عدو
ع - د - و
KÖK- 105 geçiş
- 91 ayet
- 49 sîga
- 9 sözlük
Mu’ted, “adeve”den iftial babından gelmektedir. “Udve” vadinin bir yakası demektir. “İ’tida” kendi kendine düşmanlık yapmaktır. Sigara içmek gibi.. Vadinin bir yakasıdır. Karşı yakadakilerden kinaye olarak düşmanlara “aduv” denir. “Teaddu” saldırmak demektir.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(9)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Mu’ted, “adeve”den iftial babından gelmektedir. “Udve” vadinin bir yakası demektir. “İ’tida” kendi kendine düşmanlık yapmaktır. Sigara içmek gibi.. Vadinin bir yakasıdır. Karşı yakadakilerden kinaye olarak düşmanlara “aduv” denir. “Teaddu” saldırmak demektir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR12.083 harfباب العين والدّال وواي معهما
ع د و، د ع و، و ع د، و د ع، ي د ع
عدو:
العَدْوُ: الحُضْرُ. عدا يعدو عدواً وعدوّاً، مثقلةً وهو التعدّي في الأمر، وتجاوز ما ينبغي له أن يقتصر عليه، ويقرأ "فيسبّوا الله عدوّاً" على فُعُول في زنة: قُعُود. وما رأيت أحداً ما عدا زيداً، أي: ما جاوز زيداً، فإن حذفت ما خفضته على معنى سوى، تقول: ما رأيت أحداً عدا زيد.
وعدا طورَه، وعدا قدرَه، أي: جاوز ما ليس له.
والعدوان
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR10.255 harf(باب العين والدال وما يثلثهما)
(عدر) العين والدال والراء ليس بشيء. وقد ذُكرت فيه كلمة. قالوا: العدْر([1]) : المطر الكثير.
(عدس) العين والدال والسين ليس فيه من اللّغة شيء، لكنّهم يسمُّون الحبَّ المعروفَ عَدَساً. ويقولون: عَدَسْ، زجرٌ للبغال. قال:
عَدَسْ ما لِعَبَّادٍ عليك إمارةٌ *** نَجوتِ وهذا تحملينَ طليقُ([2])
وقوله:
*إذا حَمَلْتُ بِزَّتي على عَدَس([3]) *
فإنّه يريد البغلة، سمَّاها "عَدَسْ"
(باب العين والدال وما يثلثهما) (عدر) العين والدال والراء ليس بشيء. وقد ذُكرت فيه كلمة. قالوا: العدْر([1]) : المطر الكثير. (عدس) العين والدال والسين ليس فيه من اللّغة شيء، لكنّهم يسمُّون الحبَّ المعروفَ عَدَساً. ويقولون: عَدَسْ، زجرٌ للبغال. قال: عَدَسْ ما لِعَبَّادٍ عليك إمارةٌ *** نَجوتِ وهذا تحملينَ طليقُ([2]) وقوله: *إذا حَمَلْتُ بِزَّتي على عَدَس([3]) * فإنّه يريد البغلة، سمَّاها "عَدَسْ" بزَجْرها. (عدف) العين والدال والفاء أُصَيلٌ صحيح يدلُّ على قِلّةٍ أو يسيرٍ من كثير. من ذلك العَدْف والعَدُوف، وهو اليسير من العَلَف. يقال: ما ذاقت الخيل عَدُوفاً. قال: ومُجَنَّباتٍ مـا يَذُقْـنَ عَدوفـاً *** يَقذِفـن بالمُهَـرات والأمهارِ([4]) والعَدْف: النَّوال القليل. يقال: أصبنا ماله عَدْفا. ومن الباب العِدْفة، وهي كالصَّنِفَة من الثَّوب. وأمَّا قول الطرِمَّاح: حَمّالُ أثقالِ دِيات الثَّأَى *** عن عِدَف الأصل وكُرَّامِها([5]) قالوا: العِدَف: القليل([6]) . (عدق) العين والدال والقاف ليس بشيء. وذكروا أنّ حديدةً ذاتَ شُعَبٍ يُستخرج بها الدَّلو من البئر يقال لها: عَوْدَقة. وحكَوا: عَدَق بِظَنِّه، مثل رَجَم. وما أحسب لذلك شاهداً من شعرٍ صحيح. (عدك) العين والدال والكاف ليس بشيء، إلاّ كلمةً من هَنَواتِ ابن دُرَيد، قال: العَدْك: ضرب الصُّوف بالمِطْرَقة([7]) . (عدل) العين والدال واللام أصلان صحيحان، لكنَّهما متقابلان كالمتضادَّين: أحدُهما يدلُّ على استواء، والآخر يدلُّ على اعوجاج. فالأول العَدْل من النَّاس: المرضيّ المستوِي الطّريقة. يقال: هذا عَدْلٌ، وهما عَدْلٌ. قال زهير: متى يَشْتجرْ قومٌ يَقُلْ سَرَوَاتُهُمْ *** هُم بيننا فهمْ رِضاً وهُمُ عدلُ([8]) وتقول: هما عَدْلانِ أيضاً، وهم عُدولٌ، وإن فلاناً لعَدْلٌ بيِّن العَدْل والعُدُولة([9]) . والعَدْل: الحكم بالاستواء. ويقال للشَّيء يساوي الشيء: هو عِدْلُه. وعَدلْتُ بفلانٍ فلاناً، وهو يُعادِله. والمُشْرِك يَعدِل