أدم

اختصارات لوحة المفاتيح

البحث
/
ملاحظة جديدة
n
الآية السابقة / التالية
[ ]
وضع القراءة
f
وضع الشبكة
g
كون القرآن
e
إغلاق / رجوع
Esc
تخطَّ الشبكة

شبكة الجذر

شبكة الجذر: أ-د-مالصيغ: ٥ · الجذور المجاورة: ٤٠ · الآيات: ٢٥ · السور: ٩؛ المحتوى نفسه مسرود في بطاقات «الصيغ» و«الجذور المجاورة» و«الآيات».ذررقولجننلِآدَمَنبأأدمبلسأبيوَيَاآدَمُآدَمَسجدشطنملكحيثلبس

الجذرالصيغ ٥الآيات ٢٥السور ٩المجاورة ٤٠

▶ افتح الشبكة (ثلاثية الأبعاد)

أدم

أ - د - م

جذر
  • الورود: ٢٥
  • الآيات: ٢٥
  • الصيغ: ٥
  • المعاجم: ١٣

Edim dibalı deri demektir. Edm, siyah deri demektir.المزيد ›

تشمل هذه الصفحة أيضًا الكتابات: ءدم · آدم · ادم

ملاحظاتي

المعاجم(١٣)

★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية

Edim dibalı deri demektir. Edm, siyah deri demektir.

كتاب العين

الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٣٬٤٢٦
باب الدال والميم و و ء ي معهما د و م، د ي م، أ د م، م د ي، أ م د، م ي د، د م ي، و م د، م أ د، د أ م مستعملات دوم، ديم: ماء دائم: ساكن. والدَّوْمُ مصدر دامَ يدوم. ودامَ الماءُ يدومُ دَوْماً وأَدَمْتُه إِدامةً إذا سَكَّنتُه، وكُلُّ شيءٍ سَكَّنْتَه فقد أدَمْتَه. والدِّيمةُ: المطر الذي يدوم دوماً يوماً وليلةً أو أكثر. وفي حديث عائشة: أنّها سُئِلَت هل كان رسول اللهِ -صَلّى الله عليه وسَلَّم
اقرأ المدخل كاملًا

الصحاح

الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬٠٥٧
الأَدَمُ: جمع الأَديمِ، وقد يجمع على آدِمَةٍ وربما سُمِّي وجهُ الأرض أديماً. قال الأعشى: يوماً تراها كشِبْهِ أَرْدِيةِ العَصْب ويوماً أَديمُها نَغِلا وفلانٌ مُؤْدَمٌ مُبْشَرٌ، أي قد جمع لِينَ الأَدَمَةِ وخُشونة البشرة. ويقال أيضاً: جعلتُ فلاناً أَدَمَةَ أهلي، أي إسْوَتَهُمْ. والأُدْمَةُ بالضم: السُمرة. والأُدْمَةُ أيضاً: الوسيلة إلى الشيء. والآدَمُ من الناس: الأسمر، والجمع أُدْمانٌ. وآدَمُ
اقرأ المدخل كاملًا

تهذيب اللغة

الأزهري · القرن ١٠بلا ترجمةالحروف: ١٦٬٧٠٣
د م ( وايء ) أدم ، دوم ، ديم ، دمى ، أمد ، ومد ، مأد ، دأم . دوم ديم : قال الليث : دَامَ الشيءُ يَدُوم دَوْماً ، والدِّيمةُ مَطَرٌ يَدُوم يوماً وليلةً أو أكثر . وفي حديث عائشة : أنها سُئِلتْ هل كان رسول الله ( صلى الله عليه وسلم ) يُفَضِّلُ بعض الأيام على بعض فقالت : كان عَمَلهُ دِيمَةً . قال أبو عبيد : قال الأصمعيّ وغيره : أصل الدِّيمَةِ المطرُ الدَّائمُ مع سكون . قال أبو عبيدُ : فَشَبَّهَتْ
اقرأ المدخل كاملًا

مقاييس اللغة

ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٥٬٣٥٩
(باب الهمزة والدال وما معهما في الثلاثي) (أدر) الهمزة والدال والراء كلمةٌ واحدة، فهي الأَدْرَةُ والأَدَرَةُ، يقال أَدِرَ يَأْدَرُ، وهو آدَرُ. قال: نُبِّئتُ عتْبةَ خَضّافَاً تَوَعَّدَنِي *** يا رُبَّ آدَرَ من مَيْثاءَ مَأْفُونِ (أدل) الهمزة والدال واللام أصلٌ واحدٌ يتفرّع منه كلمتان متقاربتان في المعنى، متباعدتان في الظَّاهر. فالإدْلُ اللّبَنُ الحامض. والعرب تقول: جاء بِإدْلَةٍ ما تُطاقُ [حَمَضاً
اقرأ المدخل كاملًا

المفردات في غريب القرآن

الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٩٧٨
المدخل: آدم- أبو البشر، قيل: سمي بذلك لكون جسده من أديم الأرض، وقيل: لسمرة في لونه. يقال: رجل آدم نحو أسمر، وقيل: سمي بذلك لكونه من عناصر مختلفة وقوى متفرقة، كما قال تعالى: ﴿من نطفة أمشاج نبتليه﴾ [الإنسان/2]. يقال: جعلت فلانا أدمة أهلي، أي: خلطته بهم (قال ابن فارس: وجعلت فلانا أدمة أهلي، أي: أسوتهم، وقال الفراء: الأدمة أيضا: الوسيلة. وقال الزمخشري: وهو أدمة قومه: لسيدهم ومقدمهم. انظر: المجمل 1/90، وأساس
اقرأ المدخل كاملًا

