خير

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: خ-ي-ر25 sîga, 229 mücavir kök, 178 ayet, 55 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.خَيْرٍعندالْخِيَرَةُأمنالْأَخْيَارِوَخَيْرٌخيرألهبقيعففخَيْرُعرفثوبخَيْرٌنكح

KökSîga 25Ayet 178Sure 55Mücavir 229

▶ Ağı aç (3B)

خير

خ - ي - ر

KÖK
  • 196 geçiş
  • 178 ayet
  • 25 sîga
  • 12 sözlük

Hayr : At sürüsü demektir. Hayr servet demektir. Nisaptan fazla mal veya gelir getiren mal anlamındadır. Heyr kelime olarak şerre karşılık tercih edilen şey anlamında da kullanılmıştır.devamı ›

Notlarım

Sözlükler(12)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Hayr : At sürüsü demektir. Hayr servet demektir. Nisaptan fazla mal veya gelir getiren mal anlamındadır. Heyr kelime olarak şerre karşılık tercih edilen şey anlamında da kullanılmıştır.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR3.455 harf
باب الخاء والراء وو ا ي ء معهما ر ي خ، و ر خ، ر خ و، أ ر خ، خ ي ر، خ و ر، خ ر أ، أ خ ر مستعملات ريخ: راخَ يَريخ: ذَلَّ وتَكَسَّر. والتَّرْييخُ: ضعف الشيء ووهنه. ويسمى العظيم الهشُّ الوَالِجُ في جوفِ القَرْنِ الرِّخْوِ مُرَيِّخَ القَرْنِ . وضربوا فلانا حتى رَيَّخُوْهُ أي: أوهنوه، قال: بوقعها يُرَيَّخُ المُرَيَّخُ والمُرَيَّخُ: المرتك. ورخ: ورخَ العجين وَرْخا أي استَرْخَى، وأورَخْتُه. وهو مثل
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR1.011 harf
الخَيْرُ: ضِدُّ الشَرِّ. تقول منه: خِرْتَ يا رَجُلُ فأنت خائِرٌ. وَخارَ اللهُ لك. قال الشاعر: فَما كِنانَةُ في خَيْرٍ بِخائِرَةٍولا كِنانَةُ في شَرٍّ بأشرار وقوله تعالى: "إن ترك خيراً" أي مالاً. والخِيارُ: خلاف الأَشْرار. والخِيارُ: الاسم من الاخْتيار. والخِيارُ: القِثّاءُ، وليس بعربيّ. ورجل خَيِّرٌ وخَيْرٌ، مشدد ومخفف. وكذلك امرأة خَيِّرةٌ وخَيْرَة. قال الله تعالى: "أولئك لَهُمُ
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR yok17.416 harf
باب الخاء والراء خير ، خرأ ، خور ، ريخ ، رخى ، رخو ، ورخ ، أخر ، أرخ : مستعملة . ريخ : قال الليث : التَّرْيِيخُ : ضَعْفُ الشيء ووَهْنُه . قال : ويُسَمَّى العُظَيْمُ الهَشُّ الوَالِجُ في جَوْف القَرْن _ : ) ( مُرَيَّخَ الْقَرْنِ ) ( . قال : ويقال : ضَرَبوا فلاناً حتى رَيَّخُوهُ _ أي : أَوْهَنُوهُ . وأنشد : بِوَقْعِهَا يُرَيَّخُ الْمُرَيَّخُ وَالْحَسَبُ الأوْفَى وَعِزٌّ جُنْبُخُ قال : والْمُرَيَّخُ
Türkçe çeviri henüz yokMaddenin bağlantısı

