كره
ك - ر - ه
جذر- الورود: ٤١
- الآيات: ٣٥
- الصيغ: ٢٣
- المعاجم: ١٢
معناه في القرآن: Hoşlanmadı
ملاحظاتي
المعاجم(١٢)
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٩٦٤باب الهاء والكاف والراء معهما
هك ر، ك ه ر، ك ر ه مستعملات،
هكر:
الهَكْرُ: مُنْتَهَى العَجَب. قال أبو كبير:
فاعجب لذلك فِعلَ دهرٍ وآهكَرِ
وهَكْرانُ: غديرٌ. قال حميد:
بهَكرانَ في موجٍ كثيرٍ بصائرُهْ
أي: من يُبصِرُهُ.
كهر:
كَهَرْتُ الرّجلَ أكهَرُهُ كَهْراً، إذا إستَقْبلته بوجهٍ عابسٍ تَهاوُناً به، وبه تفسير قراءة ابن مسعود: "فأمّا اليتيمَ فلا تكْهَرْ".
وكَهْرُ النَّهار: ارتفاعُهُ في شَدَّة
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٤٧١كَرِهْتُ الشيءَ أكْرَهُهُ كَراهةً وكَراهِيَةً، فهو شيء كَريهٌ ومكروهٌ. والكَريهَةُ: الشدَّة في الحرب. وذو الكَريهة: السيف الماضي في الضريبة. الفرّاء: الكُرْهُ بالضم: المَشَقَّةُ. يقال: قُمتُ على كُرْهٍ، أي على مشقَّة. قال: ويقال أقامني فلانٌ على كرْهٍ بالفتح، إذا أكْرَهَكَ عليه. الكسائي: الكَرْهُ والكُرْهُ لغتان. وأكْرَهْتُهُ على كذا: حملتُهُ عليه كَرْهاً. وكَرَّهْتُ إليه الشيءَ تَكْريهاً: نقيض
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٤٬٤١٦باب الهاء والكاف مع الراء
هكر ، كره ، رهك ، كهر : مستعملة .
هكر : أهمله الليثُ ومستعمَلهُ فاشٍ كثير ، روى شمرٌ لأبي عبيدٍ قال : الهَكْر : العجب ، وقد هَكِر يَهْكَرُ هَكَراً إذا اشتد عَجبُه ، وقال أبو كبير :
فاعجَبْ لذلك رَيْبَ دهرٍ واهْكَرِ
قال : والهَكِر : المتعجب ، وقال ابن شميل : الهَكُر : الناعسُ ، وقد هَكرتْ أي نعِسَتْ ، قلت : وهَكِرٌ موضعٌ ، وأراهُ روميّاً منه قول امرىء القيس :
أو كبعضِ
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٩٬٣٥٣(باب الكاف والراء وما يثلثهما)
(كرز) الكاف والراء والزاء أصل صحيحٌ يدل على اختباءٍ وتستُّر ولِوَاذ، يقال: كارَزَ إلى المكان، إذا مال إليه واختبأ فيه. وأنشد:
* إلى جَنْب الشَّريعة كارزُ([1]) *
وكارَزَ [عن([2])] فلانٍ، إذا فرّ عنه واختبأ منه. وأمَّا الكُرْز فهو الجُوالِق؛ وسمِّي بذلك لأنَّه يُخْبأ فيه الشيء. وقول رؤبة:
* كَالكُرَّزِ المربوطِ بينَ الأوتادْ([3]) *
فهذا فارسيٌّ معرب. يقولون:
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٤٬١٣٥- قيل: الكره والكره واحد، نحو: الضعف والضعف، وقيل: الكره: المشقة التي تنال الإنسان من خارج فيما يحمل عليه بإكراه، والكره: ما يناله من ذاته وهو يعافه، وذلك على ضربين:
أحدهما: ما يعاف من حيث الطبع.
