وصل
و - ص - ل
KÖK- 12 geçiş
- 10 ayet
- 7 sîga
- 12 sözlük
Kur'an'daki karşılığı: Birleştirirler
Notlarım
Sözlükler(12)
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR3.558 harfباب الصاد اللام و و ا ي ء معهما
و ص ل، ص ل و، ل ص و، ص ل ي، ل و ص، أ ص ل، ص و ل مستعملات
وصل:
كلُّ شيءٍ اتَّصَلَ بشيءٍ فما بينَهما وُصْلَةٌ.
ومَوْصِل البعير: ما بين عَجُزه وفَخِذه، قال: تَرَى يبيسَ البَوْلِ دونَ المَوْصِلِ وقال المُتَنَخِّل:
ليس لِمَيْتٍ بوَصيل وقـد عُلِّقَ فيه طَرَفُ المَوْصِلِ
والوَصيلة من الغَنَم كانت العربُ اذا ولَدَتِ الشّاةُ ذَكَراً قالوا: هذا لآلهتنا فتَقَرَّبوا به،
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.148 harfوصلتُ الشيءَ وَصْلاً وَصِلَةً. ووَصَلَ إليه وُصُولاً، أي بلغ. وأوْصَلَهُ غيره. ووَصَلَ بمعنى اتَّصَلَ، أي دَعا دعوى الجاهليَّة، وهو أن يقول يا لفلان. قال تعالى: "إلا الذين يَصِلونَ إلى قومٍ" أي يَتَّصِلونَ. والوَصْلُ: ضدُّ الهِجرانِ. والوَصْلُ: وَصْلُ الثوبِ والخُفِّ. ويقال: هذا وَصْلُ هذا، أي مثله. وبينهما وُصْلَةٌ، أي اتِّصالٌ وذريعةٌ. وكل شيء اتَّصلَ بشيء فما بينهما وُصْلَةٌ، والجمع وُصَلٌ.
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR11.229 harfص ل ( و ا ي ء )
صلى ، صول ، وصل ، لصا ، لوص ، ألاص ، يليص .
وصل : قال الليث : كلُّ شيءٍ اتّصل بشيء ، فما بينهما وُصْلَة . وموْصِل البعير : ما بين العَجُز وفخِذِه ، وقال أبو النّجم :
تَرَى يَبِيس الماءِ دُونَ المَوْصلِ
منه بعَجْزٍ كصفَاة الجَيْحل
وقال المتنخّل :
ليس لمَيْتٍ بوَصيلٍ وقد
عُلِّق فيه طَرَفُ المَوْصلِ
يقول : باتَ الميّت فلا يُواصلُه الحيّ ، وقد عُلّق في الحيّ السّبب الذي يُوصّله إلى ما
ص ل ( و ا ي ء ) صلى ، صول ، وصل ، لصا ، لوص ، ألاص ، يليص . وصل : قال الليث : كلُّ شيءٍ اتّصل بشيء ، فما بينهما وُصْلَة . وموْصِل البعير : ما بين العَجُز وفخِذِه ، وقال أبو النّجم : تَرَى يَبِيس الماءِ دُونَ المَوْصلِ منه بعَجْزٍ كصفَاة الجَيْحل وقال المتنخّل : ليس لمَيْتٍ بوَصيلٍ وقد عُلِّق فيه طَرَفُ المَوْصلِ يقول : باتَ الميّت فلا يُواصلُه الحيّ ، وقد عُلّق في الحيّ السّبب الذي يُوصّله إلى ما وصل إليه الميّت ، وأنشد ابن الأعرابي : إنْ وصلتَ الكتابَ صِرْتَ إلى الله ومَن يُلْفَ واصلاً فهو مُودي قال أبو العباس : يعني لَوْح المقَابر يُنقَر ويُترَك فيه موضعٌ بَياضاً فإذا مات إنسان وُصل ذلك الموضع باسمه . ويقال : هذا وَصيلُ هذا ، أي : مِثْله . والوَصائل : بُرودُ اليَمَن ، الواحدة وصيلة . وفي الحديث : ( أن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) لعن الواصلة والمستوصلة ) ، قال أبو عُبيد : هذا في الشَّعر ، وذلك أن تصل المرأة شَعْرَها بشعرٍ آخَر . ورُوِي في حديثٍ آخَر : ( أيُّما امرأةٍ وصلت شعَرها بشعرٍ آخَر كان زُوراً ) . قال : وقد رَخصَت الفُقهاءُ في القَرَامِل ، وكلُّ شيء وُصِل به الشَّعر ما لم يكن الوَصل شعراً لا بأس به . وقال الله جلّ وعزّ : ( مَا جَعَلَ اللَّهُ مِن بَحِيرَةٍ وَلاَ سَآئِبَةٍ وَلاَ وَصِيلَةٍ ) ( المائدة : 103 ) ، قال المفسّرون : الوصيلةُ : كانت في الشّاء خاصّة ، كانت الشاةُ إذا وَلَدتْ أنثى فهي لهم ، وإن ولَدَتْ ذكراً جعلوه لآلهتهم ، وإذا ولدتْ ذكراً وأنثى قالوا : وصلَتْ أخاها ، فلم يَذبحوا الذَّكَر لآلهتهم . قالوا : والوصيلة : هي الأرض الوَاسِعة كأنها وُصلَت بأُخرى ، يقال : قطَعْنَا وصيلةً بعيدةً . ورُوِي عن ابن مسعود أنه قال : إذا كنتَ في الوصيلة فأَعْطِ راحِلَتَك حَظَّها . لَم يُرد بالوصيلة هنا الأرضَ البعيدة ، ولكنه أراد أرضاً مُكْلِئة تتّصل بأخرى ذات كلأ ، وفي الأولى يقول لَبيد : ولقد قَطَعت وصيلةً مجرُودةً يَبكِي الصَّدَى فيها لشَجْوِ البُومِ وقال الله جلّ وعزّ : ( إِلاَّ الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيثَاقٌ ) ( النساء : 90 ) ، والمعنى : اقتلوهم ولا تتّخذوا منهم أولياءَ إلاّ من اتصل بقوم بينكم وبينهم ميثاق واعتَزوْا إليهم ، وهو من قول الأعشى : إذا اتَّصلتْ قالت أَبَكْرَ بن وائلٍ وَبَكْرٌ سَبَتها والأُنُوفُ رَوَاغِمُ أي : إذا انتَسَبتْ . أبو العباس عن ابن الأعرابي في قوله : ( إِلاَّ الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَى قَوْمٍ ( أي : يَنتسبون . قلتُ : والاتّصالُ أيضاً : الاعتزاءُ المَنهي عنه إذا قال : يال فلان . والوِصلُ بكَسر الواو كلُّ عَظْمٍ على حدةٍ لا يُكسَر ولا يُوصل به غيره ، وهي الكِسْر والجَدْل ، وجمعُه أوْصال وجُدول ، ويقال : وصل فلانٌ رَحمه يصلُها صلةً . ووصل الشيءَ بالشيء يَصلُه وصلاً . ووصل كتابُه إليّ وَبرُّه يَصل وُصولاً ، وهذا غيرُ واقع . وواصَلْتُ الصيامَ بالصيام : إذا لم تُفْطر أياماً تباعاً . وقد نهى النبي ( صلى الله عليه وسلم ) عن الوصال . وتوصّلتُ إلى فلان بوُصلَةٍ وسببٍ تَوصُّلاً : إذا تسبَّبْتَ إليه بحُرمة . ومَوصل كُورَةٌ معروفة . صول : قال أبو زيد : صالَ الجملُ يصُول صيالاً وصُوالاً ، وهو جَمَلٌ صَوْلٌ وجمالٌ صَوْلٌ لا يُثنَى ولا يُجمع لأَنه نعتٌ بالمَصدر . قال أبو زيد : يقال : صَؤُلَ البعيرُ يصؤُل صآلةً ، وهو جملٌ صَؤُلٌ ، وهو الّذي يأكل راعِيه ويواثِبُ الناس فيأكلهم قال : والصَّؤول من الرّجال : الذي يضرب الناسَ ويتطاول عليهم . قلت : الأَصل فيه تركُ الهَمْز ، وكأنه هُمِز لانضمام الواو ، وقد همزَ بعضُ القرَّاء : ( وإن تَلْؤُوا أو تُعْرضوا ) ( النساء : 135 ) ، لانضمام الواو . أبو العباس عن ابن الأَعرابي قال : المِصْولة : المِكْنَسة التي يُكنَس بها نواحي البَيْدَر . صلى : روي عن النبيّ ( صلى الله عليه وسلم ) أنه قال : ( إذا دُعي أحدكم إلى طعامٍ فليُجب ، فإن كان مُفْطراً ، فلْيَطْعم ، وإن كان صائماً فليُصلّ ) . قال أبو عبيد : قولُه : ( فليُصلّ ) يعني فليَدْعُ لهم بالبَرَكة والخير ، وكلُّ داعٍ فهو مصلَ ومنه قولُ الأعشى : عليكِ مِثلَ الذي صلَّيْتِ فاغتمِضي نَوماً فإنَّ لجَنْب المرء مُضْطجعا وأما حديثُ ابن أبي أوْفَى أنه قال : أعطاني أبي صدقة ماله فأتيتُ بها رسول الله ( صلى الله عليه وسلم ) فقال : ( اللّهم صلّ على آل أبي أوْفَى ) فإنّ هذه الصلاةَ عندي الرحمةُ ، ومنه قولُه جلَّ وعزَّ : ( شَىْءٍ شَهِيداً إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِىِّ ياأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ صَلُّواْ عَلَيْهِ وَسَلِّمُواْ تَسْلِيماً ) ( الأحزاب : 56 ) ، فالصلاة من الملائكة دعاءٌ واستغفار ، ومن الله سبحانه رحمة . ومن الصلاة بمعنى الاستغفار حديثُ الزُّهْريِّ عن محمد بن عبد الرحمن بن نَوفَل عن سَوْدة أنها قالت : يا رَسول الله إذا مُتْنا صلَّى لنا عُثمان بنُ مَظْعون حتى تأتيَنا ، فقال لها : ( إن الموت أشدُّ مما تقدِّرين ) . قال شمر : قولها : ( صَلى لنا ) ، أي : استغْفَرَ لنا عند رَبّه ، وكان عثمانُ ماتَ حينَ قالت سَوْدَةُ ذلك . وأمَّا قولُ الله جلَّ وعزَّ : ( أُولَائِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبْهِمْ وَرَحْمَةٌ ) ( البقرة : 157 ) ، فمعنى الصلوات ههنا : الثناء عليهم من الله ، وقال الشاعر : صلَّى على يَحيَى وأشياعِه رَبٌّ كريمٌ وشفيعٌ مُطاعْ معناه : ترحّم الله عليه على الدّعاء لا على الخبر . ثعلب عن ابن الأعرابي قال : الصلاة من الله رحمة ، ومن المخلوقين الملائِكة والإنس والجنِّ القِيامُ والركوعُ والسجودُ والدعاءُ والتسبيحُ . والصلاةُ من الطّير والهَوام التسبيح . قال أبو العباس في قوله : ( بُكْرَةً وَأَصِيلاً هُوَ الَّذِى ) ( الأحزاب : 43 ) ، فيصلّي يَرحَم ، وملائكتُه تدعو للمسلمين والمسلمات . قال : وقولُ الأعشى : وصَلّى على دَنِّها وارتَسَمْ قال : دعا لها ألا تَحمَض ولا تَفسُد . وقال الزجاج : الأصلُ في الصلاة