مري
م - ر - ي
KÖK- 20 geçiş
- 19 ayet
- 11 sîga
- 11 sözlük
مري Eskimiş elbise. مريم “Meryem” “mer’e”ye “m” harfinin eklenmesi ile oluşan bir kelime olup kişilik anlamında olan “mer’”ın teşdididir.devamı ›
Bu sayfa şu yazımları da kapsar: مرى
Notlarım
Sözlükler(11)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
مري Eskimiş elbise. مريم “Meryem” “mer’e”ye “m” harfinin eklenmesi ile oluşan bir kelime olup kişilik anlamında olan “mer’”ın teşdididir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR6.922 harfباب الرّاء والميم و و ا ي ء معهما
ر و م، و ر م، م و ر، ر م ي، ر ي م، م ر ي، م ي ر، ي م ر، ر أ م، أ ر م، م أ ر، أ م ر، م ر أ مستعملات
روم:
الرَّوْمُ: طَلَبُ الشَّيْءِ. والمَرامُ: المَطْلَبُ. رام يروم روماً ومراما: طَلَبَ.
ورم:
الوَرَمُ: مَعروفٌ، وقد وَرِمَ يَرِم وَرَمأ فهو وارمٌ.
ومَوْرِمُ الأضراس: أصول مَنابتها.
مور:
المَوْرُ: المَوْجُ.. والمَوْزُ: مصدر مار يمور، وهو الشّيء يَتَرَدَّدُ في
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR756 harfMadde başı: مرىمَرَيْتُ الناقة مَرْياً، إذا مسحتَ ضرعها ليدرّ. وأمْرَتِ الناقةُ، أي درَّ لبنُها. والمَرِيُّ على فَعيلٍ: الناقة الكثيرة اللبن. ويقال: هي التي تدرُّ على المسح، والجمع مَرايا. ومَرَيْتُ الفرس، إذا استخرجت ما عنده من الجري بسوطٍ أو غيره. والاسم المِرْيَةُ بالكسر وقد تضم. ومرى الفرس بيديه، إذا حرَّكهما على الأرض كالعابث. والريحُ تَمْري السحابَ وتَمْتَريهِ، أي تستدرُّه. ومَراهُ حقّه، أي جَحَده.
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR yok33.014 harfر م ( وايء )
أمر ، رمى ، رام ، ريم ، مري ، مار ، مور ، مرأ ، أرم ، مرو ، ورم .
رمى : اللَّيث : رَمَى يَرْمِي رَمْياً ، فهو رامٍ ؛ وقال الله تعالى : ( وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَاكِنَّ اللَّهَ رَمَى ) ( الأنفال : 17 ) .
قال أبو إسحاق : ليس هذا نَفْي رَمْي النبيّ ( صلى الله عليه وسلم ) ولكنّ العرب خُوطبت بما تَعْقل .
ويُروى أنّ النبيّ ( صلى الله عليه وسلم ) قال لأبي بكر : ناوِلْني كَفّاً مِن
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR9.602 harf(باب الميم والراء وما يثلثهما)
(مرز) الميم والراء والزاء أصلٌ يدلُّ على تقطيع شيءٍ وخَدْشه. ومرَزَتِ المرأةُ العجينَ: قطّعته، وكلُّ قطعةٍ مَرْزَةٌ. ويقولون في القياس على هذا: امتَرزَ عِرْضَه، إذا نال منه. ومَرز جِلدَه: خَدَشَه.
(مرس) الميم والراء والسين أصلٌ صحيح يدلُّ على مُضامَّةِ شيءٍ لشيءٍ بشِدّةٍ وقُوّة.
منه المَرَس: الحَبْل، سمِّيَ لتمرُّسِ قُواهُ بعضِها ببعض، والجمع أمراس ومَرِسَ الحبلُ
(باب الميم والراء وما يثلثهما) (مرز) الميم والراء والزاء أصلٌ يدلُّ على تقطيع شيءٍ وخَدْشه. ومرَزَتِ المرأةُ العجينَ: قطّعته، وكلُّ قطعةٍ مَرْزَةٌ. ويقولون في القياس على هذا: امتَرزَ عِرْضَه، إذا نال منه. ومَرز جِلدَه: خَدَشَه. (مرس) الميم والراء والسين أصلٌ صحيح يدلُّ على مُضامَّةِ شيءٍ لشيءٍ بشِدّةٍ وقُوّة. منه المَرَس: الحَبْل، سمِّيَ لتمرُّسِ قُواهُ بعضِها ببعض، والجمع أمراس ومَرِسَ الحبلُ يَمرَسُ مَرَساً: وقع بين الخُطَّاف والبَكْرة، فأنت تُعالِجُه أن تُخرِجَه. ورجلٌ مَرِسٌ: ذو جَلَد. وفحل مَرَّاسٌ: ذو مِرَاسٍ شَديد. يقال: امتَرَستِ الألسُنُ في الخصومات: أخَذَ بعضها بعضاً. ومنه الامتراس: اللُّزوق بالشَّيءِ وملازمتُه. قال: فنَكِرْنَه فنَفَرن