والثاني: ما يعاف من حيث العقل أو الشرع، ولهذا يصح أن يقول الإنسان في الشيء الواحد: إني أريده وأكرهه، بمعنى أني أريده من حيث الطبع، وأكرهه من حيث العقل أو الشرع، أو أريده من حيث العقل أو الشرع، وأكرهه من
- قيل: الكره والكره واحد، نحو: الضعف والضعف، وقيل: الكره: المشقة التي تنال الإنسان من خارج فيما يحمل عليه بإكراه، والكره: ما يناله من ذاته وهو يعافه، وذلك على ضربين: أحدهما: ما يعاف من حيث الطبع. والثاني: ما يعاف من حيث العقل أو الشرع، ولهذا يصح أن يقول الإنسان في الشيء الواحد: إني أريده وأكرهه، بمعنى أني أريده من حيث الطبع، وأكرهه من حيث العقل أو الشرع، أو أريده من حيث العقل أو الشرع، وأكرهه من حيث الطبع، وقوله: ﴿كتب عليكم القتال وهو كره لكم﴾ [البقرة/ 216] أي: تكرهونه من حيث الطبع، ثم بين ذلك بقوله: ﴿وعسى أن تكرهوا شيئا وهو خير لكم﴾ [البقرة/216] أنه لا يجب للإنسان أن يعتبر كراهيته للشيء أو محبته له حتى يعلم حاله. وكرهت يقال فيهما جميعا إلا أن استعماله في الكره أكثر. قال تعالى: ﴿ولو كره الكافرون﴾ [التوبة/32]، ﴿ولو كره المشركون﴾ [التوبة/33]، ﴿وإن فريقال من المؤمنين لكارهون﴾ [الأنفال/ 5]، وقوله: ﴿أيحب أحدكم أن يأكل لحم أخيه ميتا فكرهتموه﴾ [الحجرات/12] تنبيه أن أكل لحم الأخ شيء قد جبلت النفس على كراهتها له وإن تحراه الإنسان، وقوله: ﴿لا يحل لكم ان ترثوا النساء كرها﴾ [النساء/19] وقرئ: ﴿كرها﴾ (وهي قراءة حمزة والكسائي وخلف. انظر: الإتحاف ص 188)، والإكراه يقال في حمل الإنسان على ما يكرهه، وقوله: ﴿ولا تكرهوا فتياتكم على البغاء﴾ [النور/33] فنهي عن حملهن على ما فيه كره وكره، وقوله: ﴿لا إكراه في الدين﴾ [البقرة/256] فقد قيل: كان ذلك في ابتداء الإسلام، فإنه كان يعرض على الإنسان الإسلام فإن أجاب وإلا ترك (ويؤيد هذا ما أخرجه ابن إسحق وابن جرير عن ابن عباس قال: نزلت في رجل من الأنصار من بني سالم بن عوف، يقال له الحصين، كان له ابنان نصرانيان، وكان هو رجلا مسلما، فقال للنبي صلى الله عليه وسلم: ألا أستكرههما؟ فإنهما قد أبيا إلا النصرانية، فأنزل الله فيه ذلك. انظر: الدر المنثور 2/21؛ وتفسير الطبري 3/14). والثاني: أن ذلك في أهل الكتابن فإنهم إن أرادوا الجزية والتزموا الشرائط تركوا (وهذا مروي عن ابن عباس أيضا، وأخرجه عنه ابن جرير وابن أبي حاتم). والثالث أنه لا حكم لمن أكره على دين باطل فاعترف به ودخل فيه، كما قال تعالى: ﴿إلا من أكره وقلبه مطمئن بالإيمان﴾ [النحل/106]. الرابع: لا اعتداد في الآخرة بما يفعل الإنسان في الدنيا من الطاعة كرها؛ فإن الله تعالى يعتبر السرائر ولا يرضى إلا الإخلاص، ولهذا قال عليه الصلاة والسلام: (الأعمال بالنيات) (الحديث متفق عليه، أخرجه البخاري في بدء الوحي 1/7؛ ومسلم في الإمارة برقم (1907)، وغيرهما)، وقال: (أخلص يكفك القليل من العمل) (الحديث عن معاذ بن جبل أنه قال لرسول الله صلى الله عليه وسلم حين بعثه إلى اليمن: أوصني. قال: (أخلص دينك يكفك العمل القليل) أخرجه الحاكم في الرقاق 4/306، وقال: صحيح الإسناد، ولم يوافقه الذهبي؛ وأبو نعيم في الحلية 1/244. وقال العراقي: رواه الديلمي في مسند الفردوس من حديث معاذ، وإسناده منقطع. انظر: تخريج أحاديث الإحياء 6/2406).
