مري
م - ر - ي
KÖK- 20 geçiş
- 19 ayet
- 11 sîga
- 11 sözlük
مري Eskimiş elbise. مريم “Meryem” “mer’e”ye “m” harfinin eklenmesi ile oluşan bir kelime olup kişilik anlamında olan “mer’”ın teşdididir.devamı ›
Bu sayfa şu yazımları da kapsar: مرى
Notlarım
Sözlükler(11)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
مري Eskimiş elbise. مريم “Meryem” “mer’e”ye “m” harfinin eklenmesi ile oluşan bir kelime olup kişilik anlamında olan “mer’”ın teşdididir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR6.922 harfباب الرّاء والميم و و ا ي ء معهما
ر و م، و ر م، م و ر، ر م ي، ر ي م، م ر ي، م ي ر، ي م ر، ر أ م، أ ر م، م أ ر، أ م ر، م ر أ مستعملات
روم:
الرَّوْمُ: طَلَبُ الشَّيْءِ. والمَرامُ: المَطْلَبُ. رام يروم روماً ومراما: طَلَبَ.
ورم:
الوَرَمُ: مَعروفٌ، وقد وَرِمَ يَرِم وَرَمأ فهو وارمٌ.
ومَوْرِمُ الأضراس: أصول مَنابتها.
مور:
المَوْرُ: المَوْجُ.. والمَوْزُ: مصدر مار يمور، وهو الشّيء يَتَرَدَّدُ في
باب الرّاء والميم و و ا ي ء معهما ر و م، و ر م، م و ر، ر م ي، ر ي م، م ر ي، م ي ر، ي م ر، ر أ م، أ ر م، م أ ر، أ م ر، م ر أ مستعملات روم: الرَّوْمُ: طَلَبُ الشَّيْءِ. والمَرامُ: المَطْلَبُ. رام يروم روماً ومراما: طَلَبَ. ورم: الوَرَمُ: مَعروفٌ، وقد وَرِمَ يَرِم وَرَمأ فهو وارمٌ. ومَوْرِمُ الأضراس: أصول مَنابتها. مور: المَوْرُ: المَوْجُ.. والمَوْزُ: مصدر مار يمور، وهو الشّيء يَتَرَدَّدُ في عَرض كالدّاغِصة في الرُّكْبة. والبَعير يَمُورُ عَضُداه، إذا تردّدا في عَرْض جنبيه. والطَّعْنة تمورُ، إذا مالت يَميناً أو شِمالاً. والدّماءُ تمورُ في وَجْهِ الأَرْض، إذا انصبّت فتردّدتْ. وانمارت لبدة الفَحْل، وعَقِيقةُ الجَحْش، إذا سَقَطَتْ عنه أَيّامَ الرَّبيع. وكلّ طائفةٍ منه: موّارة، قال: فانْمار عنهنّ مُواراتُ المِزَقْ والمَوْزُ: تُرابٌ وجَوْلانٌ تَمورُ به الرِّيحُ. وفي القرآن: "يوم تَموُرُ السّماء موراً. وناقة موّارةٌ: سريعةٌ في سَيْرها. والفَرَسُ يكونُ موّارَ الظَهر، قال: على ظَهْر مَوّارِ المِلاطِ حِصانِ رمي: رَمَى يَرْمي رَمْياً فهو رامٍ، قال تَعالَى: "وما رَمَيْتَ إذْ رَمَيْتَ ولكنّ اللَّه رَمَى. والرَّمِيُّ: قِطَعٌ صِغارٌ من السَّحاب رِقاقٌ، قدرُ الكفِّ، أو أكبر شيئاً، والجميع: الأرماء. وأَرْمَى فلانٌ في هذا الشَّيء، أي: زاد فيه، قال: وأَسْمَرَ خِطِّيّاً كأنّ كُعُوبَهُنَوَى القَسْبِ قد أَرْمَى ذراعاً على العَشْرِ والرِّماءُ: الرِّبا، والارتماء: أن يَتَرامَى الشّيء بين الشَّيئين. والمِرْماةُ: السَّهْمُ الّذي يُتَعَلَّمُ به الرَّمْي وفي الحديث: لو أنّ أَحَدَكُمْ دُعي إلى مِرْماتَيْنِ لأجاب، وقد يُفَسَّر بأنّهما: ما بين ظلفي الشّاة، وليس بمعروف. والرَّميّة: الصَّيْد الذي تَرميه فتَصْرَعُه ذكَراً كان أو أنثى، قال امرؤ القَيْس: فهو لا تَنْمِي رَمِيَّتُـهُ ما له لا عُدَّ من نَفَرِهْ ريم:
