هون

اختصارات لوحة المفاتيح

البحث
/
ملاحظة جديدة
n
الآية السابقة / التالية
[ ]
وضع القراءة
f
وضع الشبكة
g
كون القرآن
e
إغلاق / رجوع
Esc
تخطَّ الشبكة

شبكة الجذر

شبكة الجذر: ه-و-نالصيغ: ١٢ · الجذور المجاورة: ٥١ · الآيات: ٢٦ · السور: ١٩؛ المحتوى نفسه مسرود في بطاقات «الصيغ» و«الجذور المجاورة» و«الآيات».حددأذيهَيِّنٌهونعذبالْمُهِينِهزأهُونٍأَهَانَنِأَهْوَنُكفروريهَوْنًادببأخذمُهِينٌغير

الجذرالصيغ ١٢الآيات ٢٦السور ١٩المجاورة ٥١

▶ افتح الشبكة (ثلاثية الأبعاد)

هون

ه - و - ن

جذر
  • الورود: ٢٦
  • الآيات: ٢٦
  • الصيغ: ١٢
  • المعاجم: ١١

Düzlük demektir. “Kevn” tepe demektir. “Beyn” çukur demektir. “Huve” o demektir. Gaybi gösterir. İhane ilgisizlik, uzaklaştırma anlamlarına gelir.المزيد ›

ملاحظاتي

المعاجم(١١)

★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية

Düzlük demektir. “Kevn” tepe demektir. “Beyn” çukur demektir. “Huve” o demektir. Gaybi gösterir. İhane ilgisizlik, uzaklaştırma anlamlarına gelir.

كتاب العين

الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٣٬٢٦٢
باب الهاء والنون ووايء معهما ه ن و، ه و ن، و ه ن ، ن و ه، ن ه ي، ه ن ي، ه ن أ، أ ه ن، ن ه أ مستعملات هنو: هنٌ: كلمة يُكنّى بها عن اسم الإنسان، تقول: أتاني هنٌ، والأنثى: هَنَهْ إذا وقفت عندها، فإذا وصلت قلت: هذه هَنَةٌ مقبلةٌ، ومن العرب من يسكن نونَ هَنٍ، فيقول: هَنْتٌ. ويقال: في فلان هناةٌ، أي خلال من الشر، وتقول العرب: هذا هنوك. هون: الهَوْنٌ: مصدر الهَيِّن في معنى السّكينة والوقار تقول: هو يمشي
اقرأ المدخل كاملًا

الصحاح

الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٦١٧
الهوْنُ: السكينةُ والوقار. وفلان يمشي على الأرض هَوْناً. والهَونُ: مصدر هانَ عليه الشيء، أي خفَّ. وهَوَّنَهُ الله عليه، أي سهَّله وخفَّفه. وشيءٌ هَيِّنٌ، على فَيْعَلٍ، أي سهلٌ. وهَيْنٌ مخفَّفٌ، والجمع أهْوِناءُ. وقوم هَيْنون لَيْنونَ. والهون بالضم: الهَوانُ. وأهانَهُ: استخفَّ به، والاسم الهَوانُ والمَهانَةُ. يقال: رجلٌ فيه مَهانَةٌ، أي ذُلٌّ وضعفٌ. واستهانَ به وتهاونَ به: استحقره. وقوله: ولا
اقرأ المدخل كاملًا

مقاييس اللغة

ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٧٬٤٨٤
(باب الهاء والواو وما يثلثهما) (هوي) الهاء والواو والياء: أصلٌ صحيح يدلُّ على خُلُوٍّ وسقوط. أصله الهواء بين الأرض والسماء، سمِّي لخلوِّه. قالوا: وكلُّ خالٍ هواء. قال الله تعالى: ﴿وأفْئِدَتُهُمْ هَوَاءٌ﴾ [إبراهيم 43]، أي خاليةٌ لا تَعِي شيئاً، ثمَّ قال زُهير: كأنَّ الرَّحْلَ منها فوقَ صَعلٍ *** من الظِّلْمان جؤجؤهُ هواءُ([1]) ويقال هَوَى الشّيءُ يَهوِي: سقط. وهاويةُ([2]): جهنم؛ لأنَّ الكافِر
اقرأ المدخل كاملًا

أساس البلاغة

الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٥٧٨
ه و ن هان عليه ذلك‏:‏ سهل وهو يهون عليه‏.‏ وفي مثل ‏"‏ هان على الأملس ما لاقى الدّبر ‏"‏ وهوّنته عليه تهويناً وما أهونه عليه‏!‏ وشيء هيّنٌ‏:‏ حقير و ‏"‏ أهون من قعيس على عمّته ‏"‏ وأهانه إهانة وهان هوانا وهُوناً وتهاونت به واستهنت به استهانةً‏.‏ وهو ‏"‏ يمشي هوناً ‏"‏‏.‏ و ‏"‏ أحبب حبيبك هوناً ما ‏"‏‏.‏ وجاء على هونه وهينته وامش على هينتك‏.‏ ورجلٌ هينٌ وهينٌ‏:‏ وقور ساكن‏.‏ و ‏"‏ إذا عز
اقرأ المدخل كاملًا