الخامس: معناه لا يحمل الإنسان على أمر مكروه في الحقيقة مما يكلفهم الله بل يحملون على نعيم الأبد، ولهذا قال عليه الصلاة والسلام: (عجب ربكم من قوم يقادون إلى الجنة بالسلاسل) (الحديث تقدم في مادة (سل) ). السادس: أن الدين الجزاء. معناه: أن الله ليس بمكروه على الجزاء بل يفعل ما يشاء بمن يشاء كما يشاء. وقوله: ﴿أفغير دين الله يبغون﴾ إلى قوله: ﴿طوعا وكرها﴾ [آل عمران/83] (الآية: ﴿أفغير دين الله يبغون وله أسلم من في السموات والأرض طوعا وكرها﴾ ) قيل معناه: أسلم من في السموات طوعا، ومن في الأرض كرها. أي: الحجة أكرهتهم وألجأتهم، كقولك: الدلالة أكرهتني على القول بهذه المسألة، وليس هذا من الكره المذموم. الثاني: أسلم المؤمنون طوعا، والكافرون كرها إذ لم يقدروا أن يمتنعوا عليه بما يريد بهم ويقضيه عليهم. الثالث: عن قتادة: أسلم المؤمنون طوعا والكافرون كرها عند الموت حيث قال: ﴿فلم يك ينفعهم لما رأوا بأسنا...﴾ الآية [غافر/85]. الرابع: عني بالكره من قوتل وألجئ إلى أن يؤمن. الخامس: عن أبي العالية (أبو العالية الرياحي، واسمه رفيع بن مهران، ثقة كثير الإرسال، من الثانية. مات سنة تسعين. راجع: تقريب التهذيب ص 210) ومجاهد أن كلا أقر بخلقه إياهم وإن أشركوا معه، كقوله: ﴿ولئن سألتهم من خلقهم ليقولن الله﴾ [الزخرف/87]. السادس: عن ابن عباس: أسلموا بأحوالهم المنبئة عنهم وإن كفر بعضهم بمقالهم، وذلك هو الإسلام في الذر الأول (أخرجه ابن جرير 3/336 بسند صحيح) حيث قال: ﴿ألست بربكم قالوا بلى﴾ [الأعراف/172] وذلك هو دلائلهم التي فطروا عليها من العقل المقتضي لأن يسلموا، وإلى هذا أشار بقوله: ﴿وظلالهم بالغدو والآصال﴾ [الرعد/15]. السابع: عن بعض الصوفية: أن من أسلم طوعا هو من طالع المثيب والمعاقب لا الثواب والعقاب فأسلم له، ومن أسلم كرها هو من طالع الثواب والعقاب فأسلم رغبة ورهبة، ونحو هذه الآية قوله: ﴿ولله يسجد من في السموات والأرض طوعا وكرها﴾ [الرعد/15].
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٧٣٣ك ر ه
أمر كريه.
ووجه كريه وقد كره كراهة وكرهته فهو مكروه.
وتكرّه الشيء: تسخّطه وفعله على تكرهٍ وتكاره ومتكرّهاً ومتكارهاً.
وقال الطّرمّاح: تكاره أعداء العشيرة رؤيتي وبالكفّ عن مسّ الخشاش كعوع وهو الحيّة.
وكرّه إليه ابخل وحبّب إليه الجود.
واستكره القفية.
ولا يجوز تكسير السّفرجل وتصغيره إلا على استكراه.
واستكرهت فلانة: غصبت نفسها.
ولقيت دونه كرائه الدهر ومكارهه.
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٥٬٨٠٨الأَزهري: ذكر الله عز وجل الكَرْهَ والكُرْهَ في غير موضع من كتابه العزيز، واختلف القراء في فتح الكاف وضمها، فروي عن أَحمد بن يحيى أَنه قال قرأَ نافع وأَهل المدينة في سورة البقرة: وهو كُرْهٌ لكم بالضم في هذا الحرف خاصة، وسائر القرآن بالفتح، وكان عاصم يضم هذا الحرف أَيضاً، واللذيْنِ في الأَحقاف: حَمَلَتْه أُمُّه كُرْهاً ووَضَعْته كُرْهاً، ويقرأُ سائرَهُن بالفتح، وكان الأَعمشُ وحمزةُ والكسائيُّ
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٣٩٩* ك ر ه * * كَرِهْتُ * الشيء من باب سلم * كَرَاهِيَةً * أيضا فهو شيء * كَرِيهٌ * و * مَكْرُوهٌ * و * الكَرِيهةُ * الشدة في الحرب الفراء * الكُرْهُ * بالضم المشقة وبالفتح * اٌكرَاهُ * يقال قام على كره أي على مشقة وأقامه فلان على كره أي أكرهه على القيام وقال الكسائي هما لغتان بمعنى واحد و * أكْرَهَهُ * على كذا حمله عليه كرها و * كَرَّهْتُ * إليه الشيء * تكريهاً * ضد حببته إليه و * استكرهْتُ * الشيء
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٥٬٤٨١: ( الكَرْهُ ) ، بالفتْحِ ( ويُضَمُّ ) ، لُغتانِ جَيِّدتانِ بمعْنَى ( الإبَاء ) ، وسَيَأْتِي في أَبَى يَأْبَى تَفْسِيرُ الإباءِ بالكُرْه على عادَتِه ، وسَيَأْتِي الفَرْقُ بَيْنهما .