باب الخاء والراء خير ، خرأ ، خور ، ريخ ، رخى ، رخو ، ورخ ، أخر ، أرخ : مستعملة . ريخ : قال الليث : التَّرْيِيخُ : ضَعْفُ الشيء ووَهْنُه . قال : ويُسَمَّى العُظَيْمُ الهَشُّ الوَالِجُ في جَوْف القَرْن _ : ) ( مُرَيَّخَ الْقَرْنِ ) ( . قال : ويقال : ضَرَبوا فلاناً حتى رَيَّخُوهُ _ أي : أَوْهَنُوهُ . وأنشد : بِوَقْعِهَا يُرَيَّخُ الْمُرَيَّخُ وَالْحَسَبُ الأوْفَى وَعِزٌّ جُنْبُخُ قال : والْمُرَيَّخُ : الْمُرْدَاسَنْجُ . قلتُ : أما العُظَيْمُ الهَشُّ الْوَالِجُ في جَوْفِ الْقَرْنِ ، فإِنّ أَبَا خَيْرَةَ قال : هُوَ المَرِيخُ والمَرِيجُ . ويجْمَعان : ) ( أَمْرِخَةً ) ( و ) ( أَمْرِجَةً ) ( . رواه أبو تُرَابٍ لَهُ _ في كتابِ ) ( الأعْتِقَاب ) ( . قال : وسأَلْتُ عنهما أَبَا سَعيدٍ . . ؟ فلم يَعْرِفْهما . قال : وعَرَفَ غيرُه ) ( المَرِيخَ ) ( : الْقَرْنَ الأبيَضَ . . الذي يكُونُ في جَوْفِ الْقَرْنِ . قلت : وقد ذكَرَ الليثُ ) ( المَرِيخَ ) ( بهذا المعنى _ في باب ) ( مَرَخَ ) ( وجَمَعَه : ) ( أَمْرِخَةً ) ( . وجَعَلَه في هذا الباب مُرَيِّخاً _ بتشديد الياء _ ولم أَسْمَعْه لغيره . وأما ) ( التَّرْييخُ ) ( _ بمعنى التَّوْهين والتضعيف _ فهو صحيح . وقد رَاخَ يَرِيخُ رُيُوخاً _ إذا استَرْخَى وكذلك : دَاخَ . ورَوَى ثعلبٌ _ عن ابن الأعرابيِّ : رَاخَ يَرِيخُ _ إذا تَبَاعَدَ ما بين فَخِذَيه ، وانْفَرَجَ . . حتى لا يَقْدِرَ عَلَى ضمهما . وأنشد : أَمْسَى حَبِيبٌ كالْفُرَيخِ رَائِخَا بَاتَ يُمَاشِي قُلُصاً مَخَائخَا صَوَادِراً عَنْ شُوكَ أَوْ أُضَايخَا ورخ : أبو عبيد _ عن أبي زيد _ : أَوْرَخْتُ العَجِينَ _ إذا أكثرتُ ماءَه حتى يَسْتَرْخِي وقد وَرِخَ يَوْرَخُ . واسم ذلك العجين : الْوَرِيخَةُ . رخو : قال الليث : الرِّخْوُ والرَّخْوُ : لغتان في الشيء الذي فيه رَخَاوَةٌ . قلتُ : اللُّغَةُ الجَيِّدَة : الرِّخْوُ _ بكسر الراء _ . قاله الفرَّاء والأصمعيُّ . قالاَ : والرَّخْوُ _ بفتح الراء _ مولَّدٌ ، والأُنثَى : بالهاء . وقال الليثُ : الرَّخَاءُ : سَعَة العَيش . يقال : إنه في عَيْشٍ رَخِيٍّ ، وهو رَخِيُّ البال _ إذا كان ناعِمَ الحال . ويقال : إنّ ذلكَ الامرَ لَيَذْهَبُ مِنِّي في بالٍ رَخِيٍّ _ إذا لم يُهْتَمَّ لهُ . قال : واسْتَرْخَى به الأمرُ واسترخَتْ بهِ حَالهُ _ إذا وقع في حَالٍ حَسَنَةٍ بعد ضيقٍ وشدَّة . ويقال : رَخِيَ يَرْخَى رَخَاءً فهو رَخِيٌّ _ أي : ناعِمٌ . وهو رَاخِي البال . وأنشد أبو عبيد قول طُفَيْلٍ الغَنَوِيِّ : فَأَبَّلَ واسْتَرْخَى بِهِ الْخَطْبُ بَعْدَما أَسَافَ وَوَلاَ سَعْيُنَا لَم يُؤبِّلِ ) ( استَرْخَى بهِ الخَطْبُ ) ( _ أي : أَرْخَاهُ خَطْبُهُ ونَعَّمَهُ وجعَله في رَخَاءٍ وَسَعةٍ بعد ذهاب مَالِه . وقال الليثُ وغيرُه : الرُّخَاءُ _ من الرِّياح _ اللّيِّنَةُ السِّرِيعةُ التي لا تزَعْزِعُ شَيْئاً . قال الله جلّ وعزّ : ( تجري بأمره رخاء حيث أصاب ( [ ص : 36 ] يعني الرِّياحَ . . أَنها تَهُبُّ ليِّنَةً بأمره . ونَحْوَ ذلك قال أهلُ التفسير . وقال الليثُ : التّرَاخِي هو التَّقَاعُسُ عن الشيء . قال : والمرَاخاةُ : أَنْ تُرَاخِيَ رباطاً أو رِبَاقاً . ويقال : رَاخِ له مِن خِنَاقِه _ أيْ : رَفِّهْ عنه . وأَرْخِ له قَيْدَه _ أي : وَسِّعْهُ ولا تُضَيِّقْه . ويقال : أَرْخِ له الْحَبْلَ _ أيْ : وسِّعْ عليه الأمرَ في تصرُّفه _ حتى يَذْهَبَ حيث شاءَ . أبو عُبيدٍ ، عن أبي عبيدةَ : قال : الإرْخَاءُ : شِدَّةُ العَدْو . وهي الخَيْلُ المَرَاخِي . وقال غيرُه : فَرَسٌ مِرْخاءٌ . والإرْخَاءُ الأعْلَى : أَشَدُّ الْحُضْرِ . والإرْخَاءُ الأدنى : دون الأَعلى . وقال امْرُؤُ القَيس : لَهُ أَيْطَلاَ ظَبْي وَسَاقَا نَعَامَةٍ وَإرْخَاءُ سِرْحَانٍ وَتَقْرِيبُ تُفَّلِ وقال الليثُ : ناقَةٌ مِرْخَاءٌ وفَرَسٌ مِرْخاءٌ في سَيرِهما . وأَرْخَيْتُ الفَرسَ : وتَرَاخَى الفرَسُ . قال : و ) ( الإرخاء ) ( : عَدْوٌ فوق ) ( التَّقْرِيب ) ( . قلتُ : لا يقال : أَرْخَيْتُ الفَرَسَ . . ولكن يُقالُ : أَرْخَى الفرسُ في عَدْوِه _ إذا أَحْضَرَ . ولا يقال : تَرَاخى الفَرَسُ إلاّ عند فُتُورِه في حُضْرِه . والذي حكاه الليثُ : لا أَدْرِي ما هو ؟ قلتُ : وإْخاءُ الفرَس مَأخوذٌ من الرِّيح ) ( الرُّخَاءِ ) ( . . وهي السريعةُ مع لِينٍ . وجائزٌ أَن يَكون من قولهم : ) ( أَرْخَى به عنَّا ) ( _ أيْ : أَبْعدَه عنَّا ، و ) ( هو مُتَراخٍ عنّا ) ( _ أيْ : بعيدٌ عنَّا . وقال الليث : يقال : تَرَاخى عنيِّ فلانٌ _ أيّ : أبطأ عنيِّ . وغيرُه يقولُ : معناه : بَعُدَ عنِّي . وقال اللَّيثُ : وأَرْخَتِ الناقةُ إرْخاءً وإِرْخَاؤُها هو اسْتِرْخاءُ صَلَوَيْهَا فهيَ مُرْخٍ . ويقال : أَصْلَتْ . . وإصْلاَؤُهَا : انهِكَاكُ صَلَوَيْها _ وهو انْفِرَاجُهما عند الولادةٍ حين يقعُ الْوَلَدُ في صَلَوَيْهَا . أرخ : قال الليثُ : الأُرْخُ والأُرْخِيُّ _ لُغَتان _ : الفَتِيُّ من البقَر . قال : والأرْخِيَّةُ : وَلَدُ الثَّيْتَلِ . ابنُ شُمَيْل : يقال للأنثَى من بَقَرِ الوَحْشِ : ) ( أَرْخٌ ) ( . . وجمعُه : ) ( إِرَاخٌ ) ( . وقال ابنُ مُقْبِلٍ : أَوْ نَعْجَةٍ مِنْ إِرَاخِ الرَّمْلِ أَخْذَلَها عَنْ إِلْفِهَا واضِحُ الخَدَّيْنِ مَكْحُولُ وأخبرَني المنذريُّ _ عن الصَّيْدَاوِيِّ _ قال : الأَرْخُ وَلَدُ البقرة الوَحشيَّة . . إذا كانت أُنثى . قال : والتَّاريخُ مَأْخُوذٌ منه . قال : كأنّه شيءٌ حَدَثَ _ كما يَحْدُث الوَلَدُ . قال الصَّيْداوِيُّ : وأخبرنا أحمدُ بنُ عليٍّ الباهِليُّ _ عن مُصْعَبِ بن عبد الله الزُّبَيْرِيِّ _ قال : الأَرْخُ ولَدُ البقرة الصغيرُ . قال : والتاريخُ مأخوذٌ منه _ أيْ : أَنَّهُ حَدِيثٌ . قال : وأَنشَدِني الباهليُّ _ لِرَجلٍ مَدَنِيٍّ كان بالبَصْرَةِ : لَيْتَ لِي في الخمِيسِ خَمْسينَ عَيْناً كلُّها حَوْلَ مَسْجِدِ الأَشْيَاخِ مَسْجِدٌ لا يَزَالُ يَهْوِي إليْهِ أُمُّ أَرْخٍ قِنَاعُها مُتَراخِي وأنشدَنِي أبو محمدٍ الْمُزنِيُّ _ فيما رَوَى عن أبي خَلِيفَةَ _ أنَّ محمدَ بنَ سَلاَّمِ أنشدَهُ لأُمَيَّةَ بنِ أبي الصَّلْتِ : وَمَا يَبْقَى على الحِدْثَانِ غُفْرٌ بشَاهِقَةٍ لَهُ أُمٌّ رَؤُومُ تَبِيتُ اللّيْلَ حَانِيَةً عَلَيْهِ كَمَا يَخْرَمِّسُ الأرْخُ الأَطُومُ قال : ) ( الْغُفْرُ ) ( : وَلَدُ الْوَعْلِ . و ) ( الأرْخُ ) ( : وَلَدُ البقرة . و ) ( يَخرمِّسُ ) ( ، أي : يَصمُتُ ، و ) ( الأطُومُ ) ( : الضَّمَّامُ بَيْنَ شَفَتَيْهِ . ورَوَى أَحمَدُ بنُ يحيى _ عن ابن الأعرابيِّ _ قال : مِنْ أسماءِ البقرةِ : الْيَفَنَةُ والأرْخُ _ بفتح الهمزة _ ، والطَّغْيَا واللِّفْتُ . قال الأزهريُّ : والصحيحُ : الأَرْخُ بفتح الهمزة . والذي حكاه الصَّيْدَاوِيُّ _ عن مُصْعَبٍ _ : فيه نظَرٌ . وما قاله الليث _ أنّهُ يقالُ له : الأُرْخِيُّ _ : لا أَعْرِفُهُ . وقيل : إنَّ ) ( التَّاريخَ ) ( الذي يُؤَرِّخُهُ الناسُ ليسَ بعربيٍّ مَحْضٍ . . وإنَّ المسلمين