دين

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: د-ي-ن29 sîga, 172 mücavir kök, 104 ayet, 45 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.قتلكرهدِينِبِالدِّينِدَيْنٍدينخلصالْمَدَائِنِحنفالْمَدِينَةِدِينِكُمْنهيألهغرر

KökSîga 29Ayet 104Sure 45Mücavir 172

▶ Ağı aç (3B)

الْمَدِينَةِ

SÎGA
  • 13 geçiş
  • 13 ayet
  • kalıp الْمَفْعِلَةِ
  • anlam Şehir

Notlarım

Geçtiği ayetler(13)

  1. قَالَ فِرْعَوْنُ آمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّ هَذَا لَمَكْرٌ مَكَرْتُمُوهُ فِي الْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْهَا أَهْلَهَا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ

    ŞehirFiravun dedi ki: Ben size izin vermeden mi ona inandınız? Doğrusu bu; halkı şehirden çıkarmanız için düşündüğünüz bir hiledir. Fakat yakında bilirsiniz siz.

  2. وَمِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِنَ الْأَعْرَابِ مُنَافِقُونَ وَمِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَى النِّفَاقِ لَا تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُمْ …

    ŞehirÇevrenizdeki Bedevilerden münafıklar vardır. Medine halkından da. Ki onlar nifak üzerinde diretirler. Siz bilmezsiniz onları, Biz biliriz. Onlara iki kere azab edeceğiz. Sonra da onlar; daha büyük bir azaba döndürüleceklerdir.

  3. مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِنَ الْأَعْرَابِ أَنْ يَتَخَلَّفُوا عَنْ رَسُولِ …

    ŞehirGerek Medine’liler için, gerekse onların çevresinde bulunan Bedeviler için; Allah’ın peygamberinden geri kalmak, kendilerini ona tercih etmek yaraşmaz. Çünkü Allah yolunda susuzluk, yorgunluk, açlık, kafirleri kızdıracak bir yere ayak basmak ve düşmana karşı başarı kazanmak karşılığında; onlara mutlaka bir salih amel yazılır. Muhakkak ki Allah, ihsan edenlerin mükafatını zayi etmez.

  4. وَقَالَ نِسْوَةٌ فِي الْمَدِينَةِ امْرَأَةُ الْعَزِيزِ تُرَاوِدُ فَتَاهَا عَنْ نَفْسِهِ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا إِنَّا لَنَرَاهَا فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ

    ŞehirŞehirde bir takım kadınlar dediler ki: Aziz’in karısı delikanlısını kendine ram etmek istiyormuş, sevgisi bağrını yakmış. Görüyoruz ki; o, apaçık bir sapıklıktadır.

  5. وَجَاءَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ

    ŞehirŞehir halkı sevinerek geldiler.

  6. … أَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْ فَابْعَثُوا أَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هَذِهِ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلْيَنْظُرْ أَيُّهَا أَزْكَى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ …

    ŞehirBöylece, birbirine sorsunlar diye onları uyandırdık. İçlerinden biri; ne kadar kaldınız? dedi. Bir gün veya daha az bir müddet kaldık, dediler. Ne kadar kaldığınızı Rabbınız daha iyi bilendir. Şimdi siz, birinizi paranızla şehre gönderin de yiyeceklere baksın, hangisi daha temiz ise ondan size getirsin. Orada nazik davransın da sakın sizi kimseye duyurmasın, dediler.

  7. وَأَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَامَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي الْمَدِينَةِ وَكَانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَالِحًا فَأَرَادَ …

    ŞehirDuvar ise; o şehirdeki iki yetim erkek çocuğa aitti. Altında da onlara ait bir define vardı. Babaları iyi bir kimseydi. Rabbın; onların erginlik çağına ulaşmasını ve Rabbından bir rahmet olarak deefinelerini çıkar malarını istedi. Ben, bunları kendiliğimden yapmadım. İşte dayanamadığın şeylerin tevili budur.