وامتَرَستْ به *** هَوْجاءُ هادِيةٌ وهادٍ جُرْشُعُ([1])ومنه تمرَّسَ فلانٌ بالشَّيء: احتَكَّ به([2]). والمَرْمريس: الدَّاهية. (مرش) الميم والراء والشين. يقولون: المَرْش: خَرْق الجِلد بأطراف الأظافير. والمَرْش أيضاً: الخَدْش الخفيف. والمَرْشُ: الأرض تَسيلُ من أدنَى مطر. (مرص) الميم والراء والصاد. يقولون: المَرْص مثل المَرْش. وتمرَّصَ عن السُّلْتِ قِشرُه: طار. وهذا عندنا كلام. (مرض) الميم* والراء والضاد أصلٌ صحيح يدلُّ على ما يخرج به الإنسان عن حدِّ الصّحَّة في أيِّ شيءٍ كان. منه العِلَّة. مَرِض و… يَمْرَض. وجمع المريضِ مَرْضَى. وأمْرَضَه: أعلَّة. ومرَّضَه: أحسَنَ القيامَ عليه في مرَضِهِ. وشمسٌ مريضة، إذا لم تكن مُشرِقة، ويكون ذلك لهَبْوَةٍ في وجهها. والنِّفاق مرضٌ في قوله تعالى: ﴿في قلُوبِهِمْ مَرَضٌ﴾ [البقرة 10] وقال: ﴿فَيَطْمَعَ الَّذِي في قَلْبِهِ مَرَضٌ﴾ [الأحزاب 32]، قالوا: أراد القهْر. وقد قلنا: المرضُ: كلُّ شيءٍ خرَجَ به الإنسان عن حدِّ الصحَّة. وقياسُه مطَّرد. وقالوا: مَرَّضَ في الحاجة: قَصَّرَ ولم يصِحَّ عزْمُه فيها. وقد شذَّتْ عن هذا القياسِ كلمةٌ، وهي من المشكل عندنا، يقولون: أمرضَ إذا قارَبَ إصابةَ حاجَتِه. قال: ولكنْ تحت ذاكَ الشَّيبِ حزمٌ *** إذا ما ظَنَّ أمْرَضَ أو أصابا([3])(مرط) الميم والراء والطاء أصلٌ صحيح يدلُّ على تحاتِّ الشيءِ أو حَتِّه. وتمرَّط الشَّعر: تحاتَّ، ومَرَطتُهُ. والأمرط من السِّهام: الساقط قُذَذُه. والأمْرَط: الفرس لا شَعرَ على أشاعِرِه. والمُرَيْطاء: ما بين الصَّدر إلى العانة من البَطْن، وهي أقَلُّ من ذلك شَعراً. والمَرَطَى: سُرعة العَدْو، كأنَّه من سُرعتِه يتمرَّط عنه شَعرُه. وناقة مِمْرَطةٌ([4]): سريعة. (مرع) الميم والراء والعين أصلٌ صحيح يدلُّ على خِصْب وخَير. ومرَعَ المكانُ. وأمْرَعَ القومُ: أصابوهُ مَرِيعاً. وأمْرَعَ الوادِي: أكلأَ. (مرغ) الميم والراء والغين أصلٌ صحيح يدلُّ على سَيَلانِ شيءٍ أو إسالة شيء. والمَرْغ: اللُّعاب. وأمْرَغ الإنسانُ: سال لعابُه. ومَرَّغتُ الشَّيءَ: أشبعتُه دُهْناً. والإمراغ في العَجين: أن يكثَّرَ ماؤُه. ويقولون: أمرَغَ: أكثَرَ الكلامَ في غيرِ صواب، كأنَّه يُسِيلهُ إسالة. ويقال أمْرَغَ عِرْضَه ومَرَّغه، كأنه لَطَخه وأسال عليه قيحاً. وقريبٌ من هذا القياس مرَّغتُه في التُّراب فتمرّغ، أي قلَّبته فتقلَّبَ. (مرق) الميم والراء والقاف أصلٌ صحيح يدلُّ على خروجِ شيءٍ من شيء. منه المَرَق لأنَّه شيءٌ يَمرُق من اللَّحم. وأمْرَقْتُ القِدرَ ومَرَقْتُها([5]). والمُروق: الخروج من الشيء. ومرق السهمُ من الرَّمِيَّة: نفذ. ومرقت الإهابَ، إذا حلقْتَ عنه صُوفَه، وهو قياسٌ صحيح لأنَّك كأنَّك أبرزتَ الجلدَ عن شعره([6]). وإذا عُطِنَ الإهابُ حَتَّى يُنتِنَ فهو مَرْقٌ. ويقال إن المُرَاقَةَ: الكَلأُ اليسير، ومعناه أنَّ الأرضَ كأنَّها تجرَّدت ومَرِقَت. (مرن) الميم والراء والنون أصلٌ صحيح يدلُّ على لِينِ شيءٍ وسُهولة. ومَرَنَ الشيء يَمْرُنُ مُرُوناً: لانَ. والمارنُ: ما لانَ من الأنفِ وفَضَل عن القَصَبة. وأمْرَانُ الذراع: عَصَبٌ تكون فيها، سُمِّيَت لمُرُونها، أي لينِها. والمَرِن([7]): الحال والعادة. يقال: ما زال ذاك مَرِنَه، أي حالَه. وهو في شعر الكميت، وهو الأمرُ يَمرُنُ عليه الإنسان، إذا اعتاده. والمَرْن. فيما يقال: الفِراء؛ إن([8]) كان صحيحاً، وهي([9]) ليِّنة. قال النَّمر: * كأنَّ جُلُودَهُنَّ ثِيابُ مَرْنِ([10]) * ومما شذَّ عن هذا الأصل مارَنَت النّاقةُ: انقطَعَ لبنُها. والمرَانَةُ: ناقةُ ابنِ مُقْبِل. قال: يا دارَ سلمَى خلاءً لا أُكَلِّفُها *** إلاَّ المَرَانَةَ حتى تعرِفَ الدِّينا([11])(مره) الميم والراء والهاء كلمةٌ تدلُّ على بياضٍ في شيء. سَرَابٌ أو شَرَابٌ([12]) أمْرَه، أي أبيض. والمرأة لا تتعهَّد الكُحلَ مَرْهاء. (مري) الميم والراء والحرف المعتل أصلانِ صحيحان يدلُّ [أحدُهما] على مسحِ شيءٍ واستِدرار، والآخر على صلابةٍ في شيء. فالأوَّل المَرْيُ: مَرْيُ الناقة، وذلك إذا مُسِحَتْ للحَلْب، يقال مَرَيْتُها أمْرِيها مَرْياً. ومما يشبَّه بهذا: مَرَى الفرسُ بيدِهِ، إذا حرَّكها على الأرض كالعابث، وكأنَّه يشبَّه بمنْ يَمرِي الضَّرْعَ بيدِه. والمَرَايا: العُروق التي تمتلئ وتَدِرُّ باللبن. قال ابن دريد([13]): مُرْيَةُ النّاقة: أن تُستدرَّ بالمَرْيِ، بضمّ الميم هي الفصيحة، وقد يقال بالكسر([14]). والأصل الآخر* المَرْو: جمع مَرْوَة، وهي حجارةٌ تبرُق. قال: حتَّى كأنِّي للحوادِثِ مَروةٌ *** بصَفَا المشَرَّقِ كلَّ حينٍ تقرَعُ([15])وعندنا أنَّ المِراءَ ممّا يتمارَى فيه الرّجُلانِ من هذا، لأنَّه كلامٌ فيه بعضُ الشدّة. ويقال: مارَاهُ مِراءً ومُماراةً. ومما شذَّ منهما المِرْية: الشَّكّ. (مرأ) الميم والراء والهمزة. وإذا هُمِز خرَج عن القياس وصارت فيه كلماتٌ لا تنقاس. يقال امْرُؤٌ وامرآنِ، وقوم امرئٍ. وامرأةٌ تأنيث امرئٍ. والمُرُوَّة: كمال الرُّجُوليّة، وهي مهموزة مشدَّدة، ولا يُبنَى منه فِعل. والمَرَاءة: مصدرُ الشيء المَريء الذي يُستَمرَأ، ويقال مَرَأني الطَّعامُ وامرأني. والمَرِيء: رأس المَعِدة والكَرِش اللازقُ بالحُلْقوم. (مرت) الميم والراء والتاء كلمةٌ واحدة، هي المَرْتُ: الفلاةُ القَفْر. ومكانٌ مَرْتٌ: بيِّنُ المُروتةِ، إذا لم يكن فيه خَير. وجَمعُ مَرتٍ أمراتٌ ومُرُوت. وبلَغَنا أنَّ اشتِقاق مَارُوتَ منه. ويقال المَرْت: أرضٌ لا يجفُّ ثَرَاها ولا ينبتُ مَرعاها. (مرث) الميم والراء والثاء كلمةٌ ليست بأصل، بل هي من الإبدال. ومَرَثَ الدواءَ يَمْرُِثه مثل مَرَسه يَمرُسُه. ومنه رجل مِمْرَث: صبورٌ على الخُصومات؛ والجمع مَمَارِث، والأصل السين وقد ذُكِرَتَا. (مرج) الميم والراء والجيم أصلٌ صحيح يدلُّ على مجيءٍ وذَهابٍ واضطراب. ومَرِج الخاتَم في الإصبع: قَلِقَ. وقياس البابِ كلِّه منه. ومَرِجَت أماناتُ القوم وعُهودُهم: اضطربت واختلطت. والمَرْج: أصلُه([16]) أرضٌ ذاتُ نباتٍ تَمْرُجُ فيها الدّوابُّ. [و] قولُه تعالى: ﴿مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ﴾ [الرحمن 19]، كأنَّه جلّ ثناؤه أرسَلَهما فَمرِجا. وقال: ﴿هُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ﴾ [الفرقان 53]. (مرح) الميم والراء والحاء أصلٌ يدلُّ على مَسَرَّةٍ لا يكاد يستقرُّ معها طرباً. ومَرِحَ يَمْرَحُ. وفرسٌ مِمْرَاحٌ ومَرُوح. قال الله تعالى: ﴿وَبِمَا كُنْتُمْ تَمْرَحُونَ﴾ [غافر 75]، ومنه المِراح، وقد ذكرناه. قال: يقولُ العاذِلاتُ علاكَ شيبٌ *** أهذا الشَّيب يمنعني مِرَاحِي وقوسٌ مَرُوحٌ: يمرَح مَن رآها عجباً بها، ويقال بل التي كأنَّ بها مَرَحاً من حسن إرسالها السَّهم. ويقولون: عينٌ مِمْرَاحٌ: غزيرةُ الدَّمع. وهذا بعضُ قياس الباب، لأنَّهم ذهبوا فيه إلى ما قلناه من قِلّةِ الاستقرار. وكذلك مرَّحْتُ المَزَادةَ: ملأتُها لتتسرَّبَ وتسيل. ومَرِحَت العَينُ مَرَحاناً([17]). قال: كأنَّ قَذَىً في العَين قد مَرِحَتْ بهِ *** وما حاجةُ الأُخرى إلى المَرَحَانِ([18])ومَرْحَى: كلمةُ تعجُّبٍ وإعجاب. يقال للرَّامي إذا أصابَ: مَرْحَى له. وقال ابنُ دريد([19]): وإذا أخطأ قالوا بَرْحَى. قال: * مَرْحَى وأَيْحَى إذا ما يُوالِي([20]) * (مرخ) الميم والراء والخاء كلمةٌ صحيحة تدلُّ على تليينٍ في شيء.