رضي
ر - ض - ي
جذر- الورود: ٧٣
- الآيات: ٦٤
- الصيغ: ٤٤
- المعاجم: ١٠
Radiy : Rda (re,dat,ayn) memede biberon, süt. anne çocuğunu emdirirken yalnız görevi olduğu için emdirmez, aynı zamanda isteyerek ve zevk alarak emdirir. Bir işi yaparken ilerideki çıkarları ve sonuçları düşünerek işi yaparsın ama onu yapmak istemezsin. Örneğin bir hakim kanunlara uyarak suçluya ceza verir ama “keşke bu suçu işlemeseydi de bu cezayı vermeseydim” der. Bazı işi de, görevi olarak yapar ve hem de yaptığından memnun olur. Birincisine irade ikincisine rıza denir. Burada “ayn” “ya”ya dönüşmüştür. رضي ile اِرْتِضَى arasında fark vardır. Razı olmak birisinden yani bir kimsenden razı olmakken. İrtiza ise bir fiilden razı olmak anlamındadır.المزيد ›
تشمل هذه الصفحة أيضًا الكتابات: رضى
ملاحظاتي
المعاجم(١٠)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Radiy : Rda (re,dat,ayn) memede biberon, süt. anne çocuğunu emdirirken yalnız görevi olduğu için emdirmez, aynı zamanda isteyerek ve zevk alarak emdirir. Bir işi yaparken ilerideki çıkarları ve sonuçları düşünerek işi yaparsın ama onu yapmak istemezsin. Örneğin bir hakim kanunlara uyarak suçluya ceza verir ama “keşke bu suçu işlemeseydi de bu cezayı vermeseydim” der. Bazı işi de, görevi olarak yapar ve hem de yaptığından memnun olur. Birincisine irade ikincisine rıza denir. Burada “ayn” “ya”ya dönüşmüştür. رضي ile اِرْتِضَى arasında fark vardır. Razı olmak birisinden yani bir kimsenden razı olmakken. İrtiza ise bir fiilden razı olmak anlamındadır.
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١١٬٩٦٤ض ر ( و ا ي ء )
ضرا ، ضري ، وضر ، رضي ، روض ، ريض ، أرض ، ورض ، ضور ، ضير .
ضرا : الأصمعيّ : ضَرّا العِرْقُ يَضْرُو ضَرْواً : إذا اهتزّ ونَفَرَ بالدّم .
وقال العجَّاج :
مِمّا ضَرَا العِرْقُ به الضَّرِيُّ
ثعلب عن ابن الأعرابي : ضَرَى يَضرِي : إذا سال وجَرَى .
قال : ونَهَى عليّ رضي الله عنه عن الشُّرب في الإناء الضّارِي . قال : ومعناه : السائل ، لأنه يُنقص الشُرْب . قال : وضَرِيَ النَّبيذُ يضرى :
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٣٬٧٢١(باب الراء والضاد وما يثلثهما)
(رضع) الراء والضاد والعين أصلٌ واحد، وهو شُرْب اللَّبَن من الضّرْع أو الثّدي. تقول رَضِع المولودُ يرضَع. [ويقال: لئيمٌ راضعٌ؛ وكأنّه من لؤمه يرضع إبلَه لِئلاَّ([1])] يُسْمَع صوتُ حلْبه. ويقال امرأةٌ مُرضِع، إذا كان لها ولدٌ ترضِعُه. فإنْ وصفْتَها بإرضاعها الولدَ قلت مُرْضعةٌ. قال الله جل ثناؤه: ﴿يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ﴾
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٨٧٣- يقال: رضي يرضى رضا، فهو مرضي ومرضو. ورضا العبد عن الله: أن لا يكره ما يجري به قضاؤه، ورضا الله عن العبد هو أن يراه مؤتمرا لأمره، ومنتهيا عن نهيه، قال الله تعالى: ﴿رضي الله عنهم ورضوا عنه﴾ [المائدة/119]، وقال تعالى: ﴿لقد رضي الله عن المؤمنين﴾ [الفتح/18]، وقال تعالى: ﴿ورضيت لكم الإسلام دينا﴾ [المائدة/3]، وقال تعالى: ﴿أرضيتم بالحياة الدنيا من الآخرة﴾ [التوبة/38]، وقال تعالى: {يرضونكم بأفواههم
