أبو
أ - ب - و
KÖK- 117 geçiş
- 104 ayet
- 46 sîga
- 7 sözlük
Bab kapı demektir. Kapıyı tutturmak için konan direğe ebebe denmiş, sonraları çatıdaki ana direkler için kullanılmıştır. Ailenin direği anlamında, babanın adı olmuştur. Sonra baba kelimesi arapçanın dışındaki dillerde de ata anlamında kullanılmaktadır. Türkçedeki bile ve ile de olduğu gibi be harfi hemzeye dönüşmektedir. Arapçada eb olmuştur. (EBeV) Oluşmaya sebep olan kimselere veya hayvanlara baba denmektedir.devamı ›
Bu sayfa şu yazımları da kapsar: ءبو · ابو
Notlarım
Sözlükler(7)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Bab kapı demektir. Kapıyı tutturmak için konan direğe ebebe denmiş, sonraları çatıdaki ana direkler için kullanılmıştır. Ailenin direği anlamında, babanın adı olmuştur. Sonra baba kelimesi arapçanın dışındaki dillerde de ata anlamında kullanılmaktadır. Türkçedeki bile ve ile de olduğu gibi be harfi hemzeye dönüşmektedir. Arapçada eb olmuştur. (EBeV) Oluşmaya sebep olan kimselere veya hayvanlara baba denmektedir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR6.606 harfباب اللفيف من الباء
ب و أ، ب و و، ب أ و، ب أ ب أ، ب ب ب، ب و ب، ب ي ي، أ و ب، و أ ب، و ب أ، أ ب ي، أ ب و مستعملات
بوأ:
الباءةُ والمَباءة: منزل القوم حين يَتَبَوَّءُونَ في قِبَلِ وادٍ، أو سَنَد جَبَلٍ، ويقال: بل هو كلّ منزلِ يَنْزِلُه القَوْم، يقال: تَبَوَّءُوا منزلا.. وقال تعالى: "ولقد بوّأنا بني إسرائيل مُبَوَّأ صِدْق". وقال طرفة:
طّيبو الباءةِ سـهـلٌ ولـهـم سُبُل إن شئت في وَعثٍ وَعِرْ
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR15.013 harf(باب الثلاثي الذي أوّله الهمزة)
(أبت) الهمزة والباء والتاء أصلٌ واحد، وهو الحرّ وشدّته. قال ابنُ السكّيت وغيره: أبَتَ يومنا يأبُِتُ([1]) إذا اشتد حرُّه، فهو أَبِتٌ. وأنشد:
بَرْك هجُود بفَلاةٍ قَفْرِ([2]) *** أحْمَى عليها الشمسَُ أبْتَُ الحَرِّ
ويقال يومٌ أبْتٌ وليلة أبْتَةٌ. ورجل مأبُوتٌ أصابه الحرّ. قال أبو علي الأصفهانيّ: الأَبْتة كالوَغْرة من القَيظ.
(أبث) وهذا الباب مهملٌ عند الخليل. قال
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR259 harfأ ب و
تقـول: البـر مـع الأبـوة والعقـوق مـع البنوة.
وأبوته أبوة صدق أي آباؤه.
وأبوت فلاناً وأممته: كنت له تؤمهـم وتأبوهـم جميعـاً كما قد السيور من الأديم وأنه ليأبو يتيماً أي يغذوه ويربيه فعل الآباء.
وتأبيت فلاناً وتأممت فلانة كما تقول تبنيته.
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR14.774 harfMadde başı: ابوأَبَوْتُ
1 أَبَوْتُ ذ , [third pers. أَبَا,] (T, S, M, K,) and أَبَيْتُ, [third pers. أَبَى,] (T, M, K,) the latter accord. to Yz, (T,) aor. آبُو, (TK,) inf. n. أُبُوَّةٌ, (Yz, T, S, Msb,) or this is a simple subst., (M,) I became a father. (T, * S, * M, K.) ― -b2- أَبَوْتُهُ, (ISk, T, M, K,) aor. آبُوهُ, (IAar, ISk, T,) inf. n. اِبَاوَةٌ, (M, K,) I was, (IAar, ISk, T,) or became, (M, K,) a
أَبَوْتُ 1 أَبَوْتُ ذ , [third pers. أَبَا,] (T, S, M, K,) and أَبَيْتُ, [third pers. أَبَى,] (T, M, K,) the latter accord. to Yz, (T,) aor. آبُو, (TK,) inf. n. أُبُوَّةٌ, (Yz, T, S, Msb,) or this is a simple subst., (M,) I became a father. (T, * S, * M, K.) ― -b2- أَبَوْتُهُ, (ISk, T, M, K,) aor. آبُوهُ, (IAar, ISk, T,) inf. n. اِبَاوَةٌ, (M, K,) I was, (IAar, ISk, T,) or became, (M, K,) a father to him. (IAar, ISk, T, M, K.) ― -b3- [Hence, I fed him, or nourished him; and reared him, or brought him up.] You say, فُلَانٌ يَأْبُو هٰذَا اليَتِيمَ, inf. n. اِبَاوَةٌ, Such a one feeds, or nourishes, this orphan, like as the father does his children. (Lth, T.) And مَالَهُ أَبٌ يَأْبُوهُ (ISk, T, S) He has not a father to feed him, or nourish him, and to rear him, or bring him up. (S.)
أَبَّيْتُهُ 2 أَبَّيْتُهُ ذ , inf. n. تَأْبِيَةٌ, I said to him بِأَبِى [meaning فُدِيَتِ بِأَبِى Mayest thou be ransomed with my father! or the like: see أَبٌ, below]. (K, TA. [In the CK, erroneously, يا اَبِى.])