اللّزوم ، يقال : قد صلِيَ واصطَلَى : إذا لزم ، ومن هذا : من يُصْلَى في النَّار ، أي : يُلزَم النارَ . وقال أهلُ اللغة في الصلاة : إنها من الصلَوَيْن ، وهما مُكتَنِفا الذَّنَب من الناقة وغيرِها ، وأوّلُ مَوْصِلِ الفَخِذين من الإنسان فكأنَّهما في الحقيقة مكتنفا العُصْعُص . قال : والقولُ عندي هو الأول ، إنما الصلاة لُزوم ما فَرَض الله ، والصلاةُ من أعظَم الفَرْض الذي أُمِرَ بلزومه . وأما المُصلِّي الذي يَلي السابقَ فهو مأخوذٌ من الصلَوَيْن لا محَالَة ، وهما مكتَنِفا ذَنب الفرس ، فكأنه يأتي ورأسُه مع ذلك المكان . وفي حديثٍ آخر : ( إنّ للشيطان مَصالِيَ وفُخُوخاً ) ، والمصالِي شبيهةٌ بالشَّرَك تنصب للطير وغيرِها . قال ذلك أبو عُبَيد : يعني ما يَصيدُ به الناسَ من الآفات التي يستفِزُّهم بها من زِينة الدّنيا وشَهواتها . وفي حديثٍ آخَر : ( أن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أُتِيَ بشاةٍ مَصْلِيَّةٍ ) . قال أبو عُبَيد : قال الكسائيّ : المَصْلِيّة المشوِيّة ، يقال : صَلَيتُ اللحمَ وغيرَه : إذا شَوَيْتَه ، فأنا أَصْلِيه صَلْياً : إذا فعلتَ ذلك وأنت تريد أن تشويَه ، فإذا أردتَ أنّك تُلقِيه فيها إلقاءً كأنّك تريد الإحراقَ قلت : أصليتُه بالألف إصلاءً ، وكذلك صلَّيته أُصَلِّيه تَصْلِيَة . قال الله جلّ وعزّ : ( وَمَن يَفْعَلْ ذالِكَ عُدْوَاناً وَظُلْماً فَسَوْفَ نُصْلِيهِ نَاراً ) ( النساء : 29 ) . ويُروَى عن عليّ أنه قرأ : ( ويُصَلَّى سعيراً ) ( الانشقاق : 12 ) . وكان الكسائيّ يقرأُ به ، فهذا ليس من الشيء ، إنما هو من إلقائك إياه فيها . وقال أبو زُبيد : فَقَدْ تصلّيت حَرّ حَرْبهمُ كما تَصَلَّى المقرورُ مِنْ قَرَسِ ويقال : قد صَلِيت بالأمر أَصلَى به : إذا قاسَيْت شدّتَه وتَعَبه . وَصلَيْتُ لِفُلان بالتخفيف ، وذلك إذا عمِلتَ له في أمرٍ تريد أن تَمْحَلَ به ، وتُوقِعَه في هَلَكة ، والأصل في هذا من المَصالِي وهي الشَّرَك تُنْصَب للطَّير . ثعلب عن ابن الأعرابيّ : صَلَّيت العَصا تَصلِيةً : إذا أدرْتها على النَّار لتقوِّمها ، وأنشد : وَمَا صَلّى عَصاكَ كمستَديم ويقال : أَصْلَتِ الناقةُ فهي مُصْليَةٌ : إذا وقع ولَدُها في صَلاَها وقَرُبَ نتَاجُها . وفي حديث عليّ أنه قال : ( سبقَ رسولُ الله ( صلى الله عليه وسلم ) وصلَّى أبو بكر ، وثَلَّث عُمَر ، وحَبَطَتْنا فِتنةٌ فما شاء الله ) . قال أبو عُبَيد : وأصلُ هذا في الخيل ، فالسابقُ الأوَّلُ ، والمصلِّي الثاني ، قيل له : مُصَلَ لأنه يكون عند صَلاَ الأوّل ، وصَلاَه : جانِبا ذَنَبِه عن يمينه وشِماله ، ثم يتلوه الثالث . قال أبو عُبَيد : ولم أسمعْ في سوابق الخيل ممن يُوثَقُ بِعِلمِه اسماً لشيء منها إلا الثاني ، والسُّكَيْت ، وما سِوَى ذَيْنِك إنما يقال الثالث والرابع ، وكذلك إلى التاسع . قال أبو بكر : قال أبو العبَّاس : المصلِّي في كلام العرب : السابقُ : المتقدِّم . قال : وهو مُشَبَّهٌ بالمصلِّي من الخيل ، وهو السابقُ الثاني ، ويقال للسابق الأوّل : المُجَلِّي ، وللثاني : المصلِّي ، وللثالث : المُسَلِّي ، وللرابع : التَّالي ، وللخامس : المُرْتاح ، وللسادس : العاطِفِ ، وللسابع : الحَظِيّ ، وللثامن : المؤمَّل ، وللتاسع : اللَّطيم ، وللعاشر : السُكَيْت ، وهو آخر السُّبَّق . وقال ابن السكِّيت : الصِّلاء اسمٌ للوَقود ، وهو الصَّلا : إذا كَسَرْتَ الصادَ مَدَدْتَ ، وإذا فَتحتَها قَصَرْتَ ، قاله الفرّاء . وقال اللَّيث : الصِّلِّيَان : نَبْت ، قال بعضُهم : هو على تقدير فِعِّلاَن . وقال بعضُهم : فِعْلِيان ؛ فمن قال فِعليان قال : هذه أرضٌ مَصْلاةٌ ، وهو نَبتٌ له سَبْطة عظيمة كأنّها رأس القَصَبة ، إذا خَرجَت أذنابُها تَجِدُ بهَا الإبلُ ، والعربُ تسمِّيه خُبزَة الإبل . وقال غيرُه : من أمثال العرب في اليمين إذا أَقدَم عليها الرجلُ ليَقْتَطِع بها مالَ الرجلِ : جَذَّها جَذَّ العيْرِ الصِّلِّيَانَة ، وذلك أن لها جِعْثِنةً في الأرض ، فإذا كَدَمَها العَيْرُ اقتَلَعها بجِعْثِنَتها . شَمر عن أبي عمرو : الصَّلاَيَةُ : كلُّ حَجَر عريضٍ يُدَقّ عليه عِطْرٌ أو هَبِيد ، يقال : صَلاءةٌ وصَلاية . وقال ابن شُميل : الصَّلاَية : سَرِيحة خَشِنةٌ غليظةٌ من القُفّ . وقال أبو العبَّاس في قول الله تعالى : ( وَبِيَعٌ وَصَلَوَاتٌ ) ( الحج : 40 ) ، قال : الصلوات : كنائسُ اليهود ، قال : وأصلُها بالعِبْرَانيّة صَلُوتا ، ونحو ذلك . قال الزجَّاج : وقُرِئَت : ( وصُلُواتٌ ومَساجد ) ( الحج : 40 ) . قال : وقيل : إنها مواضعُ صلوات الصابِئِين . لوص : قال أبو تُراب : يقال : لاصَ عن الأمر ونَاص : بمعنى حادَ . وقال أبو سعيد اللِّحياني : أَلَصْتُ أنْ آخُذَ منه شيئاً أُلِيصُ إلاصَةً ، وأَنَصْتُ أُنِيصُ إِنَاصَةً ، أي : أَرَدْتُ . أبُو عُبَيْد : الإلاصةُ مِثْلُ العِلاصة ، إدارَتك الإنسانَ على الشّيء تطلُبُه منه ، يقال : ما زلتُ أُلِيصُه على كذا وكذا . وقال عُمر لعثمان : هي الكلمة التي أَلاَصَ النبِيُّ ( صلى الله عليه وسلم ) عليها عمَّه عند الموت : شهادة أن لا إله إلاّ الله . اللَّيْثِ : اللَّوْص من الملاوَصة ، وهو في النَّظَر كأَنه يَخْتِل لِيَرُوم أَمْراً . والإنسانُ يُلاَوِصُ الشجرةَ إذا أراد قَلْعَهَا بالفأس ، فَتَراه يُلاَوِصُ في نظرِه يَمْنَةً ويَسْرَةً كيف يَضْرِبُهَا . ثعلب عن ابن الأعْرَابيِّ : يقال للفالُوذ : المُلَوَّصُ وَالمُزَعْزَعُ وَالمُزَعْفَرُ ، وهو اللَّمْص . قال : ولوَّص الرجلُ : إذا أَكلَ اللَّواص ، وهو العَسَل الصافي . أصل : قال اللّيث : الأصلُ : أسفلُ كلِّ شيء ، ويقال : اسْتَأصَلَتْ هذه الشجرةُ ، أي : ثَبَتَ أَصلُها ، واسْتَأصَلَ الله بني فلان ، أي : لم يَدَعْ لهم أصْلاً . ويقال : إنَّ النَّخلَ بِأَرْضِنا لأَصِيل ، أي : هوَ به لا يزال ولا يَفْنَى . وفلانٌ أَصِيلُ الرَّأيِ ، وقد أَصُلَ رأيُه أصالةً ، وإنه لأَصيلُ الرَّأي والعَقْل . والأصيل : هو العَشِيّ . وهو الأُصُل . ابن السِّكِّيت : يقال : لقيتُه أُصَيْلالاً وأُصَيْلاَناً : إذا لقيتَه بالعشيّ . ولقِيتُه مُؤْصِلاً . وجمعُ أَصيل العشيِّ : آصالٌ . وقال اللَّيث : الأصيل : الهَلاك ، وقال أَوْس : خافُوا الأَصيلَ وقد أَعْيَتْ مُلُوكَهُمُ وحُمِّلُوا مِن ذَوِي غَوْمٍ بأَثْقَالِ والأَصِيلُ : الأصْل . ورَجُلٌ أَصِيلٌ : له أَصْل . ابن السّكِّيت : جاءُوا بِأَصِيلَتِهِمْ ، أي : بِأَجْمَعِهِمْ . ثعلب عن ابن الأعرابيّ : أخذتُ الشيءَ بِأَصَلَتِه : إذا لم تَدَعْ منه شيئاً . ويقال : أَصِلَ فُلانٌ يَفعَل كذا وكذا ، كقولك : عَلِقَ وطَفِقَ . وقال شَمر : الأَصَلَة : حيَّةٌ مِثْلُ رِئة الشاة لها رِجْلٌ وَاحِدَةٌ ، وقيل : هي مِثْلُ الرَّحَى مستديرةٌ حَمْراءُ لا تَمَسّ شجرةً ولا عُوداً إلا سَمَّتْه ، ليست بالشديدةِ الْحُمْرَة ، لها قائمة تَخُطُّ بها في الأرض ، وتَطْحَن طَحْنَ الرَّحَى . لصا : قال اللّيث : يقال : لَصَى فلانٌ فلاناً يَلْصُوه ويَلْصُو إليه : إذا انْضمّ إليه لِريبة ، ويَلْصِي أعربهُما ، وأَنشد : عَفٌّ فلاَ لاصٍ ولا مَلْصِيُّ أي : لا يُلْصَى إليه . وقال غيرُه : اللَّصْوُ والقَفْوُ : القَذْفُ للإنسان برِيبة يَنسبُه إليها ؛ يقال : لَصاه يَلْصُوه ويَلْصِيه : إذا قَذَفه . وقال أبو عُبَيد : يُروَى عن امرأة من العَرَب أنّه قيل لها : إنّ فلاناً قد هَجاكِ ، فقالت : ما قَفَا ولا لَصَا ؛ تقول : لم يَقْذِفْني . قال : وقولها لَصَا مثل قَفَا ؛ يقال منه : رجلٌ قافٍ لاصٍ ؛ وأَنشدَ : إِنِّي امرؤٌ عن جارتي غنيُّ عَفٌّ فلا لاصٍ ولا مَلْصِيُّ يقول : لا قاذِف ولا مقْذوفُ .
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR3.257 harf(باب الواو والصاد وما يثلثهما)
(وصع) الواو والصاد والعين: كلمة واحدة، هي الوَصَْع: طائر صغيرٌ. وفي الحديث: "إنَّ إسرافِيلَ يتواضَعُ لله حتَّى يَصِيرَ مثل الوَصَْع([1])".