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٤٬٩٤٥الرِّضا، مقصورٌ: ضدُّ السَّخَطِ. وفي حديث الدعاء: اللهم إني أَعوذُ برضاكَ من سَخَطِكَ وبمُعافاتِكَ من عُقوبَتِكَ، وأَعوذُ بك منك لا أُحْصي ثَناءً عليك أَنت كما أَثْنَيْتَ على نفسك، وفي رواية: بَدأَ بالمُعافاة ثم بالرّضا؛ قال ابن الأَثير: إنما ابتدأَ بالمُعافاة من العقوبة لأَنها من صفات الأَفعال كالإماتة والإحياء والرِّضا؛ والسَّخَطُ من صفات القلب، وصفاتُ الأَفعال أَدْنى رُتبةً من صفات الذات،
الرِّضا، مقصورٌ: ضدُّ السَّخَطِ. وفي حديث الدعاء: اللهم إني أَعوذُ برضاكَ من سَخَطِكَ وبمُعافاتِكَ من عُقوبَتِكَ، وأَعوذُ بك منك لا أُحْصي ثَناءً عليك أَنت كما أَثْنَيْتَ على نفسك، وفي رواية: بَدأَ بالمُعافاة ثم بالرّضا؛ قال ابن الأَثير: إنما ابتدأَ بالمُعافاة من العقوبة لأَنها من صفات الأَفعال كالإماتة والإحياء والرِّضا؛ والسَّخَطُ من صفات القلب، وصفاتُ الأَفعال أَدْنى رُتبةً من صفات الذات، فبدأَ بالأَدْنى مُتَرَقِّياً إلى الأَعلى، ثم لمَّا ازداد يقيناً وارْتَقى تَرَكَ الصفاتِ وقَصَر نظره على الذات فقال أَعوذ بك منك، ثم لمَّا ازداد قرباً اسْتَحيْا معه من الاسْتِعاذة على بساط القُرْب فالْتَجأَ إلى الثَّناءِ فقال لا أُحْصي ثَناءً عليك، ثم علم أَن ذلك قُصورٌ فقال أَنت كما أَثْنَيْت على نفسِك؛ قال: وأَما على الرواية الأُولى فإنما قدم الاستعاذة بالرِّضا على السَّخَط لأََن المُعافاة من العُقوبة تحصل بحصول الرضا، وإنما ذكرها لأَن دلالة الأُولى عليها دلالة تضمن، فأَراد أن يدل عليها دلالة مطابقة فكنى عنها أَولاً ثم صرح بها ثانياً، ولأَن الراضِيَ قد يعاقِب للمصلحة أَو لاستيفاء حقِّ الغير. وتثنية الرِّضا رِضَوانِ ورِضَيانِ، الأُولى على الأَصل والأُخرى على المُعاقبة، وكأَن هذا إنما ثُنِّيَ على إرادة الجنس.الجوهري: وسمع الكسائي رِضَوانِ وحِمَوانِ في تثنية الرِّضا والحِمى، قال: والوجه حِمَيان ورِضَيان، فمن العرب من يقولهما بالياء على الأَصل، والواو أَكثر، وقد رَضِيَ يَرْضى رِضاً ورُضاً ورِضْواناً ورُضْواناً، الأَخيرة عن سيبويه ونَظَّرهَ بشُكْران ورُجْحانٍ، ومَرْضاةً، فهو راضٍ من قوم رُضاةٍ، ورَضِيٌّ من قوم أَرْضياءَ ورُضاةٍ؛ الأَخيرة عن اللحياني، قال ابن سيده: وهي نادرة، أَعني تكسير رَضِيٍّ على رُضاةٍ، قال: وعندي أنه جمع راضٍ لا غير، ورَضٍ من قوم رَضِينَ؛ عن اللحياني، قال سيبويه: وقالوا رَضْيُوا كما قالوا غَزْيا، أَسكن العينَ، ولو كسرها لحذفَ لأَنه لا يَلْتَقي ساكنان حيث كانت لا تدخلها الضمة وقبلها كسرة، وراعَوْا كسرة الضاد في الأَصل فلذلك أَقروها ياء، وهي مع ذلك كله نادرة. ورَضيتُ عنك وعَلَيْكَ رِضىً، مقصورٌ: مصدرٌ مَحْضٌ، والاسمُ الرِّضاءُ، ممدودٌ عن الأَخفش؛ قال القُحَيْفُ العُقَيْلي: إذا رَضِيَتْ عَليَّ بَنو قُشَيْرٍ لَعَمْرُ اللهِ أَعْجَبَني رِضاها ولا تَنْبو سُيوفُ بَني قُشَيْرٍ، ولا تَمْضي الأَسِنَّةُ في صَفاها عدّاه بعَلى لأَنَّه إذا رَضِيَتْ عنه أَحَبَّتْه وأَقْبَلَت عليه، فذلك اسْتَعْمل على بمعنى عَنْ. قال ابن جني: وكان أَبو عَلِيٍّ يستحسن قول الكسائي في هذا، لأَنه