الرَّْمُ: البَراح، والفعل: رام يَرِيم، وتقول: ما يَرِيمُ يَفْعَلُ كذا، أي: ما يَبْرَحُ. والرَّيْمُ: اسم لما يروم من الأشياء كلها. والرَّيم: أنْ يُقْسَم الجَزور على أجزاء يُسَوَّى بَيْنَها، فما فضل في يد الجزّار من قطعة لحم، أو عَظْم فتلك الفضلة: الرَّيم، قال: وكنتم كعَظْمِ الرَّيْمِ لم يَدْرِ جـازِرٌ على أيّ بَدْأَي مَقْسِمِ اللَّحْم يُجْعَلُ. وقال العجّاج: بالرَّيْمِ والرَّيْمُ على المَزْجُورِ أي: من زُجِرَ فعليه الفضل، وكانوا في زَمَن الحجّاج يَسْتقرِضونَ على أُعْطياتِهِمْ فإِذا كان على الرَّجُلِ في عَطائِهِ فَضْلٌ قيل له: عليك رَيْمٌ، أي: دَيْنُك أكثرُ من عَطائِك، قال المخبّل: فأَقعِ كما أَقْعَى أبوكَ على اسْتِهِ يَرَى أنّ رَيْماً فَوْقَه لا يُعادِلُـهْ مري: المريّ، بلا همز: النّاقةُ الكثيرةُ اللَّبَن، قال: إذا ما مَرِيّ الحَرْب قلّ غزارها والمَرْيُ، بالتَّخْفيف: مَسْحُكَ ضَرْعَ النّاقة تمريها بيدك كي تَسْكُنَ للحَلب. والرِّيحُ تمري السَّحاب مَرْياً.. والمُرِيّ: معروف. والمِرية: الشّكّ في الأمر، ومنه: الامتراء والتّماري في القرآن، يقالُ: تَمارَى يَتَمارَى تَمارِياً وامترى امتراء، إذا شكّ. مير: المِيرة بلا همز: جَلْب القَوْم الطّعامَ للبَيْع، وهم يَمْتارونَ لأَنْفُسِهِمْ، ويَمِيرُونَ غَيْرَهم ميراً. يمر: اليامور من دَوابِّ البحر، يجري عليه الحكم إذا صيد في الحَرَم. رأم: الرَّأْم، مهموز: هو البَوّ، قال: كأُمّهات الرّأم أو مطافلا وقد رَئِمَتْهُ رَأْماً ورَأَماناً فهي رائمٌ ورؤوم. وأرأمناها، أي: عَطَفْناها على رأمٍ، والنّاقةُ رَؤُومٌ رائمة. والآرام: الظِّباءُ البيض، واحدها: رِئْم. والروائم في وصف الدِّيار: الأَثافيُّ، لأنّها قد رَئِمَتِ الرّماد. ورَئِمَ الجُرحُ رِئماناً، إذا انضمّ فوه للبُرْء. وكلّ من أَحَبَّ شيئاً وأَلِفَهُ فقد رَئِمَهُ. أرم: الأَرامُ: مُلْتَقَى قبائل الرَّأْس، وبذلك سَمِّي الرّأس الضَّخْم مُؤَرَّماً... وبيضةٌ مُؤَرَّمة: واسعة الأعلى. والأَرَمِيُّ: من أعلام قوم عاد، كانوا يَبْنونه كهيئة المنارة، وكهيئة القُبُور، قال أبو الدُّقَيْش: الأُروم: قبور عاد، وكذلك الإرَم، قال: بها أُرُومٌ كهوادي البُخْتِ ويقال: ما بها إرم، أي: ما بها أحدٌ. وإِرَم كان أبا عادٍ الأُولى.. والأَرُومةُ: أصلُ كُلِّ شجرة. وأصل الحَسَب: أُرُومَتُهُ، والجميع: أَرومٌ وأَرُومات. وأَرومُ الأضراس: أُصولُ منابتها. والأُرُومةُ، بضمّ الألف: غلط، لأنّها اسمٌ واحِد، ولا يَجيءُ اسمٌ واحدٌ على فُعُولةٍ إلاّ في المَصادِر. والأُرَّم: الحجارة هكذا جمع. قال: يَلُوكُ من حَرْدٍ عليّ الأُرَّما ويقال: بل الأرّم: الأضراس، يقال: إنّه لَيَحْرُق عليه الأُرَّمَ، قال: أُخْبِرْتُ أحماء سُلَيْمَى إنّما باتوا غِضاباً يَحْرُقون الأُرَّما مأر: المِئْرة: العداوة، وجَمْعُها: المِئَر.. ماءَرْتُ بين القَوْم مُماءَرةً، أي: عادَيْتُ. وامْتَأَرَ فلان على فلان، أي: احْتَقَدَ. أمر: الأَمْرُ: نقيضُ النَّهي، والأمرُ واحدٌ من أمور النّاس. وإذا أَمَرْتَ من الأمر قلت: اؤْمُرْ يا هذا، فيمن قرأ: "وأْمُرْ أهلك بالصّلاة".
