خير
خ - ي - ر
KÖK- 196 geçiş
- 178 ayet
- 25 sîga
- 12 sözlük
Hayr : At sürüsü demektir. Hayr servet demektir. Nisaptan fazla mal veya gelir getiren mal anlamındadır. Heyr kelime olarak şerre karşılık tercih edilen şey anlamında da kullanılmıştır.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(12)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Hayr : At sürüsü demektir. Hayr servet demektir. Nisaptan fazla mal veya gelir getiren mal anlamındadır. Heyr kelime olarak şerre karşılık tercih edilen şey anlamında da kullanılmıştır.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR3.455 harfباب الخاء والراء وو ا ي ء معهما
ر ي خ، و ر خ، ر خ و، أ ر خ، خ ي ر، خ و ر، خ ر أ، أ خ ر مستعملات ريخ: راخَ يَريخ: ذَلَّ وتَكَسَّر.
والتَّرْييخُ: ضعف الشيء ووهنه.
ويسمى العظيم الهشُّ الوَالِجُ في جوفِ القَرْنِ الرِّخْوِ مُرَيِّخَ القَرْنِ . وضربوا فلانا حتى رَيَّخُوْهُ أي: أوهنوه، قال:
بوقعها يُرَيَّخُ المُرَيَّخُ
والمُرَيَّخُ: المرتك.
ورخ: ورخَ العجين وَرْخا أي استَرْخَى، وأورَخْتُه. وهو مثل
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.011 harfالخَيْرُ: ضِدُّ الشَرِّ. تقول منه: خِرْتَ يا رَجُلُ فأنت خائِرٌ. وَخارَ اللهُ لك. قال الشاعر:
فَما كِنانَةُ في خَيْرٍ بِخائِرَةٍولا كِنانَةُ في شَرٍّ بأشرار
وقوله تعالى: "إن ترك خيراً" أي مالاً.
والخِيارُ: خلاف الأَشْرار. والخِيارُ: الاسم من الاخْتيار. والخِيارُ: القِثّاءُ، وليس بعربيّ. ورجل خَيِّرٌ وخَيْرٌ، مشدد ومخفف. وكذلك امرأة خَيِّرةٌ وخَيْرَة. قال الله تعالى: "أولئك لَهُمُ
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR yok17.416 harfباب الخاء والراء
خير ، خرأ ، خور ، ريخ ، رخى ، رخو ، ورخ ، أخر ، أرخ : مستعملة .
ريخ : قال الليث : التَّرْيِيخُ : ضَعْفُ الشيء
ووَهْنُه .
قال : ويُسَمَّى العُظَيْمُ الهَشُّ الوَالِجُ في
جَوْف القَرْن _ : ) ( مُرَيَّخَ الْقَرْنِ ) ( .
قال : ويقال : ضَرَبوا فلاناً حتى رَيَّخُوهُ _
أي : أَوْهَنُوهُ . وأنشد :
بِوَقْعِهَا يُرَيَّخُ الْمُرَيَّخُ
وَالْحَسَبُ الأوْفَى وَعِزٌّ جُنْبُخُ
قال : والْمُرَيَّخُ
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR7.816 harf(باب الخاء والياء وما يثلثهما)
(خيب) الخاء والياء والباء أصلٌ واحد يدلُّ على عدم فائدةٍ وحِرمانٍ. والأصل قولهم للقِدْحِ الذي لا يُورِي: هو خَيّاب. ثمّ قالوا: سَعَى في أمرٍ فخابَ، وذلك إذا حُرِم([1]) فلم يُفِدْ خيْراً.
(خير) الخاء والياء والراء أصله العَطْف والميْل، ثمَّ يحمل عليه. فالخَير: خِلافُ الشّرّ؛ لأنَّ كلَّ أحدٍ يَمِيلُ إِليه ويَعطِف على صاحبه. والخِيرَةُ: الخِيار. والخِيرُ:
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR3.173 harf- الخير: ما يرغب فيه الكل، كالعقل مثلا، والعدل، والفضل، والشيء النافع، وضده: الشر. قيل: والخير ضربان: خير مطلق، وهو أن يكون مرغوبا فيه بكل حال، وعند كل أحد كما وصف عليه السلام به الجنة فقال: (لا خير بخير بعده النار، ولا شر بشر بعده الجنة) (لم أجده، وبمعناه قال الشاعر:
تفنى اللذادة ممن نال شهوتها *** من الحرام ويبقى الإثم والعار
تبقى عواقب سوء من مغبتها *** لا خير في لذة من بعدها النار). وخير وشر
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR825 harfخ ي ر
كان ذلك خيرة من الله ورسول الله خيرته من خلقه.
واخترت الشيء وتخيرته واستخرته.
واستخرت الله في ذلك فخار لي أي طلبت منه خير الأمرين فاختاره لي.
قال أبو زبيد: نعم الكرام على ما كان من خلق رهط امريء خاره للدّين مختار ويقال: أنت على المتخير أي تخير ما شئت ولست على المتخير.
قال الفرزدق: فلو أن حريّ بن ضمرة فيكمـو لقـال لكـم لستـم علـى المتخيـر وهـو مـن أهـل الخيـر والخيـر وهـو
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR10.007 harfالخَيْرُ: ضد الشر، وجمعه خُيور؛ قال النمر ابن تولب:
ولاقَيْتُ الخُيُورَ، وأَخْطَأَتْني
خُطوبٌ جَمَّةٌ، وعَلَوْتُ قِرْني
تقول منه: خِرْتَ يا رجل، فأَنتَ خائِرٌ، وخارَ اللهُ لك؛ قال الشاعر: فما كِنانَةُ في خَيْرٍ بِخَائِرَةٍ،
ولا كِنانَةُ في شَرٍّ بَِأَشْرارِ
وهو خَيْرٌ منك وأَخْيَرُ. وقوله عز وجل: تَجِدُوه عند اللهِ هو خَيْراً؛ أَي تجدوه خيراً لكم من متاع الدنيا. وفلانة الخَيْرَةُ من المرأَتين،
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR1.150 harf* خ ي ر * * الخَيْرُ * ضد الشر وبابه باع تقول منه * خِرْتَ * يا رجل فأنت * خَائِرٌ * و * خَارَ * الله لك وقوله تعالى ﴿إن ترك خيرا﴾ أي مالا و * الخِيَارُ * بالكسر خلاف الأشرار وهو أيضا الاسم من الاختيار وهو أ ضا القثاء وليس بعربي ورجل * خَيِّرٌ * و * خَيْرٌ * مثل هيِّن وهيْن وكذا امرأة * خَيِّرةٌ * و * خَيْرٌ * قال الله تعالى ﴿أولئك لهم الخيرات﴾ جمع خيْرة وهي الفاضلة من كل شيء وقال { فيهن
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR15.225 harfالخير، م، أي معروف، وهو ضد الشر، كما في الصحاح، هكذا في سائر النسخ، ويوجد في بعض منها: الخير: ما يرغب فيه الكل كالعقل والعدل مثلا، وهي عبارة الراغب في المفردات، ونصها كالعقل مثلا والعدل والفضل والشيء النافع. ونقله المصنف في البصائر.
