أبو

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: أ-ب-و46 sîga, 141 mücavir kök, 104 ayet, 37 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.شيخلفيآبَاؤُكُمْيَاأَبَانَاآبَاءَهُمْأبوآبَاؤُنَافعلقوليَاأَبَتِيوسفإبراهيمبنو

KökSîga 46Ayet 104Sure 37Mücavir 141

▶ Ağı aç (3B)

أبو

أ - ب - و

KÖK
  • 117 geçiş
  • 104 ayet
  • 46 sîga
  • 7 sözlük

Bab kapı demektir. Kapıyı tutturmak için konan direğe ebebe denmiş, sonraları çatıdaki ana direkler için kullanılmıştır. Ailenin direği anlamında, babanın adı olmuştur. Sonra baba kelimesi arapçanın dışındaki dillerde de ata anlamında kullanılmaktadır. Türkçedeki bile ve ile de olduğu gibi be harfi hemzeye dönüşmektedir. Arapçada eb olmuştur. (EBeV) Oluşmaya sebep olan kimselere veya hayvanlara baba denmektedir.devamı ›

Bu sayfa şu yazımları da kapsar: ءبو · ابو

Notlarım

Sözlükler(7)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Bab kapı demektir. Kapıyı tutturmak için konan direğe ebebe denmiş, sonraları çatıdaki ana direkler için kullanılmıştır. Ailenin direği anlamında, babanın adı olmuştur. Sonra baba kelimesi arapçanın dışındaki dillerde de ata anlamında kullanılmaktadır. Türkçedeki bile ve ile de olduğu gibi be harfi hemzeye dönüşmektedir. Arapçada eb olmuştur. (EBeV) Oluşmaya sebep olan kimselere veya hayvanlara baba denmektedir.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR6.606 harf
باب اللفيف من الباء ب و أ، ب و و، ب أ و، ب أ ب أ، ب ب ب، ب و ب، ب ي ي، أ و ب، و أ ب، و ب أ، أ ب ي، أ ب و مستعملات بوأ: الباءةُ والمَباءة: منزل القوم حين يَتَبَوَّءُونَ في قِبَلِ وادٍ، أو سَنَد جَبَلٍ، ويقال: بل هو كلّ منزلِ يَنْزِلُه القَوْم، يقال: تَبَوَّءُوا منزلا.. وقال تعالى: "ولقد بوّأنا بني إسرائيل مُبَوَّأ صِدْق". وقال طرفة: طّيبو الباءةِ سـهـلٌ ولـهـم سُبُل إن شئت في وَعثٍ وَعِرْ
Maddenin bağlantısı