لا يُقال اُؤْمُرْ ولا اُؤْخُذ منه شَيْئا، ولا اُؤْكُل، إنّما يُقالُ:: مُرْ وخُذْ وكُلْ في الابتداء بالأمر، استثقالاً للضَّمَّتين، فإِذا تقدم قبل الكلام واوٌ أو فاءٌ قلت: وأْمُرْ، فَأْمُرْ، كما قال عز وجلّ-: "وأْمُر أهلك بالصّلاة"، فأمّا كُلْ من أَكَلَ يَأْكُلُ فلا يكاد يُدْخلون فيه الهمزة مع الفاء والواو، ويقولون: وكُلا وخذا، وارفعاه فكُلاهُ، ولا يَقُولونَ فأْكلاه.. وهذه أحرف، جاءتْ عن العَرَبَ نوادرُ، وذلك أنّ أكثر كلامها في كُلّ فِعْلٍ أوّله همزة مثل: أَبَل يأبِلُ، وأَسَرَ يأسِرُ أن يكسروا يَفْعِلُ منه وكذلك أَبَق يأبِق، فإِذا كان الفِعْلُ الذي أوّلُهُ همزة ويَفْعِلُ منه مكسوراً مردوداً إلى الأمر قيل: اِيسِرْ يا فلانُ، اِيبِقْ يا غلام، وكأنّ أَصْلَهُ اِئْسِر بهمزتين فكرهوا جَمْعاً بين هَمْزَتَيْنِ، فحوّلوا إحداهما ياءً إذ كان ما قَبْلَها مكسوراً، وكان حقّ الأمر من أَمَرَ يأمُرُ أن يُقال اُؤْمُرْ اُؤْخُذ، اُؤكُلْ بهمزتين فتُرِكَتِ الهمزةُ الثّانية وحُوّلت واواً للضّمّة فاجتمع في الحرف ضمّتان بينهما واوٌ والضّمّة من جنس الواو، فاسْتَثْقَلَتِ العربُ جمعاً بين ضمّتين وواو فطَرَحوا همزة الواو، لأنّه بقي بعد طرحها حرفان فقالوا: مُرْ فلاناً بكذا وكذا، وخذ من فلانٍ وكُلْ، ولم يقولوا: اُكُلْ ولا اُمُرْ ولا أُخُذْ، إلاّ أنّهم قالوا في أَمَرَ يأمُرُ إذا تقدّم قبل أَلِفِ أَمْرِهِ واوٌ أو فاءٌ أو كلامٌ يتّصِلُ به الأمر من أَمَرَ يأْمُرُ، فقالوا: الْقَ فلاناً وأْمُره فردُّوه إلى أَصْلِهِ. وإنّما فعلوا ذلك لأنّ ألف الأمر إذا اتّصلت بكلام قبلها سقطتِ الأَلِفُ في اللفظ، ولم يفعلوا ذلك في كُلْ وخُذْ إذا اتّصل الأَمْرُ بهما بكلام قبله، فقالوا: الْقَ فُلاناً وخُذْ منه كذا، ولم نَسْمَعْ وأْخُذْ كما سمعنا وأْمُرْ. قال الله تعالى: "وكُلا منها رَغَداً" ولم يقل: وأْكُلا. فإِن قيل: لِمَ ردّوا مُرْ إلى أصلها ولم يَرُدُّوا وكُلا، ولا وخُذْ قيل: لسَعَة كلامِ العَرَب، وربّما ردّوا الشّيء إلى أَصْلِهِ، وربّما بنوه على ما سبق، وربما كتبوا الحرف مهموزاً، وربّما تركوه على ترك الهمزة، وربّما كتبوه على الإدغام وكلّ ذلك جائزٌ واسِعٌ. والأَمِرة: البَرَكة. وامرأة أَمِرةٌ، أي: مباركة على زَوْجها. وأَمِرَ الشَّيء، أي: كَثُرَ. والإِمَّرة: الأُنْثَى من الحُمْلان.. والإمَّرُ الضَّعيف من الرِّجال، قال امرؤ القيس: ولست بذى رَثْيَةٍ إمَّـرٍ إذا قِيد مُسْتَكْرَها أصحبا والإمْرةُ الإمارة، وهو أمير مُؤَمّر. والأَمارُ: الموعد، قال: إلى أمارٍ وأمارٌ مدّتي وأَمِرَ وَلَدُها، أي: كَثُر ما في بَطْنها.. وأَمِرَ بنو فلانٍ أمارة، أي: كثروا وكَثُرَتْ نَعَمُهم. مرء: المَريء: رأس المَعِدَة والكَرِش اللاّزق بالحُلْقُوم. وهو مجرى الشّراب والطّعام، وهو أحمرُ مُسْتطيلٌ جوفُه أبيض. ومريء الطّعام أضيق من الحُلْقُوم. والمُرُوءةُ: كمالُ الرُّجوليّة، وقد مَرُؤَ الرّجل، وتمرّأ إذا تَكَلَّف المُروءةَ، وهو مريءٌ بيِّنُ المروءة. ومَرُؤَ الطّعام، وهو مريءُ بيِّنُ المَراءَةِ. ويقال: ما كان الطّعام مريئاً، وقد مَرُؤَ مَراءةً، واستمرأ، وهذا الشّيءُ يُمْرِئني الطّعام. والمرأة: تأنيث المَرْء: ويُقالُ: مَرَة بلا ألف.
