سلم
س - ل - م
جذر- الورود: ١٤٠
- الآيات: ١٢٧
- الصيغ: ٦٠
- المعاجم: ١٣
“Süllem” merdiven demektir. Selem hayvanların çıkamayacakları yüksek kaya demektir. Çobanlar azıklarını bu kayanın üzerine koyarlar. Böylece azık selamette olur. Sonra silm, barış anlamında kullanılmışttır. Çölde birbirleri ile karşılaşanlar ya kılıçlarını çeker saldırırlar ya da “selam” deyip barış içinde olurlar.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
“Süllem” merdiven demektir. Selem hayvanların çıkamayacakları yüksek kaya demektir. Çobanlar azıklarını bu kayanın üzerine koyarlar. Böylece azık selamette olur. Sonra silm, barış anlamında kullanılmışttır. Çölde birbirleri ile karşılaşanlar ya kılıçlarını çeker saldırırlar ya da “selam” deyip barış içinde olurlar.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٢٬٧٠٧باب السين واللام والميم معهما
س ل م، س م ل، م س ل، م ل س، ل س م، ل م س كلهن مستعملات سلم: السَّلمُ: دلوٌ مُستْطيلٌ له عُروةٌ واحدةٌ، وجمعُه: سِلام، قال:
سَلْمٌ ترى الدّالِحَ منه أَزْورا
والسَّلمُ: لَدْغُ الحية. والملدوغ يُقالُ له: مَسْلُوم، وسَليم. وسُمِّيَ به تطيُّراً من اللديغ، لأنّه يقال: سلّمه الله.
ورجلٌ سليم، أي سالم، وقد سَلِمَ سلامةً.
والسِّلام: الحِجارة لم أسمع واحدها، ولا سمعت أحداً
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٢٬٣٩٢أبو عمرو: السَلْمُ: الدَلْوُ لها عَرْقُوَةٌ واحدة، نحو دَلْوِ السقَّائين. والسَلَمُ، بالتحريك: السَلَفُ. والسَلَمُ: الاستسلام. والسَلَمُ أيضاً: شجرٌ من العِضاهِ، الواحدة سَلَمَةٌ. والسَلِمَةُ أيضاً: واحدةُ السِلامِ، وهي الحجارة. والسُّلَّمُ: واحد السَلاليمِ التي يُرْتَقى عليها، وربّما سمّي الغَرْزُ بذلك. والسِلْمُ بالكسر: السَلامُ. وقال:
وَقَفْنا فقلنا إيهِ سِلْمٌ فَسَلَّـمَـتْ فما كان إلاّ
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠بلا ترجمةالحروف: ٢٠٬٤٣٩س ل م
سلم ، سمل ، لمس ، لسم ، ملس ، مسل .
سلم : قال الله جلّ وعزّ : ( لَهُمْ دَارُ السَّلَامِ عِندَ رَبِّهِمْ ) ( الأنعام : 127 ) ، قال أبو إسحاق : أي : للمؤمنين دارُ السلام . قال : وقال بَعضُهم : السَّلام هَهنا اسمٌ من أسماء الله تعالى ، ودَليلُه قولُه : ( الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ ) ( الحشر : 23 ) .
قال : ويجوز أن تكون الجنّة سُمّيَتْ دارَ السّلام لأنّها دارُ السَّلامة الدائمة التي لا
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٨٬٨٥٢(باب السين واللام وما يثلثهما)
(سلم) السين واللام والميم معظم بابه من الصّحّة والعافية؛ ويكون فيه ما يشذُّ، والشاذُّ عنه قليل، فالسّلامة: أن يسلم الإنسان من العاهة والأذَى. قال أهلُ العلم: الله جلَّ ثناؤُه هو السلام؛ لسلامته مما يلحق المخلوقين من العيب والنقص والفناء. قال الله جلَّ جلاله: ﴿واللهُ يَدْعُو إلى دَارِ السَّلاَمِ﴾ [يونس 25]، فالسلام الله جلَّ ثناؤه، ودارُهُ الجنَّة. ومن الباب أيضاً
(باب السين واللام وما يثلثهما) (سلم) السين واللام والميم معظم بابه من الصّحّة والعافية؛ ويكون فيه ما يشذُّ، والشاذُّ عنه قليل، فالسّلامة: أن يسلم الإنسان من العاهة والأذَى. قال أهلُ العلم: الله جلَّ ثناؤُه هو السلام؛ لسلامته مما يلحق المخلوقين من العيب والنقص والفناء. قال الله جلَّ جلاله: ﴿واللهُ يَدْعُو إلى دَارِ السَّلاَمِ﴾ [يونس 25]، فالسلام الله جلَّ ثناؤه، ودارُهُ الجنَّة. ومن الباب أيضاً الإسلام، وهو الانقياد؛ لأنَّه يَسْلم من الإباء والامتناع. والسِّلام: المسالمة. وفِعالٌ تجيءُ في المفاعلة كثيراً نحو القتال والمقاتلة. ومن باب الإصحاب والانقياد: السَّلَم الذي يسمَّى السَّلف، كأنَّه مالٌ أسلم ولم يمتنع من إعطائه. وممكن أن تكون الحجارة سمِّيت سِلاماً لأنّها أبعدُ شيء في الأرض من الفَناء والذَّهابِ؛ لشدّتها وصلابتها. فأمّا السَّليم وهو اللّديغ ففي تسميته قولان: أحدهما أنَّه أُسلم لما به. والقول الآخر أنّهم تفاءلوا بالسَّلامة. وقد يسمُّون الشيءَ بأسماء في التفاؤُل والتطيُّر. والسُّلَّم معروف، وهو من السلامة أيضاً؛ لأنَّ النازل عليه يُرْجَى لـه السَّلامة. والسَّلامة: شجر، وجمعها سَلاَم. والذي شذَّ عن الباب السَّلْم: الدلو التي لها عروة واحدة. والسَّلَم: شجر، واحدته سَلَمة. والسَّلامانُ: شجرٌ([1]). ومن الباب الأول السَِّلْم وهو الصُّلح، وقد يؤنَّث ويذكَّر. قال الله تعالى: ﴿وإِنْ جَنَحُوا لِلْسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا﴾ [الأنفال 61]. والسَّلِمَة: الحجر، فيه يقول الشاعر: ذاكَ خليلي وذو يعاتِبُني *** يَرمِي ورائيَ بالسهمِ والسَّلِمَهْ([2])وبنو سلِمَة: بطنٌ من الأنصار ليس في العرب غيرهم. ومن الأسماء سَلْمَى: امرأةٌ. وسلمى: جبلٌ. وأبو سُلمى أبو زُهَير، بضم السين، ليس في العرب غيره. (سلو/ي) السين واللام والحرف المعتلّ أصلٌ واحدٌ يدلُّ على خفض وطيب عيش. ومن ذلك قولهم فلان في سَلْوَةٍ من العيشِ، أي في رَغدٍ يسلِّيهِ الهم. ويقول: سَلاَ المحب يَسْلوا سُلُوَّاً، وذلك إذا فارقه ما كان به من همٍّ وعشق. والسُّلْوانة: الخَرزة، وكانوا يقولون إنَّ من شرب عليها سَلاَ ممّا كان به، وعَمَّن كان يحبه. قال الشاعر: شربت* على سُلْوانة ماءَ مُزنةٍ *** فلا وَجديدِ العيش يا مَيَّ ما أسلُو([3])قال الأصمعيّ: يقول الرجل لصاحبه: سقيتَني منك سَلْوَةً وسُلواناً، أي طيَّبت نفسي وأذهلْتَها عنك. وسَلِيت بمعنى سلوت. قال الراجز: * لو أشربُ السُّلوانَ ما سَليتُ([4]) * ومن الباب السَّلا، الذي يكون فيه الولد، سمي بذلك لنَعمته ورقَّته ولينه. وأما السين واللام والهمزة فكلمة واحدة لا يقاس عليها. يقال سَلأَ السّمن يَسْلؤُه سلأ، إذا أذابه وصفّاه من اللَّبن، قال: ونحن منعناكم تميماً وأنتم *** موالِيَ إلاَّ تُحْسِنُوا السَّلْءَ تُضرَبوا (سلب) السين واللام والباء أصلٌ واحدٌ، وهو أَخْذُ الشَيء بخفّة واختطاف. يقال سلبتُهُ ثوبَهُ سلْباً. والسَّلَب: المسلوب. وفي الحديث: "مَنْ قَتَل قتيلاً فله سَلَبُه". والسَّليب: المسلوب. والسَّلوب من النوق: التي يُسلَبُ ولدها والجمع سُلُب. وأسلبت الناقةُ، إذا كانت تلك حالَها. وأمّا السَّلَب وهو لِحاء الشجر فمن الباب أيضاً؛ لأنَّه تَقَشَّرَ عن الشَّجر، فكأنَّما قد سُلِبَته. وقول ابن مَحْكانَ: فَنشنش الجلدَ عنها وهي باركةٌ *** كما تُنَشْنِشُ كَفَّا قاتِلٍ سَلَبا([5])ففيه روايتان: رواه ابن الأعرابي "قاتل" بالقاف. ورواه الأصمعي بالفاء. وكان يقول: السَّلَب لحاء الشَّجَر، وبالمدينة سوقُ السَّلابين، فذهب إلى أنَّ الفاتل هو الذي يَفتِل السَّلَب. فسمعتُ عليّ بن إبراهيم القطان يقول: سمعت أبا العباس أحمد بن يحيى ثعلباً يقول: أخطأ ابنُ الأعرابيّ، والصحيح ما قاله الأصمعيّ. ومن الباب تسلّبَت المرأة، مثل أَحَدَّتْ. قال قوم: هذا من السُّلُب، وهي الثياب السُّود. والذي يقرب هذا من الباب الأوّل [أنَّ] ثيابَها مشبّهة بالسَّلَب، الذي هو لِحاء الشّجر. قال لبيد: * في السُّلُب السُّود وفي الأمساحِ([6])* وقال بعضهم : الفرق بين الإحداد والتَّسلُّب، أنَّ الإحداد على الزّوج والتَّسَلُّب قد يكون على غير الزّوج. فأمّا قولهم فرس سَلِيبٌ، فيقال إنَّه الطويل القوائم. وقال آخرون: هو الخفيف نَقل القوائم؛ يقال رجلٌ سليب اليدين بالطَّعن، وثورٌ سليب القرن بالطَّعن. وهذا أجود القولَين وأَقيسُهما؛ لأنَّه كأنَّه يسلب الطّعنَ استلابا. (سلت) السين واللام والتاء أصلٌ واحدٌ، وهو جلْفُ الشيء عن الشيء وقَشره. يقال سلتت المرأةُ خضابَها عن يدها. ومنه سَلَتَ فلانٌ أنفَ فلانٍ بالسيف سَلْتاً، وذلك إذا أخذه كلَّه. والرَّجُل أسْلَتُ. ويقال إنَّ المرأة التي لا تتعهَّد الخضاب يقال لها السَّلْتاء. ومن الباب السُّلْت: ضربٌ من الشعير لا يكاد [يكون] له قشر، والعرب تسمّيه العُرْيان. (سلج) السين واللام والجيم أصلٌ يدل على الابتلاع. يقال سلج الشيء يَسلَجُه، إذا ابتلعه سَلْجَاً وسَلَجَاناً. وفي كلامهم: "الأخْذُ سَلَجَانٌ والقَضَاءَ لَِيَّانٌ". ومن الباب: فلان يتسلَّج الشراب، أي يُلِحُّ في شُرْبه. (سلح) السين واللام والحاء السلاح، وهو ما يُقَاتَل به، وكان أبو عبيدة يفرِقُ بين السّلاح والجُنة، فيقول: السلاح ما قُوتِلَ به، والجُنّة ما اتُّقي به، ويحتج بقوله: حيثُ تَرى الخيلَ بالأبطال عابسة *** يَنْهَضْنَ بالهندوانيّاتِ والجُنَنِ([7])فجعل الجُنَن غَيْرَ السُّيوف([8]). والإسليح: شجرةٌ تغزُرُ عليها