(وصف) الواو والصاد والفاء: أصلٌ واحد، هو تحْليَةُ الشَّيء. ووصَفْتُه أصِفُه وَصْفاً. والصِّفَة: الأمَارة اللاَّزِمةُ للشّيء، كما يقال وَزَنتُه وَزْناً، والزِّنَة: قَدْرُ الشَّيء. يقال اتَّصَفَ الشَّيءُ في عَينِ النّاظر: احتَملَ
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR729 harf- الاتصال: اتحاد الأشياء بعضها ببعض كاتحاد طرفي الدائرة، ويضاد الانفصال، ويستعمل الوصل في الأعيان، وفي المعاني. يقال: وصلت فلانا. قال الله تعالى: ﴿ويقطعون ما أمر الله به أن يوصل﴾ [البقرة/27]، وقوله تعالى: ﴿إلا الذين يصلون إلى قوم بينكم وبينهم ميثاق﴾ [النساء/90] أي: ينسبون. يقال: فلان متصل بفلان: إذا كان بينهما نسبة، أو مصاهرة، وقوله عز وجل: ﴿ولقد وصلنا لهم القول﴾ [القصص/51] أي: أكثرنا لهم القول
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR1.153 harfو ص ل
وصل الشيء بغيره فاتصل.
ووصّل الحبال وغيرها توصيلاً: وصل بعضها ببعض ومنه: " ولقد وصّلنا لهم القول ".
وخيط موصّل: فيه وصل كثير.
ووصلني بعد الهجر وواصلني وصرمني بعد الوصل والصلة والوصال وتصارموا بعد التواصل.
وهذا موصل الحبلين والعظمين.
ووصلت شعرها بشعر غيرها.
" ولعن الله الواصلة والمستوصلة.
وقطع الله أوصاله: مفاصله إذا ابن أبي موسى بلالاً بلغته فقام بفاس بين
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR12.886 harfوَصَلْت الشيء وَصْلاً وَصِلةً، والوَصْلُ ضِدُّ الهِجْران. ابن سيده: الوَصْل خلاف الفَصْل. وَصَل الشيء بالشيء يَصِلُه وَصْلاً وَصِلةً وصُلَةً؛ الأَخيرة عن ابن جني، قال: لا أَدري أَمُطَّرِدٌ هو أَم غير مطَّرد، قال: وأَظنه مُطَّرِداً كأَنهم يجعلون الضمة مُشْعِرة بأَن المحذوف إِنما هي الفاء التي هي الواو، وقال أَبو علي: الضمَّة في الصُّلَة ضمة الواو المحذوفة من الوُصْلة، والحذف والنقل في الضمة شاذ
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR939 harf* و ص ل * * وَصَلْتَ * الشيء من باب وعد و * صِلَةً * أيضا و * وَصَلَ * إليه يصل * وُصُولا * أي بلغ و * وَصَل * بمعنى * اتَّصَلَ * أي دعا دعوى الجاهلية وهو أن يقول يا لفلان قال الله تعالى ﴿إلا الذين يَصلون إلى قوم﴾ أي يتصلون و * الوَصْل * ضد الهجران والوصل أيضا وصل الثوب والخف وبينهما * وُصلةٌ * أي اتصال وذريعة وكل شيء اتصل بشيء فما بينهما وصلة والجمع * وُصَل * و * الأَوْصَال * المفاصل و *
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR17.087 harf| ( * ! وَصَلَ الشَّيْءَ بِالشَّيْءِ ) * ! يَصِلُهُ | ( * ! وَصْلاً * ! وَصِلَةً ، بِالكَسْرِ والضَّمّ ) ، | الأَخِيْرَة عَنْ ابْنِ جِنِّي ، قَالَ ابْنُ | سِيْدَه : لاَ أَدْرِي أَمُطَّرِدٌ هُوَ أَمْ غَيْرُ | مُطَّرِدٍ ، قَالَ : وَأَظُنُّهُ مُطَّرِدًا كَأَنَّهمْ | يَجْعَلُونَ الضَّمَّةَ مُشْعِرَةً بأن المَحْذوفَ إِنَّمَا هِيَ الفَاءُ الَّتِي هِيَ | الواوُ ، وَقَالَ أَبُو عَلِيٍّ : الضَّمَّةُ في |
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR5.117 harfوَصَلَهُ
1 وَصَلَهُ ذ , and وَصَلَ اِلَيْهِ, He, or it, arrived at, came to, reached, attained, him, or it; (S, K, &c.;) as also اِلَيْهِ ↓ تَوَصَّل. (M.) ― -b2- وَصَلَ رَحِمَهُ He made close his ties of relationship by behaving with goodness and affection, &c., to kindred: see صِلَةُ الرَّحِمِ. ― -b3- وَصَلَهُ and ↓ وَاصَلَهُ He had, or held, close, or loving, communion, commerce, or
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR3.277 harfوَصَلَ
وَصَلَ
a. [ يَصِلُ ] ( n. ac. وَصْل 1 , صِلَة [ وِصْلَة 2t ]) [ acc. & Bi ], United, joined, linked, coupled to; combined, connected with.
b. ( n. ac. وِصْلَة 2t , وُصْلَة 3t , وُصُوْل 27 ) [ acc. or Ila ], Reached; arrived at.
c. ( n. ac. وَصْل 1 , وِصْلَة 2t ), Was closely united to.
d. [ acc. & Bi ], Presented with.
وَصَّلَ
وَصَّلَ II ,
a. see I (a) .
b. [ acc. or acc.