لمَّا كان رَضيتُ ضِدَّ سَخِطْت عَدَّى رَضيتُ بعَلى، حملاً للشيء على نقيضه كما يُحْمَلُ على نَظيره، قال: وقد سلك سيبويه هذه الطريق في المصادر كثيراً فقال: قالوا كذا كما قالوا كذا، وأَحدُهما ضدُّ الآخرَ. وقوله عز وجل: رَضِيَ اللهُ عنهم ورضوا عنه؛ تأْويله أَنَّ الله تعالى رَضِيَ عَنْهُم أَفْعالَهم ورضوا عنه ما جازاهم به. وأَرْضاهُ: أَعْطاهُ ما يَرْضى به. وتَرَضّاهُ طَلَب رِضاه؛ قال: إذا العَجوزُ غَضِبَتْ فَطَلِّقِ، ولا تَرَضّاها ولا تَمَلَّقِ أَثبت الأَلف من تَرَضّاها في موضع الجزم تشبيهاً بالياء في قوله: أَلَمْ يَأْتيكَ، والأَنْباءُ تَنْمي، بما لاقَتْ لَبونُ بَني زِيادِ؟ قال ابن سيده: وإنما فَعَلَ ذلك لَئلاَّ يقول تَرَضَّها فيلْحَقَ الجُزْءَ خَبْنٌ، على أَنَّ بعضهم قد رَواه على الوجه الأَعْرَف: ولا تَرَضَّها ولا تَمَلَّقِ، على احتمال الخَبْن. والرَّضِيُّ: المَرْضِيُّ. ابن الأَعرابي: الرَّضِيُّ المُطيعُ والرَّضِيُّ الضّامِنُ. ورَضيتُ الشيءَ وارْتَضَيْتُه، فهو مَرْضيٌّ، وقد قالوا مَرْضُوٌّ، فجاؤوا به على الأَصْل. ابن سيده: ورَضِيَهُ لذلك الأَمْر، فهو مَرْضُوٌّ ومَرْضِيٌّ. وارْتَضاه: رآه لَهُ أَهْلاً. ورجلٌ رِضىً من قَوْمٍ رضىً: قُنْعانٌ مَرْضِيٌّ، وصَفوا بالمَصْدر؛ قال زهير: هُمُ بَيْنَنا فَهُمْ رِضىً وهُمُ عَدْلُ وصَفَ بالمصدر الذي في مَعْنى مَفْعول كما وُصِفَ بالمَصْدر الذي في مَعْنى فاعِلٍ في عَدْلٍ وخَصْمٍ. الصحاح: الرِّضْوانُ الرِّضا، وكذلك الرُّضْوانُ، بالضم، والمَرْضاةُ مثلهُ. غَيره: المَرْضاةُ والرِّضْوان مصدران، والقُرّاء كلهم قَرَؤُوا الرِّضْوانَ، بكسر الراء، إلاَّ ما رُوِي عن عاصم أَنه قرأَ رُضْوان ويقال: هو مَرْضِيٌّ، ومنهم من يقول مَرْضُوٌّ لأَن الرِّضا في الأَصل من بنات الواو، وقيل في عيشَةٍ راضِيَة أَي مَرْضِيَّة أَي ذات رضىً كقولهم هَمٌّ ناصِبٌ. ويقال: رُضِيَتْ مَعيشَتهُ، على ما لم يُسَمَّ فاعلهُ، ولا يقال رَضِيَتْ. ويقال: رَضيتُ به صاحِباً، وربما قالوا رَضيتُ علَيْه في معنَى رَضِيتُ به وعنه. وأَرْضَيْتُه عَنِّي ورَضَّيْته، بالتشديد أَيضاً، فَرَضي. وتَرَضَّيته أَي أَرْضَيْته بعد جَهْدٍ. واستَرْضَيْتُه فأَرْضاني. وراضاني مُراضاةً ورِضاءً فَرَضَوْتُه أَرْضوهُ، بالضم، إذا غَلَبْتَه فيه لأَنه من الواو، وفي المحكم: فرضَوْتُه كنت أَشدَّ رِضاً منه، ولا يُمَدُّ الرضا إلا على ذلك. قال الجوهري: وإنما قالوا رَضيتُ عنه رِضاً، وإن كان من الواو، كما قالوا شَبِعَ شِبَعاً، وقالوا رَضِيَ لِمكان الكسر وحَقُّه رَضُوَ، قال أَبو منصور: إذا جعلت الرِّضى بمعنى المُراضاةِ فهو ممدود، وإذا جعلته مصدَرَ رَضِي يَرْضَى رِضىً فهو مقصور. قال سيبويه: وقالوا عيشَة راضِيةَ على النَّسب أَي ذات رِضاً. ورَضْوى: جَبَل بالمَدينة، والنِّسْبة إليه رَضَوي قال ابن سيده: ورَضْوى اسم جبل بعينه، وبه سميت المرأَةُ، قال: ولا أَحمله على باب تَقْوَى لأَنه ليس في الكلام ر ض ي فيكون هذا محمولاً عليه. التهذيب: ورَضْوى اسم امرأَة؛ قال الأَخطل: عفَا واسِطٌ مِنْ آلِ رَضْوى فَنَبْتَلُ، فَمُجْتَمَعُ المَجْرَيْنِ، فالصَّبْرُ أَجْمَلُ ومن أَسماء النساء رُضَيّا بوزن الثُّرَيّا، وتكبيرهما رَضْوى وثَرْوى. ورَضْوى: فَرَس سعد بن شجاع، والله أَعلم.