( و ) قيلَ : ( المَشَقَّةُ ) ، عن الفرَّاء .
قالَ ثَعْلَب : قَرَأَ نافِعٌ وأَهْلُ المَدينَةِ في سُورَةِ البَقَرةِ ﴿وهو كُرْهٌ لكُم﴾ ، بالضَّمِّ في هذا الحَرْفِ خاصَّةً ، وسائِر القُرْآنِ بالفتْحِ ، وكانَ عاصِمُ
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٢٬١١٥كَرِهَهُ
1 كَرِهَهُ ذ [He disliked, was displeased with, disapproved of, hated, him or it.] الكَرَاهَةُ is the contr. of الاِرَادَةُ and الرِّضَى. (Marg. note in TA.) ― -b2- كَرِهَهُ (Mgh, Msb), inf. n. كَرَاهَةٌ and كَرَاهِيَةٌ, (Mgh,) or كُرْهٌ and كَرْهٌ, (Msb,) He did not desire it; he disapproved it, or was displeased or discontented with it; (Mgh;) he disliked it; disapproved it; hated it;
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٤٩٩كَرِهَ
كَرِهَ A ( n. ac. كَرْه 1 , كُرْه 3 , مَكْرَهَة 17t , مَكْرُهَة 19t , كَرَاْهَة 22t &
كَرَاهِيَة
كَرَاهِيَة ),
a. Abhorred, loathed, detested, disliked.
كَرُهَ
كَرُهَ U ( n. ac. كَرَاْهَة 22t , كَرَاهِيَة ),
a. Was disagreeable, offensive; was loathsome.
كَرَّهَ
كَرَّهَ II ,
a. Disgusted with, rendered loathsome to.
أَكْرَهَ
أَكْرَهَ IV
a. [ acc. & 'Ala ], Forced, compelled
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٢٩٬٤٣١كره
كَرِهَ - يَكْرَهُ - كُرْه - كُرْهاً - كَرْه - كَرْهاَ - كَارِه - كَارِهُوْن - مكْرُوْه - أََكْرَهَ - يُكْرِهُ - إِكْراه - كَرَّه - يُكَرِّهُ
كَرِهَ - يَكْرَه + كائن + شيئاً أو أمراً: لا يحب ولا يود ولا يرضى أن يفعله أو أن يكون موجوداً: لا يفضِّل القيام بالفعل: في سياق أخذ قرار، ولا بد من الاختيار بين منهجين مختلفين لإجراء العمل، أو شيئين
الصيغ(٢٣)
- كَرِهَHoşlanmadı(فَعِلَ)×٨
- كَارِهُونَHoşlanmayanlar(فَاعِلُونَ)×٥
- كَرْهًاHoşlanmamak(فَعْلًا)×٣
- تَكْرَهُواHoşlanmazsınız(تَفْعَلُوا)×٢
- كَرِهُواHoşlanmadılar(فَعِلُوا)×٢
- كُرْهًاHoşlanılmayan(فُعْلًا)×٢
- وَكَرِهُواVe hoşlanmadılar(وَفَعِلُوا)×٢
- وَكَرْهًاVe hoşlanmamak(وَفَعْلًا)×٢
- أَكْرَهْتَنَاBizi zorladın(أَفْعَلْتَنَا)×١
- أُكْرِهَZorlanıldı(أُفْعِلَ)×١
الجذور المجاورةالمجاورة: ٥٦ (الإجمالي: ٢٠٩)
- طفأ
الآيات المشتركة: ٢ · TFV Tafve(tı ile) kaynayan tencerede taşan köpük demektir
- طوع
الآيات المشتركة: ٦ · Koparılmaya elverişli hale gelmiş hurma tanesi veya…
- أله
الآيات المشتركة: ٢٢ · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
- حقق
الآيات المشتركة: ٨ · Hokka, devlere yemin dağıtıldığı kaptır
- دين
الآيات المشتركة: ٥ · Dane, inek yavrusuna denir
- فوه
الآيات المشتركة: ٢ · Onların ağızları ile
- كثر
الآيات المشتركة: ٥ · Kesr(sin ile) kırık demektir
- حبط
الآيات المشتركة: ٢ · Habte suyu kurumuş kuyu demektir
- ظهر
الآيات المشتركة: ٣ · Arka demektir
- رشد
الآيات المشتركة: ٢ · “Rasad” gözetleyici demektir
- تمم
الآيات المشتركة: ٢ · Çiçeklenmiş ağaç demektir
- رود
الآيات المشتركة: ٤ · “Raid”, bir şeyi çevirmek için kullanılan koldur
الآيات التي ورد فيها(٣٥)
لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ
Hoşlanmadı
يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ
Hoşlanmadı
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
Hoşlanmadı
وَلَوْ أَرَادُوا الْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً وَلَكِنْ كَرِهَ اللَّهُ انْبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقَاعِدِينَ
Hoşlanmadı
وَيُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ
Hoşlanmadı
فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ
Hoşlanmadı
يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ
Hoşlanmadı
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
Hoşlanmadı
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | كره |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | سخط, مقت, قلى, بغض |
| Zıt Kök | طوع |