([21]) ومَرَخْتُ الجِلْدَ بالدُّهْن وأمرَخْتُه. وأمْرَخْتُ العجينَ: أكثرتُ ماءَه حتى يسترخيَ. والمَرْخ: شجرٌ سريع الوَري. قال: أمَرْخٌ خيامُهُمْ أم عُشَرْ *** أم القلبُ في إثرهم مُنْحدِرْ([22])ومما شذَّ عن هذا الباب المِرِّيخ: سهمٌ طويل يُقتَدَرُ به الغِلاء([23])، له أربع قُذَذ؛ وهو نجمٌ أيضاً. (مرد) الميم والراء والدال أصلٌ صحيح يدلُّ على تَجريدِ الشَّيء من قِشْرِه أو ما يعلوه من شَعَرِه. والأمرد: الشّابُّ لم تَبدُ لِحيتُه. ومَرِدَ يَمْرَدُ. ومرَّدَ الغُصن تمريداً: ألقى عنه لِحاءه فتركّهُ أمْرَد، ومنه شجرةٌ مَرْداء. والمَرْداء: رملةٌ منبطِحةٌ لا نَبْتَ فيها، والجمع مَرادَى([24]). والمارد: العاتي، وكذا المَرِيد، كأنَّه تجرّد من الخير. والأمْرد من الخيل: الذي لا شَعر على ثُنَّتِه. والمُمَرَّد: البناء الطَّويل، وهو قياسُ الباب، لأنَّه كأنَّه مجرّد يشبه الشَّجرةَ المَرداء. ويقولون: المَرَاد: العُنق، وهو القياس إن صحّ. وتمرّد فلانٌ زماناً: بقي أمرد. وقولهم: مَرَدَ الطَّعامَ يَمرُدُه مرداً: ماثَهُ حتَّى يَلِين، هو من الإبدال، والأصل مَرَسَ؛ فأقِيمت الدال مقامَ السِّين. وكذا* مَرَدَ الصَّبِيُّ ثديَ أمِّه يَمْرُدُهُ. وكذا المَرِيد: التَّمر يُنقَع في اللَّبَن، كلّ ذلك معناه واحدٌ، والأصل السين. --------------ـــ ([1]) لأبي ذؤيب الهذلي في ديوان الهذليين (1: 8)، واللسان (مرس، جرشع). ([2]) في الأصل: "اختل به"، صوابه في اللسان. ([3]) البيت لكثير عزة، كما في البيان (4: 67)، وهو في اللسان (مرض) بدون نسبة. ([4]) في الأصل: "مرطة"، صوابه في المجمل واللسان. وما أثبت هو ضبط اللسان، وضبط في المجمل بضم أوله وفتح ثانيه وتشديد ثالثه مع الفتح. والذي في القاموس: "وهي ممرط وممراط" الأولى كمحسن، والثانية كمهذار. ([5]) أي أكثرت مرقها، وهذا من باب نصر، وضرب. ([6]) بعده في الأصل: "قال: كأن جلودهن ثياب مرن"، وإنما هذا الاستشهاد من شواهد المادة التالية، وسيأتي في موضعه. ([7]) ضبط في الأصل بفتح الراء، والصواب كسرها، كما في المجمل والقاموس. ([8]) في الأصل: "فإن". ([9]) في الأصل: "أي". ([10]) صدره في اللسان (مرن): * خفيفات الشخوص وهن خوص * ([11]) لابن مقبل، كما سبق تخريجه في (دين) وانظر تعليق الجرجاني على هذا البيت في الوساطة 311. ([12]) في الأصل: "سراب أو سراب". ([13]) الجمهرة (2: 419-420). ([14]) في المجمل: "هذا قول ابن دريد. فأما أهل العلم باللغة بعد فإنهم يقولون: مرية"، أي بالكسر. ([15]) لأبي ذؤيب الهذلي، في ديوان الهذليين (1: 3) والمفضليات (2: 222). وهذه الرواية تطابق ما فيهما. والمشرق: مسجد الخفيف بمنى. وروي: "المشقر"، وهو جبل لهذيل. كما في معجم البلدان عند إنشاده. ([16]) في الأصل: "أصل". ([17]) بعده في المجمل: "إذا نظرت من وراء اليد إلى الشيء". وفي اللسان: "إذا اشتد سيلانها". ([18]) أنشده في اللسان (مرح) منسوباً إلى النابغة الجعدي، وفي أساس البلاغة (مرح) إلى كثير عزة، وقال: "وكان أعور". ([19]) الجمهرة (2: 145). ([20]) لأمية بن أبي عائد الهذلي في ديوان الهذليين (2: 186) واللسان (مرح). وهو بتمامه: يصيب الفريص وصدقاً يقو *** ل مرحى وأيحى إذا ما يوالي ([21])يقال بتخفيف الراء وتشديدها. ([22]) لامرئ القيس في ديوانه 6. ([23]) الغلاء: المغالاة بالسهم ليعرف كم مدى ذهابه. وفي الأصل: "الفلاء"، تحريف. ([24]) كذا ضبطت في المجمل، وهو نحو عذراء وعذارى، وفي اللسان "مراد".
