جرم
ج - ر - م
KÖK- 66 geçiş
- 65 ayet
- 16 sîga
- 13 sözlük
Cürame hurma döküntüsü demektir. Hurma toplarken yaramayan hurma döküntüsüdür. Buğdaydan veya hurmadan kopup dökülen döküntü veya ağaç kesildikten ve dalları koparıldıktan sonra kalan kütük veya insanın bedeni demektir. “Darb” insanın bedeninde iz bırakmayan ama eziyet veren etkidir. “Cürüm” ise insanı parçalayan veya öldüren müessir fiildir.devamı ›
Notlarım
Sözlükler(13)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Cürame hurma döküntüsü demektir. Hurma toplarken yaramayan hurma döküntüsüdür. Buğdaydan veya hurmadan kopup dökülen döküntü veya ağaç kesildikten ve dalları koparıldıktan sonra kalan kütük veya insanın bedeni demektir. “Darb” insanın bedeninde iz bırakmayan ama eziyet veren etkidir. “Cürüm” ise insanı parçalayan veya öldüren müessir fiildir.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR4.137 harfباب الجيم والراء والميم معهما
ج ر م، ج م ر، م ج ر، م ر ج، ر م ج، ر ج م مستعملات
جرم:
أرض جَرمٌ، وأرضٌ صَردٌ دَخيلانِ مُستعملانِ في الحجرِّ والبردِ.
والجِرمُ، ألواح الجَسدِ وجُثمانهُ.
ورجل جَريمٌ وامرأةٌ جَريمةٌ أي ذات جِرمٍ أي جِسمٍ.
وجِرمُ الصَّوتِ: جهارتهُ، تقول: ما عَرفته إلا بِجِرمِ صوته.
وفُلانٌ له جَريمةٌ أي جُرمٌ، وهو مضدر الجارِم الذي يَجرِمُ على نفسه وقومهِ شراً، وهو الجارمُ، قال
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR1.470 harfالجُرْمُ: الذَنْبُ، والجريمةُ مثله. تقول منه: جَرَمَ وأَجْرَمَ واجْتَرَمَ بمعنىً.
والجَرْمُ: الحَرُّ، فارسيٌّ معرّبٌ. والجرومُ من البلادِ: خلاف الصُرود.
والجَرْمُ: القطعُ. وقد جَرَمَ النخلَ واجْتَرَمَهُ، أي صَرَمَهُ فهو جارِمٌ. وقومٌ جُرَّمٌ وجُرَّامٌ. وهذا زمن الجِرامِ والجَرامِ.
وجَرَمْتُ صوفَ الشاة، أي جَزَزْتُهُ. وقد جَرَمْتُ منه، إذا أخذتَ منه، مثل جَلَمْتُ.
والجِرْمُ بالكسر: الجسدُ.
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR20.398 harfج ر م
جرم ، جمر ، رمج ، رجم ، مرج ، مجر : مستعملة .
جرم : الحرَّاني ، عن ابْنِ السِّكِّيت : الْجَرْمُ : الْقَطْع ، يقال : جَرَمَه يَجْرِمُه جَرْماً إذا قَطَعه . والْجِرْمُ : الْجَسَد ، والجِرْمُ : الصَّوت .
قال : وحَكَى لنا أَبُو عمرو : جِلَّةٌ جَرِيمٌ ، أي عِظَامُ الأجْرام ، يَعْني الأجْسام .
ثعلبُ عن عَمْرو ، عن أَبيه : الْجِرْمُ : البَدَن ، والْجِرْمُ : اللَّون ، والجِرم : الصَّوْت . ويقال :
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR14.456 harf(باب الجيم والراء وما يثلثهما)
(جرز) الجيم والراء والزاء أصلٌ واحد، وهو القطْع. يقال جَرَزْتُ الشيءَ قطعتُه. وسيفٌ جُرَاز أي قَطّاع. وأرضٌ جُرُزٌ لا نَبْت بها. كأنَّه قُطِع عنها. قال الكسائي* والأصمعيّ : أرضٌ مجروزة من الجرز، وهي التي لم يُصِبْها المطر، ويقال هي التي أُكل نباتُها. والجَرُوزُ: الرّجُل الذي إذا أكل لم يترُكْ على المائدةِ شيئاً، وكذلك المرأةُ الجَرُوزُ، والنّاقةُ. قال:
* تَرَى
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR2.969 harf- أصل الجرم: قطع الثمرة عن الشجر، ورجل جارم، وقوم جرام، وثمر جريم. والجرامة: رديء التمر المجروم، وجعل بناؤه بناء النفاية، وأجرم: صار ذا جرم، نحو: أثمر وألبن، واستعير ذلك لكل اكتساب مكروه، ولا يكاد يقال في عامة كلامهم للكيس المحمود، ومصدره: جرم، وقول الشاعر في صفة عقاب:
*جريمة ناهض في رأس نيق*
*** (الشطر لأبي خراش الهذلي، وعجزه:
ترى العظام ما جمعت صليبا
وهو في ديوان الهذليين 2/133؛ واللسان (جرم) ؛
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR895 harfج ر م
جرم النخل وجرم صوف الغنم وهو زمن الجرام.
وهذه نخلة كثيرة الجريم أي التمر.
وهب لنا جرامة نخلك وهو ما يترك على الكرب.
قال الأعشى: فلـو كنتم تمراً لكنتم جرامة ولو كنتـم نبـلاً لكنتـم معاقصـا وتجرم العام والشتاء والصيف: تصرم.
وجرمناه: قطعناه وأتممناه وعام مجرم.
وأقمت عنـده تـم عـام مجرم.
ويقول أهل الحجاز: أعطيته كذا جريماً من التمر وهو مد النبي صلى الله عليه وسلم.
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR13.205 harfالجَرْمُ: القَطْعُ. جَرَمَه يَجْرِمُه جَرْماً: قطعه. وشجرة جَرِيمَةٌ: مقطوعة. وجَرَمَ النَّخْلَ والتَّمْرَ يَجْرِمه جَرْماً وجِراماً وجَراماً واجْتَرَمه: صَرَمَه: عن اللحياني، فهو جارمٌ، وقوم جُرَّمٌ وجُرَّام، وتمر جَرِيم: مَجْرُوم. وأَجْرَمَ: حان جِرامُه؛ وقول ساعدة بن جؤية:
(* قوله «وقول ساعدة بن جؤية» أي يصف سحاباً كما في ياقوت وقبله: أفعنك لا برق كأنّ وميضه * غاب تشيمه ضرام مثقب
قال الأزهري:
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR519 harf* ج ر م * * الجُرْمُ * و * الجَريمةُ * الذنب تقول منه * جَرَمَ * و * أجْرَمَ * و * اجْتَرَم * و * الجِرْمُ * بالكسر الجسد و * جَرَم * أيضا كسب وبابهما ضرب وقوله تعالى ﴿ولا يجرمنكم شنآن قوم﴾ أي لا يحملنكم ويقال لا يكسبنكم و * تَجَرَّم * عليه أي ادعى عليه ذنبا لم يفعله وقولهم * لا جَرَمَ * قال الفرّاء هي كلمة كانت في الأصل بمنزلة لا بد ولا محالة فجرت على ذلك وكثرت حتى تحولت إلى معنى القسم وصارت