الإِبل. وقالت الأعرابية: "الإسليح([9])، رُغوَةٌ وسَريح، وسَنامٌ وإطريح". (سلخ) السين واللام والخاء أصلٌ واحد، وهو إخراج الشيء عن جلده. ثم يُحْمَل عليه. والأصل سلخْتُ جلدةَ الشاةِ سلخاً. والسِّلْخ: جلد الحية تنسلخ. ويقال أسود سالخ لأنَّه يسلخ جلده كلَّ عام فيما يقال. وحكى بعضُهم سلختِ المرأة دِرْعَها: نزعَتْهُ. ومن قياس الباب: سلخت الشَّهرَ، إذا صرتَ في آخر يومه. وهذا مجاز. وانسلخَ الشَّهرُ، وانسلخ النَّهارُ من الليل المقْبِل. ومن الباب نخلة مِسْلاخٌ، وهي التي تنثُر بُسرَها أخضر. (سلس) السين واللام والسين يدلُّ على سهولة في الشيء. يقال هو سَهْلٌ سَلِسٌ. والسَّلْس: جنس من الخَرز، ولعلَّه سمِّي بذلك لسلاسته في نَظْمه. قال: * وقلائدٌ مِنْ حُبْلَةٍ وسُلوسِ([10]) * (سلط) السين واللام والطاء أصلٌ واحدٌ، وهو القوّة والقهر. من ذلك السَّلاطة، من التسلط وهو القَهْر، ولذلك سمِّي السُّلْطان سلطاناً. والسلطان: الحُجَّة. والسَّليط من الرجال: الفصيح اللسان الذَّرِب. والسَّليطة: المرأة الصَّخَّابة. ومما شذَّ عن الباب السَّلِيط: الزّيت بلغة أهل اليَمَن، وبلغة غيرهم دهن السِّمسِم. (سلع) السين واللام والعين أصلٌ يدلُّ على انصداع الشيء وانفتاحه. من ذلك السَّلْع؛ وهو شقٌّ في الجبل كهيئة الصَّدْع، والجمع سُلوع. ويقال تَسَلّع عَقِبُه، إذا تشقّقَ وتَزَلَّع. ويقال سَلَعَ رأسه، إذا فَلَقَه. والسِّلعة: الشيء المبيع، وذلك أنَّها ليست بِقُِنْيَةٍ تُمْسك، فالأمر فيها واسعٌ. والسَّلَع: شجر. (سلغ) السين واللام والغين ليس بأصلٍ، لكنه من باب الإبدال فسينُهُ مُبْدَلة من صاد. يقال سَلَغَت البقرةُ، إذا خرجَ نابُها، فهي سالغ. ويقولون لحمٌ أسلَغُ، إذا لم ينضج. ورجلٌ أسلَغُ: شديد الحمرة. (سلف) السين واللام والفاء أصلٌ يدلُّ على تقدُّم وسبْق. من ذلك السَّلَف: الذين مضَوا. والقومُ السُّلاَّف: المتقدِّمون. والسُّلاَف: السائل من عصير العنب قبل أن يُعصَر. والسُّلْفَة: المعجَّل من الطَّعام قبل الغَدَاء. والسّلوف: الناقة تكون في أوائل الإبل إذا وَرَدَت. ومن الباب السَّلَف في البيع، وهو مالٌ يقدَّم لما يُشتَرى نَساءً([11]). وناس يسمُّون القَرضَ السَّلَف، وهو ذاك القياسُ لأنَّه شيءٌ يُقدَّم بعوض يتأخّر. ومن غير هذا القياس السِّلْف سِلْف الرِّجال، وهما اللذان يتزوّج هذا أُخْتاً وهذا أُخْتاً. وهذا قياس السَّالفتين، وهما صفحتا العنق، هذه بحذاء هذه. ومما شذَّ عن البابين السَّلْف وهو الجراب. ويقال إنَّ القلفة تَسمَّى سَلْفاً([12]). ومنه أسْلَفتُ الأرضَ للزَّرْع([13])، إذا سوَّيتها. وممكن أن يكون هذا من قياس الباب الأوّل: لأنه أمرٌ قد تقدّم في إصلاحه. (سلق) السين واللام والقاف فيه كلماتٌ متباينة لا تكاد تُجمع منها كلمتانِ في قياسٍ واحد؛ وربُّك جلُّ ثناؤُهُ يفعل ما يشاء، ويُنْطِقُ خَلْقه كيف أراد. فالسَّلَق: المطمئنّ من الأرض. والسِّلْقَة: الذِّئبة. وسَلَقَ: صاح. والسَّلِيقة: الطبيعة. والسَّليقة: أثر النِّسع في جنب البعير. وسَلُوق: بلدٌ. والتَّسلُّق على الحائط: التَّوَرُّد عليه إلى الدار. والسّلِيق: ما تَحَاتَّ من الشجر. قال الرَّاجز: تَسْمَعُ منها في السَّليقِ الأشهبِ *** مَعمعةً مثل الضِّرَام المُلْهَبِ([14])والسُّلاَق: تقشُّر جِلد اللِّسان. وسَلَقْت المزَادةَ، إذا دهنْتَها. قال امرؤ القيس: كأنّهما مزادتا متعجِّلٍ *** فَرِيّانِ لَمَّا يُسلَقَا بدِهانِ([15])والسَّلْقُ:أن تُدخِل إحدى عُروتي الجُوالِق في الأخرى، ثم تثنيَها مرَّةً أخرى. (سلك) السين واللام والكاف أصلٌ يدلُّ على نفوذ شيءٍ في شيء. يقال سلكت الطَّريقَ أَسلُكُه. وسَلكت الشيء في الشيء: أنفذْته. والطَّعْنَة السُّلْكَى، إذا طَعَنَه تِلقاءَ وجهِه. والمسلَكَة: طُرَّةٌ تُشَقُّ من ناحية الثوب([16]). وإنّما سمّيت بذلك لامتدادها. وهي كالسِّكَك. ومما شذَّ عن الباب السُّلَكَة: الأنثى من ولد الحَجَل، والذكر سُلَك، *وجمعه سِلْكانٌ. والله أعلم. --------------------- ([1]) في الأصل: "شجرة"، صوابه في المجمل واللسان. وواحده "سلامانة". ([2]) البيت لبجير بن عنمة الطّائي، كما في اللسان (15: 189) والمشهور في روايته: "بامسهم وامسلمة" على لغة حمير في إبدال لام "أل" ميماً. ([3]) البيت في اللسان (سلا) بدون نسبة . ([4]) ديوان رؤبة 25 واللسان (سلا). ([5]) ديوان الحماسة (2: 255). واللسان (سلب). ([6]) ديوان لبيد 50 طبع 1881، واللسان (سلب). ([7]) سبق البيت في (1: 422). ([8]) في الأصل "عن السيوف". ([9]) في اللسان: "قالت أعرابية، وقيل لها: ما شجرة أبيك؟ فقالت: شجرة أبي الإسليح". ([10]) سبق البيت وتخريجه في (2: 132). وصدره: * ويزينها في النحر حَليٌ واضحٌ * ([11]) النساء، بالفتح: اسم من نسأت الشيء: أخرته. ([12]) القلفة، بالضم والتحريك: غرلة الصبي. والسلف، كذا وردت في الأصل والمجمل. وفي اللسان (11 : 61) أنها "السلفة" بالضم. ([13]) في الأصل: "للذراع"، صوابه في المجمل واللسان. ([14]) الرجز بدون نسبة في اللسان (سلق). ([15]) ديوان امرئ القيس 124 واللسان (سلق). ([16]) في المجمل: "من ناحيتي الثوب". ونص المقاييس يطابق نص القاموس. وهذه الكلمة "المسلكة" مما فات صاحب اللسان.
ـ
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٥٬٠٦٥- السلم والسلامة: التعري من الآفات الظاهرة والباطنة، قال: ﴿بقلب سليم﴾ [الشعراء/89]، أي: متعر من الدغل، فهذا في الباطن، وقال تعالى: ﴿مسلمة لا شية فيها﴾ [البقرة/71]، فهذا في الظاهر، وقد سلم يسلم سلامة، وسلاما، وسلمه الله، قال تعالى: ﴿ولكن الله سلم﴾ [الأنفال/43]، وقال: ﴿ادخلوها بسلام آمنين﴾ [الحجر/46]، أي: سلامة، وكذا قوله: ﴿اهبط بسلام منا﴾ [هود/48].
والسلامة الحقيقية ليست إلا في الجنة، إذ فيها بقاء
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ١٬٠١٧س ل م
سلم من البلاء سلامة وسلاماً وسلم مـن المـرض: بـريء وسلمـه اللـه.
وسلـم إليـه الشـيء فتسلمه.
وسالمت العدو مسالمة وتسالموا وخذوا بالسلم وفلان سلم لفلان وحرب له.
وعقد عقد السلم وأسلـم فـي كـذا.
وأسلـم لأمـر اللـه وسلـم واستسلـم.
وأسلمـه للهلكـة.
وهـو سلـم فـي يـد العدو: مسلم.
واستلم الحجر من السلام وهي الحجارة.
وفي مثل " أكتم للسر من السلام " وتقـول: عصـب
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٢٩٬٣٣٩السَّلامُ والسَّلامَة ُ البراءة تَسَلَّمَ منه تَبَرَّأَ وقال ابن الأَعرابي السَّلامة العافية السَّلامة ُ شجرة وقوله تعالى ﴿وإِذا خاطَبَهُمُ الجاهلون قالوا سَلاماً﴾ ِ معناه تَسَلُّماً وبراءة لا خير بيننا وبينكم ولا شر وليس السَّلام المُسْتَعْمَل في التحيَّة لأَن لآية مكية ولم يُؤْمَرِ المسلمون يومئذ أَن يُسَلِّمُوا على المشركين ; هذا كله قول سيبويه وزعم أَن أَبا ربيعة كان يقول إِذا لقيتَ فلاناً
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ١٬٣٠٤* س ل م * * سَلْم * اسم رجل و * سَلْمَى * اسم امرأة و * سَلْمانُ * اسم جبل واسم رجل و * سَالِم * اسم رجل و * السَّلَمُ * بفتحتين السلف والسَّلَم أيضا * الاسْتِسلامُ * و * السَّلَمُ * شجر من العضاة الواحدة سلمة و * سَلَمَةُ * أيضا اسم رجل و * السُّلَّمُ * بفتح اللام واحد * السَّلاَليمِ * التي يرتقى عليها و * السِّلْمُ * السلام وقرأ أبو عمرو ﴿ادخلوا في السلم كافة﴾ وذهب بمعناها إلى الإسلام و *
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٥٧٬٢٠٤| | ( السَّلْم : الدَّلْو بعُرْوَةٍ واحِدَة كدَلْو | السَّقَّائِين ) ، . نقله الجوهَرِيّ عن أبي | عَمْرو . قال ابن بَرِّيّ صوابه لها | عَرقُوَة واحِدَةٌ كدَلْو السَّقَّائِين ، وليس | ثُمّ دَلْو لها عُروَةٌ واحِدَة انتهى ، وهو | مُذكَّر ، وفي التَّهْذِيب : لها عُروةٌ | واحِدة يَمشِي بها السّاقِي مثل دِلاء | أصحابِ الرّوايا ، قال الطِّرِمّاح : | % ( أخو قَنَصٍ يَهْفُو كأنّ سَراتَه % ورِجْلَيْه
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩بلا ترجمةالحروف: ٤٣٬٤٣٦سَلِمَ
1 سَلِمَ ذ , [aor. سَلَمَ ,] inf. n. سَلَامَةٌ (S, M, A, Mgh, Msb, K) and سَلَامٌ (A, TA) and سَلَمٌ and سَلْمٌ and سِلْمٌ, (Bd in xxxix. 30,) He was, or became, safe, or secure; or he escaped; (M, TA;) or he was, or became, free; (TA;) مِنَ الآفَاتِ [from evils of any kind], (S, Mgh,) or مِنَ الآفَةِ [from evil of any kind], (K,) or مِنَ البَلَآءِ [from trial, or affliction], (A, TA,) or
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٣٬٠٠٢سَلَمَ
سَلَمَ I , U ( n. ac. سَلْم 1 ),
a. Stung, bit.