| Çekirdek Özet 1 | Bir varlığın tabiatına veya iradesine aykırı gelen, içinde direnç ve zorluk barındıran baskı ve hoşnutsuzluk hâli |
| Çekirdek Özet 2 | Nefsin veya iradenin fıtrî ve ahlâkî direnci; dıştan gelen cebir ile içsel hoşnutsuzluğun çatışması |
| Çekirdek Özet 3 | Dinde ve varoluşta zorlamanın meşruiyet dışılığı; fıtrî itaatin rıza ve gönüllülük temeline dayanma zorunluluğu |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca psikolojik bir «hoşlanmama» duygusuna indirgeyerek dışsal dayatma, cebir ve ontolojik direnç boyutunu göz ardı etmek |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| كر | Tekrarlama, geri püskürtme, sıkıştırma ve ağırlık yükleme; nitekim كرب kökünde gam ve kederin nefsi sıkıştırması, كرر kökünde hareketin art arda tekrarlanması, كرس kökünde birikip yoğunlaşması, كرم kökünde ise asaletin ve yoğun cevherin ortaya çıkması görülür | ه | Çekirdeğin taşıdığı ağırlık ve geri tepme hareketine nefes, açıklık ve dışa vurulan direnç boyutu eklenerek, varlığın kendisine dayatılan ağırlığı kabul etmeyip içten dışa itmesi, gönülsüzlük ve nefretle karşı koyması anlamı oluşmuştur |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ك | Avuç içi; kavrama, eğme, kaplama | Bir nesneyi veya iradeyi avuç içine alarak sınırlama, baskılama ve denetim altına alma gücünü imler |
| ر | İnsan başı; baş, ilk, üst | Zihinsel yönelimi, bilinci, iradeyi ve başın yöneldiği ya da direndiği hedefi temsil eder |
| ه | Kollarını kaldırmış insan; dikkat çekme, ortaya çıkma, nefes | İçsel bir sıkıntıyı dışa vurmayı, direnç göstermeyi ve baskıya karşı verilen tepkiyi anlatır |
| كره | Avuç içine alınıp bastırılan iradenin dışa doğru direnç ve nefretle nefes vererek tepki göstermesi | İradenin bir baskı veya zorlama altında sıkıştırılmasına karşı bilincin gösterdiği fıtrî hoşnutsuzluk ve itiş hareketi |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Boyun eğmeye direnen, başını çekip zaptedilmesi zor olan dik başlı deve için kullanılan Arapça ifade: جمل كره / Ayrıca savaş meydanındaki şiddet, kılıç çarpışması ve katlanılması güç darlık: الكريهة |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem Arap şiirinde savaşın getirdiği ezici zorluğu ve kılıçların keskinliğini anlatmak üzere kök türevleri kullanılmıştır. Şairlerin savaş anındaki ölüm kalım darlığını ve dayatılan kaçınılmaz çatışmayı «zor ve meşakkatli hâl» anlamında الكريهة olarak nitelemesi yaygın bir şahittir. |
| Erken Arapça kullanım | Bir kimsenin rızası hilafına zorla bir işe mecbur edilmesi (الإكراه) ve kadının rızası hilafına nikâhlanması veya zorlanması (استكراه) bağlamında kullanılmıştır. Sözlüklerde yer alan beyitte dik başlı deveyi anlatmak üzere şöyle denilmiştir: كَرْهِ الحِجاجَيْنِ شديدِ الأَرْاَدْ |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, Lisān al-ʿArab, Asās al-Balāgha.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Sami dillerinde كره kökü, içsel hoşnutsuzluk, tiksinme, bıkkınlık ve dış baskı altında olma semantik matrisi etrafında fonetik denklikler gösterir. İbranicede aynı anlamsal sahada tiksinmek, nefret etmek ve bezginlik duymak fiilleriyle (karşılaştırınız: kök akrabalığı bağlamında k-r-h / k-r-’ benzeri direnç ve reddediş çağrışımları; fonetik açıdan zayıf boğaz harfi varyantları) paralellikler kurulur. Süryanicede k-r-h kökü doğrudan «hastalanmak, acı çekmek, takatsiz düşmek, meşakkat içinde olmak» (k-r-h: ܟܪܗ) anlamlarını taşır ki bu durum Arapçadaki «ağırlık, meşakkat ve zorlama» boyutuyla doğrudan kökensel ve semantik bir örtüşme arz eder. Akadca katmanında ise benzer köklerin zorlama, zoraki çalışma ve bedensel sıkıntı durumlarını ifade etmede biçimlenişi izlenebilir. Kökün ortak Sami çekirdeğinde fiziki darlık, hastalık ve meşakkatin bulunduğu; Arapçada bunun hem içsel bir irade uyuşmazlığına (kerahet) hem de dıştan uygulanan cebre (ikrah) evrildiği görülür.