لسان العرب

ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٧٬١٧٩
الهُونُ: الخِزْيُ. وفي التنزيل العزيز: فأَخَذَتْهُمْ صاعقةُ العذاب الهُونِ؛ أَي ذي الخزي. والهُونُ، بالضم: الهَوَانُ. والهُونُ والهَوانُ: نقيض العِزِّ، هانَ يَهُونُ هَواناً، وهو هَيْنٌ وأَهْوَنُ. وفي التنزيل العزيز: وهو أَهْوَنُ عليه؛ أَي كل ذلك هَيِّنٌ على الله، وليست للمفاضلة لأَنه ليس شيءٌ أَيْسَرَ عليه من غيره، وقيل: الهاء هنا راجعة إلى الإنسان، ومعناه أَن البعث أَهونُ على الإنسان من إنشائه،
رابط المدخل

الهُونُ: الخِزْيُ. وفي التنزيل العزيز: فأَخَذَتْهُمْ صاعقةُ العذاب الهُونِ؛ أَي ذي الخزي. والهُونُ، بالضم: الهَوَانُ. والهُونُ والهَوانُ: نقيض العِزِّ، هانَ يَهُونُ هَواناً، وهو هَيْنٌ وأَهْوَنُ. وفي التنزيل العزيز: وهو أَهْوَنُ عليه؛ أَي كل ذلك هَيِّنٌ على الله، وليست للمفاضلة لأَنه ليس شيءٌ أَيْسَرَ عليه من غيره، وقيل: الهاء هنا راجعة إلى الإنسان، ومعناه أَن البعث أَهونُ على الإنسان من إنشائه، لأَنه يقاسي في النَّشْءِ ما لا يقاسيه في الإعادة والبعث؛ ومثل ذلك قول الشاعر: لَعَمْرُك ما أَدْري، وإني لأَوْجَلُ، على أَيِّنا تَعْدُو المَنِيَّةُ أَوَّلُ وأَهانه وهَوَّنه واسْتَهانَ به وتَهاوَنَ بهِ: استخفَّ به، والاسم الهَوَانُ والمَهانة. ورجل فيه مَهانة أَي ذُلٍّ وضعف. قال ابن بري: المَهانةُ من الهَوانِ، مَفْعَلة منه وميمها زائدة. والمَهانة من الحَقارة: فَعالة مصدر مَهُنَ مَهانة إذا كان حقيراً. وفي الحديث: ليس بالجافي ولا المَهين؛ يروى بفتح الميم وضمها، فالفتح من المَهانة، وقد تقدَّم في مَهَنَ، والضم من الإِهانة الاستخفافِ بالشيء والاستحقار، والاسم الهَوانُ، وهذا موضعه. واسْتَهانَ به وتَهاوَنَ به: استحقره؛ وقوله: ولا تُهِينَ الفقيرَ، عَلَّكَ أَن تَرْكَعَ يوماً، والدَّهْرُ قد رَفَعَهْ أَراد: لا تُهِينَنْ، فحذف النونَ الخفيفة لما استقبلها ساكنٌ. والهَوْنُ: مصدر هانَ عليه الشيءُ أَي خَفَّ. وهَوَّنه الله عليه أَي سهَّله وخففه. وشيءٌ هَيِّنٌ، على فَيْعِلٍ أَي سهل، وهَيْنٌ، مخفف، والجمع أَهْوِناءُ كما قالوا شيءٌ وأَشيئاءُ على أَفْعِلاءَ؛ قال ابن بري: أَشيئاء لم تنطق بها العرب وإنما نطقت بأَشياء فقال بعضهم: أَصله أَشيئاء، فحذفت الهمزة تخفيفاً، وقال الخليل: أَصله شَيْئاء في فَعْلاء ثم قدِّمت الهمزة التي هي لام فصارت أَشياء، ووزنها الآن لَفْعاء؛ وقال بعضهم: الهَوْنُ والهُونُ واحد، وقيل: الهُونُ الهَوانُ والهَوْنُ الرِّفق؛ وأَنشد:مررتُ على الوَدِيعةِ، ذاتَ يومٍ، تَهادَى في رِداء المِرْطِ هَوْنا وقال امرؤ القيس: تَمِيلُ عليه هُونَةٌ غيرُ مِعْطالِ قال: هُونة ضعيفة من خِلْقتها لا تكون غليظة كأَنها رجل، وروى غيره: هَوْنة أَي مُطاوعة؛ وقال جَنْدَلٌ الطُّهَويّ: داوَيْتُهم من زَمَنٍ إلى زَمَنْ، دَواءَ بُقْيا بالرُّقَى وبالهُوَنْ، وبالهُوَيْنا دائباً فلم أُوَنْ بالهْوَن، يريد: بالتسكين والصلح ابن الأَعرابي: هَيِّنٌ بَيِّنُ الهُونِ. ابن شميل: إنه ليَهُونُ عليَّ هَوْناً وهَواناً. الفراء في قوله تعالى: أَيُمْسِكُه على هُون؛ قال: الهُونُ في لغة قريش الهَوان، قال: وبعض بني تميم يجعل الهُونَ مصدراً للشيء الهَيِّنِ، قال: وقال الكسائي سمعت العرب تقول إن كُنْت لقليل هَوْنِ المؤُونة مُذ اليوم، قال: وقد سمعت الهَوانَ في مثل هذا المعنى؛ قال رجل من العرب لبعير له: ما به بأْسٌ غيرُ هَوانِه، يقول: إنه خفيف الثمن. وإذا قالت العرب: أَقْبَلَ يَمْشي على هَوْنِه، لم يقولوه إلا بالفتح؛ قال الله عز وجل: الذين يَمْشُون على الأَرض هَوْناً؛ قال عكرمة ومجاهد: بالسكينة والوقار؛ وقال الكميت:شُمٌّ مَهاوِينُ أَبْدانِ الجَزُورِ، مَخا مِيصُ العَشيّات، لا خُورٌ ولا قُزُمُ قال ابن سيده: يجوز أَن يكون مهاوين جمع مهْوَنٍ، ومذهب سيبويه أَنه جمع مِهْوانٍ. ورجل هَيِّنٌ وهَيْنٌ، والجمع أَهْوِناءٌ، وشيءٌ هَوْنٌ: حقير. قال ابن بري: الهَوْن هَوانُ الشيءِ الحقير الهَيِّنِ الذي لا كرامة له. وتقول: أَهَنْتُ فلاناً وتَهاوَنْتُ به واستَهْنتُ به. والهُونُ: الهَوانُ والشِّدَّة. أَصابه هُونٌ شديد أَي شدة ومضَرَّة وعَوَزٌ؛ قالت الخنساء: تُهِينُ النفوسَ وهُون النُّفوسْ تريد: إهانة النفوس: ابن بري: الهُون، بالضم، الهَوان؛ قال ذو الإصبع: اذهَبْ إليك، فما أُمِّي براعِيةٍ ترْعَى المَخاضَ، ولا أُغضِي على الهُونِ ويقال: إنه لَهَوْنٌ من الخيل، والأُنثى هَوْنة، إذا كان مِطْواعاً سَلِساً. والهَوْنُ والهُوَيْنا: التُّؤَدة والرِّفْق والسكينة والوقار. رجل هَيِّن وهَيْن، والجمع