بشر
ب - ش - ر
KÖK- 123 geçiş
- 119 ayet
- 53 sîga
- 13 sözlük
Beşere derinin tüysüz dış yüzü demektir. İnsan tüysüz olduğu için beşer denmiştir. بُشْرَى : Bir müjdeci vasıtasıyla alınan müjde بُشْرًا : Bir müjdeci olmadan, belli olaylar vasıtasıyla anlaşılan müjde, durumdan anlaşılan müjdedevamı ›
Notlarım
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Beşere derinin tüysüz dış yüzü demektir. İnsan tüysüz olduğu için beşer denmiştir. بُشْرَى : Bir müjdeci vasıtasıyla alınan müjde بُشْرًا : Bir müjdeci olmadan, belli olaylar vasıtasıyla anlaşılan müjde, durumdan anlaşılan müjde
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR3.395 harfباب الشين والراء والباء معهما
ش ر ب، ش ب ر، ب ر ش، ب ش ر، ر ب ش مستعملات شرب: شَرِبَ شَرْباً وشُرباً. والشِّرب: وقت الشُّرب. والمَشْرَب: الوجه الذي يُشرَب منه، ويكون مَوْضِعاً ومَصْدراً، قال:
ويُدعى ابنُ مَنْجوف أمامي كأنّـه خَصِيٌّ أتى للماء من غير مَشْرب
والمَشْرَبُ: الشُّرْبُ نفْسُه، والشرابُ: اسمٌ لما يُشرَبُ، وكل شيءٍ لا يُمضَغ فإنه يُقال فيه: يُشرب.
ورجلٌ شَروبٌ: شديد الشُّرب. وماءٌ
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.652 harfالبَشَرَةُ والبَشَرُ: ظاهرُ جلدِ الإنسان. وبَشَرَةُ الأرضِ: ما ظهر من نباتها. وقد أَبْشَرَتِ الأرضُ، وما أحسن بَشَرَتَها. والبَشَرُ: الخلقُ. ومُباشَرَةُ المرأةِ: ملامستُها. والحِجْرُ المُباشِرُ: التي تَهُمُّ بالفحلِ. ومُباشَرَةُ الأمورِ: أن تليَها بنفسك. وبَشَرْتُ الأديمَ أَبْشُرُهُ بَشْراً، إذا أخذْت بَشَرَتَهُ. وفلانٌ مُؤْدَمٌ مُبْشَرٌ، إذا كان كاملاً من الرجال، كأنه جَمَعَ لينَ الأَدَمَةِ
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR12.689 harfش ر ب
شرب ، شبر ، رشب ، ربش ، بشر ، برش : أَهمل الليث : رشب .
( رشب ) : وروى أبو العباس ، عن عمرو ، عن أبيه ، أنه قال : الْمراشِبُ : جَعْوُ رُؤوسِ الخُروس ، والجَعْوُ : الطِّين ، والْخُروسُ : الدّنَان .
شرب : الحرانيّ ، عن ابن السكيت ، قال : الشَّرْب : مَصْدَر شَرِبْتُ أَشْرَبُ شَرْباً وشُرْباً ، قال : والشَّرْبُ أيضاً : الْقومُ يَجتَمعون على الشَّراب .
وقال الفراء : حدثني الكسائيّ عن يحيى بن
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR2.616 harf(باب الباء والشين وما يثلثهما)
(بشع) الباء والشين والعين أصلٌ واحد وهو كرَاهَةُ الشّيء وقلَّةُ نُفوذه.
قال الخليل: البَشَع طَعْمٌ كَرِيهٌ فيه جُفوفٌ ومَرارةٌ كطعم الهَلِيلَج البشعة. قال: ويقال رجل بَشِعٌ وامرأةٌ بشِعة، وهو الكريهُ ريحِ الفمِ مِن أنّه لا يتخلَّلُ ولا يَسْتَاك. والمصدَر البَشَع والبشَاعة. وقد بَشِعَ يَبْشَعُ بَشَعاً. والطعام البَشِع الذي لا يَسُوغ في الحَلْق.
قال ابنُ دُريد:
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR4.961 harf- البشرة: ظاهر الجلد، والأدمة: باطنه، كذا قال عامة الأدباء، وقال أبو زيد بعكس ذلك (ذكر قوله الأزهري في تهذيبه 11/360، والذي غلطه ثعلب)، وغلطه أبو العباس وغيره، وجمعها: بشر وأبشار، وعبر عن الإنسان بالبشر اعتبارا بظهور جلده من الشعر، بخلاف الحيوانات التي عليها الصوف أو الشعر أو الوبر، واستوى في لفظ البشر الواحد والجمع، وثني فقال تعالى: ﴿أنؤمن لبشرين﴾ [المؤمنون/47].
وخص في القرآن كل موضع اعتبر من
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR647 harfب ش ر
بشرته بكذا وبشرته وأبشرته فبشر وأبشر وبشـر واستبشـر وتبشـر وتباشـروا بـه وتتابعـت البشارات والبشائر وجاء البشراء وهو حسن البشر واستقبلني ببشره.
وبشر الأديم وأبشره: قشر وجهه.
ومن المجاز: فلان مؤدم مبشر.
وما أحسن بشرة الأرض وهي ما يخرج من نباتها فيلبسها.
وطلعـت تباشيـر الصبـح وهـي أوائلـه التـي تبشـر بـه كأنهـا جمـع تبشيـر وهـو مصـدر بشـر.
وفيه مخايل الرشـد وتباشيـره.