ج خيور، وهو مقيس مشهور. وقال النمر بن تولب:
ولا قيت الخيور وأخطأتنـي خطوب جمة وعلوت قرني. ويجوز فيه الكسر، كما في بيوت ونظائره،
الخير، م، أي معروف، وهو ضد الشر، كما في الصحاح، هكذا في سائر النسخ، ويوجد في بعض منها: الخير: ما يرغب فيه الكل كالعقل والعدل مثلا، وهي عبارة الراغب في المفردات، ونصها كالعقل مثلا والعدل والفضل والشيء النافع. ونقله المصنف في البصائر. ج خيور، وهو مقيس مشهور. وقال النمر بن تولب: ولا قيت الخيور وأخطأتنـي خطوب جمة وعلوت قرني. ويجوز فيه الكسر، كما في بيوت ونظائره، وأغفل المصنف ضبطه لشهرته قاله شيخنا. وزاد في المصباح أنه يجمع أيضا على خيار، بالكسر، كسهم وسهام. قال شيخنا: وهو إن كان مسموعا في البائي العين إلا أنه قليل، كما نبه عليه ابن مالك، كضفان جمع ضيف.
في المفردات للراغب، والبصائر للمصنف، قيل: الخير ضربان: خير مطلق، وهو ما يكون مرغوبا فيه بكل حال وعند كل أحد، كما وصف صلى الله عليه وسلم به الجنة فقال: لا خير بخير بعده النار، ولا شر بشر بعده الجنة . وخير وشر مقيدان، وهو أن خير الواحد شر لآخر مثل المال الذي ربما كان خيرا لزيد وشرا لعمرو. ولذلك وصفه الله تعالى بالأمرين، فقال في موضع: إن ترك خيرا . وقال في موضع آخر: أيحسبون أن مانمدهم به من مال وبنين. نسارع لهم في الخيرات . فقوله: إن ترك خيرا . أي مالا. وقال بعض العلماء: إنما سمي المال هنا خيرا تنبيها على معنى لطيف وهو أن المال يحسن الوصية به ما كان مجموعا من وجه محمود، وعلى ذلك قوله تعالى: وما تفعلوا من خير يعلمه الله . وقوله تعالى: فكاتبوهم إن علمتم فيهم خيرا . قيل: عنى مالا من جهتهم، قيل: إن علمتم أنلا عتقهم يعود عليكم وعليهم بنع. وقوله تعالى لا يسأم الإنسان من دعاء الخير . أي لا يفتر من طلب المال وما يصلح دنياه. وقال بعض العلماء: لا يقال للمال خير حتى يكون كثيرا، ومن مكان طيب. كما روى أن عليا رضي الله عنه دخل على مولى له، فقال: ألا أوصي يا أمير المؤمينن، قال لا، لأن الله تعالى قال إن ترك خيرا . وليس لك مال كثير. وعلى هذا أيضا قوله: وإنه لحب الخير لشديد . قوله تعالى: إني أحببت حب الخير عن ذكر ربي أي آثرت والعرب تسمي الخيل الخير، لما فيهما من الخير. الخير: الرجل الكثير الخير، كالخير، ككيس، يقال: رجل خير وخسر، ومخفف ومشدد، وهي بهاء، امرأة خيرة وخيرة، ج أخيار وخيار، الأخير بالكسر، كضيف وأضياف. وقال: فيهن خيرات حسان قال الزجاج: المعنى أنهن خيرات الأخلاق حسان الخلق، قال وقرئ بالتشديد، قيل: المخففة في الجمال والميسم، والمشددة في الدين والصلاح، كما قاله الزجاج، وهو قول الليث، ونصه: رجل خير وامرأة خيرة: فاضلة في صلاحها. وامرأة خيرة في جمالها وميسمها. ففرق بين الخيرة والخيرة، واحتج بالآية. قال أبو منصور. ولا فرق بين الخيرة والخيرة عند أهل اللغة. وقال: يقال: هي خيرة النساء وشرة النساء، واستشهد بما أنشده أبو عبيدة: رلبلات هند خيرة الربلات. وقال خالد بن جنبة: الخيرة من النساء: الكريمة النسب، الشريفة الحسب، الحسنىة الوجه، السنة الخلق، الكثيرة المال، التي إذا ولدت أنجبت. ومنصور بن خير المالقي: أحد القراء المشهورين. الحافظ أبو بكر محمد بن خير الإشبيلي، مع ابن بشكوال في الزمان. يقال فيه الأموي أيضا، بفتح الهمزة، منسوب إلى أمة جبل بالمغرب، وهو خال أبي القاسم السهيلي. وسعد الخير الأنصاري، وبنته فاطمة حدثت عن فاطمة الجوزدانية. وسعد الخير بن سهل الخوارزمي، محدثون. الخير، بالكسر: الكرم. الخير: الشرف، عن ابن الأعرابي، الخير: الأصل عن اللحياني. يقال: هو كريم. الخير، وهو الخيم، وهو الطبيعة، والخير: الهيئة، عنه أيضا. وإبراهيم الخير، ككيس، محدث، وهو إبراهيم بن محمود بن سالم البغدادي، والخير لقب أبيه. وخار الرجل يخير خيرا: صار ذا خير. وخار الرجل على
غيره. وفي الأمهات اللغوية: على صاحبه، خيرا خيرة، بكسر فسكون، وخيرا، بكسر ففتح، وخيرة بزيادة الهاء: فضله على غيره، كما في بعض النسخ، كخيره تخييرا. خار الشيء:انتقاه واصطفاه، قال أبو زبيد الطائي.ره. وفي الأمهات اللغوية: على صاحبه، خيرا خيرة، بكسر فسكون، وخيرا، بكسر ففتح، وخيرة بزيادة الهاء: فضله على غيره، كما في بعض النسخ، كخيره تخييرا. خار الشيء:انتقاه واصطفاه، قال أبو زبيد الطائي.
إن الكرام على ما كان من خلق رهط امرئ خاره للدين مختار. وقال: خاره مختار، لأن خار في قوة: اختار، كتخيره واختاره. وفي الحديث تخيروا لنطفكم أي اطلبوا ما هو خير المناكح وأزكاها، وأبعد من الفحش والفجور. قال الفرزدق: ومنا الذي اختير الرجال سماحةوجودا إذا هب الرياح الزعازع. أراد من الرجال، لأن اختار مما يتعدى إلى مفعولين بحذف حرف الجر. تقول: اخترته الرجال واخترته منهم. وفي الكتاب العزيز: واختار موسى قومه سبعين رجلا . أي من قومه. وإنما استجيز وقوع الفعل عليهم إذا طرحت من من الأختيار، لأنه مأخوذ من قولك: هؤلاء خير القوم وخير من القوم، فلما جازت الإضافة مكان من، ولم يتغير المعنى، استجازوا أن يقولوا: اخترتكم رجلا واخترت منكم رجلا. وأنشد: تحت التي اختار له الله الشجر. يريد اختار الله له من الشجر. وقال أبو العباس: إنما جاز هذا لأن الاختيار يدل على التبعيض، ولذلك حذفت من. اخترته عليهم، عدي بعلى لأنه في معنى فضلته. وقال قيس ابن ذريح: لعملاري لمن أمسى وأنت ضجيبعهمن الناس ما اختيرت عليه المضاجع.
