صرف
ص - ر - ف
KÖK- 30 geçiş
- 29 ayet
- 22 sîga
- 13 sözlük
(sad) “Sarim” toplanıp yığılmış meyve, “serm” meyve veya ekin toplamak demektir. “Sarefe” bir şeyi başka bir şeye çevirmektirdevamı ›
Notlarım
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
(sad) “Sarim” toplanıp yığılmış meyve, “serm” meyve veya ekin toplamak demektir. “Sarefe” bir şeyi başka bir şeye çevirmektir
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR4.173 harfباب الصاد والراء والفاء معهما
ص ر ف، ر ص ف، ص ف ر، ف ر ص مستعملات
صرف:
الصَّرْفُ: فَضْلُ الدِّرْهَم في القيمة، وجَوْدةُ الفِضَّة، وبَيْعُ الذَّهَبِ بالفِضَّةِ، ومنه الصَّيْرَفِيُّ لتَصريفهِ أحدَهُما بالآخَر.
والتَّصريف: اشتِقاق بعضٍ من بعضٍ.
وصَيْرفِيّات الأمُور: مُتَصرفاتُها أي تَتَقَلَّبُ بالناسِ.
وتصريف الرِّياحِ: تَصَرُّفُها من وَجْهٍ الى وَجهٍ، وحالٍ الى حال، وكذلك تصريف الخُيُول
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.837 harfالصَرفُ: التوبةُ. يقال: لا يُقْبَلُ منه صَرْفٌ ولا عَدْلٌ. قال يونس: فالصَرْفُ الحيلةُ. ومنه قولهم إنه ليَتَصَرَّفَ في الأمور. وقال تعالى: "فما يستطيعون صَرْفاً ولا نَصْراً". وصَرْفُ الدهرِ: حَدَثانُهُ ونوائبُهُ. والصَرْفانِ: الليلُ والنهارُ. والصَرْفَةُ: منزلٌ من منازل القمر. والصَرْفَةُ أيضاً: خرزةٌ من الخَرَز الذي يُذْكَرُ في الأُخَذ. والصِرْفُ بالكسر: صِبْغٌ أحمرُ يُصْبَغُ به شرَكُ النعالِ،
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR11.853 harfص ر ف
صرف ، صفر ، رصف ، رفص ، فرص .
صرف : رُوِيَ عن النبيِّ ( صلى الله عليه وسلم ) أنه ذكر المدينة فقال : ( مَن أَحْدَثَ فيها حَدَثاً أو أَوَى مُحدثاً لا يُقبَل منه صَرْفٌ ولا عَدْلٌ ) .
قال أبو عبيد : رُوي عن مكحول أنه قال : الصَّرْفُ : التوبة . والعَدْلُ : الفِدْيَةُ .
وقال أبو عبيد : وقيل : الصّرفُ : النافلةُ ،
والعدلُ : الفَرِيضةُ .
وروي عن يونس أنه قال : الصّرفُ : الحيلةُ ومنه قيل : فلان
ص ر ف صرف ، صفر ، رصف ، رفص ، فرص . صرف : رُوِيَ عن النبيِّ ( صلى الله عليه وسلم ) أنه ذكر المدينة فقال : ( مَن أَحْدَثَ فيها حَدَثاً أو أَوَى مُحدثاً لا يُقبَل منه صَرْفٌ ولا عَدْلٌ ) . قال أبو عبيد : رُوي عن مكحول أنه قال : الصَّرْفُ : التوبة . والعَدْلُ : الفِدْيَةُ . وقال أبو عبيد : وقيل : الصّرفُ : النافلةُ ، والعدلُ : الفَرِيضةُ . وروي عن يونس أنه قال : الصّرفُ : الحيلةُ ومنه قيل : فلان يتصرّف ، أي : يحتال . قال الله جل وعز : ( فَمَا تَسْتَطِيعُونَ صَرْفاً وَلاَ نَصْراً ) ( الفرقان : 19 ) ، قلت : وهذا أشبه الأقاويل بتأويل القرآن . ويقال للرجل المحتال : صَيْرَفٌ وصَيْرَفيّ ، ومنه قولُ أمية بن أبي عائذ الهذلي : قد كنتُ وَلاّجاً خَروجاً صَيْرَفاً لم تَلْتَحِصنِي حَيصَ بَيص لحَاصِ وأخبرني المنذريُّ عن أبي الهَيْثَم أنه قال : الصَّيْرَفُ والصَّيْرَفِي : المحتالُ المُتَقَلِّبُ في أموره المُجَرّبُ لها . والصَّرْفُ : التَّقَلُّبُ والحِيلة ، يقال : فلانٌ يَصْرِفُ ويتَصَرَّفُ ويصطَرِفُ لِعِيَالِه ، أي : يَكتسب لهم . وفي حديث أبي إدريس الْخَوْلانِيّ أنه قال : ( من طلب صَرْفَ الحديث يَبْتَغِي به إقبالَ وجوهِ الناس إليه لم يُرَح رائحةَ الجَنَّة ) . قال أبو عُبَيْد : صَرْفُ الحديث أن يزيد فيه لِيُمِيلَ قلوبَ الناس إليه ، أُخِذَ من صَرْفِ الدّراهم . والصرفُ : الفَضْلُ ، يقالُ : لهذا صَرْفٌ على هذا ، أي : فضل . ويقال : فلان لم يُحسن صَرْفَ الكلام ، أي : فضلَ بعض الكلام على بعضٍ . وقيل لمن يُمَيِّز ذلك : صَيْرَفٌ وصَيرَفيّ . وقال الليث : تصريفُ الرّياح : صَرْفُها من جهة إلى جهة . وكذلك تصريف السُّيُول والخيول والأمور والآيات . قال : وصرف الدهر : حَدَثُه وصَرْفُ الكلمةِ : إجراؤها بالتنوين والصَّرَفُ أن تَصرِفَ إنساناً على وجهٍ يريده إلى مَصْرِف غيرِ ذلك . والصَّرْفَةُ : كوكبٌ واحدٌ خلْفَ خَرَاتَيِ الأسدِ ، إذا طلع أمامَ الفجر فذاك أوّل