أساس البلاغة

الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٦٦٠
أ د م ومن المجاز‏:‏ فلان مؤدم مبشر للين في خشونة‏.‏ وليس تحت أديم السماء أكرم منه وأتيته شد الضحى ورأد الضحى وأديم الضحى بمعنىً‏.‏ وظل أديم النهار صائمـاً وأديـم الليـل قائمـاً أي كله‏.‏ قال بشر يصف إبلا‏:‏ فباتت ليلة وأديم يوم على المتهى يجز لها الثغام وقال معقل بن عوف بن سبيع‏:‏ فباتوا حلونا حرساً وباتت أديم الليل لا يعذفن عوداً وفلـان إدام قومـه وأدم بني أبيه‏:‏ لثمالهم وقوامهم ومن يصلح
اقرأ المدخل كاملًا

لسان العرب

ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ١٤٬٠٥٣
الأُدْمةُ: القَرابةُ والوَسيلةُ إِلى الشيء. يقال: فلان أُدْمَتي إِليك أَي وَسيلَتي. ويقال: بينهما أُدْمةٌ ومُلْحة أَي خُلْطةٌ، وقيل: الأُدْمة الخُلْطة، وقيل: المُوافَقةُ. والأُدْمُ: الأُلْفَةُ والاتِّفاق؛ وأَدَمَ الله بينهم يَأْدِمُ أَدْماً. ويقال: آدَم بينهما يُؤْدِمُ إِيداماً أَيضاً، فَعَل وأَفْعَل بمعنى؛ وأَنشد: والبِيضُ لا يُؤْدِمْنَ إِلاَّ مُؤْدَما أَي لا يُحْبِبْنَ إِلاَّ مُحَبَّباً موضِعاً
اقرأ المدخل كاملًا

القاموس المحيط

الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٦٩٥
* أ د م * * الأدَمُ * بفتحتين جمع * أدِيمٍ * وقد يجمع على * آدِمَةٍ * كرغيف وأرغفة وربما سمي وجه الأرض * أدِيماً * و * الأَدَمَةُ * باطن الجلد الذي يلي اللحم والبشرة ظاهرها و * الأدْمةُ * السمرة و * الآدَمُ * من الناس الأسمر والجمع * أُدْمَان * و * الآدَمُ * من الإبل الشديد البياض وقيل هو الأبيض الأسود المقلتين يقال بعير * آدَمُ * وناقة * أدْماءُ * والجمع * أُدْم * و * آدَمُ * أبو البشر و *
اقرأ المدخل كاملًا

تاج العروس

الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٢١٬١٢٧
| | ( * ! الأُدْمَةُ ، بالضَّمّ : القَرابَةُ والوَسِيلَةُ ) | إلى الشَّيْء نقله الجوهريّ عن الفَرّاء ، | يقال : فُلانٌ * ! أُدْمَتِي إِليك ، أي : | وَسِيلَتِي ، ( ويُحَرَّكُ . و ) الأُدْمَةُ أيضًا : | ( الخُلْطَةُ ) ، يقال : بَيْنَهُما * ! أُدْمَةٌ | ولُحْمَة ، أي : خُلْطَة . ( و ) قيل : | ( المُوافَقَة ) والأُلْفَة . | ( * ! وَأَدَمَ ) اللّهُ ( بَيْنَهُم * ! يأْدِمُ ) * ! أَدْمًا : ( لَأَمَ ) |
رابط المدخل