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR16.161 harf| | ( جَرَمَهُ يَجْرِمُهُ ) جَرْماً ( قَطَعَهُ ) . | | ( و ) جَرَمَ ( النَّخْلَ ) يَجْرِمُهُ ( جَرْماً ) | وَكَذلِكَ التَّمْرَ ( وَجَراماً ) ، بالفتح | ( ويُكْسَرُ ) : أي : ( صَرَمَهُ ) ، فهو | جارِمٌ . يُقال : جاء زَمَنُ الجَرامِ | والجِرام ، أي : صِرام النَّخْلَ . | ( و ) جَرَمَ ( النَّخْلَ جَرْماً : خَرَصَهُ ) | وَجَزَّهُ ، ( كاجْتَرَمَهُ ) ، عن اللِّحيانّي . ( و ) جَرَمَ ( فُلانٌ ) جَرْماً :
| | ( جَرَمَهُ يَجْرِمُهُ ) جَرْماً ( قَطَعَهُ ) . | | ( و ) جَرَمَ ( النَّخْلَ ) يَجْرِمُهُ ( جَرْماً ) | وَكَذلِكَ التَّمْرَ ( وَجَراماً ) ، بالفتح | ( ويُكْسَرُ ) : أي : ( صَرَمَهُ ) ، فهو | جارِمٌ . يُقال : جاء زَمَنُ الجَرامِ | والجِرام ، أي : صِرام النَّخْلَ . | ( و ) جَرَمَ ( النَّخْلَ جَرْماً : خَرَصَهُ ) | وَجَزَّهُ ، ( كاجْتَرَمَهُ ) ، عن اللِّحيانّي . ( و ) جَرَمَ ( فُلانٌ ) جَرْماً : ( أَذْنَبَ ، | كأَجْرَمَ واجْتَرَمَ ، فهو مُجْرِمٌ وجَريمٌ ) . | | ( و ) جَرَمَ ( لأَهْلِهِ : كَسَبَ ) لهم ، | يُقال : خَرَجَ يَجْرِمُ لأهْلِهِ ويَجْرِمُ | أَهْلَه ، أي : يَطْلُبُ وَيَحْتالُ | ( كاجْتَرَمَ ) ، وهو جارِمُ أَهْلِه : | كاسِبُهم ، وأنشد أبو عُبَيْدة | لِلهَيْرُدانِ أَحَدُ لُصُوصِ بَنِي سَعْدٍ : | % ( طَرِيدُ عَشِيرَةٍ وَرَهِينُ جُرْمٍ % | بما جَرَمَتْ يَدِي وجَنى لِسانِي ) % | | وقد فُسِّرَت الآية : ^ ( وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ | شَنَئَانُ قَوْمٍ ) ^ بهذا المَعْنَى ، أي : | لا يَكْسِبَنَّكُم ، وقيل : لا يَحْمِلَنَّكم . |
| | ( و ) جَرَمَ ( عَلَيْهِم ، وإِلَيْهِم ، | جَرِيمَةً : جَنَى جِنايَةً ) ، وقول | الشاعِر ، أنشدَه ابنُ الأعرابيّ : | % ( ولاَ مَعْشَرٌ شُوسُ العُيونِ كَأَنَّهُمْ % | إِلَيَّ ولَمْ أَجْرِمْ بهم طالِبُو ذَحْلِ ) % | | قال : أرادَ لم أَجْرِمْ إليهم أو عَلَيْهم ، | فَأَبْدَلَ الباءَ مكانَ إِلَى أو عَلَى ، | ( كَأَجْرَمَ ) إِجْراماً ، يقال : هو جارِمٌ | على نَفْسِهِ وقَوْمِهِ . | | ( و ) جَرَمَ ( الشّاةَ ) جَرْماً : ( جَزَّهَا ) | أي : جَزَّ صُوفَها ، وقد جَرَمْتُ منه : | إذا أَخَذْتَ منه ، مثل جَلَمْتُ ، كما في | الصحاح . | | ( والجِرْمَةُ ، بالكَسْرِ : القَوْمُ ) الّذين | ( يَجْتَرِمُونَ النَّخْلَ ) ، أي : يَصْرِمُون ، | نقله الجوهريُّ وأنشد لامْرِئ القَيْس : | % ( عَلَوْنَ بأنْطاكِيَّةٍ فَوْقَ عِقْمَةٍ % | كجِرْمَةِ نَخْلٍ أو كَجَنَّةِ يَثْرِبِ ) % | | هكذا أنشدَهُ الجوهريُّ شاهِداً على | الجِرْمَة بمعنى القَوْم ، والصَّحيحُ أَنَّ | الجِرْمَةَ هُنا ما جُرِم وصُرِمَ من البُسْرِ ، | شَبَّه ما على الهَوْدَجِ من وَشْي وعِهْنٍ | بالبُسْرِ الأَحْمَرِ والأَصْفَرِ ، أو بجَنَّةِ | يَثْرِبَ ؛ لأَنَّها كثيرةُ النَّخْل . | | ( والجُرْمُ ، بالضَّمِّ : الذَّنْبُ | كالجَرِيمَةِ ) ، كسفينة ، ( والجَرِمَةِ | كَكَلِمَة ) ، قال الشاعر : | % ( فإنَّ مَوْلايَ ذُو يُعَيِّرُنِي % | لا إِحْنَةٌ عِنْدَهُ ولا جَرِمَهْ ) % | | ( ج : أَجْرامٌ و جُرُومٌ ) كِلاهُما جَمْعان | للجُرْمِ ، وأما الجَريمَةُ فَجَمْعُها \ الجَرائِمُ وفي الحَديث : أَعظَمُ | المُسْلِمِين جُرْماً مَنْ سَأَلَ عن شَيْءٍ | لم يُحَرَّمْ عليه فَحُرِّمَ من أَجْلِ | مَسْئَلَتِه . | | ( و ) الجُرامَةُ ، ( كَثُمامَةٍ : | الجُذامَةُ ) وهو ما سَقَط من التَّمْرِ |
| إذا جُرِمَ ، قاله الأَصْمَعِيُّ ، ( و ) قيل : | هو ( التَّمْرُ المَجْرُومُ ) أي : | المَصْرُومُ ، ( أو ما يُجْرَمُ منه ، بَعْدَ ما | يُصْرَمُ ، يُلْقَطُ من الكَرَبِ ؛ و ) أَيضاً : | ( قِصَدُ البُرِّ والشَّعِيرِ وهي أَطْرافُه تُدَقُّ | ثُمَّ تُنَقَّى ) ، والأَعْرَف الجُدامَةُ ، | بالدّال ، وكُلُّه من القَطْع . | | ( و ) الجَرِيمُ والجُرامُ ، ( كَأَمِيرٍ | وغُرابٍ : التَّمْرُ اليابِسُ ) وفي | الصِّحاح : المَصْرُومُ ، واقتصر على | الأُوْلَى ، يقال : تَمْرٌ جَرِيمٌ أي : | مَجْرُومٌ ، قال الشاعر : | % ( يَرَى مَجْداً وَمَكْرُمَةً وعِزاً % | إِذا عَشَّى الصَّدِيِقَ جَرِيمَ تَمْرِ ) % | | ثم قولُ المُصَنِّف : وغُراب ، غَلَطٌ | ظاهِر ، والصَّوابُ : كَأَمِير وسَحابٍ ، | وهكذا ضَبَطه أَبو عَمْرو ، ومثلُه في | المُحْكَم ، قال : الجَرِيمُ والجَرامُ ، | بالفَتْحِ : التَّمْرُ اليابِسُ . ( و ) في | الصحاح : الجَرامُ ، بالفَتْح ، | والجَرِيمُ : ( النَّوَى ) وهُما أيضاً التَّمْرُ | اليابِسُ ، ذَكَرَه ابنُ السِّكِّيت في باب | فَعِيلِ وفَعالٍ ، مثل : شَحاجٍ وشَحِيجٍ ، | وَعَقامٍ وَعَقِيمٍ ، وكَهامٍ وَكَهِيمٍ ، | وبَجالٍ وَبَجِيلٍ ، وصَحاحِ الأَدِيمِ | وصَحِيح ، وقال الشمّاخ : | % ( مُفَجُّ الحَوامِي عَنْ نُسُورٍ كَأَنَّها % | نَوَى القَسْبِ تَرَّتْ عن جَرِيمٍ مُلَجْلَجِ ) % | | أراد النَّوَى ، وقال ابنُ سِيدَه : ولم | أَسْمَع للجَرامِ بمعنى النَّوَى بواحِدٍ . | | ( والمُجْرِمُونَ ) في قوله تعالَى : | ! 2 < وكذلك نجزي المجرمين > 2 ! : | ( الكافِرُونَ ) لأنَّ الّذِي ذُكِرِ مِنْ | قِصَّتِهم التَّكْذِيبُ بآياتِ الله | والاسْتِكْبارُ عنها ، قاله الزجّاج . | | ( وَتَجَرَّمَ عَلَيْه ) : إذا ( ادَّعَى عَلَيْه | الجُرْمَ وإِنْ لَمْ يُحْرِمْ ) ، نقله ابنُ | سِيدَه عن ابنِ الأَعرابِيِّ ، وأنشد : |