الخريف ، وإذا غاب مع طلوع الفجر فذاك أوّل الربيع ، وهو من منازل القمر . والعرب تقول : الصَّرْفَةُ : نابُ الدّهرِ ، لأنها تَفْترُّ عن البرد أو عن الحرّ في الحالتيْن . وقال الزّجّاج : تصريفُ الآيات تَبْيينُها . ولقد صرّفْنا الآيات : بَيّناها . عمرو عن أبيه : الصَّرِيفُ : الفضّة ، وأنشد : بني غُدَانةَ حَقّاً لستُم ذَهَباً ولا صَرِيفاً ولكن أنتم خَزَفُ والصَّرِيفُ : صوتُ الأنياب والأبواب . أبو عبيد عن الأصمعي : الصَّرِيفُ : اللّبَنُ الذي يَنْصرِف به عن الضَّرْع حارّاً ، فإذا سكنَتْ رَغْوَتهُ فهو الصَّريح . وقال الليث : الصريفُ : الخمرُ الطيّبة . وقال في قول الأعشى : صَرِيفِيّة طَيِّبٌ طَعْمُها لها زَبَدٌ بين كُوبٍ ودَنْ قال بعضهم : جعلها صَرِيفيّة لأنها أخِذت من الدَّنّ ساعتئذ كاللبن الصريف . وقيل : نسِبت إلى صَرِيفِين ، وهو نهر يَتَخَلَّجُ من الفُرات . والصِّرفُ : الخمرُ التي لم تُمْزَج بالماء ، وكذلك كلّ شيء لا خِلْطَ فيه . أبو عبيد عن الأصمعيّ : الصِّرفُ : شيء أحمرُ يُدبَغ به الأدِيمُ . وأنشد : كُمَيْتٌ غيرُ مُحْلِفةٍ ولكن كلَوْن الصِّرِفِ عُلَّ به الأَدِيمُ أي : أنها خالصة . ثعلب عن ابن الأعرابي : الصَّرفانُ : اسمٌ . الموت والصَّرَفانُ : جنسٌ من التمر . والصَّرَفان : الرَّصاص ، ومنه قولُ الرّاجز : أمْ صَرَفاناً بارِداً شَدِيداً ثعلب عن ابن الأعرابي قال : السّبَاعُ كلُّها تُجْعِل وتَصْرفُ إذا اشتهتِ الفحلَ ، وقد صرَفت صِرافاً فهي صارِفٌ . وأكثر ما يقال ذلك للكلبة . وقال اللّيث : حِرْمةُ الشّاءِ والكلابِ والبقرِ . وقال المُتَنَخّل : إن يُمْس نَشْوانَ بمَصْرُوفة منها بِرِيَ وعلى مِرْجَل قال : بمصروفة ، أي : بكأس شُرِبت صِرْفاً . وعلى مِرْجل : أي على لحم طُبخ في مِرجل وهي القِدر . وقال الليث : الصَّيرِفيّ من النجائب منسوبة ولا أعرفه ، ولا الصدفي بالدال . ثعلب عن ابن الأعرابي : أَصْرفَ الشاعر شِعرَهُ يُصْرِفه إصرافاً : إذا أقْوَى فيه . وأنشد : بغير مُصرَفة القَوافِي ويقال : صَرَفْتُ فلاناً ولا يقال : أصرفته . وتصريف الآيات تبيينها . رصف : الأَصْمَعِيُّ : الرَّصَفُ : صَفاً يَتَّصَل بعضُه ببعض ، واحدها رَصَفه . وقال أبو عمرو : الرَّصَفُ : صَفاً طويلٌ كأنه مَرْصُوف . الحراني عن ابن السكِّيت قال : الرَّصفُ : مصدرُ رَصَفْتُ السّهمَ أرْصُفُه : إذا شَدَدْتَ عليه الرِّصاف ، وهي عَقَبةٌ تُشَدّ على الرَّعْط ، والرُّعْطُ مَدْخَلُ سنح النَّصْل . وقال الأصمعي فيما يروي أبو عبيد : هي الرَّصفَة ، وجمعُها الرِّصاف . وفي الحديث : ثم نظر في الرِّصاف فتحَارى أيرَى شيئاً أم لا . وقال الليث : الرَّصَفَةُ : عَقبةٌ تُلْوَى على موضع الفُوق . قلت : وهذا خطأ ، والصوابُ ما قال ابن السكّيت . والرَّصَفُ : حجارةٌ مرصوفٌ بعضُها إلى بعض . وأنشد للعَجّاج : فشَنّ في الإِبْرِيق منها نُزَفا من رَصفٍ نازعَ سيْلاً رَصفَا قال الباهلي : أراد أنَّه صَبَّ في إبريق الخمر من ماءٍ رَصفٍ نازع سيلاً كان في رَصَفٍ فصار منه في هذا ، فكأنه نازعه إياه . ثعلب عن ابن الأعرابي : أَرْصَف الرّجلُ : إذا مَزَج شرابه بماء الرَّصف ، وهو الذي يَنحدر من الجبال على الصخر فيَصْفُو ، وأنشد بيت العجاج . وقال : الرَّصفْاء من النساء : الضيّقةُ المَلاقِي وهي الرَّصُوف . وقال الليث : يقال للقائم إذا صَفّ قَدَمَيْه : رَصَف قدمَيْه ، وذلك إذا ضم إحداهما إلى الأخرى . فرص : ثعلب عن ابن الأعرابي : الفَرْصاءُ من النُّوق : التي تقوم ناحيةً ، فإذا خلا الحوْضُ جاءت فشرِبتْ . قلت : أُخذَت من الفُرْصة وهي النُّهْزة . وقال الأصمعي : يقال : إذا جاءت فُرْصَتُك من البئر فأدْل . وفُرُّصَته ساعتُه التي يُستَقَى فيها . ويقال : بنو فلان يَتفارَصُون بئرهم ، أي : يَتناوَبُونها . قلت : معناها أنهم يتناوبون الاستقاء منها . وقال الليث : الفُرْصة كالنُّهْزَةِ والنَّوْبة . تقول : أصبت فرصتك يا فلان ونوبتك ونهزتك ، والمعنى واحد ، والفعل أن تقول : انتهزها وافترضها وقد افترضت وانتهزت . وفي الحديث أن النبيّ عليه السلام قال للمرأة التي أمرها بالاغتسال