أخذوه عن أهل الكِتاب . وتاريخُ المسلمين أُرِّخَ من سنَة الهجرة ، وكُتِبَ في خلافةَ عُمَرَ ، فصار تاريخاً إلى هذا اليوم . خور _ خير : قال الله جلّ وعزّ : ( فيهن خيرات حسان ( [ الرَّحمن : 70 ] . قال أبو إسْحَاق : ) ( خَيْرَاتٌ ) ( . . أصلُهُ في اللغة : خَيِّرَاتٌ . والْمَعْنَى : أنهنَّ خَيْرَاتُ الأخلاق ، حِسَانُ الخِلَقِ . قال : وقد قُرِىءَ بتشديد الياءِ . وقال الليثُ : رجُلٌ خَيِّرٌ ، وامرأةٌ خيِّرَةٌ : فاضِلَةٌ في صلاحها . . وامرأةٌ خَيْرَةٌ في جَمالها ومِيسَمِهَا . ففَرَّقَ بَيْنَ ) ( الخَيِّرَةِ ) ( و ) ( الْخَيْرَةِ ) ( واحْتَجَّ بالآية . قلتُ : ولا فرقَ بين ) ( الخَيِّرَةِ ) ( و ) ( الْخَيْرَةِ ) ( عند أهل المَعْرِفة باللغة . وقال أبو زيد : يقال : هي خَيْرَةُ النساء ، وشَرَّةُ النِّسَاءِ . وأنشد أبو عُبيدةَ : رَبَلاَتِ هِنْدٍ خَيْرَةِ المَلِكَاتِ وقال الليثُ : ناقةٌ خِيارٌ ، وجمَلٌ خِيَارٌ . قلتُ : وقد جاء في حديث مرفوعٍ : ) ( أَعْطُوهُ جَمَلاً رَبَاعِياً خِياراً ) ( . وقال الليث : يقال : خَايَرْتُ فلاناً فَخِرْتُهُ خَيْراً ، والله يَخِيرُ للعبد _ إذا اسْتَخَارَهُ ، وخَارَ الله لنا ما هو خَيرٌ ، والأَمْرُ : خِرْ . ويقال : هذا وهذه وهؤلاء : خِيرَتي _ وهو ما يَخْتَارُهُ . وتقول : ) ( أَنْتَ بالمُخْتَارِ ) ( ، و ) ( أَنْتَ بالخِيَار ) ( سَوَاءٌ . وقال الفرَّاءُ _ في قول الله جلّ وعزّ : ) واختار موسى قومه سبعين رجلا ( [ الأعراف : 155 ] . قال : والتَّفْسِيرُ : أنَّه اخْتَارَ منهم سبعين رجلاً . وإنما اسْتُجِيزَ وقوعُ الفِعْل عليهم _ إذا طُرِحَتْ ) ( مِنْ ) ( لأنه مأخوذٌ من قولك : هؤلاء خَيْرُ القوم ، وخَيْرٌ مِنَ القَوْمِ . فلمَّا جازَتِ الإضَافَةُ مَكَانَ ) ( مِنْ ) ( ولم يتغَيَّرِ المعنَى استجَازُوا أَنْ يقولوا : اخْتَرْتُكُمْ رَجُلاً ، واخْتَرْتُ منكم رجلاً . وأنشد : تَحتَ الَّتي اخْتَارَ لهُ الله الشَّجَرْ يريد : اخْتَارَ الله له من الشَّجر . وقال أبو العبَّاس : إنَّما جاز هذا . . لأنَّ الاخْتِيَارَ يدلُّ على التَّبعيض . ولذلك حُذِفَتْ ) ( مِنْ ) ( . وفي حديث آخَرَ : ) ( رَأَيْتُ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ ، فَلَمْ أَرَ مِثْلَ الْخَيْرِ والشَّرِّ ) ( . قال شمرٌ : مَعناه _ والله أعلم _ : لم أر مثلَ الخير والشرِّ لا يُمَيَّز بينهما فَيُبَالَغُ في طلب الجنَّة والهرَبِ من النار . وقال أبو زيد : يقال : ) ( إنَّكَ ما وَخَيْراً ) ( أي : إنَّكَ على خَيْرِ . وقال الليث : الْخِيرَةُ _ خفيفةٌ _ : مَصْدَرُ ) ( اخْتَارَ ) ( خِيرَةً _ مِثْلُ ارْتَابَ رِيبَةً . قال : وكل مَصْدَرٍ يكون لِ ) ( أَفْعَلَ ) ( ، فاسْمُ مصدره ) ( فَعَالٌ ) ( ، نحو أَفَاقَ يُفيقُ فَوَاقاً ، وأصَابَ يُصيبُ صَوَاباً ، وأَجَابَ يُجِيبُ جَوَاباً . أقيم الاسمُ مُقَامَ المصدر . وكذلك عذَّبَ عَذَاباً . قلتُ : قرأ القُرَّاءُ : ( أن يكون لهم الخيرة ( [ الأحزاب : 36 ] بفتح الياء . ومثله : سَبْيٌ طِيَبَةٌ _ إذا حَلَّ استِرْقَاقُه . ورَوَى الحرَّانِيُّ _ عن ابن السكِّيت _ يقال : مُحَمَّدٌ خِيرَةُ الله مِنْ خَلْقِه . وتقول : ) ( إيَّاكَ والطِّيَرَةَ ) ( . . وسَبْيٌ طِيَبَةٌ . وقال الزَّجَّاجُ : الْخِيَرَةُ التَّخْيِيرُ . وقال الفرَّاءُ _ في قول الله جلّ وعزّ : ) وربك يخلق ما يشاء ويختار ما كان لهم الخيرة ( [ القَصَص : 68 ] أي : ليس لهم أن يَخْتَارُوا على الله . قال : ويقال : الخِيْرَةُ والخِيَرَةُ والطِّيْرَةُ والطِّيَرَةُ . قال : والعَرَب تقول : أعْطِني الْخَيْرَةَ منهنَّ ، والْخِيْرَةَ والْخِيَرَةَ . كل ذلك : لما تَخْتَارُهُ مِنْ رجل أو امرأة أو بَهيمةٍ _ تصلح إحدى هؤلاء الثلاثة . أبو عبيدٍ _ عن أبي زيد _ قال : الاسْتِخَارَةُ أَن تَسْتَعْطِفَ الإنسانَ وتَدْعُوَه إليك . وأنشد : لَعَلَّكَ إمَّا أُمُّ عَمْرٍ و تَبَدَّلَتْ سِواكَ خَلِيلاً شَاتِمِي تَسْتَخِيرُها ويقال : اسْتَخَرْتُ فلاناً فما خَارَ لي _ أي : فما عَطَفَ . والأصلُ في هذا : أنَّ الصَّائِدَ يأتي المَوْضِعَ الذي يَظُنُّ فيه ولَدَ الظَّبية ، أو البقرَة الوحِشيَّة ، فَيَخُورُ خُوَارَ الْغَزَال فتَسْتَمِعُ الأُمُّ ، فإن كان لها ولَدٌ ، ظنَّتْ أنَّ الصوتَ صوتُ ولَدِها . . فتَتْبَعُ الصوت ، فيعلَمُ الصائِدُ _ حينئذٍ _ أَنَّ لها ولَداً ، فيطلبُ موضِعَهُ . فيقال : استَخَارها أي : خَارَ لِتَخُورَ . ثم قيل لكلِّ مِن استعطف : قد استَخَار . قلت : وجَعَلَ الليثُ الاستَخَارَةَ للضَّبُع والْيَرْبُوعِ ، وهو باطلٌ . إنَّما الاسْتِخَارَةُ ما فَسَّرْتُه . وقال الليث : الْخِيرُ : الهِبَةُ . وقال أبو عبيدٍ : الْخِيرُ : الكَرَمُ . وهو الصَّوَاب . وقال الفرَّاء : يقال : لَكَ خُوَارُها _ أي : خِيَارُها . وفي بني فلانٍ خُورَى من الإبل _ أي : كِرَامٌ . ثعلبٌ _ عن ابن الأعرابيِّ _ : الْخُوَيْرَةُ : تصغِيرُ الْخُوَرَةِ . . وهي خِيَارُ المال . وقال اللَّيث : والْخُوارُ : صَوْت الثّوْرِ ، وما اشتَدَّ من صوت البقَرَة والعِجْل . تقول : خَارَ يَخورُ خُوَاراً . قال : والْخَوْرُ : مَصَبُّ المياه الجَارِية في البحر _ إذا اتّسَع وعَرُضَ . وقال شمرٌ : الْخَوْرُ : عُنُقٌ من البَحْر يدخُل في الأرض ، وجَمْعُه خُؤُورٌ . وقال الْعَجَّاجُ يصف السَّفِينة : إِذَا انْتَحَى بِجُؤْجُؤٍ مَسْمُورِ وَتَارَةً يَنْقَضُّ في الخُؤُورِ تَقَضَّيَ الْبَازِي مِنَ الصُّقُورِ وقال غيرُه : الْخَوْرُ : الْمُنخَفِضُ من الأرض _ بين نَشْزيْنِ . ولذلك قيل للدُّبْر : خَورَانُ . . لأنّه كالهبْطَةِ بين رَبْوَتَيْن . ويقال : طَعَن الحمارَ فَخَارَهُ خَوْراً _ إذا طَعَنَه في خَوْرَانِهِ ، وهو الهواء الذي فيه الدُّبْرُ _ من الرَّجُل ، والقُبُلُ _ من المرأة . وأمَّا الأرضُ الْخَوَّارَةُ : فهي اللَّيِّنَةُ السَّهلَة . ويقال : بَكْرَةٌ خَوَّارَة _ إذا _ كانتْ سهلةَ مَجْرَى الْمِحْورِ في الْقَعْوِ . وأنشد : عَلِّقْ عَلَى بَكْرِكَ مَا تُعَلِّقُ بَكْرُكَ خَوّارٌ وَبَكْرِي أَوْرَقُ ويقال : فَرَسٌ خَوَّارُ العِنَانِ _ إذا كان ليِّنَ الْعِطْفِ ، كَثِيرَ الجَرْي ، وخيلٌ خُورٌ . وقال ابنُ مُقْبِل : مُلِحٌّ إذَا الْخُورُ اللَّهَامِيمُ هَرْوَلَتْ تَوَثُّبَ أَوْسَاطِ الخَبَارِ على الْفَتْرِ وقال الليث : الْخَوّارُ : الضعيف الذي لا بقاءَ له على الشِّدَّةِ . ورجلٌ خَوّارٌ ، وسَهْمٌ خَوّارٌ . قال : والخَوَّارُ _ في كل شيء عيبٌ إلاّ في هذه الأشياء ، ناقةٌ خَوَّارَةٌ ، وشاةٌ خَوَّارَةٌ _ إذا كانتا غَزِرَتيْن باللبن ، وبعيرٌ خَوّارٌ : رَقيقٌ حَسَنٌ ، وفرَسٌ خَوّارُ العِنَانِ : لَيِّنُ العِطْف والجميعُ : خُورٌ _ في جميع ذلك ، والعدد خَوَّارَاتٌ . وقال أَبُو الهَيْثَم : رجلٌ خَوَّارٌ ، وقومٌ خَوَّارُونَ ، ورجلٌ خؤُورٌ ، وقومٌ خُورٌ وناقةٌ خوَّارَةٌ : رَقِيقَةُ الْجِلْدِ . . غَزِيرَةٌ . وخارَ الرجلُ _ يَخُورُ ، فهو خَائِرٌ ، وقومٌ خَارَةٌ ، وقد خَارَ خُؤوراً . قال : والْخَوْرُ : خَلِيجُ الْبَحْر . قال : ويقال _ لِلدُّبر _ : الْخَوْرَانُ وَالخَوَّارَة ، لضعف فَقْحَتِهَا سُمِّيَتْ به . قال : وَيْجمَعُ ) ( الخَوْرَانُ ) ( . . الدُّبُرُ : ) ( خَوَرَانَاتٍ ) ( . قال : وكذلك كلُّ اسم كان مذكَّراً _ لغير الناس . . فَجَمْعُهُ _ على لفظ تَاءَاتِ الْجَمْعِ _ جَائز . نحوُ حَمَّامَاتٍ ، وَسُرَادِقَاتٍ وما أَشْبَهَهَا . وقال غيره : خَارَ الْبَرْدُ يَخُورُ خؤُوراً _ إذا فَتَر وسكنَ . سلمة _ عن الفراء _ : خَوِرَ الرجلُ خَوَراً _ إذا ضَعُفَ . ويقال : إِنَّ في بعيرك هذا لَشَارِبَ خَوَرٍ . يكون مَدْحاً . . ويكون ذَمّاً . فالمدْحُ أن يكون صَبُوراً على العطش والتعب ، والذَّمُّ أن يكون غير صَبُورٍ عليهما . قال شمر : قال أعرابيٌّ لِخَلَفٍ الأحمرِ : ما خَيْرَ اللَّبَنَ للمريض وذلك بمحضرٍ من أَبي زَيْدٍ . فقال له خَلَفٌ : ما أحْسَنَها من كلمة . . لو لم تُدَنِّسْهَا بإسماعها الناس . قال : وكان خَلَفٌ ضَنِيناً . . فرجع أبو زيد إلى أصحابه ، فقال لهم : إذا أقبل خلفٌ فقولوا بأجمعكم : ) ( ما خَيْرَ اللَّبَنَ للمريض ) ( ، ففعلوا ذلك عند إقْباله : فَعلِم أنه من فِعل أَبِي زَيْدٍ . قال شمر : ويقال : ما أَخْيَرَهُ . . وَخَيْرَهُ . وما أَشرَّه . . وشَرَّهُ ، وهذا خير منه وشرٌّ منه ، وأَخيرُ منه وَأَشَرُّ منه . قال : وقوله ) ( ما خَيْرَ اللَّبَنَ لِلْمَرِيضِ ) ( تَعَجُّبٌ . خرأ : قال الليث : خَرِىء يَخْرَأُ خَرْءاً ، والاسم : الْخِرَاءُ . . والمكانُ : الْمَخْرُوءةُ . وقال غيره : يُجْمعُ ) ( الْخِرَاءُ ) ( : ) ( خروءاً وخُرْآناً ) ( . وَفي الْحَدِيثِ : ) ( أَنَّ الْكُفَّارَ قَالُوا لِسَلْمَانَ : إِنَّ مُحَمَّداً يُعَلِّمُكُمْ كلَّ شَيْءٍ حَتَّى الْخِرَاءَةَ ؟ فقال : أَجَلْ . . أَمَرَنا ألا نكْتَفي في الاستنجاءِ بأَقلَّ من ثلاثةِ أحجارٍ ) ( . شمِر : قال الفراءُ : جَمْعُ ) ( الْخُرْءِ ) ( : خُرُوءٌ _ عَلَى ) ( فُعُولٍ ) ( . يقال : رَمَوْا بِخُرُوئِهِمْ وَسُلُوحِهِمْ ، ورَمَى بخُرْآنِهِ وَسُلْحَانِه . وهو جَمْعُ ) ( خَرْءٍ ) ( _ أَيضاً . والْمخْرُوءَة : الْموْضِعُ الَّذي يُتَخَلَّى فيه . أخر : قال الليث : يقال : هذا آخَرُ ، وهذه أُخْرَى . . في التذكير والتأنيث . قال : وَقَوْلُ الله جلّ وعزّ : ( وأخر ( : معناه : جماعةٌ أخرى . وقال الزَّجَّاجُ في قوله تعالى : ( وَءَاخَرُ مِن شَكْلِهِ أَزْوَاجٌ ( [ ص : 58 ] : ( آخر ( لا تنصرف ، لأن وُحْدَانَها لا تنصرف وهو ) ( أُخْرَى وَآخَرُ ) ( . وقال المبرِّد : لأنه مَعْدُولٌ عمَّا كان الأصلُ عليه . وذلك أن ) ( الأصغر ) ( و ) ( الأكبر ) ( يدخلهما الألف واللام . إلا أن تقول : ) ( هو أصغر من كذا وأكبر من كذا ’ فخرج ’ آخَرُ وأُخْرَى ) ( من بابه ، وأجيزَ _ بغير أَلف ولامٍ وبغير الإضافة _ فهو لا يَنْصَرِفُ . وكذلك كل جمع عَلَى ) ( فُعَلَ ) ( لا ينصرف إذا كانت وُحْدَانُهُ لا تنصرف مِثْلُ ) ( كُبَرَ وَصُغَرَ ) ( . وإن كان ) ( فُعَلُ ) ( جمعاً ل ) ( فُعْلَةٍ ) ( فإنه ينصرف . نحوُ ) ( سُتْرَةٍ وسُتَرٍ ) ( ، و ) ( حُفْرَةٍ وَحُفَرٍ ) ( . وإذا كان ) ( فُعَلُ ) ( اسْماً مصروفاً عن ) ( فاعِلٍ ) ( لم ينصرف في ) ( المعرفة ) ( ، وانصرف في ) ( النَّكِرَةِ ) ( . وإذا كان اسْماً لطائرٍ أو غيره . . فإنه ينصرف نحوُ : ) ( سُبَدٍ ومُرَعٍ وجُرَذٍ ) ( ، وما أَشْبَهَهَا . وقرىءَ : ( وآخَرُ مِنْ شَكْلِهِ أَزْوَاجٌ ) على الواحد . وقولُهُ جلّ وعزّ : ( ومَنَوةَ الثَّالِثَةَ الأُخْرَى ( [ النّجْم : 20 ] : تأنيثُ الآخَرِ . ومعنى ) ( آخَرَ ) ( : شيءٌ غيرُ الأَوَّلِ الذي قَبْلَهُ . وأمّا ) ( الآخِرُ ) ( _ بكسر الخاء _ فهو الله جلّ وعزّ ) هو الأول والآخر والظاهر والباطن ( [ الحَديد : 3 ] . ورُوِي عن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أنّه قال _ وهو يُمجِّدُ الله : ) ( أَنْتَ الأَوَّلُ فَلَيْس قَبْلَكَ شَيْءٌ ، وَأَنْتَ الآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ ) ( . وقال اللّيْثُ : ) ( الآخِرُ والآخِرَةُ ) ( نَقِيضُ ) ( المتقَدِّمِ والمتقدِّمَةِ ) ( . قال : والمُسْتَأخِرُ : نَقِيضُ المُسْتَقْدِم . قال : وآخِرَةُ الرَّحْلِ ، وقادِمَتُه ومُؤْخِرُ العَيْن ومُقْدِمُها . جاء في العين بالتخفيف خاصَّةً . ومُؤَخَّرُ الشيء ومُقَدَّمُه . ويقال : جاء فلان أخِيراً _ أي بأَخَرَةٍ . وبِعْتُه سِلْعَةً بأَخَرَةٍ _ أي : بِتَأْخِيرٍ . قال : والأُخُرُ : نقيض الْقُدُمِ ، تقول : مَضَى قُدُماً ، وتأَخَّرَ أُخُراً . ويقال : فعل الله بالأَخِرِ . . لا مَرْحَباً بالأَخِرِ _ مقصورٌ _ أي : بالأَبعَدِ . وجاء فلانٌ في أُخْرَيَاتِ النَّاس ، وفي أُخْرَى القوم _ أي : في أَوَاخِرِهمْ . وأنشد : أَنَا الّذي وُلِدْتُ في أُخْرَى الإبِلْ ويقال : لَقِيتُه أُخْرِيّاً _ أي : آخِرِيّاً . وأخبرني المُنْذِريُّ عن الحرَّانيِّ عن ابن السكِّيت : يقال : نظر إليَّ بِمُؤْخِرِ عَيْنِه ، وضرَبَ مُؤْخَرَ رأسه _ وهي آخِرَةُ الرَّحْل . ويقال : جاءنا بأخَرَةٍ ، وجاءنا أَخِيراً وأُخُراً ، وبعتُه بَيْعاً بأَخِرَةٍ وبنَظِرَةٍ . ويقالُ : شقَّ ثوبَه أُخُراً ، ومن أُخُرٍ . وقال الفرَّاءُ في قول الله جلّ وعزّ : ) والرسول يدعوكم في أخراكم ( [ آل عِمرَان : 153 ] : من العرب من يقول : في أخراتكم ، ولا يجوزُ في القِرَاءةِ . وأنشد : وَيَتَّقِي السَّيْفَ بِأُخْرَاتِهِ من دُونِ كَفِّ الْجَارِ وَالْمِعْصَمِ وقال ابنُ الأعرابيِّ : يقال : أَتَيْتُكَ آخِرَ مرَّتين ، وآخِرَةَ مرتين . وبِعتُه المَتاعَ بأَخِرَةٍ _ أي : بنَظِرَةٍ . ويقال : للنّاقَةِ آخِرَانِ وقَادِمانِ . فَخِلْفِاها المقدَّمَانِ : قَادِمَاها وخِلْفَاهَا المؤخَّرَان : آخِرَاها . والعربُ تقول : وَاسِطُ الرَّحْل . . للذي جعله الليث بجهله قَادِمَةً . ويقولون : مُؤْخِرَةُ الرَّحْل ، وآخِرَةُ الرَّحْل _ قاله الأصمعي . وروى أبو عبيد _ عنه _ المِئْخَارُ : النَّخْلة التي يبقى حَمْلُها إلى آخر الصِّرَام . وأنشد : تَرَى الْغَضِيضَ الْمُوقَرَ الْمِئْخَارَ مِنْ وَقْعِهِ يَنْتَثِرُ انْتِثَاراً وقال أبو العبَّاس محمد بنُ يَزِيدَ : تقول : ضرَبْتُ رجلاً آخَرَ _ أي : ليس بالأوَّل . قال : وأصْلُهُ : ) ( أَفْعَلُ مِنْ كذا ) ( . . فلمَّا استغنيتَ عن ) ( مِنْ ) ( بمعناه ، وكان مَعْدُولاً عن الألف واللام ، خارِجاً من بابه _ لأنَّ بابه ) ( الأَفْعَلُ والفُعْلَى ) ( بالألف واللام _ إذاً حذَفْتَ ) ( مِنْ ) ( عَنْ ) ( أَفْعَلَ منها ) ( . قال : ومؤنَّثُ ) ( آخَرَ ) ( : ) ( أُخْرَى ) ( مثلُ المذكَّرِ . ولا يجوز : امرأةٌ صُغْرَى ولا كبْرَى _ إِلاَّ أَنْ تقولُ : ) ( الصُّغْرَى والكُبْرَى ) ( _ أو تقول : ) ( أَصغَرُ من كذا ) ( . وقال : ) ( أُخَرُ ) ( لا ينصرف في معرفة ولا نكرة _ لأنها نُعُوتٌ . وكذلك : ) ( جُمَعُ ، وكُتَعُ ) ( لا تنصرف _ لأنها نُعُوتٌ . أبو زيد : جئتُ أُخْرِيّاً ، وبَأَخرَةٍ _ بمعنى واحد . قال : ويقال : بعتُه المتَاعَ إخْرِيّاً .