تأبّاهُ 5 تأبّاهُ ذ He adopted him as a father; (M, K, TA;) as also ↓ استأباهُ; (M in art. اب;) and so تأبّاهُ أَبًا, accord. to A'Obeyd: (TA:) [or,] accord. to A'Obeyd, you say, تَأَبَّيْتُ أَبًا I adopted a father: (T:) and you say also, اِسْتَأَبَّ أَبًا and اِسْتَأْبَبَ أَبًا he adopted a father. (TA.)
10 اِسْتَاْبَوَ see 5.
أَبٌ أَبٌ ذ is originally أَبَوٌ, (S, Msb, K,) as is shown by the first of its dual forms and of its pl. forms mentioned below; (S, Msb;) and signifies A father [in the ordinary sense: and also as meaning (assumed tropical:) an ancestor]: (M:) as also ↓ أَبًا, a dial. var., (M, K,) the same in the nom. and accus. and gen. cases, like قَفًا: (M:) and أَبٌّ is a dial. var. of the same, [the second letter being doubled to compensate for the و suppressed, as is the case in أَخٌّ, (TA voce أَخٌ)] but is rare. (Msb.) Accord. to the dial. commonly obtaining, when you use it as a prefixed noun, you decline it with the letters و and ا and ى, saying, هٰذَاأَبُوهُ [This is his father], (Msb,) and أَبُوكَ [thy father]; (M;) and رَأَيْتُ أَبَاهُ [I saw his father]; and مَرَرْتُ بِأَبِيهِ [I passed by his father]: (Msb:) but accord. to one dial., you say, هٰذَا أَبَاهُ, (Msb:) and أَبَاكَ; (M;) and رَأَيْتُ أَبَاهُ; and مَرَرْتُ بِأَبَاهُ: (Msb:) and accord. to one dial., which is the rarest of all, it is defective in every case, like يَدٌ and دَمٌ; (Msb;) and [thus] you say, هٰذَا أَبُوكَ [&c.]. (M.) The dual is أَبَوَانِ, (S, M, Msb,) meaning [two fathers, and] father and mother; and some say أَبَانِ: (S, M:) you say, هُمَاأَبَوَاهُ, meaning They two are his father and mother; and in poetry you may say, هُمَا أَبَاهُ; and in like manner, رَأَيْتُ أَبَيْهِ [I saw his father and mother], (T,) and أَبَيْكَ [thy father and mother]; (S;) but the usual, or chaste, form is رَأَيْتُ أَبَوَيْهِ. (T.) The pl. is آبَآءٌ, (T, S, M, Msb, K,) the best form, (T,) and أَبُونَ, (T, S, M, K,) and أُبُوٌّ (M, K, [in the CK الاَبْوٌ is erroneously put for الأُبُوٌّ,]) and أُبُوَّةٌ, (Lh, T, S, M, K, *) like عُمُومَةٌ and خُؤُولَةٌ: (T, S:) you say, هٰؤُلَآءِ أَبُوكُمْ, meaning آبَاؤُكُمْ [These are your fathers]; (T;) and hence, in the Kur [ii. 127], accord. to one reading, وَاِلٰهَ أَبِيكَ اِبرٰهِيمَ وَاِسْمٰعِيلَ وَاِسْحٰقَ [And the God of thy fathers, Abraham and Ishmael and Isaac], meaning the pl. of أبٌ, i. e. أَبِينَكَ, of which the ن is suppressed because the noun is prefixed [to the pronoun]; (S;) and some of the Arabs say, أَبُوَّتُنَا أَكْرَمُ الآبَآءِ [Our fathers are the most generous of fathers]. (T.) The dim. is ↓ أُبَّىٌّ; originally أُبَيْوٌ, with the final radical letter restored. (Msb.) ― -b2- مَا يَدْرِى لَهُ مِنْ أَبٍ, and مَا أَبٌ, mean- ing He knows not who is his father, and what is his father, are sayings mentioned by Lh on the authority of Ks. (M.) ― -b3- لَا أَبَا لِكَ, (T, S, M, K, &c.,) [accord. to the dial. of him who says أَبًا instead of أَبٌ,] as also لَا أَبَ لَكَ, and لَا أَبَاكَ, (S, K,) [the last, accord. to J, because the ل (meaning the ل in لك in the preceding phrases) is as though it were redundant, but he seems not to have known the dial. var. أَبًا, and I rather think that لَا أَبَاكَ, is for لَا أَبْقَى اللّٰهُ أَبَاكَ, or the like,] and لَا أَبَكَ, (Mbr, Sgh, K,) and لَابَ لَكَ, (K,) which is for لَا أَبَ لَكَ, (M,) means Thou art, in my estimation, one deserving of its being said to him, Mayest thou have no father! it is used in the manner of a proverb, is of frequent occurrence in poetry, (M,) is said to him who has a father and to him who has not a father, and is an imprecation as to the meaning, of necessity, though enunciative as to the letter; (M, K;) and hence the saying of Jereer, يَا تَيْمُ تَيْمَ عَدِىٍّ لَا أَبَا لَكُمْ [O Teym, Teym of 'Ades, may ye have no father!]; which is the strongest evidence of its being a proverb, and not having a literal meaning; for all of [the tribe of] Teym could not have one father, but all of them were fit objects of imprecation and rough speech: (M:) it is an expression of praise: (S:) [i. e.] it is an imprecation against him to whom it is addressed, not, however, said with the desire of its having effect, but on an occasion of intense love, like لَا أُمَّ لَكَ, &c.: (Har p. 165:) and sometimes in dispraise, like لَا أُمَّ لَكَ: and in wonder, like لِلّهِ دَرُّكَ: (TA:) or, as A Heyth says, on the authority of Aboo-Sa'eed Ed- Dareer, it expresses the utmost degree of reviling; [meaning Thou hast no known father;] and لَا أُمَّ لَكَ expresses reviling also, but means Thou hast no free, or ingenuous, mother: (Meyd in Har