باب اللفيف من الباء ب و أ، ب و و، ب أ و، ب أ ب أ، ب ب ب، ب و ب، ب ي ي، أ و ب، و أ ب، و ب أ، أ ب ي، أ ب و مستعملات بوأ: الباءةُ والمَباءة: منزل القوم حين يَتَبَوَّءُونَ في قِبَلِ وادٍ، أو سَنَد جَبَلٍ، ويقال: بل هو كلّ منزلِ يَنْزِلُه القَوْم، يقال: تَبَوَّءُوا منزلا.. وقال تعالى: "ولقد بوّأنا بني إسرائيل مُبَوَّأ صِدْق". وقال طرفة: طّيبو الباءةِ سـهـلٌ ولـهـم سُبُل إن شئت في وَعثٍ وَعِرْ وقال: وُبوِّئت في صميم معشرها فتمّ في قومها مبُـوَّؤُهـا والمباءةُ: مَعْطِنُ الإبِل، حيث تناخ في الموارد، يقال: أبأنا الإبل إباءة، ممدودة، أي: أنخنا بعضها إلى بعض، قال: حليفان بينهمـا مِـئْرةٌ يُبِيئان في عَطَنٍ ضيّق ويروى: يبوءان، أي: ينزلان، والمئرةُ: العداوة. وقال: لهم منزل رحب المباءة آهلُ ويقال: إنّ فلانا لبَواءٌ بفلان، أي: إن قتل به كان كفوا.. وأبأت بفلان قاتله، إذا قتلته به، واستبأتهم قاتل أخي، أي: طلبت إليهم أن يقيدوه، واستبأته مثل: استقدت به، قال: فإِن تقتلوا منّا الوليد فإِنّنـا أبأنا به قتلى تذلّ المعاطسا وقال زهير: فلم أر معشراً أسروا هَدِيّا ولم أرَ جارَ بيتٍ يستبـاءُ والبَواءُ في القَوَد، تقول: اقتل هذا بقتيلك فإِنه بَواءٌ به، أي: هو يُعادلُه في الكفاءة، قال: فقلت لهم: بُوءُوا بعمرو بن مالك ودونَكَ مشدودَ الرّحالة مُلجَمـا يعني: فرساً. والبَواء: المِثْل، تقول: دونك هذا فخذه بواء، وقال أبو الدُّقَيْش: العرب تقول: كلّمناهم فأجابونا عن بواءٍ واحد، أي: أجابونا جوابا واحداً. وتقول: هم في هذا الأمر بواء سواء، أي: أكفاء نُظَراء. وبوّأت الرّمح نحو الفارس، إذا قابلته فسدّدت الرّمح نحوه. وأُبِيَ فلان بفلان، أي: قتل به، قال الشّاعر: ألا تنتهي عنّا ملوكٌ وتتّقى مَحارِمَنا لا يُبْأءُ الدَّمُ بالدَّمِ ويُرْوَى: لا يَبؤُؤُ الدّمُ بالدّمِ، أي: حِذارَ أن تبوء دماؤهم بدماء من قتلوه. وقيل: تباوأتْ، أي: توازنت واستوت. وباء بإِثمي، أي: استولى عليه. ويُقال: باء فلانٌ بدم فلانٍ، إذا أقرّ به على نفسه، واحتمله طوعاً علما بوجوبه. وباء فلانٌ بذنبه، إذا احتمله كرهاً لا يَستطيعُ دَفْعَه عن نفسِهِ فقد باء به كما باءتِ اليهودُ بالغضب من الله.. وباء فلانٌ من أمرِه هذا بما عليه وماله. والأَبْواءُ: موضع. بوو: البوّ، غير مهموز: جِلْدُ حوُارٍ يُحْشَى تِبناً فتعطفُ عليه النّاقةُ. والرّمادُ: بوّ الأثافي. بأو: البأوُ: من الزّهو والافتخار والكِبر.. بَأَى يَبأَى فلانٌ على أصحابه بَأْواً شديداً، قال: إذا ازدهاهم يومُ هَيْجا أَكْمَخُوا بأوا ومدْتهم رجالٌ شُمَّخُ أكمخوا، أي: رفعوا رؤوسَهم من الكبر. بأبأ: البأبأة: قولُ الإنسانِ لِصاحبه: بأبي أنت، ومعناه: أفديك بأبي، ويشتقّ من ذلك فِعل، فيقال: بَأْبَأَ به. ومن العرب من يقول: وابأَبا أنت، جعلوها كلمة مبنيّة على هذا التَأسيس. والبأبأة: هدير الفحل، في ترجيعه يتكرار قال رؤبة: بَخبَخَهُ مرّاً ومَرّاً بَأْبَبا البَخْبَخة: هدير الفَحْل دون الكَبْش والتَّيْس، وكذلك البغبغة، وقال: يَسُوقُها أعيس هدّارٌ بِبَبْ يعني: بهذا الهدير. ببب: ببّة: لقب رَجُلٍ من قريش كان كثيرَ اللَّحْم... ويوصف به الأحمق الثّقيل. ويقال: هم ببّان واحد، أي: سواء. وببّان على تقدير فَعلان، ويقال: على تقدير فعّال، والنّون على هذا أصليّة، ولا يُصرّف منه فِعْل، وهو والبأجُ بمعنىً واحد.. وقال عمر بن الخطّاب: لولا أن يكون النّاس ببّانا واحداً لفعلت كذا وكذا. بوب: البابُ: معروف.. والفعلُ منه، التّبويب. والبابةُ في الحُدودِ والحِساب ونحوه: الغاية. والبابة: ثَغْر من ثغور الرّوم. وباب الأبواب: من ثغور الخزر. والبواب: الحاجب. ولو اشتقّ منه فِعلٌ على فِعالة لقيل: بِوابة، بإِظهار الواو، ولا يُقلَبُ ياءً، لأنّه ليس بمصدرٍ مَحْض، إنّما هو اسمٌ. وأهْلُ البَصْرةِ في أَسْواقهم يُسَمُّون السّاقي الذّي يَطُوفٌ عليهم بالماءِ: بيّاباً. والبأببة: هديرُ الفَحْل، في ترجيعه تكرار له، قال رؤبة: بغبغة مرّاً ومرّا بأببا وبيبةُ: اسمٌ، قال: نَدَسْنا أبا مندوسة القين بالقنا ومارَ دمٌ من جارِ بيبةَ ناقع وبالبحرين موضعٌ يُعْرَفُ ب بابين، وفيه يقول قائلُهم: إنّ ابن بُورٍ بين بابين وجَمّ والبَوْباة: الفَلاة، وهي: المَوْماةُ. بيي: في مثلٍ تضربه العرب: هيّ بن بيّ، ومنهم من يقول: هيّان بن بيّان، وهو بمنزلة طامر بن طامر، لا يذكر أَصْلُه وفِعلُهُ. قال أميّة بن أشكر الجندعي: هل لكما في تُراثٍ تَذْهبانِ به إنّ التُراثَ لهّيانَ بـنِ بـيّانِ ويُقال: إنّ هيَّ بنَ بيٍّ من ولد آدم ذهب في وَجْهِ الأرض فلم يُحَسَّ منه عينٌ ولا أثر، وفُقِدَ فذهب مثلاً. وحيّاه اللهُ وبيّاه.. حيّاه: من التّحيّة، وبيّاه: أضحكه وبشّره، قال: بيّا المسافر فاهتَبِلْها فُرصةً واحبُ النّديم وحيّه بسلام أوب: يقال: آب فلان إلى سيفه، أي: ردّ يده إلى سيفه. وآب الغائب يؤوب أوباً، أي: رجع. والأَوْب: ترجيع الأيدي والقوائم في السّير، والفِعْل من ذلك: التّأويب، قال: كأنّ أَوْبَ ذراعيها، وقد عَرِقَتْ وقد تَلَفَّعَ، بالقُورِ، العَساقِـيلُ والأَوْبُ، في قولك: جاءوا من كلّ أوب: أي: من كلِّ وَجْه وناحية. والمؤاوبة: تَباري الرِّكاب في السَّيرْ، قال: وإن تؤاوبْهُ تجده مِئوَيا والتَأويب: من سير اللّيل.. أَوَّبْتُ الإبل تأنيبا، والتّأويبة: مرّة لا غير.. ويقال: التّأويب: سيرُ النّهار إلى اللَّيل. وتقول: لتهنك أوبةُ الغائبِ، أي: إيابُه وجوعه. والمآب: المَرْجِعُ. والمتأَوِّب: الجيّد الأوب، أي: سريعُ الرُّجوع. وآبت الشّمس إيابا، إذا غابت في مآبها، أي: مَغِيبها، قال تبّع: فرأى مَغيبَ الشَّمْس عند مآبها في عينِ ذي خُلُبٍ وثَأْطٍ حَرْمَدٍ أي: أسود. ومآبةُ البئر: حيث يجتمع إليه الماء في وَسَطها، وهي المثابة أيضا. وأب: وَأَبَ الحافر يَئِبُ وَأْباً، إذا انضمّت سنابكه.. تقول: إِنّه لَوَأْبُ الحافِر. وحافِرٌ وَأْبٌ، أي: شديدٌ. وتقول: لم يتَّئِبْ فلانٌ أن يَفْعَلَ كذا، أي: لم يقبض... والذِّمِّيُّ لا يتَّئِبُ أن يكفّر لمسلم مهيب ونحوه، قال: إذا دعاها أَقْبَلَتْ لا تَتَّئِبْ وبأ: الوباء، مهموز: الطّاعون، وهو أيضاً كلّ مَرَض عامّ، تقول: أصاب أهل الكورة العام وباء شديد.. وأرضٌ وَبِئة، إذا كثر مَرْضُها، وقد استوبأتها وقد وَبُؤَت تَوْبُؤُ وَباءةً، إذا كَثُرت أمراضها. أبي: الأَبَى، مقصور: داءٌ يأخذ المَعِز في رُؤُسها، فلا تكادُ تَسلم... أَبِيَتِ العنز تَأْبَى أَبىً شديداً.. وعنزٌ أبية، وتيسٌ أبٍ، قال: فقلت لكنّازٍ تحـمّـل فـإِنّـه أَبىً لا أظنّ الضّأنَ منه نَواجيا وأَبَى فلانٌ يأَبَى إِباءً، أي: ترك الطّاعةَ، ومالَ إلى المعْصِيةِ، قال الله عزّ وجل: "فكذّب وأبَى".. ووَجْهٌ آخر: كلّ من ترك أمراً وردّه، فقد أَبَى. ورجلٌ أبيّ: ذو إباء، وقوم أَبِيّونَ وأُباةٌ، خفيف، قال: أبيّ الضّيم من قومٍ أُباة أبو: أَبَوْت الرّجل آبوه، إذا كنت له أباً. ويقال: فلانٌ يأبُو هذا اليتيم إباوةً، أي: يغذوه، كما يغذو الوالدُ وَلَدَهُ. ويُقالُ في المثل: لا أبا لك كأنّه يمدحه. وتصغير الأب: أُبَيٌّ، وتصغير الآباء على وجهين: فأجودهما: أُبَيُّون، والآخر: أُبيّاء لأنّ كل جماعة على أفعال فإِنّها تصغّر على حدّها. والأُبُوّة: الفِعل من الأب، كقولك: تأبّيت أباً، وتبنيّت ابناً وتأمَّمْتَ أمّاً. وفلانٌ بيّن الأُبُوَّةِ والبُنوّة والأمومةُ. ويجز في الشِّعر أن تقول: هذان أباك، وأنت تريد أباك وأمّك. ومن العرب من يقول: أبوّتنا أكرمُ الآباء، يجمعون الأب على فُعُولة، كما يقولون: هؤلاء عُمُومتنا وخُؤُولتنا. ومنهم من يَجْمَعُ الأبَ: أَبِين قال الرّاجز: أقبل يَهوِي من دُوَيْن الطِّربالْ وهو يُفَدَّى بالأَبِينَ والخالْ وتقول: هم الأبون، وهؤلاء أبوكم، يعني: آباؤكم. والإبةُ: الخِزْيُ، قال ذو الرّمّة: إذا المَرَئيُّ شبّ له بناتٌ عَصَبْن برأسِهِ إِبةً وعارا تم اللفيف من الباء بحمد الله ومنه، وبتمامه تم باب الباء ولا رباعي له ولا خماسي