| % ( قد يُفْتَرَى الهِجْرانُ بالتَّجَرُّمِ % ) % | | وقال غَيْرُه : تَجَرَّم عليه : ادَّعَى ذَنْباً | لم يَفْعَلْه ، وأنشد : | % ( تَعُدُّ عَلَيَّ الذَّنْبَ إِنْ ظَفِرَتْ به % | وَإِلاَّ تَجِدْ ذَنْباً عَلَيَّ تَجَرَّمِ ) % | | وقال أبو العَبّاس : فُلانٌ يَتَجَرَّم | عَلَيْنا ، أي : يَتَجَنَّى ما لَمْ نَجْنِه ، | وأنشد : | % ( أَلاَ لا تُبالِي حَرْبَ قَوْمٍ تَجَرَّمُوا % ) % | | ( و ) تَجَرَّم ( اللَّيْلُ : ذَهَبَ وَتَكَمَّلَ ) | وانْقَضَى ، وهو مجاز . | | ( وَجَرِيمَةُ القَوْمِ : كاسِبُهُم ) ، قال أبو | خِراشٍ يذكر عُقاباً تَزُقُّ فَرْخَها وَتَكْسِبُ | لَهُ : | % ( جَرِيَمةُ ناهِضٍ في رَأْسِ نِيقٍ % | تَرَى لِعظامِ ما جَمَعَتْ صَلِيباً ) % | | ( والجِرْمُ ، بالكَسْرِ : الجَسَدُ ) وفي | حَدِيثٍ : اتَّقُوا الصُّبْحَةَ فَإِنَّها مَجْفَرَةٌ | مَنْتَنَةٌ للجِرْم قال ثعلب : الجِرْمُ : | البَدَن ، ( كالجِرْمانِ ) بالكسر أيضاً . | ( ج ) في القَلِيلِ : ( أَجْرامٌ ) ، قال يَزِيدُ | ابن الحَكَم الثَّقَفيُّ : | % ( وَكَمْ مَوْطِنٍ لَوْلايَ طِحْتَ كما هَوَى % | بِأَجْرامِهِ من قُلَّةِ النَّيقِ مُنْهَوِي ) % | | وَجَمَع كَأَنَّه صَيَّر كُلَّ جزءٍ من جِرْمِهِ | جِرْماً ، ( و ) في الكَثِير : ( جُرُومٌ | وجُرُمٌ ، بِضَمَّتَيْن ) ، قال : | % ( ماذَا تَقُولُ لأَشْياخٍ أُولِي جُرُمٍ % | سُودِ الوُجُوهِ كَأَمْثالِ المَلاحِيبِ ) % | | وفي التَّهْذِيب : الجِرْمُ : أَلْواحُ | الجَسَد وجُثْمانُه ، وَأَلْقَى عَلَيْه أَجْرامَه ، | عن اللّحْيانيّ ولم يُفَسِّرْه ، قال ابنُ | سِيدَه : وعندي أَنَّه يريدُ ثَقَلَ جِرْمِه ، | وَجُمِعَ على ما تَقَدَّم في بَيْت يَزيد . | | ( و ) الجِرْمُ ( الحَلْقُ ) ، قال مَعْنُ بنُ | أَوْس : |
| لأَسْتَلَّ منه الضِّغْنَ حتى اسْتَلَلْتُه | | وقد كانَ ذا ضِغْنِ يَضِيق به الجِرْمُ | يقولُ : هو أَمْرٌ عَظِيمٌ لا يُسِيغُه | الحَلْقُ . | | ( و ) الجِرمُ : ( الصَّوْتُ ) حكاه ابنُ | السِكِّيت وَغَيْرُه ، وبه فَسّر قول | بعضهم : إِنّ فُلاناً لَحَسَن الجِرْمِ | أي : الصَّوْت . | | ( أو ) جِرْمُ الصَوْتِ : ( جِهارَتُهُ ) ، | يقال : ما عَرَفْتُه إِلا بجِرْمِ صَوْتِه ، | وقد كَرِهَها بعضُهم ، وفي الصحاح | قال أبو حاتم : أُولِعَت العامّةُ | بقولهم : فلانٌ صافِي الجِرْم ، أي : | الصَّوْت أو الحَلْقِ ، وهو خَطَأٌ . ( و ) | الجِرْمُ : ( اللَّوْنُ ) ، نقله الجوهريُّ | وهو قولُ ابنِ الأعرابيّ . | | ( والجَرِيمُ ) ، كأمِيرٍ ( العَظِيمُ ) الجِرْمِ | أي : ( الجَسَد ) ، أنشد ثَعْلَب : | % ( وقد تَزْدَرِي العَيْنُ الفَتَى وَهْوَ عاقِلٌ % | ويُؤْفَنُ بَعْضُ القَوْمِ وَهْوَ جَرِيمُ ) % | | ويُرْوَى وهو حَزِيمُ ، ( وهي ) جَرِيمَةٌ | ( بهاءٍ ) أي : ذات جِرْمٍ وجِسْمٍ ، | ( كالمَجْرُومٍ ، ج : جِرامٌ ) بالكَسْر ، | كَكَرِيم وكِرامٍ ، نقله الجوهريُّ ، | قال : ويُقال : جِلَّةٌ جَرِيمٌ أي : عِظامُ | الأَجْرام ، والجِلَّةُ : الإِبِل المَسانّ . | | ( وَحَوْلٌ مُجَرَّمٌ ، كَمُعَظَّم ) أي : | ( تامٌّ ) ، وقال أبو زيْدٍ : العامُ | المُجَرَّمُ : الماضِي المُكَمَّل ، وأنشدَ | ابنُ بَرِّي لعُمَرَ بنِ أبِي رَبِيعَةَ : | % ( ولكِنَّ حُمَّى أَضْرَعَتْنِي ثَلاثَةً % | مُجَرَّمَةً ثُمَّ اسْتَمَرَّت بِنا غِبَّا ) % | | وقال ابنُ هانِئ : سَنَةٌ مُجَرَّمَةٌ ، | وشَهْرٌ مُجَرَّمٌ وَكَرِيتٌ ، وهو التامُّ ، | ( وقد تَجَرَّمَ ) أي : انْقَضَى ، قال لَبِيد : | % ( دِمَنٌ تَجَرَّمَ بَعْد عَهْدِ أَنِيسِها % | حِجَجٌ خَلَوْنَ حَلالُها وحَرامُها ) % | | أي : تَكَمَّل ، قال الأزهريّ ، وهذا |
| كُلُّه من القَطْعِ ، كأنَّ السَّنَة لمّا مَضَتْ | صارت مَقْطُوعة من المُسْتَقْبَلَة . | | ( وَجَرَّمْناهُمْ تَجْرِيماً ) أي : ( خَرَجْنا | عَنْهُم ) ، نقله اللَّيث . | | ( ولا جَرَمَ ، و ) يقال ( لا ذَا جَرَمَ ولا | أَنْ ذا جَرَمَ ، ولا عَنْ ذا جَرَمَ ولا جَرَ ) ، | بلا ميم ، قال الكسائِيُّ : حُذِفَت الميم | لكثرة استِعمالهم إِيّاه ، كما قَالُوا : | حاشَ لِلَّه وهو في الأَصْل حاشَا | لِلّه ، وكما قالُوا : أَيْش ، وإِنَّما هو | أَيُّ شَيْءٍ ، وكما قالوا : سَوْ تَرَى ، | وَإِنَّما هُوَ سَوْفَ تَرَى . ( و ) يُقال | أيضاً : ( لا جَرُمَ ، كَكَرُمَ ، ولا جُرْمَ ، | بالضم ) ، كُلُّ ذلك ( أيْ : لا بُدَّ ، أو ) | مَعْناه : ( حَقَّا ، أًوْ لا مَحاَلَة ، أوْ هذا | أَصْلُه ، ثم كَثُرَ ) اسْتِعْمالُهُم إياه ( حَتَّى | تَحَوَّلَ إلى مَعْنَى القَسَمِ ) . وَنَصُّ | الصحاح : قال الفَرّاءُ : لا جَرَمَ كلمةٌ | كانَتْ في الأَصْلِ بمنزلة لا مَحالَةَ | ولا بُدَّ ، فَجَرَت على ذلِكَ ، وَكَثُرَتْ | حَتَّى تَحَوَّلَتْ إلى مَعْنَى القَسَم ، | وصارَتْ بمنزلةِ حَقَّاً ، ( فَلِذلِكَ | يُجابُ عَنْهُ ) ، كذا بِخَطِّ أبي زَكَرِيَّا ، | وفي سائر نسخ الصحاح : عَنْها ، | ( باللَّامِ ) كما يُجابُ بها عن القَسَمِ | ( فيُقالُ ) وفي الصحاح : أَلاَ تَراهُم | يَقولُون : ( لا جَرَمَ لآتِيَنَّكَ ) ، قال : | ولَيْسَ قَوْلُ من قال : جَرَمْتُ : | حَقَقْتُ بِشَيْءٍ ، وَإِنَّما لَبَّسَ عليهم | قَوْلُ الشاعِرِ وهو أبو أَسْماءَ بنِ | الضَّرِيبَة ، ويقال للحَوْفَزانِ ، قال ابنُ | بَرِّي : ويُقال لِعَطيَّةَ بن عَفِيفٍ : | % ( وَلَقَدْ طَعَنْت أبا عُيَيْنَةَ طَعْنَةً % | جَرَمَتْ فَزارَة بَعْدَها أَنْ يَغْضَبُوا ) % | | فرفَعُوا فَزارَة كَأَنَّه قال : حَقَّ لها | الغَضَبُ ، قال : وفَزارَةُ مَنْصُوبَة ، | أي : جَرَمَتْهُم الطَّعْنَةُ أَنْ يَغْضَبُوا . قال | أبو عُبَيْدَة : أَحَقَّتْ عليهم الغَضَبَ ، | أي : أَحَقَّت الطَّعْنَةُ فَزارَةَ أَنْ يَغْضَبُوا ؛ | وَحَقَّتْ أيضاً مِنْ قولهم : لا جَرَمَ | لَأَفْعَلَنّ كذا ، أي : حَقَّاً . قال ابنُ | بَرِّي : وهذا القَوْلُ رَدٌّ على سِيبَوَيْه |
| والخَلِيلِ ؛ لأنّهما قَدَّراه أَحَقَّتْ فزارةُ | الغَضَب ، أي : بالغَضَبِ ، فأسقط | الباء . قال : وفي قَوْل الفَرَّاء لا يحتاج | إلى إِسْقاطِ حَرْفِ الجَرِّ فيه ؛ لأنَّ تقديرَهُ | عنده كَسَبَتْ فَزارَةَ الغَضَبَ عَلَيْك . | قال : والصَّوابُ في إِنشاد البَيْتِ ولَقَد | طَعَنْتَ بفتح التاءِ ؛ لأنّه يُخاطِبُ كُرْزاً | العُقَيْلِيَّ يَرْثِيه ، وقَبْلَ البيت : | % ( يا كُرْزُ إِنَّكَ قَدْ قُتِلْتَ بفارِسٍ % | بَطَلٍ إذا هابَ الكُماةُ وَجَبَّبُوا ) % | | وكانُ كُرْزٌ قد طَعَنَ أبا عُيَيْنَة ، وهو | حِصْنُ بن حُذَيْفَةَ بنِ بَدْرٍ الفَزارِيّ . | | قال ابنُ سيده : وَزَعَم الخَلِيلُ أَنَّ | جَرَمَ إِنّما تكونُ جَواباً لٍ ما قَبْلَها من | الكَلامِ ، يَقُول الرجلُ : كان كَذا | وكَذا ، وفَعَلُوا كَذَا ، فَتَقُولُ ، لا جَرَمَ | أَنَّهم سَيَنْدَمُون ، أو أنّه سَيَكُونُ كَذَا | وَكَذا . | | وقال ثَعْلَب : الفراء والكِسائِيُّ | يَقُولان : لا جَرَمَ تَبْرِئَةٌ . قال | الأزهريُّ : وقد قيل : لا ، صِلَةٌ في | لا جَرَمَ ، والمَعنى : كَسَبَ لَهُم | عَمَلُهُمُ النَّدَمَ . وقال ابنُ الأعرابِيّ : | لا جَرَمَ لقد كان كذا وكذا ، ولا | ذَا جَرَ ولا ذا جَرَمَ ، والعَرَبُ تَصِل | كلامَها بِذِي وذا وذو فتكون حَشْواً | ولا يُعْتَدّ بها ، وأنشد : | % ( إِنّ كِلاباً والِدِي لا ذَا جَرَمْ % ) % | | وقال ابن الأثير : لا جَرَمَ كلمةٌ تَرِدُ | بمعنى تَحْقِيقِ الشَّيْءِ وقد اخْتُلِف في | تَقْدِيرِها فقيل : أَصْلُها التَّبْرِئةُ بمعنى لا | بُدَّ ، وقد استُعْمِلَت في مَعْنى حَقَّاً . | وقيل : جَرَمَ بمعنى كَسَبَ ، وقيل : | بمَعْنَى وَجَبَ وَحَقَّ ، ولا : رَدٌّ لِما | قَبْلها من الكَلامِ ، ثم يُبْتَدَأُ بها كَقَوله | تعالَى : ! 2 < لا جرم أن لهم النار > 2 ! | أي : لَيْسَ الأَمْرُ كما قالوا ، ثم ابْتَدَأ | وقال : وَجَبَ لَهُم النارُ . قُلتُ : وقد |
| حَقَّق الكَلامَ فيه ابنُ هِشام في المُغْنِي | في بَحْث لا ، والجَلالُ في هَمْع | الهَوامِعِ أثناء بَحْثِ إِنَّ والقَسَم ، | والخَفاجِي في العِنايَةِ أَثْناءَ غافِرٍ ، | وأشار إِلَيْهِ أثناءَ النَّحْلِ ، وفيما | أَوْرَدْناه كِفايَة . | | ( والجَرْمُ : الحارُّ ) ، فارِسي | ( مُعَرَّب ) كَرْم . ( و ) أيضاً : ( الأَرْضُ | الشَّدِيدَةُ الحَرِّ ) . وقال أبو حَنيِفَةَ : | أرضٌ جَرْمٌ دَفِيئَةٌ والجَمْع جُرُومٌ . | وقال ابن دُرَيْد : أرضٌ جَرْمٌ تُوصَفُ | بالحَرِّ ، وهو دَخِيلٌ . وقال اللَّيْث : | الجَرْمُ : نقيضُ الصَّرْدِ ، يقال : هذه | أَرْضٌ جَرْمٌ ، وهذهِ أَرْضٌ صَرْدٌ ، | وهُما دَخِيلانِ في الحَرّ والبَرْدِ . | وقال الجوهريّ : الجُرُوم من البلاد : | خِلافُ الصُّرُودِ . | | ( و ) الجَرْمُ : ( زَوْرَقٌ يَمَنِيٌّ ، ج : | جُرُومٌ ) ، وهي النَّقِيرَة ، جَمْعُها نَقائِرُ . | | ( و ) جَرْمٌ : ( بَطْنٌ في طيِّئٍ ) ، وهو | ثَعْلَبَةُ بنُ عَمْرِو بن الغَوْثِ بن | جُلْهُمَةَ وهو طَيِّئ ، مَساكِنهُم صَعِيدُ | مِصْرَ ، قاله صاحبُ العِبَر ، ومنهم | بَقِيَّةٌ في نَواحِي غَزَّةَ ، ومن وَلَدِه | حَيّانُ بنُ ثَعْلَبَةَ ، وإليه يَنْتَسِب أبو | عبد الله محمَدُ بنُ مالِكٍ النَّحْوِيُّ | المِصْرِيُّ ، وَعَمْرُو بنُ سَلَمَة | الجَرْمِيُّ لَهُ صُحْبَةٌ ، وأبو قِلابَة | عَبْدُ الله بنُ يَزيدَ الجَرْمِيُّ البَصْريُّ | تابِعِيٌّ جَليلٌ ، وأبو عُمَر صالحُ ابن إسحاق الجَرمِيُّ ، لُغَوِيٌّ مَشْهُورٌ ، | أَخَذَ عن الأَخْفَشِ وَأَبِي عُبَيْدَةَ وأبِي | ذَرِّ والأَصْمَعِيِّ ، ورَوَى الحَدِيثَ ، | توفِّي سنة مائتَيْنِ وخَمْسٍ وعِشْرِين . | | ( و ) جَرْمُ ( بْنُ زَبَّانَ ) بنِ حُلوان بن | عِمْرانَ بنِ الحافِي : ( بَطْنٌ في | قُضاعَةَ ) ، مِنْهُم : شِهابُ بنُ | المَجْنونِ ، صَحابِيٌّ ، وأخوه عامِرٌ |