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs, Payne Smith Syriac Dictionary, Maqāyīs al-Lugha.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | كره kökünden türeyen keder, ağırlık ve direnç anlamları | Boyun eğmeme direnci (cebrin zıddı), savaş şiddeti (kerihe) ve nefsin zorlanması gibi iç Arapça somut kullanımlar kökün çekirdeğini kurar | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Süryanice ܟܪܗ (k-r-h: hastalanmak, acı ve meşakkat çekmek) ve İbranice paralellikler | Süryanicedeki hastalık ve meşakkat anlamı, Arapçadaki «zorluk, sıkıntı, bedene ağır gelme» anlamıyla ortak bir Sami köküne işaret eder | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik dillerde baskı ve itme temelli kökler | Bazı Doğu Çad dillerinde ve Kuşitik kollarda zorlama ve kaçınma bildiren tekil yansıma biçimleriyle bağ kurulsa da karşılaştırmalı veri sınırlıdır | Muhtemel |
المصدر David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques, HALOT, Lisān al-ʿArab.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| كره | Anlamlı | İstememe, zorlanma, hoşlanmama | Bir işin tabiata veya akla ağır gelmesi, zorla yaptırılması | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| كهر | Anlamlı | Yüz ekşitme, azarlama, kahretme | Bir kimseye sert davranma, yüzünü ekşiterek geri çevirme ve zorbalık yapma | Kur'an'da geçmez; hedef kökteki hoşnutsuzluğun yüze ve tavra sertçe yansımasıdır |
| ركه | Anlamlı | Zayıflık, gevşeklik, dermansızlık | Aklın veya bedenin zayıf olması, işi savsaklama ve dirayetsizlik | Kur'an'da geçmez; baskı karşısında iradenin gevşemesini imler |
| رهك | Anlamlı | Ezme, sürtme, un ufak etme | İki şeyin birbirine kuvvetle sürtünerek ezilmesi ve aşınması | Kur'an'da geçmez; hedef kökteki dışsal baskının fiziksel ezme boyutudur |
| هكر | Anlamlı | Hayret, derin uyku, uyuşma | Şaşkınlıktan donup kalma veya derin ve ağır bir uykuya dalma | Kur'an'da geçmez; algının ezici bir durum karşısında felce uğraması |
| هرك | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Klasik lügatlerde bu dizilim mühmel (kullanım dışı) kabul edilmiştir | Kur'an'da geçmez |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| كره | Merkez | Hoşnutsuzluk, meşakkat, dışsal zorlama | İradenin bir şeyi tabiatı veya inancı gereği reddetmesi; dışarıdan gelen cebir hali | Hem failin iç direnci hem de dış dayatma için kullanılır |
| سخط | Komşu | Gazap, derin rızasızlık | Bir hükme, paylaşıma veya kadere karşı öfkeyle karışık razı olmama hâlidir; كره kökündeki salt ağırlıktan ziyade öfke içerir | Rızanın karşıtı olarak içsel öfke ve tepkiyi öne çıkarır |
| مقت | Komşu | Şiddetli nefret, iğrenme | Çirkin ve alçakça bir fiilden ötürü duyulan en üst derecedeki nefret ve aşağılama; كره kökünden daha dar ve ahlâken ağırdır | Cezasız bırakılmayacak bir aşağılanma hissi taşır |
| قلى | Komşu | Usanıp terk etme, soğuma | Sevginin bitmesi sonucu birinden yüz çevirme ve onu büsbütün bırakma; كره kökü ise beraberinde zoraki katlanmayı da barındırabilir | İlişkiyi kesme ve terk etme eylemine odaklanır |
| طوع | Zıt | Boyun eğme, gönüllü itaat | Bir buyruğu veya fiili içten gelen bir arzu, kolaylık, serbest irade ve rıza ile yerine getirme | كره kökünün tam zıddı olup cebrin karşıtı olan mutlak serbestliği imler |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | كره | İstemeyerek yapma, zorlanma, hoşnutsuzluk | Hem içsel hoşnutsuzluğu hem dışsal cebri ifade eden kök anlam | Kesin |