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR15.013 harf
(باب الثلاثي الذي أوّله الهمزة) (أبت) الهمزة والباء والتاء أصلٌ واحد، وهو الحرّ وشدّته. قال ابنُ السكّيت وغيره: أبَتَ يومنا يأبُِتُ([1]) إذا اشتد حرُّه، فهو أَبِتٌ. وأنشد: بَرْك هجُود بفَلاةٍ قَفْرِ([2]) *** أحْمَى عليها الشمسَُ أبْتَُ الحَرِّ ويقال يومٌ أبْتٌ وليلة أبْتَةٌ. ورجل مأبُوتٌ أصابه الحرّ. قال أبو علي الأصفهانيّ: الأَبْتة كالوَغْرة من القَيظ. (أبث) وهذا الباب مهملٌ عند الخليل. قال
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR259 harf
أ ب و تقـول‏:‏ البـر مـع الأبـوة والعقـوق مـع البنوة‏.‏ وأبوته أبوة صدق أي آباؤه‏.‏ وأبوت فلاناً وأممته‏:‏ كنت له تؤمهـم وتأبوهـم جميعـاً كما قد السيور من الأديم وأنه ليأبو يتيماً أي يغذوه ويربيه فعل الآباء‏.‏ وتأبيت فلاناً وتأممت فلانة كما تقول تبنيته‏.‏
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR14.774 harf
Madde başı: ابوأَبَوْتُ 1 أَبَوْتُ ذ , [third pers. أَبَا,] (T, S, M, K,) and أَبَيْتُ, [third pers. أَبَى,] (T, M, K,) the latter accord. to Yz, (T,) aor. آبُو, (TK,) inf. n. أُبُوَّةٌ, (Yz, T, S, Msb,) or this is a simple subst., (M,) I became a father. (T, * S, * M, K.) ― -b2- أَبَوْتُهُ, (ISk, T, M, K,) aor. آبُوهُ, (IAar, ISk, T,) inf. n. اِبَاوَةٌ, (M, K,) I was, (IAar, ISk, T,) or became, (M, K,) a
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR797 harf
Madde başı: ءبوأَبَا أَبَا U ( n. ac. اِبَاْوَة 23t , أُبُوَّة 27t ), a. Became a father. تَأَبَّوَ تَأَبَّوَ V , a. Adopted, considered as a father. أَب أَب [ 4 ] ( pl. آبَآء [ 38 ] ), a. Father; ancestor, forefather; patriarch ( when a poss. pron. is suff. the 3rd rad. is waw in the nom., alif in the acc. and ya in the gen. ). أَبَوِيّ أَبَوِيّ 4yi , a. Paternal. أُبُوَّة أُبُوَّة 27t , a.
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR yok62.947 harf
Madde başı: ءبوءبو أَبَا - يَأْبُو (أَبَى - يَأْبِي) - أبّ - أبا - أبي- يا أبانا - يا أبتي - آباء أَبَا - يَأْبُو + كائن + كائناً: يكون له أباً: يكون بمثابة الأصل والمرجع الذي نشأ منه أبْ: أصلها " أبـُب": على وزن "فـَعـُل": اسم فعل بمعنى فاعل من "أبَّ - يـَؤُبُّ ": البرعم الأصلي الذي أنشأ كل فروع النبتة: وهو اصطلاحاً: الأصل الذي جاء منه الجزء الذكري من
Tamamını oku