من المَحِيض : ( خُذِي فِرْصةً مُمسّكة فتطهّري بها ) ، قال أبو عبيد : قال الأصمعيّ : الفِرْصة : القطعةُ من الصوف أو القطن أو غيره ، وإنما أُخِذت من فَرصت الشيء ، أي : قطعته . ويقال للحديدة التي يقطع بها الفضّة : مِقْراض ، لأنه يقطع بها ، وأنشدَنا للأعشى : وأَدْفَعُ عن أعراضكم وأُعيرُكم لِساناً كمِفراصِ الخَفَاجِيّ ملْحَبَا وقال غيره : يقال : افْرِصْ نعلَك ، أي : أخْرِق في أُذُنها للشِّراك . وفي حديث النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أنه قال : ( إني لأكره أن أرى الرجلَ ثائراً فريصُ رقبته قائماً على مُرَيَّته يضربها ) . قال أبو عمرو : الفَرِيصة : المُضغةُ القليلة تكون في الجَنْب تُرْعد من الدابة إذا فَزِعت ، وجمعُها فَرِيص . وقال النابغة : شك الفريصةَ بالمدْرى فأنقذه شك المبيطر إذ يشفي من العضدِ وقال أبو عبيد : هي اللّحمة التي بين الجَنْب والكَثف التي لا تزال تُرْعَد من الدابة . قال : وأَحْسَب الذي في الحديث غير هذا ، إنما أراد عَصَبَ الرَّقبة وعروقَها ، لأنها هي التي تثور عند الغضب . وأخبرني ابنُ هاجك عن ابن جبلة أنه سمع ابن الأعرابي فسّر الفَرِيص كما فسّره الأصمعي ، فقيل له : هل يَثور الفَرِيص ؟ قال : إنما يعني الشعر الّذي على الفَرِيص كما يقال : فلان ثائر الرأسِ : أي ثائر شَعرِ الرأس . أبو عبيد عن أبي زيد : فَرَصْت الرجلَ أفْرِصه : إذا أصبتَ فريصتَه . عمرو عن أبيه قال : الفَرِيصةُ : اللّحمَةُ التي بين الكَتِف والصّدْر . والفَرِيصة أُم سويد . وروى أبو تراب للخليل أنه قال : فريصةُ الرجل : الرقبة . وفَرِيسُها : عروقُها . وفي حديث قَيْلَة : أن جُوَيْرِيَةً لها كانت قد أخذتها الفَرْصة . قال أبو عُبيد : العامة تقول لها : الفَرسة بالسين والمسموع من العرب بالصاد وهي ريحُ الحدَبة . قال : والفَرْسُ بالسين : الكَسْر . والفَرْص : الشّق . وقال الليث : الفَرْصُ : شَدُّ الجلدِ بحديدة عريضة الطَّرَف تَفْرِصُه بها فَرْصاً غَمزاً ؛ كما يَفْرِص الحَذَّاءُ أُذُنَي النَّعل عند عقبهما بالمِفْرَص ليجعل فيها الشِّراك . وقال أبو عمرو : الفريصة : الاست ، وهو أيضاً مرجع المرفق . وأنشد : جَوادٌ حين يَفْرِصُه الفَرِيصُ يعني حين يشُقّ جلدَه العرَقُ . وتَفْرِيصُ أسْفل نَعْلِ القِرَاب : تَنْقيشُه بطرف الحديدة . رفص : أبو عُبَيد عن الأصمعي قال : هي الفُرْصةُ والرُّفْصة : النَّوْبةُ تكون بين القوم يتَناوَبُونها على الماء . قال الطِّرِمّاح : كأَوْبِ يَدَيْ ذي الرُّفْصَةِ المُتَمَتِّحِ أبو عُبَيْد عن أبي زيد : ارْتَفَص السّعرُ ارتفاصاً فهو مُرْتَفِص : إذا غلا وارتفع . قلت : كأنه مأخوذ من الرُّفْصة وهي النَّوْبَة . صفر : في الحديث : ( لا عَدْوَى ولا هامَةَ ولا صَفَر ) . قال أبو عبيد : فسّر الذي روى الحديثَ أن الصَّفَر : دوابُّ البطن . وقال أبو عُبَيدة : سمعتُ يونس يسأل رُؤْبَةَ عن الصَّفَر فقال : هو حَيَّةٌ تكون في البطن ، تصيبُ الماشيةَ والناس . قال : وهي عندي أعْدَى من الجَرَب عند العرب . قال أبو عُبَيْد : فأَبطل النبيُّ ( صلى الله عليه وسلم ) أنها تُعْدِي . قال : ويقال : إنها تشتدّ على الإنسان وتؤذيه إذا جاع . وقال أعشى باهلة : ولا يَعَضُّ على شُرْسُوفِهِ الصَّفَر قال : وقال أبو عُبيدة : يقال في الصفَر أيضاً : أنه تأخيرهم المُحَرَّم إلى صفر في تحريمه . والوَجْه فيه التفسيرُ الأوّل . وفي حديث آخر قال : ( صَفْرَةٌ في سبيل الله خيرٌ من حُمْرِ النَّعَم ) ، أي : جَوْعةٌ . وقال التّمِيميّ : الصَّفَرُ : الجوعُ . وقيل للحيّة التي تَعُضُّ البطنَ : صَفَرٌ ، لأنها تفعل ذلك إذا جاع الإنسان . الحرّاني عن ابن السكيت : صَفِرَ الرجل يَصْفَر تصفيراً . وصَفِرَ الإناء من الطعامِ والشراب ، والرَطْبُ من اللّبن يَصْفَر صَفَراً ، أي : خلا ، فهو صَفِر . ويقال : نعوذ بالله من قرَع الغناء وصَفَر الإناء . وأنشد : ولو أَدْرَكْنَهُ صَفِرَ الوِطاب يقول : لو أدركتْه الخيلُ لقتلته ففرَغَت وِطابُ دَمِهِ وهي جُسمانه مِن دَمِه إذا سُفِك . أبو حاتم عن الأصمعي قال : الصُّفارُ : الماءُ الأصفر . وقال