| | ( * ! الأُدْمَةُ ، بالضَّمّ : القَرابَةُ والوَسِيلَةُ ) | إلى الشَّيْء نقله الجوهريّ عن الفَرّاء ، | يقال : فُلانٌ * ! أُدْمَتِي إِليك ، أي : | وَسِيلَتِي ، ( ويُحَرَّكُ . و ) الأُدْمَةُ أيضًا : | ( الخُلْطَةُ ) ، يقال : بَيْنَهُما * ! أُدْمَةٌ | ولُحْمَة ، أي : خُلْطَة . ( و ) قيل : | ( المُوافَقَة ) والأُلْفَة . | ( * ! وَأَدَمَ ) اللّهُ ( بَيْنَهُم * ! يأْدِمُ ) * ! أَدْمًا : ( لَأَمَ ) | وأَصْلَحَ وأَلَّفَ وَوَفَّقَ ، ( * ! كآدَمَ ) بينهما | * ! يُؤْدِمُ * ! إيدامًا ، فَعلَ وَأَفْعَلَ بمعنىً ، قال : | % ( والبِيضُ لا * ! يُؤْدِمْنَ إِلَّا * ! مُؤْدَما % ) % | أي : لا يُحْبِبْنَ إِلَّا مُحَبَّبًا ، كما في | الصحاح . وفي الحديث : فإنَّهُ | أَحْرَى أنْ * ! يُؤْدَمَ بَيْنَكُما قال | الكسائيّ : يعني أنْ يكونَ بينكُما | المَحَبَّة والائْتِلاف . | ( و ) * ! أَدَمَ ( الخُبْزَ ) * ! يَأْدِمهُ * ! أَدْمًا : ( خَلَطَهُ | * ! بالأُدْمِ ، وأنشد ابن بَرّي : | % ( إِذا ما الخُبْزُ * ! تَأْدِمُهُ بلَحْمٍ % | فذاكَ أمانَةِ اللّه الثَّرِيدُ ) % | ( * ! كآدَمَ ) بالمَدّ ، وبهما رُوي حَدِيثُ | أَنَسٍ : وعَصَرت عَلَيْه أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً | لها * ! فَأَدَمَتْه أي : خلطته ، ويروى : | * ! آدَمَتْهُ . ( و ) أَدَمَ ( القَوْمَ ) يَأْدِمُهُم أَدْمًا : | ( * ! أَدَمَ لهم خُبْزَهُم ) ، أي : خَلَطه | * ! بالإدام . | ( و ) من المَجاز : ( هُوَ * ! أَدْمُ أَهْلِهِ ) ، | بالفتح ، ( * ! وأَدْمَتُهُمْ ) كذلك ، | ( ويُحَرَّكُ ، * ! وإدامُهُم ، بالكَسْرِ ) ؛ أي : | ( أُسْوَتُهُمْ الذي به يُعْرَفُونَ ) ، كما في | المُحكم . وقال الأزهريُّ : يقال : | جَعَلْتُ فلانًا * ! أَدَمَةَ أهْلِي ، أي : | أُسْوَتَهُمْ . وفي الأساس : فُلان * ! إدامُ | قَوْمِه * ! وإدامُ بَنِي أبِيه أي : ثِمالُهم | وِقوامُهم ومن يُصْلِحُ أُمُورَهم . وهو | * ! أَدَمَةُ قَوْمِه : سَيِّدُهم وَمُقَدَّمُهُم ، ( وقد | * ! أَدَمَهُم ، كَنَصَر : صارَ كذلك ) ، أي : | كان لَهُمْ أَدَمَةً ، عن ابن الأعرابي . |

| ( و ) * ! الإدامُ ، ( ككتابٍ : كُلُّ | مُوافِقٍ ) ، قالت غاَدِيَة الدُّبَيْرِيَّة : | % ( كانُوا لِمَنْ خالَطَهم * ! إدامَا % ) % | قال ابنُ الأعرابيّ : ( و ) إدامُ اسمُ | ( امْرَأَة ) من ذلك ، وأنشد : | % ( أَلَا ظَعَنَتْ لِطِيَّتِها * ! إدامُ % | وكُلُّ وِصالِ غانِيةٍ زِمامُ ) % | ( و ) إدامُ : اسم ( بِئْر عَلَى مَرْحَلَةٍ من | مَكَّةَ ) حَرَسها اللَّه - تعالَى - على | طريق السِّرَّيْن ، كما في العباب ، | قال الصاغانيّ : رأيتُ النبيَّ - صلّى | اللَّه تعالَى علي وسلَّم - في المَنامِ | وهو يقول : * ! إدامُ من مَكَّة ، قاله | ياقوت . | ( و ) * ! الإدامُ : ( ما يُؤْتَدَمُ به ) مع | الخُبْزِ ، في الحديث : نِعْمَ الإِدامُ | الخَلُّ . وفي آخرَ : سَيِّد إدامِ | الدُّنْيا والآخِرَةِ اللَّحْمُ . وقال | الشاعر : | % ( الأَبْيَضان أَبْرَدا عِظامِي % ) % | % ( الماءُ والفَثُّ بلا * ! إدامِ % ) % | ( ج : آدِمَةٌ وآدامٌ ) بالمَدّ فيهما . | ( و ) * ! أَدام ، ( كسَحابٍ : ع ) ، قال | الأصمعيّ : بَلَدٌ ، وقيل : وادٍ ، وقال | أبو حازِم : هو من أَشْهَرِ أَوْدِيَة | مَكّة ، وقال صَخْرُ الغَيّ الهُذَلِيُّ : | % ( لَقَدْ أَجْرَى لِمَصْرَعِه تَلِيدٌ % | وساقَتْه المَنِيَّة من * ! أَدامَا ) % | نقله ياقوت . | ( * ! والأَدِيمُ : الطَّعامُ * ! المَأْدُومُ ) ، ومنه | المثل : سَمْنُكُم هُرِيقَ في | * ! أَدِيمِكُم أي : في طَعامِكم |