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR11.284 harfالبَشَرُ: الخَلْقُ يقع على الأُنثى والذكر والواحد والاثنين والجمع لا يثنى ولا يجمع؛ يقال: هي بَشَرٌ وهو بَشَرٌ وهما بَشَرٌ وهم بَشَرٌ. ابن سيده: البَشَرُ الإِنسان الواحد والجمع والمذكر والمؤنث في ذلك سواء، وقد يثنى. وفي التنزيل العزيز: أَنُؤُمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنا؟ والجمع أَبشارٌ. والبَشضرَةُ: أَعلى جلدة الرأْس والوجه والجسد من الإِنسان، وهي التي عليها الشعر، وقيل: هي التي تلي اللحم. وفي
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR1.017 harf* ب ش ر * * البَشَرةُ * و * البَشَرُ * ظاهر جلد الإنسان والبَشَر الخلق و * مُبَاشَرَةُ * الأمور أن تليها بنفسك و * بَشَرَ * الأديم أخذ بشرته وبابه نصر و * بَشَرَهُ * من البشرى وبابه نصر ودخل و * أبْشَرَهُ * أيضا و * بَشَّرَهُ تبشِيراً * والاسم * البِشارَةُ * بكسر الباء وضمها ويقال * بَشَرَهُ * بكذا بالتخفيف * فأَبْشَرَ إبْشَاراً * أي سُر وتقول أبشر بخير بقطع الألف ومنه قوله تعالى { وأبشروا بالجنة
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR14.837 harfالبشر: الخلق، يقع على الأنثى والذكر، والواحد والاثنين والجمع، لا يثنى ولا يجمع، يقال هي بشر، وهو بشر، وهما بشرا، وهم بشر، كذا في الصحاح. وفي المحكم: البشر، محركة: الإنسان، ذكرا أو أنثى،واحدا أو جمعا، وقد يثنى، وفي التنزيل العزيز: أنؤمن لبشرين مثلنا قال شيخنا: ولعل العرب حين ثنوه قصدوا به حين إرادة التثنية الواحد، كما هو ظاهر، ويجمع أبشارا، قياسا. وفي المصباح: لكن العرب ثنوه ولم يجمعوه. قال
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR16.638 harfبَشَرَ
1 بَشَرَ ذ , aor. بَشُرَ , (S, Msb,) inf. n. بَشْرٌ; (S, Msb, K;) and ↓ ابشر, (A,) inf. n. اـِبْشَارٌ; (K;) He pared (S, A, Msb, K) a hide, (S, A, Msb,) removing its بَشَرَة, (S,) or face, or surface, (A, Msb,) or the skin upon which the hair grew: (TA:) or, as some say, removing its inner part with a large knife: or, accord. to Ibn-Buzurj, some of the Arabs say, بَشَرْتُ الأَدِيمَ, aor.
بَشَرَ 1 بَشَرَ ذ , aor. بَشُرَ , (S, Msb,) inf. n. بَشْرٌ; (S, Msb, K;) and ↓ ابشر, (A,) inf. n. اـِبْشَارٌ; (K;) He pared (S, A, Msb, K) a hide, (S, A, Msb,) removing its بَشَرَة, (S,) or face, or surface, (A, Msb,) or the skin upon which the hair grew: (TA:) or, as some say, removing its inner part with a large knife: or, accord. to Ibn-Buzurj, some of the Arabs say, بَشَرْتُ الأَدِيمَ, aor. بَشِرَ , meaning I removed from the hide its بَشَرَة; and ↓ أَبْشَرْتُهُ as meaning I exposed to view its بَشَرَة that was next to the flesh; and آدَمْتُهُ I exposed to view its أَدَمَة upon which the hair grew. (TA.) [But see أَدَمَةٌ.] ― -b2- Hence the saying in a trad., مَنْ أَحَبَّ القُرْآنَ قَلْيَبْشُرْ, accord. to him who recites it thus, with damm to the ش; meaning (assumed tropical:) Whoso loveth the Kur-لn, let him make himself light of flesh, [by not eating more than will be sufficient, and so prepare himself] for [reading, or reciting,] it, [like as one prepares a horse for running,] because eating much causes one to forget it. (TA.) ― -b3- Hence also, بَشَرَ الأَرْضَ, (TA,) inf. n. as above, (S, K,) (assumed tropical:) It (a swarm of locusts) stripped the ground; (TA;) ate what was upon the ground, (S, K,) i. e., upon its surface; as though the exterior of the ground were its بَشَرَة. (TA.) ― -b4- And بَشَرَ, aor. بَشُرَ , (TA,) inf. n. as above, (K,) He clipped his mustache much, so that the بَشَرَة (i. e. the exterior of the skin, TA) became apparent. (K, TA.) This the Muslim is commanded to do. (TA.) ― -b5- بَشَرَنِى فُلَانٌ بِوَجْهٍ حَسَنٍ Such a one met me with a cheerful countenance. (S.) See also 2, in two places. ― -b6- And see 3. -A2- بَشِرَ, aor. بَشَرَ ; (IAar, S, Msb, K;) and بَشَرَ, aor. بَشِرَ , (IAar, K,) inf. n. بَشْرٌ and بُشُورٌ; (TA;) and ↓ ابشر, [which is the most common, though extr. in respect of analogy, as being quasi-pass. of بَشَرَ, like احجم and احنج and اعرض and اقشع and اكبّ and انهج, (mentioned by MF in art. حنج as the only other instances of the kind,) and اخلج, (added in the TA in art. خلج,)] (S, A, Mgh, K,) inf. n. اـِبْشَارٌ; (S;) and ↓ استبشر; (S, A, Msb, K;) and ↓ تبشّر; (A;) [originally, He became changed in his بَشَرَة (or complexion) by the annunciation of an event: see بَشَّرَهُ: and hence,] he rejoiced, or became rejoiced; (IAar, S, A, Msb, K;) بِكَذَا [at, or by, such a thing; or at, or by, the annunciation of such a thing]. (IAar, S, K. *) You say, أَتَانِى أَمْرٌ بَشِرْتُ بِهِ An affair happened to me whereat I rejoiced, or whereby I became rejoiced. (S.) And بِمَوْلُودٍ ↓ أَبْشَرَ He rejoiced [at the annunciation of a new-born child]. (S.) And بِخَيْرٍ ↓ أَبْشِرْ Rejoice thou [at the annunciation of a good event]. (S, K.) And in the same sense ↓ أَبْشِرُوا is used in the Kur xli. 30. (S.)
بشّرهُ 2 بشّرهُ ذ (S, A, Msb, &c.,) the form used by the Arabs in general, (Msb,) inf. n. تَبْشِيرٌ; (S, Msb, K, &c.;) and ↓ بَشَرَهُ, aor. بَشُرَ , (S, Mgh, Msb,) of the dial. of Tihلmeh and the adjacent parts, (Msb,) inf. n. بَشْرٌ and بُشُورٌ (S, K) and بُشْرٌ, (TA,) or this last is a simple subst.; (Msb;) and ↓ ابشرهُ; (S, A, Mgh, K;) and ↓ استبشرهُ; (K, TA;) are syn.; (S, K, &c.;) originally signifying He announced to him an event which produced a change in his بَشَرَة [or complexion]: and hence, (El-Fakhr Er-Rلzee,) he announced to him an event which rejoiced him: (A, El-Fakhr Er-Rلzee:) so in common acceptation [when not restricted by an adjunct that denotes its having a different meaning: see بُشْرَى and an ex. below in this paragraph]: (El-Fakhr Er-Rلzee:) or he rejoiced him [by an annunciation]: (Msb:) and he announced to him an event which grieved him: [or he grieved him by an annunciation:] both these significations are proper. (El-Fakhr Er-Rلzee.) You say, بشّرهُ بِالأَمْرِ [generally meaning He rejoiced him by the annunciation of the event]; and بِهِ ↓ بَشَرَهُ, aor. and inf. ns. as above; &c. (TA.) And بَشَّرْتُهُ بِمَوْلُودٍ [I rejoiced him by the annunciation of a new-born child]. (S.) And it is said in the Kur [iii. 20, &c.], بَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ [Grieve thou them by the annunciation, or denunciation, of a painful punishment]. (S.) You say also, of a she-camel, بَشَّرَتْ بِاللَّقَاحِ, meaning (assumed tropical:) She made it known that she had begun to be pregnant. (TA. [See also 4.])