b. Tanned ( leather ). _ast;
سَلِمَ
سَلِمَ A ( n. ac. سَلَاْم 22 , سَلَاْمَة 22t ),
a. Was safe, secure; was well, healthy, sound.
b. [ Min ], Was, became safe, secure, free from; escaped.
سَلَّمَ
سَلَّمَ II
a. [ acc. & Min ], Preserved, kept free, safe from.
b. [ 'Ala ], Saluted, greeted.
c. [ Bi ], Admitted, assented to (
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٨٢٬٩٢٨سلم
سَلِمَ - يَسْلَمُ - سِلْم - سَلَم - سَالِم - سَالِمُوْن - سَلِيْم - سُلَيْمَان - سَلام - سَلامَاً - بِسَلام - سُلَّم - أَلقى السَلَم - ألقى السَلام - قال سَلامٌ - قال سَلاماً - أَسْلَمَ - يُسْلِمُ - إِسْلام - مُسْلِم - مُسْلِمُوْن - مُسْلِمَة - مُسْلِمَات
سَلِمَ - يَسْلَمُ + الكائن أو الشيء: تظل مكونات وتركيب الشيء على حاله رغم تغير
الصيغ(٦٠)
- سَلَامٌSelam(فَعَالٌ)×١٩
- مُسْلِمُونَTeslim edenler(مُفْعِلُونَ)×١٤
- الْمُسْلِمِينَTeslim edenler(الْمُفْعِلِينَ)×١١
- مُسْلِمِينَTeslim edenler(مُفْعِلِينَ)×٨
- سَلَامًاSelam(فَعَالًا)×٧
- أَسْلَمَTeslim etti(أَفْعَلَ)×٥
- السَّلَمَBarış içinde olmak(الْفَعَلَ)×٤
- أَسْلَمُواTeslim ettiler(أَفْعَلُوا)×٣
- السَّلَامِSelamet(الْفَعَالِ)×٣
- بِسَلَامٍSelamet ile(بِفَعَالٍ)×٣
الجذور المجاورةالمجاورة: ١٦١ (الإجمالي: ٤٢٠)
- دخل
الآيات المشتركة: ١٣ · Dahl: Kuytu yer demektir
- إبراهيم
الآيات المشتركة: ١٠ · İbrahim
- حرج
الآيات المشتركة: ٤ · Haric içiden geçilmesi zor ağaçlık yer demektir
- أمن
الآيات المشتركة: ٣١ · Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir
- يعقوب
الآيات المشتركة: ٤ · Ve Yakup
- أله
الآيات المشتركة: ٥٧ · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
- قول
الآيات المشتركة: ٤٥ · Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda…
- جهل
الآيات المشتركة: ٤ · Cehl fokurdayıp kaynayan kazan demektir
- إسماعيل
الآيات المشتركة: ٣ · Ve İsmail
- هدي
الآيات المشتركة: ١٤ · “Hediye”, insanların görüşmeden evvel görüşmek isteklerini…
- ربب
الآيات المشتركة: ٣١ · Ribve, tümsek demektir
- سبط
الآيات المشتركة: ٢ · Ve oymaklar
الآيات التي ورد فيها(١٢٧)
وَإِذَا جَاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِنَا فَقُلْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ …
Selam
وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيمَاهُمْ وَنَادَوْا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ
Selam
دَعْوَاهُمْ فِيهَا سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Selam
وَلَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَى قَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ فَمَا لَبِثَ أَنْ جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ
Selam
سَلَامٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ
Selam
وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ
Selam
الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ طَيِّبِينَ يَقُولُونَ سَلَامٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
Selam
قَالَ سَلَامٌ عَلَيْكَ سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي إِنَّهُ كَانَ بِي حَفِيًّا
Selam
وَإِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَقَالُوا لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَا نَبْتَغِي الْجَاهِلِينَ
Selam
تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ وَأَعَدَّ لَهُمْ أَجْرًا كَرِيمًا
Selam
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | سلم |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | أمن, نجو, صلح |
| Zıt Kök | حرب |
| Çekirdek Özet 1 | Kusurdan, ayıptan, zarardan ve çatışmadan arınarak tam ve sağlam kalma |
| Çekirdek Özet 2 | Varlığın iradesini hakikatin düzenine tam uyumlu kılarak esenliğe kavuşması |
