وعد

اختصارات لوحة المفاتيح

البحث
/
ملاحظة جديدة
n
الآية السابقة / التالية
[ ]
وضع القراءة
f
وضع الشبكة
g
كون القرآن
e
إغلاق / رجوع
Esc
تخطَّ الشبكة

شبكة الجذر

شبكة الجذر: و-ع-دالصيغ: ٦٠ · الجذور المجاورة: ١٥١ · الآيات: ١٣٠ · السور: ٥١؛ المحتوى نفسه مسرود في بطاقات «الصيغ» و«الجذور المجاورة» و«الآيات».حققيومسوعوَعْدًاوعدصدقخلفوَعْدَوَعَدَغررعدنتَعِدُنَاخلد

الجذرالصيغ ٦٠الآيات ١٣٠السور ٥١المجاورة ١٥١

▶ افتح الشبكة (ثلاثية الأبعاد)

وعد

و - ع - د

جذر
  • الورود: ١٥١
  • الآيات: ١٣٠
  • الصيغ: ٦٠
  • المعاجم: ١٣

“Va’id” yağmur bulutu demektir. Yağmur yağmadan önce bulutlar kararmakta, yağmur yağacağını haber vermektedir. “Va’d” etmek yapacağı bir iyiliği bildirmek, söz vermektedir. Yapacağı bir kötülüğü bildirmeye ise “va’id” denir.المزيد ›

ملاحظاتي

المعاجم(١٣)

★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية

“Va’id” yağmur bulutu demektir. Yağmur yağmadan önce bulutlar kararmakta, yağmur yağacağını haber vermektedir. “Va’d” etmek yapacağı bir iyiliği bildirmek, söz vermektedir. Yapacağı bir kötülüğü bildirmeye ise “va’id” denir.

كتاب العين

الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ١٢٬٠٨٣
باب العين والدّال وواي معهما ع د و، د ع و، و ع د، و د ع، ي د ع عدو: العَدْوُ: الحُضْرُ. عدا يعدو عدواً وعدوّاً، مثقلةً وهو التعدّي في الأمر، وتجاوز ما ينبغي له أن يقتصر عليه، ويقرأ "فيسبّوا الله عدوّاً" على فُعُول في زنة: قُعُود. وما رأيت أحداً ما عدا زيداً، أي: ما جاوز زيداً، فإن حذفت ما خفضته على معنى سوى، تقول: ما رأيت أحداً عدا زيد. وعدا طورَه، وعدا قدرَه، أي: جاوز ما ليس له. والعدوان
اقرأ المدخل كاملًا

الصحاح

الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬٠٦٣
الوَعْدُ يستعمل في الخير والشر. قال الفراء: يقال: وعدتُه خيراً ووعدتُه شرًّا. قال الشاعر: أَلا عَلِّلاني كلُّ حيٍّ مُعـلَّـلِولا تَعِداني الشَرَّ والخيرُ مُقْبِلُ فإذا أسقطوا الخير والشر قالوا في الخير الوَعْدُ والعِدَةُ، وفي الشر الإيعادُ والوَعيدُ. قال الشاعر: وإنِّي وإنْ أوْعَدْتُهُ أو وَعَـدْتُـهُلمُخْلِفُ إيعادي ومُنْجِزُ مَوْعِدي فإن أدخلوا الياء في الشر جاءوا بالألف. قال الراجز:
اقرأ المدخل كاملًا

تهذيب اللغة

الأزهري · القرن ١٠بلا ترجمةالحروف: ٤٧٬٦٤٤
باب العين والدال عدا ، عود ، دعا ، داع ، ودع ، وعد ، يدع . عدا ( عندأوة ) : قال الله جلّ وعزّ : وَلاَ تَسُبُّواْ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّواْ اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ ) ( الأنعام : 108 ) وقرىء ( عُدُوَّاً بغير علم ) . قال المفسّرون : نُهوا قبل أن أُذن لهم في قتال المشركين أن يلعنوا الأصنام التي عبدوها . وقوله : ( فَيَسُبُّواْ اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ ( أي
اقرأ المدخل كاملًا

مقاييس اللغة

ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٤٬٠٢٥
(باب الواو والعين وما يثلثهما) (وعق) الواو والعين والقاف: كلمتان: إحداهما الوَعِيق: صوتٌ يخرجُ من قُنْب الدّابّة. والثانية الوَعْقة، هو الرّجل السَّـيِّئُ الخُلُق، وكذلك الوَعق.‏ (وعك) الواو والعين والكاف، يدلُّ على عَركِ شيءٍ وتذليله. منه وعْك الحُمَّى، كأنَّها تعرُك الجسم عَرْكاً. وتقول العرب: أوْعَكَتِ الكلابُ الصَّيدَ، إذا مرَّغَتْه في التراب. والوَعْكَةُ: مَعركةُ الأبطال. وأوْعَكَتِ الإبلُ:
اقرأ المدخل كاملًا

المفردات في غريب القرآن

الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٢٬٦٧٤
- الوعد يكون في الخير والشر. يقال وعدته بنفع وضر وعدا وموعدا وميعادا، والوعيد في الشر خاصة. يقال منه: أوعدته، ويقال: واعدته وتواعدنا. قال الله عز وجل: ﴿إن الله وعدكم وعد الحق﴾ [إبراهيم/22]، ﴿أفمن وعدناه وعدا حسنا فهو لاقيه﴾ [القصص/61]، ﴿وعدكم الله مغنم كثيرة تأخذونها﴾ [الفتح/20]، ﴿وعد الله الذين آمنوا﴾ [المائدة/9] إلى غير ذلك. ومن الوعد بالشر: ﴿ويستعجلونك بالعذاب ولن يخلف الله وعده﴾ [الحج/47]
اقرأ المدخل كاملًا