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٥٨٤* ر ض ا * * الرُّضْوَانُ * بكسر الراء وضمها الرضا * المَرْضَاةُ * مثله و * رضِيت * الشيء و * ارْتَضَيْتُهُ * فهو * مَرْضِيٌّ * و * مَرْضُوٌّ * أيضا على الأصل و * رَضِيَ * عنه بالكسر * رِضَاً * مقصور مصدر محض والاسم * الرِّضَاءُ * ممدود عن الأخفش وعيشة * رَاضِيَةٌ * أي * مَرْضِيَّةٌ * لأنه يقال * رَضِيْتُ * معيشته على ما لم يسم فاعله ولا يقال رَضِيَتْ ويقال * رَضِيَ * به صاحبا وربما قالوا رضي عليه
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٧٬٩٤٧: ( و ( *!رَضِيَ عنه وعليه ) : إذا عُدِّي بعلَى فهو بمعْنَى عنه وبه وهو قَلِيلٌ ؛ وأَنْشَدَ الأخْفَشَ للقُحَيْف العُقَيْلي :
إذا *!رَضِيَتْ عليَّ بنُو قُشَيْرٍ
لعَمْرُ اللَّهِ أَعْجَبَني *!رِضاها كما في الصِّحاحِ .
وقالَ ابنُ سِيدَه : عَدَّاه بعلَى لأنَّها إذا رَضِيَتْ عنه أَحَبَّتْه وأَقْبَلَتْ عليه ، فلذا اسْتَعْمل على بمعْنَى عن .
قالَ ابنُ جنِّي : وكان أبو عليَ يَسْتَحْسِن قَوْلَ الكِسائي
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٦١المدخل: رضىرِضَيَانِ
رِضَيَانِ ذ a dual of رِضًى, which see in art. رضو.
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٢٣٤رَضِيَ
رَضِيَ A ( n. ac. رُِصًى [ رِضَي 7 , 9 ], مَرْضَاة [ 17tA ] , رُِضْوَان [ رِضْيَاْن 34 , 35U ])
a. [ 'Ala or 'An ], Was satisfied, wellpleased with, at.
b. [ Bi or Fī ], Approved of, consented, agreed to.
رَاْضَيَ
رَاْضَيَ III ,
a. Tried to satisfy, to please.
b. Agreed with.
أَرْضَيَ
أَرْضَيَ IV ,
a. Satisfied, contented, pleased; gratified.
b. Made, induced to consent.