Sîgalar(46)

Mücavir kökler141 mücavir (408 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. قول

    60 ortak ayet · Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda…

  2. أخو

    15 ortak ayet · Hayvanları bağladıkları ipin iki ucuna konmuş kazıklardan…

  3. وجد

    14 ortak ayet · Su birikintisidir

  4. يوسف

    8 ortak ayet · Çorak yer anlamına gelen “esef”ten türemiştir

  5. أول

    14 ortak ayet · Alet kaldıraç demektir

  6. عبد

    16 ortak ayet · Ana kapının önündeki bekçidir

  7. إبراهيم

    8 ortak ayet · İbrahim

  8. كون

    38 ortak ayet · Kevn, tepe demektir

  9. يعقوب

    4 ortak ayet · Ve Yakup

  10. فعل

    8 ortak ayet · Fa’l “Fa’l” “yapmak” demektir

  11. لفي

    2 ortak ayet · Bulduk

  12. بنو

    9 ortak ayet · Oğullar

Geçtiği ayetler(104)

  1. وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ

    Sizin atalarınızOnlara; Allah’ın indirdiğine uyun, denildiği zaman, onlar hayır, biz atalarımızın üzerinde bulunduğumuz şeye uyarız, dediler. Peki, ya ataları bir şey akledemeyen, doğruyu bulamayan kimseler olsa da mı?