بربِّه، تعالى عن قولهم عُلُوَّاً كبيراً، كأنه يسوِّي به غيره. ومن الباب: العِدْلان: حِمْلا الدَّابّة، سمِّيا بذلك لتساويهما. والعَديل: الذي يعادلك في المَحْمِل. والعَدْل: قِيمة الشيء وفِدَاؤُه. قال الله تعالى: ﴿وَلاَ يُقبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ﴾ [البقرة 123]، أي فِدْية. وكلُّ ذلك من المعادَلة، وهي المساواة. والعَدْل: نقيض الجَوْر، تقول: عَدَل في رعيته. ويومٌ معتدل، إذا تساوَى حالا حرِّه وبَرْدِه، وكذلك في الشيء المأكول. ويقال: عدَلْتُه حتى اعتدل، أي أقمته *حتى استقامَ واستوَى. قال: صَبَحْتَ بها القوم حتى امْتَسَكْـ *** ـتَ بالأرض تَعْدِلُها أن تميلا([10])
ومن الباب: المعتدلِة من النُّوق، وهل الحسنة المتَّفقة الأعضاء. فأمَّا قولهم لِضرْبٍ من السُّفن: عَدَوْلِيَّة، فقد يجوز أن يكون من القياس الذي قِسْناه، لأنها لا تكون إِلاّ مستويةً معتدِلة. على أنَّ الخليلَ زَعَم أنّها منسوبة إلى موضعٍ يقال له عَدَوْلَى. قال طرفة: عَدَوْليَّةٍ أو من سفين ابنِ يامِنٍ *** يجورُ بها الملاَّحُ طوراً ويهتدِي([11]) فأمّا الأصل الآخَر فيقال في الاعوجاج: عَدَل. وانعدَلَ، أي انعَرَج. وقال ذو الرُّمَّة: وإِنِّي لأُنحِْي الطَّرفَ من نحوِ غيرها *** حياءً ولو طاوعتُه لم يُعادِل([12]) (عدم) العين والدال والميم أصلٌ واحدٌ يدلُّ على فِقْدَان الشيء وذَهابه. من ذلك العَدَم. وعَدِم فلانٌ الشَّيء، إذا فقده. وأعْدمه الله تعالى كذا، أي أفاتَه. والعديم: الذي لا مالَ لـه؛ ويجوز جمعُه على العُدَماء، كما يقال فقير وفُقَراء. وأعْدَمَ الرّجلُ: صار ذا عدمٍ([13]) . وقال في العديم: وعَدِيمُنـا متـعففٌ متـكرِّمٌ *** وعلى الغنيِّ ضَمانُ حقِّ المُعْدِمِ وقال في العدم حسّانُ بن ثابت: رُبَّ حِلمٍ أضاعه عَُدَُم الما *** لِ وجهلٍ غطّى عليه النّعيمُ([14]) (عدن) العين والدال والنون أصلٌ صحيح يدلُّ على الإقامة. قال الخليل: العَدْن: إقامة الإبل في الحَمْض خاصّة. تقول: عَدَنَت الإبل تَعْدِن عَدْناً. والأصل الذي ذكره الخليل هو أصلُ الباب، ثمَّ قيس به كلُّ مُقام، فقيل جنةُ عَدْنٍ، أي إقامة. ومن الباب المعدِنُ: مَعدن الجواهر. ويقيسون على ذلك فيقولون: هو مَعدن الخَير والكَرَم. وأمّا العِدَان والعَدان فساحِلُ البحر. ويجوز أن يكون من القياس الذي ذكرناه، وليس ببعيد. وقال لبيد: لقد يعلم صَحبي كلُّهم *** بِعَدَانِ السَّيفِ صبري ونَقَلْ([15]) وعَدَنُ: بلد. (عدو) العين والدال والحرف المعتل أصلٌ واحدٌ صحيحٌ يرجع إليه الفروعَ كلّها، وهو يدلُّ على تجاوُزٍ في الشيء وتقدُّمٍ لما ينبغي أن يقتصر عليه. من ذلك العَدْو، وهو الحُضْر. تقول: عدا يعدو عَدْواً، وهو عادٍ. قال الخليل: والعُدُوُّ مضموم مثقّل، وهما لغتان: إحداهما عَدْو كقولك غَزْو، والأُخرى عُدُوّ كقولك حُضور وقُعود. قال الخليل: التعدّي: تجاوز ما ينبغي أن يُقْتَصَر عليه. وتقرأ هذه الآية على وجهين: ﴿فَيَسُبُّوا الله عَدْواً بغيرِ علمٍ﴾ و﴿عُدُوَّاً([16])﴾ [الأنعام 108]. والعادي: الذي يعدو على الناس ظُلْماً وعُدواناً. وفلانٌ يعدو أمرَكَ، وما عَدَا أنْ صَنَع كذا. ويقال من عَدْوِ الفرس: عَدَوَانٌ، أي جيِّد العَدْوِ وكثيرُه. وذئب عَدَوَانٌ: يعدُو على الناس. قال: نُهْدُ القُصَيْرَى عَدَوانُ الجَمْزِ([17]) تَذْكُرُ إذ أنت شديدُ القَفْزِ([18]) وتقول: ما رأيت أحداً ما عدا زَيْداً. قال الخليل: أي ماء جاوَزَ زيداً. ويقال: عدا فلانٌ طَورَه. ومنه العُدْوانُ، قال: وكذلك العَدَاء، والاعتداء، والتعدِّي. وقال أبو نُخَيلة: ما زال يَعدُو طَورَه العبدُ الرَّدِي *** ويعتدي ويعتدي ويعتدي قال: والعُدْوان: الظلم الصُّراح([19]) . والاعتداء مشتقٌّ من العُدْوَان. فأمَّا العَدْوَى فقال الخليل: هو طلبك إلى والٍ أو قاضٍ أن يُعدِيَك على مَن ظَلَمك أي يَنقِم([20]) منه باعتدائه عليك. والعَدْوَى ما يقال إِنّه يُعدِي، من جَرَبٍ أو داء([21]) . وفي