| مَدْرَجُ الرِّيحِ ، شاعِرٌ ، وَهَوْذَةُ بن | عَمْرٍ و الجَرْمِيُّ ، له وِفادَةٌ . | | ( و ) الجِرْمُ ، ( بالكَسْرِ : بلادٌ ) وراء | وَلْوالِج ( قُرْبَ بَذَخْشانَ ) ولم يَذْكُر | المُصَنَّفِّ بَذخْشانَ في مَوْضِعِه ، | ومنها الفَقِيهُ أبو عَبْد الله سَعِيدُ بنُ | حَيْدَر الجِرْمِيّ ، سَمِعَ أبا يَعْقُوبَ | يُوسُفَ بنَ أَيوُّبَ الهَمْدانِيّ ، توفِّيَ | ببلده سنة خَمْسِمائةٍ وثلاثٍ وَأَرْبَعِين . | | ( وَبَنُو جارِمٍ ، بَطْنان ) ، أحَدُهُما في | بني ضَبَّةَ ، والآخَرُ في بني سَعْدٍ ، | فالتي في ضَبَّةَ هم بنو جارِم بن | مالِك بن بَكْرِ بنِ سَعْدِ بنِ ضَبَّة ، ذكره | ابنُ الكَلْبِيّ ، وكان له خطّة بالبَصْرة ، | وأنشد الجوهريُّ : | % ( إذا ما رَأَتْ حَرْباً عَبُ الشَّمْسِ شَمَّرَتْ % | إِلى رَمْلِها والجارِمِيُّ عَمِيدُها ) % | وأنشد الحافِظُ في التَبْصِير | للفرزدق : | % ( ولَوْ أَنَّ ما فِي سُفْنِ دارِينَ صَبَّحَتْ % | بِنِي جارِمٍ ما طَيَّبَتْ رِيحَ خَنْبَشِ ) % | | ( و ) جَرِمَ الرجلُ ( كَفَرِحَ : صار يَأْكُلُ | جُرامَةَ النَّخْلِ ) بين السَّعَف ، عن أبي | عمرو . | | ( وَأَجْرَمَ ) الرجلُ : ( عَظُمَ ) جِرْمُهُ ، | هكذا في النسخ ، والصَّواب جَرِمَ | ثلاثياً ، ( و ) كذا ما بَعْدَه : جَرِمَ | ( لَوْنُه ) : إذا ( صَفَا ، و ) جَرِم ( الدَّمُ بِهِ : | لَصِقَ ، و ) جَرِمَ الرَّجُلُ : ( صَفَا | صَوْتُهُ ) . | | ( وجاجَرْمُ ) بِسُكُون الراء : ( د ) بين | نَيْسابُور وجُرْجانَ ، منه أبو القاسِم | عبدُ العَزِيز بن مُحَمّد بن مُحَمّد | الجاجَرْمِي النَّيْسابُوريّ ، أحدُ مَشايخ | أبي مُحَمّد عبد العزيز بن أبي بَكْرٍ | النَّخْشَبِيّ ، تُوُفّي بعد سنة أَرْبَعِينَ | وأَرْبَعِمائَة . | | ( و ) أَجْرَمُ ، ( كَأَحْمَدَ : بَطْنٌ من | خَثْعَمَ ) وهكذا نقله الحافِظُ أيضاً . |
| | ( والجَرِيمَةُ ) ، كَسَفينة : ( آخِرُ | وَلَدِكَ ) ، كَأَنَّهُ جَرَم بَعْدَه ، أي : قطع . | | ( والأَجْرامُ : مَتاعُ الرَّاعِي ) ، كَأَنَّه | جمع جِرْمٍ ، بالكَسْر . ( و ) الأَجْرامُ : | ( لَوْنانِ من السَّمَكِ ) . | | ( و ) مُجْرِمٌ ، ( كَمُحْسِنٍ : اسمٌ ) . | | [ ] وَمِمّا يُسْتَدْرَكُ عَلَيْه : | | شَجَرَةٌ جَرِيمَةٌ : مقطوعة . | | وقَوْمٌ جُرَّمٌ وجُرّامٌ ، كَسُكَّرٍ وَرُمّانٍ : | جَمْعا جارِمٍ للصَّارِمِ . | | وأَجْرَمَ التَّمْرُ : حانَ جِرامُه ، وقول | ساعدَة بن جُؤية : | % ( سادٍ تَجَرَّمَ في البَضِيعِ ثَمانِيَا % ) % | | أي : قَطَعَ ثمانِيَ لَيالٍ مُقيماً في | البَضِيعِ يَشْرَبُ الماءَ . | | والجَرِيمُ ، كَأَمِيرٍ : ما يُرْضَخُ به | النَّوَى . | | والجَرِيمَةُ : النَّواةُ ، ومنه قولُ أَوْسِ | ابن حارِثَة : لا والَّذِي أَخْرَجَ العِذْقَ من | الجَرِيمَة ، والنارَ من الوَثِيمَة . أي : | أَخْرَج النَّخْلَة من النَّواةِ ، والنارِ من | الحِجارَةِ المَكْسُورَة . | | والجِرْمَةُ ، بالكسر : ما جُرِمَ وصُرِمَ | من البُسْرِ . | | وفي الحديث : لا تَذْهَبُ مائةُ سَنَةٍ | وعلى الأَرْضِ عَيْنٌ تَجَرَّمُ أي : | تَطْرِفُ . يريد : تَجَرُّمَ ذلك القَرْنِ | وانقِضَائِهِ . | | وأبو مُجْرَم ، كَمُحْسِنٍ ، كُنْيَة أبي | مُسْلِم صاحبِ الدَّوْلَة ، هكذا كَناهُ | المَنْصُور . | | والجُرْم ، بالضَّمِّ : التَّعِّدي . | | وقالُوا : اجْتَرَمَ الذَّنْبَ فَعَدُّوه . قالَ | الشاعر : أَنشده ثَعْلَب : | % ( وَتَرَى اللَّبِيبَ مُحسَّداً لم يَجْتَرِمْ % | عِرْضَ الرِّجالِ وعِرْضُه مَشْتُومُ ) % | | وَجَرُمَ الرجلُ كَكَرُمَ : إذا عَظُمَ |
| جُرْمُه ، أي : أَذْنَب . وجعله المُصَنِّف | أَجْرَم ، وهو غَلَظٌ من النُّسّاخ . | | والجارِمُ : الجانِي ، قال : | % ( ولا الجارِمُ الجانِي عَلَيْهِم بمُسْلَمِ % ) % | | وَقَرَأَ يَحْيَى بنُ وَثاب والأَعْمَش | ! 2 < لا يجرمنكم > 2 ! بِضَمّ الياء . قال | الزجّاج : جَرَمْتُ وَأَجْرَمْتُ بمعنىً | واحد ، وقيل مَعْناه لا يُدْخِلَنَّكُم في | الجُرْم ، مِن أَجْرَمَهُ ، كما يقال : آثَمْتُه ، | أَدْخَلْتُه في الإِثْم . | | والمُدّ بالحِجاز يُدْعَى جَرِيماً ، | يقال : أَعْطَيْتُه كذا وكذا جَرِيماً . | قال الزَّمَخشريّ : هو مُدُّ رَسُول الله | - صلى الله تعالَى عليه وسلّم - . | | وَتَجَرَّمَ الشِّتاءُ : انْقَضَى . | | وجَرَمْناهُ : أَتْمَمْناه . | وفي بَجِيلَةَ جَرْمُ بن عَلَقَة بن | أَنْمار . | | وفي عامِلَة : جرم بنُ شَعْلِ بن | مُعاوِية ، بُطُونٌ من العَرَب . | | وابنُ آجُرُّوم : مؤلّف الأَجُرُّومِيّة | مشهورٌ . | | وجارِمُ بن هُذَيْلٍ شاعرٌ قَدِيمٌ من | الأَعْراب . |
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR16.327 harfجَرَمَهُ
1 جَرَمَهُ جرم جرمه جرمة , aor. جَرِمَ , (K,) inf. n. جَرْمٌ, (S,) [like جَزَمَهُ,] He cut it, or cut it off. (S, K.) ― -b2- جَرَمَ الشَّاةَ, (K,) or جَرَمَ صُوفَ الشَّاةِ, (S,) inf. n. as above, (TA,) He shore, or sheared, or cut off the wool of, the sheep. (S, K, * TA.) And جَرَمْتُ مِنْهُ I took [or clipped somewhat] from it; [namely, the wool;] like جَلَمْتُ. (S.) ― -b3- جَرَمَ
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR936 harfجَرَمَ
جَرَمَ I ( n. ac. جَرْم 1 ),
a. Cut, cut off.
b. [ La ], Gained, earned for.
c. [ 'Ala ], Sinned, offended against.