| * ! المأْدُوم ، يعني : خَيْرُكم راجعٌ فيكم ، | ويقال : في سِقائكم : قلتُ : والعامة | تَقُول في دَقِيقِكم . | ( و ) أَدِيم : ( ع ، بِبلاد هُذَيْلٍ ) ، قال | أبو جُنْدُب الهُذَلِيُّ : | % ( وأَحْياءٌ لدى سَعْدِ بن بَكْرٍ % | بِأَمْلاحٍ فظاهِرَة الأَدِيمِ ) % | ( و ) الأَدِيمُ : ( فَرَسُ الأَبْرَشِ | الكَلْبِيّ ) وفيه قيل : | % ( قد سَبَقَ الأَبْرَشُ غَيْرَ شَكِّ % ) % | % ( على الأَدِيم وعلى المِصَكِّ % ) % | ( و ) الأَدِيمُ : ( الجِلْدُ ) ما كانَ ، ( أو | أَحْمَرُهُ أو مَدْبُوغُهُ ) ، وقيل : هو بَعْدَ | الأَفِيق ، وذلك إذا تَمَّ واحْمَرَّ ( ج : | * ! آدِمَة ) كرَغِيفٍ وَأَرْغِفَة ، عن أبي | نَصْر ، ومنه حديثُ عُمَرَ قال لِرَجُلٍ : | ما مالُكَ ، فقال : أَقْرُنٌ * ! وآدِمَةٌ في | مَنِيئَة أي : في دِباغٍ ، ( * ! وأُدُمٌ ) ، | بضمَّتَين ، عن اللحياني ، وهو | المشهورُ . قال ابنُ سِيدَه : وعندي | أن من قال رُسْل فسَكَّن قال أُدْمٌ ، | هذا مُطَّرِد ، ( * ! وآدامٌ ) ، كيَتِيمٍ وأَيْتام . | ( * ! والأَدَمُ ) ، محرّكة ( اسمٌ للجَمْعِ ) | عند سيبوبه ، مثل أَفِيقٍ وَأَفَقٍ . وفي | المُحْكَم أَنَّهُ جَمْع أَدِيم ، قال : | وهو الجِلْدُ الَّذِي قد تَمَّ دِباغُه | وتَناهَى ، قال : ولم يجمع فَعِيلٌ على | فَعَل إلّا أَدِيم وأَدَم وأَفِيق وأَفَق وقَصِيم | وَقصَم . قلت : ويوافِقُه الجَوْهريّ | والصاغانيّ ، إلّا أنّ المصنّف تبع ابنَ | سِيدَه وهو تَبع سِيبَوَيْهِ فتأمل . قال ابنُ | سِيده : ويجوزُ أنْ يَكُونَ * ! الآدامُ جمعَ | * ! الأَدَم ، أنشد ثعلب : | % ( إِذا جَعَلْت الدَّلْوَ في خِطامِها % ) % | % ( حَمْراءَ من مَكَّة أو حَرامِها % ) % | % ( أو بَعْض ما يُبْتاع من * ! آدامِها % ) % | ( و ) * ! أُدَيْم ، ( كَزُبَيْرٍ : ع يُجاوِر ) ، |

| وفي المعجم : أرضٌ تُجاوِر ( تَثْلِيثَ ) | تَلِي السَّراةَ بين تِهامَةَ واليَمَن ، | وكانت من ديار جُهَيْنَةَ وجَرْمٍ قديمًا . | ( و ) * ! أُدَيْمَةَ ، ( كَجُهَيْنَةَ : جَبَلٌ ) ، عن | الزمخشريّ ، زاد غيره بين قَلَهَى | وتَقْتَد بالحِجاز ، قال ساعِدَةُ بن | جُؤَيَّة : | % ( كَأَنَّ بَنِي عَمْرٍ و يُرادُ بِدارِهِم % | بِنَعمانَ راعٍ في أُدَيْمَةَ مُعْزِبِ ) % | ( * ! والأَدمَةُ ، محرّكَةً : باطِنُ الجِلْدَةِ | التي تَلِي اللَّحْمَ ) ، والبَشَرَةُ ظاهِرُها ، | ( أو ظاهِرُها الذي عَلَيْهِ الشّعَرُ ) | وباطِنُها البَشَرَة . وفي كلام المصنّف | وسِياقه قُصُورٌ لا يخفَى ، ولذا قال | شيخنا : هذا مُخالِفٌ لما أَطْبَقُوا | عليه من أنّها مُقَابِل البَشَرَة ، انتهى . | وحيث أَوْرَدْنا العبارة بِنَصّها ارتفَعَ | الاشْتِباهُ . قال ابنُ سيده : وقد يجوز | أن يكونَ الأَدَمُ جَمْعًا لهذا ، بل هو | القِياس ، إلّا أنَّ سيبويه جعله اسْمًا | لِلْجَمْع ونَظَّرَه بأَفِيقٍ وَأَفَق . ( و ) | الأَدَمةُ : ( ما ظَهَرَ من جِلْدَةِ الرّأْسِ ، | و ) * ! الأَدَمةُ : ( باطِنُ الأَرْضِ ) ، | * ! والأدِيمُ : وَجْهُها ، كما سيأتي . | وقيل : * ! أَدَمةُ الأَرْض : وَجْهُها . ( * ! وآدَمَ | الأدِيمَ : أَظْهَرَ * ! أَدَمَتَهُ ) فهو * ! مُؤْدَمٌ ، قال | العجَّاج : | % ( في صَلَبٍ مِثْلِ العِنانِ * ! المُؤْدَمِ % ) % | ( و ) من المجاز : ( رَجُلٌ * ! مُؤْدَمٌ | مُبْشَرٌ ، كَمُكْرَمٍ ) فيهما ، أي : | مَحْبُوبٌ ، وقيل : ( حاذِقٌ مُجَرَّبٌ ) قد | ( جَمَعَ لِينَ الأَدَمَةِ وخُشُونَةَ البَشَرَةِ ) | مع المعرفة بالأمور ، وأصلُه من * ! أَدَمَة | الجِلْد وبَشَر