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR7.816 harf
(باب الخاء والياء وما يثلثهما) (خيب) الخاء والياء والباء أصلٌ واحد يدلُّ على عدم فائدةٍ وحِرمانٍ. والأصل قولهم للقِدْحِ الذي لا يُورِي: هو خَيّاب. ثمّ قالوا: سَعَى في أمرٍ فخابَ، وذلك إذا حُرِم([1]) فلم يُفِدْ خيْراً. (خير) الخاء والياء والراء أصله العَطْف والميْل، ثمَّ يحمل عليه. فالخَير: خِلافُ الشّرّ؛ لأنَّ كلَّ أحدٍ يَمِيلُ إِليه ويَعطِف على صاحبه. والخِيرَةُ: الخِيار. والخِيرُ:
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR3.173 harf
- الخير: ما يرغب فيه الكل، كالعقل مثلا، والعدل، والفضل، والشيء النافع، وضده: الشر. قيل: والخير ضربان: خير مطلق، وهو أن يكون مرغوبا فيه بكل حال، وعند كل أحد كما وصف عليه السلام به الجنة فقال: (لا خير بخير بعده النار، ولا شر بشر بعده الجنة) (لم أجده، وبمعناه قال الشاعر: تفنى اللذادة ممن نال شهوتها *** من الحرام ويبقى الإثم والعار تبقى عواقب سوء من مغبتها *** لا خير في لذة من بعدها النار). وخير وشر
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR825 harf
خ ي ر كان ذلك خيرة من الله ورسول الله خيرته من خلقه‏.‏ واخترت الشيء وتخيرته واستخرته‏.‏ واستخرت الله في ذلك فخار لي أي طلبت منه خير الأمرين فاختاره لي‏.‏ قال أبو زبيد‏:‏ نعم الكرام على ما كان من خلق رهط امريء خاره للدّين مختار ويقال‏:‏ أنت على المتخير أي تخير ما شئت ولست على المتخير‏.‏ قال الفرزدق‏:‏ فلو أن حريّ بن ضمرة فيكمـو لقـال لكـم لستـم علـى المتخيـر وهـو مـن أهـل الخيـر والخيـر وهـو
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR10.007 harf
الخَيْرُ: ضد الشر، وجمعه خُيور؛ قال النمر ابن تولب: ولاقَيْتُ الخُيُورَ، وأَخْطَأَتْني خُطوبٌ جَمَّةٌ، وعَلَوْتُ قِرْني تقول منه: خِرْتَ يا رجل، فأَنتَ خائِرٌ، وخارَ اللهُ لك؛ قال الشاعر: فما كِنانَةُ في خَيْرٍ بِخَائِرَةٍ، ولا كِنانَةُ في شَرٍّ بَِأَشْرارِ وهو خَيْرٌ منك وأَخْيَرُ. وقوله عز وجل: تَجِدُوه عند اللهِ هو خَيْراً؛ أَي تجدوه خيراً لكم من متاع الدنيا. وفلانة الخَيْرَةُ من المرأَتين،
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR1.150 harf
* خ ي ر * * الخَيْرُ * ضد الشر وبابه باع تقول منه * خِرْتَ * يا رجل فأنت * خَائِرٌ * و * خَارَ * الله لك وقوله تعالى ﴿إن ترك خيرا﴾ أي مالا و * الخِيَارُ * بالكسر خلاف الأشرار وهو أيضا الاسم من الاختيار وهو أ ضا القثاء وليس بعربي ورجل * خَيِّرٌ * و * خَيْرٌ * مثل هيِّن وهيْن وكذا امرأة * خَيِّرةٌ * و * خَيْرٌ * قال الله تعالى ﴿أولئك لهم الخيرات﴾ جمع خيْرة وهي الفاضلة من كل شيء وقال { فيهن
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR15.225 harf
الخير، م، أي معروف، وهو ضد الشر، كما في الصحاح، هكذا في سائر النسخ، ويوجد في بعض منها: الخير: ما يرغب فيه الكل كالعقل والعدل مثلا، وهي عبارة الراغب في المفردات، ونصها كالعقل مثلا والعدل والفضل والشيء النافع. ونقله المصنف في البصائر. ج خيور، وهو مقيس مشهور. وقال النمر بن تولب: ولا قيت الخيور وأخطأتنـي خطوب جمة وعلوت قرني. ويجوز فيه الكسر، كما في بيوت ونظائره،
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR22.291 harf
خَارَ 1 خَارَ خار , aor. يَخِيرُ, (K,) inf. n. خَيْرٌ, (TA,) He (a man, TA) was, or became, possessed of خَيْر [or good, &c.]. (K, TA.) ― -b2- [He was, or be came, good: and he did good: contr. of شَرَّ.] You say, خِرْتَ يَا رَجُلُ [Thou hast been good; or thou hast done good, or well; O man]. (S.) And خَارَاللّٰهُ لَكَ فِى هٰذَا الأَمْرِ [May God do good to thee, bless thee, prosper thee, or
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.691 harf
خَارَ خَارَ ( y ) I ( n. ac. خَيْر [ 1 ] ), a. Obtained an advantage, a favour; was good; did well. b. [ La ], Did good to; was favourable, propitious to. c. ( n. ac. خِيْرَة 2t , خِيَر 7 , خِيَرَة 7t ) [ acc. & 'Ala ], Preferred to, before. خَيَّرَ خَيَّرَ II a. [ acc. & 'Ala ], Preferred, regarded as better than. b. [ acc. or Fī ], Gave the choice or option of. خَاْيَرَ خَاْيَرَ
Tamamını oku

