نبذ

اختصارات لوحة المفاتيح

البحث
/
ملاحظة جديدة
n
الآية السابقة / التالية
[ ]
وضع القراءة
f
وضع الشبكة
g
كون القرآن
e
إغلاق / رجوع
Esc
تخطَّ الشبكة

شبكة الجذر

شبكة الجذر: ن-ب-ذالصيغ: ١١ · الجذور المجاورة: ٤٩ · الآيات: ١٢ · السور: ١٠؛ المحتوى نفسه مسرود في بطاقات «الصيغ» و«الجذور المجاورة» و«الآيات».نَبَذَانْتَبَذَتْسقممكنفَانْتَبَذَتْلَنُبِذَنَبَذَهُنبذعريلَيُنْبَذَنَّيممكتبوريفَنَبَذُوهُظهرحطم

الجذرالصيغ ١١الآيات ١٢السور ١٠المجاورة ٤٩

▶ افتح الشبكة (ثلاثية الأبعاد)

نبذ

ن - ب - ذ

جذر
  • الورود: ١٢
  • الآيات: ١٢
  • الصيغ: ١١
  • المعاجم: ١٣

Nebiz köpük demektir. Fiil olarak içkinin oluşurken çıkardığı köpükten dolayı şaraplaşmak için kullanılmıştır. Mayalanmak ve fırlatıp atmak anlamlarına da gelir.المزيد ›

ملاحظاتي

المعاجم(١٣)

★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية

Nebiz köpük demektir. Fiil olarak içkinin oluşurken çıkardığı köpükten dolayı şaraplaşmak için kullanılmıştır. Mayalanmak ve fırlatıp atmak anlamlarına da gelir.

كتاب العين

الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ١٬٣٧٩
باب الذّال والنّون والباء معهما ذ ن ب، ن ب ذ يستعملان فقط ذنب: الأذناب جمع الذَّنَب. والذَّنْب: الإِثْمُ والمَعصِية، والجمع الذُّنُوب. والمِذْنَبُ: مَسيل الماء بحضيض الأرض وليس بجِدِّ واسعٍ، وإنْ كان في سَفْح أو سَنَدٍ فهو التَّلْعةُ. ويقال لمِسيل ما بين التَّلْعَتَيْنِ ذَنَبُ التَّلْعة. والذّانِبُ: التابِع للشيء على أَثَره. والمُستَذنِبُ الذي يتلو الذَّنَب لا يُفارق أَثَرَه، قال: مثل الأَجير
اقرأ المدخل كاملًا

الصحاح

الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٤٩٢
نَبَذْتُ الشيءَ أنْبِذُهُ، إذا ألقيته من يدك. ونَبَّذْتَهُ، شدد للكثرة. والمَنْبوذُ: الصبيُّ تلقيه أمُّه في الطريق. ونابَذَهُ الحربَ: كاشَفَه. وجلس فلانٌ نَبْذَةً ونُبْذَةً، أي ناحيةً. وانْتَبَذَ فلانٌ، أي ذهبَ ناحيةً. ويقال: ذهَبَ مالُه وبقي نَبْذٌ منه، وبأرض كذا نَبْذٌ من مالٍ ومن كلأ، وفي رأسه نَبْذٌ من شَيْبٍ. وأصاب الأرضَ نَبْذٌ من مطر، أي شيءٌ يسيرٌ. والنَبيذُ: واحدُ الأنْبِذَةِ. يقال:
اقرأ المدخل كاملًا

تهذيب اللغة

الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٧٬٠٦٥
ذ ن ب بذن ، ذنب ، ذبن ، نبذ : مستعملة . بذن : قال ابن شميل في المنطق : بَأْذَنَ فلانٌ من الشر بَأْذَنَةً ، وهي المُبَأْذَنَةُ مَصدر . ومثله قوله : أنائلاً تُريد أم مُعَتْرَسةً يريد بالمعَتْرسةِ الفِعْلَ ، مثل المُجاهدة تقوم مقام الاسم . ذبن : أبو العباس عن ابن الأعرابي قال : الذُّبْنَةُ ذبول الشفتين من العَطَشِ . قال الأزهري : النون مُبْدَلةٌ من اللام أصلها الذُّبْلَة . ذنب : قال الليث :
اقرأ المدخل كاملًا

مقاييس اللغة

ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٩٬٣٧٥
(باب النون والباء وما يثلثهما) (نبت) النون والباء والتاء أصلٌ واحدٌ يدلُّ على نماءٍ في مزروع، ثم يستعار. فالنَّبت معروفٌ، يقال نَبَت. وأنْبَتَتِ الأرض. ونَبَّتُّ الشَّجرَ: غَرستُه. ويقال: إنَّ [في([1])] بني فلانٍ لنابِتَةَ شرّ. ونبَتَتْ لبني فلانٍ نابتةٌ، إذا نشَأ لهم نَشْءٌ صِغار من الوَلَد. والنَّبيت: حيٌّ من اليمن. وما أحسَنَ نِبتةَ هذا الشَّجر. وهو في مَنبِتِ صدقٍ، أي أصلٍ كريم. (نبث) النون
رابط المدخل