ـ
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR475 harfMadde başı: مرى- المرية: التردد في الأمر، وهو أخص من الشك. قال تعالى: ﴿ولا يزال الذين كفروا في مرية منه﴾ [الحج/55]، ﴿فلا تك في مرية مما يعبد هؤلاء﴾ [هود/109]، ﴿فلا تكن في مرية من لقائه﴾ [السجدة/23]، ﴿ألا إنهم في مرية من لقاء ربهم﴾ [فصلت/54] والامتراء والمماراة: المحاجة فيما فيه مرية. قال تعالى: ﴿قول الحق الذي فيه يمترون﴾ [مريم/34]، ﴿بما كانوا فيه يمترون﴾ [الحجر/63]، ﴿أفتمارونه على ما يرى﴾ [النجم/12]، {فلا تمار
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR1.059 harfم ر ي
مريت الناقة وأمريتها: حلبتها فأمرت وناقة مريٌّ: درور وأخذت مرية الناقة وهي ما حلب منها.
ومرى في الأمر وامترى وتمارى وما فيه مريةٌ: شك.
ومن المجاز: قرع مروته.
قال أبو ذؤيب: حتى كأني للحوادث مروة بصفا المشرق كل يوم تقرع والمرو: حجارة بيض رقاق.
والريح تمري السحاب وتمتريه وتستمريه: تستدرّه.
وبالشكر تمترى النعم.
وتقول: ما زلت أعيش بأحاليب درّك وأستمري أخلاف
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR596 harf* م ر ي * * مَرُؤَ * الطعام صار * مَرِيئاً * وبابه ظرُف و * مَرِئَ * أيضا بالكسر و * مَرَأَهُ * الطعام من باب قطع وبعضهم يقول * أَمْرَأَهُ * و * مَرِئَ * الطعام استمرأَه و * المُرُوءَةُ * الإنسانية ولك أن تُشدد و * مَرِئُ * الجزور والشاة مجرى الطعام والشراب وهو مُتصل بالحُلقوم و * المَرْءُ * الرجل تقول هذا مَرْءٌ صالح وضم الميم لغة فيه وهما * مَرْءانِ * ولا يُجمع وهذه * مَرْأَةٌ * و * مَرَةٌ *
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR8.348 harf: ( ي ( *!مَرَى النَّاقَةَ *!يَمْريها ) *!مَرْياً : ( مَسَحَ ضَرْعَها ) لتَدُرَّ . ( *!وأَمْرَتْ هي : دَرَّ لَبَنُها ، وهي *!المُرْيَةُ ) ، أَي ما حُلِبَ منها ؛ ( بالكسْرِ والضم ) ، الضمُّ أَعْلَى ،
عن ابنِ سِيدَه .
قالَ سِيْبَوَيْه : وقالوا : حَلَبتها *!مِرْيَةً ، لا تريدُ فِعْلاً ولكنَّكَ تريدُ نَحْواً من الدِّرَّةِ .
وفي الصِّحاح : قالَ ثَعْلَب : وأَمَّا مِرْيَةُ الناقَةِ فليسَ فيه إلاَّ
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR855 harfMadde başı: مرىالرِّيحُ تَمْرِى السَّحَابَ
1 الرِّيحُ تَمْرِى السَّحَابَ ذ and ↓ تَمْتَرِيهِ The wind draws forth the clouds. (M, TA.) See an ex. in a verse cited voce عَزْلَآءُ.
مَارَاهُ
3 مَارَاهُ ذ , inf. n. مُمَارَاةٌ and مِرَآءٌ, i. q. جَادَلَهُ; (S, K; *) He disputed with him, or did so obstinately, &c.: (TA:) it is only in opposing [what has been said; not in commencing a disputation]. (Msb.)
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.548 harfمَرَى
مَرَى I ( n. ac. مَرْي 1 ),
a. Pressed; squeezed.
b. Extracted.
c. Urged on ( animal ).
d. Scraped the ground.
e. Denied ( debt ).
f. Gave to.
g. see VIII (e)
مَاْرَيَ
مَاْرَيَ III ,
a. Disputed, debated with.
b. Doubted, questioned.
أَمْرَيَ
أَمْرَيَ IV ,
a. Gave its milk ( animal ).
b. see I (a) .
تَمَرَّيَ
تَمَرَّيَ V
a. [ Bi ], Adorned, decked himself with.
Sîgalar(11)
- مِرْيَةٍŞüphe(فِعْلَةٍ)×5
- الْمُمْتَرِينَŞüphelenenler(الْمُفْتَعِلِينَ)×4
- تَمْتَرُونَŞüphelenirsiniz(تَفْتَعِلُونَ)×2
- يَمْتَرُونَŞüphelenirler(يَفْتَعِلُونَ)×2
- أَفَتُمَارُونَهُOnunla şüpheyle tartışır mısınız?(أَفَتُفَاعِلُونَهُ)×1
- تَتَمَارَىŞüpheyle tartışırsın(تَتَفَاعَلُ)×1
- تَمْتَرُنَّKesinlikle şüphelenirsiniz(تَفْتَعِلُنَّ)×1
- تُمَارِŞüpheyle tartışırsın(تُفَاعِلْ)×1
- فَتَمَارَوْاHemen şüpheyle tartıştılar(فَتَفَاعَلُوا)×1
- مِرَاءًŞüpheyle tartışmak(فِعَالًا)×1
Mücavir kökler73 mücavir (105 toplam)
- حقق
7 ortak ayet · Hokka, devlere yemin dağıtıldığı kaptır
- سوع
3 ortak ayet · “Sığa(sad)” kalıba dökülmüş şeydir
- ربب
8 ortak ayet · Ribve, tümsek demektir
- كون
9 ortak ayet · Kevn, tepe demektir
- عقم
1 ortak ayet · عَقِيمٌ: kısır anlamındadır ancak hastalığa bağlı…
- كلب
1 ortak ayet · Onların köpeği
- كتب
4 ortak ayet · Derinin deri ile dikildiği sırım, iptir
- بطش
1 ortak ayet · Betee elle kavrayarak vurup yakalamak, çarpmak anlamlarına…
- خمس
1 ortak ayet · Hams : Beş kişilik topluluktur
- نقص
1 ortak ayet · “Nukade” çözülmüş ip demektir
- زول
1 ortak ayet · “Zeval” öğle vaktinde güneşin en yüksekte olduğu yer…
- شفق
1 ortak ayet · Akşam karanlığında gökte meydana gelen kızıl aydınlıktır
Geçtiği ayetler(19)
… بِهِ مِنَ الْأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ …
ŞüpheRabbından açık bir delil üzerinde bulunan, ardınca da Rabbı tarafından bir şahid gelen, ondan önce de Musa’nın imam ve rahmet olan kitabını tasdik eden kimse, başkaları gibi midir? İşte onlar; Kur’an’a inanırlar. Herhhangi bir güruh onu inkar ederse; onun varacağı yer ateştir. Bundan şüphen olmasın. Doğrusu o, Rabbın tarafından gelen bir gerçektir, ama insanların çoğu inanmazlar.
فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِمَّا يَعْبُدُ هَؤُلَاءِ مَا يَعْبُدُونَ إِلَّا كَمَا يَعْبُدُ آبَاؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ
ŞüpheÖyleyse bunların taptıkları şeyler konusunda sakın şüphede olma. Daha önce babalarının taptıkları gibi onlar da taparlar. Onların paylarını eksiksiz ödeyeceğiz.
وَلَا يَزَالُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً أَوْ يَأْتِيَهُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَقِيمٍ
ŞüpheKüfredenler; kendilerine o saat ansızın gelinceye veya gecesi olmayan günün azabı çatana kadar ondan yana devamlı bir şüphe içinde kalırlar.
وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَلَا تَكُنْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقَائِهِ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِبَنِي إِسْرَائِيلَ
ŞüpheAndolsun ki; Musa’ya da kitab verdik. Sakın, sen O’na kavuşacağından kuşku içinde olma. Ve onu İsrailoğullarına hidayet yaptık.
أَلَا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقَاءِ رَبِّهِمْ أَلَا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ
Şüpheİyi bilin ki; onlar, Rabblarına kavuşmaktan şüphededirler. Dikkat edin, muhakkak ki Allah; her şeyi çepeçevre kuşatandır.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | مري |
| Yapı | Üçlü kök |
| Özel Durum | Nakıs (üçüncü harfi illetli) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | شكك, ريب, جدل, ظنن |
| Zıt Kök | يقن |
| Çekirdek Özet 1 | Sütü indirmek amacıyla memeyi sıvazlamak, çekip çıkarmak veya sert cisimleri birbirine sürterek zorlamak |
| Çekirdek Özet 2 | Gerçekliği apaçık olan bir konuda zihni kurcalayarak tereddüt üretmek veya gerçeği örtmek için inatla cedelleşmek |
| Çekirdek Özet 3 | Hakikati kabul etmek yerine delilleri sürekli yoklayıp kuşkuyu besleme ve çekişmeyi sürdürme tavrı |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca zihinsel ve masum bir tereddüt sanıp, kasıtlı bir direnç ve inatçı cedel boyutunu gözden kaçırmak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| مر | Bir şeyin üzerinden akıp geçmesi, sürtünme, sertlik, zorlanma veya acılık taşması; nitekim مرر (geçip gitmek, acı olmak), مرد (kabuğunu sıyırmak, dikbaşlılık etmek), مرج (birbirine karışıp dalgalanmak) ve مرض (bünyenin tabii dengeden sapıp zayıflaması) köklerinde sürtünme, geçiş ve sertlik baskındır | ي | Sürtünme ve zorlama hareketini bir nesneden (özellikle memeden) bir şeyi sıvazlayarak zorla akıtma, çekip çıkarma ve zihni sürekli kurcalayarak şüphe üretme yönünde özelleştirmiştir |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| م | Su | Akışkanlık, sıvılık, sürekli hareket ve içten dışa taşma |
| ر | İnsan başı | Baş, zihin, ilk hareket noktası ve iradi yöneliş |
| ي | El ve kol | Dokunma, sıvazlama, çekme, manipüle etme ve fiili müdahale |
| مري | Akışkan olanı elle sıvazlayıp zihinsel bir müdahaleyle çekip çıkarma hareketi | Elin memeyi sıvazlayarak sütü indirmesi gibi, zihnin bir konuyu sürekli kurcalayarak oradan kuşku ve çekişme sağması |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Sütü sağılsın veya insin diye devenin memesini elle sıvazlamak, ovuşturmak; rüzgarın buluttan yağmuru sağıp akıtması |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Ebû Züeyb el-Hüzelî beytinde kökün sertlik ve sürtünme aslından gelen çakmak taşı manasını şöyle zikreder: حَتَّى كَأَنِّي لِلْحَوَادِثِ مَرْوَةٌ / بِصَفَا المُشَرَّقِ كُلَّ حِينٍ تُقْرَعُ |
| Erken Arapça kullanım | Savaşın şiddetini ve zorlanışını tasvir etmek üzere sağılan bereketli bir deveye benzetilmesi: إِذَا مَا مَرِيُّ الحَرْبِ قَلَّ غِزَارُهَا |
Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Asās al-Balāgha.