أساس البلاغة

الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٩٥٥
و ع د وعدته كذا‏.‏ وأوعدته بالعقوبة وتوعدته‏.‏ وقد أخلف وعده وعدته وموعده وموعدته وموعوده وميعاده وهذا الوقت والمكان ميعادهم وموعدهم وتواعدوا واتعدوا ووعدته فاتعد‏:‏ قبل الوعد نحو وعظته فاتعظ‏.‏ واشتدّ الوعيد‏.‏ ومن المجاز‏:‏ وعدته شراً ‏"‏ الشيطان يعدكم الفقر ‏"‏ وأصبحت أرضهم واعدة إذا رُجيَ خيرها وقد وعدت‏.‏ ويوم وعام واعد‏.‏ ورأيت شجرها ونباتها واعداً‏.‏ وفرس واعد يعد الجري‏.‏ قال في
اقرأ المدخل كاملًا

لسان العرب

ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٦٬٦٧٩
وعَدَه الأَمر وبه عِدةً ووَعْداً ومَوْعداً ومَوْعِدةٍ ومَوْعوداً ومَوْعودةً، وهو من المَصادِرِ التي جاءَت على مَفْعولٍ ومَفْعولةٍ كالمحلوفِ والمرجوعِ والمصدوقةِ والمكذوبة؛ قال ابن جني: ومما جاء من المصادر مجموعاً مُعْمَلاً قوله: مَواعِيدُ عُرْقُوبٍ أَخاه بِيَثْرِبِ والوَعْدُ من المصادر المجموعة، قالوا: الوُعودُ؛ حكاه ابن جني. وقوله تعالى: ويقولون متى هذا الوَعْدُ إِن كنتم صادقين؛ أَي إِنجازُ هذا
رابط المدخل