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR33.499 harfوصل
وَصَلَ - يَصِلُ (متعدي لمفعول واحد)
وَصَلَ - يَصِلُ (متعدي لمفعول واحد) + الكائن + مكاناً، أو إلى مكان أو أمر أو شيء: بلغه: يقترب منه ولكن لا يلتصق ولا يلتحم به: يتحرك ويتقدم مقترباً من كائن آخر حتى يبلغه فيقترب منه بشدة، كافية لبدء التفاعل معه والتأثير والتأثر به
واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " حركة القدوم والوصول والاقتراب، قادماً من
Mücavir kökler70 mücavir (95 toplam)
- وثق
3 ortak ayet · Anlaşma
- قطع
3 ortak ayet · Kesinlikle keseceğim
- نقض
2 ortak ayet · “Nukaz” birbirinden kopmuş iplik parçalarıdır
- سيب
1 ortak ayet · Saime meraya salınmış hayvan demektir
- لوط
2 ortak ayet · “Liyat” sıva harcı demektir
- جعل
4 ortak ayet · Ceal sıcak tencerinin tutulması için kullanılan bez…
- عهد
2 ortak ayet · Söz
- سوأ
3 ortak ayet · Sey’e(hemze): “Sivad” kara demektir
- سلط
2 ortak ayet · Salata, doğranmış sebze demektir
- عضد
1 ortak ayet · Bazu demektir
- فسد
2 ortak ayet · Fesad “Visad” yıkılmış uzanmış ağaç parçası, yastık…
- لفت
1 ortak ayet · Kendini çevirir
Geçtiği ayetler(10)
إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ …
BirleştirirlerAncak sizinle kendileri arasında bir anlaşma bulunan bir millete sığınanlar ve sizinle savaşmaktan veya kendi milletleriyle harbetmekten bunalarak size başvuranlar müstesnadır. Allah dileseydi; onları size musallat ederdi de sizinle savaşırlardı. Eğer sizden uzak durur, savaşmaz ve size barış teklif ederlerse; Allah, onlara dokunmanıza izin vermez.
وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ
BirleştirirlerVe onlar ki; Allah’ın bitiştirilmesini emrettiği şeyi bitiştirirler. Rabblarından korkarlar ve kötü hesabdan ürkerler.
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطَانًا فَلَا يَصِلُونَ إِلَيْكُمَا بِآيَاتِنَا أَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغَالِبُونَ
BirleştirirlerBuyurdu ki: Senin gücünü kardeşinle artıracağız. İkinize de öyle bir güç vereceğiz ki onlar, size erişemeyecekler. Ayetlerimizle ikiniz de, ikinize uyanlar da üstün geleceklerdir.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | وصل |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Misal vāvî (ilk harfi illetli) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | علق, جمع, قرن, بلغ |
| Zıt Kök | قطع |
| Çekirdek Özet 1 | İki ayrı varlık, parça veya mesafe arasına bağ kurarak kesintiyi gidermek, ulaştırmak ve bitiştirmek |
| Çekirdek Özet 2 | Hukuki, ahlaki ve ontolojik bağların korunması; vahyin kesintisiz akışı ve bir tarafa sığınarak ona iltihak etme |
| Çekirdek Özet 3 | Parçaların kopukluğunu önleyen irtibat ağı; ilahi teklifin, ahdin ve toplumsal nizamın devamlılık ilkesi |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca fiziksel varış veya coğrafi ulaşma düzeyine indirgeyip Kur'an'daki ontolojik ahit ve toplumsal bağ bütünlüğünü gözden kaçırmak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| وص | Bir şeyi diğerine bitiştirme, süreklilik sağlama, sarma ve bağlama hareketini ifade eden ikili çekirdek; nitekim وصب sürekli ve sabit kalmayı, وصد kapıyı sımsıkı kapatıp bitiştirmeyi, وصف nitelikleri nesneye denk düşürmeyi, وصي ise hükümleri birbirine bağlayarak devam ettirmeyi bildirir. | ل | Değnek, yöneltme ve bağlama niteliğindeki ل harfi eklenerek çekirdekteki genel bitişme anlamı, iki bağımsız uç veya özne arasında kesintiyi gideren dinamik bir kavuşmaya, erişmeye ve yapısal bitiştirmeye dönüştürülmüştür. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| و | Çengel, çadır kazığı | İki unsuru birbirine kenetleme, tutturma, iliştirme ve bağ kurma hareketini başlatır. |
| ص | Olta, bitki | Bir yöne doğru yönelme, sımsıkı yakalama, sarılma ve kenetlenmeyi yoğunlaştırır. |
| ل | Çoban değneği, üvendire | Hareketi belirli bir amaca yöneltme, intikal ettirme ve nihai hedefe ulaştırma gücü katar. |
| وصل | Çengel ile yakalayıp hedefe yönelterek kenetlemek | Ayrık duran iki noktayı bağlayıcı bir vasıta ile yakalayıp tek bir hat halinde kesintisizliğe kavuşturma eylemidir. |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | İki ipi, kemiği veya nesneyi birbirine ekleyerek uzatmak; devenin sağrısı ile uyluğu arasındaki eklem yeri (مَوْصِلُ البعير); kopuk parçaları bitiştirip kesintisiz hale getirmek. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Mütenahhil el-Hüzelî şiirinde eklem ve bitişme yerini ifade etmek üzere şöyle demiştir: ليس لِمَيْتٍ بوَصيل وقد / عُلِّقَ فيه طَرَفُ المَوْصِلِ |
| Erken Arapça kullanım | Bir kimsenin bir kabileye veya soya intisap etmesi, sığınarak himayesine girmesi; saç ekleme fiili; cahiliye döneminde peş peşe dişi doğuran koyunun kurban edilmeyip kardeşine bağlandığının kabul edilmesi (الوَصِيلة). |
Kaynak Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha ve Kitābü’l-ʿAyn.