(باب النون والباء وما يثلثهما) (نبت) النون والباء والتاء أصلٌ واحدٌ يدلُّ على نماءٍ في مزروع، ثم يستعار. فالنَّبت معروفٌ، يقال نَبَت. وأنْبَتَتِ الأرض. ونَبَّتُّ الشَّجرَ: غَرستُه. ويقال: إنَّ [في([1])] بني فلانٍ لنابِتَةَ شرّ. ونبَتَتْ لبني فلانٍ نابتةٌ، إذا نشَأ لهم نَشْءٌ صِغار من الوَلَد. والنَّبيت: حيٌّ من اليمن. وما أحسَنَ نِبتةَ هذا الشَّجر. وهو في مَنبِتِ صدقٍ، أي أصلٍ كريم. (نبث) النون والباء والثاء أصلٌ يدلُّ على إبراز شيء. ونَبَثَ التُّرابَ: أخرَجَه من البِئرِ والنَّهر، وذلك المُستخْرَج نَبِيثةٌ، والجمع نبائث. والنَّابث: الحافر. وقَوْلهم: خبيثٌ نبيث، إنّما هو إتباع. (نبج) النون والباء والجيم. يقولون: النَّبّاج: الرَّفيع [الصَّوت([2])]، وهي كلمةٌ واحدة. (نبح) النون والباء والحاء كلمةٌ واحدة، وهي نُبَاح الكَلْب ونَبِيحه. وربَّما [قالوا] للظَّبْي نَبَح. قال أبو دُواد: وقُصْرَى شَنِجِ الأنْسَا *** ءِ نبّاح من الشُّعْبِ([3])وفي الحديث: "اقْعُدْ منبوحاً"، أي مشتوماً. (نبخ) النون والباء والخاء أصلٌ يدلُّ على عِظَمٍ وتعظُّم. وأصل النَّبْخ ما نَفِخ([4]) من اليد فخَرَج شِبْهَ قَرْح ممتلئ([5]) ماءً. ويقال للمتعظِّم في نفسه: نابخة. قال الشاعر: يَخْشَى عليهم من الأملاك نَابِخةً *** من النَّوابِخِ مثل الحادر الرُّزَمِ([6]) والنَّبْخاء: الأكَمة، سمِّيت لارتفاعها. (نبذ) النون والباء والذال أصلٌ صحيح يدلُّ على طرحٍ وإلقاء. ونَبَذْتُ الشَّيءَ أنبِذُه نبذاً: ألقيتُه من يدي. والنَّبِيذُ: التَّمر يُلقَى في الآنيةِ ويُصَبُّ عليه الماء. يقال: نبذتُ أَنْبِذُ. والصَّبي المنبوذ: الذي تُلقِيه أمُّه. ويقال: بأرضِ كذا نَبْذٌ من مالٍ، أي شيءٌ يسير. وفي رأسه نَبْذٌ من الشَّيب، أي يسير، كأنَّه الذي يُنْبَذُ لِقلّته وصِغَره. وكذلك النَّبْذُ من المَطَر. (نبر) النون والباء والراء أصلٌ صحيح يدلُّ على رَفْع وعُلُوّ. ونَبَر الغلامُ: صاحَ* أول ما يترعرع. ورجلٌ نَبَّارٌ: فصيحٌ جهير([7]). وسمِّي المنبرُ لأنَّه مرتفع ويُرفَع الصَّوتُ عليه. والنَّبْرُ في الكلامِ: الهَمْزُ أو قريبٌ منه. وكلُّ مَن رفع شيئاً فقد نَبَره. ومما يقاس على هذا النِّبر: دُوَيْبَّة، والجمع أنبار، لأنَّه إذا دبَّ على الإبل تورَّمت جلودُها وارتفَعت. قال: كأنها مِنْ سِمَنٍ واستِيقَارْ *** دَبَّتْ عليها ذَرِبَاتُ الأنبارْ([8])(نبس) النون والباء والسين كلمةٌ واحدة. يقال: ما نَبَسَ بكلمةٍ، أي ما تكلَّم. وما سمعت لهم نَبْساً ولا نَبْسَة. (نبش) النون والباء والشين أصلٌ وكلمةٌ واحدة تدلُّ على إبرازِ شيءٍ مستور. ونَبَشَ القَبْرَ، وهو نَبَّاشٌ يَنْبُشُه([9]). ومن قياسه أنابِيش الكَلأ: القطاع([10]) المتفرِّقة تبرُزُ على وجه الأرض. (نبص) النون والباء والصاد. يقولون: نَبَص الغلامُ بالكَلْبِ. ونَبَص الطائر: صَوَّت. (نبض) النون والباء والضاد أُصَيْلٌ يدلُّ على حركةٍ أو تحريك. ونَبَضَ العِرْقُ يَنْبِض، وتلك حركتُه. وما به حَبَضٌ ولا نَبَض. وأنْبَضْتُ عَن([11]) القوس إنباضاً من هذا. ونَبَضْتُ أيضاً. ويقولون: فؤاد نَبِضٌ([12])، كأنَّه من شهامته يَنْبِض، أي يتحرّك، قال:وإذا أطفْتَ بها أطفتَ بكلكلٍ *** نَبِض الفَرائصِ مُجْفَرِ الأضلاعِ([13])(نبط) النون والباء والطاء كلمةٌ تدلُّ على استخراج شيء. واستنبَطْتُ الماءَ: استخرجتُه، والماء نَفْسُه إذا استُخرِجَ نَبَط. ويقال: إنَّ النَّبَط سُمُّوا به لاستنباطهم المِياه. ومن المحمول على هذا النُّبْطة: بياضٌ يكون تحت إبط الفرس. وفرسٌ أنْبَطُ، كأنَّ ذلك البياضَ مشبَّه بماءٍ نبط. (نبع) النون والباء والعين كلمتان: إحداهُما نُبوع الماء، والموضع الذي يَنْبُع([14]) منه يَنْبُوع. والنَّوابع من البعير: المواضع التي يَسيل منها عرقُه. ومنابع الماء: مَخَارِجُه من الأرض. والأخرى النَّبْع: شَجَر. (نبغ) النون والباء والغين كلمةٌ تدلُّ على بُروزٍ وظُهُور. ونَبغَ الشيءُ ظَهَرَ. والنَّبْغ([15]): ما تطايَرَ من الدَّقيق إذا طُحِن أو نُخل. ونَبَغ الرَّجُل([16])، إذا لم يكنْ في إرث الشِّعر([17]) ثم قال وأجاد. وكذلك سمِّي النابغةُ الشَّاعر. قال([18]): وحَلّت في بني قيس بن جَسْرٍ *** وقد نبغَتْ لنا منهمْ شؤونُ (نبق) النون والباء والقاف كلمةٌ تدلُّ على تسويةٍ وتهذيب. والنخل إذا كان غِرَاسُه على استواءٍ منبَّق([19]). وقد نَبَّقه صاحبُه. وكذلك كلُّ شيءٍ مستوٍ مهذَّب. قال: وحدِّثْ بأنْ زالت بلَيلٍ حُمولُهمْ *** كنخلٍ من الأعراض غير منبَّقِ([20])ولعل النَّبق([21])، وهو حَمْلُ السِّدْر من هذا. ويقال -وهو شاذٌّ عن هذا: أنبَقَ الرّجُلُ، إذا حَصَمَ([22]) بها غيرَ شديدةٍ. (نبك) النون والباء والكاف كلمةٌ تدلُّ على ارتفاعٍ وهبوطٍ في الأرض. يقال نَبَكَةٌ، والجمع نِبَاكٌ. (نبل) النون والباء واللام أصلٌ صحيح يدلُّ على فَضْل وكِبَر، ثم يستعار منه الحِذْق في العمل، فيقال للفَضْل في الإنسان نُبْل. والنَّبَل: عِظام المَدَر([23]) والحِجارة. ويقال: نَبَلٌ ونُبَلٌ. وفي الحديث: "أعِدُّوا النَّبَل". ويقولون: إنَّ النَّبَل هاهنا الصِّغار، وإنَّها من الأضداد، ونبِّلْني أحجاراً للاستنجاء: أعْطِنِيها. ونبِّلْنِي عَرْقاً: أعطِنِيه. وحُجَّة أنَّها الصِّغار قول القائل([24]): أفَرْحُ أن أُرزَأَ الكِرامَ وأن *** أُورَثَ ذَوداً شَصَائصا نَبَلا وإذا كانت من الأضداد كان الوجه الأقلُّ خارجاً عن القياس. والمعنى في الحِذْق قولُهم إنَّ النّابِل: الحاذقُ بالأمر، والفِعل النَّبَالة. وفلان أنْبَلُ النَّاسِ بالإبل، أي أعلمهم بما يُصلحها. قال: تَدَلَّى عليها بالحِبالِ مُوَثِقَّاً *** شديدَُ الوَصاةِ نابلٌ وابنُ نابلِ([25])وفي الباب قياسٌ آخر يدلُّ على رَمْيِ الشّيءِ ونَبْذِه وخِفّةِ أمره. منه النَّبْل: السِّهام العربية. والنَّابل: صاحب النَّبْل*، والنَّبَّال: الذي يعملُه. ونبلْتُهُ: رمَيْتُه بالنَّبْل. ومن هذا القياس: تَنَبَّل البعيرُ: مات: والنَّبِيلة: الجِيفة، وسمِّيت بها لأنَّها ترمَى. ومن القياس الذي يقارب هذا: نَبَلَ الإبلَ يَنْبُلُها: ساقَها سوقاً شديداً. قال: * لا تأويَا للعِيسِ وانبُلاها([26]) * (نبه) النون والباء والهاء أصلٌ صحيح يدلُّ على ارتفاع وسمُوّ. ومنه النُّبْه والانتباه، وهو اليَقَظة والارتفاع من النَّوم. ونَبَّهْتَه وأنْبهته. ومنه رجلٌ نَبِيه، أي شَرِيف. وقولهم: إنَّ النَّبَه من الأضداد، يقال للضَّائع نَبَهٌ وللموجود نَبَه، فهو عندنا صحيحٌ؛ لأنَّه إذا ضاع انتُبِه له وإذا وُجِد انتُبِه له([27]). قال أهلُ اللُّغة: النَّبَه: الضَّالَّة تُوجَد عن غفلة. تقول: وجدتُ هذا الشَّيءَ نَبَهاً وأضلَلْتُه نَبَها، إذا([28]) لم يعلم متى ضلّ. والقياس في الباب ما ذكرناه. قال: كأنَّه دُمْلُجٌ من فِضَّةٍ نَبَه *** في مَلْعَبٍ من عَذَارَى الحيِّ مفصومُ([29])(نبو) النون والباء والحرف المعتلّ أصلٌ صحيح يدلُّ على ارتفاعٍ في الشيء عن غَيره أو تَنحٍّ عنه. [نبا بصرُه عن الشيء([30])] ينبو. ونبا السيف عن الضّريبة: تجافَى ولم يَمضِ فيها. ونبا به مَنزِلُه: لم يوافِقْه، وكذا فِراشه. ويقال نَبَا جنْبُه عن الفِراش. قال:إنَّ جَنْبِي عن الفِراشِ لنَابِ *** كتَجافِي الأسَرِّ فوقَ الظِّرابِ([31])ويقال إنّ النبيّ صلى الله عليه وآله وسلم اسمُه من النَّبْوة، وهو الارتفاع، كأنَّه مفضّل على سائر الناس برَفْع منزلته. ويقولون النَّبيّ: الطريق. قال: لأصْبَحَ رتماً دُقاقَ الحَصَى *** مكانَ النَّبِيِّ من الكاثِبِ([32])(نبأ) النون والباء والهمزة قياسه الإتيانُ من مكانٍ إلى مكان. يقال للذي يَنْبأ من أرض إلى أرضٍ نابئ. وسيلٌ نابئ: أتَى من بلدٍ إلى بلد ورجل نابئ مثله. قال: ولكن قَذَاها كلُّ أشعَثَ نابئٍ *** أتَتْنا به الأقدار من حيث لا ندرِي([33])ومن هذا القياس النَّبَأ: الخبر، لأنَّه يأتي من مكانٍ إلى مكان. والمُنبئ: المُخْبِر. وأنبأته ونَبّأته. ورَمَى الرّامي فأنبَأَ، إذا لم يَشْرِمْ([34])، كأنَّ سَهَمه عَدَل عن الخَدْشِ وسَقَط مكاناً آخَرَ. والنَّبْأة: الصَّوت. وهذا هو القياس، لأنَّ الصوتَ يجيءُ من مكانٍ إلى مكان. قال ذو الرمة: وقد توحَّس رِكزاً مُقْفِرٌ نَدُسٌ *** بنبْأةِ الصوتِ ما في سمعِهِ كذبُ([35])ومن هَمَز النبيَّ فلأنه أنبأ عن الله تعالى. والله أعلم بالصواب. --------------ـــ ([1]) التكملة في المجمل. ([2]) التكملة من المجمل. وفي اللسان: "الشديد الصوت". ([3]) اللسان (قصر، شنج، نبح، شعب) والحيوان (1: 349/ 5: 214). وقد سبق في (شعب). ([4]) نفخ، بكسر الفاء، بمعنى انتفخ، وفي المجمل واللسان: "نفط". ([5]) في الأصل: "بمثلي"، صوابه في المجمل واللسان. ([6]) هو ساعدة بن جؤية الهذلي. ديوان الهذليين (1: 202) واللسان (نبخ، رزم). والحادر، كذا وردت هنا بالحاء المهملة كما في اللسان. وفي المجمل والديوان: "الخادر" بالخاء المعجمة، وقد سبق بهذه الرواية في (رزم) ولكل وجه. فالخادر: الغليظ، أراد به الفيل. والحادر: الأسد في خدره، أي عرينه. ([7]) في المجمل: "فصيح بليغ". ([8]) الرجز في اللسان (ذرب، نبر، بدن) مع نسبته إلى شبيب بن البرصاء. وأنشده في (وقر) بدون نسبة وكذا في إصلاح المنطق 18. ([9]) في الأصل: "نيشة"، تحريف. ([10]) القطاع: جمع قطع بالكسر، وهو القطعة. ([11]) في الأصل: "من"، صوابه في المجمل على أنه يقال أنبض القوس، وأنبض بالوتر. ([12]) في القاموس "نبض" بالفتح والتحريك، وككتف وهذا الوصف مما فات صاحب اللسان. ([13]) للمسيب بن علس في المفضليات (1: 60). ([14]) يقال بتثليث الباء. ([15]) ورد في القاموس، ولم يرد في اللسان. ([16])مضارعه مثلث الباء. ([17]) وكذا في المجمل. وفي اللسان: "إذا لم يكن في إرثه الشعر". ([18]) أي النابغة، انظر المزهر (2: 346) واللسان (نبغ)، وصواب ما في اللسان: "سمي به زياد بن معاوية لقوله". وفي الأصل هنا: "النابغة قال الشاعر". ([19]) يقال بفتح المشددة وكسرها. ([20]) لامرئ القيس في ديوانه برواية الطوسي (مخطوطة دار الكتب) واللسان (نبق). ([21]) بفتح النون وكسرها، وككتف، وبالتحريك، أربع لغات. ([22]) حصم، أي ضرط. وفي الأصل: "خصم"، صوابه في المجمل. ([23]) في الأصل: "المطر"، صوابه في المجمل واللسان. ([24]) هو حضرمي بن عامر. البيان (3: 315) وأمالي القالي (1: 67) واللسان (جزأ، شصص، نبل). وانظر الأضداد لابن الأنباري 78. ([25]) لأبي ذؤيب في ديوان الهذليين (1: 142) واللسان (نبل). وضبطت في اللسان بفتح ثاء "موثقاً"، وفي الديوان بكسرها، وفي شرح الديوان: "موثق: قد أوثق حبله بأعلى شيء مرتفع" و "شديد" في الديوان بالنصب، وفي اللسان مرة بالنصب وأخرى بالرفع. ([26]) لزفر بن الخيار المحاربي في اللسان (نبل). ([27]) في الأصل: "انتبه له وإذا وجد انبة له". ([28]) كذا على الصواب في المجمل. وفي الأصل: "أي". ([29]) لذي الرمة في ديوانه 572 واللسان (نبه، فصم). وقد سبق في (فصم). ([30]) التكملة من المجمل. ([31]) لمعد يكرب المعروف بغلفاء. اللسان (سرر، ظرب). ([32]) لأوس بن حجر في ديوانه 3 واللسان (رتم، نبا، كثب). وسبق في (كثب). ([33]) للأخطل في اللسان (قذا، نبأ)، وروايته في الموضع الأول: "ولكن قذاها زائر لا نحبه". ([34]) في المجمل: "إذا لم يخدش". وفي اللسان: "أي لم يشرم ولم يخدش". ([35]) ديوان ذي الرمة 21 واللسان (نبأ).