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR756 harfMadde başı: مرىمَرَيْتُ الناقة مَرْياً، إذا مسحتَ ضرعها ليدرّ. وأمْرَتِ الناقةُ، أي درَّ لبنُها. والمَرِيُّ على فَعيلٍ: الناقة الكثيرة اللبن. ويقال: هي التي تدرُّ على المسح، والجمع مَرايا. ومَرَيْتُ الفرس، إذا استخرجت ما عنده من الجري بسوطٍ أو غيره. والاسم المِرْيَةُ بالكسر وقد تضم. ومرى الفرس بيديه، إذا حرَّكهما على الأرض كالعابث. والريحُ تَمْري السحابَ وتَمْتَريهِ، أي تستدرُّه. ومَراهُ حقّه، أي جَحَده.
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR yok33.014 harfر م ( وايء )
أمر ، رمى ، رام ، ريم ، مري ، مار ، مور ، مرأ ، أرم ، مرو ، ورم .
رمى : اللَّيث : رَمَى يَرْمِي رَمْياً ، فهو رامٍ ؛ وقال الله تعالى : ( وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَاكِنَّ اللَّهَ رَمَى ) ( الأنفال : 17 ) .
قال أبو إسحاق : ليس هذا نَفْي رَمْي النبيّ ( صلى الله عليه وسلم ) ولكنّ العرب خُوطبت بما تَعْقل .
ويُروى أنّ النبيّ ( صلى الله عليه وسلم ) قال لأبي بكر : ناوِلْني كَفّاً مِن
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR9.602 harf(باب الميم والراء وما يثلثهما)
(مرز) الميم والراء والزاء أصلٌ يدلُّ على تقطيع شيءٍ وخَدْشه. ومرَزَتِ المرأةُ العجينَ: قطّعته، وكلُّ قطعةٍ مَرْزَةٌ. ويقولون في القياس على هذا: امتَرزَ عِرْضَه، إذا نال منه. ومَرز جِلدَه: خَدَشَه.
(مرس) الميم والراء والسين أصلٌ صحيح يدلُّ على مُضامَّةِ شيءٍ لشيءٍ بشِدّةٍ وقُوّة.
منه المَرَس: الحَبْل، سمِّيَ لتمرُّسِ قُواهُ بعضِها ببعض، والجمع أمراس ومَرِسَ الحبلُ
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR475 harfMadde başı: مرى- المرية: التردد في الأمر، وهو أخص من الشك. قال تعالى: ﴿ولا يزال الذين كفروا في مرية منه﴾ [الحج/55]، ﴿فلا تك في مرية مما يعبد هؤلاء﴾ [هود/109]، ﴿فلا تكن في مرية من لقائه﴾ [السجدة/23]، ﴿ألا إنهم في مرية من لقاء ربهم﴾ [فصلت/54] والامتراء والمماراة: المحاجة فيما فيه مرية. قال تعالى: ﴿قول الحق الذي فيه يمترون﴾ [مريم/34]، ﴿بما كانوا فيه يمترون﴾ [الحجر/63]، ﴿أفتمارونه على ما يرى﴾ [النجم/12]، {فلا تمار
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR1.059 harfم ر ي
مريت الناقة وأمريتها: حلبتها فأمرت وناقة مريٌّ: درور وأخذت مرية الناقة وهي ما حلب منها.
ومرى في الأمر وامترى وتمارى وما فيه مريةٌ: شك.
ومن المجاز: قرع مروته.
قال أبو ذؤيب: حتى كأني للحوادث مروة بصفا المشرق كل يوم تقرع والمرو: حجارة بيض رقاق.
والريح تمري السحاب وتمتريه وتستمريه: تستدرّه.
وبالشكر تمترى النعم.
وتقول: ما زلت أعيش بأحاليب درّك وأستمري أخلاف
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR596 harf* م ر ي * * مَرُؤَ * الطعام صار * مَرِيئاً * وبابه ظرُف و * مَرِئَ * أيضا بالكسر و * مَرَأَهُ * الطعام من باب قطع وبعضهم يقول * أَمْرَأَهُ * و * مَرِئَ * الطعام استمرأَه و * المُرُوءَةُ * الإنسانية ولك أن تُشدد و * مَرِئُ * الجزور والشاة مجرى الطعام والشراب وهو مُتصل بالحُلقوم و * المَرْءُ * الرجل تقول هذا مَرْءٌ صالح وضم الميم لغة فيه وهما * مَرْءانِ * ولا يُجمع وهذه * مَرْأَةٌ * و * مَرَةٌ *
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR8.348 harf: ( ي ( *!مَرَى النَّاقَةَ *!يَمْريها ) *!مَرْياً : ( مَسَحَ ضَرْعَها ) لتَدُرَّ . ( *!وأَمْرَتْ هي : دَرَّ لَبَنُها ، وهي *!المُرْيَةُ ) ، أَي ما حُلِبَ منها ؛ ( بالكسْرِ والضم ) ، الضمُّ أَعْلَى ،
عن ابنِ سِيدَه .