Sami etimolojik katman
Arapça وصل kökü, merkezi ve güneybatı Sami dillerinde bağlama, ekleme, birleştirme ve mesafe katetme anlam alanıyla örtüşen arkaik bir köktür. Kökün temel semantik matrisi, iki fiziksel parçanın arasına bir ek koyarak aralarındaki boşluğu yok etme ve devamlılığı sağlama fikrine dayanır. Arapçada fiil hem geçişli olarak iki şeyi bitiştirmeyi ve birbirine eklemeyi hem de geçişsiz olarak bir yere veya zümreye ulaşıp intisap etmeyi kapsayan geniş bir anlamsal açılıma kavuşmuştur. Güney Arapçası ve Klasik Etiyopça (Ge'ez) gibi güney Sami kollarında benzer fonetik yapılar sarma, ulaştırma ve katlanarak birleşme anlamlarıyla izlenebilirken, Kuzeybatı Sami dillerinde bu fonksiyon büyük ölçüde kök varyantları ve türev semantik alanlar üzerinden temsil edilmiştir. Kökün Arapçadaki en belirginleşen yönü, fiziksel birleştirmenin hızla ahit, sıla-i rahim, sığınma ve ilahi kelamın ardışık inişi gibi ahlaki ve hukuki kurumlara temel teşkil edecek biçimde soyutlaşmasıdır.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Lane’s Lexicon ve Lisān al-ʿArab.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Somuttan soyuta geçiş | Kopuk ip veya kemiğin birleştirilmesinden, akrabalık bağlarına (sıla), kabile ittifakına ve peygamberi tebliğin sürekliliğine evrilmiştir. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Güney ve Batı Sami bağlamı | Eklem yeri, birleştirme bağı ve temas etme alanlarında ortak fonosemantik izler taşır. | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik katman | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı |
Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab ve David Cohen etimoloji çalışmaları.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| وصل | Anlamlı | Birleştirmek, bitiştirmek, ulaşmak | İki şeyi kesintisiz bağla birbirine tutturmak | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| ولص | Anlamlı | Kıvranmak, sıyrılmak, kaçmak | Bir şeyin içinden sıyrılarak çıkması, hile ile sıvışmak | Zıt yönlü hareket; Kur'an'da geçmez |
| صول | Anlamlı | Hücum etmek, saldırmak, üstün gelmek | Güç ve baskı ile birinin üzerine atılmak, galebe çalmak | Kuvvet yönelimi; Kur'an'da geçmez |
| صلو | Anlamlı | Eğilmek, bağlanmak, yönelmek | Dua etmek, tazim göstermek, sırtın iki yanı (salavân) | Ortak bağ ve yöneliş nüansı; Kur'an'da geçer |
| لوص | Anlamlı | Meyletmek, göz ucuyla bakmak, dönmek | Bir şeyi gizlice gözetlemek veya doğrudan dönmek | Sapma ve yönelme; Kur'an'da geçmez |
| لصو | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kitābü’l-ʿAyn müsta'mel saysa da kök müstakil kullanım taşımaz; Kur'an'da geçmez |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| وصل | Merkez | Bitiştirmek ve ulaştırmak | Kopukluğu gidererek kesintisiz bir bağ kurmayı ve hedefe temas etmeyi bildirir | Hem fiziksel birleşmeyi hem ahit, sığınma ve tebliğ sürekliliğini ifade eder |
| علق | Komşu | Asılmak, yapışmak | Bir nesneye tutunarak havada veya kenarda bağlı kalma ağırlıklıdır | Bitiştirip devam ettirmekten ziyade asılı durma ve sarılma esastır |
| جمع | Komşu | Toplamak, bir araya getirmek | Dağınık unsurları bir mekânda veya kümede toplamaktır | Ayrı parçaların birbirine eklenerek zincir oluşturması gerekmez |
| قرن | Komşu | Yan yana getirmek, eşleştirmek | İki varlığı paralel bağlamak, denk tutmak veya arkadaş kılmaktır | Uç uca ekleyerek devamlı hat kurmaktan ziyade yan yanalık bildirir |
| بلغ | Komşu | Erişmek, nihayete ermek | Bir mesafeyi tüketip son sınıra varmayı hedefler | Vasıtaların birbirine bitiştirilmesinden çok hedefin hududuna odaklanır |
| قطع | Zıt | Kesmek, ayırmak, koparmak | Bütünlüğü ve bağı parçalayarak irtibatı tamamen yok etmektir | وصل kökünün tam zıddı olup irtibatın imhasını ifade eder |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | وصل | Bitiştirmek, ulaştırmak, intisap etmek | İki varlık arasındaki kopukluğu gidererek irtibat kurmak | Kesin |
| Latince | connectere, attingere | Birbirine bağlamak, dokunarak ulaşmak | connectere mekanik ve mantıki bağı karşılarken, kökteki sığınma ve soyut intisap boyutunu eksik bırakır | Güçlü |
| İngilizce | connect, link, reach | Bağlamak, birleştirmek, varmak | connect iki ucu bitiştirmeyi verir; Kur'an'daki vahyin peş peşe getirilmesi veya himayeye girme nüansını tam karşılamaz | Güçlü |
| Almanca | verbinden, anknüpfen, erreichen | Birleştirmek, bağ kurmak, ulaşmak | Yapısal birleştirmeyi ve temas etmeyi karşılar, ancak sıla ve ahit derinliğini kısmen dışarıda tutar | Güçlü |
| Fransızca | relier, joindre, atteindre | Birbirine bağlamak, kavuşmak, erişmek | İki noktayı köprüleme ve hedefe dokunma anlamını taşır, kabilevi ve hukuki iltihak boyutunu doğrudan yansıtmaz | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch ve Lane’s Lexicon.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| يُوصَلَ / يَصِلُونَ | İlahi ahitlerin, adaletin ve sıla-i rahim bağlarının korunması | Allah'ın bitiştirilmesini emrettiği ahlaki ve ontolojik bağların gözetilmesi; Bakara 2:27, Ra'd 13:21, Ra'd 13:25 |
| يَصِلُونَ | Bir topluluğa sığınma, iltihak etme ve antlaşma bağına dahil olma | Barış antlaşması yapılmış bir kavme intisap ederek dokunulmazlık kazanma; Nisâ 4:90 |
| وَصَّلْنَا | Sözün, vahyin ve kıssaların kesintisiz biçimde ardı ardına ulaştırılması | İnsanlar ibret alsın diye ilahi kelamın ve delillerin peş peşe bağlanarak sunulması; Kasas 28:51 |