ـ

المفردات في غريب القرآن

الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ١٬٠٣٤
- النبذ: إلقاء الشيء وطرحه لقلة الاعتداد به، ولذلك يقال: نبذته نبذ النعل الخلق، قال تعالى: ﴿لينبذن في الحطمة﴾ [الهمزة/4]، ﴿فنبذوه وراء ظهورهم﴾ [آل عمران/187] لقلة اعتدادهم به، وقال: ﴿نبذه فريق منهم﴾ [البقرة/100] أي: طرحوه لقلة اعتدادهم به، وقال: ﴿فأخذناه وجنوده فنبذناهم في اليم﴾ [القصص/40]، ﴿فنبذناه بالعراء﴾ [الصافات/145]، ﴿لنبذ بالعراء﴾ [القلم/ 49]، وقوله: ﴿فانبذ إليهم على سواء﴾ [الأنفال/58]
اقرأ المدخل كاملًا

أساس البلاغة

الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ١٬٣٥٣
ن ب ذ نبذ الشيء من يده‏:‏ طرحه ورمى به‏.‏ وصبيٌّ منبوذٌ والتقط فلان منبوذاً ونبيذةً ونبائذ‏.‏ ونبّذه‏:‏ أكثر نبذه‏.‏ قال‏:‏ هلا غضبت لرحل جا - رك إذ تنبّذه حضاجر ‏"‏ ونهي عن المنابذة في البيع ‏"‏ وهي أن تقول‏:‏ انبذ إليّ المتاع أو أنبذه إليك ليجب البيع ويقال‏:‏ له بيع الإلقاء‏.‏ وجلس على المنبذة وهي الوسادة تنبذ للإنسان‏:‏ تطرح له وطرحوا لهم المنابذ وتقول‏:‏ تعمّموا بالمشاوذ وجلسوا على
اقرأ المدخل كاملًا