باشر المَرْأَةَ 3 باشر المَرْأَةَ ذ , (K, &c.,) inf. n. مُبَاشَرَةٌ (S, Mgh, TA) and بِشَارٌ, (TA,) He was, or became, in contact with the woman, skin to skin: (TA:) he enjoyed [contact with] her skin: (Msb:) he became in contact with her, skin to skin, both being within one garment or piece of cloth: (K:) he lay with her, [skin to skin; or in the sense of] inivit eam: (S, K:) i. q. وَطِئَهَا, both فِى الفَرْجِ and خَارِجًا مِنْهُ: (TA:) [and so ↓ بَشَرَهَا inf. n. بَشْرٌ; for] بَشْرٌ and مُبَاشَرَةٌ are syn. [in the sense of congressus venereus, as is shown by an ex. in the S.]. (S, K.) ― -b2- باشرهُ النَّعِيمُ (tropical:) [Enjoyment attended him; as though it clave to his skin]. (A.) ― -b3- فَبَاشَرُوا رَوْحَ اليَقِينِ, or رُوحَ اليقين, is a metaphorical expression, [app. meaning (tropical:) And they felt the joy and happiness that arise from certainty,] occurring in a trad. of 'Alee. (TA.) ― -b4- باشر الأَمْرَ, (S, A, &c.,) inf. n. مُبَاشَرَةٌ, (S,) (tropical:) He superintended, managed, or conducted, the affair himself, or in his own person: (S, K, TA:) or (tropical:) he was present, himself, at the affair: (A, TA:) or, [properly,] he managed, or conducted, the affair with his بَشَرَة, i. e., his own hand: (Mgh, * Msb:) and hence a later application of the verb in the sense of لَاحَظَ (assumed tropical:) [He regarded, or attended to, the thing, or affair, &c.]. (Msb.)
ابشر 4 ابشر ذ : see 1, first sentence, in two places. ― -b2- [Hence,] ابشر الأَمْرُ وَجْهَهُ The affair made his countenance beautiful and bright: in the K we read, أَبْشَرَ الأَمْرَ حَسَّنَهُ وَ نَضَّرَهُ; but this is a mistake. (TA.) Agreeably with this explanation, AA renders a reading in the Kur [xlii. 22], ذٰلِكَ الَّذِى يُبْشِرُ اللّٰهُ عِبَادَهُ, meaning That is it with which God will make beautiful and bright the face of his servants: so in the L. (TA.) ― -b3- See also 2. ― -b4- [Hence,] أَبْشَرَتِ النَّاقَةُ (assumed tropical:) The she-camel conceived, or became pregnant: (K:) as though she rejoiced [her owner] by announcing her conception. (TA. [See 2, last sentence.]) ― -b5- And أَبْشَرَتِ الأَرْضُ (tropical:) The earth put forth its herbage appearing upon its surface. (S, K.) -A2- See also 1, latter part, in four places.
5 تَبَشَّرَ see, latter part.
تباشر القَوْمُ 6 تباشر القَوْمُ ذ The people, or company of men, announced, one to another, a joyful event, or joyful events. (S.) And هُمْ يَتَبَاشَرُونَ بِذٰلِكَ الأَمْرِ They rejoice one another by the annunciation of that event. (TA.)
استبشر 10 استبشر ذ : see 1, latter part. -A2- استبشرهُ He demanded of him a reward for an annunciation of joyful tidings. (M.) ― -b2- See also 2.
بُشْرٌ بُشْرٌ ذ : see بُشْرَى. ― -b2- It is also a contraction of بُشُرٌ, which is pl. of بَشُورٌ (TA) or بَشِيرٌ. (TA in art. نشر.)
بِشْرٌ بِشْرٌ ذ Cheerfulness, or openness and pleasantness, of countenance: (Mgh, Msb, K, * TA:) and happiness, joy, or gladness. (Har p. 192.) You say, هُوَ حَسَنُ البِشْرِ He is cheerful, or open and pleasant, in countenance. (S.)
بَشَرٌ بَشَرٌ ذ : see بَشَرَةٌ ― -b2- [Hence,] البَشَرُ (assumed tropical:) Mankind: (S, Msb, K:) and the human being: (Msb, K:) applied to the male and to the female; and used alike as sing. and pl. (Msb, K, TA) and dual: (TA:) so that you say, هُوَ بَشَرٌ He is a human being, and هِىَ بَشَرٌ She is a human being, and هُمْ بَشَرٌ They (more than two) are human beings, and هُمَا بَشَرٌ They two are human beings: (TA:) but sometimes it has the dual form; (Msb, K;) as in the Kur xxiii. 49; (Msb, TA;) though the Arabs may have used the dual form in the sense of the sing.: (MF:) and sometimes it has a pl., namely, أَبْشَارٌ. (K.) This is a secondary application of the word: (Msb:) i. e., this signification is tropical; or, as some say, the word is so much used in this sense as to be, so used, conventionally regarded as proper; the sense not depending upon its having another word connected with it: but in the S and K, and by the generality of authors, this signification is given as proper. (MF.) Some say that a human being is thus called because his بَشَرَة is bare of hair and of wool. (MF.) [Hence,] أَبُو البَشَرِ [The father of mankind; meaning] Adam. (K.)
بَشَرَةٌ بَشَرَةٌ ذ (Lth, S, M, A, Mgh, Msb) and ↓ بَشَرٌ, (S, K,) or the latter is pl. of the former, (Msb, K,) [or rather a coll. gen. n., of which the former is the n. un.,] like قَصَبَهُ and قَصَبٌ, (Msb,) and أَبْشَارٌ is pl. of بَشَرٌ, (K,) [The external skin; the cuticle, or scarf-skin; the epidermis;] the exterior of the skin (S, A, Mgh, Msb, K) of a human being; (S, A, K;) and, as some say, of other creatures, (K,) such as the serpent; but this is generally disallowed: (TA:) or بَشَرَةٌ signifies the exterior of the skin of the head, in which grows the hair; as also أَدَمَةٌ and شَوَاةٌ: (Aboo-Safwلn:) or the upper skin (Lth, M) of the head (M) and of the face and body of a human being; (Lth, M;) that upon which the hair grows: (M:) or, as some say, that which is next the flesh. (M.) It is said in a prov., اـِنَّمَا يُعَاتَبُ الأَدِيمُ ذُو البَشَرَةِ: see أَدِيمٌ. ― -b2- بَشَرَةٌ sometimes means The complexion, or hue: and fineness, or delicacy. (TA.) -A2- بَشَرَةُ الأَرْضُ (tropical:) The herbage appearing upon the surface of the earth. (S, A, K.) You say, مَا أَحْسَنَ بَشَرَتَهَا (tropical:) How goodly is its herbage appearing upon its surface! (S, A.) And بَشَرَةٌ [alone] signifies (tropical:) Leguminous plants; herbs, or herbage. (TA.) ― -b2- بَشَرَةٌ is used also as signifying (assumed tropical:) A man's hand. (Msb.) [See 3, last sentence.]