  2. وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَى مَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُوا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ

    Sizin atalarınızOnlara; Allah’ın indirdiğine ve peygambere gelin, denildiği zaman; atalarımızı üstünde bulunduğumuz şey bize yeter, dediler. Ya ataları, bir şey bilmiyor ve doğru yola gitmiyorlar idiyse?

  3. وَإِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً قَالُوا وَجَدْنَا عَلَيْهَا آبَاءَنَا وَاللَّهُ أَمَرَنَا بِهَا قُلْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ أَتَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ

    Sizin atalarınızOnlar; bir hayasızlık yaptıkları zaman: Biz atalarımızı da onun üzerinde bulduk. Allah da bize onu emretti, dediler. De ki: Allah; hiçbir zaman hayasızlığı emretmez. Siz, bilmediğiniz şeyi Allah’a karşı mı söylüyorsunuz?

  4. ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتَّى عَفَوْا وَقَالُوا قَدْ مَسَّ آبَاءَنَا الضَّرَّاءُ وَالسَّرَّاءُ فَأَخَذْنَاهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

    Sizin atalarınızSonra kötülüğün yerine iyilik koyduk. Nihayet çoğaldılar ve; atalarımıza da fakirlik, şiddet, hastalık, iyilik ve genişlik dokunmuştu, dediler. Bunun üzerine Biz de onları kendilerine farkına varmadan ansızın yakalayıverdik.

  5. قَالُوا أَجِئْتَنَا لِتَلْفِتَنَا عَمَّا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا وَتَكُونَ لَكُمَا الْكِبْرِيَاءُ فِي الْأَرْضِ وَمَا نَحْنُ لَكُمَا بِمُؤْمِنِينَ

    Sizin atalarınızDediler ki: Siz ikiniz; bizi, babalarımızı üzerinde bulduğumuz yoldan çevirmek ve yeryüzünün büyükleri olmak için mi geldiniz? Biz, size inanmıyoruz.

  6. قَالُوا وَجَدْنَا آبَاءَنَا لَهَا عَابِدِينَ

    Sizin atalarınızOnlar da: Babalarımızı bunlara tapar bulduk, demişlerdi.

  7. قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا كَذَلِكَ يَفْعَلُونَ

    Sizin atalarınızDemişlerdi ki: Hayır. Atalarımızı böyle yapar gördük.

  8. وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا أَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطَانُ يَدْعُوهُمْ إِلَى عَذَابِ السَّعِيرِ

    Sizin atalarınızOnlara: Allah’ın indirdiklerine uyun, denilince: Hayır, biz atalarımızı üzerinde bulduğumuz yola uyarız, derler. Ya şeytan, onları yalımlı azaba çağırıyor idiyse?

  9. بَلْ قَالُوا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِمْ مُهْتَدُونَ

    Sizin atalarınızHayır, dediler ki: Doğrusu biz, atalarımızı bir ümmet üzerinde bulduk ve biz de onların izlerinden gitmekteyiz.

  10. وَكَذَلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ

    Sizin atalarınızSenden önce de hangi kasabaya bir uyarıcı gönderdiysek; o kasabanın varlıklıları sadece dediler ki: Doğrusu biz, babalarımızı bir ümmet üzerinde bulduk ve biz de onların izlerine uymaktayız.

Sîga sayfası: وَآبَاؤُكُمْ

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökأبو
YapıÜçlü (nakıs / vavî)
Özel DurumSon harfi illetli (vav), ikili kullanımda üçüncü harfi düşen isim formu
Bağlamsal Yakın Köklerولد, ربب, كفل
Zıt Kökبنو
Çekirdek Özet 1Besleme, büyütme, himaye etme ve varlığın devamını sağlayan ilk kaynak olma
Çekirdek Özet 2Biyolojik nesep bağının ötesinde itikadi, ahlaki ve ontolojik köken bağı oluşturma
Çekirdek Özet 3İlahi rububiyetin aile ve toplum düzeyindeki vesilesi; taklidi gelenek ile hakikat arasındaki tercih eşiği
Kritik Hata RiskiKökü yalnızca biyolojik babalık ile sınırlayıp ataerkil taklit veya himaye/terbiye boyutunu göz ardı etmek