p. 165: [see أُمَّ:]) sometimes it means Strive, or exert thyself, in thine affair; for he who has a father relies upon him in some circumstances of his case: (TA:) accord. to Kh, it means Thou hast none to stand thee in stead of thyself: (ISh, TA:) Fr says that it is a phrase used by the Arabs [parenthetically, i.e.,] to divide their speech: (TA:) [thus, for instance,] Zufar Ibn-El-Hárith says, أَرِينِى سِلَاحِى لَا أَبَا لَكَ اِنَّنِى أَرَى الحَرْبَ لَا تَزْدَادُ اِلَّا تَمَادِيَا [Show thou me my weapons: (mayest thou have no father! or thou hast no father: &c.:) verily I see the war, or battle, increases not save in perseverance]. (TA.) [Aboo-'Alee, as cited in the M, observes that the ا (meaning the final ا) in أَبَا, in the phrase لَا أَبَا لَكَ, indicates that it is a prefixed noun, and determinate; whereas the ل in لك together with the government exercised upon the noun by لا indicates that it is, on the contrary, indeterminate, and separate from what follows it: but it seems that he was unacquainted with the dial. var. أَبَّا; for لَا أَبَا لَكَ in the dial. of him who uses the form أَبَّا instead of أَبٌ is the same grammatically as لَا أَبَ لَكَ in the dial. of him who uses the form أَبٌ.] Suleymán Ibn-'Abd-El-Melik heard an Arab of the desert, in a year of drought, say, أَنْزِلْ عَلَيْنَا الغَيْثَ لَا أَبَا لَكَ, and Suleymán put the best construction upon it, [as though it meant, Send down upon us rain: Thou hast no father], and said, I testify that He hath no father nor female companion nor offspring. (TA.) They say also, in paying honour [to a person], لَا أَبَ لِشَانِئِكَ, and لَا أَبَ لِشَانِئِكَ, (TA,) i. e. May thy hater have no father! or, accord. to ISk, each is a metonymical expression for لَا أَبَا لَكَ. (S in art. شنأ, q. v.) ― -b4- One also says, on the occasion of an occurrence that is approved and commended, by way of expressing wonder and praise, لَلِّهِ أَبُوكَ, meaning To God, purely, is attributable [the excellence of] thy father, seeing that he begat thee a generous son, and produced the like of thee! (TA;) [or to God be attributed (the excellence of) thy father!] it means that to God [alone] belongs the power to create the like of this man [to whom it relates], from whom has proceeded this wonderful action. (Har p. 44.) ― -b5- And هِىَ بِنْتُ أَبِيهَا, meaning She resembles her father in strength of mind, or spirit, and sharpness of disposition, and in hastening, or striving to be first, to do things: said of Hafsah, by 'Áïsheh. (TA.) ― -b6- بِأَبِى, (TA,) or بِأَبِى أَنْتَ, (T in art. بأ,) [said to a person,] means [فُدِيتَ بِأَبِى Mayest thou be ransomed with my father! (see the next sentence but one;) or] أَفْدِيكَ بِأَبِى [I will ransom thee with my father]; (T ubi suprà;) or أَنْتَ مَفْدِىٌّ بِأَبِى Thou art, or shalt be, ransomed with my father]; or فَدَيُتُكَ بِأَبِى [I have in my heart ransomed thee, or I would ransom thee, with my father]; the ب being dependent upon a word suppressed, which, accord. to some, is a [pass. participial] noun, and accord. to others, a verb; and this word is suppressed because of the frequent usage of the phrase. (TA.) You say also, بِأَبِى أَنْتَ وَ أُمِّى [With my father mayest thou be ransomed, and with my mother!]. (TA.) And بِأَبِى مَنْ وَدَدتُّهُ, i. e. فُدِىَ بِأَبِى مَنْ وَدَدتُّهُ [May he whom I love be ransomed with my father!], meaning may he [my father] be made a ransom for him [whom I love]! (El-Wáhidee on the Deewán of El-Mutanebbee, in De Sacy's Chrest. Arabe, sec. ed. vol. iii. p. 35 of the Arabic text.) Sometimes they change the ى into ا: a poet says, وَقَدْ زَعَمُوا أَنِّى جَزِعْتُ عَلَيْهِمَا وَهَلْ جَزَعٌ أَنْ قُلْتُ وَا بِأَبَا هُمَا [And they have asserted that I have become impatient on account of them two: but is it an evidence of impatience that I said, Alas, with my father may they two be ransomed?]; meaning وَا بِأَبِى هُمَا. (S.) And some of the Arabs used to say, وَا بِأَبَا أَنْتَ [Alas, with my father mayest thou be ransomed!]: this, says AM, being like يَا وَيْلَتَا for يَا وَيْلَتِى; as also يَا بَيْبَا, with the hemzeh changed into ى, originally يَا بِأَبَا, meaning يَابِأَبِى: and hence what is related, in a trad., of Umm- 'Ateeyeh; that she used not to mention the Prophet without saying, بِيَبَا [for بِأَبِ هُوَ]. (TA in art. بأ.) A woman said, يَا بِأَبِى أَنْتَ وَ يَا فَوْقَ البِيَبْ [O thou to whom I would say, With my father mayest thou be ransomed! and O thou who art above him to whom I would address the saying, With my father mayest thou be ransomed!]; respecting which Fr observes that