هَيْنونَ؛ ومنه: قوم هَيْنُونَ لَيْنُونَ؛ قال ابن سيده: وتسليمه يشهد أَنه فَيْعِلٌ. وفلان يمشي على الأَرض هََوْناً؛ الهَوْن: مصدر الهَيِّن في معنى السكينة والوقار. قال ابن بري: الهَوْنُ الرِّفق؛ قال الشاعر: هَوْنَكُما لايَرُدُّ الدَّهْرُ ما فاتا، لا تَهْلِكا أَسَفاً في إثْرِ من ماتا وفي صفته، صلى الله عليه وسلم: يَمْشي هَوْناً؛ الهَوْن: الرِّفْق واللِّين والتثبت، وفي رواية: كان يمشي الهُوَيْنا، تصغير الهُونَى تأنيث الأَهْوَن، وهو من الأَّوَّل، وفرَق بعضُهم بين الهَيِّن والهَيْن فقال: الهَيِّن من الهِوان، والهَيْنُ من اللِّين. وامرأَة هَوْنة وهُونة؛ الأَخيرة عن أَبي عبيدة: مُتَّئِدَة؛ أَنشد ثعلب: تَنُوءُ بمَتْنَيها الرَّوابي وهَوْنَةٌ، على الأَرضِ، جَمَّاءُ العظامِ لَعُوبُ وتَكَلَّم علي هِينَتِه أَي رِسْله. وفي الحديث: أَنه سار على هِينَتِه أَي على عادته في السُّكون والرِّفق. يقال: امش على هينتك أَي على رِسْلك. وجاء عن على، عليه السلام: أَحْبِبْ حَبيبك هَوْناً مّا أَي حبّاً مُقْتَصِداً لا إفراط فيه، وإضافة ما إليه تُفيدُ التقليل، يعني لا تُسْرِف في الحُبّ والبُغْض، فعسى أَن يصيرَ الحبيب بَغيضاً والبَغِيض حبيباً، فلا تكون قد أَسرفت في الحُب فتندمَ، ولا في البُغْض فتستَحْيي. وتقول: تكَلَّمْ على هِينَتك. ورجل هَيِّن لَيِّن وهَيْن لَيْن. شمر: الهَوْن الرِّفْق والدَّعَة. وقال في تفسير حديث علي، عليه السلام: يقول لا تُفْرِطْ في حُبّه ولا في بغضه. ويقال: أَخذ أَمرَه بالهُونى، تأنيث الأَهْون، وأَخذ فيه بالهُوَيْنا، وإنك لَتَعْمِد للهُوَيْنا من أَمرك لأَهْونه، وإنه ليَأْخذ في أَمره بالهَوْن أَي بالأَهْوَن. ابن الأَعرابي: العرب تمدح بالهَيْن اللَّيْن، مخفف، وتذم بالهَيّن اللَّيّن، مثقل. وقال النبي، صلى الله عليه وسلم: المُسلِمُون هَيْنُونَ لَيْنُونَ، جعله مدحاً لهم. وقال غير ابن الأَعرابي: هَيِّن وهَيْن ولَيِّن ولَيْن بمعنى واحد، والأَصل هَيِّن، فخفف فقيل هَيْن، وهَيّن، فَيْعِل من الهَوْن، وهو السكينة والوقار والسهولة، وعينه واو. وشيءٌ هَيِّن وهَيْن أَي سهل. وفي حديث عمر، رضي الله عنه: النساء ثلاث فهَيْنة لَيْنة عفِيفة. وفي النوادر: هُنْ عندي اليومَ، واخْفِض عندي اليومَ، وأَرِحْ عندي، وارْفَهْ عندي، واستَرْفِهْ عندي، ورَفِّهْ عندي، وأَنْفِهْ عندي، واسْتَنفِهْ عندي؛ وتفسيره أَقم عندي واسترح واسْتَجِمَّ؛ هُنْ من الهَوْن وهو الرفق والدَّعة والسكون. وأَهُوَنُ: اسمُ يومِ الاثنين في الجاهلية؛ قال بعض شعراء الجاهلية: أُؤَمِّلُ أَن أَعِيشَ، وأَنَّ يَوْمِي بأَوَّلَ أَو بأَهْونَ أَو جُبارِ أَو التالي دُبارٍ أَم فيوْمي بمُؤنِسٍ أَو عَروُبة أَو شِيارِ قال ابن بري: ويقال ليوم الاثنين أَيضاً أَوْهَدُ من الوَهْدة، وهي الانحطاط لانخفاض العدد من الأَول إلى الثاني. والأَهْوَنُ: اسم رجل. وما أَدري أَيُّ الهُون هو أَي أَيُّ الخلق. قال ابن سيده: والزاي أأَوالهُونُ: أَبو قبيلة، وهو الهُونُ بن خزيمة بن مُدْرِكة ابن إلْياس بن مُضَرَ أَخو القارة. وقال أَبو طالب: الهَوْنُ والهُونُ جميعاً ابن خُزيمة بن مدركة بن ذات القارة أَتْيَغَ بنِ الهُون بن خزيمة (* قوله «مدركة بن ذات القارة أتيغ بن الهون إلخ» هكذا في الأصل). سموا قارَة لأَن هَرير بن الحرث قال لغوثِ بن كعب حين أَراد أَن يُفَرِّقَ بين أَتْيغ: دَعْنا قارةً واحدةً، فمن يومئذ سُمُّوا قارة؛ ابن الكلبي: أَراد يَعْمَرُ الشَّدَّاخُ أَن يُفَرِّقَ بُطونَ الهُون في بُطون كنانة، فقال رجل من الهُون: دَعُونا قارةً لا تُنْفِرُونا فنَجْفُلَ، مثلَما جفَلَ الظَّليمُ (* قوله «فنجفل مثل ما جفل الظليم» هكذا في الأصل، والذي أورده المصنف وصاحب الصحاح في مادة قول وكذا الميداني في مجمع الأمثال: فنجفل مثل إجفال الظليم) المُفَضَّلُ الضَّبِّيُّ: القارة بنو الهُون. والهاوَن (* قوله «والهاون إلخ» عبارة التكملة ابن دريد: الهاوون أي بواوين الأولى مضمومة الذي يدق به عربي صحيح. ولا يقال هاون أي بفتح الواو لأنه ليس في كلام العرب إسم على فاعل بعد الألف واو. قال ابو زيد في الهاوون إنه سمعه من أناس ولم يجئ به غيره. وقال الفراء في كتابه البهي: وتقول لهذا الهاون الذي يدق به الهاوون بواوين). والهاوُنُ والهاوُون، فارسي معرب: هذا الذي يُدَقُّ فيه؛ قيل: كان أَصله هاوُون لأَن جمعه هَوَاوينُ مثل قانون وقَوَانين، فحذفوا منه الواو الثانية استثقالاً وفتحوا الأُولى، لأَنه ليس في كلامهم فاعُلٌ بضم العين. والمُهْوَئِنُّ: الوَطِيءُ من الأَرض نحو الهَجْلِ والغائط والوادي، وجمعه مُهْوَئِنَّاتٌ.