اللّيثُ : صَفَرُ : شهرٌ بعد المُحَرَّم ، وإذا جُمعا قيل لهما الصّفَران ، قال : والصُّفَارُ : صَفْرَةٌ تعلو اللَّونَ والبَشَرة من داءٍ . قال : وصاحبُه مَصْفُور ، وأنشد : قَضْبَ الطَّبيبِ نائِطَ المَصْفُور وقال الليث : والصُّفْرَةُ : لونُ الأصفر . وفعله اللازمُ الاصفرار . قال : وأما الاصفِيرارُ : فَعَرَضٌ يَعْرِض للإنسان ، يقال : يَصْفَارُّ مرَّةً ويحمارُّ أخرى . ويقال في الأول : اصْفَرَّ يَصْفَرّ . قال : والصَّفِير من الصوت بالدواب : إذا سُقيت . والصّفَّارةُ : هَنَةٌ جوفاءُ من نُحاس يَصْفِر فيها الغلامُ للحَمام ، ويصفِر فيها بالحِمار ليَشربَ . قال : والصِّفرُ : الشيء الخالي ، يقال : صَفِرَ يَصفُر صُفُوراً فهو صِفْر ، والجميع والذّكَرُ والأنثى والواحدُ فيه سواء . والصِّفْرُ في حساب الهِنْد : هو الدائرة في البيت يغني حسابه . وأخبرني المنذريّ عن أبي طالب قال : قولُهم ما في الدار صافِر . قال أبو عُبَيدة والأصمعي : المعنى ما في الدار أحَدٌ يَصْفِرُ به ، وهذا مما جاء على لفظ فاعل ، ومعناه مَفْعول به ، وأنشد : خَلَت المَنازِلُ ما بها ممّن عَهِدْتُ بهنّ صافِرْ قال : وقال غيرُهما : ما بها صافر ، أي : ما بها أحد ، كما يقال : ما بها دَيَّار . وقال الليث : أي ما بها أحدٌ ذو صَفِير . وبنو الأصفَر : مُلوكُ الرُّوم . وقال عديُّ بنُ زيد : وبنو الأصفر الكرامُ مُلُوكُ الر وم لم يَبقَ منهمُ مأثُورُ والصُّفْر : النُّحَاسُ الجيّد . وأَبو صُفْرَة : كُنْيَةُ والدِ المُهلّب . والصُّفْرِيَّة : جنسٌ من الخوارج . قال بعضهم : سُمُّوا صُفْرِيَّةً لأنهم نُسِبوا إلى صُفرة ألوانهم . وروَى أبو حاتم عن الأصمعيّ أنه قال : الصوابُ في الخوارج الصِّفْرِيَّة ، بالكسر . قال : وخاصَمَ رجل منهم صاحبَه في السجن فقال له : أنت والله صِفرٌ من الدين ؛ فسُمُّوا صِفْرِيَّة . قال : وأما الصَّفريَّة فهم المهالبة ، نُسِبوا إلى أبي صفْرَة . أبو العباس عن ابن الأعرابيّ أنه أنشده : يا رِيحَ بَيْنُونَة لا تَذْمِينا جئتِ بألوان المُصْفَرِّينا قال قوم : هو مأخوذ من الماء الأصفر ، وصاحبُه يَرشَح رَشحاً مُنْتِناً . وقال قوم : هو مأخوذٌ من الصَّفَر ، وهي حَيَّاتُ البَطن . وأخبرَني المنذريّ عن ثعلب عن ابن الأعرابيّ قال : الصَّفَرِيَّة : من لَدُن طلوع سُهَيل إلى سُقوط الذراع ، تُسمَّى أَمطارُ هذا الوقت صَفَرِية . وقال : يطلع سهيل والجبهة ليلة واحدة لاثني عشرة ليلة من آب . وقال أبو سَعيد الصفَرِيَّة : ما بين تَوَلِّي القَيْظ إلى إقبال الشتاء . وقال أبو زيد : أوّل الصفَرِيَّة طلوعُ سُهَيل وآخرُها طلوعُ السِّماك . قال : وفي أوّل الصفَرِيّة أربعون ليلةً يختلف حرُّها وبردُها تسمَّى المعتدِلات . وقال الليث : الصفَرِيّة : نباتٌ يكونُ في أوّل الخريف تَخضرّ الأرضُ ويورق الشجر . وقال أبو نَصْرٍ : الصّقَعِيّ أولُ النّتاج ، وذلك حين تَصقَع الشمسُ فيه رؤوسَ البَهْم صَقْعاً . وبعضُ العَرب يقول له : الشمسيّ والقَيْظِي ، ثم الصفَرِيّ بعد الصقَعِيّ وذلك عند صِرامِ النخل ، ثم الشّتوِيّ وذلك في الربيع ، ثم الدفَئِيّ وذلك حين تَدفَأُ الشمس ، ثم الصيْفِيّ ثم القَيْظِيّ ، ثم الخَرَفيَّ في آخر القَيْظ . وقال الفرّاء في قول الله جل وعز : ( كَأَنَّهُ جِمَالَةٌ ) ( المرسلات : 33 ) ، قال : الصُّفر : سودُ الإبل ، لا تَرى أسوَدَ من الإبل إلاّ وهو مُشرَب صفْرةً ، ولذلك سَمَّت العربُ سودَ الإبل صفْراً ، كما سَمّوا الظِّباء أُدْماً لما يعلوها من الظُّلمة في بياضِها . وقال أبو عبيد : الأصفرُ : الأسوَد . وقال الأعشى : تلكَ خَيلِي منه وتلك رِكابي هن صفْرٌ أولادُها كالزَّبيبِ وقال الليثُ : الصفَارُ : ما بَقيَ في أصول أسنان الدابَّة من التِّبْن والعَلَف للدوابّ كلها . وقال ابن السكّيت : السَّحَم والصَّفار بفتح الصاد نَبْتان . وأَنشد : إن العُرَيْمَة مانعٌ أرمَاحنا ما كان من سَحَمٍ بها وصفَارِ والصفْراء : نَبْتٌ من العُشْب . والصفْراء : شِعبٌ بناحية بَدْرٍ ، ويقال لها الأصافر . وقال ابن الأَعرابي : الصفَارِيّة : الصَّعْوَة . والصافر : الجبان .