the two words [بِ and أَب] are made as one [by prefixing the article] because of their frequent occurrence; (S;) and Aboo-'Alee says that the ى in بِيَب is substituted for ء, not necessarily; but ISk quotes the words as commencing with يَا بِيَبَا, which is the right reading, in order that this expression may agree with البِئَبْ, which is derived from it: EtTebreezee, however, relates Abu-l-'Alà's reciting the words as ending with البِئَبْ; saying that this is compounded from the phrase بِأَبِي, and that therefore the ء is preserved. (TA.) [See also the first paragraph in art. بأ.] ― -b7- You say also, يَا أَبَتِ [meaning O my father], (S, M, K,) as in يَا أَبَتِ افْعَلْ [O my father, do thou such a thing]; (S;) and يَا أَبَتَ; (S, M, K;) and يَاأَبَتُ; (Z in the Ksh xii. 4;) and يَا أَبَهْ (S, M, K) when you pause after it. (S, M.) The ة, [here written ت,] (Kh, M,) the sign of the fem. gender, (S, Z,) is substituted for the [pronominal] affix ى, (Kh, S, M, Z,) as in يَاأُمَّتِ; (S;) and is like the ة in عَمَةٌ and خَالَةٌ, as is shown by your saying, in pausing, يَا أَبَهٌ, like as you say, يَا خَالَةٌ: (Kh, M:) the annexing of the fem. ت to a masc. noun in this case is allowable, like as it is in حَمَامَةٌ ذَكَرٌ and شَاةٌ ذَكَرٌ and رَجُلٌ رَبْعَةٌ and غَلَامٌ يَفَعَةٌ: its being made a substitute for the affix ى is allowable because each of these is an augmentative added at the end of a noun: and the kesreh is the same that is in the phrase يَا أَبِى: (Z ubi suprà:) the ت does not fall from اب in the phrase يَا أَبَتِ when there is no pause after it, though it [sometimes] does from أُمّ in the like phrase in that case, because the former word, being of [only] two letters, is as though it were defective. (S.) يَا أَبَتَ is for يَا أَبَتَا, (Aboo-'Othmán El-Mázinee, S, * M, [the latter expression mentioned also in the K, but not as being the original of the former,]) the ا [and ه] being suppressed; (the same Aboo- 'Othmán and M;) or for يَا أَبَتَا, the ا being suppressed, like as the ى is in يَا غُلَامِ; or it may be after the manner of يَاأَبِىَ. (Z ubi suprà.) يَا أَبَتُ is thus pronounced after the usual manner of a noun ending with the fem. ة, without regard to the fact that the ت is in the former a substitute for the suffix ى. (Z ubi suprà.) يَا أَبَهْ is said in a case of pause, except in the Kur-án, in which, in this case, you say, يَا أَبَهْ, following the written text; and some of the Arabs pronounce the fem. ة, in a case of pause, ت [in other instances], thus saying, يَا طَلْحَتُ. (S.) يَا أَبَاهُ is also said; (M, K;) though scarcely ever. (M.) A poet uses the expression يَا أَبَاتَ, for يَا أَبَتَاهْ: (S, M:) IB says that this is used only by poetic license, in a case of necessity in verse. (TA.) ― -b8- أَبٌ is tropically applied to signify (tropical:) A grandfather, or any ancestor. (Msb.) ― -b9- It is also applied to signify (assumed tropical:) A paternal uncle; as in the Kur ii. 127, quoted before. (M.) ― -b10- [It is also (like أُمّ and اِبْن and بِنْت) prefixed to nouns of various significations. Most of the compounds thus formed will be found explained in the arts. to which belong the nouns that occupy the second place. The following are among the more common, and are therefore here mentioned, as exs. of different kinds.] ― -b11- أَبُو المَرْأَةِ (assumed tropical:) The woman's husband: (Ibn-Habeeb, M:) it is said in the TS that الأَبُ, in certain of the dials., signifies the husband: MF deems this meaning strange. (TA.) أَبُو المَثْوَى (assumed tropical:) The master of the dwelling, or of the place of abode: (TA:) and (assumed tropical:) the guest. (K in art. ثوى.) أَبُو الأَضْيَافِ (assumed tropical:) The very hospitable man. (TA.) ― -b12- أَبُو الحَارِثِ (assumed tropical:) The lion. (TA.) أَبُو جَعْدَةَ (assumed tropical:) The wolf. (TA.) أَبُو الحُصَيْنِ (assumed tropical:) The fox. (TA.) ― -b13- أَبُو جَابِر (assumed tropical:) Bread. (S and K in art. جبر.) ― -b14- أَبُو مَالِكٍ (assumed tropical:) Extreme old age: (TA:) and (assumed tropical:) hunger. (MF in art. جبر.)
أَبَّا أَبَّا ذ : seeأَبٌ.
اِبْوَآءٌ اِبْوَآءٌ ابوآء or أَبْوَآءٌ: see أُبُوَةٌ.
أَبَوِىٌّ أَبَوِىٌّ ذ Of, or relating or belonging to, a father; paternal. (S, TA.)
أَبَىٌّ أَبَىٌّ ذ dim, of أَبٌ, q. v. (Msb.)
أُبُوَةٌ أُبُوَةٌ ذ [in copies of the K ↓ اِبْوَآء, and in the CK ↓ اَبْواء, both app. mistranscriptions for أُبُوَّة, which is well known,] Fathership; paternity; the relation of a father. [S, * M.) You say, بَيْنِي و بَيْنَ فَلَانٍ أُبُوَةٌ [Between me and such a one is a tie of fathership]. (S.)