بُشْرَى بُشْرَى ذ (imperfectly decl., because it terminates with a fem. alif which is inseparable from it, S) and ↓ بِشَارَةٌ and ↓ بُشَارَةٌ [but respecting this last see بِشَارَةٌ below] (S, Msb, K) and ↓ بُشْرٌ (Msb) are substs. from بَشَّرَهُ (S, Msb, K) [originally signifying An annunciation which produces a change in the بَشَرَة (or complexion) of the person to whom it is made: and hence, a joyful annunciation; joyful, or glad, tidings; good news]: and ↓ تَبَاشِيرُ [q. v. infrà] signifies the same as بُشْرَى: (S, K:) ↓ بِشَارَةٌ, when used absolutely, relates only to good; (S, Msb;) not to evil unless when expressly restricted thereto by an adjunct: [see 2:] (S:) its pl. is بِشَارَاتٌ and بَشَائِرُ. (A.)
يَا بُشْرَاىَ يَا بُشْرَاىَ ذ , in the Kur [xii. 19, accord. to one reading, (otherwise, as Bd mentions, بُشْرَاىْ, or بُشْرَىَّ, which is a dial. var. of the same, or بُشْرَى, which, as some say, was the name of a man,) meaning O my joyful annunciation, or joyful tidings, or good news!], is like عَصَاى: and in the dual you say, يَا بُشْرَيَىَّ. (S.) You say also, ↓ تَتَابَعَتِ البِشَارَاتُ and البَشَائِرُ [The joyful annunciations followed consecutively]. (A.) See another ex. voce بَشِيرٌ. ― -b2- See also بِشَارَةٌ.
بَشَرِىٌّ [ بَشَرِىٌّ ذ Human; of, or belonging to, or relating to, mankind or a human being.]
بُشَارٌ بُشَارٌ ذ (assumed tropical:) The refuse, or lowest or basest or meanest sort, of mankind, or of people. (IAar, K.)
بَشُورٌ بَشُورٌ ذ : see what next follows, in three places.
بَشِيرٌ بَشِيرٌ ذ i. q. ↓ مُبَشِّرٌ, (S, Mgh, K,) [and so ↓ بَشُورٌ, as will be seen by an ex. in what follows,] One who announces to a people [or person] an event, either good or evil; (TA;) but meaning the former oftener than the latter: (Msb:) [an announcer of a joyful event, or joyful events: one who rejoices another, or others, by an annunciation:] pl. بُشَرَآءُ (A) and بُشُرٌ, (TA in art. نشر,) or this is pl. of ↓ بَشُورٌ. (TA in the present art.) It is said in the Kur [vii. 55], وَ هُوَ الَّذِى يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشُرًا, and بُشْرًا, and ↓ بُشْرَى, and بَشْرًا; [accord. to different readings, meaning (assumed tropical:) And He it is who sendeth the winds announcing coming rain;] in which بُشُرٌ is pl. of ↓ بَشُورٌ, [syn. with بَشِيرٌ and مُبَشِّرٌ, but both masc. and fem.,] (TA,) or of بَشِيرٌ, (Bd,) or of بَشِيرَةٌ; (TA in art. نشر;) and بُشْرًا is a contraction of the same; and بُشْرَى is syn. with بِشَارَةٌ; and بَشْرًا is the inf. n. of بَشَرَهُ in the sense of بَشَّرَهُ (TA. [But the reading commonly followed in this passage is نُشُرًا, with ن: another reading is نُشْرًا: another, نَشْرًا: and another, نَشَرًا.]) And ↓ المُبَشِّرَاتُ, (A,) or مُبَشِّرَاتُ الرِّيَاحِ, (S,) signifies (tropical:) Winds that announce [coming] rain: (S, A:) so in the Kur xxx. 45. (TA.) -A2- Also Goodly; beautiful; elegant in form or features; (S, K;) applied to a man, and to a face: (TA:) fem. with ة; (S, K;) applied to a woman, and to a she-camel; (S;) and meaning, when applied to a she-camel, neither emaciated nor fat: or, accord. to Aboo-Hilلl, neither of generous nor of ignoble breed: or, as some say, half-fattened: (TA:) pl. of the fem. بَشَائِرُ: (S:) and ↓ مَبْشُورَةٌ signifies beautiful in make and colour; (IAar, K;) applied to a girl. (IAar.)
بَشَارَةٌ بَشَارَةٌ ذ Goodliness; beauty; elegance of form or features. (S, K, TA.)
بُشَارَةٌ بُشَارَةٌ ذ What is pared off from the face of a hide: what is pared off from its back is called تِحْلِئٌ. (Lh.) -A2- See also بِشَارَةٌ: ― -b2- and see بُشْرَى.
بِشَارَةٌ بِشَارَةٌ ذ ; pl. بِشَارَاتٌ and بَشَائِرُ: see بُشْرَى, in three places; and see also تَبَاشِيرُ. ― -b2- Also A gift to him who announces a joyful event; and so ↓ بُشَارَةٌ: (K, * TA:) or the latter, which is like the عُمَالَة of the عَامِل, has this signification; (IAth;) and so ↓ بُشْرَى; (M;) and بِشَارَةٌ [has the same meaning accord. to common usage, but, properly,] is a subst. in the sense explained above, voce بُشْرَى. (IAth.) You say, أَعْطَيْتُهُ ثَوْبِى بِشَارَةً I gave him my garment as a reward for the joyful annunciation. (TA from a trad.)
هُوَ أَبْشَرُ مِنْهُ هُوَ أَبْشَرُ مِنْهُ ذ He is more goodly or beautiful, more elegant in form or features, and more fat, than he. (K.)
تُبُشِّرٌ تُبُشِّرٌ ذ , in the hand writing of J تُبَشِّرٌ, [and so in my copies of the S,] a word of which there is not the like except in the instances of تُنُوِّطٌ [or تُنَوِّطٌ], a certain bird, and وَادِى تُهُلِّكَ [or تُهَلِّكَ?] and وَادِى تُضُلِّلَ [or تُضَلِّلَ] and وَادِى تُخُيِّبَ [or تُخَيِّبَ], (TA,) A certain bird, called the صُفَارِيَّة: (S, K:) n. un. with ة. (K.)