| Latince | Invictus, Coactio, Aversio | Zorlama, tiksinme, isteksizlik | Coactio dışsal cebri karşılarken, aversio içsel yüz çevirmeyi karşılar; kökün iki yönünü ayrı kelimeler taşır | Güçlü |
| İngilizce | Reluctance, Coercion, Aversion | İsteksizlik, cebir, nefret duyma | Coercion hukuki ve fiziksel ikrahı karşılarken, reluctance ve aversion psikolojik boyutu yansıtır | Kesin |
| Almanca | Zwang, Widerwillen, Abneigung | Zorlama, içsel direnç, isteksizlik | Zwang kelimesi dış baskıyı, Widerwillen ise akıl veya nefsin dayatmaya karşı koyuşunu tam karşılar | Kesin |
| Fransızca | Contrainte, Répugnance, Aversion | Baskı/cebir, tiksinme, hoşlanmama | Contrainte fıkhi cebir durumunu, répugnance ise tabiatın bir şeye katlanamaması durumunu ifade eder | Kesin |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Lane’s Lexicon.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| كُرْه / كَرْه | Fıtrî / bedensel ağırlık ve meşakkat | İnsanın yaratılışı ve tabiatı gereği taşımakta zorlandığı hamilelik, doğum veya savaş gibi ağır yükler (Bakara 2:216, Ahkâf 46:15) |
| إِكْرَاه | Dışsal cebir ve zorlama | Bir kimsenin iradesini yok sayarak baskı ile bir fiile icbar edilmesi; dinde zorlamanın olamayacağı (Bakara 2:256, Nahl 16:106, Nûr 24:33) |
| كَارِهُونَ / كَرِهَ | İnançsal ve ahlâkî hoşnutsuzluk | Hakikatin, adaletin, Allah'ın indirdiğinin veya peygamberin tebliğinin inkârcıların işine gelmemesi ve nefretle karşılanması (Tevbe 9:33, Mü'minûn 23:70, Muhammed 47:9) |
| كَرْهًا | Kozmik ve ontolojik boyun eğiş | Varlıkların ilahî kanunlara kendi serbest arzularıyla olmasa bile varoluşsal zorunlulukla boyun eğmesi (Âl-i İmrân 3:83, Fussilet 41:11) |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İman ve irade hürriyeti | İmanın geçerlilik şartı olarak rıza; kalpten onaylanmayan zoraki tasdikin iman sayılıp sayılmayacağı ve amelde cebir meselesi | Dinde zorlamanın geçersizliği ve kalbî mutmainliğin cebirle yok edilemeyeceği ilkesi |
| Fıkıh | İkrah teorisi ve tasarrufların sıhhati | Can veya organ tehdidiyle yaptırılan hukuki işlemlerin (nikâh, talak, satış) ve küfür sözünün hukuki geçerliliği | Rızanın ortadan kalkmasıyla irade beyanının hükümsüzleşmesi ve hukuki mesuliyetin düşmesi |
| Tefsir | Tabiî hoşnutsuzluk ile şer‘î rıza ayrımı | Müminin savaştan bedenen hoşlanmaması ile ilahî emre kalben teslim olması arasındaki fıtrî çatışmanın tevili | Nefsin tabiatı gereği ağır bulduğu şeyin hakikatte akıl ve iman açısından hayır olabilmesi |
| Hadis | Amellerde niyet ve zorlama altındaki amel | Ümmetten hata, unutma ve zorlandıkları (müstekreh) şeylerin günahının kaldırıldığına dair rivayetler | Kişinin irade alanı dışında kalan fiillerden ahlâkî ve uhrevî açıdan sorumlu tutulmayacağı |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | İnanç ve hidayet alanı | İkrahın nefyedilmesi | İmanın rıza ve ihtiyar esasına dayandırılması | Dinin özü kalbî tasdik olduğundan, dışsal zorlamayla oluşturulan dinî görüntü nifak doğurur ve bâtıldır | Kesin |
| İlmi | Hakikat arayışı ve bilgi üretimi | Zihinsel dogma ve baskının reddi | Düşünce ve tefekkürün serbestiyeti | Hakikatin zoraki kabulü bilginin doğasına aykırıdır; idrak ancak gönüllü anlama ve kavrayışla gerçekleşir | Güçlü |