القاموس المحيط

الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٥٢٩
* ه و ن * * الهَوْنُ * السكينة والوقار وفلان يمشي على الأرض * هَوْناً * و * الهَوْنُ * أيضا مصدر * هَانَ * عليه الشيء يهون أي خَفَّ و * هَوَّنَهُ * الله عليه * تَهْوِيناً * سهَّلَه وخَفَّفه وشيء * هَيِّنٌ * أي سهل و * هَيْنٌ * مخفف وقوم * هَيْنُونَ * لينون و * الهُونُ * بالضم الهوان و * أَهَانَهُ * استخف به والاسم * الهَوَانُ * و * المَهَانَةُ * يقال رجل فيه مَهَانة أي ذل وضعف و * اسْتَهَانَ * به
اقرأ المدخل كاملًا

تاج العروس

الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٧٬٦٦٩
: ( *!هانَ ) *!يَهُونُ ( *!هُوناً ، بالضَّمِّ ، *!وهَواناً *!ومَهانَةً : ذَلَّ ) ؛ ) قالَ ذُو الإصْبَع : اذهَبْ إليك فما أُمِّي براعِيةٍ تَرْعَى المَخاضَ ولا أُغْضِي على *!الهُون ِوقيلَ : الهَوانُ *!والمَهانَةُ : اسْمانِ . وقالَ ابنُ بَرِّي : المَهانَةُ مَفْعَلَةٌ مِن *!الهَوَانِ ، والمِيمُ زائِدَةٌ والمُهانَةُ مِن الحَقارَةِ فَعالَةٌ والمِيمُ أَصْليَّة ، وقد تقدَّمَ وبها رُوِي الحدِيثُ : (
اقرأ المدخل كاملًا

معجم لين

إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٥٢٦
هَانَ 1 هَانَ ذ , inf. n. هَوَانٌ and هُونٌ (Msb, K) and مَهَانَةٌ, (K,) He, or it, was, or became, low, base, vile, abject, mean, paltry, contemptible, despicable, ignominious, inglorious, and weak; syn. ذَلَّ, (Msb, K,) and حَقُرَ, (Msb,) and ضَعُفَ. (TA.) ― -b2- هَانَ عَلَيْهِ [It was of light estimation to him] It (a thing) was [easy and] light to him. (TA.) ― -b3- هَانَ also, He, or it, was,
اقرأ المدخل كاملًا