لسان العرب

ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٥٬٢٤٢
النَّبْذُ: طرحك الشيء من يدك أَمامك أَو وراءك. نَبَذْتُ الشيء أَنْبِذُه نَبْذاً إِذا أَلقيته من يدك، ونَبَّذته، شدد للكثرة. ونبذت الشيء أَيضاً إِذا رميته وأَبعدته؛ ومنه الحديث: فنبذ خاتمه، فنبذ الناس خواتيمهم أَي أَلقاها من يده. وكلُّ طرحٍ: نَبْذٌ؛ نَبَذه يَنْبِذُه نَبْذاً.والنبيذ: معروف، واحد الأَنبذة. والنبيذ: الشيء والمنبوذ: والنبيذ: ما نُبِذَ من عصير ونحوه. وقد نبذ النبيذ وأَنبذه وانتبَذه
اقرأ المدخل كاملًا

القاموس المحيط

الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٣٧٤
* ن ب ذ * * نَبَذَهُ * ألقاه وبابه ضرب ونبَّذه شُدد للكثرة وجلس * نُبْذَةً * و * نَبْذَةً * بضم النون وفتحها أي ناحية و * انْتَبَذَ * ذهب ناحية وذهب ماله وبقي * نَبْذٌ * منه بفتح النون وبأرض كذا نَبْذٌ من ماء ومن كلإ وفي رأسه نبْذٌ من شيب وأصاب الأَرض نبْذٌ من مطر أي شيء يسير و * النَّبِيذُ * واحد * الأَنْبِذَةُ * و * نَبَذَ تَنْبِيذا * اتخذه وبابه ضرب والعامة تقول أَنبذه
اقرأ المدخل كاملًا

تاج العروس

الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٦٬٠٣٥
النبذ: طرحك الشيء من يدك أمامك أو وراءك، أو عام، يقال: نبذ الشيء، إذا رماه وأبعده، ومنه الحديث فنبذ خاتمه أي ألقاه من يده، وكل طرح نبذ. ونبذ الكتاب وراء ظهره: ألقاه. وفي التنزيل فنبذوه وراء ظهورهم وكذلك نبذ إليه القول. وفي مفردات الراغب: أصل النبذ طرح ما لا يعتد به، وغالب النبذ الذي في القرآن على هذا الوجه. والفعل كضرب، نبذه ينبذه نبذا. النبذ: ضربان العرق لغة في النبض، كالنبذان، محركة، وهذا
اقرأ المدخل كاملًا

معجم لين

إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١١٬٦٥٠
نَبَذَهُ 1 نَبَذَهُ ذ , aor. نَبِذَ , inf. n. نَبْذٌ, (S, L, Msb, K,) He cast, threw, or flung, it away, as a thing esteemed of no account or importance: this is the original signification; and in this sense it is mostly used in the Kur-án: (Er-Rághib:) he cast, threw, or flung, it (S, A, L, Msb. K) from his hand, (S, L,) before him or behind him: (L, K:) and he cast, threw, or flung, it far
اقرأ المدخل كاملًا

قاموس سالمون

هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٤٧٤
نَبَذَ نَبَذَ I ( n. ac. نَبْذ 1 ), a. Threw, flung; abandoned; rejected; disregarded. b. [ Ila ], Threw to. c. [ Bi ], Brought forth. d. [ acc. & La ], Left, gave up to. e. ( n. ac. نَبْذ 1 , نَبَذَاْن 36 ), Beat, throbbed, pulsed. f. Brewed. نَبَّذَ نَبَّذَ II , a. see I (a) , ( f ). نَاْبَذَ نَاْبَذَ III , a. Threw, flung to; ratified, settled a bargain. b. Withdrew,
اقرأ المدخل كاملًا

كتاب الله

مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٢٠٬٥٥٥
نبذ نَبَذَ - يَنْبِذُ، نُبِذَ يُنْبَذُ - انْتَبَذَ - يَنْتَبِذُ نَبَذَ - يَنْبِذُ + كائن + شيئاً + وراء شيء، أو بالعراء: يدفعه ً بقوة مبعداً إياه إلى مكان جانبي مهمل وغير مطروق: يتخلص منه برميه وإلقائه بعيداً نَبَذَ - يَنْبِذُ + كائن + إلى كائن: التقدير: نَبَذَ - يَنْبِذُ + كائن + إلى كائن + شيئاً أو عهداً: يلقيه إليه ويطرحه في وجهه أو نحوه
اقرأ المدخل كاملًا

الصيغ(١١)

الجذور المجاورةالمجاورة: ٤٩ (الإجمالي: ٧٦)

الترتيب: مدى قوة اجتماع الجذرين في الآية نفسها مقارنةً بالمصادفة (نسبة الأرجحية لدنينغ). يُذكر عدد الآيات المشتركة في كل سطر. الأدوات مخفية افتراضيًا.
  1. عري

    الآيات المشتركة: ٢ · Alanda

  2. يمم

    الآيات المشتركة: ٢ · Büyük akarsu

  3. جند

    الآيات المشتركة: ٢ · Ordu demektir

  4. وري

    الآيات المشتركة: ٢ · Arka

  5. سقم

    الآيات المشتركة: ١ · Sekm: Kusmuk, mide bulantısı, hastalıktır

  6. مكن

    الآيات المشتركة: ٢ · Kevn tepe demektir

  7. ظهر

    الآيات المشتركة: ٢ · Arka demektir

  8. سول

    الآيات المشتركة: ١ · Sevil: “Seyl”den türemiştir

  9. فرق

    الآيات المشتركة: ٢ · Fırka Kayalıktan kopan parça demektir

  10. ذمم

    الآيات المشتركة: ١ · Semm (Sin) ısırgan otuna benzeyen zehirli bitki demektir

  11. قصو

    الآيات المشتركة: ١ · Daha uzak

  12. حطم

    الآيات المشتركة: ١ · Hutame : Kuru ot demektir

الآيات التي ورد فيها(١٢)