وعَدَه الأَمر وبه عِدةً ووَعْداً ومَوْعداً ومَوْعِدةٍ ومَوْعوداً ومَوْعودةً، وهو من المَصادِرِ التي جاءَت على مَفْعولٍ ومَفْعولةٍ كالمحلوفِ والمرجوعِ والمصدوقةِ والمكذوبة؛ قال ابن جني: ومما جاء من المصادر مجموعاً مُعْمَلاً قوله: مَواعِيدُ عُرْقُوبٍ أَخاه بِيَثْرِبِ والوَعْدُ من المصادر المجموعة، قالوا: الوُعودُ؛ حكاه ابن جني. وقوله تعالى: ويقولون متى هذا الوَعْدُ إِن كنتم صادقين؛ أَي إِنجازُ هذا الوَعْد أَرُونا ذلك؛ قال الأَزهري: الوَعْدُ والعِدةُ يكونان مصدراً واسماً، فأَما العِدةُ فتجمع عِدات والوَعْدُ لا يُجْمَعُ. وقال الفرء: وعَدْتُ عِدةً، ويحذفون الهاء إِذا أَضافوا؛ وأَنشد: إِنَّ الخَلِيطَ أَجَدُّو البَيْنَ فانجَرَدُوا، وأَخْلَفُوكَ عِدى الأَمرِ الذي وَعَدُوا وقال ابن الأَنباري وغيره: الفراء يقول: عِدةً وعِدًى؛ وأَنشد: وأَخْلَفُوكَ عِدَى الأَمرِ وقال أَراد عدة الأَمر فحذف الهاء عند الإِضافة، قال: ويكتب بالياء. قال الجوهري: والعِدةُ الوَعْدُ والهاء عوض من الواو، ويجمع على عِداتٍ ولا يجمع الوَعْدُ، والنسبة إلى عِدَةٍ عَدِيّ وإِلى زِنةٍ زنيٌّ، فلا تردَّ الواو كما تردُّها في شية. والفراء يقول: عِدَوِيٌّ وزِنَوِيٌّ كما يقال شِيَوِيٌّ؛ قال أَبو بكر: العامة تخطئ وتقول أَوعَدَني فلان مَوْعِداً أَقِفُ عليه. وقوله تعالى: وإِذْ واعدنا موسى أَربعين ليلة، ويقرأُ: وَعَدْنا. قرأَ أَبو عمرو: وعدنا، بغير أَلف، وقرأَ ابن كثير ونافع وابن عامر وعاصم وحمزة والكسائي واعدنا، باللأَلف؛ قال أَبو إِسحق: اختار جماعة من أَهل اللغة. وإِذا وعدنا، بغير أَلف، وقالوا: إِنما اخترنا هذا لأَن المواعدة إِنما تكون من الآدميين فاختاروا وعدنا، وقالوا دليلنا قول الله عز وجل: إِن الله وعدكم وعد الحق، وما أَشبهه؛ قال: وهذا الذي ذكروه ليس مثل هذا. وأَما واعدنا فجيد لأَن الطاعة في القبول بمنزلة المواعدة، فهو من الله وعد، ومن موسى قَبُول واتّباعٌ فجرى مجرى المواعدة قال الأَزهري: من قرأَ وعدنا، فالفعل لله تعالى، ومن قرأَ واعدنا، فالفعل من الله تعالى ومن موسى. قال ابن سيده: وفي التنزيل: وواعدنا موسى ثلاثين ليلة، وقرئ ووعدنا؛ قال ثعلب: فواعدنا من اثنين ووعدنا من واحد؛ وقال: فَواعِديهِ سَرْحَتَيْ مالِكٍ، أَو الرُّبى بينهما أَسْهَلا قال أَبو معاذ: واعدت زيداً إِذا وعَدَك ووَعَدْته. ووعدت زيداً إِذا كان الوعد منك خاصة. والـمَوْعِدُ: موضع التواعُدِ، وهو الـمِيعادُ، ويكون الـمَوْعِدُ مصدر وعَدْتُه، ويكون المَوْعِدُ وقتاً للعِدةِ. والمَوْعِدةُ أَيضاً: اسم للعِدةِ. والميعادُ: لا يكون إِلا وَقْتاً أَو موضعاً. والوَعْدُ: مصدر حقيقي. والعدة: اسم يوضع موضع المصدر وكذلك الـمَوْعِدةُ. قال الله عز وجل: إِلا عن مَوْعِدةٍ وعدها إِياه. والميعادُ والـمُواعَدةُ: وقت الوعد وموضعه. قال الجوهري: وكذلك الموعِدُ لأَن ما كان فاء الفعل منه واواً أَو ياء سقطتا في المستقبل نحو يَعِدُ ويَزِنُ ويَهَبُ ويَضَعُ ويَئِلُ، فإِن المَفْعِل منه مكسور في الاسم والمصدر جميعاً، ولا تُبالِ أَمنصوباً كان يَفْعَلُ منه أَو مكسوراً بعد أَن تكون الواو منه ذاهبة، إِلا أَحْرُفاً جاءَت نوادر، قالوا: دخلوا مَوْحَدَ مَوْحَدَ، وفلان ابن مَوْرَقٍ، ومَوْكلٌ اسم رجل أَو موضع، ومَوْهَبٌ اسم رجل، ومَوزنٌ موضع؛ هذا سماع والقياس فيه الكسر فإِن كانت الواو من يَفْعَلُ منه ثانية نحو يَوْجَلُ ويَوْجَعُ ويَوْسَنُ ففيه الوجهان، فإِن أَردت به المكان والاسم كسرته، وإِن أَردت به المصدر نصبت قلت مَوْجَلٌ ومَوْجِلٌ مَوْجِعٌ، فإِن كان مع ذلك معتل الآخر فالفعل منه منصوب ذهبت الواو في يفعل أَو ثبتت كقولك المَوْلى والمَوْفى والمَوْعَى من يلي ويَفِي ويَعِي. قال ابن بري: قوله في استثنائه إِلا أَحرفاً جاءَت نوادر، قالوا دخلوا مَوْحَدَ مَوْحَدَ، قال: موحد ليس من هذا الباب وإِنما هو معدول عن واحد فيمتنع من الصرف للعدل والصفة كأُحادَ، ومثله مَثْنى وثُناءَ ومَثْلَثَ وثُلاثَ ومَرْبَعَ ورباع. قال: وقال سيبويه: مَوْحَدَ فنحوه لأَنه ليس بمصدر ولا مكان وإِنما هو معدول عن واحد، كما أَن عُمَرَ معدول عن عامر. وقد تَواعَدَ القوم واتَّعَدُوا، والاتِّعادُ: قبول الوعد، وأَصله الاوْتِعادُ قلبوا الواو تاء ثم أَدغموا. وناس يقولون: ائْتَعَدَ يأْتَعِدُ، فهو مُؤْتَعِدٌ، بالهمز، كما قالوا يأْتَسِرُ في ائْتِسار الجَزُور. قال ابن بري: ثوابه إِيتَعَد ياتَعِدُ، فهو مُوتَعِدٌ، من غير همز، وكذلك إِيتَسَر ياتَسِرُ، فهو موتَسِرٌ، بغير همز، وكذلك ذكره سيبويه وأَصحابه يُعِلُّونه على حركة ما قبل الحرف المعتل فيجعلونه ياء إِن انكسر ما قبلها، وأَلفاً إِن انفتح ما قبلها، وواواً إِذا انضم ما قبلها؛ قال: ولا يجوز بالهمز لأَنه أَصل له في باب الوعد واليَسْر؛ وعلى ذلك نص سيبويه وجميعُ النحويين البصريين. وواعَدَه الوقتَ والموضِعَ وواعَدَه فوعَده: كان أَكبر وعْداً منه. وقال مجاهد في قوله تعالى: ما أَخْلَفْنا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا؛ قال: المَوْعِدُ العَهْد؛ وكذلك قوله تعالى: وأَخلفتم مَوْعِدي؛ قال: عَهْدي. وقوله عز وجل: وفي السماءِ رِزْقُكم وما تُوعَدون؛ قال: رزقكم المطر، وما توعدون: الجنةُ. قال قتادة في قوله تعالى: واليَوْمِ المَوْعُودِ؛ إِنه يوم القيامة. وفرس واعِدٌ: يَعِدُك جرياً بعد جري. وأَرض واعِدةٌ: كأَنها تَعِدُ بالنبات. وسَحاب واعِدٌ: كأَنه يَعِدُ بالمطر. ويوم واعِدٌ: يَعِدُ بالحَرِّ؛ قال الأَصمعي: مررت بأَرض بني فلان غِبَّ مطر وقع بها فرأَيتها واعِدةً إِذا رجي خيرها وتمام نبتها في أَول ما يظهر النبت؛ قال سويد بن كراع: رَعَى غيرَ مَذْعُورٍ بِهنَّ وَراقَه لُعاعٌ، تَهاداهُ الدَّكادِكُ، واعِدُ ويقال للدابّة والماشية إِذا رُجِيَ خيرها وإِقبالها: واعد؛ وقال الراجز:كيفَ تَراها واعِداً صِغارُها، يَسُوءُ شنَّاءَ العِدى كِبارُها؟ ويقال: يَوْمُنا يَعِدِ بَرْداً. ويَوْمٌ واعِدٌ إِذا وَعَدَ أَوَّلُه بَحَرٍّ أَو بَرْدٍ. وهذا غلام تَعِدُ مَخايِلُه كَرَماً، وشِيَمُه تَهِدُ جَلْداً وصَرامةً. والوَعِيدُ والتَّوَعُّدُ: التَّهَدُّدُ، وقد أَوْعدَه وتَوَعَّدَه. قال الجوهري: الوَعْدُ يستعمل في الخير والشرّ، قال ابن سيده: وفي الخير الوَعْدُ والعِدةُ، وفي الشر الإِيعادُ والوَعِيدُ، فإِذا قالوا أَوْعَدْتُه بالشر أَثبتوا الأَلف مع الباء؛ وأَنشد لبعض الرُّجاز: أَوعَدَني بالسِّجْنِ والأَداهِمِ رِجْلي، ورِجْلي شثْنةُ المَناسِمِ قال الجوهري: تقديرهُ أَوعدني بالسجن وأَوعَدَ رجلي بالأَداهم ورجلي شَثْنة أَي قويّة على القَيْد. قال الأَزهري: كلام العرب وعدْتُ الرجلَ خَيراً ووعدته شرّاً، وأَوْعَدْتُه خيراً وأَوعَدْتُه شرّاً، فإِذا لم يذكروا الشر قالوا: وعدته ولم يدخلوا أَلفاً، وإِذا لم يذكروا الشر قالوا: أَوعدته ولم يسقطوا الأَلف؛ وأَنشد لعامر بن الطفيل: وإِنّي، إِنْ أَوعَدْتُه، أَو وَعَدْتُه، لأُخْلِفُ إِيعادِي وأُنْجِزُ مَوْعِدِي وإِذا أَدخلوا الباء لم يكن إِلا في الشر، كقولك: أَوعَدُتُه بالضرب؛ وقال ابن الأَعرابي: أَوعَدْتُه خيراً، وهو نادر؛ وأَنشد: يَبْسُطُني مَرَّةً، ويُوعِدُني فَضْلاً طَرِيفاً إِلى أَيادِيهِ قال الأَزهري: هو الوَعْدُ والعِدةُ في الخَيْر والشرّ؛ قال القطامي: أَلا عَلِّلاني، كُلُّ حَيٍّ مُعَلَّلُ، ولا تَعِداني الخَيْرَ، والشرُّ مُقْبِلُ وهذا البيت ذكره الجوهري: ولا تعداني الشرّ، والخير مُقبل ويقال: اتَّعَدْتُ الرجلَ إِذا أَوْعَدْتَه؛ قال الأَعشى: فإِنْ تَتَّعِدْني أَتَّعِدْك بِمِثْلها وقال بعضهم: فلان يَتَّعِدُ إِذا وثقِ بِعِدَتكَ؛ وقال: إِني ائْتَمَمْتُ أَبا الصَّبّاحِ فاتَّعِدي، واسْتَبْشِرِي بِنوالٍ غير مَنْزُورِ أَبو الهيثم: أَوْعَدْتُ الرجل أَتَوَعَّدُه إِيعاداً وتَوَعَّدْتُه تَوَعُّداً واتَّعَدْتُ اتِّعاداً. ووَعِيدُ الفحْل: هَديرهُ إِذا هَمَّ أَنْ يَصُولَ. وفي الحديث: دخَلَ حائِطاً من حيطان المدينة فإِذا فيه جَمَلان يَصْرِفان ويُوعِدانِ؛ وعِيدُ فَحْلِ الإِبل هَديرُه إِذا أَراد أَنْ يصول؛ وقد أَوْعَد يُوعدُ إِيعاداً.