معناه: ما اختيرت على مضجعه المضاجع، وقيل: ما ختيرت دونه. والاسم من قولك: اختاره الله تعالى الخيرة، بالكسر، والخيرة، كعنبة، والأخيرة أعرف. وفي الحديث محمد صلى الله عليه وسلم خيرته من خلقه وخيرته، ويقال: هذا وهذه وهؤلاء خيرتي، وهو ما يختاره عليه. وقال الليث: الخيرة. خفيفة مصدر اختار خيرة، مثل ارتاب ريبة. قال: وكل مصدر يكون لأفعل فاسم مصدره فعال مثل أفاق يفيق فواقا، وأصاب يصيب صوابا، وأجاب جوابا، أقام الاسم مقام المصدر. قال أبو منصور: وقرأ القراء أن يكون لهم الخيرة بفتح الياء، ومثله سبي طيبة. وقال الزجاج: ما كان لهم الخيرة . أي ليس لهم أن يختاروا على الله. ومثله قول الفراء. يقال: الخيرة والخبيرة، كل ذلك لما يختاره من رجل أو بهيمة. وخار الله لك في الأمر: جعل لك ما فيه الخير. وفي بعض الأصول: الخيرة والخيرة بسكون الياء الاسم من ذلك. وه أخير منك، كخير، عن شمر. وإذا أردت معنى التفضيل قلت: فلان خيرة الناس، بالهاء، وفلانة خيرهم بتركها، كذا في سائر أصول القاموس، ولا أدري كيف ذلك. والذي في الصحاح خلاف ذلك، ونصه: فإن أردت معنى التفضيل قلت: فلانة خير الناس. ولم تقل خيرة. وفلان خير الناس ولم تقل أخير، لا يثني ولا يجمع، لأنه في معنى أفعل، وهكذا أورده الزمخشري مفصلا في مواضع من الكشاف، وهو من المصنف عجيب. وقد نبه على ذلك شيخنا في شرحه، وأعجب منه أن المصنف نقل عبارة الجوهري بنصها في بصائر ذوي التمييز، وذهب إلى ما ذهب إليه الأئمة، فليتفطن لذلك. أو فلانة الخيرة من المرأتين، كذا في المحكم، وهي الخيرة، بفتح فسكون. والخيرة: الفاضلة من كل شيء جمعها الخيرات. وقال الأخفش إنه لما وصف به وقيل فلان خير، أشبه الصفات فأدخلوا فيه الهاء للمؤنث ولم يريدوا به أفعل. وأنشد أبو عبيدة لرجل من بني عدي تيم تميم جاهلي: ولقد طعنت مجامع الربلات ربلات هند خيرة الملكات.
والخيرة. بكسر فسكون، والخيري، كضيزى، والخورى، كطوبي، ورجل خيري وخوري وخيرى كحيري وطوبى وضيزى ولو وزن الأول بسكرى كان أحسن: كثير الخير، كالخير والخير. وخايره في الخط مخايرة: غلبه. وتخايرا في الخط وغيره إلى حكم فخاره، كان خيرا منه، كفاخره ففخره، وناجبه فنجبه. والخيار، بالكس: القثاء، كما قاله الجوهري، وليس بعربي أصيل كما قاله الفناري، وصرح به الجوهري، وقيل: شبه القثاء، وه الأشبه، كما صرح به غير واحد. الخيار: الاسم من الاختيار وهو طلب خير الأمرين، إما إمضاء البيع أو فسخه. وفي الحديث: البيعان بالخيار مالم يتفرقا . وهو على ثلاثة أضرب: خيار المجلس، وخيار الشرط، وخيار النقيصة، وتفصيله في كتب الفقه. قولهم: لك خيرة هذه الغنم وخيارها. الواحد والجمع في ذلك سواء، وقيل: الخيار: نضار المال وكذا من الناس وغير ذلك. وأنت بالخيار وبالمخيار، هكذا هو بضم الميم وسكون الخاء وفتح التحتية، والصواب: وبالمختار، أي اختر ما شئت. وخيار: راوي إبراهيم الفقيه النخعي، قال: الذهبي: هو مجهول. خيار بن سلمة أبو زياد تابعي، عداده في أهل الشام، يروي عن عائشة، وعنه خالد بن معدان. قال أبو النجم: قد أصبحت أم الخيار تدعي علي ذنبا كله لم أصـنـع اسم امرأة معروفة. وعبيد الله بن عدي بن الخيار ابن عدي بن نوفل بن عبد مناف المدني الفقيه، م، أي معروف، عد من الصحابة، وعده العجلي وغيره من ثقات التابعين. وخيار شنبر: شجر، م، أي معروف، وهو ضرب من الخروب شجره مثل كبار شجر الخوخ والجزء الأخير منه معرب، كثير باللإسكندرية ومصر، وله زهر عجيب. وخيربوا: حب صغار كالقاقلة طيب الريح: وخيران: ة بالقدس. منها أحمد ابن عبد الباقي الربعي. وأبو نصر بن طوق، هكذا في سائر أصول القاموس، والصواب أنهما واحد ففي تاريخ الخطيب البغدادي: أبو نصر أحمد بن عبد الباقي بن الحسن بن محمد بن عبد الله بن طوق الربعي الخيراني الموصلي، قدم بغداد سنة 440 وحدث عن نصر بن أحمد المرجي الموصلي، فالصواب أن الواو زائدة، فتأمل. خيران، حصن باليمن. خيران هكذا ذكره ابن الجوان النسابة، ود نوف بن همدان، وقال شيخ الشرف النسابة: هو خيوان، بالواو، فصحف. وخيارة:ة بطبرية، بها قبر شعيب بن متيم النبي عليه السلام. وخيرة، كعنبة: ةبصنعاء اليمن على مرحلة منها، نقله الصغاني، خخيرة: ع من أعمال الجند باليمن. خيرة والد إبراهيم الإشبيلي الشاعر الأديب. خيرة: جد عبد الله بن لب الشاطبي المقريء من شيوخ أبي محمد الدلاصي. وفاته: محمد بن عبد الله بن خيرة أبو الوليد القرطبي، عن أبي بحر بن العاص، وعنه عمر الميانشي، ويقال فيه أيضا خيارة. والخيرة، ككيسة، اسم المدينة المنورة، على ساكنها أفضل الصلاة والسلام، وهي الفاضلة، سميت لفضلها على سائر المدن. وخير، كميل: قصبة بفارس.