  1. فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظَّالِمِينَ

    Hemen onları fırlattık

  2. فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ

    Hemen onları fırlattık

تحليل الجذر

تعريف الجذر والخلاصة

AlanDeğer
Kökنبذ
YapıÜçlü
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerطرح, رمى, قذف, ألقى
Zıt Kökأخذ
Çekirdek Özet 1Elde, bünyede veya koruma altında tutulan bir nesneyi itibar etmeyerek öne, arkaya veya bir kenara fırlatıp atmak
Çekirdek Özet 2İlahi vahyi, ahdi ve emaneti değersiz görerek arkaya atmak; ceza veya arınma amacıyla değersizleşen unsuru deniz, çöl veya ateşe savurmak; uzlete çekilmek
Çekirdek Özet 3Ahit ve sözleşmelerin bağlayıcılığını tek taraflı feshedip dışlama; değer hiyerarşisinde sıfırlanan varlığın sistemin dış çeperine fırlatılması
Kritik Hata RiskiKökün salt fiziksel bir fırlatmadan ibaret görülmesi, eylemin özündeki «değer vermeme, itibar etmeme ve bağ koparma» kastının göz ardı edilmesi

التحليل الثنائي

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
نبİçten dışa doğru kabarma, fışkırma, belirme ve bulunduğu kabı/ortamı aşarak ortaya çıkma hareketi. Bu çekirdek نبأ kökünde gizli bilginin açığa çıkması, نبت kökünde tohumun toprağı delip fışkırması, نبز kökünde gizli vasfın lakapla dışa vurulması, نبط ve نبع köklerinde suyun kaynaktan taşkınla fışkırması anlamlarında somutlaşır.ذUç harfi olan ذ sesinin getirdiği ayrılma, kopuş ve sınırın ötesine yöneliş boyutuyla çekirdekteki taşkın hareket, eldeki veya bünyedeki nesnenin tamamen terk edilerek uzağa, kenara veya arkaya savrulup bırakılması yönünde daralmıştır.

التحليل التصويري للحروف

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
نfiliz, yılan, balık; süreklilik, çoğalma, canlılıkElde tutulan, hareket halindeki veya bünyede yer kaplayan canlı/faal bağ
بev, çadır; iç, barınma, içinde olmaKorunaklı mekan, kabın içi, avucun içi veya himaye alanı
ذkapı (د ikizi); geçiş, hareket, sınırın ötesine geçme (türetme)Eşiğin dışına çıkış, ayrılma, sınırın dışına yönelerek irtibatı kesme
نبذKorunaklı iç alandan eşiğin ötesine doğru koparıp fırlatma hareketiElde, kapta veya sözleşme dairesinde (ev/iç alan) tutulan bir varlığın, sınır dışına itilerek terk edilmesi eylemidir.

الاستعمال التاريخي والمبكر

AlanVeri
İlk fiziksel anlamBir şeyi elden çıkarıp öne veya arkaya fırlatmak; değersiz görülen eski nalı, çekirdeği yahut çocuğu sokağa/kenara bırakmak; hurma veya üzümü su dolu kabın içine atıp bırakmak (nebîz)
Cahiliye şiiri kullanımıAsâs el-Belâga'da şahit getirilen eski beyitte kök, sırtlanların yükü fırlatıp dağıtması anlamında geçer: هلا غضبت لرحل جارك إذ تنبذه حضاجر
Erken Arapça kullanımKlasik hadis rivayetinde Hz. Peygamber’in altın yüzüğünü parmağından çıkarıp atması ve sahâbenin de yüzüklerini çıkarması anlatılırken elden çıkarıp atma anlamında kullanılmıştır: فنبذ خاتمه فنبذ الناس خواتيمهم

المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Asās al-Balāgha.

الطبقة الاشتقاقية السامية

Arapça نبذ kökü, Batı ve Güney Sami dillerinde elden çıkarma, uzağa bırakma ve fırlatma eylemleriyle morfolojik ve semantik temas halindedir. İbranice ve Aramice/Süryanice katmanlarında doğrudan n-b-d şeklinde tam ses denkliği olan bir fırlatma kökü zayıf veya sınırlı kalsa da, kökün ikili çekirdeği olan *nb- kökü (fışkırma, dışarı doğru taşma, filizlenme) Kuzeybatı Sami dillerinde (İbranice nabaʿ נָבַע "fışkırmak, taşmak", Süryanice nbaʿ "kaynamak") ortaktır. Arapçada üçüncü kök harfi olan /dh/ (ذ) peltek sesinin katılımıyla kök, içten dışa doğru olan bu doğal kabarma hareketini iradi bir eylemle «bir nesneyi elden çıkarıp fırlatma, değersiz sayıp kenara atma» semantiğine kaydırmıştır. Çöl ve kabile hayatında nesnelerin veya çocukların bakımsızlık yahut meşruiyet sorunu sebebiyle bir kenara bırakılması (el-veledu’l-menbûz) ve su içine kuru meyve atılarak fermente içecek elde edilmesi (nebîz) pratikleri, kökün ilksel somut ufkunu oluşturur.

درجة الثقة Güçlü

المصدر Gesenius’ Hebrew and Chaldee Lexicon, Payne Smith Syriac Dictionary, Maqāyīs al-Lugha.

التحليل الاشتقاقي

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönنبذ / نب çekirdeğinden türemeBir şeyi itibar etmeyerek elden çıkarmak, savurmak, kenara bırakmakKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİkili *nb- köküyle ortaklıkDışa taşma, kabarma ve püskürme eylemlerinden ayrışarak nesneyi dışarı savurma fiiline evrilmiştir.Güçlü
Daha geniş dilsel ilişkiVeri bulunamadıAfro-Asyatik çerçevenin ötesinde kanıtlanmış düzenli bir izomorfik köken tespit edilmemiştir.Veri bulunamadı

المصدر Brown-Driver-Briggs, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques, Maqāyīs al-Lugha.