Sîgalar(25)

Mücavir kökler229 mücavir (518 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. أله

    99 ortak ayet · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir

  2. بقي

    8 ortak ayet · Bakiyye bir kaptan bir şey boşaltıldıktan sonra dökülmeden…

  3. دنو

    15 ortak ayet · Dünya : “Dena” kelimesi ecveften nakısa dönüşmüştür

  4. عرف

    10 ortak ayet · Tanınan ile

  5. أمن

    41 ortak ayet · Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir

  6. شرر

    7 ortak ayet · Şerareden gelen bir kelimedir

  7. ثوب

    6 ortak ayet · Sevb dış elbise demektir

  8. شحح

    3 ortak ayet · Rutubetli kav, çakıldığı zaman ateş almayan kav demektir

  9. عفف

    3 ortak ayet · Haramdan kaçınırlar

  10. عسى

    6 ortak ayet · Umulur

  11. عند

    16 ortak ayet · “Anid“ yulara gelmeyen devedir

  12. نكح

    5 ortak ayet · Nikah

Geçtiği ayetler(178)

  1. … بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ …

    Daha hayrlıHani, Musa, kavmine: Ey kavmim, buzağıya tapınmakla nefsinize zulmetmiş oldunuz. Hemen yaradanınıza tevbe edip nefislerinizi öldürün. Bu yaradanınızın katında sizin için daha hayırlıdır, demişti. Allah da tevbenizi kabul etmişti. Muhakkak ki Tevvab, Rahim O’dur, O.

  2. … وَبَصَلِهَا قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنَى بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُوا مِصْرًا فَإِنَّ لَكُمْ مَا سَأَلْتُمْ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ …

    Daha hayrlıHani; siz, Ey Musa, biz bir çeşit yemeğe elbette dayanamayız. Rabbına dua et de bizim için yerde yetişen samısak, sebze, acur, mercimek ve soğan bitirsin, demiştiniz, Musa da; siz bayağı olan şeyle hayırlı olanı değiştirmek mi istiyorsunuz? Öyleyse bir şehre inin, istediğiniz şeyler vardır, demişti. Onların üstüne horluk ve yoksulluk vuruldu. Allah’ın gazabına uğradılar, şüphesiz ki bu; Allah’ın âyetlerini inkâr ettiklerinden, peygamberlerini de haksız yere öldürdüklerindendi. Bu, isyan ettiklerinden, aşırı gider olduklarındandı.

  3. وَلَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ خَيْرٌ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ

    Daha hayrlıEğer onlar inanmış ve sakınmış olsalardı; Allah katındaki sevab daha hayırlı olurdu. Keşke bilselerdi.

  4. … يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَأَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ

    Daha hayrlıSayılı günler olarak. Sizden kim hasta veya seferde olursa, tutmadığı günler sayısınca diğer günlerde; gücü yetmeyenlere de bir yoksul doyumu fidye. Bununla beraber kim gönüllü olarak iyilik yaparsa bu; kendisi için

  5. … فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَأَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ

    Daha hayrlıSayılı günler olarak. Sizden kim hasta veya seferde olursa, tutmadığı günler sayısınca diğer günlerde; gücü yetmeyenlere de bir yoksul doyumu fidye. Bununla beraber kim gönüllü olarak iyilik yaparsa bu; kendisi için

  6. كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

    Daha hayrlıHoşunuza gitmediği halde, savaşı üzerinize farz kılınmıştır. Bir şey hoşunuza gitmediği halde sizin için hayırlı olabilir. Bir şey de hoşunuza gittiği halde sizin için kötü olabilir. Allah bilir, siz bilmesziniz.

  7. … الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْيَتَامَى قُلْ إِصْلَاحٌ لَهُمْ خَيْرٌ وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ …

    Daha hayrlıDünya ve ahiret konusunda. Ve sana yetimlerden soruyorlar. De ki: Onlar için islahta bulunmak hayırlıdır. Eğer kendileriyle bir arada yaşarsanız, onlar sizin kardeşlerinizdir. Allah; bozguncularla islahçı olanları bilir. Eğer Allah dileseydi; sizi muhakkak zahmete sokardı. Şüphe yok ki Allah, Aziz’dir. Hakim’dir.

  8. وَلَا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكَاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَلَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَلَا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى …

    Daha hayrlıİman edinceye kadar putperest kadınları nikahlamayın. İman eden bir cariye puta tapan bir kadındano hoşunuza gitse dedaha iyidir. İman edinceye kadar onları puta tapan erkeklerle de nikah ettirmeyin. İman eden bir köle, -hoşunuza gitse deputa tapan erkekten daha iyidir. Onlar sizi cehenneme çağırırlar. Allah ise cennete ve mağfirete çağırır ve öğüt alsınlar diye insanlara ayetlerini açıkça bildirir.

  9. … أَعْجَبَتْكُمْ وَلَا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا وَلَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكٍ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ أُولَئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ …

    Daha hayrlıİman edinceye kadar putperest kadınları nikahlamayın. İman eden bir cariye puta tapan bir kadındano hoşunuza gitse dedaha iyidir. İman edinceye kadar onları puta tapan erkeklerle de nikah ettirmeyin. İman eden bir köle, -hoşunuza gitse deputa tapan erkekten daha iyidir. Onlar sizi cehenneme çağırırlar. Allah ise cennete ve mağfirete çağırır ve öğüt alsınlar diye insanlara ayetlerini açıkça bildirir.

  10. قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُهَا أَذًى وَاللَّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ

    Daha hayrlıBir tatlı dil, bir af, peşinden eziyet gelecek sadakadan daha hayırlıdır. Ve Allah Gani’dir, Halim’dir.

Sîga sayfası: الْخَيْرَاتِ
Sîga sayfası: الْأَخْيَارِ

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökخير
YapıÜçlü
Özel DurumEcvef (yâî)
Bağlamsal Yakın Köklerفضل, حسن, برر, صالح
Zıt Kökشرر
Çekirdek Özet 1Bir tarafa meyledip yönelme, iki veya daha çok şey arasından en üstün, yetkin ve faydalı olanı seçip ayırma
Çekirdek Özet 2İnsanın hem ontolojik hem ahlaki hem de maddi bakımdan lehine olan, bizzat tercih edilmeye değer yetkinlik, salih amel ve üretken servet
Çekirdek Özet 3İradeli varlığın en yüksek fayda ve kemale yönelmesini sağlayan tercih mekanizması; varoluşsal optimizasyon ve erdem düzeni
Kritik Hata RiskiKavramın yalnızca pasif bir temenni veya soyut ahlaki niyet olarak anlaşılıp, kökün taşıdığı iradi tercih, somut iktisadi değer ve üstünlük boyutunun dışarıda bırakılması