خيرة، بهاء:جد محمد ابن عبد الرحمن الطبري المحدث عن مقاتل بن حيان، حدث ببغداد في المائة الرابعة. وخيرين، بالكسر:ة من عمل الموصل. قلت: والأشبه أن يكون نسبة أبي نصر بن طوق إليها، وأنه يقال فيها خيرين وخيرات، بالوجهين. وخيرة الأصفر وخيرة المدمدرة: من جبال مككة المشرفة، حرسها الله تعالى سائر بلاد المسلمين، ما أقبل منهما على مر الظهران حل،. قال شمر: قال أعرابي لخلف الأحمر: ما خير اللبن للريض أي بنصب الراء والنون وذلك بمحضر من أبي زيد، قال له خلف: ما أحسنها من كلمة لو لم تدنسها بإسماعها الناس قال: وكان ضنينا. فرجع أبو زيد إلى أصحابه فقال: لهم: إذا أقبل خلف الأحمر فقولوا بأجمعكم: ما خير اللبن للمريض? ففعلوا ذلك عند إقباله، فعلم أنه من فعل أبي زيد. وهو تعجب. واستخار: طلب الخيرة، وهو استفعال نمنه، يقال: استخر الله يخرء لك، والله يخير للعد إذا استخاره. وخيره بين الشيئين: فوض إليه الخيار، ومنه حديثق عامر ابن الطفيل أنه خير في ثلاث . أي جعل له أن يختار منها واحدا وهو بفتح الخاء. وفي حديث بريرة أنها خيرت في زوجها ، بالضم. وإنك ما وخيرا، أي إنك مع خير، أي ستصيب خيرا، وهو مثل. وبنو الخيار بن مالك: قبيلة، هو الخيار بن مالك بن زيد بن كهلان من همدان وحسين بن أبي بكر الخياري، إلى بيع الخيار، محدث، سمع من سعيد بن البناء، وتأخر إلى سنة 617 وعنه ابن الرباب وآخرون. قال ابن نقطة: صحيح السماع، وابنه علي بن الحسين، سمع من ابن يونس وغيره. وأبو الخيار يثسير أو أسير بن عمرو الكندي، والأخير قول أهل الكوفة. وقال يحيى بن معين: أبو الخيار الذي يروي عن ابن مسعود اسمه يسير بن عمرو، وأدرك النبي صلى الله عليه وسلم، وعاش إلى زمن الحجاج. قال ابن المديني: وأهل البصرة يسمونه أسير بن جابر، روى عنه زرارة بن أوفى وابن سيرين وجماعة، والظاهر أنه يثسير بن عمرو ابن جابر، قاله الذهبي وابن فهد. قلت: وسيأتي للمصنف في ي-س-ر.
وخير أو عبد خير الحميري، كان اسمه عبد شر، فغيره النبي صلى الله عليه وسلم، فيما قيل، كذا في تاريخ حمص لعبد الصمد بن سعيد. وقرأت في تاريخ حلب لابن العديم ما نصه: وهو من بني طيء، ومن ولده عامر بن هاشم بن مسعود بن عبد الله بن عبد خير، حدث عن محمد بن عثمان بن ذي ظليم عن أبيه عن جده قصة إسلام جده عبد خير، فراجعه. خير بن عبد يزيد الهمداني، هكذا في النسخ، والصواب عبد خير بن يزيد، أدرك الجاهلية، وأسلم في حياة النبي صلى الله عليه وسلم، وروى عن علي، وعنه الشعبي: صحابيون. وأبو خيرة، بالكسر، وفي التبصير بالفتح. قال الخطيب:لا أعلم أحدا سماه. الصنابحي إلى صنابح، قبيلة من مراد. هكذا في سائر أصول القاموس. قال شيخنا: والظاهر أنه وهم أو تصحيف ولذا قال جماعة من شيوخنا: الصذواب أنه الصباحي إلى صباح بن لكيز من عبد القيس، قالوا: قدم على رسول الله صلى الله عليه وسلم في وفد عبد القيس، كما رواه الطبراني وغيره. قال ابن مكولا: ولا أعلم من روى عن النبي صلى الله عليه وسلم من هذه القبيلة غيره. قلت: ورأيته هكذا في معجم الأوسط للطبراني، ومثله في التجريد للذهبي، ولا شك أن المصنف قد صحف. وزادوا أبا خيرة: والد يزيد، له وفادة. استدركه الأشيري على ابن عبد البر. وخيرة بنت أبي حدرد، بفتح الخاء، من الصحابة، وهي أم الدرداء، رضي الله عنها.
وأبو خيرة عبيد الله، حدث، وهو شيخ لعبد الصمد بن عبد الوارث. وأبو خيرة عبيد الله، حدث، وهو شيخ لعبد الصمد بن عبد الوارث. وأبو خيرة محمد بن حذلم عباد، كذا في النسخ، والصواب محب بن حذلم، كذا هو بخط الذهبي. قال: روى عن موسى بن وردان، وكان من صلحاء مصر. ومحمد بن هشام بن أبي خيرة السدوسي البصري، نزيل مصر، محدث مصنف. روى له أبو داوود والنسائي، مات سنة 151. لكن ضبط الحافظ جده في التقريب كعنبة. وخيرة بنت خفاف، وخيرة بنت عبد الرحمن: روتا، أما بنت خفاف فروى عنها الزبير بن خيت. وأما بنت عبد الرحمن فقالت: بكت الجن على الحسين. وأحمد بن خيرون المصري، كذا في النسخ، والذي عند الذهبي خيرون بن أحمد بن خيرون المصري، وهو الذي يروي عن ابن عبد الحكم ومحمد بن خيرون القيرواني أبو جعفر، مات بعد الثلاثمائة. ومحمد المعافري، قرأ على أبي بكر بن سيف. والحافظ المكثر أبو الفضل أحمد بن الحسن بن خيرون ابن إبراهيم المعدل الباقلاني محدث بغداد ولإمامها، سمع أبا علي بن شاذان وأبا بكر البرقاني وغيرهما، وعنه الحافظ أبو الفضل السلامي وخلق كثير، وهو أحد شيوخ القاضي أبي علي الصدفي شيخ القاضي عياض، توفي ببغداد سنة 488 وأخوه عبد الملك ابن الحسن، سمع البرقاني. أبو السعود مبارك بن خيرون بن عبد الملك بن الحسن بن خيرون روى عنه ابن سكينة، سمع إسماعيل ابن مسعدة، وأبوه له رواية، ذكره ابن نقطة: محدثون. قال شيخنا: واختلفوا في خيرون، هل يصرف كما هو الظاهر، أو يمنع كما يقع في لسان المحدثين لشبهه بالفعل كما قاله المزي أو لإلحاق الواو والنون بالألف والنون. وأبو منصور محمد بن عبد الملك بن الحسن بن خيرون الخيروني الدباس البغدادي من درب نصير، شيخ لابن عساكر، سمع عمه أبا الفضل أحمد بن الحسن بن خيرون، والحافظ أبا بكر الخطيب، وأبا الغنائم بن المأمون، وعنه ابن السمعاني. وفاته عبد الله بن عبد الرحمن بن خيرون القضاعي الأبدي، سمع ابن عبد البر. ومما يستدرك عليه: يقال: هم خيرة بررة، بفتح الخاء والياء، عن الفراء. وقولهم: خرت يا رجل فأنت خائر، قال الشاعر: فما كنانة في خير بخـائرة ولا كنانة في شر بأشرار. ويقال: هو من خيار الناس. وما أخيره، وما خيره، والأخيرة نادرة. ويقال: ما أخيره وخيره، وأشره وشره. وقال ابن بزرج: قالوا: هم الأخيرون والأشرون من الخيارة والشرارة. وهو أخير منك وأشر منك في الخيارة والشرارة، بإثبات الألف. وقالوا في الخير والشر: وهو خير منك، وشر منك، وشرير منك، وخيير منك، وهو خيير أهله، وشرير أهله. وقالوا: لعمر أبيك الخير، أي الأفضل أو ذي الخير. وروى ابن الأعرابي: لعمر أبيك الخير، برفع الخير على الصفة للعمر. قال والوجه الجر، وكذلك جاء في الشر. وعن الأصمعي: يقال في مثل للقادم من سفر خير ما رد في أهل ومال أي جعل الله ما جئت خير ما رجع به الغائب. قال أبو عبيد: ومن دعائهم في النكاح: على يدي الخير واليمن