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٢٩٬٨٥٣رَضِيَ - يَرْضَى - رَاضِي - رَاضِيَة - رَضِيّ - مَرْضِيّ - مَرْضِيَّة - رِضْوَان - مَرْضَاة - ارْتَضَى – يَرْتَضِي - أَرْضَى – يُرْضِي - تَرَاضَى – يَتَراضَى - تَرَاضِي
الخميس, 10 شباط/فبراير 2011 13:19
رَضِيَ – يَرْضَى + كائن + كائناً أو شيئاً أمراً: يقبله بسرور ومتعة: يقبل الكائنَ أو الشيءَ أو الأمرَ، أنه هو المراد أوالمطلوب، وذلك بسرور ومتعة، ومن غير ضغط أو إكراه أو أو
الصيغ(٤٤)
- رَضِيَRazı oldu(فَعِلَ)×٥
- وَرَضُواVe razı oldular(وَفَعِلُوا)×٥
- رَضُواRazı oldular(فَعِلُوا)×٤
- يَرْضَىRazı olur(يَفْعَلُ)×٤
- ارْتَضَىRazı olundu(افْتَعَلُ)×٣
- مَرْضَاةِRazı olmak(مَفْعَلَةِ)×٣
- وَرِضْوَانًاVe razı olmak(وَفِعْلَانًا)×٣
- وَرِضْوَانٌVe razı olmakمعانٍ أخرى: ١(وَفِعْلَانٌ)×٣
- تَرَاضٍBirbirinden razı olmak(تَفَاعُلٍ)×٢
- تَرْضَاهُOna razı olursun(تَفْعَلَهُ)×٢
الجذور المجاورةالمجاورة: ١٤٢ (الإجمالي: ٣٧٦)
- أله
الآيات المشتركة: ٤٣ · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
- بغي
الآيات المشتركة: ١١ · Buğa boğa demektir
- تحت
الآيات المشتركة: ٧ · Ayağın alt tarafı demektir
- فسق
الآيات المشتركة: ٧ · Fısk (sin) Ceviz ve benzeri yemişlerin dış kabuğunun…
- سخط
الآيات المشتركة: ٣ · Sekete çöküntü demektir
- قلب
الآيات المشتركة: ٩ · Ayak basıldığında toprakta çıkan kalıptır
- تجر
الآيات المشتركة: ٣ · Vicar tilki ve sırtlan gibi hayvanların inleri demektir
- جري
الآيات المشتركة: ٦ · Cariye yelkenli sandal demektir
- نهر
الآيات المشتركة: ٧ · Durgun suyda dibe çöken mile “leyl“ akıp denize giden…
- أبد
الآيات المشتركة: ٤ · Badiye çöl demektir
- مول
الآيات المشتركة: ٦ · Onların malları
- خلد
الآيات المشتركة: ٦ · Huld : Parçalanmayan sert kaya demektir
الآيات التي ورد فيها(٦٤)
… جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
Razı oldu
وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي …
Razı oldu
لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا
Razı oldu
… وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا …
Razı oldu
جَزَاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ذَلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ
Razı oldu
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | رضي |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Lâmel-fiili illetli (vâvî ve yâî geçişli nâkıs kök) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | قنع, قبل, حمد |
| Zıt Kök | سخط |
| Çekirdek Özet 1 | Bir durumun, nesnenin veya hükmün içsel bir direnç ve hoşnutsuzluk olmaksızın nefiste sükûnet ve doyumla kabul bulması, gönül ferahlığıyla benimsenmesi. |
| Çekirdek Özet 2 | Allah ile insan arasındaki çift yönlü varoluşsal mutabakat; ilahî emir ve takdire teslimiyet ile ilahî lütuf ve onay arasındaki uyuşma hali. |
| Çekirdek Özet 3 | Hukukta karşılıklı irade beyanının (terâdî) meşruiyet zemini; ahlakta ise içsel çatışmanın sona erdiği mutlak huzur ve doyum dengesi. |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca pasif bir katlanma veya çaresiz boyun eğiş gibi anlamak; böylece kökün ihtiva ettiği aktif sevgi, gönüllü onay ve yüksek içsel doyum boyutunu gözden kaçırmak. |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| رض | Bir şeye nüfuz ederek onu yumuşatma, kırma, bastırma veya iç doyum ve temas sağlama; رضع kökünde görülen süt emme ve doyuma ulaşma hareketi. | ي | Fiziksel emme ve parçalama eylemini içsel, zihinsel ve iradî bir kabule dönüştürerek kalpteki öfke ve huzursuzluğu gideren mutlak doyuma ve hoşnutluğa yöneltmiştir. |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ر | İnsan başı; bilinç, öncülük, yönelim ve ilk hareket. | İradenin ve zihnin belirli bir olguya veya hükme doğru yönelmesini, dikkat ve kabul merkezini temsil eder. |
| ض | Bitki veya olta imgesinin yoğunlaşması (türetme harf); sıkışma, tutunma, yerleşme. | Kararın nefiste kök salmasını, şüphe ve dalgalanmanın yerini sarsılmaz bir tutunuşa bırakmasını ifade eder. |