| يَصِلُ / تَصِلُ | Fiziksel olarak ulaşamama, temas edememe veya erişememe | Meleklerin elinin yemeğe dokunmaması veya Lut kavminin elçilere zarar veremeyecek olması; Hûd 11:70, Hûd 11:81 |
| يَصِلُ | Şirk koşanların mallarından putlara veya Allah'a pay aktarması | Müşriklerin tarım ve hayvan ürünlerinden belirledikleri payların intikal etmesi; En'âm 6:136 |
| وَصِيلَةٍ | Cahiliye adeti olarak kutsanan dişi hayvan | Peş peşe dişi doğurarak neslini kesintisiz kıldığı gerekçesiyle putlara adanan hayvan; Mâide 5:103 |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Ahit, fıtrat ve ilahi vahyin sürekliliği | Bakara 2:27 ve Ra'd 13:21 bağlamında Allah'ın birleştirilmesini emrettiği bağların imanın gereği mi fıtri ahlak mı olduğu tartışması | İman-amel bütünlüğü ve ontolojik bağın koparılmazlığı |
| Fıkıh | Sıla-i rahim, eman akdi ve intisap | Nisâ 4:90 ayetindeki sığınma ve antlaşmalı kavme iltihakın getirdiği hukuki koruma ve kan bağı olanlara nafaka yükümlülüğü | Hukuki bağların, eman akdinin ve akrabalık haklarının tescili |
| Tefsir | Nazmın sürekliliği ve vahyin tenzili | Kasas 28:51 ayetindeki sözün ulaştırılması ifadesinde, ayetlerin ve delillerin birbirini tamamlayacak şekilde indirilmesi | İcaz, nazım tutarlılığı ve hitabın peş peşe akışı |
| Hadis | Sıla-i rahim ve saç ekleme yasakları | Hadislerde sıla-i rahmin ömrü ve rızkı bereketlendirmesi ile saçına başkasının saçını ekleyen kimseye (el-vâsıla) dair yasak | Yapay bağ kurmanın reddi ve organik-ahlaki irtibatın kutsiyeti |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Tevhid ve kulluk bağı | İrtibat ve ahit | Yaratıcı ile mahluk, fıtrat ile vahiy arasındaki bağı korumak | Koparılması yasaklanan bağları muhafaza ederek dini hayatı bütün kılar. | Kesin |
| İlmi | Epistemik süreklilik | Delil zinciri ve mantıki irtibat | Bilgi parçaları arasında nedensellik ve tefekkür sürekliliği sağlamak | Kasas 28:51 bağlamında vahyin ve ilmi önermelerin birbirine raptedilmesidir. | Güçlü |
| Siyasi | Hilf, eman ve diplomasi | İttifak ve himaye ağı | Zayıf olanın antlaşmalı güce eklemlenerek emniyet bulması | Nisâ 4:90 uyarınca barış protokollerine taraf olanlara iltihakı düzenler. | Kesin |
| İktisadi | Dağıtım ve mülkiyet intikali | Payların dolaşımı ve dayanışma | Kaynakların haksız biçimde şirk veya batıl tekellere aktarılmasını önlemek | En'âm 6:136 çerçevesinde iktisadi payların meşru mecralara akışını gözetir. | Güçlü |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Çizge teorisi (Graph theory), topolojik bağlantılılık ve devre bütünlüğü | Ayrık düğümlerin (nodes) kenarlar (edges) vasıtasıyla birbirine bağlanarak kesintisiz bir iletim hattı kurması; akımın veya bilginin kopukluk olmadan hedefine transfer edilmesi. | Kesin |
| Beşeri bilimler | Sosyal sermaye ağı, kohezyon (toplumsal yapışkanlık) ve akdi bağlılık | Bireyler ve kurumlar arasındaki güven, antlaşma ve akrabalık bağlarının toplumsal çözülmeyi engelleyen bütünleştirici işlevi. | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü sadece fiziksel bir yere varmak, seyahat neticesinde ulaşmak veya sıradan bir akraba ziyareti düzeyine indirgemek. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da kök; ilahi nizamın emrettiği bütün bağları (tevhid, ahit, fıtrat, adalet, akrabalık) diri tutmayı, siyasi dokunulmazlık sağlayan antlaşmalara iltihakı ve vahyin zihinleri inşa eden kesintisiz tenzilini kuşatır. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Ayetlerde geçen birleştirme emrini daraltmak, parçalanmış ve ahlaki sorumluluklarından kopuk bir dindarlık anlayışına yol açarak toplumsal ve akdi yükümlülüklerin ihmal edilmesine neden olur. |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Varlık, vahiy ve toplum arasındaki bütünleyici nizamı kuran temel kavramdır; Allah'ın emrettiği düzenin koparılmadan (kat' edilmeden) sürdürülmesini ilkeleştirir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Münafık ve fasıkların vasıflarının anlatıldığı ahit ayetlerinde (Bakara 2:27, Ra'd 13:21-25), savaş ve eman hukukunu belirleyen hükümlerde (Nisâ 4:90) ve vahyin hikmetli iniş metodolojisinde (Kasas 28:51). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Dini bağların keyfi olduğunu zanneden yaklaşımı yıkar; akrabalık, fıtrat, adalet ve antlaşma bağlarını korumanın doğrudan iman ve fısk ekseninde bağlayıcı bir yükümlülük olduğunu gösterir. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamİki ipi, kemiği veya nesneyi araya ek koyarak birbirine bağlamak, kopukluğu giderip devamlı kılmak ve bir hedefe temas etmek.
- Soyut anlamİnsan ile Allah, fert ile toplum arasındaki ahitleri muhafaza etmek, vahyin delillerini kesintisizce zihne akıtmak ve himaye bağıyla güvenliğe kavuşmak.
- Sistematik karşılıkParçaların kopukluğunu önleyerek sistemi ayakta tutan irtibat matrisi; ilahi emirlerin, hukuki sözleşmelerin ve toplumsal dokunun süreklilik dinamiği.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde ve ayrık iki varlık, sistem veya zümreyi; ise aralarında kurulan bağlayıcı ilişkiyi, ahdi veya antlaşmayı temsil eder. Bu bağıntı sayesinde iki ayrık küme tek bir bağlantılı yapı () haline gelir. Sağlanan bu ontolojik veya hukuki bağlantı sonucunda, taraflar arasındaki iletim, intisap veya akış fonksiyonu kesintisizliğe ulaşarak tam değerini () alır; yani kopukluk giderilmiş olur.