جَرَّمَ
جَرَّمَ II ,
a. Lopped off, cut off, cut out.
أَجْرَمَ
أَجْرَمَ IV
a. [ 'Ala ], see I (c) .
تَجَرَّمَ
تَجَرَّمَ V ,
a. Was cut off.
b. Was ended; passed; was completed.
c. [ 'Ala ], Accused falsely.
اِجْتَرَمَ
اِجْتَرَمَ VIII
a. [ 'Ala ], Offended,
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR yok45.652 harfجرم
جَرَمَ - يَجْرِمُ - جَرَمَ - لا جَرَمَ - أَجْرَمَ - يُجْرِمُ - مُجْرِم - مُجْرِمِيْن
جَرَمَ - يَجْرِمُ + كائن أو أمر أو شيء + شيئاً أو كائناً: يؤذيه ويضره بشدة: يجعله جريماً ومجروماً: يؤذيه بشدة فيخرب بنائه ويفكك ويقطع أوصاله
جَرَمَ - يَجْرِمُ + كائن أو أمر أو شيء + شيئاً: في الأشياء المادية: يقطع أوصاله وأعضاءه بشدة مخرباً بنيته
Sîgalar(16)
- الْمُجْرِمِينَSuç işleyenler(الْمُفْعِلِينَ)×19
- الْمُجْرِمُونَSuç işleyenler(الْمُفْعِلُونَ)×13
- مُجْرِمِينَSuç işleyenler(مُفْعِلِينَ)×10
- جَرَمَSuç(فَعَلَ)×5
- أَجْرَمُواSuç işlediler(أَفْعَلُوا)×3
- يَجْرِمَنَّكُمْKesinlikle size suç işletmesin+1 anlam(يَفْعِلَنَّكُمْ)×3
- بِالْمُجْرِمِينَSuç işleyenleri(بِالْمُفْعِلِينَ)×2
- لِلْمُجْرِمِينَSuç işleyenler için(لِلْمُفْعِلِينَ)×2
- مُجْرِمُونَSuç işleyenler(مُفْعِلُونَ)×2
- أَجْرَمْنَاSuç işledik(أَفْعَلْنَا)×1
Mücavir kökler61 mücavir (245 toplam)
- قوم
18 ortak ayet · Hayvanların ön ayaklarına denir
- شنأ
2 ortak ayet · “Şeneka” koparılmış et parçası, “şenea” yırtılmış elbise…
- كبر
8 ortak ayet · Yaşlı adamdır
- قرن
4 ortak ayet · “Kevarir” kristal, “karun” mücevherci demektir
- سلك
2 ortak ayet · Sülük demektir
- كره
3 ortak ayet · Hoşlanmadı
- صغر
2 ortak ayet · Küçük
- جهم
4 ortak ayet · Cehennem tuğlanın pişirildiği kuyu demektir
- نقم
2 ortak ayet · Lokma, ağza alınan bir parça yemektir
- مكر
2 ortak ayet · Sinek kapan bitki demektir
- ردد
3 ortak ayet · “Ridde” devenin memesinden doğumdan önce gelen süttür
- هلك
3 ortak ayet · Helek, ot bitmeyen tuzlu çorak yerdir
Geçtiği ayetler(65)
وَكَذَلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ وَلِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ
Suç işleyenlerBöylece ayetlerimizi açıklarız ki; suçluların yolu sana besbelli olsun.
فَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقُلْ رَبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ وَاسِعَةٍ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ
Suç işleyenlerSeni yalanlarlarsa; de ki: Rabbımız geniş rahmet sahibidir. O’nun gücü günahkarlar güruhundan döndürülemez.
… حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ
Suç işleyenlerMuhakkak ki ayetlerimizi yalan sayıp onlara karşı büyüklük taslayanlara; işte onlara, göğün kapıları açılmaz ve onlar; deve iğne deliğinden geçinceye kadar cennete de giremezler. Biz, suçluları işte böyle cezalandırırız.
وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَطَرًا فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ
Suç işleyenlerOnların üzerine öyle bir yağmur yağdırdık ki; bir bak, işte suçluların sonu nasıl olmuştur.
وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَجَاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ وَمَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا كَذَلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ
Suç işleyenlerAndolsun ki; sizden önce nice nesilleri zulmettikleri zaman helak ettik. Peygamberleri onlara apaçık delillerle geldikleri halde, onlar inanmamışlardı. İşte Biz, suçlu kavmi böyle cezalandırırız.
حَتَّى إِذَا اسْتَيْئَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّيَ مَنْ نَشَاءُ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ
Suç işleyenlerNihayet o Peygamber ümitsizliğe düşüp kesinlikle yalanladıklarını sandıkları sırada, onlara yardımımız gelmiştir. Böylece dilediğimiz kurtarılmıştır. Suçlular güruhundan ise baskınımız asla geri çevrilmeyecektir.
وَتَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفَادِ
Suç işleyenlerO gün; mücrimleri zincirlere vurulmuş olarak görürsün.
كَذَلِكَ نَسْلُكُهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ
Suç işleyenlerBiz, böylece onu suçluların kalbine sokarız.
وَوُضِعَ الْكِتَابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَاوَيْلَتَنَا مَا لِهَذَا الْكِتَابِ …
Suç işleyenlerKitab konulduğunda suçluların onda yazılı olandan korktuklarını görürsün Vah bize, eyvah bize, bu kitab nasıl olmuş da küçük büyük bir şey bırakmaksızın hepsini saymış, derler. Çünkü bütün işlediklerini hazır bulurlar. Ve Rabbın, kimseye asla zulmetmez.
وَنَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلَى جَهَنَّمَ وِرْدًا
Suç işleyenlerMücrimleri de suya götürür gibi cehenneme süreriz.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | جرم |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | كسب, ذنب, وزر, فسق |
| Zıt Kök | صلح |
| Çekirdek Özet 1 | Ağaçtan meyveyi veya koyundan yünü kesip koparmak; hasat artığı ve döküntü |
| Çekirdek Özet 2 | Haktan ve fıtrî bağdan koparak kasıtlı şekilde kötülük devşirmek, günahı kazanç edinmek |
| Çekirdek Özet 3 | Adalet ve vahiy nizamından bilerek kopan, kötülüğü bilinçli bir tavırla biriktirip kurumsallaştıran suçluluk durumu |
| Kritik Hata Riski | Kavramı yalnızca hukukî/adli bir suç veya anlık bir kusur sanıp, arkasındaki organik bağı koparma ve kötülük üretme iradesini gözden kaçırmak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| جر | Çekmek, sürüklemek, bir şeyi yerinden koparıp kendi ardınca çekip götürmek; nitekim جرح (deriyi yarıp çekmek), جرد (kabuğu soyup çekmek), جرز (bitkiyi kökünden biçmek), جرع (yudumu boğazdan çekmek), جرف (suyu veya toprağı silip süpürmek) ve جري (akıp sürüklenmek) köklerinde bu çekme ve sürükleme hareketi esastır | م | Sona gelen م harfi toplanma, tutulma ve somut bir kütleye/kazanca dönüşme boyutu ekleyerek, çekip koparma hareketini somut bir kesip alma, hasat etme veya günahı kendi zimmetine bir kütle gibi devşirme anlamına daraltmıştır |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ج | Değnek, deve; taşıma, yol alma, toplama | Çekip sürükleme, bir mesafeyi katetme veya bir nesneyi kaynağından ayırıp götürme yönelimini kurar |
| ر | İnsan başı; baş, ilk, üst | Eylemin bir irade, bilinçli bir yöneliş ve tepe noktadan başlatılan bir hamle olduğunu imler |
| م | Su; akış, çokluk, derinlik | Koparılan şeyin toplanmasını, bir kütle ve hacim kazanmasını, devşirilen sonucun bütünsellik arz etmesini temsil eder |
| جرم | Kaynağından zorla veya keserek çekip alınan parçanın taşınarak bir cürüm/kütle olarak devşirilmesi | Canlı bağından, daldan veya haktan koparılıp zimmete geçirilen, sorumluluk yükleyen kesif bir ağırlığın ve hasılatın üretilmesi |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Hurma meyvesini dalından bıçakla veya elle kesip koparmak (el-cerm / el-cirâm); koyunun yününü kırkıp almak; hurma kesiminden geriye kalan değersiz döküntü (el-cürâme) ve kesilip soyulmuş gövde/kütük |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Ebu Hırâş el-Hüzelî yavrusunu besleyen bir kartalı överken kökü avlanıp besin devşirme, kesip kazanma anlamında kullanmıştır: جَرِيمَةَ نَاهِضٍ فِي رَأْسِ نِيقٍ / تَرَى لِعِظَامِ مَا جَمَعَتْ صَلِيبَا |
| Erken Arapça kullanım | İbn Ahmer veya erken bedevi kullanımında kişinin ailesi için rızık devşirmesi ve geçimini sağlaması anlamında فلان جريمة أهله ifadesi yer alır; ayrıca Sâide b. Cüeyye bulutun günleri tüketip kesmesini tasvir eder: سَادٍ تَجَرَّمَ فِي البَضِيعِ ثَمَانِياً / يَلْوِي بِعَيْقَاتِ البِحَارِ وَيَجْنُبُ |
Kaynak Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Kitābü’l-ʿAyn, Dīwānu’l-Huzeliyyīn.