تَبَاشِيرُ تَبَاشِيرُ ذ , as though it were pl. of تَبْشِيرٌ, inf. n. of بَشَّرَ; (A;) a word which has not its like except in the instances of تَعَاشِيبُ and تَعَاجِيبُ and تَفَاطِيرُ [and تَبَاكِيرُ and تَبَارِيحُ, and probably a few others]; (TA;) (tropical:) [Annunciations; foretokens; foretellers; foreshowers; prognostics; earnests; of what is good:] the beginnings of anything: (S, K:) the first of blossoms &c.: (TA:) the beginnings, (S, K,) or first annunciations, (A,) of daybreak; (S, A, K;) as also ↓ بَشَائِرُ: (TA:) it has no verb: (S:) and [is said to have] no sing.: but in a trad. of El-Hajjلj, تَبْشِيرٌ occurs as meaning (assumed tropical:) the commencement of rain. (TA.) One says, فِيهِ مَخَايِلُ الرُّشْدِ وَ تَبَاشِيرُهُ (tropical:) [In him are indications of right conduct, or belief, and its earnests]. (A.) See also بُشْرَى. ― -b2- (assumed tropical:) Streaks of the light of daybreak in the night. (TA.) ― -b3- (assumed tropical:) Streaks that are seen upon the surface of the ground, caused by the winds. (Lth, K. *) ― -b4- (assumed tropical:) The colours of palm-trees when their fruit begins to ripen; (K;) as also تَبَاكِيرُ. (TA.) ― -b5- (assumed tropical:) Such as bear fruit early, or before others, of palm-trees. (K.) ― -b6- (assumed tropical:) Marks of galls upon the side of a beast. (K.)
رَجُلٌ مُؤْدَمٌ مُبْشَرٌ رَجُلٌ مُؤْدَمٌ مُبْشَرٌ ذ (tropical:) A perfect man; as though he combined the softness of the أَدَمَة [or inner skin] with the roughness of the بَشَرَة [or outer skin]: (S:) or a man who combines softness, or gentleness, and strength, with knowledge of affairs: (As:) and اِمْرَأَةٌ مُؤْدَمَةٌ مُبْشَرَةٌ (tropical:) a woman perfect in every respect. (TA.) [See also art. ادم.]
مُبَشِّرٌ مُبَشِّرٌ ذ and مُبَشِّرَاتٌ: see بَشِيرٌ.
مَبْشُورَةٌ مَبْشُورَةٌ ذ : see بَشِيرٌ, last sentence.
حِجْرٌمُبَاشِرٌ حِجْرٌمُبَاشِرٌ ذ [so in two copies of the S: in Golius's Lex. مُبَاشِرَةٌ:] A mare [so I render حجر, which Golius renders ‘ vulva, ’] desiring the stallion. (S.) [See also مُبَاسِرَةٌ, with س.]
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.150 harfبَشَرَ
بَشَرَ U ( n. ac. بَشْر 1 ),
a. Pared, peeled ( hide ); laid bare, exposed to view, stripped.
بَشَرَ
بَشَرَ I بَشُرَ A ( n. ac. بَشَر 4 , بُشُوْر 27 ),
a. Rejoiced at, was delighted with.
بَشَّرَ
بَشَّرَ II ,
a. Brought glad tidings; gladdened, rejoiced.
بَاْشَرَ
بَاْشَرَ III
a. [ acc. or Bi ], Busied himself with, engaged in, took in hand; practised, exercised ( profession ).
b.
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR yok76.586 harfبشر
بَشَرَ - يَبْشُرُ - أَبْشِر - بُشْر - بُشْراً - بُشْرى - يا بُشْرى - لا بُشْرى - بَشيْر - بَشَّرَ - يُبَشِّرُ - مُبَشِّر - مُبَشِّريْن - بَاشَرَ - يُباشِرُ - اسْتَبْشَرَ - يَسْتَبْشِرُ - مُسْتَبْشِر - مُسْتَبْشِرة
بَشَرَ - يَبْشُرُ + الكائن + بـِ شيء أو أمر: يتحول إلى حالة الرضى والقبول والسرور تفاؤلاً بما سيأتي
أَبْشِر: صيغة الأمر منه
Sîgalar(53)
- بَشَرٌÖlümlü(فَعَلٌ)×15
- وَبَشِّرِMüjdele+1 anlam(وَفَعِّلْ)×11
- بَشَرًاÖlümlü(فَعَلًا)×9
- وَبُشْرَىVe müjdelemek(وَفُعْلَى)×5
- يَسْتَبْشِرُونَSevinirler(يَسْتَفْعِلُونَ)×5
- بَشِيرًاMüjdeci(فَعِيلًا)×4
- لِبَشَرٍÖlümlü için(لِفَعَلٍ)×4
- مُبَشِّرِينَMüjdeleyenler(مُفَعِّلِينَ)×4
- الْبُشْرَىMüjde+1 anlam(الْفُعْلَى)×3
- بُشِّرَMüjdelendi(فُعِّلَ)×3
Mücavir kökler136 mücavir (396 toplam)
- نذر
22 ortak ayet · Savaşta veya yürüyüşteki öncüdür
- رسل
29 ortak ayet · Saçak demektir
- مثل
16 ortak ayet · Çamurdan yapılan ve bir şeye benzetilen nesne, heykeldir
- غلم
6 ortak ayet · Ğulam, Genç, delikanlı demektir
- سود
4 ortak ayet · Kararan
- قول
46 ortak ayet · Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda…
- روح
7 ortak ayet · Reyhan kokulu çiçeğin adıdır
- ألم
7 ortak ayet · Ürrem, erm çakıl taşları, azı dişi demektir
- أمن
27 ortak ayet · Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir
- وحد
10 ortak ayet · وَحْدَهُ kelimesi aslında منفرداً anlamındadır ve marifeye…
- حمأ
2 ortak ayet · Hamiye Sık çamur demektir
- صلصل
2 ortak ayet · “Silsile” zincir demektir
Geçtiği ayetler(119)
قَالَتْ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي وَلَدٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ قَالَ كَذَلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ إِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
ÖlümlüMeryem dedi ki: Rabbım; bana bir beşer dokunmamışken, benim nasıl çocuğum olabilir? Melekler de: Allah, dilediğini öylece yaratır ve bir şeyin olmasını dilerse, ona; ol, der de oluverir, dediler.
… اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوبِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ …
ÖlümlüYahudiler ve hristiyanlar dediler ki: Biz; Allah’ın oğulları ve sevgilileriyiz. De ki: Öyleyse günahınızdan dolayı size neden azab ediyor? Hayır, siz O’nun yarattığı insanlarsınız. Dilediğini bağışlar, dilediğine azab eder. Göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin mülkü Allah’ındır. Dönüş de O’nadır.