معجم لين

إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٦٬٧٠١
المدخل: ادمأَدَمَ الخُبْزَ 1 أَدَمَ الخُبْزَ ذ , aor. اَدِمَ , (M, Msb, K,) inf. n. أَدْمٌ; (M, Msb;) and ↓ آدمهُ, (Msb, K,) inf. n. اِيدَامٌ; (TK;) He mixed the bread with أُدْم [or seasoning; i. e. he seasoned it]; (M, K;) he made the swallowing of the bread to be good, or agreeable, by means of اِدَام [or seasoning]. (Msb.) You say also, أَدَمَ الخُبْزَ بِاللَّحْمِ, aor. اَدِمَ , [he seasoned the bread,
اقرأ المدخل كاملًا

قاموس سالمون

هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٩٥٥
المدخل: ءدمأَدَمَ أَدَمَ I ( n. ac. أَدْم 1 ), a. Seasoned, flavoured ( bread ). b. [ Bain ], Reconciled, made peace between. c. Pared ( hide ). d. Was a pattern, example. أَدِمَ أَدِمَ A ( n. ac. أَدَم 4 ) أَدُمَ U ( n. ac. أُدُوْم 27 ) a. Became brown, tawny, bronzed. أَدْم أَدْم 1 , a. Agreement, companionship, intercourse. b. see 23 . أُدْم أُدْم 3 , a. see 23 (a) . أُدْمَة أُدْمَة 3t ,
اقرأ المدخل كاملًا

كتاب الله

مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٤١٬٣١٧
المدخل: ءدمءدم أَدَمَ - يَأْدِمُ - آدَم - ابْنَي آدم - بَنِي آدم أدَمَ - يَأدِمُ + كائن + شيئين أو بين شيئين أو أكثر: يخلط بينهم مع تأليف وتنسيق: يخلطهم ببعضهم خلطاً فيه تآلف وتناسق وتجانس وتكامل بحيث يخرج من الخلط شيء جميل حسن طيب آدَم: على وزن " فـاعـَل" اسم فاعل مبالغة بمعنى مفعول من " أدَمَ - يـَأدِمُ " : الكائن الذي نتج من خلط وتأليف بين عدد من
اقرأ المدخل كاملًا

الصيغ(٥)

الجذور المجاورةالمجاورة: ٤٠ (الإجمالي: ١٥٥)

الترتيب: مدى قوة اجتماع الجذرين في الآية نفسها مقارنةً بالمصادفة (نسبة الأرجحية لدنينغ). يُذكر عدد الآيات المشتركة في كل سطر. الأدوات مخفية افتراضيًا.
  1. بلس

    الآيات المشتركة: ٥ · Belas kıl keçesi demektir

  2. سجد

    الآيات المشتركة: ٧ · Sacid, meyvesinin bolluğundan dolayı dalları veya gövdesi…

  3. بنو

    الآيات المشتركة: ٨ · Oğullar

  4. ملك

    الآيات المشتركة: ٧ · Melekut, tüm kainatı mülk olarak varlığını ifade eder

  5. جنن

    الآيات المشتركة: ٦ · Bahçe demektir

  6. شجر

    الآيات المشتركة: ٣ · Ağaç

  7. حيث

    الآيات المشتركة: ٣ · Hayese sürülmüş tarla demektir

  8. ذرر

    الآيات المشتركة: ٣ · Zerre toz demektir

  9. أكل

    الآيات المشتركة: ٤ · Ekel pas demektir

  10. أبي

    الآيات المشتركة: ٢ · İbiye sütten kesilen kadın manasındadır

  11. قول

    الآيات المشتركة: ١٣ · Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda…

  12. لبس

    الآيات المشتركة: ٢ · “Lebas” kurulup gerilmiş ser yay, eğilmiş sert ağaç…

الآيات التي ورد فيها(٢٥)

  1. وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلَائِكَةِ فَقَالَ أَنْبِئُونِي بِأَسْمَاءِ هَؤُلَاءِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

    Adem

  2. إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ

    Adem

  3. إِنَّ مَثَلَ عِيسَى عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ

    Adem

  4. وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِمَا وَلَمْ …

    Adem

  5. يَابَنِي آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُوَارِي سَوْءَاتِكُمْ وَرِيشًا وَلِبَاسُ التَّقْوَى ذَلِكَ خَيْرٌ ذَلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ

    Adem

  6. يَابَنِي آدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَيْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ …

    Adem

  7. يَابَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ

    Adem

  8. يَابَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي فَمَنِ اتَّقَى وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

    Adem

  9. وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ …

    Adem

  10. وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا

    Adem

تحليل الجذر

تعريف الجذر والخلاصة

AlanDeğer
Kökأدم
YapıÜçlü kök
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerبشر, أنس, خلق
Zıt Kökنفر
Çekirdek Özet 1İki şeyin birbirine kaynaması, uyuşması, katık olma ve yeryüzünün dış yüzeyi
Çekirdek Özet 2Yeryüzü toprağının yüzeyinden yaratılan, zıt unsurları bünyesinde uzlaştıran ilk insan ve insan türü
Çekirdek Özet 3Farklı tabiatları çatışmadan bir arada tutabilen ontolojik ve toplumsal uyum, hilafet kabiliyeti
Kritik Hata RiskiÂdem lafzını yalnızca tarihsel ve biyolojik bir şahıs adına indirgeyerek kökün yeryüzü yüzeyi, unsurların terkibi ve fıtrî uyum anlam katmanlarını göz ardı etmek