  8. وَكَانَ فِي الْمَدِينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ

    ŞehirŞehirde dokuz kişi vardı ki; yeryüzünde bozgunculuk yapıyor ve ıslah etmiyorlardı.

  9. فَأَصْبَحَ فِي الْمَدِينَةِ خَائِفًا يَتَرَقَّبُ فَإِذَا الَّذِي اسْتَنْصَرَهُ بِالْأَمْسِ يَسْتَصْرِخُهُ قَالَ لَهُ مُوسَى إِنَّكَ لَغَوِيٌّ مُبِينٌ

    ŞehirŞehirde korku içinde etrafı gözetleyerek sabahladı. Bir de baktı ki dün, kendisinden yardım isteyen kimse bağırarak ondan yine yardım istiyordu. Musa ona dedi ki: Doğrusu sen, besbelli bir azgınsın.

  10. وَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ يَسْعَى قَالَ يَامُوسَى إِنَّ الْمَلَأَ يَأْتَمِرُونَ بِكَ لِيَقْتُلُوكَ فَاخْرُجْ إِنِّي لَكَ مِنَ النَّاصِحِينَ

    ŞehirŞehrin öte başından koşarak bir adam geldi ve dedi ki: Ey Musa; ileri gelenler, seni öldürmek için aralarında görüşüyorlar. Hemen çık git, doğrusu ben, sana öğüt verenlerdenim.

  11. لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا

    ŞehirAndolsun ki münafıklar, kalblerinde hastalık bulunanlar, şehirde bozguncu haberler yayanlar, buna son vermezlerse; muhakkak seni onlarla mücadeleye çağırırız da sonra çevrende az bir zamandan fazla kalamazlar.

  12. وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَى قَالَ يَاقَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ

    ŞehirŞehrin ötebaşından bir adam koşarak geldi ve şöyle dedi: Ey kavmim; gönderilmiş bulunan elçilere uyun.

  13. يَقُولُونَ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ

    ŞehirOnlar; şayet Medine’ye dönersen, andolsun ki; şerefli ve kuvvetli olanlar, zayıf olanları oradan muhakkak çıkaracaktır, diyorlardı. Oysa izzet Allah’ ın, Peygamberinin ve mü’minlerindir. Fakat münafıklar, bunu bilmezler.

Sîga mücavirleri(106)

Kardeş sîgalar(28)