| ي | Açık el ve kol; iş, yapma, temas, uzanma ve teslim alma. | Zihinde ve kalpte oluşan kabulün fiilî olarak dışa vurulmasını, onaylanarak teslim alınmasını simgeler. |
| رضي | Bilincin yöneldiği hükmü nefiste sabitleyip fiilen ve ferahlıkla kucaklaması. | Bir kararın veya durumun hiçbir itiraz kalmaksızın bilinçle karşılanması, kalbe yerleşmesi ve fiilen benimsenmesi hareketidir. |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir şeyin pürüzsüzleşmesi, sürtüşmenin ve iç direncin kalkarak tam bir uyum ve mutabakatın sağlanması; nefsin aradığı şeyi bularak dinginliğe kavuşması. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem şairlerinden Hutey’e şiirinde kökü, öfke ve hoşnutsuzluğun zıddı olarak bir kimseden razı olma ve kusurları örtme anlamında kullanmıştır; Cahiliye ve erken dönem kullanımlarında rıza, muhatabın fiilini itirazsız onaylama hali olarak geçer. |
| Erken Arapça kullanım | Erken dönem dualarında ve nebevî rivayetlerde gazap ve azabın mukabili olarak yer almıştır: اللهم إني أعوذ برضاك من سخطك |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab ve Müfredâtü Elfâzi’l-Kur’ân.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Arapça رضي kökü, Batı Sami dillerinde tespit edilen ve kabul etme, lütfetme, borcu veya kurbanı hoşnutlukla karşılama anlamlarını taşıyan köklerle doğrudan akrabadır. İbranicede rāṣāh kökü bir kurbandan veya kişiden hoşnut olmak, memnuniyetle kabul etmek, bedeli ödenmiş sayarak barışmak anlamlarını taşır. Süryanicede r'ʿā veya r'ṣī biçimleri bir şeye rıza göstermek, istemek ve uyuşmak manasındadır. Arapçada kök, vâvî ve yâî geçişlilik göstererek (rıdvân ve rızâ) hem ilahî onay ve mükâfatı hem de kulun itirazsız iç huzurunu ifade eden kuşatıcı bir ahlaki ve hukuki kavram seviyesine yükselmiştir.
درجة الثقة Kesin
المصدر Brown-Driver-Briggs, Hebrew and Aramaic Lexicon of the Old Testament (HALOT) ve Lisān al-ʿArab.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | رضو / رضي nâkıs yapısı | Öfke ve nefretin (sehat) zıddı olarak kalbin sükûnete ermesi; masdarlardaki vâv (rıdvân) ve yâ (rıdâ) çift yönlü zenginliği gösterir. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice rāṣāh, Süryanice r'ʿī | Tanrı’nın kurbanı veya ameli kabul etmesi, lütuf göstermesi ve iki taraf arasındaki uzlaşma. | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Sami ailesi dışındaki Afro-Asyatik kollarda düzenli ve kesin bir soydaş biçim tespit edilmemiştir. | Veri bulunamadı |
المصدر Maqāyīs al-Lugha ve David Cohen, Dictionnaire des racines sémitiques.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| رضي | Anlamlı | Hoşnutluk, kabul ve rıza gösterme | İçsel direncin kalkarak tam bir onay ve mutabakatın oluşması | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| ريض | Anlamlı | Eğitme, alıştırma, boyun eğdirme | Bir hayvanı veya nefsi terbiye ederek itaate alıştırma (riyâzet) | Hedef kökle dolaylı itaat bağı vardır; Kur'an'da geçmez |
| ضري | Anlamlı | Alışma, kışkırma, yırtıcılık | Bir şeye aşırı alışıp tutkulu hale gelme veya yırtıcı hayvanın ava alışması | Kontrolsüz yönelim; Kur'an'da geçmez |
| ضير | Anlamlı | Zarar verme, sıkıntıya sokma | Birine zarar veya güçlük dokundurma | Hedef kökün zıddına yakın bir zorluk içerir; Kur'an'da geçer |
| يرض | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kullanımda bulunmayan diziliş |
| يضر | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kullanımda bulunmayan diziliş |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| رضي | Merkez | Doyum ve gönüllü onay | İç direnç olmaksızın sevinç ve ferahlıkla benimseme halidir. | Kalbin ve iradenin tam bir mutabakat içinde olması. |