Sami etimolojik katman
Sami dilleri ailesinde جرم kökü genel olarak «kesmek, budamak, parçalayıp ayırmak, bir gövde veya kütük haline getirmek» çekirdek anlamı etrafında şekillenir. İbranicede gāram (גָּרַם) fiili «kemik sıyırmak, kemiği kırmak, bir şeyden arta kalan parça bırakmak; bir sonuca yol açmak/sebebiyet vermek» anlamlarını taşırken, Aramice ve Süryanicede gəram (ܓܪܡ) «kemik, iskelet, bedenin temel gövdesi, kütük, öz varlık» manasındadır. Akadcada garāmu veya gērû biçimleriyle paralellik gösteren kök yapıları bir şeyi sınırlandırma ve kesme çağrışımları içerir.
Arapçada kök hem somut düzeyde «kesip koparma» (hurma hasadı) ve «beden kütüğü/cisim» (el-cirm) anlamlarını muhafaza etmiş, hem de bu koparma eyleminden «haksız bir kazanç elde etme, hak nizamından koparak günah işleme» (el-curm, el-icrâm) soyutlamasına evrilmiştir. Meyvenin daldan koparılması gibi, fail de ilahî düzenden kopmakta ve kendi sırtına taşınacak ağır bir vebal/kütük yüklemektedir.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith Syriac Dictionary, Maqāyīs al-Lugha.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Meyveyi ağaçtan kesme, yünü kırkma, hurma döküntüsü ve cisim/gövde | Eylemin aslı bir şeyi aslından kesip ayırmaktır; buradan mecazen kişinin kötülük devşirmesi ve günah yüklenmesi türemiştir | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice gāram (kemik sıyırmak, sebebiyet vermek), Süryanice gəram (kemik, kütük, öz gövde) | Somut nesnel kalıntı, kemik ve kütük anlamı Sami ortak tabanında korunmuş; sebep olma ve eylem doğurma yönü gelişmiştir | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik kesme ve ayırma tabanlı ikili kök paralellikleri | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı |
Kaynak Brown-Driver-Briggs, Gesenius, Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| جرم | Anlamlı | Kesmek, koparmak, suç işlemek | Meyveyi ağaçtan kesip almak, günah devşirmek ve beden kütüğü | Hedef kök; Kur'an'da 66 kez geçer |
| جمر | Anlamlı | Ateş koru, toplamak, bir araya yığmak | Kor haline gelmiş köz; insanların bir araya toplanıp yoğunlaşması | Seslerin yer değiştirmesiyle dağınık parçaların kor gibi bir araya gelmesi; Kur'an'da geçmez |
| رجم | Anlamlı | Taşlamak, kovmak, zanla konuşmak | Taş atarak öldürmek veya uzaklaştırmak; gaybı taşlar gibi tahminde bulunmak | Kökün sert bir nesneyle ilişiği kesme veya darbe vurma yönü; Kur'an'da geçer |
| رمج | Anlamlı | Kuşun pislemesi, lekelemek, karalamak | Kuşun dışkısını bırakması; yazıyı bozup kirletmek | Sözlüklerde müsta'meldir; atık ve artık bırakma ilgisi taşır; Kur'an'da geçmez |
| مجر | Anlamlı | Karında ağırlık, susuzluk, büyük ordu | Çokluktan ötürü ağırlaşan ordu; devenin karnındaki yavrunun satımı | Sözlüklerde müsta'meldir; cisim ve ağırlık boyutuyla ilişkilidir; Kur'an'da geçmez |
| مرج | Anlamlı | Karışmak, salıverilmek, çalkalanmak | İki denizin veya sürünün birbirine karışıp dalgalanması; düzenin bozulması | Kur'an'da geçer; bağların kopup unsurların başıboş karışması yönüyle anlam bağı taşır |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| جرم | Merkez | Kasıtlı kötülük, haktan kopuş, cürüm | Haktan ve fıtrattan bilerek koparak, kötülüğü bir tavır ve kazanç olarak ısrarla üretme | İsyanda kurumsallaşma ve hakkı çiğnemeyi bilinçli bir kimlik haline getirme durumu |
| كسب | Komşu | Kazanç, eylemin sonucunu devşirme | كسب hem iyi hem kötü amelin sonucunu toplamayı ifade ederken, جرم yalnızca gayrimeşru ve yıkıcı kazanca özgüdür | İnsanın eylemleriyle elde ettiği fiilî getiri |
| ذنب | Komşu | Kusur, peşi sıra ceza getiren hata | ذنب yapılan işin peşi sıra gelen kuyruğu ve sonucunu (vebalini) vurgular; جرم ise fiilin koparıcılığına ve failin kibrine bakar | Eylemin arkasında bıraktığı leke ve ceza gerektiren artık |
| وزر | Komşu | Ağır yük, sırtlanan sorumluluk | وزر günahın failin omzuna bindirdiği ağır yükü anlatır; جرم ise o yükün nasıl koparılıp devşirildiğine işaret eder | Taşınması güç manevi ve uhrevi ağırlık |
| فسق | Komşu | Sınırı aşmak, kabuktan çıkmak | فسق koruyucu kabuğun ve emrin dışına fırlayıp çıkmayı imler; جرم ise kopuş sonrası hasmane tavrı ve kötülük üretimini anlatır | Meşru sınırın dışına taşma eylemi |
| صلح | Zıt | Islah olmak, düzeltmek, barışmak | Bozulan bağı onarmak, her şeyi fıtrî ve meşru yerine yerleştirmek; fesadı ve kopuşu gidermek | جرم bağları koparıp döküntü üretirken, صلح fesadı bertaraf edip nizamı kurar |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | جرم | Kesip koparmak, cürüm işlemek, günah devşirmek | Meyveyi ağacından koparma aslından çıkarak haktan kopuşu ve bilinçli kötülük kazancını tam olarak ifade eder | Kesin |
| Latince | Delictum, Crimen | Hukuktan ayrılma, suç, ağır kusur | Crimen yargılanabilir ağır suçu, delictum ise yoldan sapıp eksilmeyi karşılar; kökün meyve koparma ve cisimleşme metaforunu taşımaz | Güçlü |
| İngilizce | Crime, Perpetration, Transgression | Ağır suç, bilinçli cürüm işleme | Crime kelimesi adli ve hukuki suça odaklanır; failin fıtrî bağları koparıp günahı kimlik haline getirmesi boyutunu kısmen dışarıda bırakır | Güçlü |
| Almanca | Verbrechen, Missetat | Ağır suç, nizamı kırıp geçme | Verbrechen kelimesindeki kırma/koparma (brechen) unsuru kökün somut tabanıyla örtüşür; ancak uhrevi cürüm boyutunu tam vermez | Güçlü |
| Fransızca | Crime, Forfait | Ağır suç, taammüden kötülük | Yasa dışı ağır fiili ve kasıtlı hıyaneti anlatır; kökün meyve hasadı ve döküntü çağrışımını kapsamaz | Güçlü |
Kaynak Lewis & Short Latin Dictionary, Oxford English Dictionary, Kluge Etymologisches Wörterbuch.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| مُجْرِم / الْمُجْرِمُونَ / الْمُجْرِمِينَ | Tevhidi ve hakkı bile bile reddeden, kötülüğü kurumsallaştıran inkârcı ve zalimler | İnkârcı kavimlerin peygamberlere meydan okuması ve ahiretteki azap sahneleri; örnek ayetler: En'âm 6:55, Enfâl 8:8, Hûd 11:52, Furkān 25:22, Müddessir 74:41 |