| Siyasi | Yönetim ve meşruiyet zemini | Meşru velayetin rızaya dayanması | Tahakküm ve istibdadın gayrimeşru ilan edilmesi | Toplumun rızasını dışlayan, zorbalık ve baskı (cebir) üzerine kurulu yönetim biçimlerinin zulüm sayılması | Güçlü |
| İktisadi | Akitler ve mülkiyet dolaşımı | Rızasız tasarrufun bâtıl olması | Haksız iktisap ve zoraki mülk devrinin engellenmesi | Ticaretin ve mülkiyet intikalinin karşılıklı rıza şartına bağlanması; zorlamayla alınan malın gasb sayılması | Kesin |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Mekanikte direnç ve karşı kuvvet / Termodinamikte entropi eğilimine karşı dışarıdan zorla enerji verilmesi | Bir cismin doğal hareket yönüne veya denge durumuna karşı uygulanan kuvvete cismin gösterdiği fıtrî direnç (eylemsizlik) ve dış zorlama | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Hukuk ve siyaset teorisinde cebir / Psikolojide bilişsel çelişki ve reaktans (tepkisellik) | Bireyin özerkliğine ve özgür seçimine müdahale edildiğinde doğan savunma refleksi ve iradenin gaspı sonucu akdin sakatlanması | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca bireysel bir duygu olan «hoşlanmamak, sevmeyivermek, canı çekmemek» gibi sübjektif psikolojik beğenilere indirgemek |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök, insanın varoluşsal sınırlarını (doğum, cihat), hukuki cebri (kadınların zorla miras alınması, cariyelerin fuhşa zorlanması) ve kozmik teslimiyet biçimlerini içine alan çok katmanlı bir direnç-irade zeminidir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | İkrah kavramı doğru kavranmazsa dinde zorlamanın yasaklanması felsefesi anlaşılamaz; meşakkat taşıyan ibadetlerin nefsin tabiatına aykırılığı günah zannedilebilir ve fıkıhtaki rıza teorisi çöker |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın insan tasavvurunda irade hürriyetinin merkezîliğini kurar; insanın fıtrî zayıflığı ile ahlâkî sorumluluğu arasındaki gerilimi açıklar ve ilahî adaletin rıza ilkesi üzerine oturduğunu belgeler. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Dinde baskıyı nefyeden ayetlerde (Bakara 2:256, Yûnus 10:99), nefsin ağır bulduğu ilahî ödevlerin beyanında (Bakara 2:216), kadın hakları ve hukuki cebir yasaklarında (Nisâ 4:19, Nûr 24:33) ve kozmik itaatte (Fussilet 41:11). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Nefsin savaştan veya bir meşakkatten bedenen hoşlanmamasını nifak veya inançsızlık sayma hatasını düzeltir; dinin zorbalıkla yayılabileceği zannını yıkar ve fıtrî zorluk ile ahlâkî isyan arasındaki farkı netleştirir. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamBoyun eğmeye direnen dik başlı devenin zaptedilmesindeki zorluk, kılıç darbelerinin getirdiği şiddetli savaş darlığı ve bedene yüklenen ağır meşakkat.
- Soyut anlamBir iradenin kendi fıtratı, arzusu veya inancı hilafına dış bir baskı ile kuşatılması; bu baskıya karşı bilincin, nefsin veya ahlâkın sergilediği direnç, uyuşmazlık ve hoşnutsuzluk.
- Sistematik karşılıkİlahî, ahlâkî ve hukuki düzenin kurucu ilkesi olan serbest rızanın kurucusu; meşruiyetin cebirle değil ihtiyar ile var olabileceğini tescil eden ontolojik emniyet sübabı.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde eylemi veya durumu, öznenin içsel iradi rızasını veya tabiatının yatkınlığını, ise dışarıdan uygulanan baskıyı veya zorlayıcı meşakkati gösterir. fonksiyonu dış cebir () arttıkça azalan öznel rıza oranını temsil eder. ise ortaya çıkan eylemin değerini modeller; burada zorlama eşiğini aşan cebirsel durumu, ise nefsin yaşadığı içsel gerilim ve meşakkat potansiyelini ifade eder. Neticede dış baskı iradeyi aştığında eylemin ahlâkî ve hukuki nispeti düşer.