الحديث: "لا عَدْوَى ولا يُعدِي شيء شيئاً". والعُدَاء كذلك([22]) . وهذا قياسٌ، أي إذا كان به داء لم يتجاوزْه إليك. والعَدْوَة: عَدوَة اللّصّ وعدوة المُغِير. يقال عدا عليه فأخَذَ مالَه، وعدا عليه بسيفه: ضَرَبه لا يريد به عدواً على رجليه، لكن هو من الظُّلم. وأما قوله: * وعادت عَوادٍ بيننا وخُطُوب([23]) * فإنّه يريد أنّها تجاوَزَتْ حتَّى شغلت. ويقال: *كُفَّ عنا عادِيتَك. والعادية: شُغل من أشغال الدَّهر يَعدُوك عن أمرك، أي يَشغلُك. والعَدَاء: الشُّغْل. قال زُهير: فصَرِّمْ حَبلَها إِذْ صرَّمتهُ *** وعَادَك أن تلاقِيَها عَداءُ([24]) فأمّا العِدَاء فهو أن يُعادِيَ الفرسُ أو الكلبُ [أو] الصَّيّادُ بين صيدين([25]) ، يَصرع أحدَهما على إثر الآخر. قال امرؤ القيس: فعادَى عِداءً بين ثَورٍ ونعجة *** وبين شَبوبٍ كالقضيمة قَرْهبِ([26]) فإن ذلك مشتقٌّ من العَدْو أيضاً، كأنّه عَدَا على هذا وعدا على الآخَر. وربما قالوا: عَدَاء، بنصب العين. وهو الطَّلَق الواحد. قال: * يَصْرع الخَمْسَ عَدَاءً في طَلَق([27]) * والعَدَاء: طَوَار كلِّ شيء، انقاد معه عَرضه أو طُوله. يقولون: لزِمتُ عَدَاء النَّهر، وهذا طريقٌ يأخُذ عَداءَ الجَبل. وقد يقال العُِدْوة في معنى العَداء، وربما طُرحت الهاء فيقال عِدْوٌ، ويُجمَع فيقال: أعداء النّهر، وأعداء الطريق. قال: والتَّعداء: التَّفعال. وربما سمّو المَنْقَلة([28]) العُدَواء. وقال ذو الرمة: هامَ الفؤادُ بذكراها وخامَرَهُ *** منها على عُدَواء [الدَّارِ] تَسقيمُ([29]) قال الخليل: والعِنْدأْوَة: التواء وعَسَر قال الخليل: وهو من العَدَاء. ونقول: عَدَّى [عن الأمر] يعدِّي تعديةً، أي جاوزَه إلى غيره. وعدّيت عنِّي الهَمَّ، أي نحّيته عنِّي. وعدِّ عنِّي إلى غيري. وعَدِّ عن هذا الأمر، أي تجاوَزْه وخُذ في غيره. قال النابغة: فعدِّ عمّا ترى إِذْ لا ارتجاعَ لـه *** وانمِ القُتود على عَيرانةٍ أُجُدِ([30]) وتقول: تعدّيت المفازةَ، أي تجاوزتُها إلى غيرها. وعَدَّيت النّاقةَ أُعدِّيها. قال: ولقد عَدَّيْتَ دَوْسَرَةً *** كعَلاَة القَيْنِ مِذكارا([31]) ومن الباب: العدُوّ، وهو مشتقٌّ من الذي قدّمْنا ذِكره، يقال للواحد والاثنين والجمعِ: عدوّ. قال الله تعالى في قِصّة إبراهيم: ﴿فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لي إِلاَّ رَبَّ الَعالمِين﴾ [الشعراء 77]. والعِدَى والعُدَى والعادِي([32]) والعُدَاة. وأمّا العُدَواء فالأرض اليابسة الصلبة، وإِنّما سمِّيت بذلك لأنّ مَن سكنها تعدّاها. قال الخليل: وربّما جاءت في جوف البئر إذا حفرت، وربَّما كانت حجراً حتَّى يَحِيدوا عنها بعضَ الحَيْد. وقال العجّاج في وصف الثَّور وحَفْرة الكِناس، يصفُ أنّه انتهى إلى عُدَوَاءَ صُلبةٍ فلم يُطِقْ حَفْرَها فاحرَوْرَف عنها: وإن أصابَ عُدَوَاءَ احْرَورفا *** عنها ووَلاَّها الظلُّوف الظُّلَّفا([33]) والعُِدْوة: صَلابةً من شاطئ الواد. ويقال عُدْوة، لأنّها تُعادِي النهر مثلاً، أي كأنّهما اثنان يتعادَيانِ. قال الخليل: والعَدَويّة من نبات الصَّيف بعد ذَهاب الرَّبيع، يخضرُّ فترعاه الإبل. تقول: أصابت الإِبل عَدَويَّة، وزنه فَعَليّة. (عدب) العين والدال والباء زعم الخليل أنَّه مهمل، ولعلَّه لم يبلغْه فيه شيء. فأمّا البناء فصحيح. والعَدَاب: مسترِقٌّ من الرَّمل. قال ابن أحمر: كثَور العَدَاب الفَرْدِ يَضْرِبُه الندى *** تَعلَّى النَّدى في مَتْنِهِ وتحدّرا([34]) والله أعلم. --------------ـــ ([1]) بفتح العين وضمها كما في اللسان. وضبط في الأصل والمجمل بالفتح فقط. ([2]) ليزيد بن مفرغ، كما في اللسان (عدس) والخزانة (2: 514). ([3]) الرجز في اللسان (عدس) والمخصص (6: 183). وقد سبق في (طفو). ([4]) للربيع بن زياد العبسي، يحرض قومه في طلب دم مالك بن زهير العبسى. وينسب أيضاً لقيس بن زهير. اللسان (مهر، عدف). وانظر إصلاح المنطق 432. ([5]) ديوان الطرماح 163 واللسان (عدف). ([6]) في