| Çekirdek Özet 3 | Parçalanma ve direnci aşarak ontolojik, ahlaki ve toplumsal bütünleşmeyi sağlama |
| Kritik Hata Riski | Kökü pasif bir boyun eğişe veya salt lafzi bir selamlaşmaya indirgeme yanılgısı |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| سل | Bir şeyi pürüzsüzce sıyırıp çıkarma, çekip alma, akışkanlık ve ayrışma; سلب, سلخ, سلك, سلل köklerinde görüldüğü gibi bir nesnenin ya da durumun engelsizce hareket ederek pürüzden ayrılması | م | Toplama, bağlama, tamamlama ve sonlandırma işlevi gören harfin katılmasıyla; pürüzsüzce sıyrılma eylemi bir bütünlüğe, kusursuz bir tamlığa, sarsılmaz bir esenliğe ve noksansız bir teslimiyete dönüşmüştür |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| س | Diken, destek | Tutunma, direnç noktası oluşturma, tehlikelere karşı koruyucu bir dayanak sağlama |
| ل | Çoban değneği, üvendire | Yöneltme, sevk etme, bir hedefe bağlama ve otoriteye boyun eğdirme |
| م | Su | Akışkanlık, yayılma, kuşatıcılık, sükûnet ve tamamlayıcı derinlik |
| سلم | Koruyucu dayanağa doğru yönelip bütünsel bir sükûnet ve uyum içine akma | Varlığın her türlü yıpratıcı çatışma ve kusurdan korunarak meşru otoriteye yönelmesi ve bu yönelişle eksiksiz bir esenliğe ve içsel bütünlüğe kavuşması hareketini tasvir eder |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Sert, dayanıklı, aşınmayan kaya parçası veya taş; ayıptan ve kırılmaktan uzak kova; bedenin yaralanma ve hastalıktan beri olup uzuvlarının tam ve sağlam bulunması |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem kova ve taş kullanımına dair Kitâbü'l-ʿAyn'da kaydedilen şahit: سَلْمٌ ترى الدّالِحَ منه أَزْورا / Ağır kovanın ağırlığından taşıyanın eğrilip büküldüğünü anlatan kullanım; ayrıca taşların sertliğini bildiren: زمن الفِطَحْل إذِ السِّلامُ رِطابُ |
| Erken Arapça kullanım | Çölde karşılaşan kabile mensuplarının hasmane niyeti olmadığını belirtmek için kılıcı kınına sokarak barış bildirmesi; yılan sokan kişiye hayır ve şifa umuduyla uğur sayılarak es-selîm denilmesi; borcun peşin ödenip vadeli mal alımına selem denmesi |
المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Proto-Semitik evrede *š-l-m kökü, bir nesnenin veya durumun eksiksiz, sağlam, tam ve kusursuz olması; borcun ya da yükümlülüğün ödenerek zimmetin arınması; bireyler ve topluluklar arasındaki husumetin kaldırılarak güvenlik ve barış ortamının tesis edilmesi anlam alanını karşılar. Doğu Sami dillerinden Akadcada salāmu veya šalāmu fiili iyi durumda olma, iyileşme, sağlam ve eksiksiz kalma, barış yapma anlamlarına gelirken; Batı Sami dillerinde İbranice שָׁלוֹם (shalom) sözcüğü esenlik, sıhhat, barış, güvenlik ve bütünlük manalarını taşır; fiil formu ise tamamlama ve tazmin etme işlevini üstlenir. Benzer biçimde Aramice ve Süryanicede ܫܠܡܐ (shlama) barış, selam, sıhhat ve teslimiyet anlamında geniş bir dini ve hukuki literatüre zemin oluşturmuştur. Arapçada سلم kökü bu ortak Sami mirasını korumuş, maddî sağlamlık ve kusursuzluk temelinden ahlaki arınmışlığa, oradan da iradenin mutlak hakikate pürüzsüzce boyun eğmesi anlamındaki İslam kavramına doğru en yetkin semantik sıçramasını gerçekleştirmiştir.
درجة الثقة Kesin
المصدر Brown-Driver-Briggs, Hebrew and Aramaic Lexicon of the Old Testament (HALOT), Payne Smith Syriac Dictionary, The Assyrian Dictionary of the Oriental Institute of the University of Chicago (CAD).