Sami etimolojik katman
Batı ve Güney Sami dillerinde kök, sıvazlama, sürtme, ovalama ve bir şeyi zorlayarak çekip çıkarma temelinde temsil edilir. İbranice ve Aramice/Süryanice katmanlarında sürtünme, direnç gösterme ve başkaldırma anlamları taşıyan formlarla fonetik ve anlamsal örtüşmeler mevcuttur (örneğin İbranice mrh kökünün isyan etmek, direnmek, sürtüşmek anlamları). Arapçada kök iki somut eksende kristalleşmiştir: Birincisi memenin sıvazlanarak sütünün indirilmesi ve akıtılması, ikincisi ise kıvılcım çıkaran sert çakmak taşının birbirine vurulup sürtülmesidir. Bu fiziksel zemin, Arap dilinin kavramsal gelişiminde iki zihinsel tavra aktarılmıştır: Delilleri zorlayarak şüphe üretmek veya hasmını alt etmek için sözü karşılıklı sürterek cedelleşmek.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, Maqāyīs al-Lugha.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Sıvazlamak, süt indirmek, taş vurmak | Sürtünme ve zorlayarak çıkarma hareketinden zihni kurcalama ve cedele geçiş | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice mrh ve Süryanice formlar | Karşı koyma, inatlaşma, sürtüşme ve çekişme anlamlarıyla ortak semantik tabaka | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik sürtünme/ovalama çekirdeği | Cisimleri birbirine sürterek tepki veya kıvılcım çıkarma temel eylemi | Muhtemel |
Kaynak Brown-Driver-Briggs, David Cohen, Lisān al-ʿArab.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| مري | Anlamlı | Sıvazlamak, sağmak, şüphelenmek | Memeyi sıvazlayarak süt sağmak; zihni kurcalayarak şüphe ve cedel üretmek | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| مير | Anlamlı | Erzak getirmek, tedarik etmek | Topluluğa yiyecek ve zahire taşımak, ihtiyaç temin etmek | Kur'an'da geçer; sıvazlayıp getirme ile akraba |
| رمي | Anlamlı | Atmak, fırlatmak, itham etmek | Bir cismi veya sözü hedefe doğru hızla savurmak | Kur'an'da geçer; ters dizilimle dışa fırlatma |
| ريم | Anlamlı | Fazlalık olmak, ayrılmak | Bir yerde kalmak veya bir şeyden fazlalık kalması, zeval bulmak | Kur'an'da geçmez |
| يمر | Anlamlı | Deniz canlısı, bir tür hayvan | Klasik kaynaklarda av hayvanı veya deniz canlısı adı olarak geçer | Kur'an'da geçmez; kullanımı çok nadirdir |
| يرم | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Arap dilinde kullanılmayan bir harf dizilimidir | Kur'an'da geçmez |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| مري | Merkez | Kuşku, kurcalama ve çekişme | Delilleri kurcalayarak zorla şüphe üretme ve inatla tartışma | Sütü sıvazlar gibi kuşkuyu kaşıma |
| شكك | Komşu | İki şey arasında kararsız kalma | Eşit iki ihtimal arasında zihnin delinmesi ve düğümlenememesi | Pasif ve yalın tereddüt hali |
| ريب | Komşu | Huzursuzluk ve töhmet şüphesi | İnsanın içine kaygı, güvensizlik ve rahatsızlık veren şüphe | Kalbi sarsan ve tedirgin eden şüphe |
| جدل | Komşu | Karşılıklı tartışma ve münakaşa | Fikri olarak hasmını alt etmek için sözü bükme ve çekişme | Tartışmanın lafzi ve kurgusal boyutu |
| ظنن | Komşu | Zayıf veya baskın ihtimale dayalı bilgi | Kesin bilgiye ulaşmadan kanaat belirtme | İhtimali bilgiye dönüştürme eğilimi |
| يقن | Zıt | Kesinlik ve durulma | Tereddüt ve dalgalanmanın bitip hakikatin zihinde sabitlenmesi | Suyun durulup dibinin görünmesi gibi kesinlik |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | مري | Kuşku üretmek, çekişmek | Memeyi sıvazlar gibi konuyu kurcalayıp şüphe ve inatçı cedel sağma | Kesin |
| Latince | Haesitare, disputare | Tereddüt etmek, çekişmek | Kararsız kalıp takılmayı ve sözlü münakaşayı verir; süt sağma metaforunu içermez | Güçlü |
| İngilizce | To dispute, to cavil, doubt | Kuşkulanmak, kılı kırk yarmak, çekişmek | Cavil kelimesi hakikate karşı boş yere itiraz üretme nüansını iyi karşılar | Güçlü |
| Almanca | Zweifeln, befehden, streiten | Şüphe etmek, çekişmek | Zihinsel ikilemi ve inatçı tartışmayı karşılar; içsel kurcalama boyutu zayıftır | Güçlü |
| Fransızca | Contester, tergiverser, douter | İtiraz etmek, ayak diremek, kuşkulanmak | Gerçeği kabul etmeyip lafı uzatma ve tereddüt gösterme durumunu anlatır | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Wörterbuch, Lane’s Lexicon.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| مِرْيَةٍ | Apaçık hakikat karşısında yapay şüphe üretmek | Vahiy, diriliş ve Allah'a kavuşma gibi açık gerçekler karşısında sergilenen tereddüt (Hûd 11:17, Secde 32:23, Fussilet 41:54) |
| الْمُمْتَرِينَ | Delil geldikten sonra kuşkuya kapılanlar | Kıble değişimi, Hz. İsa’nın durumu veya vahyin sıhhati hususunda tereddüde sürüklenenler (Bakara 2:147, Âl-i İmrân 3:60, En'âm 6:114) |
| تَمْتَرُونَ / يَمْتَرُونَ | İnkarcıların hakikat karşısında ayak direyip şüphelenmesi | Yaratılış, kıyamet ve azap tehditleri karşısında inanmamak için bahane arama (En'âm 6:2, Meryem 19:34, Dühân 44:50) |