شرح الديوان: "يعني يزيد بن المهلب. وعدفة كل شيء: أصله الذاهب في الأرض". ([7]) نص ابن دريد (2: 280): "والعدك لغة يمانية زعموا، وهو ضرب الصوف بالمطرقة". ([8]) ديوان زهير 107. ([9]) والعدالة أيضاً. والعدولة لم ترد في اللسان ووردت في القاموس. ([10]) في اللسان: "أعدلها أن تميلا". ([11]) من معلقته المشهورة. ([12]) ديوان ذي الرمة 493. والشاهد فيه أن: "لم يعادل" بمعنى لم ينعدل. ([13]) يقال بفتحتين وضمتين، وضمة. ([14]) ديوان حسان 378 والبيان (2: 325/4: 58). ([15]) ديوان لبيد 14 طبع 1881 واللسان (عدن، سيف، نقل) وإصلاح المنطق 60 والمخصص (2: 129) ، وفي اللسان (سيف) أن السيف: موضع. وفي (عدن) أن شمراً رواه بفتح العين، ورواية أبي الهيثم بكسرها. ([16]) هذه قراءة يعقوب والحسن. وقراءة الجمهور: "عدوا" بفتح العين وسكون الدال. إتحاف فضلاء البشر 215. ([17]) بعده في اللسان: * وأنت تعدو بخروف مبزي *. ([18]) في الأصل: "الفقر"، وصوابه من اللسان (عدا). ([19]) في الأصل: "التراح"، صوابه في المجمل. ([20]) في الأصل: "ينقسم". ([21]) في الأصل: "أو داب". ([22]) انفرد بذكر هذه اللغة لهذا المعنى. وليس في سائر المعاجم إلا فرس ذو عدواء، إذا لم يكن ذا طمأنينة وسهولة. ومكان ذو عدواء، أي ليس بمطمئن. وعدواء الشوق: ما برح بصاحبه. والعدواء أيضاً: إناخة قليلة. والعدواء كذلك: بعد الدار. ([23]) عجز بيت لعلقمة الفحل في ديوانه 131 والمفضليات 191. وصدره: * يكلفني ليلى وقد شط وليها * وفي الأصل: "عدت عواد"، تحريف. ([24]) الديوان 62. وفي اللسان بعد إنشاده: "قالوا: معنى عادك عداك، فقلبه". ([25]) في المجمل: "أن يعادي الفرس أو الصائد بين الصيدين". ([26]) ديوان امرئ القيس 86 واللسان (عدا). ([27]) أنشده في اللسان (عدا 257). ([28]) المنقلة: الأرض فيها حجارة تنقلها قوائم الدواب من موضع إلى موضع. وفي الأصل "المشغلة"، تحريف. وفسر "العدواء" في المجمل بأنها بعد الدار. ([29]) ديوان ذي الرمة 570 واللسان (سقم). وعجزه في المجمل (عدا) واللسان (عدا 261). وكلمة "الدار" ساقطة من الأصل وإثباتها من المراجع السالفة الذكر. ([30]) ديوان النابغة 17 واللسان (نمى). ([31]) البيت لعدي بن زيد، كما سبق في (ذكر)، وكما في اللسان (دسر). ([32]) في الأصل: "والعدى". ([33]) البيتان في ملحقات ديوان العجاج 83. وأنشدهما في اللسان (عدا، حرف، ظلف). ([34]) أنشده في اللسان (عدب)، وهو في المجمل (عدب) بدون نسبة.
ـ
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR631 harfع د و
" أعدى من ذئب " وتقول: ما هو إلا ذئب عدوان دينه الظلم والعدوان.
واستعديت عليه الأمير فأعداني.
ولي قبله عدوى أي استعداء.
وفرّقتهم عدواء الدار وهي بعدها.
قال ذو الرمة: وجئت على مركب ذي عدواء: غير مطمئن.
والسلطان ذو عدوات وذو بدوات وذو عدوان وذو بدوان.
" وما عدا مما بدا ".
وكانت لهذا اللص عدوة.
وتقول: ما له غدوة ولا روحه إلا على عدوة أو جوحه.
وما عدا
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR1.762 harf* ع د و * * العَدُوُّ * ضد الولي والجمع * الأَعْدَاءُ * يقال * عَدُوٌ * بين * العَدَاوَةِ * و * المُعَاداةِ * والأنثى * عَدُوَّةٌ * قال بن السكيت فعول إذا كان بمعنى فاعل كان مؤنثة بغير هاء نحو رجل صبور وامرأة صبور إلا حرفا واحدا جاء نادرا قالوا هذه عدوة الله قال الفراء وإنما أدخلوا فيها الهاء تشبيها بصديقة لأن الشيء قد يبنى على ضده و * العِدَا * بكسر العين الأعداء وهو جمع لا نظير له قال بن السكيت
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR23.406 harf: ( و ( *!عَدا *!يَعْدُو ) ؛ ) ذِكْرُ المُضارِعِ مُسْتدركٌ كما مَرَّ الإيماءُ إليه مِراراً ، ( *!عَدْواً ) ، بالفَتْح ، ( *!وعَدُوًّا ) ، كعُلُوَ ؛ ( *!وعَدَواناً ، محرَّكةً ، *!وتَعْداءً ) بالفتحِ ( *!وعَداً ) ، مَقْصورٌ : ( أَحْضَرَ ) ، يكونُ مِنَّا ومِن الخَيْلِ .