قاموس سالمون

هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٢٬١٩٥
هَانَ هَانَ ( w ) U ( n. ac. هَوْن 1 ) a. [ 'Ala ], Was light, easy for. b. ( n. ac. هُوْن 3 , مَهَانَة مَهَانَة [ 17tA ] , هَُوَان [ هَوَاْن 22 , 24 ]) a. [ 'Ala ], Was despised, scorned by. c. ( n. ac. هَوْن 1 ), Rested, kept quiet. هَوَّنَ هَوَّنَ II a. [ acc. & 'Ala ], Made easy, facilitated, lightened for. b. Despised, scorned. هَاْوَنَ هَاْوَنَ III , a. Indulged. أَهْوَنَ
اقرأ المدخل كاملًا

كتاب الله

مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٢١٬٨٢٦
هون هَانَ - يَهُوْنُ - هُوْن - هَوْن - هَوْنَاً - هَيِّن - أهْوَن - أَهَانَ - يُهِيْنُ - مُهِيْن - مُهَان هَانَ - يَهُوْنُ + الكائن أو الأمر: يضعف وتقل قدرته وأثره هَانَ - يَهُوْنُ + الكائن: يضعف وتقل قدرته على الفعل والأثر: يصبح غير ذي حيلة ولا يعتد به: يصبح حقيراً ذليلاً هَانَ - يَهُوْنُ + الأمر: يضعف وتقل قدرته على الفعل والأثر: يصير سهل
اقرأ المدخل كاملًا

الصيغ(١٢)

الجذور المجاورةالمجاورة: ٥١ (الإجمالي: ١٧١)

الترتيب: مدى قوة اجتماع الجذرين في الآية نفسها مقارنةً بالمصادفة (نسبة الأرجحية لدنينغ). يُذكر عدد الآيات المشتركة في كل سطر. الأدوات مخفية افتراضيًا.
  1. عذب

    الآيات المشتركة: ١٩ · Su yosunudur

  2. كفر

    الآيات المشتركة: ٨ · Hufre, çukur demektir

  3. عتد

    الآيات المشتركة: ٢ · Hazırladık

  4. دبب

    الآيات المشتركة: ٢ · Böcek demektir

  5. حدد

    الآيات المشتركة: ٢ · Hadid demir demektir

  6. أذي

    الآيات المشتركة: ٢ · Başta saçlar arasında kepeklenmeyi yapan hastalığın adıdır

  7. أخذ

    الآيات المشتركة: ٥ · İhaze göl gibi suyun toplandığı yer yani birikintidir veya…

  8. شري

    الآيات المشتركة: ٢ · Satın aldılar

  9. وري

    الآيات المشتركة: ٢ · Arka

  10. هزأ

    الآيات المشتركة: ٢ · (he ze e) (Hezy) hezv kılıç yarası, hezeyan, hastanın…

  11. عدد

    الآيات المشتركة: ٢ · İdad toplayıcılık zamanında meyve toplayanların aşiret…

  12. غير

    الآيات المشتركة: ٣ · Ğayr, Ğayr dışında demektir

الآيات التي ورد فيها(٢٦)

  1. … مِنْ عِبَادِهِ فَبَاءُوا بِغَضَبٍ عَلَى غَضَبٍ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُهِينٌ

    Basitleştiren

  2. وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدَادُوا إِثْمًا وَلَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ

    Basitleştiren

  3. وَمَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيهَا وَلَهُ عَذَابٌ مُهِينٌ

    Basitleştiren

  4. وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا فَأُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ

    Basitleştiren

  5. وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَيَتَّخِذَهَا هُزُوًا أُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ

    Basitleştiren

  6. وَإِذَا عَلِمَ مِنْ آيَاتِنَا شَيْئًا اتَّخَذَهَا هُزُوًا أُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ

    Basitleştiren

  7. إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ كُبِتُوا كَمَا كُبِتَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَقَدْ أَنْزَلْنَا آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُهِينٌ

    Basitleştiren

  8. اتَّخَذُوا أَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ فَلَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ

    Basitleştiren

تحليل الجذر

تعريف الجذر والخلاصة

AlanDeğer
Kökهون
YapıÜçlü kök
Özel DurumEcvef (orta harfi illetli: و)
Bağlamsal Yakın Köklerذلل, ضعف, سهل, سكن
Zıt Kökعزز
Çekirdek Özet 1Bir varlığın, ağırlığın veya direncin hafiflemesi, zorluğun ve sertliğin düşmesi, yatışma
Çekirdek Özet 2Kibir ve taşkınlığın zıddı olarak vakar ve tevazu; azap ve muamelede ise kibri kıran rüsvaylık ve zillet
Çekirdek Özet 3Varlık hiyerarşisinde sürtünmesiz kolaylık ile değer yitimine uğratıcı alçaltma arasındaki çift kutuplu denge
Kritik Hata RiskiKökü yalnızca ahlaki bir aşağılama veya hakaret sayarak, ilahi yaratıştaki zahmetsizlik ve mümin tavrındaki vakar anlamlarını gözden kaçırmak

التحليل الثنائي

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
هوBoşluk, düşüş, yerçekimine kapılma, aşağı doğru iniş ve hafifleme; هوي kökündeki düşme ve meyil, هور kökündeki yıkılma ve çökme, هود kökündeki yumuşak hareket ve sükûnet çekirdeğin ortak hareket zeminini kurar.نÇekirdeğin temsil ettiği aşağı doğru iniş ve gevşeme hareketine süreklilik, durağanlık ve belirgin bir vasıf hali eklenerek; direncin tamamen kalkması, işin zahmetsiz ve hafif hale gelmesi yahut kadrin düşürülerek zelil kılınması anlamı belirginleşmiştir.

التحليل التصويري للحروف

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
هKollarını kaldırmış insanOrtaya çıkma, nefes alma, dikkat çekme ve varlığın görünür olması
وÇengel, çadır kazığıBağlama, bitiştirme, sabit bir zemine iliştirme
نFiliz, balık, tohumCanlılık, akış, süreklilik, içsel yatışma ve yayılma
هونOrtaya çıkan varlığın (ه) bir zemine bağlanıp yumuşatılarak (و) sürekli ve dingin bir akışa veya aşağı yönlü bir alçalışa kavuşması (ن); gerilimin boşalarak ağırlığın ve direncin ortadan kalkması hareketi.

الاستعمال التاريخي والمبكر

AlanVeri
İlk fiziksel anlamSert maddeleri dövüp ufalamaya yarayan havan aracının adı (el-hâvûn); cismâni ağırlığın ve direncin kırılarak nesnenin ufalanması, yürüyüşte ayakları sert vurmayıp sükûnetle adım atma.
Cahiliye şiiri kullanımıVeri bulunamadı
Erken Arapça kullanımKlasik rivayet ve darb-ı mesellerde sevgi ve ilişkide ifrattan kaçınmayı anlatan أَحْبِبْ حَبِيبَكَ هَوْنًا مَا ifadesi ile bir kimsenin ağırbaşlı ve telaşsız hareketini bildiren تَمْشِي عَلَى هِينَتِكَ kullanımı; ayrıca boyun eğme gerekliliğini vurgulayan إِذَا عَزَّ أَخُوكَ فَهُنْ meseli.

المصدر Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha, Asās al-Balāgha, Kitābü’l-ʿAyn.

الطبقة الاشتقاقية السامية

Arapça هون kökü, Semitik diller ailesinde hafiflik, kolaylık, sükûnet ve değerin aşağı çekilmesi ekseninde semantik süreklilik gösterir. İbranicede hōn (הוֹן) biçimi, cümlenin kurulumuna göre "kolaylık, zahmetsizlik sağlayan imkân, servet, yeterlilik" anlamlarına kaymış, nesnenin kişiye yük getirmemesi boyutu öne çıkmıştır. Süryanicede hawnā (ܗܘܢܐ) kelimesi "akıl, idrak, teenni, ölçülülük ve yatışmış zihin" manasını kazanarak kökün "telaşsızlık, vakar ve sakinlik" nüansını muhafaza etmiştir. Arapçada ise kök iki temel kola ayrılarak derinleşmiştir: Birinci kol, dirençsizliği ve zahmetsizliği ifade eden kolaylık ve ağırbaşlılık (hevn, heyyin); ikinci kol ise değer, izzet ve itibarın aşağı çekilmesini bildiren rüsvaylık ve zillet (hevân, hûn) anlamıdır.

درجة الثقة Güçlü

المصدر Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, Payne Smith Syriac Dictionary, Maqāyīs al-Lugha.

التحليل الاشتقاقي

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönهون ve وهن ses kaymasıهون kökünde direncin düşmesi kolaylık ve değer yitimini doğururken, harf permütasyonu olan وهن kökünde fiziksel veya iradi güçsüzlük öne çıkar.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice hōn ve Süryanice hawnāİbranicede mülk ve yeterliliğin getirdiği zahmetsizlik; Süryanicede aklî sükûnet ve teenni; Arapçada ise sükûnet, kolaylık ve zillet ayrışması.Güçlü
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik hafiflik ve alçalma kökleriAğırlığın çekilmesi, yerçekimine direnç göstermeme ve yatışma bildiren ilksel kök formlarıyla semantik paralellik taşır.Muhtemel

المصدر David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques, Brown-Driver-Briggs, Lisān al-ʿArab.

الجذور الشقيقة (التقاليب)

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
هونAnlamlıKolaylık, vakar, zilletDirencin kırılmasıyla işin kolaylaşması yahut kibrin kırılarak alçaltılmasıHedef kök; Kur'an'da geçer.
هنوAnlamlıİma, kinaye, belirsiz nesneAçıkça söylenmek istenmeyen bir nesneye veya duruma işaret etmeKur'an'da geçmez.
وهنAnlamlıZayıflık, gevşeklikKemikte, bedende veya azimde ortaya çıkan güç ve direnç kaybıÇekirdeğin güçsüzlük yönü; Kur'an'da geçer.
ونهKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıKur'an'da geçmez.
نهوAnlamlıMenetmek, son vermek, akılBir şeyin son sınırına ulaşması, kötülüğü durdurma ve alıkoymaKökün son harfi illetlidir; Kur'an'da geçer.
نوهAnlamlıYükseltmek, anmakSesi veya şöhreti yukarı kaldırma, dikkat çekici kılmaHedef kökün zıddı yönde yükselme; Kur'an'da geçmez.