القاموس المحيط

الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٦٤١
* و ع د * * الوَعْدُ * يُستعمل في الخير والشر يُقال * وَعَد * يَعِدُ بالكسر * وَعْدًا * قال الفرَّاء يُقال * وَعَدْتُهُ * خيرا ووعدته شرا فإذا أَسْقطوا الخير والشر قالوا في الخير * الوَعْدُ * و * العِدَةُ * وفي الشر * الإيعَادُ * و * الوَعِيدُ * فإن أَدخلوا الباء في الشر جاءوا بالألف فقالوا * أَوْعَدَهُ * بالسجن ونحوه و * العِدَةُ * الوعد وقول الشاعر % وأَخلفوك عِدَ الأمر الذي وَعَدوا % أَراد
اقرأ المدخل كاملًا

تاج العروس

الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٩٬٩٠٦
وعده الأمر، متعديا بنفسه، ووعده به. متعديا بالباء وهو رأي كثير، وقيل: الباء زائدة ومنع جماعة دخولها مع الثلاثي، قالوا: وإنما تكون مع الرباعي، يعد عدة، بالكسر، وهو القياس في كل مثال، وربما فتح كسعة، ووعدا، وهو من المصادر المجموعة، قالوا الوعود، حكاها ابن جنى، وقوله تعالى متى هذا الوعد إن كنتم صادقين أي إنجاز هذا الوعد، أرونا ذلك. وفي التهذيب: الوعد والعدة يكونان مصدرا واسما، فأما العدة فتجمع
اقرأ المدخل كاملًا

معجم لين

إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٧٬٦٨١
وَعَدَ 1 وَعَدَ ذ , aor. يَعِدُ, inf. n. وَعْدٌ and عِدَةٌ, (S, L, Msb, K,) [in which the ة is a substitute for the elided و,] or the latter is a quasi-inf. n., (L,) and مَوْعِدٌ and مَوْعِدَةٌ, (L, Msb, K,) or the last is a quasi-inf. n., (L,) and مَوْعُودٌ and مَوْعُودَةٌ, (L, K,) the last two being instances of inf. ns. of the measures مَفْعُولٌ and مَفْعوُلَةٌ, (L,) He promised. (TA.) It is
اقرأ المدخل كاملًا