وحُكِي : أَتاهُ عَدْواً ، وهو مُقارِبُ الهَرْولَةِ ودُونَ الجَرْي .
( *!وأَعْداهُ غَيْرُهُ ) . ) يقالُ : *!أَعْدَيْتُ الفَرَسَ :
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR37.122 harfعَدَاهُ
1 عَدَاهُ ذ , (Mgh, K,) first pers. عَدَوْتُهُ, (Msb,) aor. يَعْدُو, (Mgh, Msb,) [inf. n. عَدْوٌ,] He passed from it, (Mgh, Msb, K,) namely, a thing, or an affair, (K,) to another, (Mgh, Msb,) and left it; (K;) and عَدَا عَنْهُ signifies the same; (K;) as also ↓ تعدّاه; (S, * K;) and in like manner one says, ↓ عَدَّيْتُهُ, inf. n. تَعْدِيَةٌ; (Msb;) [but I do not find this elsewhere, and
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR428 harfعَدَا
عَدَا U ( n. ac. عَدْو 1 , عَدَوَاْن 36 ),
a. Ran.
b. . ( n. ac. عَدْو 1 , عُدْوَاْن 35 ) [ acc. & 'An ], Turned, prevented, hindered from.
c. [ acc. or 'An ], Turned, passed away from; neglected, left undone; omitted.
d. [ 'Ala ], Leapt, rushed at; assailed; charged.
e. ( n. ac. عَدْو 1 , عُدْوَى [ 3ya ] , عَدَآء [ 22A ] , عُدُوّ 27 , عُدْوَاْن 35 ) [ 'Ala ], Wronged, acted
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR yok84.099 harfعدو
عَدَا - يَعْدُو- عَدْوٌ- عَدْواً -عَداوَة - عُدْوان - عَادِي- عَادُوْن- عَادِيَة- عَادِيَات- عُدْوَة - عَدُوّ- أعْداء - تَعَدّى - يَتَعَدَّى - عَادَى - يُعَادِي - اعْتَدَى - يَعْتَدِي - مُعْتَدِي - مُعْتَدِين
عَدَا - يَعْدُو + الكائن: يتجاوز الحد المسموح والمقبول بتحد وكبر: يذهب ويتحرك بقدر أكبر من المحدد له بحسب أمر سابق، وذلك عن إرادة
Sîgalar(49)
- عَدُوٌّDüşman(فَعُولٌ)×20
- عَدُوًّاDüşman(فَعُولًا)×10
- وَالْعُدْوَانِVe düşmanlık(وَالْفُعْلَانِ)×5
- اعْتَدَىSınırı aştı(افْتَعَلَ)×4
- الْمُعْتَدِينَSınırı aşanlar(الْمُفْتَعِلِينَ)×4
- أَعْدَاءًDüşmanlar(أَفْعَالًا)×3
- الْعَدَاوَةَDüşmanlık(الْفَعَالَةَ)×3
- تَعْتَدُواSınırı aşmayın+1 anlam(تَفْتَعِلُوا)×3
- مُعْتَدٍSınırı aşan(مُفْتَعِلٍ)×3
- يَعْتَدُونَSınırı aşarlar(يَفْتَعِلُونَ)×3
Mücavir kökler194 mücavir (439 toplam)
- شطن
13 ortak ayet · Şetan, kuyudan su çekilen uzun iptir
- أثم
9 ortak ayet · İsm hurmadan yapılan içkidir
- بين
24 ortak ayet · Beyn topraktaki yarık demektir
- بغض
4 ortak ayet · Bahat çene altındaki et demektir
- قتل
12 ortak ayet · “Kıtl”, çatışmada ilk karşılaştırılan kişilerden birine…
- هبط
4 ortak ayet · İnin
- خطو
3 ortak ayet · Hatt çizgi demektir
- عصي
6 ortak ayet · İsyan eder
- كون
33 ortak ayet · Kevn, tepe demektir
- سبت
3 ortak ayet · Post demektir
- حرم
7 ortak ayet · Hiram keçe demektir
- أله
45 ortak ayet · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
Geçtiği ayetler(91)
فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا فَأَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِ وَقُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ
DüşmanNihayet şeytan onları cennetten kaydırdı. Onları bulundukları yerden çıkardı. Biz de: Kiminiz kiminize düşman olarak inin. Yeryüzünde sizin için bir zamana kadar yerleşim ve faydalanma vardır, dedik.
مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِلَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَرُسُلِهِ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِلْكَافِرِينَ
DüşmanKim Allah’a, meleklerine, peygamberlerine, Cebrail’e ve Mikail’e düşman olursa; şüphesiz ki, Allah’da kafirlerin düşmanıdır.
يَاأَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلَالًا طَيِّبًا وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ
DüşmanEy insanlar; yeryüzünde bulunan helal ve temiz şeylerden yeyin. Şeytanın adımlarına uymayın. Şüphesiz ki o, sizin için apaçık bir düşmandır.
يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ
DüşmanEy iman edenler; hep birden barışa girin. Şeytanın adımlarına uymayın. Çünkü O, siziniçin apaçık bri düşmandır.
وَمِنَ الْأَنْعَامِ حَمُولَةً وَفَرْشًا كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ
DüşmanHayvanları da yük taşıyacak ve kesim hayvanı olarak yaratan O’dur. Allah’ın size verdiği rızıktan yeyin. Şeytanın izlerinden gitmeyin. Çünkü o, sizin apaçık bir düşmanınızdır.
… عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَأَقُلْ لَكُمَا إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُبِينٌ
DüşmanBöylece onların ikisini de baştan çıkarıp aldattı. Ağaçtan tadınca ayıp yerleri kendilerine göründü. İkisi de kendilerini cennetin yaprağıyla örtmeye başladılar. Rabbları da onlara: Ben sizi o ağaçtan men’etmedim mi? Ve şeytan size apaçık bir düşmandır, demedim mi? diye nida etti.
قَالَ اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ
DüşmanBuyurdu ki: Kimimiz kiminize düşman olarak inin. Sizin için yeryüzünde bir müddet yerleşip kalmak ve geçinmek vardır.
وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ
Düşmanİbrahim’in babası için mağfiret dilemesi; sadece ona verdiği bir vaadden dolayı idi. Ama onun Allah’ın düşmanı olduğu kendisine belli olunca; ondan uzaklaştı. Muhakkak ki İbrahim, çok içli ve halim idi.
قَالَ يَابُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُؤْيَاكَ عَلَى إِخْوَتِكَ فَيَكِيدُوا لَكَ كَيْدًا إِنَّ الشَّيْطَانَ لِلْإِنْسَانِ عَدُوٌّ مُبِينٌ
DüşmanDedi ki: Oğulcuğum, rüyanı kardeşlerine anlatma, sonra sana tuzak kurarlar. Çünkü şeytan insan için apaçık bir düşmandır.
… رَبِّهِ أَفَتَتَّخِذُونَهُ وَذُرِّيَّتَهُ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِي وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلًا
DüşmanHani meleklere; Adem’e secde edin, demiştik de İblis’ten başka hepsi secde etmişti. O ise, cinnlerden olduğu için Rabbının emrinden dışarı çıkmıştı. Şimdi siz, beni bırakıp da size düşman olan, onu ve soyunu mu dost ediniyorsunuz? Zalimler için ne kötü bedeldir bu.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | عدو |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Nâkıs |
| Bağlamsal Yakın Kökler | بغي, ظلم, طغي, خصم |
| Zıt Kök | ولي |
| Çekirdek Özet 1 | Bir sınırı, eşiği veya vadi yakasını aşarak öteye geçmek, hızlıca fırlamak ve tabii hududun dışına taşmak |
| Çekirdek Özet 2 | Belirlenmiş meşru ilahi hudutları çiğneyerek haddi aşma, tecavüz ve haksız düşmanlık geliştirme |
| Çekirdek Özet 3 | Varlık dengesini koruyan tabii ve hukuki sınırların ihlali neticesinde ortaya çıkan ontolojik ve toplumsal çatışma |
| Kritik Hata Riski | Kökün türevlerini yalnızca hissi bir husumet ve sübjektif nefret olarak daraltıp, özündeki nesnel sınır ihlali ve haddi aşma niteliğini göz ardı etmek |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| عد | Ölçme, sınırlama, belirli bir had ve miktar tayin etme; عدد, عدل ve عدن köklerinde görüldüğü gibi belirli bir ölçü dairesi kurma | و | Tayin edilen ölçü, had veya sınırın dışına taşma, ivmeyle öteye fırlama ve karşı yakaya geçme dinamizmi kazanmıştır |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ع | Göz; görme, bilme, kaynak | Algılama, hedefe yönelme ve kaynağın meşru başlangıç noktası |
| د | Kapı; giriş, geçiş, hareket | Eşik, bir alandan diğerine açılma ve sınırı geçme eylemi |
| و | Çengel, çadır kazığı; bağlama, ekleme, tutturma | Bağlantı kurma, hareketin yöneldiği tarafa eklemlenme ve sürüklenme |
| عدو | Kapıdan veya eşikten dışarıya doğru ivmeyle fırlayarak sınırı aşan ve karşı alana bağlanan taarruz hareketi |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir atlının veya canlının ayaklarını açarak hızla koşması ve bir vadinin tabii sınırını belirleyen iki dik yakasından biri |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Hızlı koşan ve sıçrayan bir hayvan tasvirinde kökün عَدَوَان biçimi kullanılmıştır: نُهْدُ القُصَيْرَى عَدَوانُ الجَمْزِ / تَذْكُرُ إذ أنت شديدُ القَفْزِ |
| Erken Arapça kullanım | Meşru hududu çiğneyip başkasının arazisine veya hakkına tecavüz etme ile bir bedendeki illetin diğerine sıçrayıp geçmesi (عَدْوَى) |
Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Esâsü’l-Belâga.