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR9.734 harf(باب الصاد* والراء وما يثلثهما)
(صرع) الصاد والراء والعين أصلٌ واحدٌ يدلُّ على سقوطِ شيءٍ إلى الأرض عن مراس اثنين، ثم يُحمَلُ على ذلك ويشتقُّ منه. من ذلك صَرَعْتُ الرَّجلَ صَرْعَاً، وصارعتُهُ مصارَعة، ورجلٌ صَرِيع. والصَّريع من الأغصانِ: ما تَهدَّلَ وسقط إلى الأرض، والجمع صُرُع. وإذا جُعِلَتْ من ذلك السَّاقط قَوْسٌ فهي صَرِيع.
وأمَّا المحمول على هذا فقولُهم: هما صِرْعان، يقال إنَّ معنى ذلك
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR1.376 harf- الصرف: رد الشيء من حالة إلى حالة، أو إبداله بغيره، يقال: صرفته فانصرف. قال تعالى: ﴿ثم صرفكم عنهم﴾ [آل عمران/152]، وقال: ﴿ألا يوم يأتيهم ليس مصروفا عنهم﴾ [هود/8]، وقوله: ﴿ثم انصرفوا صرف الله قلوبهم﴾ [التوبة/127]، فيجوز أن يكون دعاء عليهم، وأن يكون ذلك إشارة إلى ما فعله بهم، وقوله تعالى: ﴿فما تستطيعون صرفا ولا نصرا﴾ [الفرقان/ 19]، أي: لا يقدرون أن يصرفوا عن أنفسهم العذاب، أو أن يصرفوا أنفسهم عن
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR697 harfص ر ف
مر الشباب فما له من مصرف وصرف الله تعالى عنك السوء.
وحفظك من صرف الزمان وصروفه وتصاريفه.
وصرف الدراهم: باعها بدراهم أو دنانير.
واصطرفها: اشتراها.
تقول لصاحبك: بكم اصطرفت هذه الدراهم فيقول: اصطرفتها بدينار.
وفلان صراف وصيرف وصيرفي وهو من الصيارفة.
وللدرهم على الدرهم صرف في الجودة والقيمة أي فضل.
وصرفه في أعماله وأموره فتصرف فيها.
وتصرفت به الأحوال.
و "
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR11.928 harfالصَّرْفُ: رَدُّ الشيء عن وجهه، صَرَفَه يَصْرِفُه صَرْفاً فانْصَرَفَ. وصارَفَ نفْسَه عن الشيء: صَرفَها عنه. وقوله تعالى: ثم انْصَرَفوا؛ أَي رَجَعوا عن المكان الذي استمعُوا فيه، وقيل: انْصَرَفُوا عن العمل بشيء مـما سمعوا. صَرَفَ اللّه قلوبَهم أَي أَضلَّهُم اللّه مُجازاةً على فعلهم؛ وصَرفْتُ الرجل عني فانْصَرَفَ، والمُنْصَرَفُ: قد يكون مكاناً وقد يكون مصدراً، وقوله عز وجل: سأَصرفُ عن آياتي؛ أَي
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR832 harf* ص ر ف * * الصَّرْفُ * التوبة يقال لا يقبل منه صرف ولا عدل قال يونس الصرف الحيلة ومنه قولهم إنه ليتصرف في الأمور وقال الله تعالى ﴿فما يستطيعون صَرْفا ولا نصرا﴾ و * صَرْفُ * الدهر حدثانه ونوائبه وشراب * صِرْفٌ * أي بحت غير ممزوج و * صَرِيفُ * البكرة صوتها عند الاستقاء وقد * صَرَفَت * تصريف بالكسر * صَريفاً * وكذلك * صَريفُ * الباب وناب البعير و * الصَّيْرَفِيُّ الصَّرَّافُ * من * المُصَارَفةِ *
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR12.045 harfالصرف في الحديث: المدينة حرم ما بين عائر - ويروي عير - إلى كذا، من أحدث فيها حدثا، أو آوي محدثا، فعليه لعنة الله والملائكة والناس أجمعين، لا يقبل منه صرف ولا عدل: التوبة، والعدل: الفدية قاله مكحول. أو: هو الناقلة، والعدل: الفريضة قاله أبو عبيد. أو بالعكس أي: لا يقبل منه فرض ولا تطوع، نقله ابن دريد عن بعض أهل اللغة. أو هو الوزن، والعدل: الكيل أو هو الاكتساب، والعدل: الفدية. أو الصرف: الحيلة وهو
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR yok27.542 harfالصَّرْفُ
الصَّرْفُ ذ signifies The turning, or sending, or putting, a thing away, or back, from its way, or course; the causing it to turn away, or back; therefrom; the averting it, or repelling it therefrom: (M:) or the shifting a thing from one state, or condition, to another; (Bd in vi. 105;) and so ↓ التَّصْرِيفُ. (TA.) You say, صَرَفَهُ, (M, K,) or صَرَفَهُ عَنْ وَجْهِهِ, (Msb, TA,) i. e.
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR2.645 harfصَرَفَ
صَرَفَ I ( n. ac. صَرْف 1 ),
a. Sent away sent off; dismissed; dispatched.
b. [ acc. & 'An ], Turned back, away from.
c. Changed; spent, expended ( money ).
d. Drank pure, neat ( wine. )
e. Inflected: declined; conjugated.
f. Embellished.
g. I , U ( n. ac. صَرِيْف 25 ), Creaked; grated.
صَرَّفَ
صَرَّفَ II ,
a. see I (a) , ( c ), ( d ), ( e ).
e. Made to turn, to change.