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
خيBir tarafa doğru esneme, meyil gösterme, uzanma ve yöneliş nüvesi; nitekim خيب kökünde hedeften sapıp boşa yönelme, خيط kökünde bir hatta doğru uzanma, خيل kökünde zihnin bir surete meyletmesi ve bedenin salınması, خيم kökünde ise belirli bir mekana yönelip yerleşme anlamı görülürرMeyil ve yönelme hareketine süreklilik, başatlık ve nihai bir tercih vasfı katarak, sıradan bir eğilimi varlığın en üstün ve yetkin yönüne doğru kaim kılma ve onu diğer seçeneklerden ayırarak başa geçirme

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
خÇit, koruma ve ayırma imgesinin ses yoğunlaşmasıyla oluşan türeviÖrtülü veya karışık olan seçenekler arasından bir sınırı çekerek özü kabuktan, iyiyi değersizden ayırma fonksiyonunu yüklenir
يEl ve kol; iş, yapma, uzanma, tutmaİrade ve kudretin aktif biçimde bir nesneye veya hedefe doğru uzanmasını, onu fiilen kavramasını ifade eder
رİnsan başı; baş, ilk, üst, öncelikOrtaya çıkan yönelişin rastgele değil; en üstte duran, en yetkin, başat ve öncelikli olana yönelik olduğunu gösterir
خيرElin ve iradenin başa, üstün olana yönelip onu diğerlerinden sınır çizerek ayırmasıİradenin seçenekler arasından başat, üstün ve yetkin olanı tespit edip ona uzanması, onu kavraması ve hayatın merkezine alması hareketidir

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamBir yöne bükülme, meyil ve yönelme (el-atf ve’l-meyl); devenin veya hayvanın en güçlü ve semiz olanının sürüden ayrılması; yuvasındaki avın en uygun tarafa yönlendirilerek çıkarılması (istihāretü’d-dab')
Cahiliye şiiri kullanımıErken dönem Hüzeylî şiirinde geçen beyitte kök, bir kimsenin başka bir dostu diğerlerine tercih etmesi, onu yeğleyip ona yönelmesi anlamında geçmektedir: لَعَلَّكَ إِمَّا أُمُّ عَمْرٍو تَبَدَّلَتْ / سِوَاكَ خَلِيلاً شَاتِمِي تَسْتَخِيرُهَا
Erken Arapça kullanımEmevî dönemi şairi Ferazdak’ın Asâsü’l-Belâga’da nakledilen beytinde kelime, kişinin kendi iradesiyle dilediğini seçme yetkisi ve serbestisi bağlamında yer alır: فَلَوْ أَنَّ حُرَيْ بْنَ ضَمْرَةَ فِيكُمُو / لَقَالَ لَكُمْ لَسْتُمْ عَلَى الْمُتَخَيَّرِ

Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, Lisān al-ʿArab, Asās al-Balāgha.

Sami etimolojik katman

Sami dil ailesinde خير kökü, özellikle Güney-Batı Sami sahasında belirgin bir semantik özelleşme gösteren ve yönelme, eğilme, seçme ekseninde gelişen bir köktür. Kuzeybatı Sami dillerinde (İbranice ve Aramice) ahlaki ve ontolojik iyilik kavramı ağırlıklı olarak طوب (İbranice ṭôb) köküyle ifade edilirken, Arapçada خير kökü hem bu niteliksel iyiliği üstlenmiş hem de kökün en ilksel fiziksel katmanı olan bir yöne meyil gösterme (el-atf ve'l-meyl) ve bu meyil neticesinde iki şeyden birini seçip ayırma (el-ihtiyâr) dinamiğini bünyesinde muhafaza etmiştir. Süryanicede ḥwr köküyle bağlantılı beyazlık, arılık ve berraklık çağrışımları bulunsa da, Arapçadaki yâî kök yapısı doğrudan tercih edilen, meyille yönelinen üstün nitelikli unsuru işaret eder. Güney Arapça yazıtlarda da kabilenin ileri gelenleri veya seçkin zümre için kullanılan unvanlarda bu kökün türevlerine rastlanır. Arapçada bu kök, salt soyut bir iyilik tasavvurundan ziyade, varlığın doğası gereği kendisine yöneldiği, elde edildiğinde kişiye yetkinlik, bereket ve güç katan nesnel bir fazlalığı ve tercihi adlandırmıştır.

Güven Güçlü

Kaynak Brown-Driver-Briggs, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques, Lisān al-ʿArab.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönMeyil, bükülme ve bir tarafa yönelme (el-atf ve'l-meyl)Kökün asıl fiziksel hareketinden türeyerek iki şey arasından en uygun ve üstün olan tarafa yönelme, onu seçme (ihtiyâr) ve herkesin kendisine meylettiği faziletli şey anlamı doğmuşturKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiGüney Sami ve Arapça sahasında seçme ve üstünlük bildiren özgün gelişimKuzeybatı dillerindeki köklerle doğrudan ses denkliği sınırlı olup, Arapçada tercih ve seçkinlik odağında bağımsız ve zengin bir leksikal gövdeye dönüşmüştürGüçlü
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik yönelme ve uzanma matrisleriKökün ikili çekirdeği üzerinden diğer Afro-Asyatik kollardaki meyil ve esneme bildiren formlarla paralellik gösterse de doğrudan bir ödünçleme bağı kurulamazMuhtemel

Kaynak Maqāyīs al-Lugha, HALOT, Lane’s Lexicon.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
خيرAnlamlıTercih etme, üstün kılma, iyilik ve servetHedef köktür; iki şey arasından daha üstün olana yönelip onu seçmeyi ve genel erdemi bildirirKur'an'da geçer
خريAnlamlıBoşaltma, çıkarma, atmaBedenin atık maddeleri dışarı atması eylemidir; genellikle hemzeli veya nakıs formlarda atık anlamı taşırKur'an'da geçmez
يخرKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıArap dil fonetiğinde bu dizilim kök yapısı olarak kullanılmamıştırKur'an'da geçmez
يرخAnlamlıVakit belirleme, ay hesabı yapmaTarih düşürme ve vakit tayin etme anlamındaki kökle eş sesli ve anlamca irtibatlı bir gelişimdirKur'an'da geçmez
رخيAnlamlıGevşeme, genişlik, bollukBir ipin veya durumun gerginlikten kurtulup serbest kalması, genişlik ve rahatlık bulmasıdırKur'an'da geçmez
ريخAnlamlıZayıflama, kırılma, gevşemeKemiklerin veya iradenin yumuşayıp kırılması, sertliğin kaybolması anlamında Kitābü’l-ʿAyn’da kayıtlıdırKur'an'da geçmez

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
خيرMerkezTercih edilen üstün değer, hayırKendisine iradeyle yönelinen, iki seçenek arasında daha faydalı ve üstün olan şeydirHem ahlaki erdemi hem iktisadi serveti hem de seçme yetisini kapsar
فضلKomşuArtıklık, fazlalık, üstünlükBir şeyin kendi dengi veya emsalinden miktar ya da derece olarak fazla ve aşkın olmasıdırKökünde artık ve ek olma manası vardır; خير ise bizzat tercih edilirlik vasfını öne çıkarır
حسنKomşuGüzellik, uyum, estetik ve kemalNesnenin veya fiilin akıl ve duyu tarafından hoşa gidecek biçimde dengeli ve kusursuz olmasıdırEstetik ve yapısal mükemmelliğe odaklanır; خير doğrudan fayda ve seçilme gerekçesidir
بررKomşuGeniş ve kuşatıcı iyilik, sadakatBağlılık, itaat ve geniş ufuklu cömertlikle hakikate ve emre tam riayet etmektirGenişlik ve dürüstlük merkezlidir; خير ise kıyaslamalı olarak en üstünü yeğlemeyi içerir
صالحKomşuUygunluk, ifsat olmamışlık, elverişlilikBir şeyin fesada uğramamış, amacına uygun ve bozulmamış halde bulunmasıdırFesadın zıddı olarak işe yararlık durumudur; خير ise o elverişliler arasından en yeğ olanıdır
شررZıtDağılma, zarar, fesat ve kötülükİnsanın doğasına ve aklına aykırı olan, zarar veren, tercih edilmeyip kaçınılan her türlü durumdurBütün yönleriyle خير kavramının doğrudan ontolojik ve ahlaki karşıtıdır