وفي حديث أبي ذر أن أخاه أنيسا نافر رجلا عن صرمة له وعن مثلها، فخير أنيس فأخذ الصرمة . معنى خير، أي نفر. قال ابن الأثير: أي فضل وغلب. يقال: نافرته فنفرنته أي غلبته. وتصغير مختار مخير، حذفت منه التاء لأنها زائدة، فأبدلت من الياء، لأنها أبدلت منها في حال التكبير. وفي الحديث خير بين دور الأنصار ، أي فضل بعضها على بعض. ولك خيرة هذه الإبل وخيارها، الواحد والجمع في ذلك سواء. وجمل خيار، وناقة خيار: كريمة فارهة. وفي الحديث أعطوه جملا رباعيا خيارا . أي مختارا. وناقة خيار: مختارة. وقال ابن الأعرابي: نحر خيرة إبله وخورة إبله. وفي حديث الاستخارة اللهم خر لي . أي اختر لي أصلح الأمرين. وفلان خيري من الناس، بالكس وتشديد التحتية، أي صفيي. واستخار المنزل: استنظفه. وهذا محل ذكره. واستخاره: استعطفه، هذا محل ذكره. وتخايروا: تحاكموا في أيهم أخير. والأخاير: جمع الجمع، وكذا الخيران وفلان مخيرة، بفتح التحتية، أي فضل وشضرف. وخيرة: أم الحسن البصري. وفي المثل إن في الشر خيارا . أي ما يختار. وأبو على الحسين بن صالح بن خيران البغدادي: ورع زاهد. وأبو نصر عبد الملك بن الحسين بن خيران الدلال، سمع أبا بكر بن الإسكاف، وتوفي سنة 472. والخيري: نبات، وهو معرب. والخيارية: قرية بمصر، وقد دخلتها. ومنها الوجيه عبد الرحمن ابن علي بن موسى بن خضر الخياري الشافعي نزيل المدينة. ومنية خيرون: قرية بمصر بالبحر الصغير. وخير آباد: مدينة كبيرة بالهند. منها شيخنا الإمام المحدث المعمر صنعة الله بن الهداد الحنفي، روى عن الشيخ عبد الله بن سالم البصري وغيره. والخيرة بالكسر: الحالة التي تحصل للمستخير. وقوله تعالى: ولقد اخترناهم على علم يصح أن يكون إشارة إلى إيجاده تعالى خيرا، وأن يكون إشارة إلى تقديمهم على غيرهم والمختار قد يقال للفاعل والمفعول. وخطة بني خير بالبصرة معروفة إلى فخذ من اليمن. وبنو خيران بن عمرو بن قيس بن معاوية بن جشم بن عبد شمس: قبيلة باليمن، كذا قاله ابن الجواني النسابة، ومنهم من يقول: هو حيران بالحاء المهملة والموحدة.
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR22.291 harfخَارَ
1 خَارَ خار , aor. يَخِيرُ, (K,) inf. n. خَيْرٌ, (TA,) He (a man, TA) was, or became, possessed of خَيْر [or good, &c.]. (K, TA.) ― -b2- [He was, or be came, good: and he did good: contr. of شَرَّ.] You say, خِرْتَ يَا رَجُلُ [Thou hast been good; or thou hast done good, or well; O man]. (S.) And خَارَاللّٰهُ لَكَ فِى هٰذَا الأَمْرِ [May God do good to thee, bless thee, prosper thee, or
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.691 harfخَارَ
خَارَ ( y ) I ( n. ac. خَيْر [ 1 ] ),
a. Obtained an advantage, a favour; was good; did well.
b. [ La ], Did good to; was favourable, propitious to.
c. ( n. ac. خِيْرَة 2t , خِيَر 7 , خِيَرَة 7t ) [ acc. & 'Ala ], Preferred to, before.
خَيَّرَ
خَيَّرَ II
a. [ acc. & 'Ala ], Preferred, regarded as better than.
b. [ acc. or Fī ], Gave the choice or option of.
خَاْيَرَ
خَاْيَرَ
Sîgalar(25)
- خَيْرٌDaha hayrlı(فَعْلٌ)×78
- خَيْرًاHayr+1 anlam(فَعْلًا)×37
- خَيْرُEn hayırlı(فَعْلُ)×20
- خَيْرٍHayr(فَعْلٍ)×14
- الْخَيْرَاتِHayırlar(الْفَعْلَاتِ)×7
- الْخَيْرِHayr(الْفَعْلِ)×6
- بِخَيْرٍHayrı(بِفَعْلٍ)×6
- خَيْرَEn hayırlı+1 anlam(فَعْلَ)×4
- وَخَيْرٌVe daha hayrlı(وَفَعْلٌ)×3
- الْأَخْيَارِHayırlılar(الْأَفْعَالِ)×2
Mücavir kökler229 mücavir (518 toplam)
- أله
99 ortak ayet · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
- بقي
8 ortak ayet · Bakiyye bir kaptan bir şey boşaltıldıktan sonra dökülmeden…
- دنو
15 ortak ayet · Dünya : “Dena” kelimesi ecveften nakısa dönüşmüştür
- عرف
10 ortak ayet · Tanınan ile
- أمن
41 ortak ayet · Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir
- شرر
7 ortak ayet · Şerareden gelen bir kelimedir
- ثوب
6 ortak ayet · Sevb dış elbise demektir
- شحح
3 ortak ayet · Rutubetli kav, çakıldığı zaman ateş almayan kav demektir
- عفف
3 ortak ayet · Haramdan kaçınırlar
- عسى
6 ortak ayet · Umulur
- عند
16 ortak ayet · “Anid“ yulara gelmeyen devedir
- نكح
5 ortak ayet · Nikah
Geçtiği ayetler(178)
… بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ …
Daha hayrlıHani, Musa, kavmine: Ey kavmim, buzağıya tapınmakla nefsinize zulmetmiş oldunuz. Hemen yaradanınıza tevbe edip nefislerinizi öldürün. Bu yaradanınızın katında sizin için daha hayırlıdır, demişti. Allah da tevbenizi kabul etmişti. Muhakkak ki Tevvab, Rahim O’dur, O.
… وَبَصَلِهَا قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنَى بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُوا مِصْرًا فَإِنَّ لَكُمْ مَا سَأَلْتُمْ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ …
Daha hayrlıHani; siz, Ey Musa, biz bir çeşit yemeğe elbette dayanamayız. Rabbına dua et de bizim için yerde yetişen samısak, sebze, acur, mercimek ve soğan bitirsin, demiştiniz, Musa da; siz bayağı olan şeyle hayırlı olanı değiştirmek mi istiyorsunuz? Öyleyse bir şehre inin, istediğiniz şeyler vardır, demişti. Onların üstüne horluk ve yoksulluk vuruldu. Allah’ın gazabına uğradılar, şüphesiz ki bu; Allah’ın âyetlerini inkâr ettiklerinden, peygamberlerini de haksız yere öldürdüklerindendi. Bu, isyan ettiklerinden, aşırı gider olduklarındandı.
وَلَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ خَيْرٌ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
Daha hayrlıEğer onlar inanmış ve sakınmış olsalardı; Allah katındaki sevab daha hayırlı olurdu. Keşke bilselerdi.
… يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَأَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
Daha hayrlıSayılı günler olarak. Sizden kim hasta veya seferde olursa, tutmadığı günler sayısınca diğer günlerde; gücü yetmeyenlere de bir yoksul doyumu fidye. Bununla beraber kim gönüllü olarak iyilik yaparsa bu; kendisi için
… فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَأَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
Daha hayrlıSayılı günler olarak. Sizden kim hasta veya seferde olursa, tutmadığı günler sayısınca diğer günlerde; gücü yetmeyenlere de bir yoksul doyumu fidye. Bununla beraber kim gönüllü olarak iyilik yaparsa bu; kendisi için
كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ
Daha hayrlıHoşunuza gitmediği halde, savaşı üzerinize farz kılınmıştır. Bir şey hoşunuza gitmediği halde sizin için hayırlı olabilir. Bir şey de hoşunuza gittiği halde sizin için kötü olabilir. Allah bilir, siz bilmesziniz.
… الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْيَتَامَى قُلْ إِصْلَاحٌ لَهُمْ خَيْرٌ وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ …
Daha hayrlıDünya ve ahiret konusunda. Ve sana yetimlerden soruyorlar. De ki: Onlar için islahta bulunmak hayırlıdır. Eğer kendileriyle bir arada yaşarsanız, onlar sizin kardeşlerinizdir. Allah; bozguncularla islahçı olanları bilir. Eğer Allah dileseydi; sizi muhakkak zahmete sokardı. Şüphe yok ki Allah, Aziz’dir. Hakim’dir.
وَلَا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكَاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَلَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَلَا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى …
Daha hayrlıİman edinceye kadar putperest kadınları nikahlamayın. İman eden bir cariye puta tapan bir kadındano hoşunuza gitse dedaha iyidir. İman edinceye kadar onları puta tapan erkeklerle de nikah ettirmeyin. İman eden bir köle, -hoşunuza gitse deputa tapan erkekten daha iyidir. Onlar sizi cehenneme çağırırlar. Allah ise cennete ve mağfirete çağırır ve öğüt alsınlar diye insanlara ayetlerini açıkça bildirir.
… أَعْجَبَتْكُمْ وَلَا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا وَلَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكٍ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ أُولَئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ …
Daha hayrlıİman edinceye kadar putperest kadınları nikahlamayın. İman eden bir cariye puta tapan bir kadındano hoşunuza gitse dedaha iyidir. İman edinceye kadar onları puta tapan erkeklerle de nikah ettirmeyin. İman eden bir köle, -hoşunuza gitse deputa tapan erkekten daha iyidir. Onlar sizi cehenneme çağırırlar. Allah ise cennete ve mağfirete çağırır ve öğüt alsınlar diye insanlara ayetlerini açıkça bildirir.
قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُهَا أَذًى وَاللَّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ
Daha hayrlıBir tatlı dil, bir af, peşinden eziyet gelecek sadakadan daha hayırlıdır. Ve Allah Gani’dir, Halim’dir.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | خير |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Ecvef (yâî) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | فضل, حسن, برر, صالح |
| Zıt Kök | شرر |
| Çekirdek Özet 1 | Bir tarafa meyledip yönelme, iki veya daha çok şey arasından en üstün, yetkin ve faydalı olanı seçip ayırma |
| Çekirdek Özet 2 | İnsanın hem ontolojik hem ahlaki hem de maddi bakımdan lehine olan, bizzat tercih edilmeye değer yetkinlik, salih amel ve üretken servet |
| Çekirdek Özet 3 | İradeli varlığın en yüksek fayda ve kemale yönelmesini sağlayan tercih mekanizması; varoluşsal optimizasyon ve erdem düzeni |
| Kritik Hata Riski | Kavramın yalnızca pasif bir temenni veya soyut ahlaki niyet olarak anlaşılıp, kökün taşıdığı iradi tercih, somut iktisadi değer ve üstünlük boyutunun dışarıda bırakılması |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| خي | Bir tarafa doğru esneme, meyil gösterme, uzanma ve yöneliş nüvesi; nitekim خيب kökünde hedeften sapıp boşa yönelme, خيط kökünde bir hatta doğru uzanma, خيل kökünde zihnin bir surete meyletmesi ve bedenin salınması, خيم kökünde ise belirli bir mekana yönelip yerleşme anlamı görülür | ر | Meyil ve yönelme hareketine süreklilik, başatlık ve nihai bir tercih vasfı katarak, sıradan bir eğilimi varlığın en üstün ve yetkin yönüne doğru kaim kılma ve onu diğer seçeneklerden ayırarak başa geçirme |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| خ | Çit, koruma ve ayırma imgesinin ses yoğunlaşmasıyla oluşan türevi | Örtülü veya karışık olan seçenekler arasından bir sınırı çekerek özü kabuktan, iyiyi değersizden ayırma fonksiyonunu yüklenir |
| ي | El ve kol; iş, yapma, uzanma, tutma | İrade ve kudretin aktif biçimde bir nesneye veya hedefe doğru uzanmasını, onu fiilen kavramasını ifade eder |
| ر | İnsan başı; baş, ilk, üst, öncelik | Ortaya çıkan yönelişin rastgele değil; en üstte duran, en yetkin, başat ve öncelikli olana yönelik olduğunu gösterir |
| خير | Elin ve iradenin başa, üstün olana yönelip onu diğerlerinden sınır çizerek ayırması | İradenin seçenekler arasından başat, üstün ve yetkin olanı tespit edip ona uzanması, onu kavraması ve hayatın merkezine alması hareketidir |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir yöne bükülme, meyil ve yönelme (el-atf ve’l-meyl); devenin veya hayvanın en güçlü ve semiz olanının sürüden ayrılması; yuvasındaki avın en uygun tarafa yönlendirilerek çıkarılması (istihāretü’d-dab') |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem Hüzeylî şiirinde geçen beyitte kök, bir kimsenin başka bir dostu diğerlerine tercih etmesi, onu yeğleyip ona yönelmesi anlamında geçmektedir: لَعَلَّكَ إِمَّا أُمُّ عَمْرٍو تَبَدَّلَتْ / سِوَاكَ خَلِيلاً شَاتِمِي تَسْتَخِيرُهَا |
| Erken Arapça kullanım | Emevî dönemi şairi Ferazdak’ın Asâsü’l-Belâga’da nakledilen beytinde kelime, kişinin kendi iradesiyle dilediğini seçme yetkisi ve serbestisi bağlamında yer alır: فَلَوْ أَنَّ حُرَيْ بْنَ ضَمْرَةَ فِيكُمُو / لَقَالَ لَكُمْ لَسْتُمْ عَلَى الْمُتَخَيَّرِ |
Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, Lisān al-ʿArab, Asās al-Balāgha.