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR43.440 harfصرف
صَرَفَ - يَصْرِفُ - صَرْف - صَرْفَاً - مَصْرُوْف - مَصْرِف - مَصْرِفاً - انْصَرَفَ - يَنْصَرِفُ - صَرَّف - يُصَرِّفُ - تَصْرِيْف
صَرَفَ - يَصْرِفُ + كائن + شيئاً: يحوَّله عن مساره الصواب نحو هدف: يعمل على متحرك يتحرك باتجاه هدف، فيغير مساره بقوة خارجية مؤثرة عليه، فيجعله يخطىء هدفه ويبتعد عنه ولا يصيبه
صَرَفَ - يَصْرِفُ + كائن + عن كائن
Sîgalar(22)
- نُصَرِّفُÇeşitli şekillerde anlatırız(نُفَعِّلُ)×4
- صَرَّفْنَاÇeşitli şekillerde anlattık(فَعَّلْنَا)×3
- تُصْرَفُونَÇevrilirsiniz(تُفْعَلُونَ)×2
- وَتَصْرِيفِVe yönlendirmek(وَتَفْعِيلِ)×2
- وَصَرَّفْنَاVe çeşitli şekillerde anlattık(وَفَعَّلْنَا)×2
- اصْرِفْÇevir(افْعِلْ)×1
- انْصَرَفُواÇevrildiler(انْفَعَلُوا)×1
- تَصْرِفْÇevirirsin(تَفْعِلْ)×1
- سَأَصْرِفُÇevireceğim(سَأَفْعِلُ)×1
- صَرَفَÇevirdi(فَعَلَ)×1
Mücavir kökler52 mücavir (195 toplam)
- قرأ
5 ortak ayet · “Karye”, kaynar veya kuyu suyunun bulunduğu, halkın…
- رأي
8 ortak ayet · Raye bir yere konmuş, oranın özelliğini gösteren işaret…
- سحب
2 ortak ayet · Fışkıran sudur
- أبي
2 ortak ayet · İbiye sütten kesilen kadın manasındadır
- نزل
6 ortak ayet · “Nezle” konaklama yeri demektir
- أيي
9 ortak ayet · Evye kuş yuvası demektir
- نفر
2 ortak ayet · Avcılıkta veya savunmada oluşturulmuş çatışma grubu, sonra…
- فقه
2 ortak ayet · Kavrarlar
- بعد
5 ortak ayet · Baid uzak demektir
- جدل
2 ortak ayet · Cedle havan tokmağı demektir
- كيد
2 ortak ayet · Tuzak demektir
- نظر
3 ortak ayet · Korkuluk demektir
Geçtiği ayetler(29)
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَخَذَ اللَّهُ سَمْعَكُمْ وَأَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلَى قُلُوبِكُمْ مَنْ إِلَهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِهِ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآيَاتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ
Çeşitli şekillerde anlatırızDe ki: Bana haber verir misiniz; eğer Allah, kulağınızı, gözlerinizi alır ve kalblerinizin üstüne mühür vurursa; Allah’tan başka onları size getirecek ilah kimdir? Bak, ayetlerimizi nasıl açıklıyoruz da sonra onlar yüz çeviriyorlar.
… يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآيَاتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ
Çeşitli şekillerde anlatırızDe ki: Üstünüzden ve altınızdan size azab göndermeye, sizi fırka fırka yapıp kiminizin hıncını kimine tattırmaya Kadir olan O’dur. Bak; onlar iyice anlasınlar diye ayetlerimizi nasıl açıklıyoruz.
وَكَذَلِكَ نُصَرِّفُ الْآيَاتِ وَلِيَقُولُوا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهُ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ
Çeşitli şekillerde anlatırızİşte Biz, ayetleri sana böylece türlü türlü açıklarız. Ta ki onlar; sen okumuşsun, desinler ve Biz onu bilen bir kavme besbelli edelim.
وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَالَّذِي خَبُثَ لَا يَخْرُجُ إِلَّا نَكِدًا كَذَلِكَ نُصَرِّفُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَشْكُرُونَ
Çeşitli şekillerde anlatırızİyi ve temiz memleketin bitkisi; Rabbının izniyle çıkar. Kötü olandan ise; faydası çok az olandan başkası çıkmaz. Şükreden bir kavim için ayetleri işte böyle yerli yerince açıklarız.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | صرف |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | قلب, حول, بدل, عدل |
| Zıt Kök | ثبت |
| Çekirdek Özet 1 | Bir nesneyi, varlığı veya durumu bulunduğu doğrultudan, hâlden ya da yüzeyden başka bir yöne, hâle veya bedele çevirmek |
| Çekirdek Özet 2 | Ayetlerin hakikati kavratmak için çok boyutlu ve evrilip çevrilerek sunulması; ilahi iradenin rüzgârları, azabı, kalpleri ve şerri yönlendirmesi |
| Çekirdek Özet 3 | Sabit kalmayan, sürekli bir kanaldan diğerine aktarılan, dinamik dönüşüm ve yönlendirme ilkesi |
| Kritik Hata Riski | Kökün yalnızca «yüz çevirip gitmek» veya «harcamak» ile sınırlandırılması neticesinde ayetlerin çok cepheli sergilenişindeki (tasrif) usulün gözden kaçırılması |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| صر | Sıkmak, daraltmak, bir doğrultuda toplamak, bağlamak ve gerilim oluşturmak (karşılaştır: صرح, صرخ, صرر, صرصر, صرط, صرع, صرم) | ف | Dudak ve açıklık bildiren harfin eklenmesiyle gerilip toplanan yönün dışarıya doğru açılması, başka bir menfeze, mecraya veya yöne akıtılarak çevrilmesi |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ص | Olta, bitki; yakalama, peşine düşme, sıkıştırma | Hareketi veya nesneyi bir noktada tutma, yakalama ve yönünü sınırlandırma |
| ر | İnsan başı; baş, ilk, üst, yöneliş | Başın veya varlığın baktığı ana doğrultu, zihinsel veya fiili istikamet |
| ف | Ağız; açıklık, kenar, nefes çıkışı | Dışa açılan ağız, yeni bir çıkış menfezi veya kanal oluşturma |
| صرف | Bir istikamette toplanmış veya yönelmiş olan başı/odağı tutarak açık bir kenardan veya menfezden başka bir tarafa yönlendirme hareketi |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir şeyin yüzünü bir taraftan başka tarafa döndürmek; sağılan sütün memesinden henüz ayrıldığı ilk anki sıcak hâli (es-sarîf); bir madeni veya parayı değeri karşılığında başkasıyla değiştirmek; kapı menteşesinin dönerken çıkardığı sürtünme sesi |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem şairi el-Muraqqiş el-Ekber bir beytinde zamanın değişken felaketlerini ve devranın dönüşünü nitelemek için sarf kelimesini felaket ve devran anlamında kullanır: أَمِن رَسمِ دارٍ بَينَ صاراتِ فَالمَلَق / عَفَت غَيرَ نُؤيٍ مِثلِ صَرفِ الحَصى الخَلَق |
| Erken Arapça kullanım | Bedevî dilinde yolcunun yönünü çevirmesi (tasarruf), develerin otlaktan başka yöne sürülmesi ve tüccarın parayı diğer parayla takas etmesi (sarrafiye) bağlamında yön ve biçim değiştirme ameliyesi olarak kullanılmıştır |
Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, Lisān al-ʿArab, Müfrezât fi Garîbi’l-Kur’ân.