الجذور الشقيقة (التقاليب)

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
نبذAnlamlıFırlatmak, elden çıkarıp atmakDeğersiz görerek veya ahdi bozarak kenara savurmakHedef kök; Kur'an'da geçer
نذبAnlamı bulunmayanVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde bu diziliş mühmel kabul edilmiştir.Kur'an'da geçmez
بنذAnlamı bulunmayanVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde bu diziliş mühmel kabul edilmiştir.Kur'an'da geçmez
بذنAnlamlıKısa, şişman ve etli olmakBedenin et toplayıp kalınlaşması, zırhın bedene oturmasıKur'an'da geçmez
ذنبAnlamlıKuyruk, takip etmek, suç/günahBir şeyin peşine takılan son kısım; sorumluluk doğuran suçKur'an'da geçer
ذبنAnlamlıİtmek, defetmek, uzaklaştırmakذود ve دفع gibi sürüp uzaklaştırma hareketiKur'an'da geçmez

الجذور المجاورة والجذر المضاد

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
نبذMerkezElden çıkarma ve fırlatmaBir şeyi değersiz bularak veya irtibatı keserek kenara, arkaya fırlatmakİtibar etmeme, ahdi bozma ve kenara itme kastı esastır.
طرحKomşuYere veya uzağa atmaBir nesneyi bulunduğu yerden alıp başka bir yere bırakmak/atmakنبذ kökündeki değersizleştirme ve hakir görme vurgusu طرح kökünde her zaman bulunmaz.
رمىKomşuHedefe doğru fırlatmaBir nesneyi belirli bir menzile veya hedefe isabet ettirmek üzere fırlatmakرمى kökünde hedef ve atış gayesi öne çıkar; نبذ kökünde ise elden çıkarıp savurma ve terk etme esastır.
قذفKomşuŞiddetle savurmaNesneyi büyük bir güç ve süratle uzağa fırlatmakقذف fiziki güç ve çarpma şiddetini vurgularken, نبذ bağın kopuşunu ve ilgisizliği vurgular.
ألقىKomşuBırakma, koyma, iletmeBir şeyi elden veya yüksekten aşağıya doğru salıvermekألقى kökünde bazen değer vererek tevdi etme anlamı varken, نبذ mutlaka dışlamayı içerir.
أخذZıtTutma, alma, sarılmaBir şeyi sahiplenmek, benimsemek, sımsıkı kavramak ve taşımakFırlatıp terk etmenin tam zıddı olarak benimseyip himaye altına almaktır.

مقابلات المعنى في لغات أخرى

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaنبذElden çıkarıp değersiz bularak fırlatmakVahyi, ahdi arkaya atmak; kişiyi veya nesneyi ıssız alana savurmakKesin
Latinceabicere, reicereBir kenara fırlatmak, reddetmekabicere elden çıkarmayı, reicere ise değersiz bularak geri çevirmeyi tam karşılar; ancak uzlete çekilme anlamını içermez.Güçlü
İngilizcecast away, discard, repudiateFırlatıp atmak, ıskartaya çıkarmak, feshetmekdiscard nesneyi değersiz sayıp atmayı, repudiate ise ahdi tek taraflı bozup atmayı karşılar.Kesin
Almancaverwerfen, wegwerfen, aufkündigenKenara atmak, değersiz bularak ıskartaya çıkarmak, feshetmekwegwerfen fiziksel atmayı, aufkündigen sözleşmeden çekilip bağı fırlatmayı ifade eder.Güçlü
Fransızcarejeter, délaisser, répudierReddedip fırlatmak, terk etmek, feshetmekrejeter kökün dışlayıcı fırlatma hareketini, répudier ise bağları koparıp arkaya atmayı karşılar.Güçlü

المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Lane's Arabic-English Lexicon.

الوجوه والنظائر

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
فَنَبَذْنَاهُمْ / لَنُبِذَHelak ve ceza olarak fırlatıp atılmakFiravun ve ordusunun denize atılması (Kasas 28:40, Zâriyât 51:40); Yûnus peygamberin balığın karnından çıplak sahile bırakılması (Sâffât 37:145, Kalem 68:49)
فَنَبَذُوهُ / نَبَذَهُAhdi ve vahyi değersiz görerek arkaya atmakKendilerine kitap verilenlerin emaneti ve ahitlerini arkalarına atıp çiğnemeleri bağlamı (Bakara 2:100, Bakara 2:101, Âl-i İmrân 3:187)
فَانْبِذْHıyanet endişesiyle antlaşmayı taraflara fırlatıp feshetmekDüşmanın ahdi bozmasından korkulduğunda meşru müdafaa gereği antlaşmanın eşitlik üzere bozulup atılması (Enfâl 8:58)
انْتَبَذَتْ / فَانْتَبَذَتْToplumdan uzaklaşıp bir kenara çekilmek, inzivaya girmekHz. Meryem'in ailesinden ve kavminden ayrılarak doğu tarafında veya uzak bir mekanda uzlete çekilmesi (Meryem 19:16, Meryem 19:22)
لَيُنْبَذَنَّKıyamette cehennem azabına hakir görülerek savrulmakMal toplayıp onu ebedi kılıcı sanan kibirli insanın Hüteme ateşine bir çöp gibi fırlatılması (Hümeze 104:4)
فَنَبَذْتُهَاBüyü veya fitne maksadıyla bir izi alıp fırlatmakSâmirî'nin elçinin izinden bir avuç toprak alıp buzağı heykeline atması bağlamı (Tâhâ 20:96)

سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamAhit, mekr ve cezaİnsanın fıtrat ve peygamber ahdini arkaya atması ile Allah'ın zalimleri azaba (denize veya ateşe) fırlatması arasındaki adalet ilişkisiKök, ilahi cezanın zalimi bir meta gibi değersizleştirerek sistem dışına itmesi şeklinde yoğunlaşır.
FıkıhMünâbeze satışı, ahdin feshi ve laqît (buluntu çocuk)Alışverişte belirsizliğe yol açan malı fırlatma akdinin yasaklanması; düşmanla yapılan barışın eşitlik üzere bozulması (nebz); terk edilmiş çocuğun (menbûz) hukukuHukuki bağların keyfi değil aleniyetle feshedilmesi ve sahipsiz bırakılanın himayesi ekseninde terimleşir.
Tefsirوراء ظهورهم ifadesi ve Hz. Meryem'in uzletiVahyin arkaya atılmasının istiare yoluyla mutlak umursamazlığı anlatması; Hz. Meryem'in intibâzının bir kaçış değil ibadet amaçlı inziva oluşuTefsirde kök, bilerek gözden çıkarma, hafife alma ve kasti irtibat koparma semantiği kazanır.
HadisNebîz içeceği ve yüzük atma rivayetleriHurma ve üzümün suda bekletilerek yapılan içeceğin mayalanıp sarhoşluk vermeden önceki helallik sınırı; Hz. Peygamber'in yasaklanan eşyayı elden fırlatıp atmasıNesnenin sıvıya bırakılması veya elden büsbütün çıkarılıp terk edilmesi eylemidir.

تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniVahiy ve teklif ilişkisiAhdi terk ve vurdumduymazlıkİnsanın ilahi emaneti değersiz bularak gündeminden düşürmesiHakikati arkaya atmak, kulun manevi sistemden dışlanmasına ve nihayetinde ateşe savrulmasına sebep olur.Kesin
İlmiBilgi hiyerarşisi ve epistemolojiKanıtlanmış bilgiyi ıskartaya çıkarmaDoğrulanmış veriyi ideolojik veya sübjektif sebeplerle reddetmeHakikatin bilindiği halde pratikte yok sayılması, cehalet değil kasti bir epistemolojik tasfiyedir.Güçlü
SiyasiUluslararası hukuk ve ahitlerAntlaşmanın tek taraflı veya meşru feshiGüvenliği tehdit eden hıyanet karşısında diplomatik bağı açıkça koparmaKur'an hıyanet sezildiğinde gizlice saldırmayı değil, antlaşmayı muhatabın yüzüne fırlatarak açık feshi emreder.Kesin
İktisadiTicaret ahlakı ve sözleşmeBelirsizliği ve aldanmayı tasfiyeSpekülatif ve denetimsiz mübadelenin (münâbeze) yasaklanmasıAlışverişin görme ve rıza yerine bir eşyayı rastgele fırlatmaya bağlanması piyasa adaletini bozar.Güçlü

التماثل في العلوم العددية والإنسانية

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerMerkezkaç kuvveti ve sistem dışına fırlatma (ejection)Kararsız veya yabancılaşmış bir parçacığın, sistemin merkezcil çekim alanından koparak dış uzaya veya çeper dışına savrulması süreciGüçlü
Beşeri bilimlerSosyal dışlanma ve aforoz (ostrasizm / alienation)Bir bireyin veya zümrenin, ortak normları çiğnemesi veya değersiz görülmesi sebebiyle toplumsal sözleşme dairesinden çıkarılıp marjinalleştirilmesiGüçlü

التضييق الخاطئ وخطر الخطأ

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü yalnızca sıradan bir taş veya çöp atma gibi nötr bir fiziksel eylem saymak yahut fıkıhtaki "nebîz" kelimesine takılarak mayalanmayı kökün ana manası zannetmek
Kur'an içi daha geniş anlamKur'an'da kök, ontolojik ve ahlaki bir değer kaybını ifade eder; fırlatılan şey ya değersiz görüldüğü için arkaya atılmıştır ya da Allah tarafından bir ceza olarak değersizleştirilip helak dairesine sürülmüştür.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataEnfâl 8:58 ayetindeki "ahdi fırlatma" buyruğunun kalleşçe bir saldırı izni sanılması; oysa ayetin "eşitlik üzere, açıkça bildirerek" sözleşmeyi geçersiz kılma şartı koştuğunun gözden kaçırılması

خلاصة موجَّهة لفهم القرآن

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın insan-vahiy ve insan-dünya ilişkisinde «değer verme ve sahiplenme» ile «arkaya atıp vurdumduymazlaşma» arasındaki ahlaki uçurumu bu kökle inşa etmesi bakımından temeldir.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Ehl-i Kitab'ın ilahi fermanı unutup terk etmesini anlatan ayetlerde (Bakara 2:101), Firavun ve ordusunun helak sahnelerinde (Kasas 28:40) ve savaş hukuku ilkelerinde (Enfâl 8:58) belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Dini yükümlülüklerin ihmal edilmesini basit bir unutkanlık gibi görme yanılgısını düzeltir; vahye sırt çevirmenin bilinçli bir "savurup atma" cürmü olduğunu gösterir.

التركيب النهائي والنموذج الرياضي

  • Somut anlamBir nesneyi elde veya koruma altında tutmaktan vazgeçerek itibar etmeksizin öne, arkaya veya boşluğa fırlatıp atmak.
  • Soyut anlamİlahi veya insani bir ahdi, bilgiyi veya bağı değersiz sayarak yürürlükten kaldırmak, terk etmek ve o bağın gerektirdiği sorumluluk dairesinden bilinçli olarak kopmak.
  • Sistematik karşılıkSistemin iç tutarlılığını veya ahlaki dengesini bozan ya da sisteme yabancılaşan bir unsurun sınır dışına sürülmesi; hakikatin arkaya atılmasına karşılık ilahi adaletin suçluyu ateşe veya helake savurması.
  • LaTeX modeliS0={x∈C∣v(x)≥θ}→Δv(x)<0S1={C∖{x}}∪{x∈U∣d(x,C)>r}
  • LaTeX açıklaması

Modelde C meşru himaye dairesini, sözleşme alanını veya sistemi; x sisteme dahil olan nesneyi, ahdi veya bireyi temsil eder. Başlangıç durumu olan S0 evresinde x unsuru, değeri v(x) belirlenmiş bir kabul eşiğinin θ üzerinde olduğu için sistemin içindedir. Zamanla veya eylemle değerdeki değişim negatifleştiğinde (Δv(x)<0, yani nesne değersizleştirildiğinde veya hıyanet zuhur ettiğinde), sistem S1 durumuna geçer. Bu yeni durumda x unsuru C koruma alanından tamamen çıkarılır (C∖{x}) ve sistemin dışındaki belirsiz/ıssız alana U fırlatılır; böylece sistem ile nesne arasındaki mesafe d(x,C) kritik sınırın r ötesine geçmiş olur. Bu denklem, vahyin arkaya atılmasını, antlaşmanın feshedilerek düşmana iade edilmesini ve Firavun ile ordusunun denize savrulmasını ortak bir topolojik dışlama hareketi olarak modeller.

النسخة النصية (لأدوات الذكاء الاصطناعي)فهرس الجذور حسب الحروف: ن