Sami etimolojik katman
Sami dil ailesinde خير kökü, özellikle Güney-Batı Sami sahasında belirgin bir semantik özelleşme gösteren ve yönelme, eğilme, seçme ekseninde gelişen bir köktür. Kuzeybatı Sami dillerinde (İbranice ve Aramice) ahlaki ve ontolojik iyilik kavramı ağırlıklı olarak طوب (İbranice ṭôb) köküyle ifade edilirken, Arapçada خير kökü hem bu niteliksel iyiliği üstlenmiş hem de kökün en ilksel fiziksel katmanı olan bir yöne meyil gösterme (el-atf ve'l-meyl) ve bu meyil neticesinde iki şeyden birini seçip ayırma (el-ihtiyâr) dinamiğini bünyesinde muhafaza etmiştir. Süryanicede ḥwr köküyle bağlantılı beyazlık, arılık ve berraklık çağrışımları bulunsa da, Arapçadaki yâî kök yapısı doğrudan tercih edilen, meyille yönelinen üstün nitelikli unsuru işaret eder. Güney Arapça yazıtlarda da kabilenin ileri gelenleri veya seçkin zümre için kullanılan unvanlarda bu kökün türevlerine rastlanır. Arapçada bu kök, salt soyut bir iyilik tasavvurundan ziyade, varlığın doğası gereği kendisine yöneldiği, elde edildiğinde kişiye yetkinlik, bereket ve güç katan nesnel bir fazlalığı ve tercihi adlandırmıştır.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques, Lisān al-ʿArab.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Meyil, bükülme ve bir tarafa yönelme (el-atf ve'l-meyl) | Kökün asıl fiziksel hareketinden türeyerek iki şey arasından en uygun ve üstün olan tarafa yönelme, onu seçme (ihtiyâr) ve herkesin kendisine meylettiği faziletli şey anlamı doğmuştur | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Güney Sami ve Arapça sahasında seçme ve üstünlük bildiren özgün gelişim | Kuzeybatı dillerindeki köklerle doğrudan ses denkliği sınırlı olup, Arapçada tercih ve seçkinlik odağında bağımsız ve zengin bir leksikal gövdeye dönüşmüştür | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik yönelme ve uzanma matrisleri | Kökün ikili çekirdeği üzerinden diğer Afro-Asyatik kollardaki meyil ve esneme bildiren formlarla paralellik gösterse de doğrudan bir ödünçleme bağı kurulamaz | Muhtemel |
Kaynak Maqāyīs al-Lugha, HALOT, Lane’s Lexicon.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| خير | Anlamlı | Tercih etme, üstün kılma, iyilik ve servet | Hedef köktür; iki şey arasından daha üstün olana yönelip onu seçmeyi ve genel erdemi bildirir | Kur'an'da geçer |
| خري | Anlamlı | Boşaltma, çıkarma, atma | Bedenin atık maddeleri dışarı atması eylemidir; genellikle hemzeli veya nakıs formlarda atık anlamı taşır | Kur'an'da geçmez |
| يخر | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Arap dil fonetiğinde bu dizilim kök yapısı olarak kullanılmamıştır | Kur'an'da geçmez |
| يرخ | Anlamlı | Vakit belirleme, ay hesabı yapma | Tarih düşürme ve vakit tayin etme anlamındaki kökle eş sesli ve anlamca irtibatlı bir gelişimdir | Kur'an'da geçmez |
| رخي | Anlamlı | Gevşeme, genişlik, bolluk | Bir ipin veya durumun gerginlikten kurtulup serbest kalması, genişlik ve rahatlık bulmasıdır | Kur'an'da geçmez |
| ريخ | Anlamlı | Zayıflama, kırılma, gevşeme | Kemiklerin veya iradenin yumuşayıp kırılması, sertliğin kaybolması anlamında Kitābü’l-ʿAyn’da kayıtlıdır | Kur'an'da geçmez |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| خير | Merkez | Tercih edilen üstün değer, hayır | Kendisine iradeyle yönelinen, iki seçenek arasında daha faydalı ve üstün olan şeydir | Hem ahlaki erdemi hem iktisadi serveti hem de seçme yetisini kapsar |
| فضل | Komşu | Artıklık, fazlalık, üstünlük | Bir şeyin kendi dengi veya emsalinden miktar ya da derece olarak fazla ve aşkın olmasıdır | Kökünde artık ve ek olma manası vardır; خير ise bizzat tercih edilirlik vasfını öne çıkarır |
| حسن | Komşu | Güzellik, uyum, estetik ve kemal | Nesnenin veya fiilin akıl ve duyu tarafından hoşa gidecek biçimde dengeli ve kusursuz olmasıdır | Estetik ve yapısal mükemmelliğe odaklanır; خير doğrudan fayda ve seçilme gerekçesidir |
| برر | Komşu | Geniş ve kuşatıcı iyilik, sadakat | Bağlılık, itaat ve geniş ufuklu cömertlikle hakikate ve emre tam riayet etmektir | Genişlik ve dürüstlük merkezlidir; خير ise kıyaslamalı olarak en üstünü yeğlemeyi içerir |
| صالح | Komşu | Uygunluk, ifsat olmamışlık, elverişlilik | Bir şeyin fesada uğramamış, amacına uygun ve bozulmamış halde bulunmasıdır | Fesadın zıddı olarak işe yararlık durumudur; خير ise o elverişliler arasından en yeğ olanıdır |
| شرر | Zıt | Dağılma, zarar, fesat ve kötülük | İnsanın doğasına ve aklına aykırı olan, zarar veren, tercih edilmeyip kaçınılan her türlü durumdur | Bütün yönleriyle خير kavramının doğrudan ontolojik ve ahlaki karşıtıdır |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | خير | Tercih edilen üstün değer, servet, erdem | Hem kıyas bildiren üstünlük sîgası hem müstakil isim hem de tercih eylemidir | Kesin |
| Latince | bonum, melior, optimus, eligere | İyilik, daha iyi olan, en yetkin, seçmek | Bonum ontolojik iyiyi, melior kıyas üstünlüğünü verir; ancak iktisadi servet boyutunu tam karşılamaz | Güçlü |
| İngilizce | good, better, choice, wealth/asset | İyi, daha iyi, tercih, somut zenginlik | Kökün ahlaki ve mukayeseli yönü good/better ile, iktisadi yönü wealth ile parçalı karşılanır | Güçlü |
| Almanca | Gut, Bessere, Vorzug, Wohl | İyilik, daha iyi olan, üstünlük, esenlik | Ahlaki ve rasyonel tercih vasfı güçlüdür; mal ve servet boyutu bağlama göre dışarıda kalır | Güçlü |
| Fransızca | bien, meilleur, choix | İyilik, daha üstün, seçim | Ahlaki iyilik ve tercih yönü karşılanır; tek bir kelimede Kur'an'daki çok anlamlılık toplanmaz | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Lewis & Short, Grimm Deutsches Wörterbuch.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| خَيْرٌ / خَيْرًا | Üstünlük ve yeğ tutulan fazilet (Tafdil: daha hayırlı) | İki durum veya amel arasında ilahi ölçüye göre daha üstün ve kalıcı olanın bildirilmesi; Bakara 2:54, A'râf 7:87, Mü'minûn 23:72, Beyyine 98:7 |
| خَيْرًا / الْخَيْرِ | Somut servet, birikmiş mal ve iktisadi imkân | Miras, vasiyet veya dünya malına duyulan şiddetli meyil bağlamında mal anlamında; Bakara 2:180, Sâd 38:32, Âdiyat 100:8 |