Sözlükler(13)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Dane, inek yavrusuna denir. Anasına meme emmek için yaklaşması haline “dane” denir. Yaklaşmak demektir veya borçlanmak demektir. Deyn kelimesi din kelimesi ile aynı köktendir. Atomlarda da oksijen hidrojene elektron borçlanır borçlu ve alacaklı birbirlerinden ayrılmadıklarından su molekülü oluştururlar. Din de, kişilerin birbirleriyle ayrılamaz şekilde borçlandıkları düzendir. Aynı zamanda borç ve alacak muhasebeye dayandığı için din hesap, muhasebe demektir. Dinar kelimesi de dinden gelir. Burada din düzen demektir. Allah’ın dinine girmek kişi olarak onun şeriatini kabul etmek demektir. Bunun hesabı ahirette görülecektir. Dinin dünyevi manası İslam düzeninde olan bir devletin vatandaşlığını kabul etmek demektir.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR5.174 harf
باب الدال والنون و و ء ي معهما د و ن، د ي ن، و د ن، د ن أ، د ن و، ن د و، ن د ي، ن أ د، ن د أ مستعملات دون: تقول في الإِغراء: دونَكَ هذا الشيءَ وهذا الأمْرَ أي عليكَ. ودونك زيدٌ في المنزلة والقُرْبِ والبعد، وزَيْدٌ دونَكَ أي هو أحسَنُ منك في الحَسَب. وكذلك الدُّون يكون صفةً ويكون نَعْتاً على هذا المعنى، ولا يُشتقُّ منه فِعل، وتقول: هذا دون ذاكَ في التّقريب والتحقير، فالتقريبُ منصوبٌ لأنه صفة،
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR1.974 harf
أبو عبيد: الدَيْنُ: واحد الديونِ. تقول: دِنْتُ الرجل أقرضته، فهو مدينٌ ومَدْيونٌ. ودانَ فلان يَدينُ دَيْناً: استقرض وصار عليه دَيْنٌ، فهو دائِنٌ. وأنشد الأحمر: نَدينُ ويَقْضي الله عنا وقد نَرى مصارع قومٍ لا يَدينونَ ضُيَّعِ ورجلٌ مَدْيونٌ: كثُر ما عليه من الدَيْنِ. وقال: مُسْتَأْرِبٍ عَضَّهُ السلطانُ مَدْيون ومِدْيانٌ، إذا كان عادتُه أن يأخذ بالديْنِ ويستقرض. وأَدانَ فلان إدانَةً، إذا باعَ
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR19.170 harf
د ن ( وايء ) دين ، دنأ ، دنا ، ودن ، نود ، نأد ، ندا ، ندأ ، دون : ( مستعملة ) . دون : شمر قال ابن الأعرابيّ : يقال : أدنُ دونَك أي اقتربْ ، قال لَبِيد : مِثْلُ الذي بالغِيلِ يَغْزُو مُخْمَدَا يَزْداد قُرباً دونَه أنْ يُوعَدا مُخْمَدٌ : ساكنٌ قد وطّن نفسه على الأمر ، يقول : لا يَرُده الوَعِيدُ فهو يَتَقَدَّمُ أمامَهُ يَغْشَى الزَّجْرَ ، وقال زُهَير بن خَبَّابٍ : وإنْ عِفْتَ هذا فادنُ دونَك إنّني
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR8.949 harf
(باب من الرباعي آخر) ومن هذا الباب ما يجيءُ على الرّباعي وهو من الثلاثي على ما ذكرناه، لكنّهم يزيدون فيه حرفاً لمعنىً يريدونه مِنْ مبالغةٍ، كما يفعلون ذلك في زُرْقُمٍ([1]) وَخَلْبَنٍ([2]). لكن هذه الزيادَة تقع أوّلاً وغيرَ أوّلٍ. وَمن ذلك (البَحْظَلَة) قالوا: أَنْ يَقْفِزَ الرَّجُل قَفَزَانَ اليَربوع. فالباءُ زائدةٌ([3]) قال الخليل: الحاظل الذي يمشي في شِقِّه. يقال مَرَّ بنا يَحْظَلُ ظالِعاً. ومن
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR1.793 harf
- يقال: دنت الرجل: أخذت منه دينا، وأدنته: جعلته دائنا، وذلك بأن تعطيه دينا. قال (أبو عبيد) (في الغريب المصنف ورقة 330 من النسخة التركية، وتهذيب اللغة 14/182 نقلا عن أبي عبيد) : دنته: أقرضته، ورجل مدين، ومديون، ودنته: استقرضت منه (انظر: المجمل 2/342)، قال الشاعر: *ندين ويقضي الله عنا وقد نرى ** مصارع قوم لا يدينون* ضيعا (البيت للعجير السلولي، وهو في المجمل 2/342؛ واللسان (دين) ؛ والغريب المصنف
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR890 harf