قاموس سالمون

هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٥٥٠
وَعَدَ وَعَدَ a. [ يَعِدُ ] ( n. ac. وَعْد 1 , عِدَة [ 2t ] , مَوْعِد 18 , مَوْعِدَة 18t , مَوْعُوْد , مَوْعُوْدَة ), Made promises to. b. [ acc. & acc. or Bi ], Promised; gave hope of; announced to; threatened with; foretold; intimated to. c. ( n. ac. وَعْد 1 , وَعِيْد 25 ), Bellowed. وَاْعَدَ وَاْعَدَ III , a. Promised definitely; pledged. b. Outdid in promising. أَوْعَدَ
اقرأ المدخل كاملًا

كتاب الله

مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٤٧٬١٢٢
وعد وَعَدَ - يَعِدُ - وَعْد - مَوْعِد - مَوْعِدَة - مِيْعاد - وَاعَدَ - يُوَاعِدُ وَعَدَ - يَعِدُ + كائن + كائناً + شيئاً أو أمراً: قرره له في المستقبل: فرض له شيئاً في المستقبل ثواباً أو عقاباً، أو جواباً ونتيجة، وذلك على فعل يسبقه: حدد شيئاً ما، لكائن آخر، على شكل عمل أو غرض مادي، يأتي في زمن لاحق كنتيجة لعمل آخر يقع في زمن سابق له وَعْد
اقرأ المدخل كاملًا

الصيغ(٦٠)

الجذور المجاورةالمجاورة: ١٥١ (الإجمالي: ٤٤٠)

الترتيب: مدى قوة اجتماع الجذرين في الآية نفسها مقارنةً بالمصادفة (نسبة الأرجحية لدنينغ). يُذكر عدد الآيات المشتركة في كل سطر. الأدوات مخفية افتراضيًا.
  1. صدق

    الآيات المشتركة: ١٩ · Kocaların eşlerine sadakat karşılığı verdikleri mihirdir

  2. خلف

    الآيات المشتركة: ١٦ · Half : Ense demektir

  3. حقق

    الآيات المشتركة: ٢٣ · Hokka, devlere yemin dağıtıldığı kaptır

  4. غرر

    الآيات المشتركة: ٦ · Ğerer, “Ğerer” çuval demektir

  5. سوع

    الآيات المشتركة: ٦ · “Sığa(sad)” kalıba dökülmüş şeydir

  6. جنن

    الآيات المشتركة: ١٢ · Bahçe demektir

  7. عدن

    الآيات المشتركة: ٣ · “Firdevs“ özel mülkiyetli bahçedir, “aden“ ise yaz ve kış…

  8. قول

    الآيات المشتركة: ٤٤ · Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda…

  9. أول

    الآيات المشتركة: ١٠ · Alet kaldıraç demektir

  10. عجل

    الآيات المشتركة: ٥ · Buzağı demektir

  11. يوم

    الآيات المشتركة: ١٩ · “Yemm” durgun akan su demektir

  12. خلد

    الآيات المشتركة: ٧ · Huld : Parçalanmayan sert kaya demektir

الآيات التي ورد فيها(١٣٠)

  1. وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلًا

    Vaat

  2. إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا إِنَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ لِيَجْزِيَ …

    Vaat

  3. أَلَا إِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ أَلَا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

    Vaat

  4. وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُمْ مِنْ …

    Vaat

  5. وَكَذَلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَأَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيهَا إِذْ …

    Vaat

  6. فَرَدَدْنَاهُ إِلَى أُمِّهِ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

    Vaat

  7. وَعْدَ اللَّهِ لَا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

    Vaat

  8. فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلَا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لَا يُوقِنُونَ

    Vaat

  9. خَالِدِينَ فِيهَا وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

    Vaat

  10. … وَلَا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَالِدِهِ شَيْئًا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ …

    Vaat

تحليل الجذر

تعريف الجذر والخلاصة

AlanDeğer
Kökوعد
YapıÜçlü
Özel DurumMisâl-i vâvî (ilk harfi illetli)
Bağlamsal Yakın Köklerعهد, نذر, حتم
Zıt Kökخلف
Çekirdek Özet 1Geleceğe yönelik bir oluş veya eylemi sözle kesinleştirmek, bağlayıcı beklenti oluşturmak
Çekirdek Özet 2İlahi bildirimlerin gerçekleşme kesinliği; hayırda lütuf (va‘d), şerde uyarı ve ceza (va‘îd) takdiri
Çekirdek Özet 3Zamanı ve mekanı belirlenmiş ontolojik ve ahlaki taahhüt nizamı
Kritik Hata RiskiKökü yalnızca iyilik vaadi veya seküler bir temenni gibi algılayıp tehdit, hesap ve bağlayıcı ilahi kanun boyutunu göz ardı etmek

التحليل الثنائي

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
وعBir şeyi zihinde, kapta veya algıda toplama, tutma ve muhafaza etme hissi (وعي, وعظ)دZihinde tutulan ve yöneltilen iradeyi belirli bir sınıra, zamana ve kesin sonuca bağlayarak dış dünyada bağlayıcı bir taahhüt formuna kavuşturmuştur.