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR797 harfMadde başı: ءبوأَبَا
أَبَا U ( n. ac. اِبَاْوَة 23t , أُبُوَّة 27t ),
a. Became a father.
تَأَبَّوَ
تَأَبَّوَ V ,
a. Adopted, considered as a father.
أَب
أَب [ 4 ] ( pl. آبَآء [ 38 ] ),
a. Father; ancestor, forefather; patriarch ( when a poss. pron. is suff. the 3rd rad. is waw in the nom., alif in the acc. and ya in the gen. ).
أَبَوِيّ
أَبَوِيّ 4yi ,
a. Paternal.
أُبُوَّة
أُبُوَّة 27t ,
a.
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR yok62.947 harfMadde başı: ءبوءبو
أَبَا - يَأْبُو (أَبَى - يَأْبِي) - أبّ - أبا - أبي- يا أبانا - يا أبتي - آباء
أَبَا - يَأْبُو + كائن + كائناً: يكون له أباً: يكون بمثابة الأصل والمرجع الذي نشأ منه
أبْ: أصلها " أبـُب": على وزن "فـَعـُل": اسم فعل بمعنى فاعل من "أبَّ - يـَؤُبُّ ": البرعم الأصلي الذي أنشأ كل فروع النبتة: وهو اصطلاحاً: الأصل الذي جاء منه الجزء الذكري من
Sîgalar(46)
- آبَاءَنَاSizin atalarınız(أَفْعَالَنَا)×10
- لِأَبِيهِBabasına(لِفَعَلِهِ)×9
- يَاأَبَتِEy babacığım(يَافَعَلِي)×8
- آبَاؤُنَاSizin atalarınız(أَفْعَالُنَا)×7
- يَاأَبَانَاEy babamız(يَافَعَلَنَا)×6
- آبَاؤُكُمْSizin babalarınız(أَفْعَالُكُمْ)×5
- آبَاؤُهُمْOnların ataları(أَفْعَالُهُمْ)×4
- أَبِيBenim babam+1 anlam(فَعَلِي)×4
- أَبِيكُمْSizin babanız(فَعَلِكُمْ)×4
- وَآبَاؤُكُمْVe sizin atalarınız(وَأَفْعَالُكُمْ)×4
Mücavir kökler141 mücavir (408 toplam)
- قول
60 ortak ayet · Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda…
- أخو
15 ortak ayet · Hayvanları bağladıkları ipin iki ucuna konmuş kazıklardan…
- وجد
14 ortak ayet · Su birikintisidir
- يوسف
8 ortak ayet · Çorak yer anlamına gelen “esef”ten türemiştir
- أول
14 ortak ayet · Alet kaldıraç demektir
- عبد
16 ortak ayet · Ana kapının önündeki bekçidir
- إبراهيم
8 ortak ayet · İbrahim
- كون
38 ortak ayet · Kevn, tepe demektir
- يعقوب
4 ortak ayet · Ve Yakup
- فعل
8 ortak ayet · Fa’l “Fa’l” “yapmak” demektir
- لفي
2 ortak ayet · Bulduk
- بنو
9 ortak ayet · Oğullar
Geçtiği ayetler(104)
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ
Sizin atalarınızOnlara; Allah’ın indirdiğine uyun, denildiği zaman, onlar hayır, biz atalarımızın üzerinde bulunduğumuz şeye uyarız, dediler. Peki, ya ataları bir şey akledemeyen, doğruyu bulamayan kimseler olsa da mı?
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَى مَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُوا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ
Sizin atalarınızOnlara; Allah’ın indirdiğine ve peygambere gelin, denildiği zaman; atalarımızı üstünde bulunduğumuz şey bize yeter, dediler. Ya ataları, bir şey bilmiyor ve doğru yola gitmiyorlar idiyse?
وَإِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً قَالُوا وَجَدْنَا عَلَيْهَا آبَاءَنَا وَاللَّهُ أَمَرَنَا بِهَا قُلْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ أَتَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ
Sizin atalarınızOnlar; bir hayasızlık yaptıkları zaman: Biz atalarımızı da onun üzerinde bulduk. Allah da bize onu emretti, dediler. De ki: Allah; hiçbir zaman hayasızlığı emretmez. Siz, bilmediğiniz şeyi Allah’a karşı mı söylüyorsunuz?
ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتَّى عَفَوْا وَقَالُوا قَدْ مَسَّ آبَاءَنَا الضَّرَّاءُ وَالسَّرَّاءُ فَأَخَذْنَاهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ
Sizin atalarınızSonra kötülüğün yerine iyilik koyduk. Nihayet çoğaldılar ve; atalarımıza da fakirlik, şiddet, hastalık, iyilik ve genişlik dokunmuştu, dediler. Bunun üzerine Biz de onları kendilerine farkına varmadan ansızın yakalayıverdik.
قَالُوا أَجِئْتَنَا لِتَلْفِتَنَا عَمَّا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا وَتَكُونَ لَكُمَا الْكِبْرِيَاءُ فِي الْأَرْضِ وَمَا نَحْنُ لَكُمَا بِمُؤْمِنِينَ
Sizin atalarınızDediler ki: Siz ikiniz; bizi, babalarımızı üzerinde bulduğumuz yoldan çevirmek ve yeryüzünün büyükleri olmak için mi geldiniz? Biz, size inanmıyoruz.
قَالُوا وَجَدْنَا آبَاءَنَا لَهَا عَابِدِينَ
Sizin atalarınızOnlar da: Babalarımızı bunlara tapar bulduk, demişlerdi.
قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا كَذَلِكَ يَفْعَلُونَ
Sizin atalarınızDemişlerdi ki: Hayır. Atalarımızı böyle yapar gördük.