الجذور المجاورة والجذر المضاد

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
هونMerkezKolaylık, vakar, alçalmaAğırlık ve direncin kalkmasıyla ortaya çıkan zahmetsizlik veya rüsvaylıkÇift kutuplu kök olup bir yönde sükûnet, diğer yönde zillet bildirir.
ذللKomşuBoyun eğme, itaatذلل kökünde iradenin kırılıp ram olması esasken, هون kökünde değerin ve ağırlığın sıfırlanması öne çıkar.Dış etkiyle uysallaştırma ve tabiyete sokma vurgusu taşır.
ضعفKomşuGüç yetersizliğiضعف kudret ve kuvvetin eksikliğidir; هون ise kudret eksikliğinden ziyade itibar kaybı veya zahmetsizlik halidir.Varlığın yapısal veya işlevsel takatsizliğini gösterir.
سهلKomşuDüzlük, engelsizlikسهل zeminin veya yolun pürüzsüzlüğünü anlatırken, هون sürecin veya nesnenin yük teşkil etmemesini bildirir.Fiziksel engebenin olmaması kökeninden türemiştir.
سكنKomşuHareketsizlik, durulmaسكن hareketin durmasıdır; هون yürüyüş ve tavırda taşkınlığın bulunmamasıdır.Çalkantının bitip durağan hale gelinmesini hedefler.
عززZıtGüç, üstünlük, değerعزز mağlup edilemez güç ve erişilmez paye iken, هون erişilmesi basit olma veya değersizleştirilmedir.Hem izzet hem kudret bakımından kökün doğrudan karşıtıdır.

مقابلات المعنى في لغات أخرى

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaهونKolaylık, vakar, zilletKendi içinde hem telaşsız asaleti hem de alçaltıcı aşağılanmayı barındıran çift yönlü yapı.Kesin
LatinceFacilis, humilisKolay, alçakgönüllü, aşağıFacilis kökün zahmetsizlik ve kolaylık tarafını; humilis yere yakınlık, tevazu ve alçalma tarafını karşılar.Güçlü
İngilizceEasy, gentle, humiliation, abasementKolay, ağırbaşlı, aşağılama, itibar kaybıTek bir İngilizce kelime kökün hem sükûnetini hem rüsvay edici ceza boyutunu aynı anda kuşatamaz.Güçlü
AlmancaLeicht, gelassen, Demütigung, SchmachKolay, dingin, küçük düşürme, zilletGelassenheit ve Leichtigkeit vakarlı kolaylığı; Schmach ve Erniedrigung kibri kıran azabı anlatır.Güçlü
FransızcaFacile, posé, humiliation, avilissementKolay, ağırbaşlı, zillet, itibarsızlaşmaPosé yürüyüşteki teenniyi, avilissement ise varlığın kıymetsizleştirilmesini ifade eder.Güçlü

المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Dictionnaire Littré.

الوجوه والنظائر

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
هَوْنًاVakar, sükûnet, taşkınlıktan uzak yürüyüşRahman’ın kullarının yeryüzündeki kibirsiz ve mutedil tavrı bağlamında; Furkān 25:63.
هَيِّنٌ / أَهْوَنُZahmetsizlik, güç yetirme kolaylığıAllah Teâlâ için yaratmanın ve diriltmenin mutlak surette külfetsiz oluşu bağlamında; Meryem 19:9, Meryem 19:21, Rûm 30:27.
هَيِّنًاHafife alma, önemsiz saymaİftirayı ve günahı dile dolarken vebalini basite indirgeme bağlamında; Nûr 24:15.
هُونٍUtanç, eziklik, içe sinmeyen kabullenişCahiliye döneminde kız çocuğu müjdesi alan babanın hissettiği toplumsal zillet bağlamında; Nahl 16:59.
الْهُونِKibri kırıcı, rüsvay edici azapYeryüzünde haksız yere büyüklük taslayanların göreceği ceza vasfı olarak; En'âm 6:93, Fussilet 41:17, Ahkāf 46:20.
مُهِينٌ / مُهِينًا / الْمُهِينِİtibarsızlaştırıcı, haysiyet kırıcıKâfirlerin, münafıkların ve alaycıların kibrine mukabele eden ceza nitelemesi olarak; Bakara 2:90, Nisâ 4:14, Nisâ 4:37, Hac 22:57, Lokmân 31:6.
أَهَانَنِ / يُهِنِ / مُهَانًاHakir kılınma, değerden düşürülmeİlahi ikramın kesilmesini aşağılanma sanan insan yanılgısı veya kâfirin zelil kalışı; Furkān 25:69, Hac 22:18, Fecr 89:16.

سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamAzap türleri ve ilahi fiillerCehennem azabının sadece cismani elem (elîm) değil, kibri kırmaya yönelik psikolojik zillet (mühîn) içermesi; ayrıca diriltmenin Allah'a "daha ehven" gelmesi nitelemesinin tenzihe aykırı düşmeyecek şekilde beşer idrakine hitap olarak yorumlanması.Kibrin zıddı olan mahviyet ve ilahi kudret karşısında külfetsizlik.
FıkıhMukaddesata saygı ve ceza hukukuDinin şeâirine karşı "istihâne" (hafife alma ve tahkir) göstermenin küfür sayılıp sayılmayacağı; had ve tazir cezalarında suçlunun insanlık onurunun büsbütün mühîn kılınmaması esası.Değersizleştirme fiilinin hukuki ve itikadi sorumluluğu.
TefsirKarakter inşası ve ahlakFurkān suresindeki "meşyün hevnen" nitelemesinde vakar ile yapmacık eziklik arasındaki farkın tefsir edilmesi; müminin yürüyüşünün zayıflık değil, dingin bir asalet oluşu.Aşırılıktan arınmış tabii tevazu.
HadisAhlak ve beşeri ilişkilerİnsan ilişkilerinde sevgiyi ve öfkeyi ölçülü tutmayı öğütleyen "hevnen mâ" buyruğu ile müminin yumuşak huyluluğunu bildiren "heyyin leyyin" nitelemeleri.Duygusal ve davranışsal teenni, kabalıktan uzaklık.

تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniUluhiyet-ubudiyet ilişkisiMahviyet ve kulluk bilinciKibrin tasfiyesiKulun Allah karşısında benliğini iddiadan arındırması ve haddini bilerek sükûnete ermesi.Kesin
İlmiYöntem ve anlama usulüBasite indirgemeden kaçınmaNüansın muhafazasıCiddi hakikatleri "heyyin" sayıp hafife almanın bilişsel körlük ve cehalet üretmesini engelleme.Güçlü
SiyasiOtorite ve kamu hukukuİstihkâr ve tahkirin önlenmesiHukuki korunmaYönetilenlerin onurunun korunması; tebaa veya vatandaşın sistem eliyle zelil ve mühîn kılınmasının yasaklanması.Güçlü
İktisadiMülkiyet ve değer nazariyesiİsraf ve debdebenin zıddı sadelikMali denge ve itidalTüketimde aşırı gösterişten kaçınarak harcamaları zahmetsiz, sade ve mutedil bir çizgide yürütme.Muhtemel

التماثل في العلوم العددية والإنسانية

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerEn az direnç ilkesi ve potansiyel enerjinin minimize edilmesiFiziksel sistemlerin kendiliğinden en az dirençle karşılaştıkları ve enerji harcamasının minimum olduğu taban seviyeye yönelmesi; zorlamasız, sürtünmesiz ve zahmetsiz akış dinamiği.Güçlü
Beşeri bilimlerSosyal statü kaybı ve itibarsızlaşmaSosyolojide bir aktörün toplumsal sermayesini ve meşruiyetini yitirerek marjinalleşmesi, kibrinin kırılarak sembolik otoritesinin çöküşü.Güçlü

التضييق الخاطئ وخطر الخطأ

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü yalnızca "aşağılama, rezil etme" veya zayıflık içeren bir "eziklik" olarak algılamak; kavramın taşıdığı vakar, sükûnet ve ilahi kolaylık boyutunu unutmak.
Kur'an içi daha geniş anlamKur'an'da kök, hem yeryüzünde fıtratla barışık, taşkınlıktan uzak adımlarla yürüyen müminin ağırbaşlılığını (hevn), hem ilahi kudretin yaratmadaki mutlak zahmetsizliğini (heyyin), hem de kibre sapanlara yönelik haysiyet kırıcı karşılığı (azâbün mühîn) birbiriyle tutarlı bir eksende toplar.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataRahmân'ın kullarının "hevnen" yürüyüşünü miskinlik veya pısırıklık sanmak; Allah'ın bir şeyi "ehven" görmesini beşeri mukayeseler gibi algılayarak haşa Allah'a güçlük izafe etmek; günahları hafife almanın (heyyin saymanın) manevi yıkımını gözden kaçırmak.

خلاصة موجَّهة لفهم القرآن

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın kibir ve azamet taslamaya karşı kurduğu ahlaki ve ontolojik dengenin anahtar kelimesidir. İnsanın sahte büyüklüğünün azapta "mühîn" kılınarak kırılacağını, gerçek büyüklüğün ise yeryüzünde "hevn" ile yürümekten geçtiğini gösterir.
Hangi ayet groupslarında belirleyicidir?İnkârcıların cezalandırılma sahnelerinde (azâb-ı mühîn terkibinin geçtiği ayetler), Rahmân'ın kullarının ahlakını tarif eden Furkān suresinin son grubunda ve yeniden dirilişin imkânını bildiren kudret ayetlerinde belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Tevazunun bir kişilik zaafı veya pasiflik olduğu zannını çürütür; cezanın sadece bedensel acıdan ibaret olmayıp kibrin kökünü kazıyan bir haysiyet yüzü taşıdığını ortaya koyar.

التركيب النهائي والنموذج الرياضي

  • Somut anlamHavan içinde dövülerek sertliği ve direnci kırılan nesnenin incelip yatışması; adım atarken toprağa sert basmayıp telaşsız ve yumuşak ilerleme.
  • Soyut anlamDirencin ve yükün sıfırlanmasıyla ortaya çıkan zahmetsiz kolaylık; kibre mukabil olarak varlığın kıymetsizleştirilip zelil kılınması veya tam aksine vakur bir sadelik kazanması.
  • Sistematik karşılıkİzzet ve istikbâr ile zillet ve istihâne arasındaki denge mekanizması; direnç gösteren kibrin rüsvaylıkla düşürülmesi, dirençsiz teslimiyetin ise vakar ve kolaylığa kavuşması.
  • LaTeX modelilim⁡R→0Φ(R)=Ψ0∧Ω(K)∝1K
  • LaTeX açıklamasıFormüldeki R sistemi zorlayan direnci veya külfeti simgeler; direnç sıfıra yaklaştığında fonksiyon mutlak kolaylık ve zahmetsizlik durumuna (Ψ0) ulaşır ki bu kökün zahmetsizlik (heyyin) boyutudur. İkinci kısımda ise Ω zillet ve rüsvaylık fonksiyonudur; varlığın hakikate karşı takındığı sahte kibir katsayısı (K) büyüdükçe, ona verilecek itibar payı ters orantılı olarak küçülerek sıfıra yaklaşır ve kökün alçaltıcı (mühîn) boyutu gerçekleşir.
النسخة النصية (لأدوات الذكاء الاصطناعي)فهرس الجذور حسب الحروف: ه