د ي ن دان فلان بدين الخرمية‏.‏ ورجل دين ومتدين‏.‏ وديّنته‏:‏ وكلته إلى دينه‏.‏ وتقول‏:‏ أبعت بدين أم بعيـن وهـي النقـد‏.‏ ودنـت وادّنـت وتديّنـت واستدنـت‏:‏ استقرضـت‏.‏ ودنتـه وأدنتـه وديّنتـه‏:‏ أقرضتـه‏.‏ وداينـت فلانـاً‏:‏ عاملتـه بالديـن‏.‏ وتداينـوا‏.‏ وفلـان دائـن ومديون‏.‏ ودنته بما صنع‏:‏ جزيته‏.‏ ‏"‏ كما تدين تدان ‏"‏‏.‏ ومنه يوم الدين‏.‏ والله الديان وقيل‏:‏ هو القهار من
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR12.545 harf
الدَّيّانُ : من أَسماء الله عز وجل معناه الحكَم القاضي . وسئل بعض السلف عن علي بن أَبي طالب عليه السلام فقال : كان دَيّانَ هذه الأُمة بعد نبيها أَي قاضيها وحاكمها . و الدَّيَّانُ : القَهَّار ومنه قول ذي الإِصبع العدواني : لاهِ ابنُ عَمِّك لا أَفضَلْتَ في حَسَب فينا ولا أَنتَ دَيَّاني فتَخْزُوني أَي لست بقاهر لي فتَسوس أَمري . و الدَّيّانُ : الله عز وجل . و الدَّيَّانُ : القَهَّارُ وقيل : الحاكم
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR1.338 harf
* د ي ن * * الدَّيْنُ * واحد * الدُّيُونِ * وقد * دَانَهُ * أقرضه فهو * مَدِينٌ * و * مَدْيُونٌ * و * دَانَ * هو أي استقرض فهو * دَائِنٌ * أي عليه دين وبابهما باع قلت فصار دان مشتركا بين الإقراض والاستقراض وكذا الدائن ورجل * مَدْيُونٌ * كثر ما عليه من الدين و * مِدْيانٌ * أي عادته أن يأخذ بالدين ويستقرض و * أدَانَ * فلان باع إلى أجل تقول منه * أَدِنِّي * عشرة دراهم و * ادَّانَ * بالتشديد استقرض
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR632 harf
] | ( *!الدَّيْنُ : ما لَهُ أَجَلٌ [ *!كالدِّينةِ ، بالكسر ] ) ويَنْقَسِمُ إِلى الصَّحِيحِ وغيرِ الصَّحِيِحِ ، فالصَّحِيحُ : الذي لا يَسْقُطُ إِلّا بأَداءٍ أو إِبْراءٍ ، وغيرُ الصَّحِيحِ : ما يَسْقُطُ بدُونِهما كنُجُومِ الكِتابَةِ ، قاله المُناوِيُّ رحمه اللهُ تَعالَى . ( وما لَا أَجَلَ له فَقَرْضٌ ) التَّدَهْقُنُ : التَّكَيُّسُ . ودَهْقَنَ الطعامَ : أَلاَنَهُ ؛ عن أَبي عُبَيْدٍ . وقالَ
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR yok24.660 harf
دَانَ 1 دَانَ دان داني , (IAar, S, K, TA,) aor. يَدِينُ, (IAar, M, K, TA,) [inf. n. دِينٌ, (which see below,) in this and most of the other senses, or the inf. n. is دَيْنٌ, and دِينٌ is a simple subst.,] He was, or became, obedient; he obeyed: (IAar, S, M, K, TA:) this is the primary signification: or, as some say, the primary signification is the following; namely, he was, or became, abased and
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.539 harf
دَانَ دَانَ ( y ) I ( n. ac. دَيْن 1 ), a. Was in debt, borrowed, bought on credit. b. ( n. ac. دِيْن 2 , دِيَاْنَة 23t ), Was religious, professed a religion. c. [ La ], Submitted to, obeyed. d. ( n. ac. دِيْن 2 ), Abased, enslaved, subdued, had or gained authority over. e. Recompensed, requited. f. Judged. g. see IV (a) . دَيَّنَ دَيَّنَ II , a. Allowed to practise his
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR yok41.629 harf
دين MـTEADDİ دَانَ - يَدِينُ (المتعدي) - دَيْن - تَدايَنَ - يَتَدايَنُ دَانَ - يَدِينُ (المتعدي) + كائن + كائناً + بـِ شيء: باعه بالدَّيْن: باعه بضاعة على أن يؤدي ثمنها بعد أجل مسمى دَيْن: على وزن " فـَعـْل" اسم فعل بمعنى مفعول من " دَانَ - يَدِينُ " المتعدي: عملية الدَّيْن: البيع الآجل: عملية الشراء بالأجل وليس نقداً: يبيع آخر بضاعة أو متاع
Tamamını oku
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: د