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
أبBesleyici kaynak olma, topraktan fışkıran taze ot, yetişme zemini ve başlangıç unsuru (örneğin أبب kökünde hayvanların beslendiği çayır ve mera, أبد kökünde süregiden varoluş, أبل kökünde beslenen ve yönetilen deve sürüsü)وÇekirdeğin besleme ve zemin oluşturma anlamı şahsa, sürekli yönelişe ve canlı bir hamiye aktarılarak nesli yetiştirip koruyan kalıcı özneye dönüşmüştür.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
اÖküz başı; güç, öncülük, başlangıçAilenin veya neslin öncüsü, ilk faili ve harekete geçirici kurucu gücü.
بEv, çadır; iç, barınma, içinde olmaKorumalı alan, sığınak, ailenin barındığı ve himaye edildiği hane yapısı.
وÇengel, çadır kazığı; bağlama, ekleme, tutturmaNesli birbirine bağlayan, önceki kuşak ile sonrakini rabt eden rabıta unsuru.
أبوÖncü gücün haneyi kurup nesli birbirine kenetlemesi ve himaye bağıyla ayakta tutmasıVarlığın başlangıcını teşkil eden öncü unsurun, koruyucu bir barınak içinde türeyenleri bağlayıp beslemesi hareketidir.

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamBir varlığı gıdalandırma, terbiye etme, büyümesini ve korunmasını üstlenme; besleyip himaye etme fiili.
Cahiliye şiiri kullanımıErken dönem şairi el-A‘şâ veya klasik antolojilerde yer alan kabile övgülerinde kök, soyun başı ve himaye edicisi anlamında kullanılmıştır. Şairin soy bağıyla iftiharını dile getirdiği şu mısra erken kullanıma örnektir: أحاشِي نزارَ الشّامِ إنّ نِزَارَها / أبُوَّةُ آبائي وَمِنِّى عميدُها
Erken Arapça kullanımBir kimsenin bakımını ve terbiyesini üstlenmek anlamında فلان يأبو اليتيم yani babanın çocuğunu besleyip yetiştirdiği gibi yetimi besleyip yetiştirdi şeklinde kullanılmıştır. Ayrıca bir topluluğa önderlik ve hamîlik yapmayı anlatan نؤمهم ونأبوهم ifadesi yer almaktadır.

Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.

Sami etimolojik katman

Proto-Sami dilde en kararlı ve arkaik akrabalık adlarından birini teşkil eden bu kök, Proto-Semitik *ʾab- biçiminden türemiştir. Doğu Sami kolunda Akadca abu(m), Kuzeybatı Sami dillerinde Ugaritçe ảb, İbranice אָב (ʾāḇ), Aramice/Süryanice ܐܒܐ (ʾabbā), Güney Sami kolunda ise Epigrafik Güney Arapçasında ʾb ve Ge'ez (Etiyopya) dilinde አב (ʾab) olarak doğrudan korunmuştur. Kökün en ilksel somut çekirdeği hem biyolojik üremeyi başlatan erkek ilkeyi hem de hanenin mülkiyetini, rızkını ve korunmasını sağlayan efendi/besleyici makamını gösterir. Arapçada sonuna üçüncü bir kök harfi olarak و harfinin eklenmesi (tesniye ve nisbet eklerinde görülen ebevân ve ebevî türevlerinde olduğu gibi), Sami dillerindeki iki sesli yalın isim gövdesinin üçlü kök morfolojisine uydurulması sürecini yansıtır. Semantik matriste biyolojik babalık ile terbiye edici hamîlik ayrılmaz bir bütün oluşturur.

Güven Kesin

Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, HALOT, Kogan (Genealogical Classification of Semitic).

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönBesleme, terbiye etme (el-ğadhv ve’t-terbiye) kök fiilinden isimleşmeKlasik dilcilere göre baba, yavrusunu besleyip büyüttüğü için bu adı almıştır; ebeveyn kelimesinde anne-babayı birlikte kapsar.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiProto-Semitik *ʾab- ortak miras biçimiAkadca abu, İbranice ʾāḇ ve Süryanice ʾabbā ile birebir ses ve anlam denkliği taşır.Kesin
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik dil ailesi genelinde anaç/ataç ses yansımalı ortak yapıÇad ve Kuşitik kollarında benzer fonetik yapılar bulunsa da kök esas olarak Sami çekirdeğinde kurumlaşmıştır.Güçlü

Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
أبوAnlamlıBesleme, terbiye etme, ata/baba olmaHedef köktür; soyun ve terbiyenin kaynağı olmayı ifade eder.Kur'an'da geçer
أوبAnlamlıDönüş yapma, sığınağa varmaAsıl merkeze, kökene veya yuvaya geri dönmeyi gösterir; baba figürünün dayanak noktası olmasıyla kavramsal bağı vardır.Kur'an'da geçer
بأوAnlamlıGururlanma, kibirlenme, övünmeSoy ve ata üstünlüğü iddiasıyla büyüklük taslama hali.Kur'an'da geçmez
بوأAnlamlıYerleşme, konaklama, denklik kurmaBir yere mekan tutma, temerküz etme ve sığınma anlamı taşır.Kur'an'da geçer
وأبAnlamlıİçine alma, utanma, geniş kapGeniş ve kuşatıcı olma, içine alıp saklama durumunu bildirir.Kur'an'da geçmez
وبأAnlamlıBulaşıcı hastalık, yaygın afetYerin veya havanın bozulup salgın üretmesi hali.Kur'an'da geçmez