Sami etimolojik katman
Arapça صرف kökü, Sami dillerinin güney ve batı kollarında yön değiştirme, değiştirme, eritme ve maden arıtma semantik alanlarıyla kesişir. İbranicede צ-ר-ف (tsaraf) kökü özellikle metalleri ateşte eritip tasfiye etmeyi, saflaştırmayı ve bir durumdan başka bir duruma dönüştürmeyi ifade eder. Süryanicede ܨܪܦ (ṣraf) biçimi hem eritme hem de yönünü başka tarafa çevirme anlamlarını barındırır. Bu semantik izler, kökün ilksel Sami tabakasında bir maddenin ya da durumun potada eritilerek veya yönü kırılarak başka bir forma aktarılması mantığına dayandığını gösterir. Arapçada ise kök, fiziki yön değiştirme, paranın tedavülü (sarrafiye), sözün ve ayetlerin farklı üsluplarla evrilip çevrilmesi (tasrîf) ve belanın savuşturulması istikametinde genişleyerek dinamik bir yönlendirme matrisine evrilmiştir.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs (BDB), Payne Smith Syriac Dictionary, HALOT, Lane’s Lexicon.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | صرف | Yüzü veya hali bir yönden başka bir yöne çevirme; parayı bozma; sözü türlü vecihlerle işleme | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice צרף (tsaraf), Süryanice ܨܪܦ (ṣraf) | Madeni ateşte eritip başka hâle koyma, tasfiye etme, dönüşüm sağlama ortak semantiği | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik çeper | Mısır hiyerogliflerinde ve Berberi dillerinde yön değiştirme veya dönüşüm bildiren zayıf fonetik paralellikler | Muhtemel |
Kaynak Gesenius Hebrew and Chaldee Lexicon, Lisān al-ʿArab, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| صرف | Anlamlı | Bir şeyin yönünü veya halini çevirmek | Yüzü çevirmek, sözü türlü yollarla açıklamak, savmak | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| صفر | Anlamlı | Boş olmak, sararmak, ıslık çalmak | İçi boşalmak (sıfır), sarı renk almak, ses çıkarmak | Ortak çekirdek; Kur'an'da geçer |
| رصف | Anlamlı | Birbirine eklemek, dizmek | Taşları yan yana sıkıca dizip bağlamak | Zıt yönelimli çekirdek (tutma/dizme); Kur'an'da geçmez |
| رفص | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kitābü'l-ʿAyn kaydıyla mühmeldir |
| فصر | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kitābü'l-ʿAyn kaydıyla mühmeldir |
| فرص | Anlamlı | Gedik açmak, fırsat yakalamak | Bir şeyde yarık açmak, uygun anı elde etmek | Açıklık ve kanal bulma ilgisi; Kur'an'da geçmez |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| صرف | Merkez | Yönlendirme, çevirme | Bir şeyi mevcut doğrultusundan alıp başka bir hedefe veya hâle akıtmak | Çok boyutlu çevirme ve savuşturma |
| قلب | Komşu | Altüst etme, tersyüz etme | Bir şeyin içini dışına veya üstünü altına getirmek, ekseni tersine çevirmek | Ani ve yapısal tersine dönüş |
| حول | Komşu | Halden hale geçme, dönüşme | Bir durumun zaman içinde başkalaşması, ekseninde dönmesi | Süreçsel başkalaşım ve hareketlilik |
| بدل | Komşu | İkame etme, yerine koyma | Bir varlığı kaldırıp yerine başkasını getirmek | Nesnel ikame ve takas |
| عدل | Komşu | Dengeleme, eşitleme | Bir şeye denk veya eşit karşılık koyarak yönünü tartmak | Hukuki ve ahlaki denklik |
| ثبت | Zıt | Sabit kılma, yerinde durdurma | Yönünü veya hâlini değiştirmeksizin tek bir noktada kıpırdamadan durdurmak | Kararlılık, yerleşiklik, değişmezlik |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | صرف | Çevirmek, yönlendirmek, dönüştürmek | Bir nesne veya hâli başka bir hedefe yönlendirme | Kesin |
| Latince | convertere, divertere | Döndürmek, saptırmak | Mekânsal veya zihinsel yönü başka mecraya çevirme anlamını karşılar | Güçlü |
| İngilizce | divert, avert, inflect, vary | Yönünü saptırmak, savmak, çekimlemek | Tehlikeyi savma ve dilsel/kavramsal varyasyon üretme boyutlarını karşılar | Kesin |
| Almanca | abwenden, umleiten, flektieren | Savuşturmak, yönünü değiştirmek, bükmek | Hem belayı defetmeyi hem de anlamı farklı vecihlerle sunmayı kapsar | Güçlü |
| Fransızca | détourner, infléchir, varier | Yolundan saptırmak, eğmek, çeşitlendirmek | Rotayı kırma ve hakikati türlü cephelerle izah etme boyutuna denk gelir | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Robert Dictionnaire de la langue française.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| نُصَرِّفُ / صَرَّفْنَا | Hakikatin delillerini türlü üsluplarla, çok yönlü açıklamak | Ayetlerin ve ibretlerin tekdüzelikten uzak biçimde sergilendiği bağlamlar (En‘âm 6:46, En‘âm 6:65, İsrâ 17:41) |
| تَصْرِيفِ الرِّيَاحِ | Tabiat kuvvetlerinin yönlendirilmesi ve evrilip çevrilmesi | Kozmolojik düzen, rüzgârların yön değiştirmesi ve sevk edilmesi (Bakara 2:164, Câsiye 45:5) |
| اصْرِفْ / تَصْرِفْ | Kötülüğü, azabı veya tuzağı savuşturmak, uzaklaştırmak | Şerrin veya günah tehlikesinin defedilmesi için yapılan dua ve ilahi müdahale (Yûsuf 12:33, Furkân 25:65) |
| انْصَرَفُوا / صَرَفَ اللَّهُ | Hakikatten yüz çevirip gitmek ve kalplerin eğrilmesi | Münafıkların meclisten ayrılması ve niyetlerine ceza olarak kalplerinin haktan çevrilmesi (Tevbe 9:127) |