قالَ سِيْبَوَيْه : وقالوا : حَلَبتها *!مِرْيَةً ، لا تريدُ فِعْلاً ولكنَّكَ تريدُ نَحْواً من الدِّرَّةِ .
وفي الصِّحاح : قالَ ثَعْلَب : وأَمَّا مِرْيَةُ الناقَةِ فليسَ فيه إلاَّ
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR855 harfMadde başı: مرىالرِّيحُ تَمْرِى السَّحَابَ
1 الرِّيحُ تَمْرِى السَّحَابَ ذ and ↓ تَمْتَرِيهِ The wind draws forth the clouds. (M, TA.) See an ex. in a verse cited voce عَزْلَآءُ.
مَارَاهُ
3 مَارَاهُ ذ , inf. n. مُمَارَاةٌ and مِرَآءٌ, i. q. جَادَلَهُ; (S, K; *) He disputed with him, or did so obstinately, &c.: (TA:) it is only in opposing [what has been said; not in commencing a disputation]. (Msb.)
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.548 harfمَرَى
مَرَى I ( n. ac. مَرْي 1 ),
a. Pressed; squeezed.
b. Extracted.
c. Urged on ( animal ).
d. Scraped the ground.
e. Denied ( debt ).
f. Gave to.
g. see VIII (e)
مَاْرَيَ
مَاْرَيَ III ,
a. Disputed, debated with.
b. Doubted, questioned.
أَمْرَيَ
أَمْرَيَ IV ,
a. Gave its milk ( animal ).
b. see I (a) .
تَمَرَّيَ
تَمَرَّيَ V
a. [ Bi ], Adorned, decked himself with.
Sîgalar(11)
- مِرْيَةٍŞüphe(فِعْلَةٍ)×5
- الْمُمْتَرِينَŞüphelenenler(الْمُفْتَعِلِينَ)×4
- تَمْتَرُونَŞüphelenirsiniz(تَفْتَعِلُونَ)×2
- يَمْتَرُونَŞüphelenirler(يَفْتَعِلُونَ)×2
- أَفَتُمَارُونَهُOnunla şüpheyle tartışır mısınız?(أَفَتُفَاعِلُونَهُ)×1
- تَتَمَارَىŞüpheyle tartışırsın(تَتَفَاعَلُ)×1
- تَمْتَرُنَّKesinlikle şüphelenirsiniz(تَفْتَعِلُنَّ)×1
- تُمَارِŞüpheyle tartışırsın(تُفَاعِلْ)×1
- فَتَمَارَوْاHemen şüpheyle tartıştılar(فَتَفَاعَلُوا)×1
- مِرَاءًŞüpheyle tartışmak(فِعَالًا)×1
Mücavir kökler73 mücavir (105 toplam)
- حقق
7 ortak ayet · Hokka, devlere yemin dağıtıldığı kaptır
- سوع
3 ortak ayet · “Sığa(sad)” kalıba dökülmüş şeydir
- ربب
8 ortak ayet · Ribve, tümsek demektir
- كون
9 ortak ayet · Kevn, tepe demektir
- عقم
1 ortak ayet · عَقِيمٌ: kısır anlamındadır ancak hastalığa bağlı…
- كلب
1 ortak ayet · Onların köpeği
- كتب
4 ortak ayet · Derinin deri ile dikildiği sırım, iptir
- بطش
1 ortak ayet · Betee elle kavrayarak vurup yakalamak, çarpmak anlamlarına…
- خمس
1 ortak ayet · Hams : Beş kişilik topluluktur
- نقص
1 ortak ayet · “Nukade” çözülmüş ip demektir
- زول
1 ortak ayet · “Zeval” öğle vaktinde güneşin en yüksekte olduğu yer…
- شفق
1 ortak ayet · Akşam karanlığında gökte meydana gelen kızıl aydınlıktır
Geçtiği ayetler(19)
… بِهِ مِنَ الْأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ …
ŞüpheRabbından açık bir delil üzerinde bulunan, ardınca da Rabbı tarafından bir şahid gelen, ondan önce de Musa’nın imam ve rahmet olan kitabını tasdik eden kimse, başkaları gibi midir? İşte onlar; Kur’an’a inanırlar. Herhhangi bir güruh onu inkar ederse; onun varacağı yer ateştir. Bundan şüphen olmasın. Doğrusu o, Rabbın tarafından gelen bir gerçektir, ama insanların çoğu inanmazlar.
فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِمَّا يَعْبُدُ هَؤُلَاءِ مَا يَعْبُدُونَ إِلَّا كَمَا يَعْبُدُ آبَاؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ
ŞüpheÖyleyse bunların taptıkları şeyler konusunda sakın şüphede olma. Daha önce babalarının taptıkları gibi onlar da taparlar. Onların paylarını eksiksiz ödeyeceğiz.
وَلَا يَزَالُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً أَوْ يَأْتِيَهُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَقِيمٍ
ŞüpheKüfredenler; kendilerine o saat ansızın gelinceye veya gecesi olmayan günün azabı çatana kadar ondan yana devamlı bir şüphe içinde kalırlar.
وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَلَا تَكُنْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقَائِهِ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِبَنِي إِسْرَائِيلَ
ŞüpheAndolsun ki; Musa’ya da kitab verdik. Sakın, sen O’na kavuşacağından kuşku içinde olma. Ve onu İsrailoğullarına hidayet yaptık.
أَلَا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقَاءِ رَبِّهِمْ أَلَا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ
Şüpheİyi bilin ki; onlar, Rabblarına kavuşmaktan şüphededirler. Dikkat edin, muhakkak ki Allah; her şeyi çepeçevre kuşatandır.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | مري |
| Yapı | Üçlü kök |
| Özel Durum | Nakıs (üçüncü harfi illetli) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | شكك, ريب, جدل, ظنن |
| Zıt Kök | يقن |
| Çekirdek Özet 1 | Sütü indirmek amacıyla memeyi sıvazlamak, çekip çıkarmak veya sert cisimleri birbirine sürterek zorlamak |
| Çekirdek Özet 2 | Gerçekliği apaçık olan bir konuda zihni kurcalayarak tereddüt üretmek veya gerçeği örtmek için inatla cedelleşmek |
| Çekirdek Özet 3 | Hakikati kabul etmek yerine delilleri sürekli yoklayıp kuşkuyu besleme ve çekişmeyi sürdürme tavrı |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca zihinsel ve masum bir tereddüt sanıp, kasıtlı bir direnç ve inatçı cedel boyutunu gözden kaçırmak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| مر | Bir şeyin üzerinden akıp geçmesi, sürtünme, sertlik, zorlanma veya acılık taşması; nitekim مرر (geçip gitmek, acı olmak), مرد (kabuğunu sıyırmak, dikbaşlılık etmek), مرج (birbirine karışıp dalgalanmak) ve مرض (bünyenin tabii dengeden sapıp zayıflaması) köklerinde sürtünme, geçiş ve sertlik baskındır | ي | Sürtünme ve zorlama hareketini bir nesneden (özellikle memeden) bir şeyi sıvazlayarak zorla akıtma, çekip çıkarma ve zihni sürekli kurcalayarak şüphe üretme yönünde özelleştirmiştir |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| م | Su | Akışkanlık, sıvılık, sürekli hareket ve içten dışa taşma |
| ر | İnsan başı | Baş, zihin, ilk hareket noktası ve iradi yöneliş |
| ي | El ve kol | Dokunma, sıvazlama, çekme, manipüle etme ve fiili müdahale |
| مري | Akışkan olanı elle sıvazlayıp zihinsel bir müdahaleyle çekip çıkarma hareketi | Elin memeyi sıvazlayarak sütü indirmesi gibi, zihnin bir konuyu sürekli kurcalayarak oradan kuşku ve çekişme sağması |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Sütü sağılsın veya insin diye devenin memesini elle sıvazlamak, ovuşturmak; rüzgarın buluttan yağmuru sağıp akıtması |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Ebû Züeyb el-Hüzelî beytinde kökün sertlik ve sürtünme aslından gelen çakmak taşı manasını şöyle zikreder: حَتَّى كَأَنِّي لِلْحَوَادِثِ مَرْوَةٌ / بِصَفَا المُشَرَّقِ كُلَّ حِينٍ تُقْرَعُ |
| Erken Arapça kullanım | Savaşın şiddetini ve zorlanışını tasvir etmek üzere sağılan bereketli bir deveye benzetilmesi: إِذَا مَا مَرِيُّ الحَرْبِ قَلَّ غِزَارُهَا |
Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Asās al-Balāgha.