… وَيُؤَخِّرَكُمْ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى قَالُوا إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا تُرِيدُونَ أَنْ تَصُدُّونَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا …
ÖlümlüPeygamberleri onlara: Gökleri ve yeri yaratan, günahlarınızı bağışlamak için çağıran ve sizi belirli bir süreye kadar tehir eden Allah’tan mı şüphe ediyorsunuz? demişlerdi. Onlar da: Siz de bizim gibi sadece birer insansınız. Siz; bizi, atalarımızın tapındığı şeylerden döndürmek istiyorsunuz. Öyleyse, bize açık bir delil getirin, demişlerdi.
قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِنْ نَحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ …
ÖlümlüPeygamberleri onlara: Biz de sizin gibi birer insanız, ama Allah kullarından dilediğine ihsanda bulunur. Allah’ın izni olmadıkça biz; size delil getiremeyiz. Mü’minler; Allah’a tevekkül etsinler, demişlerdi.
وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّمَا يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ لِسَانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَهَذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُبِينٌ
ÖlümlüAndolsun ki; ona mutlaka bir insan öğretiyor, dediklerini biliyoruz. Kasdettikleri kişinin dili yabancıdır. Kur’an ise apaçık arapçadır.
قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَمَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا
ÖlümlüDe ki: Ben de ancak sizin gibi bir beşerim. Yalnız bana tanrınızın tek bir tanrı olduğu vahyediliyor. Artık kim, Rabbına kavuşmayı arzu ediyorsa salih bir amel işlesin. Ve Rabbına ibadette hiç kimseyi ortak koşmasın.
قَالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا
ÖlümlüMeryem: Benim nasıl bir oğlum olabilir ki; bana hiç bir beşer dokunmamıştır. Ve ben, kötü kadın da değilim, dedi.
لَاهِيَةً قُلُوبُهُمْ وَأَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذِينَ ظَلَمُوا هَلْ هَذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَفَتَأْتُونَ السِّحْرَ وَأَنْتُمْ تُبْصِرُونَ
ÖlümlüKalbleri gaflet içerisinde. Zulmedenler gizlice fısıldaştılar: Bu sizin gibi bir insandan başka bir şey midir? Siz, göre göre büyüye mi aldanacaksınız?
… الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ مَا هَذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُرِيدُ أَنْ يَتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ …
ÖlümlüBunun üzerine kavminin önde gelen kafirlerinden bir grup dediler ki: Bu, sizin gibi bir insandan başka bir şey değildir. Sizden üstün olmak istiyor. Şayet Allah dilemiş olsaydı; melekler indirirdi. İlk atalarımızdan da böyle bir şey işitmedik.
… الْآخِرَةِ وَأَتْرَفْنَاهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا مَا هَذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ
ÖlümlüOnun kavminden; kendilerine dünya hayatında rızık verdiğimiz halde küfr ederek ahirete kavuşmayı yalanlayan ileri gelenler dediler ki: Bu, sizin gibi bir beşerden başka bir şey değildir. Sizin yediklerinizden yiyor, içtiklerinizden içiyor.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | بشر |
| Yapı | Üçlü kök |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | انس, فرح, نعم |
| Zıt Kök | نذر |
| Çekirdek Özet 1 | Bir şeyin yüzeyinin açığa çıkması, derinin dış tabakası ve yüzde beliren aydınlık |
| Çekirdek Özet 2 | İnsanın somut/bedensel yönü ve içsel sevinci yüze vuran vahyî müjde |
| Çekirdek Özet 3 | Görünürlük, fiziki açıklık ve iç dinamiklerin dış yüzeyde doğrulanabilir tecellisi |
| Kritik Hata Riski | Beşer kavramını soyut insanla özdeşleştirip bedensel ve kırılgan boyuttan, tebşîri ise psikolojik rahatlamadan ibaret görüp dışa vuran ahlaki yükümlülükten koparmak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| بش | Açılma, güleryüz gösterme, ferahlama ve dışa vurma; nitekim بشش kökünde yüzün gülmesi ve insanın birini sevinçle karşılaması anlamı esastır. | ر | Çekirdekteki ferahlama ve tebessüm hareketine akışkanlık, süreklilik ve kalıcı bir dış yüzey (ten, deri, bedensel tezahür) boyutu kazandırarak anlamı görünür bir tecelli haline dönüştürmüştür. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ب | Ev, çadır; iç, barınma, içinde olma | Varlığın içsel yapısını, özünü ve saklı olan potansiyeli temsil eder. |
| ش | Diş; ısırma, parçalama, keskinlik | İçeride saklı olanın örtüsünü yırtarak, yararak dışarı çıkmasını ifade eder. |
| ر | İnsan başı; baş, ilk, üst | En üstte yer alma, yüzeye ulaşma ve görünür en üst katman haline gelme hareketini anlatır. |
| بشر | İçte saklı olanın örtüsünü yararak yüzeye, başa ve en dış sınıra çıkması; tenin açığa çıkması ve içsel neşenin yüzde parlaması |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir nesnenin, özellikle hayvan veya insan bedeninin tüysüz, en dış deri tabakasının (bəşere) görünür olması; bir derinin dış yüzünü kazıyarak ortaya çıkarmak (büşire’l-edîm) ve yerin bitkisini yüzeye çıkararak yeşermesi (ebşareti’l-ard). |
| Cahiliye şiiri kullanımı | el-A‘şâ bir beytinde yaşlılığın getirdiği değişimi anlatırken gençlikteki yüz tazeliği ve neşenin kayboluşunu bu kökle ifade eder: ورأت بأن الشيب جانبه البشاشة والبشارة (O kadın, ak saçların güler yüzlülüğü ve tenin o taze parlaklığını/güzelliğini kovduğunu gördü). |
| Erken Arapça kullanım | Dericilikte ham derinin üst yüzeyindeki kılları ve pürüzleri kazıyarak pürüzsüz dış yüzey elde etme eylemi; ayrıca kâmil, hem iç inceliğe hem dış metanete sahip adam için darbımesel olarak kullanılan فلان مؤدم مبشر ifadesi. |
Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha ve Lisān al-ʿArab.