| قنع | Komşu | Kanaat ve yetinme | Elde olana razı olup fazlasını istememekle sınırlıdır; rıza kadar geniş bir varoluşsal doyumu kapsamaz. | İhtiyacın karşılanmasıyla yetinme duruşu. |
| قبل | Komşu | Kabul etme ve onaylama | Bir şeyi dışarıdan alıp onaylamaktır; rızadaki gibi derin bir duygusal ferahlık ve sevgi şart değildir. | İradî tasdik ve alma eylemi. |
| حمد | Komşu | Övgü ve şükran duyma | Nimet veya iyilik karşısında övgü dolu bir memnuniyetin lisanen ve fiilen ifadesidir. | İyiliğe karşı değer bilme ve yüceltme. |
| سخط | Zıt | Öfke ve şiddetli hoşnutsuzluk | Bir durumdan veya kişiden nefret duyarak kalbin daralması ve şiddetle reddetmesi halidir. | Rızanın tam zıddı olan içsel isyan ve hoşnutsuzluk. |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | رضي | Hoşnut olmak, benimsemek | İçsel bir itiraz kalmaksızın sevgi ve sükûnetle onaylama hali. | Kesin |
| Latince | complacere, approbare | Hoşuna gitmek, onaylamak | Hukuki ve iradî onayı verir; ancak ilahî aşkın hoşnutluk boyutunu tam yansıtmaz. | Güçlü |
| İngilizce | contentment, pleasure, approval, consent | Hoşnutluk, rıza, mutabakat | Hukuki consent akdi karşılarken contentment iç huzuru verir; rıdvân seviyesini tek başına karşılamaz. | Güçlü |
| Almanca | Wohlgefallen, Zufriedenheit, Einwilligung | Memnuniyet, iç doyum, onay | Wohlgefallen lütufkâr hoşnutluğu, Einwilligung ise hukuki rızayı karşılar. | Güçlü |
| Fransızca | contentement, agrément, consentement | Gönül rahatlığı, rıza, tasvip | Agrément ilahî lütuf ve beğeniyi, consentement tarafların uyuşmasını karşılar. | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary ve Wehr Arabic-English Dictionary.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| رَضِيَ / رَضُوا | Allah ile müminler arasındaki karşılıklı rıza | İman, amel ve teslimiyetin mükâfatı bağlamında kullanılır; Mâide 5:119, Tevbe 9:100, Mücâdele 58:22, Beyyine 98:8. |
| رِضْوَانٌ / رِضْوَانَ | Allah'ın yüce ve kuşatıcı hoşnutluğu (en büyük mükâfat) | Ahiret nimetlerinin zirvesi ve ilahî gaye bağlamında; Âl-i İmrân 3:15, Tevbe 9:21, Tevbe 9:109, Hadîd 57:27. |
| رَاضِيَةٍ | Doyuma ulaşmış, mutlak huzur içindeki hayat | Cennet ehlinin ulaştığı sükûnet ve doyum bağlamında; Hâkka 69:21, Gâşiye 88:9, Fecr 89:28, Kâria 101:7. |
| مَرْضَاةِ | Allah'ın rızasını arama ve O'nu hoşnut etme gayesi | İnfak, fedakarlık ve ihlas bağlamında; Bakara 2:207, Bakara 2:265, Nisâ 4:114, Tahrîm 66:1. |
| تَرَاضٍ | Karşılıklı irade mutabakatı ve hukuki uzlaşma | Aile hukuku ve ticari akitler bağlamında; Bakara 2:233, Nisâ 4:29. |
| رَضُوا (olumsuz) | Dünyaya saplanıp kalma, aşağı duruma razı olma | Münafıkların cihaddan geri kalması veya dünya hayatıyla yetinmesi bağlamında; Tevbe 9:38, Tevbe 9:87, Yûnus 10:7. |
| يَرْضَوْنَ / يُرْضُونَكُمْ | Sahte ve yüzeysel hoşnut etme çabası | Münafıkların dille hoşnut edip kalple düşmanlık beslemesi bağlamında; Tevbe 9:8, Tevbe 9:96. |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Allah'ın sıfatları (irade, muhabbet, rıza) | Rızanın ilahî zâtın fiilî mi yoksa zâtî mi bir sıfatı olduğu; kulun kader ve kazaya rıza göstermesinin sınırları. | Gazabın zıddı olarak ilahî iradenin hayır ve mükâfata taalluk etmesi. |
| Fıkıh | Akit teorisi ve irade beyanı | Hukuki muamelelerde şeklî icap-kabulün ötesinde gerçek iç iradenin ve rızanın (terâdî) varlığı; ikrah ve gabin halleri. | Zorlama ve baskının bulunmadığı, hür ve bilinçli mutabakat hali. |
| Tefsir | Rıdvân ve rıza ayetlerinin tevili | Cennetteki en büyük nimetin maddî nimetler mi yoksa Allah'ın kulundan razı olması mı olduğu meselesi. | Varlık hiyerarşisinde ulaşılabilecek en yüksek manevî mertebe. |