Sami etimolojik katman
Batı ve Güney Sami dillerinde kök, sıvazlama, sürtme, ovalama ve bir şeyi zorlayarak çekip çıkarma temelinde temsil edilir. İbranice ve Aramice/Süryanice katmanlarında sürtünme, direnç gösterme ve başkaldırma anlamları taşıyan formlarla fonetik ve anlamsal örtüşmeler mevcuttur (örneğin İbranice mrh kökünün isyan etmek, direnmek, sürtüşmek anlamları). Arapçada kök iki somut eksende kristalleşmiştir: Birincisi memenin sıvazlanarak sütünün indirilmesi ve akıtılması, ikincisi ise kıvılcım çıkaran sert çakmak taşının birbirine vurulup sürtülmesidir. Bu fiziksel zemin, Arap dilinin kavramsal gelişiminde iki zihinsel tavra aktarılmıştır: Delilleri zorlayarak şüphe üretmek veya hasmını alt etmek için sözü karşılıklı sürterek cedelleşmek.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, Maqāyīs al-Lugha.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Sıvazlamak, süt indirmek, taş vurmak | Sürtünme ve zorlayarak çıkarma hareketinden zihni kurcalama ve cedele geçiş | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice mrh ve Süryanice formlar | Karşı koyma, inatlaşma, sürtüşme ve çekişme anlamlarıyla ortak semantik tabaka | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik sürtünme/ovalama çekirdeği | Cisimleri birbirine sürterek tepki veya kıvılcım çıkarma temel eylemi | Muhtemel |
Kaynak Brown-Driver-Briggs, David Cohen, Lisān al-ʿArab.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| مري | Anlamlı | Sıvazlamak, sağmak, şüphelenmek | Memeyi sıvazlayarak süt sağmak; zihni kurcalayarak şüphe ve cedel üretmek | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| مير | Anlamlı | Erzak getirmek, tedarik etmek | Topluluğa yiyecek ve zahire taşımak, ihtiyaç temin etmek | Kur'an'da geçer; sıvazlayıp getirme ile akraba |
| رمي | Anlamlı | Atmak, fırlatmak, itham etmek | Bir cismi veya sözü hedefe doğru hızla savurmak | Kur'an'da geçer; ters dizilimle dışa fırlatma |
| ريم | Anlamlı | Fazlalık olmak, ayrılmak | Bir yerde kalmak veya bir şeyden fazlalık kalması, zeval bulmak | Kur'an'da geçmez |
| يمر | Anlamlı | Deniz canlısı, bir tür hayvan | Klasik kaynaklarda av hayvanı veya deniz canlısı adı olarak geçer | Kur'an'da geçmez; kullanımı çok nadirdir |
| يرم | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Arap dilinde kullanılmayan bir harf dizilimidir | Kur'an'da geçmez |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| مري | Merkez | Kuşku, kurcalama ve çekişme | Delilleri kurcalayarak zorla şüphe üretme ve inatla tartışma | Sütü sıvazlar gibi kuşkuyu kaşıma |
| شكك | Komşu | İki şey arasında kararsız kalma | Eşit iki ihtimal arasında zihnin delinmesi ve düğümlenememesi | Pasif ve yalın tereddüt hali |
| ريب | Komşu | Huzursuzluk ve töhmet şüphesi | İnsanın içine kaygı, güvensizlik ve rahatsızlık veren şüphe | Kalbi sarsan ve tedirgin eden şüphe |
| جدل | Komşu | Karşılıklı tartışma ve münakaşa | Fikri olarak hasmını alt etmek için sözü bükme ve çekişme | Tartışmanın lafzi ve kurgusal boyutu |
| ظنن | Komşu | Zayıf veya baskın ihtimale dayalı bilgi | Kesin bilgiye ulaşmadan kanaat belirtme | İhtimali bilgiye dönüştürme eğilimi |
| يقن | Zıt | Kesinlik ve durulma | Tereddüt ve dalgalanmanın bitip hakikatin zihinde sabitlenmesi | Suyun durulup dibinin görünmesi gibi kesinlik |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | مري | Kuşku üretmek, çekişmek | Memeyi sıvazlar gibi konuyu kurcalayıp şüphe ve inatçı cedel sağma | Kesin |
| Latince | Haesitare, disputare | Tereddüt etmek, çekişmek | Kararsız kalıp takılmayı ve sözlü münakaşayı verir; süt sağma metaforunu içermez | Güçlü |
| İngilizce | To dispute, to cavil, doubt | Kuşkulanmak, kılı kırk yarmak, çekişmek | Cavil kelimesi hakikate karşı boş yere itiraz üretme nüansını iyi karşılar | Güçlü |
| Almanca | Zweifeln, befehden, streiten | Şüphe etmek, çekişmek | Zihinsel ikilemi ve inatçı tartışmayı karşılar; içsel kurcalama boyutu zayıftır | Güçlü |
| Fransızca | Contester, tergiverser, douter | İtiraz etmek, ayak diremek, kuşkulanmak | Gerçeği kabul etmeyip lafı uzatma ve tereddüt gösterme durumunu anlatır | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Wörterbuch, Lane’s Lexicon.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| مِرْيَةٍ | Apaçık hakikat karşısında yapay şüphe üretmek | Vahiy, diriliş ve Allah'a kavuşma gibi açık gerçekler karşısında sergilenen tereddüt (Hûd 11:17, Secde 32:23, Fussilet 41:54) |
| الْمُمْتَرِينَ | Delil geldikten sonra kuşkuya kapılanlar | Kıble değişimi, Hz. İsa’nın durumu veya vahyin sıhhati hususunda tereddüde sürüklenenler (Bakara 2:147, Âl-i İmrân 3:60, En'âm 6:114) |
| تَمْتَرُونَ / يَمْتَرُونَ | İnkarcıların hakikat karşısında ayak direyip şüphelenmesi | Yaratılış, kıyamet ve azap tehditleri karşısında inanmamak için bahane arama (En'âm 6:2, Meryem 19:34, Dühân 44:50) |