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
أبوMerkezAta, hami, besleyen ve terbiye eden kök özneHem biyolojik kökeni hem de terbiye, himaye ve kültürel miras aktarımını kapsayan kuşatıcı üst kavramdır.Soyun başı, rehber ve otorite makamıdır.
ولدKomşuBiyolojik doğurma ve dünyaya getirmeولد kökü salt fiziki doğum ve nesil türemesine odaklanır; himaye ve terbiye anlamını doğrudan içermez.Doğrudan fiziksel ebeveynliktir.
رببKomşuSahip olma, terbiye etme, ıslah ederek tedricen büyütmeربب ilahi veya beşeri efendilik ve tedrici olgunlaştırmayı bildirir; biyolojik veya soybağı boyutu zorunlu değildir.Yetkinleştirici terbiye merkezlidir.
كفلKomşuBakımını üstlenme, nafakasını ve korumasını sağlamaكفل kan bağı olmaksızın hukuki ve fiili himayeyi anlatır; ata veya nesep kurucu nitelik taşımaz.Bakım ve taahhüt ilişkisidir.
بنوZıtNesil, oğul, türeyen, bağımlı alt unsurأبو köken ve üst otoriteyi gösterirken, بنو ondan doğan, ona tabi olan ve bağımlı alt nesli gösterir.Türeyen ve tabi olan taraf.

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaأبوBaba, ata, terbiye eden ve himaye edenBiyolojik kökeni, nesil zincirini, terbiyeyi ve kültürel mirası bir arada ifade eder.Kesin
LatincePater, genitorBaba, ata, kurucu ataPater kelimesi hem aile reisini hem de himaye edici toplumsal otoriteyi karşılar; genitor ise salt biyolojik üreticidir.Güçlü
İngilizceFather, forefather, progenitorBaba, ata, nesep başıFather kelimesi manevi ve biyolojik babalığı karşılarken, forefather kökün Kur'an'daki çoğul (âbâ') kullanımındaki atalar kültürünü karşılar.Güçlü
AlmancaVater, Ahn, StammvaterBaba, ata, soy kurucuVater himaye ve biyolojik bağı, Ahn ise geçmiş kuşakların geleneksel mirasını aktaran ata figürünü tam olarak karşılar.Güçlü
FransızcaPère, ancêtreBaba, ataPère hane reisini ve babayı, ancêtre ise Kur'an'ın eleştirdiği atalar kültünün aktarıcısı olan geçmiş nesilleri verir.Güçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Kluge Etymologisches Wörterbuch, Dictionnaire Étymologique Larousse.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
Tekil (eb, ebûk, ebîh vb.)Öz baba (biyolojik baba)Hz. Yusuf'un babası Hz. Yakub veya Hz. İbrahim'in babası gibi somut aile bağlamları (örnek: Yûsuf 12:4, Meryem 19:42).
Tesniye (ebeveyn)Anne ve baba (ana-baba)Aile hukuku, miras ve saygı bağlamlarında ebeveyn ortaklığı (örnek: Nisâ 4:11, İsrâ 17:23).
Çoğul (âbâ')Geçmiş atalar ve kabile silsilesiTevhid davetine karşı körü körüne taklit edilen geçmiş kuşaklar (örnek: Bakara 2:170, Mâide 5:104).
Mecazi / Temsili tekilİman ve din atası (örnek şahsiyet)Biyolojik olmayan, inanç ve din önderliğini temsil eden ata (örnek: Hac 22:78 «babanız İbrahim'in milleti»).
İkili soy başlangıcıİnsanlığın ilk kökene ait ebeveyniHz. Adem ve eşinin cennetten çıkarılışı ve insanlığa hitap bağlamı (örnek: A‘râf 7:27).

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamAtaları taklit (taklidü'l-âbâ') ve peygamberlerin ebeveyni meselesiAklın ve vahyin delillerine karşı atalar yolunu delil saymanın geçersizliği; Hz. İbrahim'in babası Azer tartışması.Körü körüne taklit edilen geleneksel otorite anlamı öne çıkar.
FıkıhNafaka, velayet, miras ve nikah engelleriBabanın çocuk üzerindeki velayeti, nafaka yükümlülüğü ve miras payları; ebeveynin öldürülmesinde kısas hükümleri.Hukuki hak, velayet ve nesep aidiyeti ekseninde daralır.
TefsirÂbâ' kavramının Kur'an içi semantik dönüşümüMüşriklerin atalar kültü savunusu ile peygamberlerin tevhid mirasçısı kıldığı İbrahimî babalık arasındaki zıtlık.Vahiy karşısında sığınılan sahte ontolojik köken eleştirisi.
HadisAnne-babaya ihsan ve evladın babaya aidiyetiBabanın rızasının ilahi rızaya vesile kılınması ve nesebin korunması prensibi (örnek: sen ve malın babana aitsiniz rivayeti).Şükran, ahlaki hürmet ve himaye sorumluluğu yoğunlaşır.

