik unsuru üzerinden dış etkileri savma ve bir alanı emniyete alma işleviyle bağlantılıdır. | Muhtemel |
Kaynak Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha, David Cohen.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| كفي | Anlamlı | Yetmek, savmak, ikame etmek | Bir ihtiyacı tam olarak karşılamak, zahmeti başkasından kaldırmak ve saldırılara karşı kalkan olmak. | Hedef kök; Kur'an'da geçer. |
| كيف | Anlamlı | Hal, durum, keyfiyet; kesmek | Bir şeyin nasıllığını, biçimini sorgulama veya belirleme edatı; deriyi kesip şekillendirme. | Kur'an'da geçer; biçimsel sınırlama bağı vardır. |
| فكي | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu harf dizilimi mühmel kabul edilmiştir. | Kur'an'da geçmez. |
| فيك | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu harf dizilimi mühmel kabul edilmiştir. | Kur'an'da geçmez. |
| يكف | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu harf dizilimi mühmel kabul edilmiştir. | Kur'an'da geçmez. |
| يفك | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu harf dizilimi mühmel kabul edilmiştir. | Kur'an'da geçmez. |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| كفي | Merkez | Yetme, ikame, koruma | Bir gediği başkasına mahal bırakmayacak tamlıkta kapatıp yükü bütünüyle üstlenmek. | Dış etkeni savuşturma ve tam güvence oluşturma niteliği taşır. |
| حسب | Komşu | Kifayet, ölçü, hesap | İhtiyacın miktarına denk gelerek tam hesap edilmiş ölçüde yetmek. | كفي fiilindeki koruma ve savma yükü yerine ölçüsel denkliğe odaklanır. |
| غني | Komşu | Bağımsızlık, ihtiyaçsızlık | Dış unsurlara muhtaç olmama, bizatihi yetkin ve doymuş bulunma hali. | غني durumun kendisindeki zenginliktir; كفي ise bir ihtiyacı karşılayan ilişkisel edimdir. |
| جزأ | Komşu | İkame, karşılama, yerini tutma | Bir yükümlülüğü veya borcu asgari geçerlilik sınırında karşılamak. | كفي tam ve doyurucu bir yetiş iken جزأ yalnızca hukuki veya şekli geçerlilik eşiğidir. |
| حوج | Zıt | Muhtaç olma, eksik kalma | Kendi başına varlığını veya işini sürdüremeyip dış desteğe bağımlı hale gelmek. | Yetersizliğin, eksikliğin ve harici bir kaynağa zorunlu muhtaçlığın ifadesidir. |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | كفي | Yetmek, kafi gelmek, savmak | Bir ihtiyacı tam karşılayıp başkasına gerek bırakmama ve koruma altına alma. | Kesin |
| Latince | sufficere | Alttan desteklemek, yetmek, kafi gelmek | Bir gereksinimi karşılayacak tabanı sunmayı içerir; kökün aktif savunma yönünü tam karşılamaz. | Güçlü |
| İngilizce | to suffice, to protect/avenge | Yetmek, kafi gelmek, koruyarak bertaraf etmek | Modern İngilizcede çoğunlukla asgari yeterliliği anlatır; Kur'ani bağlamdaki koruyucu ikameyi eksik bırakır. | Güçlü |
| Almanca | genügen, ausreichen | Yetmek, kafi gelmek | Ölçü ve miktar bakımından yeterli olmayı karşılar; uhdesine alma ve tehlikeyi savma nüansı zayıftır. | Güçlü |
| Fransızca | suffire | Yetmek, kafi gelmek | Asgari veya niceliksel yeterlilik eksenlidir; kökün failin koruyuculuğuna dayanan derinliğini içermez. | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Lane’s Lexicon.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| كَفَى بِاللَّهِ شَهِيداً / وَكِيلاً | Mutlak tanıklık ve yetkin güvence | Allah'ın şahitliği, koruyuculuğu ve vekilliğinin başka hiçbir beşeri tasdike ihtiyaç bırakmaması (Nisâ 4:6, Nisâ 4:81, Ra‘d 13:43, Furkān 25:31, Feth 48:28). |
| فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ | Düşmanlara ve tehlikelere karşı koruyup savma | Hile, tuzak ve saldırılara karşı ilahi müdahalenin kalkan olması ve peygamberi muhafaza etmesi (Bakara 2:137, Hicr 15:95). |
| أَوَلَمْ يَكْفِهِمْ / أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ | Vahyin ve mucizenin kanıt olarak yetkinliği | İndirilen kitabın ve ilahi işaretlerin hakikati kavramak için eksiksiz ve nihai bir delil olması (Ankebût 29:51, Fussilet 41:53). |
| أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ | Kulun tüm varoluşsal ihtiyaç ve korkularına kafi gelme | Sahte tanrıların ve beşeri tehditlerin yersizliğini bildiren mutlak itminan bağlamı (Zümer 39:36). |
| أَلَنْ يَكْفِيَكُمْ أَنْ يُمِدَّكُمْ | İmdadın ve yardımın kuvvet olarak kafi gelmesi | Savaş meydanında meleklerle indirilen desteğin zafere ve dirence tam yetmesi (Âl-i İmrân 3:124). |
| كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً | Hukuki ve ahlaki sorumluluğun kendi kendine yetmesi | Ahirette amel defterinin ve insanın kendi şahitliğinin hesabı görmeye kafi gelmesi (İsrâ 17:14). |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Tevhid, tefvîz ve tevekkül bahisleri | Allah'ın zâtında ve fiillerinde yetkinliği; esbâbın ontolojik bir zorunluluk mu yoksa ilahi adetin bir perdesi mi olduğu meselesi. | İlahi kudretin ve rububiyetin hiçbir aracıya muhtaç olmaksızın yaratılmışa yetmesi. |