| مِرَاءً / تُمَارِ | Boş, mesnetsiz ve inatçı bir cedele girişmek | Ashâb-ı Kehf’in sayısı gibi teferruat meselelerde delilsiz tartışma yürütmek (Kehf 18:22) |
| أَفَتُمَارُونَهُ / تَتَمَارَى | Gözle görülen açık gerçeği inkâr için çekişmek | Peygamberin bizzat müşahede ettiği vahyi inkâr etmek veya Rabbin nimetleri hakkında tartışmak (Necm 53:12, Necm 53:55) |
| فَتَمَارَوْا | Uyarı ve tehditleri hafife alıp şüpheyle savuşturmak | Lût kavminin peygamberin açık uyarılarını alaya alıp kuşkuyla tartışması (Kamer 54:36) |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İman ve şüphe diyalektiği | İmanın mahiyetinde şüphenin varlığı; hakikati bilmesine rağmen nefsi sebeplerle kuşku üretmenin imana aykırılığı | Delille sabit olan konuda inatçı kuşku üretmenin küfür ve nifakla ilişkisi |
| Fıkıh | Hüküm istinbatında cedel | Hakkı ortaya çıkarmayan, sırf hasmı susturmaya yönelik zararlı münazara ve cedelin (mira) yasaklanması | Hak arayışından kopuk, nefsi tatmine dönük inatçı çekişme yasağı |
| Tefsir | Kur'an'ın şüphe kavramları | Şekk, reyb ve mirye arasındaki farklar; miryenin bilhassa mucize ve beyyineden sonra gelen şüpheyi anlatması | Açık delilden sonra gelen tereddüdün kasıtlı bir direnç oluşu |
| Hadis | Ahlak ve tartışma adabı | Haklı dahi olsa çekişmeyi (mira) terk eden kimseye cennette köşk vadedilmesi | Kibri besleyen ve kalbi katılaştıran lüzumsuz tartışma |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Vahiy ve akide | Kasıtlı kuşku ve inat | İmanı engelleme | Açık ayet ve mucizelere rağmen teslim olmayıp mazeret arama tavrı | Kesin |
| İlmi | Metodoloji ve epistemoloji | Sofistik cedel ve vesvese | Bilgiyi aşındırma | Sağlam aksiyomları kabul etmeyip delilleri boş yere hırpalama | Güçlü |
| Siyasi | Hukuk ve meşruiyet | Sürekli itiraz ve niza | Düzeni felce uğratma | Ortak mutabakat zeminini inatçı tartışmalarla baltalama | Güçlü |
| İktisadi | Akitler ve ticaret | Sözleşmede belirsizlik kaşıma | Güveni zedeleme | Açık maddeleri sürekli tartışmaya açarak edimleri geciktirme | Muhtemel |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Gürültü enjeksiyonu ve sürtünme kaybı | Kararlı bir sinyal akışına dışarıdan yapay gürültü eklenerek verinin bozulması veya mekanik sürtünmeyle enerjinin tükenmesi | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Kasıtlı şüphecilik ve sofizm | Sosyal uzlaşma ve hakikat arayışını kılı kırk yaran itirazlarla kilitleten epistemolojik direnç | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca bireyin elinde olmadan zihnine gelen tabii bir tereddüt, masum bir kararsızlık veya nötr bir skeptisizm olarak okumak |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da kök, apaçık deliller geldikten sonra bile gerçeği örtmek için kasten kaşınan kuşku, inatçı cedelleşme ve gerçeğe teslim olmama eylemidir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Kökün taşıdığı ahlaki ve iradi sorumluluk yok sayılır; böylece inkarcıların kasıtlı çekişme ve direnişleri masum bir kafa karışıklığı olarak yorumlanır |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın hakikat telakkisinde inançsızlığın yalnızca delil yetersizliğinden değil, delili sürekli kurcalayarak şüphe devşiren iradi bir inattan kaynaklandığını gösterir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Hz. İsa'nın doğumu ve tabiatı hakkındaki tartışmalarda, kıyamet ve ahiret uyarısı içeren ayetlerde ve peygamberlerin getirdiği apaçık mucizelere karşı sergilenen inkarcı tepkilerde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Kuşkunun her zaman pasif bir bilgi eksikliği olduğu yanılgısını düzeltir; insanın gerçeği bildiği halde onunla cedelleşerek şüpheyi nasıl bilinçli bir kalkan haline getirdiğini açığa çıkarır. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamDevenin memesini sıvazlayarak sütünün indirilmesi ve akıtılması; sert cisimlerin sürtünerek kıvılcım veya tepki vermeye zorlanması.
- Soyut anlamOrtada açık ve kesin bir delil varken, zihni kurcalayıp zorlayarak kuşku üretmek ve hakikati kabul etmemek için inatçı bir cedelleşmeye girişmek.
- Sistematik karşılıkEpistemik kesinlik zeminini suni itirazlarla aşındıran, teslimiyeti geciktirmek veya engellemek için üretilen kurcalayıcı şüphe ve münakaşa mekanizması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde apaçık hakikat kümesini temsil eder. operatörü kökün temel eylemi olan kurcalama ve sürtmeyi gösterir. Hakikatin delili olan karşısında birey, unsurlarını yapay bir fonksiyonuyla manipüle edip zorlayarak tereddütlerini türetir. Bunun sonucunda ortaya çıkan değeri, hakikatin duruluğunu bozan yapay şüphe ve çekişme miktarını ifade eder.