التحليل التصويري للحروف

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
وÇengel, çadır kazığıİki durumu, zamanı veya tarafı birbirine bağlama, rabıta kurma ve sabitleme.
عGöz, pınarAlgılama, şahitlik etme, bilincine varma ve açığa çıkma.
دKapı, geçişBir halden diğerine geçiş, belirlenmiş bir eşik, vaktin ve sınırın tayini.
وعدBağlanmış bilincin belirlenen eşiğe yönelmesiZihinde kurulan niyet ve bilginin bir bağ ile gelecekteki belirli bir gerçekleşme kapısına veya zaman eşiğine kilitlenmesi.

الاستعمال التاريخي والمبكر

AlanVeri
İlk fiziksel anlamToprağın yağmur ve ot vereceğinin ilk emarelerini göstermesi (أرض واعدة), günün sıcak ya da soğuk olacağına dair ilk belirtileri vermesi, aygır devenin hücum öncesi çıkardığı gürültülü kükreme sesi (وعيد الفحل).
Cahiliye şiiri kullanımıEbû’n-Necm el-Iclî’nin devesini veya savaş sahnesini tasvir ederken saldırı öncesi çıkardığı sesi anlattığı beyit: يرعد أن يوعد قلب الأعزل
Erken Arapça kullanımCâhiliye ve erken İslâmî dönemde hem olumlu hem olumsuz haberleşmeyi içeren söz verme; nitekim Cerîr şiirinde kuru vaatlerle oyalanmayı şöyle anar: تُعَلِّلُنا أُمـامةُ بـالـعِـداتِ / وما تَشْفي القُلوبَ الصّادياتِ

المصدر Lisânü’l-ʿArab, Kitâbü’l-ʿAyn, Maqāyīsü’l-Luğa.

الطبقة الاشتقاقية السامية

Sami dillerinde وعد kökü, özellikle Güney-Batı Sami ve Kuzey-Batı Sami sahalarında fonetik ve semantik süreklilik sergileyen kadim bir sözleşme, tayin ve ilan zeminine dayanır. İbranicede י-ע-ד (y-ʿ-d) biçiminde görülen kök; buluşmak, randevulaşmak, belirli bir vakit ve yer tayin etmek (mōʿēd), tanıklık etmek veya sözleşmek anlamlarına gelir. Bu yapı, Arapçadaki mî‘âd (belirlenen vakit ve mekan) kavramıyla birebir ses ve semantik denklik içerisindedir. Fenike ve Ugarit metinlerinde de belirli bir toplanma veya zaman tayini anlamında izler taşır. Kökün Süryanicedeki akrabaları da belirli bir meclis, toplanma zamanı veya bildirim ile ilişkilidir. Kökün en ilksel somut çekirdeği, doğadaki belirtilerin yaklaşan bir olayı (yağmur, kuraklık, hücum) kaçınılmaz kılacak şekilde haber vermesi; buradan da akıllı varlıkların gelecekteki bir eylemi zaman ve mekan eşiğine bağlayarak kesin dille beyan etmesidir.

درجة الثقة Kesin

المصدر Brown-Driver-Briggs, HALOT, Lane’s Lexicon, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).

التحليل الاشتقاقي

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönGeleceğe matuf sözlü taahhütİlk belirtilerden hareketle kesin gerçekleşecek bir zaman veya olayı sözle bağlama; hayırda va‘d, şerde va‘îd ayrışması.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice ya‘ad (יעד), mō‘ēd (מועד)Zaman ve yer tayin etme, randevulaşma, sözleşme ve tayin edilmiş bayram/toplanma vakti semantiğiyle tam örtüşme.Kesin
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik zaman-söz bağıntısıBazı Doğu Çadik dillerinde zaman tayini ve çağrı kökleriyle olası uzak akrabalıklar önerilmişse de doğrudan geçiş kanıtı sınırlıdır.Muhtemel

المصدر David Cohen, Brown-Driver-Briggs, Maqāyīsü’l-Luğa.

الجذور الشقيقة (التقاليب)

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
وعدAnlamlıSöz vermek, zaman ve akıbet bildirmekGelecekte gerçekleşecek hayır veya şer bir durumu kesinleştirmek.Hedef kök; Kur'an'da geçer.
ودعAnlamlıBırakmak, terk etmek, dinginleşmekBir şeyi olduğu yerde sükunete erdirmek, vedalaşmak, emanet bırakmak.Kur'an'da geçer; zıt yönde çözülme bildirir.
عودAnlamlıDönmek, tekrarlamak, adet edinmekBaşlangıç noktasına geri gelmek, bir durumu yinelenen süreç haline getirmek.Kur'an'da geçer; zaman döngüselliği bağı.
عدوAnlamlıSınırı aşmak, koşmak, düşmanlıkHadiseyi veya hukuki sınırı çiğneyip öteye geçmek, saldırganlık göstermek.Kur'an'da geçer; sınır kavramı ortaklığı.
دوعKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde mühmel sayılmıştır; Kur'an'da geçmez.
دعوAnlamlıÇağırmak, seslenmek, istemekBirini sözel olarak kendine veya bir amaca yönelmeye çağırmak, dua etmek.Kur'an'da geçer; sözel yönelim çekirdeği.