| Fıkıh | Kifâî yükümlülükler (farz-ı kifâye) ve nafaka | Bir görevin toplumun bir kısmı tarafından yerine getirilmesiyle diğerlerinden sorumluluğun düşmesi ve nafakanın asgari sınırı. | Bir açığın veya yükümlülüğün, başkasına gerek kalmayacak şekilde karşılanıp düşürülmesi. |
| Tefsir | "Kefâ billâh" kalıbı ve ilahi kâfîlik | Cümledeki bâ harfinin zâidliği ve ta‘cîb/tahkîk anlamı; Allah'ın vekil, şahit ve hami olarak tekilliği. | İkna, itminan ve sahte güç odaklarının bütünüyle tasfiyesi yönünde anlam genişlemesi. |
| Hadis | Gece ibadeti ve kötülüklerden korunma rivayetleri | Bakara Suresi'nin son ayetlerinin kişiye yetmesi (كَفَتَاهُ) ve sabah-akşam dualarında kifayet talebi. | Şerri savuşturma, tehlikelerden koruma ve ibadette asgari ikameyi sağlama. |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Tevhid ve tevekkül | Mutlak Kâfî (El-Kâfî) | Aracıları devreden çıkarma | Yaratıcının kuluna her hususta yetmesi, şirk ve sahte sığınak psikolojisini temelden yıkar. | Kesin |
| İlmi | Epistemoloji ve delil sistemi | Nihai bürhan | Başka delil arayışını sonlandırma | Vahyin ve apaçık hakikatin zihinsel tatmin ve kesin bilgi için tam yeterlilik oluşturması. | Güçlü |
| Siyasi | Meşruiyet ve egemenlik | Tam otorite ve vekalet | Harici vesayeti reddetme | Hakka dayalı otoritenin, harici şantaj ve tehditlere karşı ilahi güvenceyle kendi kendine yetmesi. | Güçlü |
| İktisadi | Bölüşüm ve kifaf miktarı | Kifayet eşiği ve farz-ı kifâye | Sosyal açıkların kapatılması | Toplumsal temel ihtiyaçların eksiksiz karşılanarak sistemik bağımlılık ve açlığın giderilmesi. | Kesin |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Yeter şart (sufficient condition) ve kapalı sistem dengesi | Bir önermenin veya fiziksel durumun gerçekleşmesi için başka hiçbir ek değişkene ihtiyaç duymayan tam belirleyicilik hali. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Psikolojik özyeterlilik ve sosyal güvence doyumu | Bireyin veya toplumun dışsal bağımlılık krizlerini aşarak varlığını tehditlere karşı tam koruma altına alabilme kapasitesi. | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökün yalnızca kanaat etmek, asgari geçimle idare etmek veya niceliksel bir yetinme eşiği olarak algılanması. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök; düşmanları savma, saldırılara set çekme, tam koruyucu kalkan olma, mutlak şahitlik ve hiçbir aracıya mahal bırakmayan ontolojik güvencedir. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | "Kefâ billâh" gibi temel vahiysel güvencelerin pasif bir teselliye indirgenmesi, Allah'ın yeticiliğinin hayata ve tarihe müdahil olan kudret boyutunun silikleşmesi. |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Varlığın merkezine tevhidi yerleştiren Kur'an; korku, sığınma, şahitlik ve hidayet arayışında insanın Allah'tan başka hiçbir mercie muhtaç olmadığını bu kökle ilan eder. Sahte tanrıların ve güç odaklarının ürettiği vehimleri bertaraf eder. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Müminlerin tehdit edildiği, yalnızlaştırılmak istendiği savaş ve kriz anlarını ele alan ayetlerde (Âl-i İmrân 3:124, Ahzâb 33:25); vahyin hakikati karşısında inat edenlere karşı ilahi şahitliğin vurgulandığı yerlerde (Nisâ 4:81, Ra‘d 13:43, Ankebût 29:52) ve tevekkül merkezli teselli ayetlerinde (Zümer 39:36). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | İnsanın ilahi yardımın yanında başka aşkın veya dünyevi koruyucular araması gerektiği zannını kökten yıkar; sebepleri ilahlaştırma yanılgısını düzeltir ve dini hayatı aracılardan arındırır. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamBir açığı, ihtiyacı veya saldırıyı el ayasıyla kavrayıp tam sınırında tutarak başka hiçbir harici desteğe gerek bırakmayacak şekilde savmak ve karşılamak.
- Soyut anlamVarlığın ve insanın ontolojik, ahlaki ve pratik bütün gereksinimlerinde Yaratıcının mutlak ikame, şahitlik ve koruma sağlayarak sahte dayanakları iptal etmesi.
- Sistematik karşılıkSistemin iç tutarlılığını ve dengesini sağlayan, harici entropik tehditleri engelleyen tam ve yetkin güvence mekanizması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde yeten faili (ilahi fail), yetinilen durumu veya muhtaç varlığı, ise 'in 'ye kafi gelme bağıntısını temsil eder. ifadesi 'in 'nin bütün ihtiyaç ve koruma talebini tam karşıladığını gösterir. İfadenin sağ tarafındaki bileşeni ise, dışındaki hiçbir merciine 'nin en küçük bir ihtiyacının veya bağımlılığının kalmadığını () kesin olarak sembolize eder. Böylece kökün ikame ve dışlayıcı yetkinlik mantığı matematiksel olarak modellenmiştir.