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا أَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطَانُ يَدْعُوهُمْ إِلَى عَذَابِ السَّعِيرِ
Sizin atalarınızOnlara: Allah’ın indirdiklerine uyun, denilince: Hayır, biz atalarımızı üzerinde bulduğumuz yola uyarız, derler. Ya şeytan, onları yalımlı azaba çağırıyor idiyse?
بَلْ قَالُوا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِمْ مُهْتَدُونَ
Sizin atalarınızHayır, dediler ki: Doğrusu biz, atalarımızı bir ümmet üzerinde bulduk ve biz de onların izlerinden gitmekteyiz.
وَكَذَلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ
Sizin atalarınızSenden önce de hangi kasabaya bir uyarıcı gönderdiysek; o kasabanın varlıklıları sadece dediler ki: Doğrusu biz, babalarımızı bir ümmet üzerinde bulduk ve biz de onların izlerine uymaktayız.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | أبو |
| Yapı | Üçlü (nakıs / vavî) |
| Özel Durum | Son harfi illetli (vav), ikili kullanımda üçüncü harfi düşen isim formu |
| Bağlamsal Yakın Kökler | ولد, ربب, كفل |
| Zıt Kök | بنو |
| Çekirdek Özet 1 | Besleme, büyütme, himaye etme ve varlığın devamını sağlayan ilk kaynak olma |
| Çekirdek Özet 2 | Biyolojik nesep bağının ötesinde itikadi, ahlaki ve ontolojik köken bağı oluşturma |
| Çekirdek Özet 3 | İlahi rububiyetin aile ve toplum düzeyindeki vesilesi; taklidi gelenek ile hakikat arasındaki tercih eşiği |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca biyolojik babalık ile sınırlayıp ataerkil taklit veya himaye/terbiye boyutunu göz ardı etmek |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| أب | Besleyici kaynak olma, topraktan fışkıran taze ot, yetişme zemini ve başlangıç unsuru (örneğin أبب kökünde hayvanların beslendiği çayır ve mera, أبد kökünde süregiden varoluş, أبل kökünde beslenen ve yönetilen deve sürüsü) | و | Çekirdeğin besleme ve zemin oluşturma anlamı şahsa, sürekli yönelişe ve canlı bir hamiye aktarılarak nesli yetiştirip koruyan kalıcı özneye dönüşmüştür. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ا | Öküz başı; güç, öncülük, başlangıç | Ailenin veya neslin öncüsü, ilk faili ve harekete geçirici kurucu gücü. |
| ب | Ev, çadır; iç, barınma, içinde olma | Korumalı alan, sığınak, ailenin barındığı ve himaye edildiği hane yapısı. |
| و | Çengel, çadır kazığı; bağlama, ekleme, tutturma | Nesli birbirine bağlayan, önceki kuşak ile sonrakini rabt eden rabıta unsuru. |
| أبو | Öncü gücün haneyi kurup nesli birbirine kenetlemesi ve himaye bağıyla ayakta tutması | Varlığın başlangıcını teşkil eden öncü unsurun, koruyucu bir barınak içinde türeyenleri bağlayıp beslemesi hareketidir. |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir varlığı gıdalandırma, terbiye etme, büyümesini ve korunmasını üstlenme; besleyip himaye etme fiili. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem şairi el-A‘şâ veya klasik antolojilerde yer alan kabile övgülerinde kök, soyun başı ve himaye edicisi anlamında kullanılmıştır. Şairin soy bağıyla iftiharını dile getirdiği şu mısra erken kullanıma örnektir: أحاشِي نزارَ الشّامِ إنّ نِزَارَها / أبُوَّةُ آبائي وَمِنِّى عميدُها |
| Erken Arapça kullanım | Bir kimsenin bakımını ve terbiyesini üstlenmek anlamında فلان يأبو اليتيم yani babanın çocuğunu besleyip yetiştirdiği gibi yetimi besleyip yetiştirdi şeklinde kullanılmıştır. Ayrıca bir topluluğa önderlik ve hamîlik yapmayı anlatan نؤمهم ونأبوهم ifadesi yer almaktadır. |
Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.
Sami etimolojik katman
Proto-Sami dilde en kararlı ve arkaik akrabalık adlarından birini teşkil eden bu kök, Proto-Semitik *ʾab- biçiminden türemiştir. Doğu Sami kolunda Akadca abu(m), Kuzeybatı Sami dillerinde Ugaritçe ảb, İbranice אָב (ʾāḇ), Aramice/Süryanice ܐܒܐ (ʾabbā), Güney Sami kolunda ise Epigrafik Güney Arapçasında ʾb ve Ge'ez (Etiyopya) dilinde አב (ʾab) olarak doğrudan korunmuştur. Kökün en ilksel somut çekirdeği hem biyolojik üremeyi başlatan erkek ilkeyi hem de hanenin mülkiyetini, rızkını ve korunmasını sağlayan efendi/besleyici makamını gösterir. Arapçada sonuna üçüncü bir kök harfi olarak و harfinin eklenmesi (tesniye ve nisbet eklerinde görülen ebevân ve ebevî türevlerinde olduğu gibi), Sami dillerindeki iki sesli yalın isim gövdesinin üçlü kök morfolojisine uydurulması sürecini yansıtır. Semantik matriste biyolojik babalık ile terbiye edici hamîlik ayrılmaz bir bütün oluşturur.
Güven Kesin
Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, HALOT, Kogan (Genealogical Classification of Semitic).