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Kusursuzluk, afiyet, berî olma, barış ve boyun eğme | Maddi nesnelerdeki çatlaksız ve ayıpsız olma vasfı, insanın hastalıktan ve günahtan kurtulmasına, ardından da iradenin çatışmasız teslimiyetine evrilmiştir | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Proto-Semitik *š-l-m; Akadca šalāmu, İbranice shalom, Süryanice shlama | Bütünlük, eksiksiz olma, barış akdetme ve borcu ödeyip arınma anlamları düzenli ses denkliğiyle tüm ana Sami dillerinde ortaktır | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik çatı altında sınırlı morfolojik paralellikler | Berberice ve bazı Doğu Çadik dillerinde esenlik ve sağlık bildiren biçimsel benzerlikler kaydedilmişse de kök doğrudan Sami katmanında billurlaşmıştır | Muhtemel |
المصدر David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques, HALOT, CAD.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| سلم | Anlamlı | Kusursuzluk, esenlik, barış, teslimiyet | Çatışma, ayıp ve afetten uzak kalarak tam bir bütünlüğe ulaşma | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| سمل | Anlamlı | Eskimek, arındırmak, göz oymak | Eski elbise veya kuyunun dibindeki çamuru temizleyip arı suya ulaşma | Kur'an'da geçmez; arındırma yönüyle uzak semantik temas |
| لسم | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bağımsız ve işlek bir semantik alan oluşturmamıştır | Kur'an'da geçmez |
| لمس | Anlamlı | Dokunmak, aramak, temas etmek | El ile yoklamak veya bir şeyi elde etmek için fiziki/zihni temasa geçmek | Kur'an'da geçer; zıt hareketle dışa temas ve yoklama |
| مسل | Anlamlı | Suyun süzülmesi, akması | Suyun vadide pürüzsüzce ve yol bularak akıp gitmesi | Kur'an'da geçmez; pürüzsüz akış çekirdeğiyle akraba |
| ملس | Anlamlı | Pürüzsüzlük, kayganlık | Bir yüzeyin takılma ve sürtünme oluşturmayacak biçimde düz ve yumuşak olması | Kur'an'da geçmez; selamet kökündeki pürüzsüzlükle eşsesli anlam bağı |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| سلم | Merkez | Kusursuzluk, arılık, barış, teslimiyet | Varlığın tüm direnç ve pürüzlerden arınarak tam ve sağlam bir esenliğe kavuşmasıdır | Maddi ve manevi her türlü noksanlıktan berî olmayı ifade eder |
| أمن | Komşu | Güvenlik, korkusuzluk, itimat | İçsel korku ve tehdidin ortadan kalkmasıyla oluşan dinginliktir; سلم kökündeki kusursuzluk şartı bunda zorunlu değildir | Tehdit ve tehlikeden emin olma zeminine odaklanır |
| نجو | Komşu | Kurtuluş, yakayı kurtarma | Fiilen vuku bulmuş bir tehlikeden veya felaketten sıyrılıp yüksek bir yere çıkmaktır | سلم gibi baştan arı kalmayı değil, badireden çıkmayı belirtir |
| صلح | Komşu | Düzgünlük, uyum, fesadın yokluğu | Bozulmanın giderilip işlerin yoluna girmesidir; سلم mutlak bir dokunulmazlık ve pürüzsüzlüğü hedefler | Varlık ve fiillerin fesattan arınarak işlevsel hale gelmesidir |
| حرب | Zıt | Savaş, çatışma, soyup soğana çevirme | Bütünlüğü parçalayan, güvenliği yok eden ve tarafları şiddetli vuruşmaya sevk eden durumdur | سلم kökünün ifade ettiği barış ve esenliğin tam zıddıdır |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | سلم | Sağlamlık, esenlik, teslimiyet, barış | Ayıp, noksan ve savaştan uzak kalarak iradeyi mutlak hakikate uyumlu kılma | Kesin |
| Latince | Pax, integritas, salus | Barış, tamlık, esenlik ve kurtuluş | Pax hukuki barışı, integritas bozulmamış tamlığı, salus ise hayatî esenliği karşılar; teslimiyet bu kelimelerde zayıftır | Güçlü |
| İngilizce | Peace, wholeness, safety, submission | Barış, bütünlük, güvenlik, teslimiyet | Tek bir sözcük kökün bütün anlamını karşılamaz; wholeness yapısal, peace toplumsal, submission iradî yönü verir | Güçlü |
| Almanca | Frieden, Unversehrtheit, Hingabe | Barış, dokunulmazlık/sağlamlık, teslimiyet | Unversehrtheit kökün ayıptan arılık çekirdeğini, Frieden barışı, Hingabe ise gönüllü teslimiyeti açıklar | Güçlü |
| Fransızca | Paix, intégrité, soumission, salut | Barış, dokunulmamışlık, boyun eğiş, esenlik | İntégrité iç kusursuzluğu ve bütünlüğü karşılarken, soumission irade teslimini, salut esenliği dile getirir | Güçlü |
المصدر Lewis & Short Latin Dictionary, Oxford English Dictionary, Kluge Etymologisches Wörterbuch der deutschen Sprache.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| أَسْلَمَ / مُسْلِمُونَ / الْإِسْلَام | Allah'a kayıtsız şartsız teslimiyet ve tevhid dini | İradenin şirk, kibir ve itaatsizlikten arınarak bütünüyle Allah'a yönelmesi bağlamında; Âl-i İmrân 3:19, Âl-i İmrân 3:83, Bakara 2:112 |
| سَلَام / بِسَلَام | Esenlik, güvenlik, nihai kurtuluş | Cennet ehlinin ve peygamberlerin her türlü elem, afet ve azaptan uzak oluşu bağlamında; Hûd 11:48, Hicr 15:46, Kadr 97:5 |
| سَلَامًا | Çatışmadan kaçınma, barışçıl ve vakarla savuşturma sözü | Cahillerin sataşmalarına karşı sürtüşmeye girmeksizin selametle ayrılma tavrı bağlamında; Furkān 25:63, Meryem 19:62 |
| السَّلَم / السِّلْم | Barış, savaşı terk etme, anlaşma | Çatışmanın durdurulması, sulh ortamına girilmesi ve savaştan vazgeçilmesi bağlamında; Bakara 2:208, Nisâ 4:91, Muhammed 47:35 |
| مُسَلَّمَة / سَلِيم | Kusursuz, lekesiz, ayıptan ve hastalıktan beri | Nesnenin fiziki kusurdan veya kalbin nifak, şirk ve kinden temizlenmesi bağlamında; Bakara 2:71, Şuarâ 26:89, Sâffât 37:84 |