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniVahiy ve itikad nizamıDin ve inanç atası veya şirk mirasının kaynağıTevhid zincirini kurma yahut geleneksel şirki nesilden nesile taşımaDinde kök arayışı meşru bir peygamber mirası olabileceği gibi helak edici bir taklit unsuru da olabilir.Kesin
İlmiEpistemoloji ve bilgi aktarımıÖnceki kuşakların bilgi birikimi ve otoritesiEleştiriye tabi tutulması gereken bilgi kaynağıAtaların bilgisi vahiy ve akıl terazisine vurulmadan mutlak doğru kabul edilemez.Güçlü
SiyasiToplumsal hiyerarşi ve liderlikKabile reisi, hami otorite ve meşruiyet zeminiToplumu yönetme ve töreyi devam ettirmeKlasik toplumlarda siyasi iktidar baba otoritesinin genişletilmiş bir yansıması olarak kurulur.Güçlü
İktisadiMülkiyet ve miras rejimiAile reisinin nafaka sorumluluğu ve tereke kaynağıKaynakların intikali ve çekirdek birliğin rızk güvencesiBabanın mülkiyeti koruma ve çocuklarına aktarma yükümlülüğü iktisadi sürekliliği sağlar.Kesin

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerBaşlangıç düğümü, kök dizin veya ana veri kaynağı (root node / source)Ağ yapılarında veya nesne yönelimli sistemlerde alt unsurların türediği ve özelliklerini miras aldığı temel kaynak düğüm.Güçlü
Beşeri bilimlerAtaerkil otorite ve geleneksel miras aktarımı (paternalism / patriarchy)Sosyolojide kurumların geçmiş kuşakların değer sistemlerini tescilleyip birey üzerinde denetim kurduğu yapısal mekanizma.Kesin

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökün anlamını sadece modern hukukun tanımladığı çekirdek ailedemki biyolojik baba figürüne indirgemek; ata, hami ve kültürel köken boyutlarını dışarıda bırakmak.
Kur'an içi daha geniş anlamKur'an'da kök, hem bireyin hayatını borçlu olduğu terbiye edici ebeveyni hem de toplumların zihin dünyasını şekillendiren, eleştirilmeksizin sığınılan tarihsel-kültürel mirası (atalar kültünü) kapsar.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataMüşriklerin «atalarımızın dini» savunmasındaki ontolojik ve itikadi direnci salt bir aile sevgisi sanmak; Hz. İbrahim'in tevhid mücadelesinin sosyolojik ve düşünsel derinliğini kavrayamamak.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Vahyin muhatap olduğu toplumun en güçlü direnç kalesi olan «atalar kültü» mekanizmasını ifşa ettiği ve bunun karşısına hakiki hami ve terbiye edici olan Allah'ın rububiyetini ve peygamberlerin manevi babalığını koyduğu için merkezidir.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Müşriklerin tevhidi reddederken atalarını gerekçe gösterdikleri itikadi tartışma ayetlerinde, Hz. İbrahim ve Hz. Yusuf kıssalarında ve aile/miras ahkamını belirleyen ayet gruplarında belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Geçmişten gelen her mirasın kutsal ve sorgulanamaz olduğu zannını yıkar; biyolojik bağ ile itikadi bağ arasındaki ayrımı netleştirerek dinin nesebe değil adalete ve tercihe dayandığını gösterir.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamCanlıyı besleyip büyüten, himaye eden ve varlığının başlangıcını teşkil eden kök kaynak.
  • Soyut anlamBir kimliğin, inancın veya toplumsal yapının meşruiyetini dayandırdığı geçmiş otorite ve terbiye edici dayanak.
  • Sistematik karşılıkAile içinde rızık ve himaye sorumlusu; toplum ve inanç düzeyinde ise sorgulanması zorunlu tarihsel miras aktarıcısı.
  • LaTeX modeliSt=f(At−1,Vt)buradaAt−1→τSt  ⟹  ΔR=St−Vt
  • LaTeX açıklamasıFormülde At−1 geçmiş kuşakların birikimini ve ata/baba otoritesini temsil eder. Vt şimdiki zamanda inen ilahi vahyi ve hakikati, St ise bireyin veya toplumun nihai yöneliş ve eylemini gösterir. τ parametresi atalardan tevarüs eden geleneksel aktarım katsayısıdır. Şayet aktarım körü körüne gerçekleşirse bireyin eylemi salt ataların izi olur (St=At−1); doğru tevhid modelinde ise vahiy (Vt) hakem kılınarak ataların mirası tashih edilir ve sapma miktarı ΔR sıfırlanarak hakiki terbiye gerçekleşir.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ا