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Besleme, terbiye etme (el-ğadhv ve’t-terbiye) kök fiilinden isimleşme | Klasik dilcilere göre baba, yavrusunu besleyip büyüttüğü için bu adı almıştır; ebeveyn kelimesinde anne-babayı birlikte kapsar. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Proto-Semitik *ʾab- ortak miras biçimi | Akadca abu, İbranice ʾāḇ ve Süryanice ʾabbā ile birebir ses ve anlam denkliği taşır. | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik dil ailesi genelinde anaç/ataç ses yansımalı ortak yapı | Çad ve Kuşitik kollarında benzer fonetik yapılar bulunsa da kök esas olarak Sami çekirdeğinde kurumlaşmıştır. | Güçlü |
Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| أبو | Anlamlı | Besleme, terbiye etme, ata/baba olma | Hedef köktür; soyun ve terbiyenin kaynağı olmayı ifade eder. | Kur'an'da geçer |
| أوب | Anlamlı | Dönüş yapma, sığınağa varma | Asıl merkeze, kökene veya yuvaya geri dönmeyi gösterir; baba figürünün dayanak noktası olmasıyla kavramsal bağı vardır. | Kur'an'da geçer |
| بأو | Anlamlı | Gururlanma, kibirlenme, övünme | Soy ve ata üstünlüğü iddiasıyla büyüklük taslama hali. | Kur'an'da geçmez |
| بوأ | Anlamlı | Yerleşme, konaklama, denklik kurma | Bir yere mekan tutma, temerküz etme ve sığınma anlamı taşır. | Kur'an'da geçer |
| وأب | Anlamlı | İçine alma, utanma, geniş kap | Geniş ve kuşatıcı olma, içine alıp saklama durumunu bildirir. | Kur'an'da geçmez |
| وبأ | Anlamlı | Bulaşıcı hastalık, yaygın afet | Yerin veya havanın bozulup salgın üretmesi hali. | Kur'an'da geçmez |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| أبو | Merkez | Ata, hami, besleyen ve terbiye eden kök özne | Hem biyolojik kökeni hem de terbiye, himaye ve kültürel miras aktarımını kapsayan kuşatıcı üst kavramdır. | Soyun başı, rehber ve otorite makamıdır. |
| ولد | Komşu | Biyolojik doğurma ve dünyaya getirme | ولد kökü salt fiziki doğum ve nesil türemesine odaklanır; himaye ve terbiye anlamını doğrudan içermez. | Doğrudan fiziksel ebeveynliktir. |
| ربب | Komşu | Sahip olma, terbiye etme, ıslah ederek tedricen büyütme | ربب ilahi veya beşeri efendilik ve tedrici olgunlaştırmayı bildirir; biyolojik veya soybağı boyutu zorunlu değildir. | Yetkinleştirici terbiye merkezlidir. |
| كفل | Komşu | Bakımını üstlenme, nafakasını ve korumasını sağlama | كفل kan bağı olmaksızın hukuki ve fiili himayeyi anlatır; ata veya nesep kurucu nitelik taşımaz. | Bakım ve taahhüt ilişkisidir. |
| بنو | Zıt | Nesil, oğul, türeyen, bağımlı alt unsur | أبو köken ve üst otoriteyi gösterirken, بنو ondan doğan, ona tabi olan ve bağımlı alt nesli gösterir. | Türeyen ve tabi olan taraf. |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | أبو | Baba, ata, terbiye eden ve himaye eden | Biyolojik kökeni, nesil zincirini, terbiyeyi ve kültürel mirası bir arada ifade eder. | Kesin |
| Latince | Pater, genitor | Baba, ata, kurucu ata | Pater kelimesi hem aile reisini hem de himaye edici toplumsal otoriteyi karşılar; genitor ise salt biyolojik üreticidir. | Güçlü |
| İngilizce | Father, forefather, progenitor | Baba, ata, nesep başı | Father kelimesi manevi ve biyolojik babalığı karşılarken, forefather kökün Kur'an'daki çoğul (âbâ') kullanımındaki atalar kültürünü karşılar. | Güçlü |
| Almanca | Vater, Ahn, Stammvater | Baba, ata, soy kurucu | Vater himaye ve biyolojik bağı, Ahn ise geçmiş kuşakların geleneksel mirasını aktaran ata figürünü tam olarak karşılar. | Güçlü |
| Fransızca | Père, ancêtre | Baba, ata | Père hane reisini ve babayı, ancêtre ise Kur'an'ın eleştirdiği atalar kültünün aktarıcısı olan geçmiş nesilleri verir. | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Kluge Etymologisches Wörterbuch, Dictionnaire Étymologique Larousse.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| Tekil (eb, ebûk, ebîh vb.) | Öz baba (biyolojik baba) | Hz. Yusuf'un babası Hz. Yakub veya Hz. İbrahim'in babası gibi somut aile bağlamları (örnek: Yûsuf 12:4, Meryem 19:42). |
| Tesniye (ebeveyn) | Anne ve baba (ana-baba) | Aile hukuku, miras ve saygı bağlamlarında ebeveyn ortaklığı (örnek: Nisâ 4:11, İsrâ 17:23). |
| Çoğul (âbâ') | Geçmiş atalar ve kabile silsilesi | Tevhid davetine karşı körü körüne taklit edilen geçmiş kuşaklar (örnek: Bakara 2:170, Mâide 5:104). |
| Mecazi / Temsili tekil | İman ve din atası (örnek şahsiyet) | Biyolojik olmayan, inanç ve din önderliğini temsil eden ata (örnek: Hac 22:78 «babanız İbrahim'in milleti»). |
| İkili soy başlangıcı | İnsanlığın ilk kökene ait ebeveyni | Hz. Adem ve eşinin cennetten çıkarılışı ve insanlığa hitap bağlamı (örnek: A‘râf 7:27). |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Ataları taklit (taklidü'l-âbâ') ve peygamberlerin ebeveyni meselesi | Aklın ve vahyin delillerine karşı atalar yolunu delil saymanın geçersizliği; Hz. İbrahim'in babası Azer tartışması. | Körü körüne taklit edilen geleneksel otorite anlamı öne çıkar. |