| السَّلَام | Allah'ın güzel ismi | Zatında, sıfatlarında ve fiillerinde hiçbir noksanlık, fena ve kusur bulunmayan mutlak esenlik kaynağı bağlamında; Haşr 59:23 |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İman ile İslam kavramlarının mahiyet ve kapsam ilişkisi; es-Selâm ism-i şerifi | İslam'ın zahiri teslimiyetten ibaret olup olmadığı, imanın İslam ile birleştiği nokta ve Allah'ın zatının noksanlıklardan tenzihi | Boyun eğme, ifsat edici şüphelerden zihnin arınması ve mutlak kemal |
| Fıkıh | Selem akdi, teslim-tesellüm hükümleri, darü'l-İslam ve sulh antlaşmaları | Önceden bedeli ödenip teslimi vadelendirilen malın güvencesi; savaşı sona erdiren hukuki barışın sınırları | Hukuki borçtan ve kusurdan beri olma, hakların eksiksiz devredilmesi |
| Tefsir | Dârü's-Selâm, kalb-i selîm ve müslim kavramlarının tahlili | Selamın Allah'ın ismi mi yoksa afetsizlik yurdu olan cennet mi olduğu; kalbin şirk ve manevi hastalıklardan arınma derecesi | Ebedi esenlik, şirk ve nifaktan tam arınmışlık |
| Hadis | Selamın yaygınlaştırılması (ifşâu's-selâm) ve müslümanın ahlaki tanımı | Toplumsal emniyetin selam ile inşası ve müslümanın elinden ve dilinden diğer insanların salim kalması ilkesi | Fiilî zararsızlık, güven verme ve kardeşlik hukuku |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Tevhid ve kulluk nizamı | İradî teslimiyet ve şirkten arınma | Varlığı Yaratıcı ile mutlak uyuma sokarak ontolojik kopukluğu onarır | İnsanın kendi benliğini ve iradesini ilahi emre teslim ederek içsel bütünlüğe kavuşmasıdır | Kesin |
| İlmi | Hakikat arayışı ve epistemik tutarlılık | Çelişki ve yanılgıdan arınmış bilgi (ilm-i selîm) | Zihni heva, safsata ve önyargılardan koruyarak sağlam bilgiye ulaştırır | Düşüncenin mantıksal kusurlardan ve delilsiz iddialardan salim kalmasını sağlar | Güçlü |
| Siyasi | Toplumsal düzen ve uluslararası ilişkiler | Barış, güvenlik hukuku ve anayasal uzlaşı | Çatışma ve anarşiyi bertaraf ederek emniyetli yaşam alanları kurar | Toplumsal sözleşmenin korunması, kan dökülmesinin önlenmesi ve adalet zemininde sulhun sağlanmasıdır | Kesin |
| İktisadi | Ticari muameleler ve pazar ahlakı | Selem akdi, hilesizlik, eksiksiz borç ifası | Belirsizlik ve aldatmayı kaldırarak piyasaya güven ve istikrar kazandırır | Malın ayıpsız teslimi ve sermayenin haksız gasptan korunarak dolaşıma girmesidir | Kesin |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Dinamik denge durumu, minimum potansiyel enerji ve yapısal kararlılık | Fiziksel veya kimyasal bir sistemin dış parazit ve iç sürtünmelerden arınarak en kararlı, pürüzsüz ve dengeli enerji düzeyine ulaşması; sistemdeki çatışma ve entropi artışının engellenmesi | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Pozitif barış, toplumsal uyum ve entegrasyon | Toplumsal yapının sadece şiddetin yokluğuyla değil, kurumsal adalet, çatışmasız iletişim ve bireysel rıza ile pürüzsüz bir işbirliği ağı kurması hali | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca geleneksel bir selamlaşma lafzına veya politik bir pasifizme, edilgen bir kabullenişe indirgeme eğilimi |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök; bireyin iç dünyasındaki manevi arınmışlıktan (kalb-i selim) başlayarak, Yaratıcıya olan şuurlu ve aktif itaati (İslam), toplumsal barışı (silm), maddi nesnelerdeki kusursuzluğu ve ahiretteki mutlak kurtuluşu (Dârü's-Selâm) kuşatan bütüncül bir varoluş ilkesidir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | İslam'ı sadece dışsal ve şeklî bir boyun eğiş olarak görmek; selamı içi boş bir temenniye, barışı ise zulme ve adaletsizliğe karşı sessiz kalmaya dönüştürmek |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın hem din için seçtiği nihai ismi (İslam) hem de insanın varacağı nihai hedefi (Selam / Dârü's-Selâm) ve Allah'ın kemal sıfatını (es-Selâm) taşıyan ana kurucu omurgadır |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İman ve teslimiyet tanımlarının yapıldığı ayetlerde, ibadet ve ahlakın nihai gayesi olan kalb-i selim tasvirlerinde, savaş hukuku ve barış tekliflerini düzenleyen ahkam ayetlerinde ve cennet tasvirlerinde belirleyicidir |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Dinin zoraki bir tahakküm sistemi olduğu zannını çürütür; gerçek teslimiyetin zorlamayla değil, fıtrat ile ilahi vahyin çatışmasız bütünleşmesiyle doğan esenlik olduğunu gösterir |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamAyıptan, yarıktan, çatlaktan ve kırılmadan uzak kalarak tamlığını muhafaza eden taş, kova ve sağlıklı uzuv.
- Soyut anlamVarlığın içsel çekişmelerden, şirkten, nifaktan ve düşmanlıktan sıyrılarak mutlak bir güven, barış ve esenlik düzeyine erişmesi.
- Sistematik karşılıkİnsan iradesinin ilahi iradeye bilinçli adaptasyonu sonucunda tüm varlık alanlarında çatışmanın yerini ahenk ve noksansızlığa bırakması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde varlığın ontolojik, ahlaki ve toplumsal eylem alanını temsil eder. ilahi hakikatin ve fıtratın düzenini, ise bireysel veya toplumsal direnç ve sapmaları gösterir. içsel çatışma, nifak, şirk ve husumet gibi pürüzlerin direncidir. Bu direnç sıfıra yaklaştığında (), insanın ameli ile ilahi yasa arasındaki fark kapanır ve ulaşılan integral sonuç , yani mutlak selamet, barış ve teslimiyet (İslam/Selam) durumunu ifade eder.