| تُصْرَفُونَ / سَأَصْرِفُ | Haktan saptırılmak veya delilleri anlamaktan mahrum bırakılmak | Kibre kapılanların ayetleri idrakten geri çevrilmesi ve şaşkınlık hâli (A‘râf 7:146, Yûnus 10:32) |
| صَرْفًا | Savunma, hile veya azaptan kurtulacak bir çare | Kıyamet günü azabı savuşturacak herhangi bir çıkış yolu bulamama bağlamı (Furkân 25:19) |
| صَرَّفْنَا إِلَيْكَ | Yöneltmek, sevk etmek | Bir grubun dinlemek ve anlamak üzere bir hedefe tevcih edilmesi (Ahkâf 46:29) |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İlahi fiiller ve hidayet-dalalet meselesi | Tevbe 9:127 ve A‘râf 7:146 ayetleri bağlamında Allah’ın kalpleri çevirmesinin cebr mi yoksa kulun tercihine terettüp eden adil bir ceza mı olduğu | İradesi bozulan kalbin hakikatten saptırılması |
| Fıkıh | İktisadi muameleler ve sarf akdi | Altın ve gümüşün birbirleriyle takasında kabz şartı, faiz (riba) yasağı ve paranın dönüştürülmesi hükümleri | Değerlerin anlık ve peşin takası |
| Tefsir | Kur'an üslubu ve beyan metodu | Âyetlerin «tasrîf» edilmesinin Kur'an'ın bir konuyu emir, nehiy, vaad, vaid ve mesellerle evirip çevirerek zihinlere yaklaştırması olarak tefsiri | Pedagojik ve çok boyutlu anlatım |
| Hadis | Ahlak, fitne ve kıyamet alametleri | «Sarf ve adl» tabiri üzerinden nafile ve farz ibadetlerin kabul edilmemesi ya da tövbe ve fidyenin geçersiz kılınması tartışmaları | Kurtuluş vesilesi ve tevbe |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Kalbin istikameti ve tevbe | İnâbe ve rücû | Sapmadan korunma | Kalbin batıldan hakka, günahtan itaate doğru yönünün bilinçli olarak çevrilmesi | Kesin |
| İlmi | Metodoloji ve dilbilim | Tasrîf ve morfoloji | Anlam çeşitlendirmesi | Kök harflerden çok sayıda kavram türeterek hakikatin her veçhesini açıklığa kavuşturma | Kesin |
| Siyasi | Kriz yönetimi ve diplomasi | Tehlikeyi savuşturma | Tehdidi bertaraf etme | Topluma yönelen askeri ve siyasi tehditlerin karşı hamlelerle başka yöne sevk edilmesi | Güçlü |
| İktisadi | Finans ve tedavül | Kambiyo ve likidite akışı | Değer takası ve harcama | Sabit servetin akışkan hale getirilerek piyasada farklı değer formlarına dönüştürülmesi | Kesin |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Vektörel yön değişimi ve kırılma (refraksiyon) | Bir dalganın veya kuvvet vektörünün bir ortamdan diğerine geçerken hız ve doğrultu değiştirerek yeni bir açıya yönelmesi mantığı | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Yönlendirme ve bilişsel yeniden çerçeveleme (reframing) | Bireyin veya kitlelerin bir algı kanalından çıkarılarak alternatif bir yoruma ve davranış mecrasına sevk edilmesi | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü modern Türkçedeki «masraf / sarf etmek» karşılığına hapsederek yalnızca para harcamak veya tüketmek olarak daraltmak |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da kök asla salt «tüketim» değildir; ontolojik olarak rüzgârların sevk edilişi, epistemolojik olarak hakikatin çok boyutlu sergilenişi (tasrîf), ahlaki olarak tehlikelerin defedilmesidir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Kur'an'ın «ayetleri sarf etmesi» ifadesi anlaşılamaz; vahyin hakikati her açıdan sunan dinamik eğitim metodu yerine statik bir metin algısı yerleşir |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Vahyin beyan metodolojisinin omurgasını oluşturur; hakikatin tek bir anlatımla tüketilemeyeceğini, çok yönlü evirip çevirme (tasrîf-i âyât) olmadan zihinlerde tahkim edilemeyeceğini öğretir |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Tevhidin ve ahiretin farklı misallerle açıklandığı mekanistik/kozmik ayetlerde (Bakara 2:164) ve hidayet-dalalet psikolojisinin işlendiği nefsi ayetlerde (Tevbe 9:127, Yûnus 10:32) |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Kur'an'daki tekrarların lüzumsuz bir tekerrür olduğu zannını çürütür; her tekrarın aslında meselenin başka bir açıya çevrilerek sunulan yeni bir yönü olduğunu ispatlar |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamBir nesnenin yönünü bir menfezden veya eksenden saptırıp başka bir mecraya doğru akıtmak.
- Soyut anlamBir düşünceyi, hâli veya iradeyi çok boyutlu olarak dönüştürmek; hakikati farklı zaviyelerden aydınlatacak biçimde evirip çevirmek.
- Sistematik karşılıkSabitliği kıran, varlığa akışkanlık, çok boyutluluk ve alternatif kanallara yönelebilme kabiliyeti kazandıran yönlendirme mekanizması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde , bir varlığın, zihnin, kuvvetin veya ifadenin anındaki mevcut yönelim vektörünü; , bu vektörü bulunduğu doğrultudan başka bir açıya evirip çeviren dönüşüm matrisini (sarf/tasrif ameliyesini); ise yeni kanala geçişle ortaya çıkan durum veya değer başkalaşımını sembolize eder. Böylece kökün özündeki yön değiştirme ve farklı formlara akıtma mantığı sembolik olarak ifade edilir.