Sami etimolojik katman
Sami dillerinde بشر kökü, öncelikle et, beden ve canlı dokunun dış yüzeyi ortak semantik tabanına dayanır. İbranicede bāsār (בָּשָׂר) kelimesi et, fiziksel beden, ölümlü insanlık ve canlı varlık anlamına gelirken; fiil formu bisser (בִּשֵּׂר) müjdelemek, haber getirmek işlevini üstlenir. Süryanice ve Ârâmîcede bəsūrā / bəsar (ܒܣܪܐ) bedeni, eti ve ölümlülüğü karşılar; basser ise sevinçli haber ulaştırmak demektir. Ugarit dilinde bsr kökü doğrudan iyi haber ve müjde bağlamında belgelenmiştir. Akadcada bišru / šēru biçimleri beden, et ve çocuk/bebek anlam katmanlarıyla fonetik olarak temas halindedir. Ortak Sami mirasındaki bu ikili yapı (ten/beden ve sevinçli haber), bedendeki veya yüzdeki ten renginin, alınan önemli haber neticesinde değişmesi, içteki sevinç halinin kan hücumuyla dış deride parlaması ilişkisinden türemiştir. Arapça, bu somut bedensel kökü hem biyolojik insanı melek ve cinden ayıran "çıplak tenli" varlık tabanında muhafaza etmiş, hem de neşenin ciltte tezahürü üzerinden vahyî bir müjde terminolojisine dönüştürmüştür.
Güven Kesin
Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, HALOT ve Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Derinin dış yüzü (el-beşere), cildin traşlanıp açığa çıkarılması ve yüzdeki sevinç aydınlığı | İçte meydana gelen sevinç halinin kan basıncıyla dış deride renk değişimi olarak açığa çıkması; soyut hissin somut tene yansımasıdır. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice bāsār (beden, insanlık), Ugaritçe bsr (iyi haber), Süryanice basser (müjdelemek) | Et, deri ve ölümlü beden kök anlamından sevindirici haber getirme fonksiyonuna geçiş ortak Sami katmanında tamamlanmıştır. | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik çeperde dış deri, çıplak gövde ve örtüsüz kabuk tasvirleri | Kıllardan veya yünden arınmış, doğrudan temas kurabilen dış çeper metaforu ailenin diğer kollarında zayıf izler taşır. | Muhtemel |
Kaynak David Cohen, Brown-Driver-Briggs ve Lisān al-ʿArab.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| بشر | Anlamlı | Açığa çıkmak, ten, müjde | İç halin dış deride veya yüzde parlaması, insanın bedensel boyutu | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| برش | Anlamlı | Alacalık, beneklilik | Deri üzerinde farklı renklerin, beneklerin belirmesi | Deri ve yüzey anomalisiyle hedef köke semantik olarak komşudur; Kur'an'da geçmez |
| شبر | Anlamlı | Karışlamak, ölçmek, bağış | Beden azasıyla (el ayası) bir mesafeyi açmak, ihsanda bulunmak | Beden uzvunun dışa doğru açılımı; Kur'an'da geçmez |
| شرب | Anlamlı | Sıvıyı içine çekmek, tatmak | Sıvının bedenin içine nüfuz etmesi, içe alma hareketi | Hedef kökün dışa vurma hareketinin aksine içe alma sürecidir; Kur'an'da geçer |
| ربش | Anlamlı | Renk karışıklığı, alaca olmak | Yüzeyin homojenliğini yitirip beneklenmesi | برش köküyle ses ve anlam akrabasıdır; Kur'an'da geçmez |
| رشب | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu diziliş terk edilmiştir (mühmel); Kur'an'da geçmez |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| بشر | Merkez | Açığa çıkma, dış deri, müjde | İçsel durumun dış yüzeyde görünür hale gelmesi ve sevindirici haber | İnsanın somut/biyolojik varlığı ve tenine vuran neşeli haber |
| انس | Komşu | İnsaniyet, yakınlık, ünsiyet | بشر insanın dış/biyolojik yönünü, انس ise sosyolojik, medeni ve manevi yönünü öne çıkarır | İnsanın görünür varlığından ziyade alışma, ünsiyet kurma ve bilinç boyutudur |
| فرح | Komşu | Sevinç, ferahlık | فرح daha çok içsel, bazen şımarıklığa varan duygu durumudur; بشر ise yüzde beliren ve haklı bir habere dayanan aydınlıktır | İç duygunun taşkınlığı ile doğrulanmış bilginin yüzde tezahürü arasındaki fark |
| نعم | Komşu | Lütuf, iyilik hali, refah | نعم varlığa dışarıdan bahşedilen iyiliği, بشر bu iyiliğin getirdiği sevinçli karşılamayı ifade eder | Nimetin objektif mevcudiyeti karşısında müjdenin öznel tecellisi |
| نذر | Zıt | Korkutma, uyarma, sakındırma | بشر yüzü güldüren ve ferahlatan haberi bildirirken, نذر tehlikeyi haber vererek yüzü gerer ve sakındırır | Kur'an'daki "beşîr-nezîr" kutbiyeti; yapıcı sevinç ile koruyucu uyarının zıtlığı |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | بشر | Açığa çıkma, ten, sevinçli haber | Derinin dış katmanı, insanın biyolojik varlığı ve iç sevinci dışa vuran müjde | Kesin |
| Latince | Evangelium, Cutis, Mortalitas | İyi haber, deri, ölümlü beden | Evangelium Grekçeden ödünçle müjdeyi karşılar fakat biyolojik ten anlamını taşımaz; cutis ise sadece anatomik deridir | Güçlü |
| İngilizce | Good tidings, Gospel, Flesh / Mortal, Epidermis | Sevinçli haber, beşer/ölümlü beden, üst deri | Tek bir kök iki anlamı bir arada vermez; tidings haberi, mortal/skin ise biyolojik yapıyı karşılar | Güçlü |
| Almanca | Frohe Botschaft, Sterblicher, Haut | Müjde, fani/insan, deri | Botschaft vahyî haberi aktarırken, Sterblicher insanın melekten farkını, Haut ise fiziki sınırı anlatır | Güçlü |
| Fransızca | Bonne nouvelle, Humain / Mortel, Épiderme | İyi haber, fani insan, ten | Beden ve tebşîr boyutu ayrı sözcüklerle kurulur; kökün içsel sevinci yüze yansıtma nüansı eksik kalır | Güçlü |
Kaynak Lane’s Lexicon, Oxford Latin Dictionary ve Grimm Deutsches Wörterbuch.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| بَشَر / بَشَرًا / لِبَشَرٍ | Biyolojik, yiyip içen, ölümlü insan | Peygamberlerin metafizik değil beşerî mahiyette olduğunu veya insanın çamurdan yaratılışını anlatan bağlamlar (Âl-i İmrân 3:47, İsrâ 17:93, Mü'minûn 23:33, Sâd 38:71). |
| بَشِّرْ / يُبَشِّرُ / مُبَشِّرِينَ | Sevindirici vahyî müjde | İman edip salih amel işleyenlere cennetin ve ilahi rahmetin müjdelenmesi (Bakara 2:25, Bakara 2:213, Nisâ 4:165, Ahzâb 33:47). |