| أَجْرَمُوا / أَجْرَمْنَا | Kasıtlı olarak kötülük ve inkâr yolunu seçmek, haktan kopup suça dalmak | Müminlerle alay edenlerin tavrı veya peygamberin tevhid davasında sorumluluk ayrımı; örnek ayetler: Rûm 30:47, Sebe' 34:25, Mutaffifîn 83:29 |
| يَجْرِمَنَّكُمْ | Bir şeyi yapmaya kışkırtmak, sürüklemek, zorlamak, suça sevk etmek | Bir topluluğa duyulan kinin adaletsizlik yapmaya sevk etmemesi uyarısı; örnek ayetler: Mâide 5:2, Mâide 5:8, Hûd 11:89 |
| لَا جَرَمَ | Şüphesiz, kaçınılmaz olarak, kesinlikle, hakikaten | Kökün kesip tamam olma veya kesin kazanç sağlama yönünden doğan tekit ve hakikat kalıbı; örnek ayetler: Hûd 11:22, Nahl 16:23, Nahl 16:109, Mü'min 40:43 |
| إِجْرَامِي | Suçun vebali, kişinin kendi işlediği günahın sorumluluğu | Hz. Nûh'un iftiralara karşı kendi sorumluluğunu ve inkârcıların vebalini beyan etmesi; örnek ayet: Hûd 11:35 |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Büyük günah (kebîre), mürtekib-i kebîre ve kâfir-mücrim ayrımı | Mücrim kavramının Kur'an'da mutlak olarak kâfirler ve müşrikler için mi yoksa günahkâr müminler için de mi kullanıldığı tartışması | İlahî hakikati kasten inkâr eden, hak nizamından kökten kopan inatçı inkârcılık |
| Fıkıh | Ceza hukuku (ukûbât), suç ve ceza sorumluluğu | Suçun şahsiliği ilkesi; kişinin başkasının cürmüyle sorumlu tutulamayacağı ve haddi gerektiren fiiller | Hukuken cezayı gerektiren, başkasının can, mal veya ırzına kasteden maddî fiil |
| Tefsir | لا جرم ifadesinin nahiv ve mana tahlili ile mücrimlerin Kur'an'daki profili | لا جرم terkibinin yemin, nefiy veya hakkaniyet bildirmesi; mücrim sıfatının şirk ve nifakla eşanlamlı kılınması | Hakikate karşı organize ve şuurlu direniş; kesinleşmiş ilahî yargı |
| Hadis | Kul hakları, adaletin tesisi ve suçun şahsiliği bildirimleri | İnsanın kendi aleyhine veya ailesi aleyhine cürüm işlemesi, haram kazanç ve fitneye yol açma | Kişinin fıtrata ve şeriata aykırı biçimde vebal ve kötülük devşirmesi |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Tevhid ve fıtrat nizamı | Haktan kopuş ve küfür | Hakikat bağını koparıp şirki ve isyanı üretme | Mücrim, Allah ile olan fıtrî rabıtasını kopararak kendi başına batıl bir varlık alanı açmaya çalışan kimsedir | Kesin |
| İlmi | Epistemoloji ve bilgi ahlakı | Hakikati tahrif ve bile bile inkâr | Delili görmezden gelerek yanlışı savunma | Bilginin gerektirdiği haktan koparak, heva doğrultusunda ideolojik ve yanlı sonuçlar devşirme eylemidir | Güçlü |
| Siyasi | Hukuk düzeni ve kamusal adalet | Anayasal isyan ve tiranlık | Adalet nizamını yıkıp zulmü hâkim kılma | Toplumsal sözleşmeyi ve ilahî hukuku kasten ihlal eden, gücü fesat üretmek için organize eden suç odağı | Güçlü |
| İktisadi | Mülkiyet ve helal kazanç | Gasp, haram kazanç ve sömürü | Haksız iktisap ile döküntü biriktirme | Meşru üretim zemininden koparak başkalarının hakkını kesip alma ve gayrimeşru servet devşirme düzeni | Güçlü |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Entropik kopma ve ayrık kütle (parçalanma) | Bütünleşik ve canlı bir sistemden (örneğin ana iletken hattan) bir parçanın dışarıya doğru kesilip koparılması; enerjinin yapıcı bir bağdan koparak dışarıda artık ve sürtünme üreten atıl bir kütleye dönüşmesi dinamizmidir | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Kurumsallaşmış suçluluk ve anomi (sapma) | Bireyin veya grubun toplumun meşru norm ve ahlak bağlarını bilinçli şekilde reddederek, norm dışılığı kendi varoluş stratejisi ve kazanç aracı haline getirmesi durumudur | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Cürüm ve mücrim kavramını yalnızca yürürlükteki pozitif ceza kanunlarının tanımladığı teknik bir adli suça ve adi suçluya indirgemek |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da cürüm; tevhidi, peygamberliği ve ahireti kasten yalanlayan, hakkı örtbas edip bâtılı örgütleyen ve kötülüğü bir karakter haline getiren küfrî ve ahlakî kopuştur |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Ayetlerdeki şiddetli uhrevi tehditlerin ve helak anlatılarının yalnızca adli suçlulara yönelik olduğunu sanıp, modern inkâr, kibir ve zulüm sistemlerinin Kur'an nazarındaki asıl mücrim profilini teşkil ettiğini gözden kaçırmak |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın insan tipolojisindeki en karanlık profili olan «mücrim» şahsiyetini kurar; kötülüğün bir hata veya gaflet değil, haktan bilinçli bir kopuş ve fesadı devşirme projesi olduğunu gösterir |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Geçmiş kavimlerin peygamberleri yalanlayıp helake uğradığı kıssalarda, kıyamet sahnelerinde mücrimlerin yüzlerindeki dehşetin tasvir edildiği pasajlarda ve adaletin düşmanlık halinde bile çiğnenemeyeceğini bildiren ahkâm ayetlerinde (Mâide 5:2, 5:8) belirleyicidir |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Günahı sadece hafif bir sürçme zanneden rehaveti yıkar; cürmün fıtrat ve hakikat gövdesinden kopuş demek olduğunu hatırlatarak, kötülükte ısrar etmenin insanı nasıl kökten çürüttüğünü ortaya koyar |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamMeyvenin veya yünün canlı gövdesinden kesilip alınması; hasattan geriye kalan artık, döküntü veya kesilmiş gövde/cisim.
- Soyut anlamİlâhî hakikat, fıtrat ve adalet nizamından bilinçli olarak koparak günahı, kötülüğü ve zulmü bir kazanç ve tavır olarak devşirmek.
- Sistematik karşılıkAdaleti ve vahiy düzenini reddedip kendi bencil veya zalimane çıkarları uğruna toplumsal ve manevi nizamı tahrip eden kurumsal suçluluk durumu.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklaması
Modelde hakikat ve fıtrat kümesini, bu bütünden koparılan eylemleri ve devşirilen kazancı temsil eder. ifadesi haktan kopuşu simgeler. operatörü bu kopuşun zaman içinde birikerek sürdürülen bir süreç olduğunu gösterir. ise eylemin cehaletle değil, kast ve inatla yapıldığını bildiren niyet göstergesidir. Ortaya çıkan değeri ise Kur'anî anlamda mücrimlik durumunu ve cürmü sembolize eder.