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaخيرTercih edilen üstün değer, servet, erdemHem kıyas bildiren üstünlük sîgası hem müstakil isim hem de tercih eylemidirKesin
Latincebonum, melior, optimus, eligereİyilik, daha iyi olan, en yetkin, seçmekBonum ontolojik iyiyi, melior kıyas üstünlüğünü verir; ancak iktisadi servet boyutunu tam karşılamazGüçlü
İngilizcegood, better, choice, wealth/assetİyi, daha iyi, tercih, somut zenginlikKökün ahlaki ve mukayeseli yönü good/better ile, iktisadi yönü wealth ile parçalı karşılanırGüçlü
AlmancaGut, Bessere, Vorzug, Wohlİyilik, daha iyi olan, üstünlük, esenlikAhlaki ve rasyonel tercih vasfı güçlüdür; mal ve servet boyutu bağlama göre dışarıda kalırGüçlü
Fransızcabien, meilleur, choixİyilik, daha üstün, seçimAhlaki iyilik ve tercih yönü karşılanır; tek bir kelimede Kur'an'daki çok anlamlılık toplanmazGüçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Lewis & Short, Grimm Deutsches Wörterbuch.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
خَيْرٌ / خَيْرًاÜstünlük ve yeğ tutulan fazilet (Tafdil: daha hayırlı)İki durum veya amel arasında ilahi ölçüye göre daha üstün ve kalıcı olanın bildirilmesi; Bakara 2:54, A'râf 7:87, Mü'minûn 23:72, Beyyine 98:7
خَيْرًا / الْخَيْرِSomut servet, birikmiş mal ve iktisadi imkânMiras, vasiyet veya dünya malına duyulan şiddetli meyil bağlamında mal anlamında; Bakara 2:180, Sâd 38:32, Âdiyat 100:8
الْخَيْرَاتِ / الْخَيْرِSalih ameller, taatler ve erdemli eylemlerİbadetlerin, adaletin ve hayırlı işlerin topluca yerine getirilmesi çağrısı; Bakara 2:148, Âl-i İmrân 3:26, Hac 22:77, Enbiyâ 21:90
الْخِيَرَةُSeçim yapma serbestisi ve irade hakkıKulun veya ilahi iradenin hüküm karşısında bağımsız tercih sahibi olması bağlamında; Kasas 28:68, Ahzâb 33:36
الْأَخْيَارِSeçkin, erdemli ve üstün kılınmış kullarPeygamberlerin ve kamil müminlerin ahlaki üstünlüklerinin tasdiki bağlamında; Sâd 38:47, Sâd 38:48
اخْتَارَ / اخْتَرْتُكَPeygamberlik veya elçilik için bizzat seçip ayırmaAllah'ın vahiy tebliği için bir kulu diğerleri arasından özel olarak görevlendirmesi; Tâhâ 20:13, Dühân 44:32

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamHüsün ve kubuh meselesi, aslah teorisi ve adalet-i ilahiyeAllah'ın kulları için daima en hayırlı olanı yaratmasının zorunlu olup olmadığı (aslah) ve hayrın zâtî mi yoksa ilahi iradeye bağlı mı olduğu tartışmasıİlahi hikmetin nihai gayesi ve ontolojik iyilik
FıkıhHıyâr şartı (akitte muhayyerlik) ve vasiyet hukukuAkdin taraflarına tanınan vazgeçme veya onaylama seçim hakkı (hıyâr) ile tereke bırakırken malın nisap üstü fazlalığına dair ölçülerHukuki tercih serbestisi ve tasarruf edilebilir meşru mal
TefsirLafzın mutlak ve mukayeseli kullanımlarıKelimenin ism-i tafdil mi yoksa zâtında hayır olan sıfat mı olduğu; bağlama göre mal mı yoksa iman ve taat mi kastettiği tahliliMetin bağlamında anlam yüzlerinin tespiti ve rütbe farkı
Hadisİstihare duası ve ahlaki davranış normlarıKişinin iki meşru yol arasında kaldığında en hayırlı olanı Allah'tan talep etmesi ve insanların en hayırlısının vasıflarıHayat tarzında en yetkin ve faydalı olanı sürekli arama hali

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
Diniİlahi irade ve kulluk bilinciİbadet ve rızaVaroluşsal yönelmeİnsanın tüm varlığıyla ilahi rızaya en uygun amele yönelmesi ve o ameli diğer fani hedeflere tercih etmesidirKesin
İlmiEpistemoloji ve hikmetHakikat tercihiDoğruyu yanlıştan ayırmaBilgi seçenekleri arasından zihni ve toplumu kemale erdiren sağlam delili ve faydalı ilmi baş tacı etmektirGüçlü
SiyasiYönetim ve liyakatHiyere ve ehliyetMeşruiyet ve yönetim seçimiToplumsal emanetlerin ehil olanlara tevdi edilmesi, yöneticinin keyfi iradeye değil en üstün faydaya göre belirlenmesidirGüçlü
İktisadiMülkiyet ve üretimHelal servet ve artık değerToplumsal refah ve dolaşımİktisadi hayatta atıl durmayan, katma değer üreten, nisabı aşarak başkalarına infak edilebilen temiz ve bereketli sermayedirKesin

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerEkstremum ve optimizasyon fonksiyonuBir matematiksel fonksiyonun belirli sınırlar içinde aldığı en yüksek değer (maksimum) veya en düşük maliyet (minimum) noktasıdır; kökün birden fazla ihtimal arasından en uygun ve üstün olanı belirleme hareketiyle tam bir yapısal örtüşme içindedirGüçlü
Beşeri bilimlerRasyonel seçim teorisi ve aksiyolojik hiyerarşiBireyin veya toplumun kısıtlı kaynaklar ve çoklu tercihler karşısında marjinal faydayı ve ahlaki değeri en üst düzeye çıkaracak alternatifi bilinçli olarak seçmesi dinamiğidirGüçlü

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKavramın yalnızca kalbî bir iyilik temennisi, vicdani bir rahatlama veya gönülden kopan küçük bir sadaka manasına sıkıştırılması; kelimenin Kur'an'daki somut servet, stratejik liyakat ve rasyonel tercih gücünden soyutlanmasıdır
Kur'an içi daha geniş anlamخير, hem ferdin zihninde ve amelinde en yüksek yetkinliği hedeflemesini sağlayan dinamik bir irade eylemidir hem de toplumun iktisadi gücünü, üretkenliğini ve helal sermaye birikimini ifade eden somut bir kudret zeminidir
Yanlış anlamanın doğuracağı hataAyetlerde geçen «mal» anlamındaki hayrın anlaşılmaması, İslam'ın meşru mülkiyete ve sermaye üretimine bakışının yoksulluk övgüsüne dönüştürülmesine; «hıyâr/tercih» boyutunun unutulması ise cebriyeci bir kader anlayışına kapı aralanmasına yol açar

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın hem ahlak felsefesinin hem de iktisat ve amel nizamının omurgasını kurar; insanın önüne serilen alternatifler dünyasında rastgele savrulmayı engelleyerek, varoluşsal bir amaçlılık ve kalite arayışı inşa eder
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Vasiyet ve miras ayetlerinde (Bakara 2:180), hayırda yarış emrinin verildiği fıkhi-içtimaî pas Pasajlarda (Bakara 2:148, Âl-i İmrân 3:114), peygamberlerin risalet seçiminde (Tâhâ 20:13) ve insanın dünyaya düşkünlüğünün eleştirildiği yerlerde (Âdiyat 100:8) belirleyicidir
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?İyiliğin pasif, zayıf ve iddiasız bir duruş olduğu zannını yıkar; aksine hayrın, kudretli bir iradeyle yapılan bilinçli bir tercih ve hayatı dönüştüren üretken bir güç (servet ve salih amel) olduğunu ortaya koyar

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamÇoklu unsurlar ve yönler arasından en elverişli, güçlü ve yetkin olan tarafa bükülüp yönelme, onu diğerlerinden ayırarak öne çıkarma.
  • Soyut anlamİradeli varlığın kemale, hakikate ve en yüksek ahlaki-ontolojik faydaya yönelerek onu diğer bütün aşağı seviyedeki seçeneklere yeğlemesi.
  • Sistematik karşılıkİnsanın bilişsel, ahlaki ve iktisadi sistemde alternatifler arasından en yüksek katma değeri ve ilahi rızayı üreten unsuru tespit edip seçmesini sağlayan optimizasyon mekanizması.
  • LaTeX modeliK=max⁡x∈X{f(x)}  ⟹  x∗=arg⁡max⁡x∈X{f(x)}
  • LaTeX açıklamasıModelde X iradeli öznenin önünde bulunan bütün eylem, nesne, amel ve varoluşsal durumlar kümesini temsil eder; f her bir seçeneğin ilahi rıza, adalet, ontolojik yetkinlik ve fayda bakımından değerini ölçen nesnel hakikat fonksiyonudur; K bu fonksiyonun ürettiği en yüksek hayır değerini simgeler; x∗ ise bu en üstün değere tekabül eden, kul veya ilahi irade tarafından seçilip başa geçirilen nihai tercihtir.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: خ