التحليل الثنائي

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
أدGüç, ağırlık, dayanıklılık ve birbirine bağlama çekirdeği taşıyan bu kök أدد ve أدي örneklerinde olduğu gibi ağır iş, kuvvet ve yerine ulaştırma anlamı verirمKuşatıcılık, akış ve terkip bildiren mim harfinin eklenmesiyle soyut ağırlık ve kuvvet; yeryüzü yüzeyine yayılma, farklı unsurların bir araya gelip tat vermesi, uyuşma ve katık olma yönünde yumuşayıp genişlemiştir

التحليل التصويري للحروف

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
أöküz başı; güç, öncülük, başlangıçYaratılışın başlangıcı, öncülük vasfı ve ilahî iradenin ilk taşıyıcısı olma potansiyeli
دkapı; giriş, geçiş, hareketHalden hale geçiş, potansiyelden fiile açılan eşik ve topraktan hilafete aralanan kapı
مsu; akış, çokluk, derinlikTerkip, akışkanlık, zıt unsurların kaynaşması ve yeryüzü zeminini bütünüyle kuşatan hayat
أدمÖncü ve başlatıcı gücün bir eşikten geçerek akışkan ve birleştirici bir terkiple yeryüzü yüzeyinde somutlaşması; zıt unsurların dengeli bir uyumla birleşmesi

الاستعمال التاريخي والمبكر

AlanVeri
İlk fiziksel anlamBir şeyin yüzü, derinin üst tabakası (edîm), yeryüzünün dış kabuğu (edemetü'l-arz) ve ekmeğin kuru sertliğini giderip ona tat veren katık (idâm)
Cahiliye şiiri kullanımıGāyetü'd-Dubeyriyye'ye ait dizede kök, insanlar arasındaki kaynaşma ve uyum sağlayıcı unsur olarak şöyle zikredilir: كانوا لِمَنْ خالَطَهُمْ إِداما / Ayrıca bir diğer beyitte sevgi ve uyuşma anlamında şöyle geçer: والبيضُ لا يُؤْدِمْنَ إلاّ مُؤْدَمَا
Erken Arapça kullanımHz. Peygamber'in evlenmek isteyen Muğîre b. Şu'be'ye söylediği hadiste iki tarafın uyuşması ve kaynaşması anlamında geçmektedir: لو نظرت إليها فإنه أحرى أن يؤدم بينكما / Ayrıca deriden mamul eşyalar ve yeryüzü yüzeyi için edîm kelimesi erken dönem rivayetlerinde yaygın olarak kullanılmıştır

المصدر Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn ve erken hadis mecmuaları.

الطبقة الاشتقاقية السامية

Sami dil ailesinin en temel ve kadim katmanlarından birini temsil eden أدم kökü, merkezi Sami havzasında doğrudan toprak, yeryüzü rengi, insan bedeni ve türün adı ile eşleşir. İbranicede 'ādām (insan, Âdem), 'ădāmāh (işlenebilir toprak, yer kabuğu, zemin) ve 'ādom (kızıl, esmer, kızıla çalan toprak rengi) kelimeleri doğrudan bu kökle birleşir. Fenike ve Ugarit dillerinde ʾdm biçimi insan ve beşeriyet kavramını karşılar. Akadca metinlerde yer alan adamatu (koyu renkli kan, kızıl balçık) ve admu (genç canlı, yavru) sözcükleri kökün hem renk tonu hem de canlı varlığın zeminle ilişkisi bağlamındaki arkaik köklerini teyit eder. Arapçada ise kök iki ana koldan zenginleşmiştir: Birincisi yeryüzünün dış yüzeyi ve esmer/toprak rengi; ikincisi ise iki nesnenin veya kişinin birbirine uyması, ekmeğe katık yapılması, uyum ve sulhtur. Bu semantik süreklilik, insanın yeryüzü toprağının renginden ve yüzeyinden derlenip zıt nitelikleri uzlaştıran bir canlı olarak var kılındığı Sami köken algısını yansıtır.

درجة الثقة Kesin

المصدر Brown-Driver-Briggs, HALOT, Lane’s Lexicon, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.

التحليل الاشتقاقي

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönYüzey kabuğu, katık ve uyumEdemetü'l-arz (yer kabuğu), edîm (deri yüzeyi) ve idâm (katık) kelimelerinden hareketle zıtların uzlaşması ve yüzeyde şekillenme anlamı gelişmiştirKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice, Fenikece, Ugaritçe ve Akadca ortaklığıİbranice 'ādām (insan) ve 'ădāmāh (toprak), Ugaritçe ʾdm (insan) kelimeleriyle tam ses ve anlam denkliği gösterirKesin
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik zeminKökün Doğu ve Kuzeybatı Sami dillerindeki yaygınlığı kesin olmakla birlikte Afro-Asyatik ailenin diğer kollarında benzer fonetik yapılar zayıf veya dolaylıdırMuhtemel

المصدر Brown-Driver-Briggs, Gesenius Hebrew and Chaldee Lexicon, Lisān al-ʿArab.