Sami etimolojik katman
Arapça عدو kökü, Sami dil ailesinde zaman ve mekânda bir eşiği aşma, bir noktadan diğerine intikal etme ve sınırı geçme semantik matrisine dayanır. İbranicede עדה kökü bir şeyi aşmak, geçmek veya çıkarmak anlamlarını taşırken, Süryanicede ܥܕܐ kökü haddi veya vakti geçmek, süresi dolmak manasında kurumsallaşmıştır. Akadca katmanında adû sözcüğü taraflar arasındaki bağlayıcı antlaşma ve belirlenmiş sınır şartları zemininde yer alırken, Arapçada kök hem fiziksel koşunun hızı (hadr) hem de meşru hudutları çiğneyip karşı yakaya geçerek saldırıya dönüşen düşmanlık (udvân, adâvet) yönünde çift kutuplu bir derinlik kazanmıştır. Vadinin iki yakasına verilen udve adı da suyun ve arazinin bittiği doğal sınırı ve geçiş eşiğini temsil eder.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith, Maqāyīs al-Lugha.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Sınır hattını (udve) koşarak (adw) çiğnemek ve karşı tarafa taarruz etmek | Koşu, düşmanlık ve vadi yakası anlamları hudut ihlali ekseninde birleşir | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice adah (aşmak, geçmek) ve Süryanice ‘dā (vakti/haddi geçmek) | Bir eşikten veya zamansal sınırdan öteye geçme ortak çekirdeği mevcuttur | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Afro-Asyatik dışı ailelerle doğrudan ve kurallı soydaşlık tespit edilmemiştir | Veri bulunamadı |
Kaynak Brown-Driver-Briggs, David Cohen, Lane's Lexicon.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| عدو | Anlamlı | Sınırı aşmak, koşmak, düşmanlık etmek | Bir sınırın ötesine fırlamak ve taarruz geliştirmek | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| عود | Anlamlı | Geri dönmek, tekrarlamak, âdet edinmek | Başlangıç noktasına veya önceki duruma yeniden yönelmek | Ortak çekirdek; döngüsel hareket; Kur'an'da geçer |
| دعو | Anlamlı | Çağırmak, seslenmek, talep etmek | Bir kimseyi kendi bulunduğu sınıra doğru yönelmeye çağırmak | Hedef kökle zıt yönlü çekim; Kur'an'da geçer |
| دوع | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde mühmel sayılmıştır; Kur'an'da geçmez |
| وعد | Anlamlı | Söz vermek, tehdit etmek, taahhüt | Gelecekte gerçekleşecek bir iş için sınır ve zaman tayini yapmak | Sınır belirleme dinamiği; Kur'an'da geçer |
| ودع | Anlamlı | Bırakmak, terk etmek, sükûnet bulmak | Bir şeyi kendi halinde bırakıp oradan ayrılmak | Karşıt dinamik; hareketsizlik; Kur'an'da geçer |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| عدو | Merkez | Sınırı ihlal ederek öteye taşma, hasımlık | Meşru sınırın fiilen ve taarruzla çiğnenmesi | Belirlenmiş hududun dışına taşarak başkasına tecavüz etme |
| بغي | Komşu | Haddi aşma, hak talep etme, azgınlık | بغي kökünde açgözlülükle kendi hakkından fazlasını isteme esastır; عدو kökünde ise çizili sınırın doğrudan çiğnenip taarruz edilmesi öne çıkar | Aşırı talep ve kibirle ölçüyü bozma |
| ظلم | Komşu | Haksızlık, bir şeyi yerinden etme | ظلم kökünde bir şeyi meşru yerine koymamak vurgulanır; عدو ise belirlenmiş sınır çizgisini fiilen aşarak hasım cepheye geçmektir | Konum, düzen ve hak ihlali |
| طغي | Komşu | Taşma, haddini bilmeme, kabararak azma | طغي suyun kabarması gibi kudret vehmiyle ölçüyü yitirmektir; عدو ise iki taraf arasındaki hududun karşı taraf aleyhine çiğnenmesidir | Şişme ve büyüklük kaynaklı taşma |
| خصم | Komşu | Çekişme, husumet, davalaşma | خصم sözlü, fikri ve hukuki tartışmayı niteler; عدو varoluşsal ve fiili sınır taarruzunu bildirir | Karşılıklı delil yarıştırma ve münazara |
| ولي | Zıt | Yakınlık, dostluk, koruma, velayet | ولي iki taraf arasındaki mesafeyi sıfırlayan bitişiklik ve sadakati; عدو ise sınır aşımıyla oluşan kopuş ve husumeti bildirir | Ayrılmaz yakınlık ve dostane koruma |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | عدو | Sınırı aşmak, hasım olmak, koşmak | Meşru hududu ihlal ederek düşmanlık geliştirme ve ivmeyle geçme | Kesin |
| Latince | Hostis, transgredi | Yabancı düşman, sınırı aşmak | Transgredi sınırın ötesine geçmeyi, hostis hukuki ve siyasi hasmı karşılar; fiziksel koşu boyutunu kapsamaz | Güçlü |
| İngilizce | Transgress, enemy, violate | Haddi aşmak, düşman, ihlal etmek | Transgress kuralı ve sınırı aşmayı, enemy husumeti karşılar; kökün türevsel bütünlüğünü tek kelime veremez | Güçlü |
| Almanca | Übertreten, Feind, verletzen | Sınırı aşmak, düşman, çiğnemek | Übertreten ve überschreiten haddi aşmayı, Feind ise karşı yakada duran hasmı ifade eder | Güçlü |
| Fransızca | Outrepasser, ennemi, transgresser | Haddi aşmak, düşman, taarruz etmek | Outrepasser meşru yetki veya haddin ötesine taşmayı, ennemi düşmanlık ilişkisini karşılar | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Lewis & Short, Deutsches Wörterbuch von Jacob und Wilhelm Grimm.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| عَدُوّ / أَعْدَاء | Şahsi, ontolojik ve ilahi hasım | İblis'in insana düşmanlığı ve müminlerle inkârcılar arasındaki varoluşsal husumet bağlamı (Bakara 2:36, Âl-i İmrân 3:103, Furkân 25:31) |