الجذور المجاورة والجذر المضاد

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
وعدMerkezGeleceğe dönük bağlayıcı bildirimHem hayır hem şer için kullanılabilen, gerçekleşmesi kesinlenen söz.Belirlenmiş bir zaman (mî‘âd) ve sonuç içerir.
عهدKomşuİki taraflı ahit ve sorumluluk bağıKarşılıklı yükümlülük, riayet ve süreklilik şartı taşır.وعد tek taraflı irade beyanıyla da kurulabilirken عهد sözleşme bağına dayanır.
نذرKomşuAdak, şarta bağlı mükellefiyet veya sakındırmaKulun kendi iradesiyle üstlendiği ibadet taahhüdü veya peygamberi uyarı.نذر insanın kendini bağlamasını veya korkutucu bir uyarıyı öne çıkarır.
حتمKomşuKesinleşmiş, bozulamaz hükümGeri dönüşü olmayan, infaz aşamasına gelmiş kesin kaza ve takdir.وعد zamansal bir vaat sürecini, حتم ise hükmün infaz kesinliğini vurgular.
خلفZıtSözden dönmek, arkada bırakmak, caymakVerilen taahhüdü yerine getirmemek, vaadin hilafına davranmak.وعد kavramının hem ontolojik hem ahlaki bozucusudur.

مقابلات المعنى في لغات أخرى

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaوعدGeleceğe dönük bağlayıcı söz, akıbet bildirimiHayır bildiriminde lütuf, şer bildiriminde tehdit ve azap içeren çift yönlü kesin beyan.Kesin
LatincePromissio, praestitutumSöz verme, önceden tayin edilmiş günPromissio daha çok iyilik vaadini, praestitutum ise mî‘âd karşılığı tayin edilmiş zamanı verir; va‘îd (tehdit) tonunu comminatio karşılar.Güçlü
İngilizcePromise, appointment, threatVaat, belirlenmiş zaman, tehditPromise kelimesi va‘d anlamını karşılar fakat kökün va‘îd (tehdit) ve mî‘âd (tayin edilmiş randevu/kıyamet vakti) kutbunu dışarıda bırakır.Güçlü
AlmancaVerheißung, Zusage, FristMüjde/vaat, söz verme, mühletVerheißung dini ve kurtuluşa dair vaat boyutunu güçlü yansıtır; ilahi tehdit boyutu Drohung kelimesini gerektirir.Güçlü
FransızcaPromesse, échéanceSöz, vade/tayin edilmiş son günAhlaki taahhüt ile zamanın dolması (échéance) boyutunu karşılar; ceza tehdidi için menace gereklidir.Güçlü

المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Robert Dictionnaire.

الوجوه والنظائر

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
Va‘d-i Hasen (وَعْدًا حَسَنًا / وَعْدَ الصِّدْقِ)Cennet, bağışlanma ve ilahi lütufMüminlerin salih amellerine karşılık vahyedilen ahiret nimetleri bağlamında; Ahkâf 46:16, Kasas 28:61.
Va‘îd / Şer vaadi (النَّارُ وَعَدَهَا اللَّهُ)Azap, ceza ve helak tehdidiİnkarcıların dünyada uğrayacağı azap ve ahiretteki cehennem akıbeti bağlamında; Hac 22:72, Tevbe 9:68.
Mî‘âd / Mef‘ûl-i zaman (الْمِيعَادَ / مَوْعِدًا)Kıyamet günü, tayin edilmiş buluşma vaktiKaçınılmaz hesaplaşma, diriliş ve ilahi adaletin tecelli edeceği değişmez gün bağlamında; Âl-i İmrân 3:9, Kehf 18:58-59.
Şeytanın vaadi (يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ / غُرُورًا)Asılsız kuruntu, aldatma ve korkuŞeytanın insanı fakirlikle korkutup cimriliğe sevk etmesi ve bâtıl beklentiler üretmesi bağlamında; Bakara 2:268, İbrâhîm 14:22.
Tarihsel vaadin gerçekleşmesi (وَعْدُ الْآخِرَةِ)Dünyevi kavimlerin tasfiyesi ve vaktin dolmasıİsrailoğullarının fesat dönemleri ve ilahi takdirin dünyadaki tarihi tecellileri bağlamında; İsrâ 17:5, 17:104.

سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamVa‘d ve Va‘îd esasıAllah’ın müminleri mükâfatlandırma (va‘d) ve günahkarları cezalandırma (va‘îd) sözünün bağlayıcılığı; Ehl-i Sünnet ile Mu‘tezile arasındaki hulfü’l-va‘îd (Allah’ın tehdidinden vazgeçip affetmesi caiz midir) münakaşası.İlahi adaletin ve ilahi iradenin gereklilik (vücûb) veya lütuf (tefaddul) çerçevesinde kesinliği.
FıkıhSözleşme hukuku ve vaadin ifasıAkit öncesi tek taraflı vaadin (el-va‘d bi’l-akd) hukuki bağlayıcılığı ve kazâen ifaya zorlanıp zorlanamayacağı meselesi.Diyani bağlayıcılıktan hukuki ilzamiyete geçiş şartları.
TefsirGayb haberleri ve eskatolojiKıyamet saatinin şaşmazlığı (la yuhlifu'l-mî‘âd) ve peygamberlerin zafer vaatlerinin tarihsel tahakkuku.Zamanı gelince hakikatin apaçık ortaya çıkması ve tekzip edenlerin yüzleşmesi.
HadisMünafıklık alametleri ve ahlak"Konuştuğunda yalan söyler, söz verdiğinde cayar (ve‘ade ahlefe)" rivayetleri ekseninde güvenilirlik kriteri.Toplumsal emniyetin ve mümin karakterinin temel göstergesi olarak sözü tutma mecburiyeti.

تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniVarlık-yaratıcı irtibatıİlahi teminat ve akıbet kanunuGayba imanı somut istikbal güvenine dönüştürmeİnsanın varoluşsal yönelişini dünyadan ebediyete bağlayan nihai güvence eksenidir.Kesin
İlmiNeden-sonuç ve determinizmÖngörülebilirlik ve kuralın tutarlılığıYasaların tekerrürünü ve doğrulanabilirliğini sağlamaEvrendeki ilahi kanunların (sünnetullah) belirlenen şartlar oluştuğunda şaşmadan sonuç vermesidir.Güçlü
SiyasiYönetim ve meşruiyetToplumsal sözleşme ve ahde vefaİktidarın meşruiyetini ve halkın güvenini ayakta tutmaYöneticinin halka sunduğu beyan ve adaleti yerine getirme taahhüdüdür; hulf eden iktidar meşruiyetini yitirir.Güçlü
İktisadiVadeli işlemler ve borçlanmaGelecek edimlerin yükümlülüğüBelirsizliği (garar) giderip piyasada işlem itimadı tesis etmeBorçlanma, sipariş ve vadeli sözleşmelerde zamanı ve miktarı tayin ederek ekonomide akışı sağlama işlevidir.Kesin

التماثل في العلوم العددية والإنسانية

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerGecikmeli durum fonksiyonu ve sınır-değer koşulu (Boundary condition at t=t0)Bir sistemde girdinin belirli bir zaman parametresi (t) sonrasında zorunlu bir çıktıya dönüşmesi; deterministik bir fonksiyonun tayin edilen eşikte mutlak olarak sıfırlanması veya hedefe ulaşması.Güçlü
Beşeri bilimlerBeklenti teorisi ve akdi güvenilirlik normuBireylerin veya toplumların bugünkü eylemlerini gelecekte vuku bulacağı vaat edilen mükafat veya ceza beklentisine göre rasyonel ve ahlaki olarak koordine etmesi.Kesin

التضييق الخاطئ وخطر الخطأ

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü yalnızca bireyler arası temenni niteliğindeki pembe bir vaat veya teselli sözü düzeyine indirgeyerek, kökün kurucu unsuru olan va‘îd (cezai tehdit), mî‘âd (tayin edilmiş kozmik zaman) ve nesnel gerçeklik boyutunu yok saymak.
Kur'an içi daha geniş anlamوعد, evrenin yaratılış amacından kıyametin kopuşuna, peygamberlerin tebliğ ettiği ikazlardan toplumsal çöküş yasalarına kadar uzanan, hakikatin kaçınılmaz ontolojik sonucudur. İlahi vaat bir ihtimal değil, henüz gerçekleşmemiş bir kesin olgudur.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataİlahi adaletin ve uyarının ciddiyetini kavrayamamak; vaadi soyut bir hüsnükuruntuya dönüştürerek ahlaki ve hukuki sorumluluktan kaçınmak, ahireti ötelenmiş belirsiz bir hayal zannetmek.

خلاصة موجَّهة لفهم القرآن

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın zaman ve tarih tasavvurunu inşa eden anahtar kavramdır. İlahi kelamın sadece bugünü değil, tarihin sonunu ve ahiret nizamını mutlak bir kesinlikle kuşattığını; Allah'ın koyduğu ahlaki ve ontolojik yasaların asla bozulmayacağını (innallâhe lâ yuhlifu'l-mî‘âd) bildirir.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Kıyamet ve ba‘s sahnelerini anlatan eskatolojik ayetlerde (Yûnus 10:48, Kehf 18:58-59); peygamberlerin kavimleriyle mücadelesinde zafere ve helake dair verilen haberlerde (İbrâhîm 14:47, Rûm 30:60); müminlerin cennet mükâfatını müjdeleyen takva ayetlerinde (Tevbe 9:111, Zümer 39:20).
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Şüphecilerin ve inkarcıların kıyameti alaya alarak "Bu vaat ne zaman?" şeklindeki meydan okumalarına karşı, vaktin tayin edilmiş bir eşiği (mî‘âd) olduğunu, gecikmenin iptal değil ilahi hikmet olduğunu göstererek aldatıcı dünya algısını düzeltir. Şeytanın fakirlik korkusuyla verdiği sahte vaatlerin aksine, Allah'ın vaadinin yegane hakikat olduğunu vazeder.

التركيب النهائي والنموذج الرياضي

  • Somut anlamDoğadaki yağmur emareleri veya devenin kükremesi gibi, yaklaşan bir durumu haber veren somut belirti; buradan hareketle belirli bir zaman ve sınır koyarak sözel taahhütte bulunmak.
  • Soyut anlamZamanın belirli bir eşiğinde tahakkuk etmek üzere şimdiki zamanda bağlayıcı kılınan ahlaki, hukuki ve ontolojik kesinlik; akıbetin bildirilmesi.
  • Sistematik karşılıkİlahi düzenin va‘d (lütuf) ve va‘îd (ceza) dengesi üzerinden kozmik, toplumsal ve bireysel varoluşu kaçınılmaz bir mî‘âd (hesap eşiği) noktasına sevk eden sebep-sonuç matrisi.
  • LaTeX modeliV(t0)→τΩ(t0+τ)=1
  • LaTeX açıklaması

Modelde V(t0), başlangıç zamanında (t0) beyan edilen bağlayıcı vaadi veya ilahi bildirimi temsil eder. τ parametresi, vaadin tahakkuku için ilahi takdirce belirlenen mühleti veya zaman aralığını simgeler. Ω(t0+τ) ise tayin edilen mî‘âd anında (t0+τ) hadisenin gerçekleşme durumunu gösteren ontolojik doğruluk fonksiyonudur; sonucun 1 değerini alması, vaadin hiçbir sapma ve hilaf olmaksızın mutlak surette gerçekleştiğini ifade eder.

النسخة النصية (لأدوات الذكاء الاصطناعي)فهرس الجذور حسب الحروف: و