| Hadis | Kulun ahlaki olgunluğu ve tevekkülü | Başa gelen musibetlerde sabrın ötesine geçip rıza makamına ermenin imkânı ve nebevî dualardaki rıza talebi. | Şikâyet ve itirazın kalkarak ilahî takdire teslimiyetle huzur bulması. |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Kul ile Yaratıcı ilişkisi | Ubûdiyyet ve teslimiyetin kemali | İtirazı bitirerek varoluşsal sükûnet sağlama | İnsanın ilahî iradeye gönüllü uyumu ve Allah'ın bu uyumu lütfuyla ödüllendirmesi. | Kesin |
| İlmi | Hakikat arayışı ve bilgi ahlakı | Doğrulanmış bilgiye mutmain olma | Şüphe ve zihinsel direnci giderme | Delilin gerektirdiği gerçeğe zihnin ve kalbin direnmeden teslim olması hali. | Güçlü |
| Siyasi | Yönetim ve toplumsal meşruiyet | Yönetilenlerin rızası ve biat | İktidarın meşruiyetini tesis etme | Zor ve baskıya dayanmayan, toplumun gönüllü onayıyla kurulan siyasal nizam. | Güçlü |
| İktisadi | Mülkiyet devri ve ticaret | Karşılıklı irade uyuşması (terâdî) | Mülkiyet transferini meşrulaştırma | Haksız kazanç ve gaspı önleyen, tarafların hür rızasına dayalı sözleşme zemini. | Kesin |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Dinamik sistemlerde kararlı denge ve potansiyel enerjinin minimuma inmesi | Bir sistemin iç sürtünme ve çatışmalarını tüketerek en düşük dirençli kararlı denge noktasına ulaşması hali. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Pareto optimalitesi ve toplumsal mutabakat | Tarafların hiçbirinin durumunu kötüleştirmeden ulaşılan ve itirazın kalmadığı gönüllü toplumsal sözleşme zemini. | Güçlü |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Rızayı yalnızca hukuki bir sözleşmede atılan şeklî bir imza veya zulüm karşısında pasif bir kabulleniş, çaresiz bir boyun eğiş seviyesine indirgemek. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da rıza, insanın tüm varlığıyla ilahî iradeye katıldığı aktif, coşkulu ve doyum dolu bir manevî mertebedir; aynı zamanda ticaret ve ailede hür iradeyi şart koşan dinamik bir haktır. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Kaza ve kadere rıza adı altında adaletsizliklere, cehalete ve kötülüklere teslim olunur; iktisadi hayatta ise aldatma ve baskı altındaki şeklî onaylar meşru ticaret sayılır. |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın nihai hedefi olan insan ile Allah arasındaki barış, mutabakat ve huzur dengesini kuran temel kavramdır; cennetin en üst mertebesi nimetlerin kendisi değil ilahî rızadır (rıdvân). |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İman edenlerin mükâfatını anlatan müjde ayetlerinde, münafıkların iki yüzlü tutumlarını deşifre eden uyarılarda ve ticaret ile aile hukukunu düzenleyen ahkâm ayetlerinde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Dinin sadece zorunlu kurallar bütünü veya kuru bir itaat mekanizması olduğu algısını kırar; imanın özünün gönül rahatlığı, sevgi ve karşılıklı doyum olduğunu gösterir. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamBir temas yüzeyindeki sürtünme ve pürüzün kalkması, sütün yavruyu doyurması gibi nefsin iç direncinin kırılıp dinginleşmesi hali.
- Soyut anlamBir hükmün, durumun veya şahsın kalpte hiçbir itiraz, hoşnutsuzluk ve öfke bırakmaksızın tam bir teslimiyet ve sevgiyle benimsenmesi.
- Sistematik karşılıkİlahî düzlemde en yüksek lütuf ve onay; hukuki düzlemde akdin meşruiyetini sağlayan hür irade mutabakatı; ahlaki düzlemde ise içsel çatışmanın sona erdiği nefis sükûneti.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklaması
Modelde ve mutabakata giren iki iradeyi veya kul ile ilahî iradeyi temsil eder. iki taraf arasındaki uyuşmazlığı, iç direnci ve sürtünmeyi simgeler. İki taraf arasındaki direncin ve itirazın sıfıra yaklaşması () durumunda iradelerin kesişimi gerçekleşir. Bunun sonucunda ortaya çıkan mutabakat fonksiyonu tam doyum, sükûnet ve meşruiyet seviyesi olan değerine ulaşır; bu da rıza halinin matematiksel ifadesidir.