الجذور الشقيقة (التقاليب)

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
أدمAnlamlıUyum, katık, yüzeyYeryüzü kabuğu, iki şeyin uzlaşması ve insanHedef kök; Kur'an'da geçer
أمدAnlamlıSüre, sınır, gayeBir şeyin nihai sınırı, zaman dilimi ve ölçüsüKur'an'da geçer; hedef kökle sınır ve yüzey bakımından uzaktır
دأمAnlamlıYüklenmek, örtmekBir şeyin üzerine hücum edip çökmesi veya üstünü örtmesiKitâbü'l-Ayn'da müsta'mel; Kur'an'da geçmez
دمأAnlamı bulunmayanVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde bağımsız kök anlamı taşımadığı belirtilmiştirKök olarak oluşmayan; Kur'an'da geçmez
مأدAnlamlıSalınmak, yumuşamakTaze ağaç dalının rüzgarda esnemesi, yumuşaklık ve tazelikKur'an'da geçer; esneklik ve yumuşama yönüyle ilgilidir
مدأAnlamı bulunmayanVeri bulunamadıBağımsız bir semantik alan oluşturmamıştırKök olarak oluşmayan; Kur'an'da geçmez

الجذور المجاورة والجذر المضاد

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
أدمMerkezVarlık yüzeyi, terkip ve hilafetYeryüzü toprağının terkibinden süzülen, akıl ve ilahî emanetle donatılmış ontolojik insanBütün zıtlıkları tevhit potansiyelinde barındıran insan türü
بشرKomşuDış görünüş ve biyolojik bedenVarlığın duyusal yüzeyi, ten yapısı ve biyolojik benzerlik yönünü vurgularİnsanın ruhanî veya ahlakî değil, yalın fiziki ve beşerî cephesini belirtir
أنسKomşuSosyallik ve ünsiyetVarlığın yalnızlıktan kurtulup yakınlık kurabilme ve idrak edebilme yönünü öne çıkarırKarşılıklı ilişki kurabilme, alışma ve medeniyet üretme vasfı
خلقKomşuBiçimlendirme ve takdirVarlığın yoktan var edilip belirli bir ölçü ve surete kavuşturulması fiilidirİnsanın ontolojik yaratılış sürecini ve maddî takdirini kapsar
نفرZıtKaçış, uyumsuzluk ve dağılmaBirbiriyle uyuşup kaynaşmanın aksine ürkerek uzaklaşma, uyumsuzluk ve dağılmayı anlatırKökün çekirdeğindeki uyuşma, katık olma ve ülfet vasfının tam karşıtıdır

مقابلات المعنى في لغات أخرى

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaأدمUyum, yüzey, toprak türüİki unsurun kaynaşması, yer kabuğu ve insan türüKesin
LatinceHomo, humanus, humusİnsan, topraktan olanHumus (toprak zemin) kelimesi ile homo (insan) arasındaki etimolojik bağ kökün Arapçadaki toprak-insan ilişkisiyle birebir örtüşür; ancak katık/uyum boyutunu dışarıda bırakırGüçlü
İngilizceMan, mankind, reconcile, seasonİnsan türü, uzlaştırmak, katık yapmakİnsan cinsini ifade eder; uzlaşma ve tat verme anlamları ancak farklı fiillerle kısmen karşılanırGüçlü
AlmancaMensch, versöhnen, Erdenmenschİnsan, uzlaştırmak, topraktan varlıkİnsanın yeryüzü kökenini ve ontolojik uzlaşma kabiliyetini birden çok kavramla aktarırGüçlü
FransızcaHomme, réconcilier, assaisonnerİnsan, bağdaştırmak, çeşnilendirmekVarlığın beşerî yönünü ve iki farklı şeyin uyum içinde birleşmesini ifade ederGüçlü

المصدر Oxford Latin Dictionary, Ernout-Meillet Dictionnaire étymologique de la langue latine, Kluge Etymologisches Wörterbuch.

الوجوه والنظائر

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
Âdem (özel şahıs)İlk insan, ilk peygamber ve hilafet emanetini yüklenen muhatapMeleklerin secdeye çağrıldığı, isimlerin öğretildiği ve cennetten yeryüzüne inişin anlatıldığı bağlamlar (Bakara 2:31, 2:35, Âl-i İmrân 3:33, 3:59)
Âdem (imtihan prototipi)İblis'in düşmanlığına maruz kalan, unutabilen ve tövbe ile arınan beşer prototipiYaratılış kıssası ve şeytanın aldatışı eksenindeki uyarı ayetleri (A'râf 7:19, Tâhâ 20:115, 20:120)
Benî Âdemİnsan soyu, medeniyet kurucusu ve ahlakî mükellefiyet sahibi insan türüİnsanlığa genel hitaplar, ziynet, fıtrat misakı ve takva elbiseleri bağlamındaki evrensel çağrılar (A'râf 7:26, 7:31, 7:172, İsrâ 17:70, Yâsîn 36:60)

سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamHilafet, ismet ve cebr-ihtiyar meselesiHz. Âdem'in günahı (zelle), cennetten indirilmesi, irade özgürlüğü ve insan nev'inin meleklerden üstünlüğüBütün isimlerin öğretilmesiyle akıl ve tefekkür sahibi mükellef varlık
FıkıhEhliyet, fıtrat ve beşeriyet hukukuBenî Âdem olmaktan kaynaklanan dokunulmazlıklar (ismet-i âdemiyyet), fıtrî haklar ve mükellefiyet ehliyetiİnsan olmanın getirdiği tabii haklar ve sorumluluk alanı
TefsirKıssa tahlili ve ontolojik hilafetYeryüzünün halifesi kılınma (halîfe), toprağın yüzeyinden yaratılma ve isimlerin talimiİnsanın yeryüzü nizamını kurma ve ıslah etme yetkisi
HadisYaratılış keyfiyeti ve insanlar arası eşitlikHz. Âdem'in yeryüzünün farklı topraklarından yaratılması, insanların tarağın dişleri gibi eşit olması ve eşler arası ülfetKaynaşma, tevazu ve ontolojik eşitlik ekseni

تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniFıtrat ve tevhit misakıHalife varlıkSorumluluk üstlenme ve ilahî iradeyi temsilFarklı fıtrî temayülleri tevhit ekseninde birleştirme yeteneğiKesin
İlmiİsimlerin öğretilmesi (ta'lîm-i esmâ)Kavramsal idrak öznesiEşyayı tanıma ve bilgi üretmeParçalı bilgileri birleştirip sentez yapabilme zihniyetiKesin
SiyasiYeryüzünde nizam kurma (hilafet)Adaletli yöneticiBozgunculuğu engelleyip sulhü tesis etmeZıt toplumsal unsurları bir arada tutan uzlaştırıcı iradeGüçlü
İktisadiYeryüzü kaynaklarını imarEmeğin ve tasarrufun failiToprağı işleme ve iktisadî değer üretmeYer kabuğunun imkanlarını toplum yararına katık yapmaGüçlü

التماثل في العلوم العددية والإنسانية

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerFaz geçişi ve yüzey gerilimi (arayüz dinamiği)Farklı maddelerin sınır yüzeyinde birleşmesi (arayüz/edîm) ve heterojen bileşenlerin homojen bir çözelti veya alaşım oluşturması hareketiyle tam bir yapısal özdeşlik taşırGüçlü
Beşeri bilimlerToplumsal entegrasyon ve sözleşme (bütünleşme)Ayrı çıkarlara, tabiatlara ve sınıflara sahip bireylerin bir arada barış içinde yaşamasını sağlayan ortak hukuk ve normatif çimento işleviKesin

التضييق الخاطئ وخطر الخطأ

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiÂdem lafzını yalnızca biyolojik bir ilk ferde veya sadece sembolik bir mite hapsederek kelimenin temsil ettiği türsel zemin, yer kabuğu ile organik bağ ve uzlaşma kodlarını yok saymak
Kur'an içi daha geniş anlamYeryüzü zemininde çatışmayı değil barışı ve imarı kuracak potansiyelde yaratılan, ilahî kelamın doğrudan muhatabı olan kolektif ve ahlakî insanlık makamı
Yanlış anlamanın doğuracağı hataİnsanın yeryüzüyle olan fıtrî ve ekolojik sorumluluğunu koparmak; hilafeti kuru bir tahakküme indirgeyerek insanın yaratılışındaki zıtları uzlaştırma ve adaletle yönetme emanetini tahrif etmek

خلاصة موجَّهة لفهم القرآن

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Varlığın gayesini, insanın melekler ve evren karşısındaki müstesna konumunu, hilafet emanetini ve zıtlıkları tevhitte eritme yeteneğini izah eden temel ontolojik anahtardır
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Yaratılış kıssaları, İblis ile olan çatışma sahneleri, Benî Âdem'e hitap eden fıtrat, adalet, takva ve ahlak ilkelerini bildiren ayet kümelerinde esastır
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?İnsanı salt biyolojik bir rastlantı veya melekî saflıktan büsbütün mahrum bir şer odağı sayan aşırı uçları düzeltir; insanın yeryüzü toprağından gelip meleklerin secde ettiği bir akıl ve irade terkibi olduğunu ortaya koyar

التركيب النهائي والنموذج الرياضي

  • Somut anlamYeryüzü toprağının dış katmanı, derinin yüzeyi ve farklı gıdaları birbirine kaynaştırarak lezzet katan katık.
  • Soyut anlamZıt kutupları, farklı mizaçları ve tabiatları bir nizam dahilinde uzlaştırma, toplumsal ve ahlakî ahenk kurma.
  • Sistematik karşılıkİlahî isimlerin tecellilerini üzerinde toplayan, yer kabuğunun imkanlarını adalet ve hikmetle imar eden hilafet sistemi.
  • LaTeX modeliH=∫Ω(κ⋅T) dΩ  ⟺  ∑i=1nui→ΦΨ
  • LaTeX açıklamasıFormülde Ω yeryüzü sathını ve yer kabuğunu, T toprak ve maddî unsurları, κ ise bu unsurları birleştiren katık ve uyum katsayısını temsil eder; bunların integrali ile hilafet zemini H vücut bulur. Denklemin sağ tarafında ise ayrık ve zıt unsurların (ui), ilahî isimlerin talimi ve hilafet fonksiyonu (Φ) aracılığıyla tevhidi ve ahenkli bir ontolojik bütünlüğe (Ψ) dönüşmesi modellenmiştir.
النسخة النصية (لأدوات الذكاء الاصطناعي)فهرس الجذور حسب الحروف: ا