| Fıkıh | Nafaka, velayet, miras ve nikah engelleri | Babanın çocuk üzerindeki velayeti, nafaka yükümlülüğü ve miras payları; ebeveynin öldürülmesinde kısas hükümleri. | Hukuki hak, velayet ve nesep aidiyeti ekseninde daralır. |
| Tefsir | Âbâ' kavramının Kur'an içi semantik dönüşümü | Müşriklerin atalar kültü savunusu ile peygamberlerin tevhid mirasçısı kıldığı İbrahimî babalık arasındaki zıtlık. | Vahiy karşısında sığınılan sahte ontolojik köken eleştirisi. |
| Hadis | Anne-babaya ihsan ve evladın babaya aidiyeti | Babanın rızasının ilahi rızaya vesile kılınması ve nesebin korunması prensibi (örnek: sen ve malın babana aitsiniz rivayeti). | Şükran, ahlaki hürmet ve himaye sorumluluğu yoğunlaşır. |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Vahiy ve itikad nizamı | Din ve inanç atası veya şirk mirasının kaynağı | Tevhid zincirini kurma yahut geleneksel şirki nesilden nesile taşıma | Dinde kök arayışı meşru bir peygamber mirası olabileceği gibi helak edici bir taklit unsuru da olabilir. | Kesin |
| İlmi | Epistemoloji ve bilgi aktarımı | Önceki kuşakların bilgi birikimi ve otoritesi | Eleştiriye tabi tutulması gereken bilgi kaynağı | Ataların bilgisi vahiy ve akıl terazisine vurulmadan mutlak doğru kabul edilemez. | Güçlü |
| Siyasi | Toplumsal hiyerarşi ve liderlik | Kabile reisi, hami otorite ve meşruiyet zemini | Toplumu yönetme ve töreyi devam ettirme | Klasik toplumlarda siyasi iktidar baba otoritesinin genişletilmiş bir yansıması olarak kurulur. | Güçlü |
| İktisadi | Mülkiyet ve miras rejimi | Aile reisinin nafaka sorumluluğu ve tereke kaynağı | Kaynakların intikali ve çekirdek birliğin rızk güvencesi | Babanın mülkiyeti koruma ve çocuklarına aktarma yükümlülüğü iktisadi sürekliliği sağlar. | Kesin |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Başlangıç düğümü, kök dizin veya ana veri kaynağı (root node / source) | Ağ yapılarında veya nesne yönelimli sistemlerde alt unsurların türediği ve özelliklerini miras aldığı temel kaynak düğüm. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Ataerkil otorite ve geleneksel miras aktarımı (paternalism / patriarchy) | Sosyolojide kurumların geçmiş kuşakların değer sistemlerini tescilleyip birey üzerinde denetim kurduğu yapısal mekanizma. | Kesin |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökün anlamını sadece modern hukukun tanımladığı çekirdek ailedemki biyolojik baba figürüne indirgemek; ata, hami ve kültürel köken boyutlarını dışarıda bırakmak. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da kök, hem bireyin hayatını borçlu olduğu terbiye edici ebeveyni hem de toplumların zihin dünyasını şekillendiren, eleştirilmeksizin sığınılan tarihsel-kültürel mirası (atalar kültünü) kapsar. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Müşriklerin «atalarımızın dini» savunmasındaki ontolojik ve itikadi direnci salt bir aile sevgisi sanmak; Hz. İbrahim'in tevhid mücadelesinin sosyolojik ve düşünsel derinliğini kavrayamamak. |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Vahyin muhatap olduğu toplumun en güçlü direnç kalesi olan «atalar kültü» mekanizmasını ifşa ettiği ve bunun karşısına hakiki hami ve terbiye edici olan Allah'ın rububiyetini ve peygamberlerin manevi babalığını koyduğu için merkezidir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Müşriklerin tevhidi reddederken atalarını gerekçe gösterdikleri itikadi tartışma ayetlerinde, Hz. İbrahim ve Hz. Yusuf kıssalarında ve aile/miras ahkamını belirleyen ayet gruplarında belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Geçmişten gelen her mirasın kutsal ve sorgulanamaz olduğu zannını yıkar; biyolojik bağ ile itikadi bağ arasındaki ayrımı netleştirerek dinin nesebe değil adalete ve tercihe dayandığını gösterir. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamCanlıyı besleyip büyüten, himaye eden ve varlığının başlangıcını teşkil eden kök kaynak.
- Soyut anlamBir kimliğin, inancın veya toplumsal yapının meşruiyetini dayandırdığı geçmiş otorite ve terbiye edici dayanak.
- Sistematik karşılıkAile içinde rızık ve himaye sorumlusu; toplum ve inanç düzeyinde ise sorgulanması zorunlu tarihsel miras aktarıcısı.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde geçmiş kuşakların birikimini ve ata/baba otoritesini temsil eder. şimdiki zamanda inen ilahi vahyi ve hakikati, ise bireyin veya toplumun nihai yöneliş ve eylemini gösterir. parametresi atalardan tevarüs eden geleneksel aktarım katsayısıdır. Şayet aktarım körü körüne gerçekleşirse bireyin eylemi salt ataların izi olur (); doğru tevhid modelinde ise vahiy () hakem kılınarak ataların mirası tashih edilir ve sapma miktarı sıfırlanarak hakiki terbiye gerçekleşir.