| بُشْرًا / بُشْرَى | Tabiat hadiselerindeki ilahi lütuf işaretleri | Yağmurdan önce rüzgârların birer rahmet müjdecisi ve ön belirtisi olarak gönderilmesi (A‘râf 7:57, Furkân 25:48, Neml 27:63). |
| يَسْتَبْشِرُونَ / اسْتَبْشَرُوا | Haberi sevinçle karşılama, yüzün gülmesi | Şehitlerin geride kalanlar adına duyduğu neşe veya inen sureyi münafıkların alayla sevinç konusu yapması (Âl-i İmrân 3:170, Tevbe 9:124, Rûm 30:48). |
| فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ | İstihza ve kınama yollu kötü haber | Kâfirlere müjde kalıbıyla azabın bildirilmesi; muhatabın beklentisini kırıcı bir tekdîb ve tebkit üslubu (Âl-i İmrân 3:21, Tevbe 9:34, İnşikâk 84:24). |
| لاَ تُبَاشِرُوهُنَّ / بَاشِرُوهُنَّ | Bedenlerin birbirine doğrudan teması, cima | Oruç gecelerinde eşlerle ilişkinin helalliği veya itikâfta iken bedensel temasın yasaklanması (Bakara 2:187). |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Peygamberlik ve beşeriyet ilişkisi | Resullerin melek değil birer beşer olmasının gerekliliği; tecessüm ve hulûl iddialarının reddi; beşerî zaaflar ile ismet sıfatının telifi. | İnsanın ölümlü, somut ve aciz ontolojik sınırına işaret eder. |
| Fıkıh | Mübâşeret kavramı ve bedensel temas | Oruç, itikâf ve ihram hallerinde tenin tene doğrudan değmesi, şehvetle dokunma veya cinsel temasın ibadet sıhhatine etkisi. | Ruhsal değil doğrudan anatomik ve füzuli ten teması üzerine odaklanır. |
| Tefsir | Beşîr-nezîr dengesi ve mecazî tebşîr | İlahî hitabın hem ümit hem korku üretmesi; zalimlere yönelik "azapla müjdeleme" ifadelerinin istiare/istihza sanatı açısından tahlili. | Vahyin muhatapta uyandırdığı zihinsel ve ahlaki intibah. |
| Hadis | Mübeşşirât ve rüya bahsi | Nübüvvetin sona ermesinden sonra geriye sadece salih rüyaların (mübeşşirât) kalması; müminin yüzündeki sürûr hali. | Geleceğe dair sevindirici, hakiki ve ilahi işaretlerin tezahürü. |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Vahyin tebliğ modeli | Bişâret ve inzar dengesi | Motivasyon üretme | Vahiy, insanı sadece tehditle değil, yüzünü aydınlatacak kesin bir gelecekle eyleme sevk eder. | Kesin |
| İlmi | Doğrulanabilirlik ve ampirik gözlem | Tezahür ve dışa vurum | Açıklık ve test edilebilirlik | Bir teorinin veya içsel yapının dış yüzeyde (fenomen düzeyinde) somut sonuç vermesi ilkesidir. | Güçlü |
| Siyasi | Yönetilenlerin fıtri konumu | Eşit vatandaşlık / Beşeriyet zemini | Sınıfsallığı ve kutsallaştırmayı yıkma | Yöneticinin de tebaanın da beşer olması, iktidarın kutsallaştırılmasını engeller (Fussilet 41:6). | Kesin |
| İktisadi | Piyasa beklentileri ve güven | İtimat verici sinyaller / Müjde | Piyasa hareketliliğini başlatma | Geleceğe dönük belirsizliği gideren müspet göstergelerin iktisadi faaliyeti canlandırmasıdır. | Güçlü |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Yüzey gerilimi ve faz sınırı (interfacial boundary) | Maddenin iç dinamiklerinin en dış katmanda dış çevreyle temas kurduğu geçirgen ve görünür yüzey oluşturması; iç enerjinin yüzeyde iş yapması. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Aleniyet (şeffaflık) ve beden sosyolojisi | Toplumsal yapıda saklı niyetlerin kurumsal arayüzlerde görünür kılınması; insanın biyolojik kısıtlarıyla toplumsal rolü arasındaki ilişki. | Kesin |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | "Beşer" kelimesini sadece "insan" türünün basit bir eşanlamlısı saymak; "müjde"yi ise sadece bir kulağa hoş gelen haber veya soyut bir teselli durumuna indirgemek. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök; derinin en dış tabakası, doğrudan fiziksel temas (mübâşeret), insanın zaaf ve sorumluluk taşıyan bedensel gerçekliği ve içsel hakikatin yüzde parlaması gibi birbirini besleyen organik bir ağ kurar. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Peygamberlerin beşer oluşunu onların sıradanlaştırılması veya vahyin melekî bir zihne inmesi gerektiği yanılgısına düşülmesi; ayrıca dinin ahlaki ve somut eylemler yerine soyut ritüellere hapsedilmesi. |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın nübüvvet tasavvurunun merkezinde peygamberlerin birer "beşer" olması yatar; bu kök, metafizik olan ile tarihsel/bedensel olanın kesişim noktasını belirler. Aynı zamanda vahyin insanda uyandırmak istediği nihai halin umutsuzluk değil, yüzü aydınlatan bir sevinç (tebşîr) olduğunu ilan eder. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Peygamberlere itiraz eden inkârcıların "Bizim gibi bir beşer misiniz?" argümanını işleyen ayetlerde (İbrâhîm 14:10, Yâsîn 36:15); insanın balçıktan yaratılış evresini anlatan vahiylerde (Hicr 15:28, Sâd 38:71) ve cennet ehline vaat edilen kurtuluş müjdelerinde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Peygamberleri beşeriyet üstü yarı-tanrısal varlıklar gibi kurgulayan aşırılıkları ve tam aksine onların elçilik misyonunu biyolojik varlıklarına indirgeyen materyalist yaklaşımları eşzamanlı olarak tashih eder. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamCanlı varlığın kılsız, pürüzsüz dış deri katmanı; içteki kanın veya hissin yüze yansıyarak ten rengini değiştirmesi ve toprağın yüzeyine yeşillik çıkarması.
- Soyut anlamGizli ve içsel olan bir hakikatin veya haberin dışarıya aksederek muhatapta sevinç, aydınlanma ve görünür bir ferahlama meydana getirmesi.
- Sistematik karşılıkİnsanın ontolojik kırılganlık sınırı ile ilahi mesajın dönüştürücü gücünün kesiştiği arayüz; içkin halin aşkın haberle temas ederek doğrulanabilir bir tezahüre kavuşması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde varlığın içsel durumunu veya saklı vahyî bilgiyi, bu bilgiyi yüzeye taşıyan tebliğ/müjdeleme operatörünü, varlığın dış sınırını, çeperini ve ten yüzeyini (el-beşere) temsil eder. ifadesi ise yüzeydeki durumun, ten renginin veya yüz ifadesinin müspet yönde değiştiğini, aydınlandığını ve iç sevinci dışarıya yansıttığını sembolize eder.