| الْخَيْرَاتِ / الْخَيْرِ | Salih ameller, taatler ve erdemli eylemler | İbadetlerin, adaletin ve hayırlı işlerin topluca yerine getirilmesi çağrısı; Bakara 2:148, Âl-i İmrân 3:26, Hac 22:77, Enbiyâ 21:90 |
| الْخِيَرَةُ | Seçim yapma serbestisi ve irade hakkı | Kulun veya ilahi iradenin hüküm karşısında bağımsız tercih sahibi olması bağlamında; Kasas 28:68, Ahzâb 33:36 |
| الْأَخْيَارِ | Seçkin, erdemli ve üstün kılınmış kullar | Peygamberlerin ve kamil müminlerin ahlaki üstünlüklerinin tasdiki bağlamında; Sâd 38:47, Sâd 38:48 |
| اخْتَارَ / اخْتَرْتُكَ | Peygamberlik veya elçilik için bizzat seçip ayırma | Allah'ın vahiy tebliği için bir kulu diğerleri arasından özel olarak görevlendirmesi; Tâhâ 20:13, Dühân 44:32 |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Hüsün ve kubuh meselesi, aslah teorisi ve adalet-i ilahiye | Allah'ın kulları için daima en hayırlı olanı yaratmasının zorunlu olup olmadığı (aslah) ve hayrın zâtî mi yoksa ilahi iradeye bağlı mı olduğu tartışması | İlahi hikmetin nihai gayesi ve ontolojik iyilik |
| Fıkıh | Hıyâr şartı (akitte muhayyerlik) ve vasiyet hukuku | Akdin taraflarına tanınan vazgeçme veya onaylama seçim hakkı (hıyâr) ile tereke bırakırken malın nisap üstü fazlalığına dair ölçüler | Hukuki tercih serbestisi ve tasarruf edilebilir meşru mal |
| Tefsir | Lafzın mutlak ve mukayeseli kullanımları | Kelimenin ism-i tafdil mi yoksa zâtında hayır olan sıfat mı olduğu; bağlama göre mal mı yoksa iman ve taat mi kastettiği tahlili | Metin bağlamında anlam yüzlerinin tespiti ve rütbe farkı |
| Hadis | İstihare duası ve ahlaki davranış normları | Kişinin iki meşru yol arasında kaldığında en hayırlı olanı Allah'tan talep etmesi ve insanların en hayırlısının vasıfları | Hayat tarzında en yetkin ve faydalı olanı sürekli arama hali |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | İlahi irade ve kulluk bilinci | İbadet ve rıza | Varoluşsal yönelme | İnsanın tüm varlığıyla ilahi rızaya en uygun amele yönelmesi ve o ameli diğer fani hedeflere tercih etmesidir | Kesin |
| İlmi | Epistemoloji ve hikmet | Hakikat tercihi | Doğruyu yanlıştan ayırma | Bilgi seçenekleri arasından zihni ve toplumu kemale erdiren sağlam delili ve faydalı ilmi baş tacı etmektir | Güçlü |
| Siyasi | Yönetim ve liyakat | Hiyere ve ehliyet | Meşruiyet ve yönetim seçimi | Toplumsal emanetlerin ehil olanlara tevdi edilmesi, yöneticinin keyfi iradeye değil en üstün faydaya göre belirlenmesidir | Güçlü |
| İktisadi | Mülkiyet ve üretim | Helal servet ve artık değer | Toplumsal refah ve dolaşım | İktisadi hayatta atıl durmayan, katma değer üreten, nisabı aşarak başkalarına infak edilebilen temiz ve bereketli sermayedir | Kesin |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Ekstremum ve optimizasyon fonksiyonu | Bir matematiksel fonksiyonun belirli sınırlar içinde aldığı en yüksek değer (maksimum) veya en düşük maliyet (minimum) noktasıdır; kökün birden fazla ihtimal arasından en uygun ve üstün olanı belirleme hareketiyle tam bir yapısal örtüşme içindedir | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Rasyonel seçim teorisi ve aksiyolojik hiyerarşi | Bireyin veya toplumun kısıtlı kaynaklar ve çoklu tercihler karşısında marjinal faydayı ve ahlaki değeri en üst düzeye çıkaracak alternatifi bilinçli olarak seçmesi dinamiğidir | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kavramın yalnızca kalbî bir iyilik temennisi, vicdani bir rahatlama veya gönülden kopan küçük bir sadaka manasına sıkıştırılması; kelimenin Kur'an'daki somut servet, stratejik liyakat ve rasyonel tercih gücünden soyutlanmasıdır |
| Kur'an içi daha geniş anlam | خير, hem ferdin zihninde ve amelinde en yüksek yetkinliği hedeflemesini sağlayan dinamik bir irade eylemidir hem de toplumun iktisadi gücünü, üretkenliğini ve helal sermaye birikimini ifade eden somut bir kudret zeminidir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Ayetlerde geçen «mal» anlamındaki hayrın anlaşılmaması, İslam'ın meşru mülkiyete ve sermaye üretimine bakışının yoksulluk övgüsüne dönüştürülmesine; «hıyâr/tercih» boyutunun unutulması ise cebriyeci bir kader anlayışına kapı aralanmasına yol açar |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın hem ahlak felsefesinin hem de iktisat ve amel nizamının omurgasını kurar; insanın önüne serilen alternatifler dünyasında rastgele savrulmayı engelleyerek, varoluşsal bir amaçlılık ve kalite arayışı inşa eder |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Vasiyet ve miras ayetlerinde (Bakara 2:180), hayırda yarış emrinin verildiği fıkhi-içtimaî pas Pasajlarda (Bakara 2:148, Âl-i İmrân 3:114), peygamberlerin risalet seçiminde (Tâhâ 20:13) ve insanın dünyaya düşkünlüğünün eleştirildiği yerlerde (Âdiyat 100:8) belirleyicidir |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | İyiliğin pasif, zayıf ve iddiasız bir duruş olduğu zannını yıkar; aksine hayrın, kudretli bir iradeyle yapılan bilinçli bir tercih ve hayatı dönüştüren üretken bir güç (servet ve salih amel) olduğunu ortaya koyar |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamÇoklu unsurlar ve yönler arasından en elverişli, güçlü ve yetkin olan tarafa bükülüp yönelme, onu diğerlerinden ayırarak öne çıkarma.
- Soyut anlamİradeli varlığın kemale, hakikate ve en yüksek ahlaki-ontolojik faydaya yönelerek onu diğer bütün aşağı seviyedeki seçeneklere yeğlemesi.
- Sistematik karşılıkİnsanın bilişsel, ahlaki ve iktisadi sistemde alternatifler arasından en yüksek katma değeri ve ilahi rızayı üreten unsuru tespit edip seçmesini sağlayan optimizasyon mekanizması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde iradeli öznenin önünde bulunan bütün eylem, nesne, amel ve varoluşsal durumlar kümesini temsil eder; her bir seçeneğin ilahi rıza, adalet, ontolojik yetkinlik ve fayda bakımından değerini ölçen nesnel hakikat fonksiyonudur; bu fonksiyonun ürettiği en yüksek hayır değerini simgeler; ise bu en üstün değere tekabül eden, kul veya ilahi irade tarafından seçilip başa geçirilen nihai tercihtir.