| اعْتَدَى / تَعْتَدُوا / الْمُعْتَدِين | Hukuki ve ahlaki sınırı ihlal etme | Savaşta meşru müdafaa sınırlarının aşılması veya ilahi yasakların çiğnenmesi bağlamı (Bakara 2:190, Mâide 5:2, Mâide 5:87) |
| عُدْوَان | Haksız fiil, zulüm ve saldırganlık | Günah ve fesatta yardımlaşma ile insanlara haksızca taarruz etme bağlamı (Bakara 2:85, Mâide 5:2, Mücâdele 58:8) |
| عَدْو / عُدُوّ | İlimsizce küfür ve hadsizlik | Ölçüyü ve haddi aşarak Allah'a cehaletle dil uzatma bağlamı (En'âm 6:108) |
| الْعَادُونَ | Meşru nikâh sınırını aşanlar | Nikâh dairesi dışına çıkarak fıtri ve hukuki meşruiyeti çiğneyenler bağlamı (Mü'minûn 23:7, Meâric 70:31) |
| الْعُدْوَة | Vadinin fiziki kıyısı veya yamacı | Bedir Gazvesi'nde iki ordunun mevzilendiği vadinin yakın ve uzak yakaları bağlamı (Enfâl 8:42) |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Adâvetullah ve şeytanın düşmanlığı | İblis'in fıtri hasımlığı ve ilahi adaletin haddi aşanları (mu'tedîn) cezalandırma hikmeti | İtikadi çatışma ve ontolojik hasımlık |
| Fıkıh | Haddi aşma (i'tidâ) ve teaddi nazariyesi | Gasp, haksız fiil, meşru müdafaada haddin aşılması ve tazminat sorumluluğunun doğması | Hukuki sınırın ihlali ve tazmin yükümlülüğü |
| Tefsir | Hudûdullah kavramı ve yasaklar | Ayetlerdeki hududu aşmayın uyarılarının helal-haram dengesi bakımından tahlili | Meşru alan ile gayrimeşru alan arasındaki sınır çizgisi |
| Hadis | Bulaşma telakkisi (adva) ve gazve ahlakı | Cahiliye'deki batıl sirayet inancının tashih edilmesi ve savaşta kadın-çocuk öldürme yasağı | Sebepler dairesi ve meşru savaş hudutları |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Tevhid ve hudûdullah alanı | Fıtratı koruyan ilahi sınırlar | İbadet ve ahlakta ifrat ve tefritten sakınarak haddi aşmayı engelleme | Dinin gayesi meşru sınırlar içinde kalarak haddi aşmaktan korunmaktır | Kesin |
| İlmi | Bilgi felsefesi ve usul | Zan ve cehaletle haddi aşmama | Delilsiz ve ilimsiz hüküm vermeyi (En'âm 6:108) reddederek hakikat sınırında durma | Bilimsel metodoloji nesnel ölçüler dairesinde kalarak hadsizliği önler | Güçlü |
| Siyasi | Hukuk düzeni ve egemenlik | Meşru savunma ve barış hududu | Haksız tecavüzü (i'tidâ) caydırma ve meşru müdafaa sınırını çiğnememe (Bakara 2:190) | Kamu otoritesi sınır ihlallerini bastırarak barışı temin eder | Kesin |
| İktisadi | Mülkiyet ve piyasa hukuku | Gasp, tekel ve teaddi yasağı | İktisadi ilişkilerde düşmanlık üreten haksız kazanç ve sınır tecavüzünü menetme | Mülkiyet nizamı mülk sınırlarının ihlal edilmemesiyle korunur | Güçlü |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Eşik aşımı (threshold crossing) | Dinamik sistemlerde veya fiziksel devrelerde kararlı denge eşiğinin aşılarak sistemin kontrolsüz bir faza geçmesi | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Norm ihlali (transgression) | Sosyoloji ve ceza hukukunda meşru kabul edilen normatif sınırların çiğnenmesi sonucu oluşan sapma ve anomi | Kesin |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca psikolojik bir husumet, şahsi kin veya soyut bir nefret ilişkisine indirgeyerek somut sınır ihlalini dışarıda bırakmak |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök öncelikle meşru bir hududun (hukuki, ahlaki, fıtri, mekânsal) çiğnenmesi, öte yakaya taarruz edilmesi ve haddi aşma (i'tidâ) eylemidir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Kur'an'daki sınır aşmama emirleri salt ahlaki bir tavsiye zannedilir; savaştaki ölçülerin, nikâh hükümlerinin ve fıkhi sorumlulukların bağlayıcı nesnel norm niteliği kavranamaz |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | İlahi teklifin merkezinde yer alan hudûdullah (Allah'ın sınırları) kavramının zıddını ortaya koyar; adaletin karşıtının yalnızca zulüm değil, doğrudan sınır ihlali ve saldırganlık olduğunu gösterir |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Savaş ahlakı ve meşru müdafaa kurallarını belirleyen ayetlerde, helal-haram sınırlarını tanzim eden hükümlerde ve İblis-insan çatışmasını anlatan kıssalarda belirleyicidir |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Düşmanlığı sebepsiz ve ontolojik bir nefret gibi gören anlayışı tashih eder; düşmanlığın daima somut bir haddi aşma, tecavüz ve hukuk tanımazlık zemininde doğduğunu ispatlar |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamVadinin iki yakasını ayıran sınır çizgisi (udve) ve bu sınırı hızlı bir koşuyla (adw) aşarak karşı tarafa fırlama.
- Soyut anlamBelirlenmiş hukuki, fıtri veya ahlaki bir meşruiyet hududunun çiğnenmesi, haddi aşma ve husumet oluşumu.
- Sistematik karşılıkBir sistemin kararlılığını sağlayan denge sınırının ihlal edilmesi neticesinde sistemin çatışma ve yıkım fazına evrilmesi.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde meşru hareket alanını ve ilahi sınırları (hudûdullah), bu alanın sınır çeperini, failin eylemini, ise sınır aşımı fonksiyonunu (i'tidâ ve udvân) temsil eder. Eylem meşru alan içindeyken ihlal sıfırdır; eylem sınır çeperini aştığında () ihlalin derecesi sınırdan uzaklaşma farkı ile orantılı olarak hasımlık ve çatışma çıktısına dönüşür.