| مِرَاءً / تُمَارِ | Boş, mesnetsiz ve inatçı bir cedele girişmek | Ashâb-ı Kehf’in sayısı gibi teferruat meselelerde delilsiz tartışma yürütmek (Kehf 18:22) |
| أَفَتُمَارُونَهُ / تَتَمَارَى | Gözle görülen açık gerçeği inkâr için çekişmek | Peygamberin bizzat müşahede ettiği vahyi inkâr etmek veya Rabbin nimetleri hakkında tartışmak (Necm 53:12, Necm 53:55) |
| فَتَمَارَوْا | Uyarı ve tehditleri hafife alıp şüpheyle savuşturmak | Lût kavminin peygamberin açık uyarılarını alaya alıp kuşkuyla tartışması (Kamer 54:36) |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İman ve şüphe diyalektiği | İmanın mahiyetinde şüphenin varlığı; hakikati bilmesine rağmen nefsi sebeplerle kuşku üretmenin imana aykırılığı | Delille sabit olan konuda inatçı kuşku üretmenin küfür ve nifakla ilişkisi |
| Fıkıh | Hüküm istinbatında cedel | Hakkı ortaya çıkarmayan, sırf hasmı susturmaya yönelik zararlı münazara ve cedelin (mira) yasaklanması | Hak arayışından kopuk, nefsi tatmine dönük inatçı çekişme yasağı |
| Tefsir | Kur'an'ın şüphe kavramları | Şekk, reyb ve mirye arasındaki farklar; miryenin bilhassa mucize ve beyyineden sonra gelen şüpheyi anlatması | Açık delilden sonra gelen tereddüdün kasıtlı bir direnç oluşu |
| Hadis | Ahlak ve tartışma adabı | Haklı dahi olsa çekişmeyi (mira) terk eden kimseye cennette köşk vadedilmesi | Kibri besleyen ve kalbi katılaştıran lüzumsuz tartışma |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Vahiy ve akide | Kasıtlı kuşku ve inat | İmanı engelleme | Açık ayet ve mucizelere rağmen teslim olmayıp mazeret arama tavrı | Kesin |
| İlmi | Metodoloji ve epistemoloji | Sofistik cedel ve vesvese | Bilgiyi aşındırma | Sağlam aksiyomları kabul etmeyip delilleri boş yere hırpalama | Güçlü |
| Siyasi | Hukuk ve meşruiyet | Sürekli itiraz ve niza | Düzeni felce uğratma | Ortak mutabakat zeminini inatçı tartışmalarla baltalama | Güçlü |
| İktisadi | Akitler ve ticaret | Sözleşmede belirsizlik kaşıma | Güveni zedeleme | Açık maddeleri sürekli tartışmaya açarak edimleri geciktirme | Muhtemel |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Gürültü enjeksiyonu ve sürtünme kaybı | Kararlı bir sinyal akışına dışarıdan yapay gürültü eklenerek verinin bozulması veya mekanik sürtünmeyle enerjinin tükenmesi | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Kasıtlı şüphecilik ve sofizm | Sosyal uzlaşma ve hakikat arayışını kılı kırk yaran itirazlarla kilitleten epistemolojik direnç | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca bireyin elinde olmadan zihnine gelen tabii bir tereddüt, masum bir kararsızlık veya nötr bir skeptisizm olarak okumak |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da kök, apaçık deliller geldikten sonra bile gerçeği örtmek için kasten kaşınan kuşku, inatçı cedelleşme ve gerçeğe teslim olmama eylemidir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Kökün taşıdığı ahlaki ve iradi sorumluluk yok sayılır; böylece inkarcıların kasıtlı çekişme ve direnişleri masum bir kafa karışıklığı olarak yorumlanır |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın hakikat telakkisinde inançsızlığın yalnızca delil yetersizliğinden değil, delili sürekli kurcalayarak şüphe devşiren iradi bir inattan kaynaklandığını gösterir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Hz. İsa'nın doğumu ve tabiatı hakkındaki tartışmalarda, kıyamet ve ahiret uyarısı içeren ayetlerde ve peygamberlerin getirdiği apaçık mucizelere karşı sergilenen inkarcı tepkilerde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Kuşkunun her zaman pasif bir bilgi eksikliği olduğu yanılgısını düzeltir; insanın gerçeği bildiği halde onunla cedelleşerek şüpheyi nasıl bilinçli bir kalkan haline getirdiğini açığa çıkarır. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamDevenin memesini sıvazlayarak sütünün indirilmesi ve akıtılması; sert cisimlerin sürtünerek kıvılcım veya tepki vermeye zorlanması.
- Soyut anlamOrtada açık ve kesin bir delil varken, zihni kurcalayıp zorlayarak kuşku üretmek ve hakikati kabul etmemek için inatçı bir cedelleşmeye girişmek.
- Sistematik karşılıkEpistemik kesinlik zeminini suni itirazlarla aşındıran, teslimiyeti geciktirmek veya engellemek için üretilen kurcalayıcı şüphe ve münakaşa mekanizması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde apaçık hakikat kümesini temsil eder. operatörü kökün temel eylemi olan kurcalama ve sürtmeyi gösterir. Hakikatin delili olan karşısında birey, unsurlarını yapay bir fonksiyonuyla manipüle edip zorlayarak tereddütlerini türetir. Bunun sonucunda ortaya çıkan değeri, hakikatin duruluğunu bozan yapay şüphe ve çekişme miktarını ifade eder.